Thetreeoflife

ρεμάλι, αμα σε πιάσω στα χέρια μου, θα σε βάλω να φυσάς μέχρι να σκάσουν τα λάστιχα... σήμερα με έπιασε η μούχλα και δεν βγήκα ούτε για τσιγάρα... αύριο...

Χθες που λέτε καλά μου παιδιά, μετά από μια εξαντλητική εβδομάδα, είπα να πάρω την καλή μου και 2 φιλαράκια και να πάμε μια βόλτα μέχρι την Νέα Αρτάκη στην Εύβοια για κάνα θαλασσινό... Στο πήγαινε, κάνα 2-3 χιλιόμετρα πριν τον Σείριο μας πιάνει ένα ψηλόβροχο που μέχρι να φτάσουμε στο Σείριο είχε μετατραπεί σε κανονική βροχή. Την αράζουμε λοιπόν κάτω από ένα υπόστεγο και περιμένουμε. Κάποια στιγμή κόβει και την κάνουμε. Φτάνουμε Νέα Αρτάκη και ανάβει ρεζέρβα. Βρίσκω βενζινάδικο και φουλάρω, για την ακρίβεια πήρε 9,40 λίτρα. Πάμε παραλία, τρώμε τα σχετικά και την κάνουμε για Αθήνα. Στον δρόμο όλα καλά. 2-3 χιλιόμετρα πάλι πριν τον Σείριο μας ξαναπιάνει βροχή. Όσο πλησιάζαμε στον Σείριο τόσο δυνάμωνε και αποφασίσαμε να την ξαναπέσουμε μέχρι να κόψει. Μόλις βγαίνω από την Εθνική και πριν ακόμα κάνω αριστερά για το πάρκινγκ το μηχανάκι άρχισε να κάνει διακοπές και πάνω στην αριστερή στροφή σβήνει.... συμπλέκτη, μίζα, τίποτα.... κάνω δεξιά στον παράδρομο και αρχίζω τις προσπάθειες... κάποια στιγμή παίρνει, βάζω πρώτη, ξεκινάω και μόλις πάω να ανοίξω το γκάζι η μηχανή κόβει και μετά από λίγο ξανασβήνει. Αυτό έγινε αρκετές φορές.Στο ρελαντί όμως δούλευε μια χαρά!!! τι ξερόγκαζα του ρίχναμε, τι το αφήναμε να δουλεύει στο ρελαντί, όλα OK. Με το που κούμπωνα ταχύτητα και ξεκίναγα, μετά από λίγο πάπαλα... μεχρι που στο τέλος μουλαρώνει και δεν παίρνει καν μπροστά. Το παρατάμε για λίγο, κάνουμε τσιγάρο και μετά από κάνα 10λεπτο ξαναπροσπαθούμε. Επιτέλους πήρε!!! Κάνω κανα δυο βόλτες πάνω κάτω μες στο πάρκινγ, όλα καλά. Καβαλάμε και φεύγουμε. βρεμένο οδόστρωμα, πολύ σπρέι αλλά βροχή σχεδόν καθόλου. Η μηχανή πάει μια χαρά με καμιά 80άρα δεξιά δεξιά, και τα 2 μου δάκτυλα στον συμπλέκτη γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται. Και έγινε... Στο ύψος της Μαλακάσας πάλι τα ίδια... η μηχανή να κόβει,εγώ συμπλέκτη και ξερόγκαζα μπας και φιλοτιμηθεί αλλά που... δεν... και ξανασβήνει... εν κινήσει μιζιές, να παίρνει, και μόλις έδινα λίγο γκάζι να ξανακόβει και να σβήνει... Σταματάμε δεξιά με αλάρμ και οι δυό ,στην μέση του πουθενά και να ρίχνει καρέκλες... δεν έπαιρνε με τίποτα και όταν έπαιρνε, πάλι τα ίδια... μόλις ξεκίναγα μετά από λίγα μέτρα έκοβε και έσβηνε... και ξαναματαμουλαρώνει... δεν έπαιρνε με τίποτα λέμε... Αράζουμε και πέφτει σύσκεψη μέσα στην βροχή... καταλήγουμε στην οδική βοήθεια... και εκεί που είμαι έτοιμος να πάρω τηλ. πατάω την μίζα και παίρνει!!! Ξαναξεκινάω, βάζω δευτέρα,έχω μισοπατημένο τον συμπλέκτη και τις στροφές του κινητήρα στο θεό. Έτσι φτάνω μέχρι τα διόδια των Αφιδνών όπου και ξανασβήνει... Ευτυχώς η βροχή είχε σταματήσει και η ώρα είχε πάει 5.30.... Ε, λέω δεν πάει άλλο! Τσιγάρο να χαλαρώσω και μετά θα πάρω τηλ. την οδική! Καθόμαστε κάνα 10λεπτο και πάνω που πάω να πάρω τηλ.... μίζα και παίρνει!!! Τηλέφωνο πήρα άλλα όχι την οδική... φίλο συνεργειά.... Βαλβίδα σταντ μου λέει.... όχι του λέω... φέρ'το από δω, μου λέει.... πως; του λέω... είσαι και στον Πόρτο Ράφτη τρομάρα σου... οδήγατο, μου λέει... και άμα ξαναμείνει;;; του λέω... ε, άμα μείνει, φόρτωσε το και έλα... θα είμαι εδώ μέχρι της 11!!! ε και ξεκινάω... ο δρόμος στεγνός...βροχή μηδέν... και το μπουρδέλο να δουλεύει ρολόι... στην Αττική οδό δε, του πατάω και μια 150άρα να δω τι θα κάνει... τίποτα.. σαν να μην έτρεχε τίποτα!!! Φτάνουμε συνεργείο, το λύνουμε, όλα καθαρά! ούτε νερά στο φίλτρο αέρα, το μπουζί θεικό, νερά πουθενά!!! Βαλβίδα στάντ, κομπλέ... Φεύγω, γυρνάω Αθήνα με βροχή, όλα καλά... Για πείτε ρε επιστήμονες καμιά ιδέα, γιατί θα το σπάσω και είναι και κρίμα...

σουτζούκι τηγανισμένο με λίγο λάδι και σβησμένο με πολύ λεμόνι... σε φτάνει δεν σε φτάνει μισό βαρέλι μπύρα...

ω! μα τι καλά παιδιά που είστεεεεε!!! σας μερσώ μετά πολλών βεριματσίων!!!

υπόγειο είναι;;;

για δες εδώ και εδω περίπου 46 λεπτά... καθαρός χρόνος όμως χωρίς τις αναμονές μετεπιβίβασης

ρε, πείτε στους αρμοδιους να μην παίζουν με το φόρουμ.... θα ξαναχαλάσει ρε...

τα χιονοπέδιλα μην ξεχάσετε...

lapping σε πιστόνια και slide χάλκινων πνευστών μουσικών οργάνων... αλλά κάνει και για πιστόνια γενικός... και τώρα θα μου πείς... και γιατί ρε μάγκα το έβαλες στα τεχνικά για μοτο και όχι στα off topic;;; έλα μου ντε;;; κάτι τέτοιο είναι φίλε μου αλλά υπάρχουν πολλά διαφορετικά υλικά για αυτή τη δουλειά... το σμιρίδι είναι κάτι πολύ γενικό... δυστυχώς στην Ελλάδα, όλα σμιριδι τα λέμε... επί της ευκαιρίας, πάρτε και ένα ωραίο συγκριτικό πίνακα σκληρότητας... πατήστε Εδώ

αυτό είναι, αλλά που το βρίσκεις στην Ελλάδα;;; ε;;;;

Ξέρει κανείς ρε μάγκες που θα βρω στην Ελλαδίτσα μας αυτό το υλικό;;; Είναι "πάστα" λείανσης όπως λέει και ο τίτλος.... χρησιμοποιείται συνήθως για "ρεκτιφιέ" με το χέρι... ο βαθμός λείανσης είναι 800, ο τύπος του λειαντικού μέσου είναι Garnet, και ο συντελεστής σκληρότητας Medium Soft. για πάμε...

άντε βρε να σου ζήσει η κοράκλα... καιρός λοιπόν να μάθεις και ένα τραγουδάκι που θα το λες συνέχεια... τσάκο το ρεφρέν.... ας κοιμόμουν για λίγοοοοοοοο, μονάχααααααααααα για ένα βράααααδυυυυυυυυυυυυυυυ

για τον Παναγιώτη, εκτός από καλορίζικος δεν θα σχολιάσω τίποτα, μιας και δεν το ξέρω τον άνθρωπο προσωπικά... αλλά το άλλο, γιατί το κάνατε ρε, Τ.συντονιστή;;;; επειδή άνοιξε 5 τρύπες σε μια ζελατίνα και έφτιαξε εκείνο το ριμαδοπαπί μόνος του;;;;; ρε σεις, σκέτη αποτυχία είναι ο τύπος, θα το χαλάσει το φόρουμ... δεν ξέρει λέμε... όλα με κατσαβίδι τα φτιάνει... λιάααααααααααακοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο θέλω εκμέκ.

μωρή μουχρίτσα, εσύ πότε πρασίνισες;;; ρε τι σου κάνουν οι κακές παρέες.... (βλέπε Θάνος)

αχ και να ήταν τόσο απλά τα πράγματα στο θέμα τιμών, τι ωραία που θα ήταν... και πρώτα απ'όλα να εξηγούμε για να μην παρεξηγούμε... Με αυτά που θα πω, επ'ουδενί δεν θέλω να δικαιολογήσω τις ακριβές τιμές πολλών προϊόντων στην Ελλάδα, όπως επίσης, πολλά από αυτά που θα πω έχουν αναφερθεί και από άλλους συμφορουμίτες παραπάνω. Απλά, λόγο ενασχόλησης (ως υπάλληλος και όχι σαν εισαγωγέας), με το αντικείμενο εισαγωγές, τα τελευταία 15 χρόνια, θα προσπαθήσω να δώσω μια ολοκληρωμένη εικόνα πως παίζετε το παιχνίδι των εισαγωγών από Ευρώπη και Τρίτες χώρες. πάμε λοιπόν...Δεν φταίνε πάντα τα εδώ καταστήματα αλλά πολλές φορές ούτε και οι Έλληνες εισαγωγείς. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες διαμόρφωσης της τιμής, από το εργοστάσιο μέχρι το ράφι. Πρώτο και καλύτερο, το παλιό πατροπαράδοτο, παζάρι... παζάρι παντού... στις αποκλειστικότητες, στις ποσότητες, στον τρόπο πληρωμής, στον τρόπο μεταφοράς, σε όλα... Όποιος κάνει το καλύτερο deal, παίρνει και τις καλύτερες τιμές. Έτσι, παρουσιάζεται το φαινόμενο που συζητάμε... στην Γερμανία πχ 300 € και στην Ελλάδα 380. Πάμε να δούμε ένα υποθετικό παράδειγμα.... το Χ εργοστάσιο στην Ιταλία πουλάει στον Γερμανό και στον Έλληνα αντιπρόσωπό της ένα προϊόν της τάξης των 50 € το καμμάτι στην χονδρική. Λογικά και οι δυο θα έπρεπε να έχουν τις ίδιες τιμές... αμ δε!!! η πολιτική τους μόνο σταθερή δεν είναι. Αν ο Γερμανός παραγγείλει 1000 κομμάτια (λόγο μεγαλύτερης αγοραστικής δύναμης) και προπληρώσει το εμπόρευμα, σε αντίθεση με τον Ελληνα που θα πάρει 200 και θα πληρώσει τμηματικά (που αυτό σημαίνει διπλά και τριπλά έξοδα τραπέζης) ή και 2-3 μήνες μετά την παράδοση, η εταιρία μπορεί να δώσει στον Γερμανό έκπτωση επί του τιμοκαταλόγου έως και 15% πολλές φορές. Ο Γερμανός τώρα, έχοντας το εμπόρευμα έτοιμο για φόρτωση, παζαρεύει με τις μεταφορικές... 1000 κομμάτια είναι αυτά... παίρνει λοιπόν μια τιμή της τάξης των 500€. ο Έλληνας πάλι λόγο μικρής ποσότητας (1/5 του Γερμανού) λογικά θα έπρεπε να πάρει μια τιμή της τάξης των 100€. Αμ δε και πάλι! Το 200άρι ή και 250άρι το έχει σίγουρο. Δυστυχώς έτσι δουλεύουν οι μεταφορικές. Οπότε όπως καταλαβαίνετε το κόστος του Έλληνα εκτινάχθηκε στα ύψη!!! Με λίγα λόγια, η διαπραγματευτική ικανότητα του Έλληνα έναντι των άλλων Ευρωπαίων, σε ορισμένα προϊόντα, είναι μηδαμινή. Για εισαγωγές από τρίτες χώρες δεν θα αναφέρω τίποτα, γιατί θα κλάψουμε όλοι παρέα με τα χάλια του ελληνικού κράτους και της γραφειοκρατίας. Πάμε τώρα σε έναν άλλο λόγο... τα μαγαζιά και τους εισαγωγείς... ακριβώς ότι συμβαίνει και με τα εργοστάσια! πολλά; καλύτερη τιμή... λίγα; τον ήπιες! και αν ο εισαγωγέας έχει και κάνα δίκτυο franchise, άστα να πάνε... Και βεβαίως έχουμε και εκείνη την φοβερή κατηγορία εισαγωγέων, που αποφάσισαν να γίνουν πλούσιοι σε μια μέρα... εκεί πια, χάνετε η μπάλα... και με αυτούς πρέπει να τα βάλουμε και όχι με τα μικρομαγαζα.... Και πάλι καλά να λέμε που υπάρχει και το Internet και έχουν βάλει λίγο φρένο οι επιτήδειοι... γιατί παλαιότερα, πούλαγαν όσο ήθελαν και δεν μπορούσαμε να τους ελέγξουμε κιόλας... ενώ τώρα... και δυστυχώς, ο κατάλογος δεν τελειώνει εδώ... Και ένα τελευταίο παράδειγμα...ιντερνετομάγαζο στην Γερμανία, πουλάει ένα προϊόν με ένα σκασμό καλούδια μαζί, στην τιμή που το αγοράζουμε εμείς σκέτο από την μαμά εταιρία!!! Και είμαστε και αποκλειστικοί αντιπρόσωποί τους στην Ελλάδα!!! Τα σχόλια δικά σας... Καλημέρα.

δυστυχώς δεν θα μπορέσω να συμμετάσχω αυτή τη φορά... 6 το απόγιομα πετάω για Αμβούργο... τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς.

ελα ρε... πήρες επιτέλους μότα;;; και πως φαίνεσαι πάνω του;;; σαν να καβαλάς μπόμπο;;;

νιώθεις μοναξιές;;; σου λείπει η δικιά σου η "παρεούλα";;; στο θέμα μας τώρα, και απάντα και μια φορά σε ότι σε ρωτάνε χωρίς τζιριτζάντζουλες.... το ότι έρχονται οι στρατηγοί, το λες για καλό ή για κακό;;;

πως;;; τόσες χούντες φάγαμε στη μάπα, αυτές δεν ήταν ολοκληρωτικά καθεστώτα;;; τι ήταν, εθνοσωτήριες επαναστάσεις;;;

προσωπικά βιώματα ίσως;;; κοινωνικός περίγυρος;;; οικογενειακός;;; γειτονιά;;; και πρώτη φορά στην ζωή σου ακούς για ανθρώπους που άλλα πρεσβεύουν και άλλα πράττουν;;;

πάντως το κακό με τους περισσότερους από αυτούς που κόπτονται για το τρίπτυχο, πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, είναι ότι, γαμωσταυρίζουν όλοι μέρα, τα φοράνε στην γυναίκα τους, σαπίζουν τα παιδιά τους στο ξύλο και με την πρώτη ευκαιρία, κάνουν μπίζνες με μαφιόζους αλλοδαπούς... μυστήρια ράτσα είμαστε τελικά...

τι έγινε Γιώργη;;; πέσαμε σε φάση "δεν γ@μείς που δεν γ@μείς, δεν πας για ψάρεμα";;;;;

βρε καλά μου παιδιά... μπορεί σε όλα όσα αφορούν τους μετανάστες να έχετε δίκιο, αλλά αυτή την μπαρούφα "μας πήραν τις δουλειές" μην την επαναλαμβάνετε συνέχεια... καμιά δουλειά δεν μας πήραν... εμείς τους τις δώσαμε... και απλόχερα μάλιστα... και επειδή δεν φτάναν αυτοί, φέραμε και άλλους κι άλλους κι άλλους... και τώρα που δεν έχουμε δουλειές να τους δώσουμε, τριγυρνάνε δεξιά κι αριστερά χωρίς στον ήλιο μοίρα, με ότι συνεπάγεται αυτό, και δεν ξέρουμε τι να τους κάνουμε...

πολύ θα ήθελα να γνωρίσω τον "μετανάστη" που συνέταξε το παραπάνω κείμενο... και να σκεφτείς ότι είμαι 100% υπέρ των μεταναστών...