Ανάλυση Οικονομολόγου για την κρίση. Αξίζει, διαβάστε τη.

[Kostas-MotoLover 10.029]

Το βάζω ως ξεχωριστό θέμα, απλά για να μη "χαθεί" μέσα στο πλήθος πληροφοριών που δεχόμαστε και αναπαράγουμε όλοι μας.

Το συγκεκριμένο άρθρο-ανάλυση είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, απλό και στοχευμένο, αποτελεί δε αυτόν τον "άλλον δρόμο" που οι πολιτικάντηδες ευαγγελίζονται, αλλά κανείς δεν συγκεκριμενοποιεί, γιατί πολύ απλά δεν ξέρει (και δε θέλει φυσικά) να το κάνει.

Ως άνθρωπος του κλάδου, συμφωνώ 101% με όσα λέει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου και το ζητούμενο είναι ποιός θα βρεθεί να τα εφαρμόσει.

Προς διευκόλυνσή σας, θα boldάρω με μπλε τα πιο σημαντικά σημεία του κειμένου για να καταλάβουν όλοι.

Γκλεζάκος: Οι μισθοί Βουλγαρίας θα φέρουν δυστυχία

Μαρίνα Κουτσούμπα Δημοσιεύτηκε: Φεβρουάριος 10 2012 10:00 Ενημερώθηκε: Φεβρουάριος 10 2012 10:00

Η θηλιά στον λαιμό των Ελλήνων σφίγγει ακόμα περισσότερο, με τα επώδυνα μέτρα λιτότητας που βρίσκονται προ των πυλών να διαμορφώνουν ένα εξαιρετικά δυσοίωνο μέλλον για τα ελληνικά νοικοκυριά.

Ασκώντας οξύτατη κριτική στο πολιτικό σύστημα της χώρας, ο καθηγητής Χρηματοοικονομικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, Μιχάλης Γκλεζάκος, επισημαίνει στο NEWS 247 ότι τα κόμματα δεν είναι διατεθειμένα να θυσιάσουν το κομματικό συμφέρον για το συμφέρον της Ελλάδας.

Με την καθημερινότητα των Ελλήνων να έχει επηρεαστεί αρνητικά και να αναμένεται να χειροτερέψει ακόμα περισσότερο, ο Μιχάλης Γκλεζάκος διερωτάται κατά πόσο τα κόμματα θα υπερβούν τους σημερινούς κάκιστους εαυτούς τους και θα δώσουν στον κόσμο όραμα και στη χώρα προοπτική.

Το μισθολογικό "κουστούμι" Βουλγαρίας που έχουν διαμορφώσει οι τροϊκανοί για τους Έλληνες δεν οδηγεί πουθενά, καθώς, όπως αναφέρει, δεν γίνεται να επιχειρείται η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας με μόνη τη μείωση του κόστους εργασίας.

Επιχειρώντας ένα γενικό σχόλιο επί του συνόλου των μέτρων, επισημαίνει πως δεν έχουν την απαραίτητη αναπτυξιακή προοπτική, αλλά στοχεύουν στη λογιστική τακτοποίηση του ελλείμματος και του χρέους, θυσιάζοντας την οικονομική ανάπτυξη. Η Ελλάδα θα έχει ελπίδα, όπως σημειώνει, αν νοικοκυρευτεί το κράτος και αναδιαρθρωθεί η οικονομία.

Ερώτ: Αν αποκτήσουμε μισθούς Βουλγαρίας πιστεύετε ότι θα επιτευχθεί, όπως υποστηρίζουν, ανάπτυξη ή δυστυχία χωρίς αποτέλεσμα;

Δεν μπορεί να είναι στόχος μας η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας μας με μόνη τη μείωση του κόστους εργασίας. Δεν οδηγεί πουθενά κάτι τέτοιο, δεδομένου ότι και της Βουλγαρίας οι μισθοί είναι μεγαλύτεροι της Κίνας, τα προϊόντα της οποία έρχονται στη δική μας αγορά.

Επομένως, αν θέλουμε να χτίσουμε την ανταγωνιστικότητα μας πάνω στη μείωση των μισθών, θα πρέπει να πάμε σε μισθούς Κίνας.

Εμείς όμως, διαθέτουμε σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, όπως π.χ. το υψηλό επίπεδο μόρφωσης του Λαού μας, τη σπουδαία βιοπικοιλότητα μας, τους όμορφους τουριστικούς προορισμούς μας, τη ναυτιλιακή μας παράδοση κλπ.

Η προσπάθεια μας, δηλαδή, θα πρέπει να αποσκοπεί στην ανάπτυξη δραστηριοτήτων υψηλής προστιθέμενης αξίας και όχι χαμηλού κόστους εργασίας. Αν επομένως προσανατολιστούμε προς τους μισθούς Βουλγαρίας, θα έλθει η δυστυχία και όχι η ανάπτυξη.

Ερώτ: Με τα νέα αυτά μέτρα θα δούμε το ποσοστό της ανεργίας να εκτινάσσεται ακόμα περισσότερο;

Δυστυχώς έχουμε μπει σε έναν φαύλο κύκλο. Κόβοντας τα εισοδήματα και αυξάνοντας τους φόρους για να μειώσουμε το έλλειμμα, σπρώχνουμε την οικονομία στην ύφεση, με αποτέλεσμα να μειώνονται ακόμη περισσότερο τα εισοδήματα, να αποδίδουν ακόμη λιγότερο τα φορολογικά μέτρα και να ολισθαίνει διαρκώς η οικονομία στην ύφεση.

Η διακοπή αυτού του φαύλου κύκλου μπορεί να γίνει μόνο αν δοθεί περισσότερος χρόνος για την προσαρμογή των δημοσίων οικονομικών μας και ταυτόχρονα παραγραφεί μέρος των δανείων μας για να είναι διαχειρίσιμο το απομένον χρέος.

Η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. όμως, αφήνουν την προσπάθεια στη μέση. Δηλαδή, ενώ επιβάλουν (πολύ σωστά) το κούρεμα των ομολόγων μας, δεν μας δίνουν τον αναγκαίο χρόνο επαναρρύθμισης της οικονομίας μας.

Έτσι, αναμένεται να ενταθεί η ανεργία τουλάχιστον κατά το 2012 χωρίς να βελτιωθεί σημαντικά η ανταγωνιστικότητά μας. Μικρά βήματα σίγουρα θα γίνουν, αφού θα περιορισθεί το κόστος παραγωγής.

Όμως, η δραματική μείωση της ρευστότητας, θα ακυρώσει το πλεονέκτημα αυτό, προκαλώντας έμμεση αντιστάθμιση του με το αυξημένο κόστος χρηματοδότησης ή θα εξανεμιστούν τα οφέλη από την αναποτελεσματική λειτουργία στην οποία θα καταδικασθούν οι επιχειρήσεις που θα στερούνται ακόμη και του αναγκαίου κεφαλαίου κίνησης.

Ερώτ: Πόσο θα επηρεαστεί από τα νέα μέτρα η καθημερινότητα των Ελλήνων;

Η καθημερινότητα των Ελλήνων έχει ήδη επηρεαστεί αρνητικά και θα χειροτερέψει πολύ περισσότερο στη συνέχεια, από τις περικοπές εισοδημάτων, τη διαρκή διόγκωση των φορολογικών βαρών και τον δραστικό περιορισμό των κοινωνικών δαπανών.

Το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει μεσομακροπρόθεσμη προοπτική με τα σημερινά δεδομένα. Αυτό που εννοώ είναι ότι δεν έχουν γίνει σημαντικά βήματα για την αναδιάρθρωση του Κράτους και της Οικονομίας μας και ταυτόχρονα τα πολιτικά κόμματα τα οποία θα κυβερνήσουν τη Χώρα δεν φαίνονται ικανά να αντιληφθούν την κρισιμότητα της κατάστασης αλλά και δεν είναι διατεθειμένα να θυσιάσουν το κομματικό συμφέρον για το συμφέρον της Ελλάδος.

Από πού λοιπόν θα προκύψουν οι μεγάλες αλλαγές που χρειαζόμαστε; Συμπερασματικά, η καθημερινότητα μας δεν θα βελτιωθεί αν δεν γίνουν μεγάλες αλλαγές με μεγάλο οικονομικό-κοινωνικό-πολιτικό κόστος.

Ερώτ: Ποια μέτρα κατά τη γνώμη σας, από αυτά που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα και από αυτά που προγραμματίζονται τώρα, κινούνται στη σωστή κατεύθυνση για την εξυγίανση των δημοσιονομικών της χώρας;

Μέχρι τώρα πολύ μικρά βήματα έχουν γίνει. Χρειάζεται ριζική αναδιοργάνωση με ταυτόχρονη δραστική μείωση του Δημόσιου Τομέα, ώστε να αποδεσμευθούν πόροι για τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά.

Στα βήματα που έχουν γίνει προς τη σωστή κατεύθυνση περιλαμβάνονται: Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ο εντοπισμός και η περικοπή δεκάδων χιλιάδων συντάξεων που καταβάλλονταν σε μη δικαιούχους, ο περιορισμός των κρατικών επιχορηγήσεων προς ΟΤΑ (οι οποίοι συναγωνίζονται το Κράτος στη σπατάλη και τη διαφθορά), η (μικρή) μείωση των λειτουργικών δαπανών των υπουργείων, η περικοπή μέρους των υπερβολικών αμοιβών που καταβάλλονταν σε στελέχη ΔΕΚΟ. (Συμφωνώ 100% με όλα).

Προφανώς, οι οριζόντιες περικοπές εισοδημάτων και οι υπερφορολόγηση δεν αποτελούν μέτρα εξυγίανσης αλλά απλώς ικανοποιούν κάποιες βραχυπρόθεσμες ανάγκες, υπονομεύοντας την μακροπρόθεσμη προοπτική της οικονομίας και της κοινωνίας μας.

Από τα μέτρα που προγραμματίζονται σήμερα θετικά είναι μόνο εκείνα που στοχεύουν στη μείωση και απλοποίηση του Κράτους, καθώς και στη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος. Τα υπόλοιπα δεν νομίζω ότι θα φέρουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα (δηλαδή της δραστικής μείωσης του ελλείμματος), ενώ θα εντείνουν τις πιέσεις στην οικονομία μας.

Ερώτ: Θα συμβάλουν αυτά τα μέτρα στη σωτηρία της Ελλάδας ή θα τη σπρώξουν σε ακόμα βαθύτερη ύφεση;

Τα μέτρα που ανέφερα πιο πάνω, τα οποία συμβάλλουν στη μείωση της σπατάλης και στην απλοποίηση του Κράτους, σαφώς βοηθούν στην επιβίωση μας.

Είναι όμως λίγα μέχρι σήμερα, για αυτό θα πρέπει να συμπληρωθούν με πρόσθετα μέτρα, όπως π.χ. περιορισμού της φοροδιαφυγής και την εισφοροδιαφυγής, μείωσης του παραεμπορίου, ενίσχυσης του ελεύθερου ανταγωνισμού (για να ελπίζουμε σε περιορισμό της αισχροκέρδειας), ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, παροχής ρευστότητας στην οικονομία, ενίσχυσης των δραστηριοτήτων υψηλής προστιθέμενης αξίας κλπ. (Κι εδώ πάλι 100%)

Πηγή

[innova 04 7.945]

Απλό και κατανοητό, Κωστή.

Να πω κι εγω την δικη μου πλευρά ? Ποτε δεν εχω παρει δάνειο για οποιοδήποτε λόγο. Ποτέ. Καθαρός απο παντού.

Χρειάζομαι άμεσα Χ επαγγ/κο δάνειο. Μικρό. Τετραψήφιο.

Καμμία τράπεζα ΔΕΝ τα δίνει, πλέον. Με επιτόκια κοντα στο 14%. Με εγγυητές κλπ. κομπλέ.

Καμμία.

Πως διάολο περιμένουν να γίνει ανάπτυξη και βελτίωση ?

Την ξερω την απάντηση, αλλά παλεύω να βρω λύση. Ατομικά. Καμμία τράπεζα πλέον δεν ρισκάρει. Πουθενά.

Πληρώνω κι εγω - το ήξερα εξ'αρχης - αμαρτίες όλων.

[icelover 2.484]

Αυτο το παραμυθι με τις περικοπες των αμοιβων,και την μειωση του κοστους εργασιας,πρεπει να σταματησει ρε παιδια.....

Να γινουμε πιο ανταγωνιστικοι σε συγκριση με ποιον,και με τι πλεονεκτηματα???

Ειμαστε εξαγωγικη χωρα μεν,αλλα.....

Δεν παραγουμε-εξαγουμε ουτε κατα ογκο,ουτε κατα ειδος, προϊοντα που μπορουν να ανταγωνιστουν αλλες αγορες με συντριπτικα περισσοτερα πλεονεκτηματα,ετσι ωστε να μιλησουμε για αισθητη βελτιωση εμπορικου ισοζυγιου.

Ποσο,μα ποσο πια, μπορει να συμπιεστει η τιμη των προϊοντων μας σε συναρτηση με το χαμηλοτερο κοστος αμοιβων,ετσι ωστε να εχουμε καποιο πλεονεκτημα εναντι αλλων???

Τα παλληκαρια της τροϊκας εχουν καταλυσει θεμελιωδεις νομους της οικονομιας,αν οχι λογω ανικανοτητας,σιγουρα με δολιους σκοπους.

Και δεν βαζω στην εξισωση,οτι η περιπτωση μας οικονομοτεχνικα ειναι δυσκολη,λογω και της υπαρξης του κοινωνικου ιστου που υποτιθεται οτι πρεπει να μην διαραγει.......

Τα παλληκαρια νομιζουν οτι εχουν να εξυγιανουν καμια θυγατρικη,αλλα ουτε για αυτο δεν κανουν.....

[Kostas-MotoLover 10.029]

Αυτο το παραμυθι με τις περικοπες των αμοιβων,και την μειωση του κοστους εργασιας,πρεπει να σταματησει ρε παιδια..... το έχω ξαναγράψει κάπου. Η συνεχής μείωση μισθών-συντάξεων χωρίς άλλα μέτρα πχ περιορισμού διαπλοκής, φοροδιαφυγής, μη αναγκαίας γραφειοκρατίας, φαύλων προνομίων των ολίγων, παράλογων τιμολογήσεων από πλευράς εταιρειών κυρίως αγαθών επιβίωσης κλπ, το μόνο αποτέλεσμα που έχει είναι η συνεχής πτώση του επιπέδου ισορροπίας της οικονομίας. Δηλαδή πάμε όλο και πιο κάτω σαν να στεκόμαστε σε σκαλιά πολυκατοικίας και τα κατεβαίνουμε ένα-ένα.

Για να ξανανέβεις τα σκαλιά, πρέπει να έχεις παραγωγικότητα και δη σε είδη της λεγόμενης υψηλής προστιθέμενης αξίας (όπως γράφει στο άρθρο), δηλαδή ειδών που θα δώσουν χρήμα στην παραγωγό χώρα. Πχ παράγοντας πορτοκάλια, δεν μπορείς να πας παραπάνω από 0,40-0,50 ευρώ το κιλό. Παράγοντας σύγχρονα τεχνολογικά προϊόντα, παράγεις πλούτο. Ας πούμε, δεν είναι οξύμορο να είμαστε χώρα με πλούσια αιολική και ηλιακή ενέργεια και να μην παράγουμε φωτοβολταϊκά συστήματα και αεριοστρόβιλους παραγωγής ηλεκτρισμού? (απ' αυτούς που βάζει η ΔΕΗ στα βουνά)

Να γινουμε πιο ανταγωνιστικοι σε συγκριση με ποιον,και με τι πλεονεκτηματα???

Ειμαστε εξαγωγικη χωρα μεν,αλλα.....

Δεν παραγουμε-εξαγουμε ουτε κατα ογκο,ουτε κατα ειδος, προϊοντα που μπορουν να ανταγωνιστουν αλλες αγορες με συντριπτικα περισσοτερα πλεονεκτηματα,ετσι ωστε να μιλησουμε για αισθητη βελτιωση εμπορικου ισοζυγιου.

Ποσο,μα ποσο πια, μπορει να συμπιεστει η τιμη των προϊοντων μας σε συναρτηση με το χαμηλοτερο κοστος αμοιβων,ετσι ωστε να εχουμε καποιο πλεονεκτημα εναντι αλλων??? Ίσα-ίσα που οι τιμές των προϊόντων μας ΔΕΝ συμπιέζονται από τους μαλ^κοεπιχειρηματίες που δε θέλουν να χάσουν ούτε ευρώ απ' την πλούσια ζωή τους.

Τα παλληκαρια της τροϊκας εχουν καταλυσει θεμελιωδεις νομους της οικονομιας,αν οχι λογω ανικανοτητας,σιγουρα με δολιους σκοπους.

Και δεν βαζω στην εξισωση,οτι η περιπτωση μας οικονομοτεχνικα ειναι δυσκολη,λογω και της υπαρξης του κοινωνικου ιστου που υποτιθεται οτι πρεπει να μην διαραγει....... με τέτοια τακτική, μόνο εκεί οδηγούμαστε.... μάλλον σκόπιμα μια και την ίδια μέρα θα δεις Τούρκους, Σκοπιανούς & Βούλγαρους να μπουκάρουν πανταχώθεν.

Τα παλληκαρια νομιζουν οτι εχουν να εξυγιανουν καμια θυγατρικη,αλλα ουτε για αυτο δεν κανουν.....

[Dri 5]

Πάντως σήμερα ο συγκεκριμένος (και μαζί πολλοί και άλλοι) συμμετέχει και σε μία δι-ημερίδα με θέμα "από την κρίση στην λύση" στο Πολεμικό Μουσείο.

Βάζω παρακάτω το πρόγραμμα, είναι ελεύθερη η είσοδος.

http://www.career.teithe.gr/information_material/programmac.pdf

[icelover 2.484]

Ας πούμε, δεν είναι οξύμορο να είμαστε χώρα με πλούσια αιολική και ηλιακή ενέργεια και να μην παράγουμε φωτοβολταϊκά συστήματα και αεριοστρόβιλους παραγωγής ηλεκτρισμού? (απ' αυτούς που βάζει η ΔΕΗ στα βουνά)

Kωστα,ακομα και να θελαμε,ακομα και να μπορουσαμε -που μπορουμε πιστευω- δεν θα μας αφηναν..........

Επειδη εχεις συγκροτημενη οπτικη επι των οικονομικων,καταλαβαινεις ευκολα,αν δεις απο την ιδρυση της EU ,που το πηγαινανε το παραμυθι,οι Βησιγοτθοι.

Αυτοι θα παραγουν οσο θελουν και αυτα που θελουν.

Εμεις οι φτωχομπινεδες του νοτου,θα καταναλωνουμε τα προιοντα τους,σε συντριπτικη ποσοστιαια διαφορα με τα προιοντα εγχωριας παραγωγης της καθε χωρας,και θα εχουμε υπογραψει κιολας.

Παραδειγματα πολλα,οπως π.χ οι ποσοστωσεις των γαλακτοπαραγωγων.

Προχθες πηρα ενα ξυνογαλο της ΜΕΒΓΑΛ,και γραφει η ετικετα ''ΓΑΛΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ''.......

Τι να πρωτοθυμηθει κανεις?? Εμεις μειναμε με την χαρα οταν ο Σημιτης κουνουσε το εικοσαευρω,σαν τους ιθαγενεις που τους χαριζαν καθρεφτακια.

Τα υπολοιπα πισω απο τις γραμμες,που δεν τα ελεγε ποτε κανεις στην κοινωνια,τα βιωνουμε τωρα.....

Δεν ηταν η χωρα μας για τοσο σκληρο νομισμα,και οι συνεπειες ηρθαν μερικα χρονια μετα.

Μας ειχανε δεμενους πισθαγκωνα, τωρα μας εχουν χειροποδαρα....

[Kostas-MotoLover 10.029]

Θα συμφωνούσα απόλυτα αν δεν υπήρχαν τόσα παραδείγματα άλλων χωρών, που οι ηγέτες τους πραγματικά σκίζονται για τη χώρα τους και συνήθως πετυχαίνουν πολλά, ή τουλάχιστον αρκετά.

Οι δικοί μας "εθνοπατέρες" είναι απλά ΕΘΝΙΚΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ!

[makisp 1.735]

Οι δικοί μας, σκίζουν εμάς. Μας σκληραγωγούν να μαθουμε να επιβιώνουμε γιατί είχαμε γίνει μαλθακοί. Αν τα καταφέρουμε στην Ελλάδα την επόμενη πενταετία, θα μπορούμε να επιβιώσουμε παντού.

[Kostas-MotoLover 10.029]

Οι δικοί μας, σκίζουν εμάς. Μας σκληραγωγούν να μαθουμε να επιβιώνουμε γιατί είχαμε γίνει μαλθακοί. Αν τα καταφέρουμε στην Ελλάδα την επόμενη πενταετία, θα μπορούμε να επιβιώσουμε παντού.

Τρέμετε κατσαρίδες......

[nikolas fmx 1.279]

Μας σκληραγωγούν να μαθουμε να επιβιώνουμε γιατί είχαμε γίνει μαλθακοί. Αν τα καταφέρουμε στην Ελλάδα την επόμενη πενταετία, θα μπορούμε να επιβιώσουμε παντού.

Εμ, καλα το ελεγα εγω, για το καλο μας γινονται αυτα.....

[nestro 317]

Αυτός ο τόπος,από απόψεις άλλο τίποτα...από έργα?

[Kostas-MotoLover 10.029]

Οι Ευρωπαίοι έδωσαν τα «κλειδιά» της κρίσης στους χρηματιστές, εκτιμά Γάλλος οικονομολόγος

«Η πολιτική δεν γίνεται στην αίθουσα συναλλαγών του χρηματιστηρίου», έλεγε ο στρατηγός Ντε Γκολ στις 28 Οκτωβρίου 1966, όταν το χρηματιστήριο είχε αρχίσει να πέφτει μετά την υπερβολική άνοδό του, το 1962. Αυτή τη φράση θυμίζει ο γάλλος οικονομολόγος Αντρέ Ορλεάν για να υποστηρίξει, σε συνέντευξή του στη γαλλική Le Monde, ότι η πολιτική εξουσία είναι σήμερα υποταγμένη στις αποφάσεις των αγορών.

Την Eυρωζώνη την κυβερνά η αγορά, λέει ο ηλικίας 61 ετών Ορλεάν, ένας από τους τέσσερις Γάλλους οικονομολόγους που υπογράφουν το «Μανιφέστο των ανήσυχων οικονομολόγων». Η πολιτική εξουσία συμμορφώνεται με τις προτεραιότητές της και φοβάται τις αξιολογήσεις της.

Η αγορά δεν έχει όμως συνοχή και δεν είναι ποτέ ευχαριστημένη. Αυτό είναι φανερό με την πολιτική της λιτότητας, η οποία πλήττει την ανάπτυξη, γεγονός που δημιουργεί με τη σειρά του πρόσθετες δυσκολίες. Εχει κανείς την εντύπωση ότι στην ευρωζώνη η εμπιστοσύνη δεν θα επιστρέψει ποτέ.

Ιστορικά, συνεχίζει ο Γάλλος οικονομολόγος, η κεντρική τράπεζα ήταν ένα ουσιαστικό εργαλείο της πολιτικής εξουσίας. Μέσω της νομισματικής εξουσίας γινόταν δυνατή η ικανοποίηση του συλλογικού συμφέροντος. Αυτό προϋποθέτει όμως ότι η κεντρική τράπεζα βρίσκεται υπό την εποπτεία της πολιτικής εξουσίας.

Συμβαίνει στις μεγάλες δημοκρατίες - όχι όμως και στην ευρωζώνη. Μια Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ξεκομμένη από την πολιτική είναι ένα πολύ κακό πράγμα.

Όταν λέμε όμως ότι οι αγορές επιβάλλουν τις απόψεις τους, για ποιες αγορές μιλάμε; «Για τις χρηματοοικονομικές αγορές», απαντά ο Αντρέ Ορλεάν. «Και μιλάμε γι'αυτές σαν να συμπυκνώνουν όλη την οικονομία, σαν να είναι λογικές και σταθερές. Αν ήταν ικανές να εκτιμούν σωστά τις αξίες και τις τιμές, ο ρόλος τους θα ήταν χρήσιμος.

Όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αντίθετα με τις αγορές των αγαθών, που αποτιμούν πραγματικά προϊόντα, οι χρηματοπιστωτικές αγορές στηρίζονται σε υποκειμενικά και κερδοσκοπικά στοιχήματα. Πρόκειται για αγορές υποσχέσεων. Εκεί αγοράζονται και πωλούνται προβλέψεις. Η λογική τους έχει μιμητικό χαρακτήρα: κάθε επενδυτής τοποθετείται σε σχέση με αυτό που θεωρεί ότι θα κάνουν οι άλλοι. Μοιάζουν με τα μέσα ενημέρωσης που αναζητούν όχι τις σημαντικές πληροφορίες, αλλά εκείνες που θεωρούν ότι θα αρέσουν στο κοινό».

Για τον λόγο αυτό, μια χρηματοοικονομική αγορά είναι εκ φύσεως ασταθής. Παράγονται φούσκες, οι οποίες σκάνε όταν η απόσταση από την πραγματικότητα γίνεται τόσο μεγάλη, ώστε δεν μπορεί πλέον να συγκαλυφθεί. Η φιλελεύθερη θεωρία θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι οι αγορές προσφέρουν ορθές αξίες και αντικειμενικές τιμές, και ότι τελικά ο αυτοέλεγχος θα επικρατήσει. Αλλά το οικοδόμημα αυτό διαψεύστηκε από τις κρίσεις που ξεκίνησαν το 1987 και κατέληξαν στη σημερινή. Δεν μπορεί κανείς να έχει εμπιστοσύνη στις αγορές, είτε πρόκειται για ένα επιτόκιο, μια ισοτιμία ή την τιμή μιας μετοχής.

Στους καπιταλισμούς που προηγήθηκαν, συνεχίζει ο διευθυντής ερευνών στο CNRS, ο έλεγχος των επιχειρήσεων βρισκόταν στα χέρια του ιδιοκτήτη ή των ιδιοκτητών. Από τη δεκαετία του '80 και μετά, όμως, άρχισαν να καταργούνται οι έλεγχοι, πρώτον επειδή θεωρήθηκαν πολύ ακριβοί, και δεύτερον επειδή τα παιχνίδια της αγοράς πρόσφεραν ισχυρές ευκαιρίες για κέρδος.

Δημιουργήθηκε έτσι μια νέα μορφή καπιταλισμού, όπου δεν υπήρχε πλέον μια ποικιλία απόψεων, αλλά η αγορά συγκέντρωνε όλες τις οικονομικές αξιολογήσεις. Με τον τρόπο αυτό τίθεται σε κίνδυνο η δημοκρατική ζωή.

Όταν η Standard & Poor's υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Γαλλίας, δικαιολόγησε την πράξη της λέγοντας ότι η συμφωνία της 9ης Δεκεμβρίου 2011 για τον δημοσιονομικό «χρυσό κανόνα» δεν συνιστά ένα αρκετά σημαντικό βήμα. Με την ανακοίνωση αυτή δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, καθώς στη δημοκρατία υπάρχει η ελευθερία της έκφρασης και ο οίκος μπορεί θαυμάσια να θεωρεί ότι η πολιτική που ακολουθείται θέτει σε κίνδυνο την αποπληρωμή του χρέους.

Το πρόβλημα βρίσκεται στο δυσανάλογο βάρος που δίνεται σε αυτή την άποψη. Ξεχνάμε ότι οι οίκοι αξιολόγησης έπεσαν έξω επανειλημμένα, όπως στην κρίση στη Νότια Ασία το 1997, στην υπόθεση Enron ή στην υπόθεση των subprimes; Αυτό το δυσανάλογο βάρος δείχνει την ανικανότητα των πολιτικών αρχών να παρουσιάσουν ένα όραμα για τον κόσμο διαφορετικό από εκείνο των χρηματοπιστωτικών συμφερόντων.

«Εχουμε παραλύσει εξαιτίας της γερμανικής αδιαλλαξίας», καταλήγει ο Γάλλος οικονομολόγος. «Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση ανάλογη με εκείνη του μεσοπολέμου, όταν οι ευρωπαϊκές χώρες ακολουθούσαν ήδη μια αποπληθωριστική πολιτική, γεγονός που οδήγησε σε μαζική ανεργία. Αυτό που συμβαίνει σήμερα οφείλεται στο ότι η Ευρώπη παραμένει προσκολλημένη στον χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό».

Τόνισα τα σημεία κλειδιά με Bold

Πηγή

Εδώ τα υπόλοιπα κομμάτια του Παζλ