adel

Ω ρε φίλε, το dream bike σου πήρες; Μπράβο ρε, να το χαίρεσαι, καλοτάξιδος!

Ανάρρωσα σε νορμάλ χρόνο, σε πέντε βδομάδες. Μετά έκοβα βόλτες με το παπί μέχρι να φτιαχτεί η "μεγάλη". Είπαμε φόβος-φόβος, αλλά και καύλα-καύλα. Κατά τα άλλα, κανονίστε καμιά βόλτα ρεεεεεεεεεεεεεεε. :crazy: Αυτό είναι που με ενοχλεί πιο πολύ. Τα πιο πολλά ατυχήματα που παθαίνουμε μόνοι μας, τα παθαίνουμε εξαιτίας αυτών που ο Keith Code ονομάζει survival reactions. Κινήσεις δηλαδή που κάνουμε ενστικτωδώς από φόβο (κόψιμο του γκαζιού, τσαρούχωμα στα φρένα, κοκαλωμένα και σφιχτά χέρια στο τιμόνι, εστίαση στο σημείο που ΔΕΝ θέλουμε να πάμε κλπ), αλλά το μηχανάκι δεν τις γουστάρει καθόλου, οπότε μας ξεφορτώνεται. Εύκολο στη θεωρία, αλλά αν μπει ο φόβος μέσα σου, η πράξη γίνεται πιο δύσκολη...

Σαΐνης φάση. "Εμπρός καλό μου αεροστατοοοοοο!"

<σπαμ> Εννοείς από αυτούς τους βαρβάτους που ξεκινάνε βόλτα 150 χμ με βίδα χωμένη στο λάστιχο; Κάποιον πρέπει να πήρε το μάτι μου... :P </σπαμ>

http://www.youtube.com/watch?v=4oLSYSJO5Ik Δείτε στο 3:21. Παράνοια...

Είχα πάνω από δέκα χρόνια να πέσω και ομολογώ ότι κυκλοφορούσα με ψυχολογία "άτρωτου", ίσως και γιατί είχα καλές αντιδράσεις σε όλες τις στραβές που μου είχαν τύχει και κατάφερνα πάντα να τη γλυτώνω. Το "πάντα" δεν κράτησε για πάντα στην περίπτωση μου και πριν τρεις μήνες έσπασα και τα δύο μου χέρια σε μια τυφλή στροφή που με αιφνιδίασε. Τι να πω ρε πστμ, από τότε απλά δεν μπορώ να ξεκολλήσω από το φρένο. Δεν ξέρω αν θα το ξεπεράσω ποτέ...

Έλα να ρέει το χρήμα! :wallbash:

Μην ξεκινάτε ακόμα. Περιμένετε να πάρω ποπ-κορν...

Μέσα από τώρα oh captain, my captain. Χάραξε πορεία...

Δεν πρόλαβα να τον δω παρά ελάχιστα, τον δε albandy δεν τον είδα ποτέ... Όλα αυτά ενώ οδηγούσα 2-3 κλικ πιο γρήγορα απ' όσο πάω συνήθως σε αυτήν τη διαδρομή. Ωραίοι παίδες, έτσι να γουστάρετε κι εμείς να βλέπουμε κι ότι αρπάξουμε...

Του Μάκη. Έκανε στην άκρη και όλα καλά, no casualties. Αράξαμε στο ισκιάδι μέχρι να τον μαζέψει η οδική. Το ματιάξατε το παιδί με τις ρακές και το σκουμπρί...

Πίσω στη βάση κι εγώ. Πολύ καλή φάση παιδιά, πέρασα σούπερ και θα τα ξαναπούμε σίγουρα. Ναι ρε, σας απειλώ.

Οτι θα με πούνε και νέο παιδί... Ποιός το φανταζόταν; Έπρεπε να έχω γραφτεί νωρίτερα....

Γι' αυτό φέρνεις κι άλλους εννιά;

Τύπε στο λέω από την αρχή. Εγώ δεν σκύβω για κανέναν...

Καλή φάση... κληρουχία!

Θα προσπαθήσω να έρθω κι εγώ. Πρώτη μου βόλτα με mybikers. Ελπίζω να μην είστε πολύ σκληροί με τα νεούδια... :P

Λοιπόν, έχουμε και λέμε... Άμεσα χρειάστηκε να αλλαχτούν η μπροστινή μάσκα, φανοστάτης, μανέτα φρένου, μπαγκαζιέρα και ένα λαμάκι πάνω στο οποίο πιάνει το δεξί φλας ή η μάσκα αν θυμάμαι καλά. Ζημιές που άφησα ως είχαν προς το παρόν, αλλά θα φτιαχτούν στο μέλλον για αισθητικούς λόγους, είναι κάποιες έντονες γρατζουνιές στο πλαστικό πίσω δεξιά στην ουρά και στον δεξί καθρέφτη, καθώς και μια ρωγμή στο ταμπλό. Ίσως αλλάξω και το μανιτάρι μιας και δεν ξέρω πως θα φερθεί σε μελλοντική στούκα, προς το παρών δείχνει σταθερό και στη θέση του με αρκετές εκδορές στο καουτσούκ. Με κάνα δυό λακουβίτσες στο τελικό της εξάτμισης δεν θα ασχοληθώ. Μηχανικά δεν είχαμε κανένα θέμα, ευτυχώς. Μας έσωσε το τρίγωνο μανιτάρι, μπαγκαζιέρα, μανέτα. Η συμπεριφορά της στο δρόμο είναι ακριβώς ίδια με αυτήν που ήταν, δεν έχω παρατηρήσει καμιά διαφορά. Τυπικό fazer δηλαδή, με ότι αυτό συνεπάγεται... (καυλααααααααααααα )

Καημό με αυτό το μπαλέτο! Μπορώ λέμε να φανταστώ την τύπισσα να ξεπερνάει όλα τα πιθανά εμπόδια για να φτάσει το παιδί στο μπαλέτο. Μπόμπες, εκρήξεις, πλημμύρες, τυφώνες, πυρηνικές καταστροφές... "Πρέπει.Να.Φτάσω.Στο.Μπαλέτο..."

Για να είμαι ειλικρινής, εγώ μέχρι το σε μαζέψω θα έφτανα. Να είναι καλά το παλικάρι που έβαλε τον εαυτό του σε κίνδυνο από αλληλεγγύη και για το δίκιο. Πολύ σπάνιο στις μέρες μας.

Αν είναι το σημείο που σκέφτομαι (Αγια Σωτήρα), είσαι πολύ τυχερός φίλε. Σε εκείνο το φανάρι γίνεται σφαγή παραδοσιακά. Τέλος καλό, όλα καλά. Δεν καταλαβαίνω τη (σχετικά καινούργια) φάση με τους "συναδέλφους" που προσπερνάνε πεσμένη μηχανή και αναβάτη σαν να είναι πατημένα γατιά. Αν τους τύχει κάτι παρόμοιο, δεν θα ήθελαν κάποιος να τους βοηθήσει; Κάποτε αλληλοβοηθιόμασταν ρε πστμ. Τώρα χαλάσαμε κι εμείς.

Εντάξει, από τη Ducati είπαμε να φύγει. Όχι κι έτσι!

Έτσι, έτσι.

Χε χε, σε πέρασα! Εγώ έσπασα και τα δύο! Υπομονή φιλαράκι, ούτε θα καταλάβεις για πότε θα περάσει. Μετά θα δεις στην πράξη πως ότι δε σε σκοτώνει, σε κάνει καλύτερο. (Έπρεπε να γράψω βαρύγδουπη παπαριά, δεν άντεξα).

Ευχαριστώ πολύ παίδες! Καλούς δρόμους σε όλους μας!