niki_kar

Αφού έχεις για δυο χρόνια στην κατοχή σου το πρώτο δίπλωμα, πας στη διεύθυνση συγκοινωνιών μαζί με: το παλιό σου δίπλωμα 2 φωτογραφίες ΑΦΜ παράβολο 3Ε περίπου (το παίρνεις από 'κει στη Θεσ/νίκη) αίτηση (την παίρνεις από κει) βεβαίωση ή δήλωση (την παίρνεις από κει) Αφού τα καταθέσεις όλα αυτά, σε περίπου 20 μέρες πας και παίρνεις το νέο σου δίπλωμα. Το παλιό δίπλωμα την πρώτη φορά που καταθέτεις τα δικαιολογιτικά δε σου το κρατάνε όμως καλού κακού έχε και μια φωτοτυπία μαζί σου. Όβερ!

και εδώ αναφέρει κάτι για Μαρόκο! Μαρόκο

Να προσθέσω και εγώ το dropload.com το οποίο στέλνει ένα notification στο mail του παραλήπτη με το link από όπου θα το κατεβάσει.

Κυρίως Win XP Pro και για να περνά η ώρα ασχολούμαι με το Linux Mandrake 10.1 και με το ubuntu τώρα τελευταία.

Πράσινο μυτοτσίμπιδο!

Παπακωνσταντίνου - Πόρτο Ρίκο Φιγούρα ξωτική και ταξιδιάρικη στο φως του φεγγαριού ανθίζει πάλι γιατί όλη την ζωή του την εξόδεψε παράφορα γυρεύοντας μιαν άλλη Θυμάμαι σαν παιδί γελούσε και έλεγε στην σέλα ακροβατώντας ποδηλάτου τον κόσμο εμείς θα φέρουμε στα μέτρα μας πριν να μας φέρει εκείνος στα δικά του Μα ο κόσμος προχωρά χωρίς να μας ρωτά κλεισμένοι δρόμοι, κλέφτες και αστυνόμοι αγάπα το κελί σου, του πάν, κι ύστερα έξω φθόνος μα γελούσε ακόμη Μια νύχτα μεθυσμένη παίρνει ανάποδες ημερολόγια καίει και πτυχία το χάραμα μπαρκάρει σε πειρατικό για τις ζωής του την σκηνοθεσία Αλγέρι, Αλεξάνδρεια, Σαουθ Άφρικα στο Άμστερνταμ δυο τέρμινα και κάτι γλιστρούσαν οι αγάπες μες στα μάτια του σαν τον αφρό στα δάχτυλα του ναύτη Στο Πόρτο Ρίκο χρόνια ασυλλόγιστα και τις καρδιάς του σκόρπισε τα φύλλα σε υπόγεια σκοτεινά και ύποπτα λες και έψαχνε το φως μες στην ξεφτίλα Κάποια ζεστή βραδιά σε ένα μπλουζάδικο άκουσε να φαλτσάρει η μουσική του τα αφεντικά στον δρόμο τον πετάξανε τα στίγματα σαν είδαν στο κορμί του Και η Σύλβια που με πάθος τον αγάπησε δεν έλειψε στιγμή απ' το πλευρό του ζητώντας με μανία στην αγκάλη την κόλαση και τον παράδεισό του Σαλπάρισε μια νύχτα με πανσέληνο και στο στερνό του γράμμα μου 'χε γράψει Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει Τα χρόνια έχουν περάσει δεν θυμάμαι πια Ερνέστο τον ελέγανε η Νίκο και ακόμα συγχωρείστε με που ξέχασα αν χάθηκε στο Μετς η στο Πόρτο Ρίκο Όσο για μένα είμαι πάντα εδώ με τον ματιών σας την φωτιά σημαία είναι όμορφα απόψε που ανταμώσαμε μ' αρέσει να αρμενίζουμε παρέα

Όταν χρειάζομαι περίσσοτερα πράγματα δένω πίσω το ορειβατικό μου σακίδιο (στου οποίου τους ιμάντες δένω ότι ξέμπαρκο έχω, πχ. αντίσκηνο, υπνόσακο...). Δικάβαλο; Ούτε κατά διάνοια!

2,5 χρόνια παρέα με τον AXάτορα :)

Ναι. Πάντα με πινακίδα. Τα πολλά χλμ που πιάνω άλλωστε για να την βγάλω και από πάνω. ouaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxa

Αυτό δε μΕ το είχαν πει, το ανακάλυψα μόνη μου στη συνέχεια Αρχιτσόφλαρε

Ε λοιπόν, να δηλώσω και εγώ πως ζεσταίνω το μηχανάκι χειμώνα - καλοκαίρι πριν ξεκινήσω. Δεν ξέρω γιατί το κάνω αλλά μου είπαν πως κάνει καλό. Και αφού δε με χαλάει, το κάνω.

Εγώ παιδιά διάλεξα τον ΑΧάτορα χωρίς πολλές πολλές σκέψεις. Άλλωστε τότε δεν ήξερα και πολλά πράγματα από μηχανές. Απλώς είχα ακούσει πως α) είναι εύκολο να το μάθει κανείς β) φθηνό στη συντήρηση γ) είναι μηχανή (και όχι παπί) οπότε θα με ταξίδευε κιόλας σκέφτηκα δ) φτάνω να πατήσω ε) είναι ελαφριά στ) με κάλυπτε το Α1 δίπλωμα Εμφανισιακά δεν μπορώ να πω ότι μου αρέσει ιδιαίτερα αλλά με εξυπηρετεί πλήρως και αυτό είναι υπέραρκετο!

Πήγα και εγώ τελικά. Ξεκίνησα το Σάββατο το πρωί απο τη Θεσσαλονίκη. Οι φίλοι μου είχαν πάει ήδη από Παρασκευή. Στα διόδια των Μαλγάρων συνάντησα ένα δικάβαλο άφρικα. Καλά τα παιδιά και χωρίς να γνωριζόμαστε και χωρίς να συνενοηθούμε πήγαμε σχεδόν παρέα. Στην βόλτα του Σαββάτου δεν πήγα δίοτι έφτασα στο κάμπινγκ το μεσιμέρι. Πολύ όμορφο το μέρος. Ωραία τα events και όλες οι φάσεις εκεί στο χώρο. Στο γυρισμό ακολουθήσαμε τη διαδρομή προς Καστοριά - Κλεισούρα - Λέχοβο (στάση για ουζοφάγι) - Νεράιδα Κοζάνης (καφές) - Πολύφυτο - Δάσκιο - Ριζώματα - Βέροια - Θεσσαλονίκη. Φανταστικές οι θέες της επιστροφής και ιδίως εκεί τριγύρω από το φράγμα του Αλιάκμονα :)

Καλώς τον ζηλιάρη!

Βρε άντε ξουτ που θα μΕ πεις και Κάρτσωνα. Είμαι η Ανδρονίκη Κάρτα και είμαι καλά. Btw, πολλοί μου το έχουν αναφέρει αυτό :/

Έχεις γίνει πολύ περίεργος τώρα τελευταία, το ξέρεις;;; Λοιπόν, εμένα δε με ενδιαφέρει καθόλου για το αν θα μείνουν κλασικά μηχανάκια σε χ χρόνια. Αυτό που θέλω να θυμάμαι μετά από καιρό είναι πως πέρναγα καλά και με όμορφα και με άσχημα και με κλασικά και με μη-κλασικά μοντέλα. Ακόμη και να ξεχαστούν τελείως δε με ενδιαφέρει καθόλου. Φτάνει που θα μου μείνει η ευχάριστη ανάμνηση. Κατάλαβες;

Περαστικά!

Εμένα το nick μου βγαίνει από τα 4 τελευταία γράμματα του ονόματός μου και από τα 3 πρώτα γράμματα του επιθέτου μου. Στο ενδιάμεσο έβαλα και ένα άντερσκορ για να ξεχωρίζουν και γιατί έτσι μου αρέσει Είναι γεγονός πως το έχω από πολύ παλιά (από τις πρώτες επαφές μου με το διαδίκτυο) και σκέφτηκα να το κάνω λίγο πιο καλλιτεχνικό, αλλά είπα να το κρατήσω για να μη δημιουργώ σύγχυση όπως μερικοί μερικοί...:Ρ

Α να χαθείς παλιοκρυψίνε Άσωτε!

Έλα ρε φίλε, περαστικά και ας είναι το τελευταίο..... Καλή υπομονή να έχεις :/

Άσωτε, join the club ρε :)

Καλώς το παιδί ρε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Έλα άραξε στην ξαπλώστρα... και εσύ :)

Ωραία ωραία!!! Πράγματι ο δρόμος προς τα 'κει είναι καταπληκτικός. Και όχι μόνο ως τους Κήπους αλλά και ως τις Καστανιές. Όταν πήγα (τον Ιούνιο) δεν είχαν δώσει την Ασπροβάλτα ακόμη. Μου φαίνεται πως πρέπει να ξαναπεράσω :)

Wellcome back Alex_Under! Ο αρμενιστής δεν είναι ωραίο κάμπινγκ. Είναι πολύ trendy, με πολύ κόσμο και ακριβό. Να πηγαίνεις δίπλα στο πλατανίτσι :)

Aligator Αλεξάνδρας!!!!!!!! Τι είπες τώρα..... :) Χτύπα και κανα revenge απο δίπλα ;)