Jump to content

Recommended Posts

Serphino_800.jpg

Εξωτικός παράδεισος; Η Σέριφος; Δύο και μισή ώρες από την Αθήνα με το γρήγορο; Τι πίνεις και δεν δίνεις;

Κι όμως, αν το δούμε αντικειμενικά, με τα μάτια ενός αλλοδαπού που αγαπάει τις περιπλανήσεις η Σέριφος είναι πράγματι ένα εξωτικό μέρος.

Αν ήταν να αποστάξουμε το Αιγαίο και την ομορφία των Κυκλάδων σε μία μικρή δόση, αμόλυντη σχετικά από την υστερία του μαζικού τουρισμού πιστεύω ότι θα καταλήγαμε στην Σέριφο.

Ενα τρελό βουνό ριγμένο μέσα στην θάλασσα, δαρμένο από το ξεροβόρι είναι η Σέριφος, ότι πιο κοντά θα μπορούσε να υπάρχει σε μία ελληνική έκδοση της ερήμου. Είναι όμως μία έρημος περιτριγυρισμένη από ατελείωτα χιλιόμετρα δαντελωτών ακτών, δέκα από αυτά είναι πανέμορφες παραλίες στο καταγάλανο Αιγαίο . Και σε κάθε μία από τις αμέτρητες ρεματιές που φτιάχνουν οι πτυχώσεις των βουνών υπάρχει και μία όαση. Και αν τελειώνει και η ρεματιά σε άπλωμα τότε υπάρχει λιβάδι. Εχει νερό αυτή η έρημος, απλά είναι καλά κρυμένο.

Μία χώρα που θα μπορούσε να είναι η βασίλισσα της ομορφιάς των Κυκλάδων. Αγέρωχα σκαρφαλωμένη στο βουνό δεν κρύβεται από τους πειρατές, ήταν φτωχό το νησί και δεν φοβόνταν. Η χώρα βλέπει τα πάντα και φαίνεται από παντού. Και αν την είχε επισκεφθεί ποτέ ο Le Corbusier θα παραληρούσε με την αρχιτεκτονική της απλότητα, λειτουργικότητα, ομορφιά. Βλέπεις τα άσπρα σπίτια και σκέφτεσαι ότι μπορείς να ζήσεις πλούσια σε σαράντα τετραγωνικά. Θέλεις να πιάσεις πέτρες και λάσπη και να φτιάξεις κι εσύ ένα.

Μία ατμόσφαιρα διαφορετική, ιδιόμορφη. Δεν είναι μέρος για φιγούρα και πολυτέλεια. Δεν είναι για ποζεράδες, φωνακλάδες, καμάκια, πάρτι άνιμαλς και κοσμικούς. Οι πλούσιοι που έχουν περάσει από εκεί είναι οι πραγματικά πλούσιοι αυτού του κόσμου, ο George Bush Senior και ο Abramovich. Είναι ένα μέρος για όσους θέλουν αυθεντική, καθαρή ομορφιά, διαλογισμό. Γι΄αυτό κιόλας δεν φοβήθηκα να μοιραστώ το μυστικό της, η Σέριφος κρατάει μακριά της αυτούς που δεν ταιριάζουν.

serifos.jpg

Τι σας τα γράφω όμως μωρέ αυτά, σε ένα μοτοσυκλετιστικό φόρουμ; Δεν θα τα βρείτε άμα θέλετε στους οδηγούς διακοπών; Δεν θα σας τα πουν οι φίλοι σας;

Σας τα γράφω για τον απλούστατο λόγο ότι η Σέριφος εκτός των άλλων είναι και μοτοσυκλετιστικός παράδεισος.

Δεν έχει την καλύτερη άσφαλτο αλλά έχει κάτι άλλο. Η μάλλον δεν έχει κάτι. Ευθείες παιδιά, δεν έχει ευθείες.

Στην Σέριφο ο δρόμος ΔΕΝ ΙΣΙΩΝΕΙ!!!

Επιστρέφω άμεσα με τα τεκμήρια.

Τροποποιήθηκε από τον innova 04
Προσθήκη ετικετών.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

PA027793__800.jpg

Αγναντεύοντας την Χώρα Σερίφου από τον λιμενοβραχίονα.

Αντί να την κρύψουν από τους πειρατές την έχτισαν σε ένα από τα πιο ορατά σημεία του νησιού.

Αποτέλεσμα είναι η καλύτερη θέα από Χώρα στο Αιγαίο.

Οταν είναι καλή η ορατότητα, όχι τον Αυγουστο, μπορεί κανείς να διακρίνει έως 24 από τα γύρω νησιά.

Σύρο, Μύκονο, Παροναξία, Ιο, Σίκινο, Σιφνο, Φολέγανδρο, Μήλο, Κιμωλο.

serifos_globe_.jpg

Είπαμε ο δρόμος δεν ισιώνει ποτέ και η Σέριφος φροντίζει να το ξεκαθαρίσει από την πρώτη στιγμή στον ταξιδιώτη.

Η ανάβαση για την Χώρα είναι μία κόλαση στροφών με ταλαιπωρημένη άσφαλτο και αρκετή κίνηση κατά την σύντομη τουριστική περίοδο.

Σε αυτό τον δρόμο μπορεί κανείς εύκολα να διακρίνει ποιοι οδηγοί το έχουν και ποιοι όχι χωρίς καν να μιλάμε για μεγάλες ταχύτητες.

Προσοχή και σεβασμός σε αυτούς που φοβούνται.

PA017769__800.jpg

Οταν φτάσει κανείς στην κορυφή εκτός από την καταπληκτική θέα μπορεί να αντιληφθεί το μεγαλείο της ανάβασης σε όλο της το μεγαλείο.

Προδιαγραφές για κορυφαίο αγώνα ανάβασης όχι μόνο όσον αφορά την δυσκολία αλλά και το αμφιθεατρικό θέαμα που θα μπορούσε να προσφέρει.

Ενα κουβάρι άπο άσφαλτο πεταμένο πάνω στην Γή.

Στα πόδια του ταξιδιώτη το Λιβάδι και στο βάθος η Μήλος και η Κίμωλος.

PA027771__800.jpg

Ακόμα και αν η ορατότητα δεν είναι καλή προς το Αιγαίο η Σέριφος θα ανταμείψει τον ταξιδιώτη με όμορφες εικόνες μοναχή.

Εξαιρετικά έντονο το ανάγλυφο με όμορφα σπιτάκια πεταμένα εδώ κι εκεί, ρεματιές παντού να διασχίζουν με την πρασινάδα τους τους καφέ όγκους των βουνών.

Και φυσικά το μπλε του Αιγαίου καθρεφτισμένο στον ουρανό.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

PA017732_800.jpg

Το απολύτως συγκλονιστικό μοτοσυκλετιστικά με την Σέριφο είναι το πόσο φχαριστιέται κανείς την οδήγηση.

Θελει να πάει ο ταξιδιώτης για μπάνιο;Θα στρίψει.

Θα διαρκέσει ένα εικοσαλεπτάκι το πολύ αλλά θα είναι σαν να σαν να βρίσκεται σε μία πίστα με θέα το Αιγαίο.

Στο κέντρο διακρίνεται το ανατολικό άκρο της παραλίας Γάνεμα.

PA017736_800.jpg

Η Σέριφος είναι πλούσια σε μεταλλεύματα.

Από την αρχαιότητα οι κάτοικοι της έσκαβαν λαγούμια και το αποτέλεσμα είναι πληθώρα σηράγγων τις οποίες μπορεί να εξερευνήσει ο γενναίος ταξιδιώτης.

Στο πάνω μέρος της φωτογραφιάς διακρίνονται μερικές από αυτές τις απόκοσμες τρύπες που χάσκουν παντού στο νησί.

PA017739_800.jpg

Η δαντέλα που περικλείει την Σέριφο εκτός από πάνω από 10 χιλιόμετρα παραλιών κρύβει και αναρίθμητα λιμανάκια και καβάτζες για όσους προτιμούν κάτι πιο μοναχικό.

PA017735_800.jpg

Στο βάθος διακρίνεται η παραλία Βαγιά. Κάποτε είχε έρθει στην δημοσιότητα λόγω των παράνομων κατασκευών στη ρεματιά.

Οι κατασκευές σταμάτησαν αλλά η γραφειοκρατεία εξασφαλίζει ότι τα κουφάρια τους θα μείνουν εκεί για πάντα...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

PA017745__800.jpg

Κάθε παραλία αναπόφευκτα τροφοδοτείται από ένα ή περισσότερα ρέματα.

Για να πάει κανείς στο Γάνεμα μπορεί αν θέλει να περάσει από το ρέμα.

Αρκετά πατημένο ωστέ να μπορέσει να περάσει ακόμα και σκούτερ με χαμηλή ταχύτητα αρκετά περιπετειώδες για όποιον προτιμά να κινηθεί γρήγορα και εκτός πατήματος.

Ακόμα και σπαστήρι λοιπόν για τον περιπετειώδη ονοφά ταξιδιώτη αν το επιλέξει.

Το συγκεκριμένο σημείο είναι η εκβολή του ρέματος στην παραλία όπου έχουν φτάσει μόνο οι μικρές πέτρες.

Αρμυρίκια σχεδόν σε κάθε παραλία.

PA017743_800.jpg

Το μισό Γάνεμα. Χρυσή, μαλακή άμμος.

Τα λόγια είναι περιττά.

PA027776_800.jpg

Το άλλο μισό Γάνεμα.

Βοτσαλάκι σμιλεμένο από το αιώνιο κύμα σε όλα τα μεγέθη.

Ολα αυτά έχουν κατέβει από την ρεματιά, είναι συγκλονιστικό να συνειδητοποιεί κανείς το σμίξιμο αυτών των τριών στοιχείων.

Γλυκό νερό που φέρνει πέτρα που θα γίνει άμμος από την θάλασσα.

PA027778__800.jpg

Πάνω από το Γάνεμα το βουνό.

Μάταια μοιάζει η προσπάθεια του ανθρώπου να το χωρίσει σε κομμάτια και να το αποκτήσει.

Δέος απέναντι στον μόχθο του χεριού όμως που έβαλε την πέτρα σε τάξη.

Τροποποιήθηκε από τον tzoutz

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Μηπως κανω λαθος που εχω αποκλεισει τα νησια του Αιγαιου τελικα? :think:

θα τα περναγα μια χαρα με το Sherpa εκει περα!

ΥΓ

Trial λαστιχα κυριε tzoutz??

Πως και ετσι?

Εχω ακουσει οτι τα Trial λαστιχα δεν στριβουν,γιατι δεν εχουν τακουνια στο πλαι,ισχυει?

Στο νερο τι λενε?

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ωραιος! Οι Κυκλαδες εχουν επισης εξαιρετικες χωματοδιαδρομες!

Μπορείς να γυρίζεις όλη μέρα πράγματι. Μακάρι να είχα τον χρόνο να εξερευνήσω λιγάκι και να ποστάρω καμία φωτό αλλά υπομονή μέχρι το επόμενο καλοκαίρι.

Μηπως κανω λαθος που εχω αποκλεισει τα νησια του Αιγαιου τελικα? :think:

θα τα περναγα μια χαρα με το Sherpa εκει περα!

ΥΓ

Trial λαστιχα κυριε tzoutz??

Πως και ετσι?

Εχω ακουσει οτι τα Trial λαστιχα δεν στριβουν,γιατι δεν εχουν τακουνια στο πλαι,ισχυει?

Στο νερο τι λενε?

Ο παράδεισος του εξερευνητή. Τα έχει όλα. Ιδίως για το σκαρφαλωτήρι το Sherpa θα είναι το απόλυτο playground.

Τα [ψέυδο]trial λάστιχα [MT43] είναι ένα πείραμα μετά από τις διθυραμβικές κριτικές των αλλοδαπών εντουράδων.

Δεν τα έχω βάλει χώμα ακόμα αλλά υποτίθεται ότι είναι πάρα πολύ καλό all around λάστιχο με πολύ καλή απόδοση στην άσφαλτο.

Είναι λίγο περίεργα και στις κλίσεις ακόμα δεν έχω συμπεράνει πόσο πάνε. Πάντως στην Σέριφο τα πάτησα μέχρι την άκρη χωρίς να πιεστώ ιδιαίτερα. Είναι αρκετά μαλακή η γόμα και παραμορφώνεται για να βεντουζώσει στον δρόμο. Προς το παρόν παίζουν στα 15PSI, για το χώμα θα πέσουν στα 10-12.

Υποπτέυομαι ότι είναι ανώτερα από τα διάφορα ασφάλτινα τακούνια στην άσφαλτο σε όλες τις συνθήκες.

Υπομονή θα ανοίξω θέμα με εντυπώσεις όταν τις μαζέψω [τις εντυπώσεις όχι τις χύμες ελπίζω].

Αντε από αύριο μερικές ακόμα φωτό, ώρα για νάνι.

Τροποποιήθηκε από τον tzoutz

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

P8237707_800.jpg

Η σκιά της Χώρας πάνω στο ανηφορικό στροφιλίκι.

Ο σύγχρονος Ιντιάνα Τζόυνς ίσως να ακολουθούσε την τροχιά αυτής της σκιάς για να ανακαλύψει το σημείο στο οποίο ο Περσέας έκρυψε το κεφάλι της Μέδουσας.

PA017740_B_800.jpg

Η Σέριφος έχει και μία ιδιότυπη πρωτιά. Η εξέγερση των μεταλλωρύχων το 1916 ήταν η πρώτη συνδικαλιστική πράξη στην Ελλάδα με νεκρούς. Σέριφος Wikipedia

Τα διάσπαρτα λείψανα του παρελθόντος συνθέτουν μία ατμόσφαιρα ταινίας φαντασμάτων ορισμένες φορές.

Σκάλα εκφόρτωσης στα ανατολικά της παραλίας Βαγιά.

PA027799__800.jpg

Η ξερολιθιά βουτάει μέσα στην θάλασσα.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

PA017747_800B.jpg

Ανηφορίζοντας από την Χώρα προς το βόρειο τμήμα του νησιού.

Πανέμορφο το πάντρεμα της Κυκλαδίτικης ερήμου με το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και κάπου εκεί στο βάθος η μεθεπόμενη στροφή.

PA017750_800.jpg

Στο βόρειο τμήμα του νησιού. Στο βάθος η Κύθνος, πίσω της η Τζια.

Οποιος θέλει να πατήσει χώμα και να εξερευνήσει υπάρχουν αμέτρητοι χωματόδρομοι.

Για τους πιο σκληροπυρηνικούς υπάρχουν και αμέτρητα μονοπάτια τα οποία μάλιστα προσελκύουν πληθώρα αλλοδαπών πεζοπόρων.

Και για τους πραγματικά ατίθασους στις καμπύλες των βουνών του νησιού μοναδικά εμπόδια είναι οι ξερολιθιές.

PA017752b_800.jpg

Ο αέρας είναι θεμελιώδες συστατικό της Σερίφου. Αδυσώπητος, ίσως είναι και η ασπίδα που την προφυλάσσει από την πολυκοσμία.

Οι ντόπιοι λένε ότι 8άρι είναι όταν ο αέρας θα σηκώσει καρέκλα καφενείου μέσα στην Χώρα.

Ενα 7άρι πάντως στον βορρά μπορεί να κουνήσει ένα μηχανάκι εντούρο 130 γεμάτων κιλών αν αυτό στηθεί κάθετα στην κατεύθυνση του.

Στο βάθος η νήσος Πιπέρι.

PA017754b_800.jpg

"Κορίτσια αυτός ο ηλίθιος δίποδος δεν λέει να καταλάβει οτί τα μόνα κατσίκια που μπορούν να σταθούν σε αυτά τα ανεμοδαρμένα ύψη είμαστε εμείς, τα αυθεντικά, βιολογικά, τετρακίνητα Σερφιώτικα και όχι αυτή η κίτρινη καμηλοπάρδαλη."

Στο βάθος η νήσος Σεριφοπούλα, σαν να την έκοψε κάποιος με ένα μαχαίρι και ανέδειξε την τελειότητα των καμπυλών της σε τομή.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

PA017755__800.jpg

Κατηφορίζοντας προς την Χώρα. Διακρινεται η κορυφή του λόφου με τα χαρακτηριστικά εκκλησάκια.

Στο βάθος η Σίφνος, το κυρίαρχο στολίδι της θέας ανεξαρτήτως καιρού.

Η μύτη της σκιάς του βουνού δείχνει το ξενοδοχείο στο οποίο διέμεινε ο πρωθυπουργός κατά τα σύντομα κολυμβητικά του Σαββατοκύριακα στο νησί.

Στα αριστερά η νήσος Βους, το μικρό, πανέμορφο στολίδι.

PA017763__800.jpg

Η κατάβαση προς την Χώρα έχει μερικές στροφές που θυμίζουν λούνα παρκ λόγω των υψομετρικών διαφορών.

PA017760_800.jpg

Λόγω χαμηλής κίνησης η άσφαλτος στα περισσότερα τμήματα του δικτύου είναι σχετικά καλή.

Αν και γερασμένη δεν έχει χάσει το ανάγλυφο της. Η ανάβαση προς την Χώρα βέβαια είναι σε κακά χάλια, με άσφαλτο γυαλί σε πολλά σημεία.

Με συντηρητικά σβέλτη οδήγηση και χωρίς κανένα φλερτ με τα όρια της πρόσφυσης τα ΜΤ43 πάτησαν πλήρως το πέλμα τους, έχοντας πίεση 15psi.

Τα οποιαδήποτε ασφαλτολάστιχα θα τα κατάφερναν αρκετά καλύτερα, με μεγαλύτερα περιθώρια ασφάλειας.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Επίλογος - Παραλειπόμενα

Αυτές ήταν λοιπόν παίδες οι φωτό από το τριήμερο μου στην Σέριφο 30 Σεπτεμβρίου - 2 Οκτωβρίου. Αν είχα στην διάθεση μου περισσότερο χρόνο να φωτογραφίζω να είστε σίγουρες και σίγουροι ότι θα μπορούσα να κατεβάσω σεντόνια ολόκληρα με απίθανα κάδρα.

Ο καιρός ήταν πολύ καλός. Ο δυνατός ήλιος εναλλασσόταν με σκούρα σύννεφα, εναλλάσσοντας καλοκαίρι και φθινόπωρο μέσα στην ίδια μέρα. Ο δυνατός αέρας υπήρχε παντού αλλά δεν σε πείραζε. Η θάλασσα ήταν καλοκαιρινά ζεστή.

Το νησί ήταν πια άδειο. Μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι εκεί με μια-δυό χούφτες μεσήλικες Ευρωπαίους τουρίστες. Η Χώρα κλειστή με δύο-τρία μαγαζιά να προσφέρουν τα απαραίτητα.

Κάλυψα το σύνολο του οδικού δικτύου και τις δύο μέρες που είχα στην διάθεση μου. Για μπάνιο πήγαινα αλλά διάλεγα διαφορετικό στροφιλίκι κάθε φορά, άλλο για το πήγαινε, άλλο για το έλα.

Πραγματικά φχαριστήθηκα μοτοσυκλέτα και φύση και είπα να το μοιραστώ. Χωρίς να άγχωμαι μην τυχόν και διαρρεύσει το μυστικό της Σερίφου αφού ξέρω πως η Σέριφος ξεδιαλέγει μόνη της αυτούς που θέλει.

Αν έχετε φωτό κι εμπειρίες από αυτό τον διπλανό εξωτικό παράδεισο, ή σχόλια μοιραστήτε τα κι εσείς. :cheers:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

καλά, είσαι το κάτι άλλο. Συγχαρητήρια ΚΑΙ για την ποιητική περιγραφή. Η Σέριφος σου χρωστάει πολλά.

Πραγματικά κόλλησα στο χάρτη. Τι «δαντέλα» είναι αυτή;

Εχεις εξακριβώσει πράγματι ότι οι ξερολιθιές χρησίμευαν για να οριοθετούν την ιδιοκτησία;

Παλιά δεν υπήρχαν πολλοί ιδιοκτήτες, αλλά μεγαλο-γαμο-κτήμονες. Επίσης πρέπει να υπολογίσουμε ότι πριν 100 και 150 χρόνια το πιθανότερο τα νησιά αυτά ήταν πευκόφυτα ακόμη.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

καλά, είσαι το κάτι άλλο. Συγχαρητήρια ΚΑΙ για την ποιητική περιγραφή. Η Σέριφος σου χρωστάει πολλά.

Πραγματικά κόλλησα στο χάρτη. Τι «δαντέλα» είναι αυτή;

Εχεις εξακριβώσει πράγματι ότι οι ξερολιθιές χρησίμευαν για να οριοθετούν την ιδιοκτησία;

Παλιά δεν υπήρχαν πολλοί ιδιοκτήτες, αλλά μεγαλο-γαμο-κτήμονες. Επίσης πρέπει να υπολογίσουμε ότι πριν 100 και 150 χρόνια το πιθανότερο τα νησιά αυτά ήταν πευκόφυτα ακόμη.

Αγαπητέ ευχαριστώ για τα καλά λόγια, να ξέρεις όμως ότι εγώ χρωστάω στην Σέριφο περισσότερα απ΄όσα μου χρωστάει η ίδια. Τα τελευταία 7 καλοκαίρια έχω περάσει πολύ καιρό εκεί. :worshippy:

Σκέψου ότι όλες οι πτυχές που αποτυπώνονται στον χάρτη, που δεν είναι και όλες, καταλήγουν στην πλειοψηφεία τους σε ρέματα, άλλα χλωρά όλο τον χρόνο άλλα ξερά.

Οι ξερολιθιές πράγματι θα μπορούσαν να είναι όρια βοσκοτοπιών. Οπως είδες φτάνουν μέχρι την θάλασσα, τα κατσίκια άλλωστε δεν αστειεύονται, σκαρφαλώνουν.

Αυτό για τα πεύκα δεν το γνωρίζω, αν είναι αλήθεια η Σέριφος του τότε πραγματικά θα ήταν ο Παράδεισος στην Γή.

Τροποποιήθηκε από τον tzoutz

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ενα στοιχείο μας δίνει ο Εμμ.Ροίδης (1836-1904), που γράφει για την «καταπράσινην Τζίαν», όπου πήγε μήνα του μέλιτος στο «Ψυχολογία Συριανού Συζύγου».

Αν και πολλά αιγαιοπελαγίτικα νησιά κάηκαν στον καιρό των πειρατών, φαίνεται πως αναδασώνονταν κάποια τμήματά τους μέχρι πριν από 150 χρόνια.

Το μυστήριο της ξερολιθιάς δεν το έχω λύσει. Ούτε τα βοσκοτόπια δίνουν επαρκή απάντηση. Τα... κατσίκια δεν αστειεύονται.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Χωρίς να άγχωμαι μην τυχόν και διαρρεύσει το μυστικό της Σερίφου αφού ξέρω πως η Σέριφος ξεδιαλέγει μόνη της αυτούς που θέλει.

Κατ'αρχήν :respekt: για τα γραφόμενα σου ,τον τροπο παρουσιάσης ολων ,και για την διάθεση σου να το κανεις ολο αυτο. :respekt:

Περιμενα να τελειώσεις ,παρακολουθώντας στενα το θεμα ,για να πω κι εγω το κατι τις μου.

Καταλαβα το ειδος της σχεσης σου με το νησι ,πριν πεις για τα 7 καλοκαίρια σου εκει.

Αλλωστε ,οσοι εχουν επισκεφτει την Σέριφο ,γνωριζουν για αυτα τα περίεργα ενεργειακα πεδία ,που υπάρχουν στο νησι.

Μια ενεργεια που ,ή θα σε ελκυσει και θα κολήσεις ,ή θα σε απωθήσει και δεν θα ξαναπατήσεις.

Στα must του νησιού ,η χωματινη διαδρομη απο Λιβαδι-Γραμμος-Γάννεμα για μπανιο ,καθως και το επερχομενο στροφιλίκι μεσα απο τα Μεταλεία ,με καταληξη στο Μέγα Λειβαδι ,για κοκκορα κρασάτο απο τα χεράκια της κυρα-Μαρίας.

Η παραλια της Συκαμιάς ,σωτήρια για μπανάκι ,οταν οι νοτιάδες σαρωνουν. Για να μην μιλήσω και για το εκει ταβερνείο.

Θα μπορουσα να μιλαω ωρες για τη Σεριφο.

Βρεθηκα για πρωτη μου φορα στο νησι ,το Πάσχα του 1995 ,για ενα 3ήμερο.

Τελικά ,εμεινα εκει 2,5 χρονια.....

Και Τον χειμώνα. Και μάλιστα ,χωρις τηλεοραση.

Δεν επληξα καθολου.

Το τι τσιπουρα ηπια με παπουδες-γιαγιαδες βοσκους στα υψιπεδα της Σεριφου ,γεματα με ιστοριες....

Το ποσες φορες ανεβηκα ,να ιδω αν εσκασαν επιτελους τα αυγα των Αετων ,που φώλιαζαν στα πολυ ψηλά του νησιου...

Υπέροχο νησι. Απο τα πιο δυνατα ενεργειακα πεδία ,που εχω νιωσει ποτε απο εναν τοπο.

Ερωτας αξεπέραστος...

Εχω να βρεθω στη Σέριφο -συνειδητά & για δικους μου λογους- αρκετα χρόνια πλέον(7-8)

Μα...

Την εχω συνεχεια στο μυαλο μου ,και η ψυχη μου ταξιδευει στα υψίπεδα της καθημερινα ,και ξαποσταινει στις παραλιες της ,νοητά.

Καποια στιγμη ,θα ξαναπαω ,πιστευω....ελπίζω...φέτος το χειμώνα ισως?...για ενα χωμάτινο Π-Σ-Κ... :think:

Μου 'λειψε..........

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ενα στοιχείο μας δίνει ο Εμμ.Ροίδης (1836-1904), που γράφει για την «καταπράσινην Τζίαν», όπου πήγε μήνα του μέλιτος στο «Ψυχολογία Συριανού Συζύγου».

Αν και πολλά αιγαιοπελαγίτικα νησιά κάηκαν στον καιρό των πειρατών, φαίνεται πως αναδασώνονταν κάποια τμήματά τους μέχρι πριν από 150 χρόνια.

Το μυστήριο της ξερολιθιάς δεν το έχω λύσει. Ούτε τα βοσκοτόπια δίνουν επαρκή απάντηση. Τα... κατσίκια δεν αστειεύονται.

Η Τζια όντως ήταν καταπράσινη αλλά όχι με πεύκα, με βελανιδιές! :worshippy:

Μερικές είναι ακόμη όρθιες.

Αν είχε και η Σέριφος βελανιδιές μιλάμε για πραγματικά ασύλληπτο μέρος....

Οι ξερολιθιές τελικά μπορεί να χτίστηκαν από εξωγήινους, προτού πάρουν το κολάι και χτίσουν τις πυραμίδες.

Βρεθηκα για πρωτη μου φορα στο νησι ,το Πάσχα του 1995 ,για ενα 3ήμερο.

Τελικά ,εμεινα εκει 2,5 χρονια.....

Και Τον χειμώνα. Και μάλιστα ,χωρις τηλεοραση.

Δεν επληξα καθολου.

Το τι τσιπουρα ηπια με παπουδες-γιαγιαδες βοσκους στα υψιπεδα της Σεριφου ,γεματα με ιστοριες....

Το ποσες φορες ανεβηκα ,να ιδω αν εσκασαν επιτελους τα αυγα των Αετων ,που φώλιαζαν στα πολυ ψηλά του νησιου...

Υπέροχο νησι. Απο τα πιο δυνατα ενεργειακα πεδία ,που εχω νιωσει ποτε απο εναν τοπο.

Ερωτας αξεπέραστος...

Εχω να βρεθω στη Σέριφο -συνειδητά & για δικους μου λογους- αρκετα χρόνια πλέον(7-8)

Μα...

Την εχω συνεχεια στο μυαλο μου ,και η ψυχη μου ταξιδευει στα υψίπεδα της καθημερινα ,και ξαποσταινει στις παραλιες της ,νοητά.

Καποια στιγμη ,θα ξαναπαω ,πιστευω....ελπίζω...φέτος το χειμώνα ισως?...για ενα χωμάτινο Π-Σ-Κ... :think:

Μου 'λειψε..........

Φίλτατε με συγκίνησες, είσαι πραγματικά έμπειρος και μάλιστα πολύ περισσότερο από εμένα αφού έχεις βγάλει χειμώνες εκεί. :respekt:

Ενα Σερφιώτικο χειμωνιάτικο/ανοιξιάτικο χωμάτινο Π-Σ-Κ είναι μέσα στα πιο άγρια μου όνειρα. Μήπως θα ΄πρεπε να το κανονίσουμε...

Το νότιο τμήμα του αυτοκινητόδρομου [sic] είναι πλέον έτοιμο να ασφαλτοστρωθεί. Κάθε άνοιξη το έστρωναν με χαλίκι, το καλοκαίρι το ξήλωναν αμάξια και το χειμώνα οι βροχές για να το ξαναστρώσουν την άνοιξη. Αυτή η ιστορία τα τελευταία χρόνια.

Φέτος το έστρωναν τον Αύγουστο με τα αμάξια να περνούν ανάμεσα από τα γκρέιντερ :uglystupid2: , όταν πήγα εγώ ήταν έτοιμο σχεδόν για άσφαλτο και όσο και να ήθελα να το ξηλώσω τι να κάνει ένα μηχανάκι μόνο του.... :tooth:

Αν έρθεις με το μεγάλο ίσως να καταφέρουμε να κάνουμε κάτιτις, σε λίγο καιρό η Σέριφος θα έχει πλήρες ασφάλτινο δίκτυο ό,τι και να κάνουμε.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Μμμμμ, :think: , λοιπόν λοιπόν, τώρα που επιτέλους βρήκα το σημείο στο οποίο είχα κρύψει τον σκληρό μου δίσκο λέω να ανεβάσω καμία ακόμα φωτό από τη Σέριφο μιας και το εν λόγω τριήμερο περισσότερο οδηγούσα και λιγότερο φωτογράφιζα.

Βάλτε κι εσείς καμιά φωτό, το θέμα είναι η Σέριφος, όχι η εκδρομούλα μου! :_thumbsup:

serifos60609C.jpg

Η θέα από την Χώρα ένα απόγευμα του Ιουνίου. Το πανοραμικό καλύπτει περισσότερες από 180 μοίρες οπότε κάπως παραμορφώνεται η προοπτική. Σε κάθε περίπτωση you get the picture!

Κακό της πανέμορφης συννεφιάς ότι η ορατότητα ήταν μειωμένη και τα νησιά δεν φαίνονταν.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

PICT0001B_800.jpg

Μία σπάνια καλοκαιρινή μπόρα στην Χώρα.

PICT0008_B_800.jpg

Και τα μεθεόρτια. Σπάνιο να μην φαίνεται η Σίφνος από την Χώρα, αποζημίωση το ουράνιο τόξο.

Οπως πάντα το Λιβάδι με το λιμάνι του πάντα στα πόδια στα πόδια σου.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Φέτος το καλοκαίρι έπρεπε να απαρνηθώ την καλοκαιρινή μου ερωμένη. Την γεύτηκα μόνο κατά την επίσκεψη-εξπρές του τέλους του Σεπτέμβρη η οποία, κουτσουρεμένη όπως ήταν, μου έδινε 30 ώρες να κάνω τις δουλειές που έπρεπε και ίσως να πάρω και μία τζούρα εξωτικής ομορφιάς.

Εκτός αυτού το καλοκαίρι μου πέρασε δίχως το αγαπημένο μου κίτρινο χρέπι, άλλη μία απώλεια την οποία υποσχέθηκα στον εαυτό μου να γλυκάνω νοικιάζοντας ένα μηχανάκι και φτιάχνοντας την συνέχεια αυτού του θέματος. Άλλωστε το περασμένο καλοκαίρι όλα έγιναν σε ρυθμό τροχάδην και έμειναν πολλές εκκρεμότητες.

Τι συμβαίνει όταν κάνεις δώρο μερικές ώρες στην Σέριφο με ένα μηχανάκι σε ένα tzoutz στερημένο και από Σέριφο και από DRZ ;

Το απόλυτο ξεσάλωμα, 120 χιλιόμετρα και πολλές φωτογραφίες για να χαζεύουν οι Mybikers τον δύσκολο χειμώνα που έρχεται.

Ας αρχίσουμε από το εργαλείο.....

P9299553_B_800.jpg

Ναι, ναι, ναι, καλά βλέπετε, μιλάμε για ένα ταπεινό Yamaha Trailway 125.

Τα καλά του:

Πρόκειται στην ουσία για ένα μηχανάκι trial των αρχών της δεκαετίας του '80 με χοντρούς, μικρούς τροχούς. Η γεωμετρία, οι διαστάσεις, οι διαδρομές των αναρτήσεων, όλα είναι πανομοιότυπα με αυτά των trial κατασκευών, ακόμα και του σήμερα. Πολύ ελαφρύ, μαλακό και φιλικό είναι ένα τέρας ευελιξίας.

Και φυσικά είναι αλεξίσφαιρο και πάλι καλά γιατί...... ας δούμε τα κακά του.

Τα κακά του:

Το μηχανάκι ως νοικιάρικο ήταν σε κακή κατάσταση. Ήταν έτοιμο για χειμερία νάρκη και επισκευές αλλά αποφάσισα να το πάρω καθώς δεν υπήρχε αναλλακτική λύση. Είχα σχέδια άλλωστε!

Είχε 30Κ Km στο κοντέρ του και πατίναρε αγρίως. Αυτό έκανε την αξιοποίηση του ούτως ή άλλως αναιμικού μοτέρ πολύ δύσκολη. Τα ρουλεμάν του λαιμού είχαν λίγο τζόγο αλλά όχι τραγικό. Η αλυσίδα ήταν κατάξερη και χαλαρή και ένας θεός ξέρει αν οι αναρτήσεις είχαν ποτέ συντηρηθεί [σιγά μην].

Οι χοντροί τροχοί ενώ είναι βολικοί και χρήσιμοι για αρχάριους στο χώμα, βάζουν περιορισμούς σε πιο έμπειρη χρήση.

Και φυσικά πληθώρα ήχων διαφορετικών αποχρώσεων ξεχυνόταν από το μικρό μοτεράκι που ποιος ξέρει τι έχει τραβήξει μέχρι τώρα.

Παρόλα αυτά με συγκρατημένα παιχνιδιάρικη διάθεση όλα πήγαν μια χαρά και το μηχανάκι έκανε όλα όσα του ζήτησα. Και δεν του ζήτησα και λίγα. Απλώς το άφησα να μου δείξει μόνο του σιγά σιγά τι μπορεί να κάνει και τι όχι. Και μπορώ να πω ότι μοτοσυκλετιστικά πέρασα υπέροχα.

P9309619_800.jpg

Thank you Trailway, κατέκτησες μία θέση στην καρδιά μου!

Stay tuned, θα ακολουθήσει το χρονικό, δε δόσεις όπως πάντα, έχουμε και δουλειές που μας κυνηγάνε....

Τροποποιήθηκε από τον tzoutz

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ρε λες να εκανα μ@λ@κια που εδωσα το Sherpa τελικα?

Τεσπα..... Εμπρος λοιπον για να δουμε και αυτη την εκδρομη!!!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

serifos.jpg

Ημέρα 1η

Παραλαβή TW125 στο Λιβάδι και ανάβαση στη Χώρα να γίνουν οι δουλειές όπου ήταν και η βάση.

Κατάβαση στο Λιβάδι και αριστερόστροφος κύκλος όλου του νησιού με στάση στην Ψιλή Άμμο για μπανάκι, και κατάβαση σε Πλατύ Γιαλό, Αβεσσαλό, Μαλλιάδικο και Γάνεμα για φωτό.

Επιστροφή στην Χώρα για ξεκούραση, φαγητό κλπ. και νυχτερινή κατάβαση στο Λιβάδι για ποτάκι.

Σύνολο 80 χλμ.

P9299550_800.jpg

Στον δρόμο για Ψιλή Άμμο μία γρήγορη στάση στο φράγμα της Σερίφου. Δεν περιμένει κανείς να βρει ένα τέτοιο έργο σε ένα μικρό νησί του Αιγαίου και όμως υπάρχει, και όμως λειτουργεί. Για τέλος καλοκαιριού έχει ακόμα πολύ νερό, στην αρχή του είναι μέχρι πάνω γεμάτο.

P9299555_800.jpg

Πρώτη κανονική στάση στην Ψιλή Άμμο για μπανάκι. Η πλέον κοσμική και ανεπτυγμένη παραλία του νησιού, είχε ανακυρηχθεί και καλύτερη παραλία του κόσμου το 2004 αν δεν κάνω λάθος. Τον Αυγουστο είναι συνήθως τίγκα καθώς είναι υπέροχη τόσο η άμμος όσο και τα νερά της και διαθέτει δύο ταβέρνες κι εύκολη πρόσβαση. Η αριστερή ταβέρνα δεν φαίνεται, εσείς να πάτε στην δεξιά για σπιτικό φαΐ.

Έριξα τις απλωτές μου, έφαγα το ψωμοτύρι μου και ξεκίνησα για τον γύρο χωρίς καθυστερήσεις. Είχα μπροστά μου δρόμο...

P9299561_800.jpgΕπόμενη στάση για φωτό ο Πλατύς Γιαλός στο βόρειο άκρο του νησιού. Μία παραλία στην οποία η πρόσβαση αποτελείται από μία έντονη κατάβαση με κάνα χιλιόμετρο χωματόδρομο στο τέλος της. Αυστηρά και μόνο όταν δεν φυσάει βοριάς και περισσότερο για φαγητό στην δημοφιλή ταβέρνα. Υπάρχουν καλύτερα μέρη για μπάνιο [γύρω στα 15...]

Εκεί δοκίμασα για πρώτη φορά τις χωμάτινες δυνατότητες του TW και οι εντυπώσεις μου ήταν θετικότατες. Πολύ μικρό και μανιτζέβελο και με αναρτήσεις ιδιαιτέρως άνετες. Φυσικά μιλάμε για συγκριτικά μικρές ταχύτητες. Δεν περίμενα να το πω αυτό αλλά η καθιστή οδήγηση είναι πιο άνετη και φυσική από την όρθια, ίσως λόγω των περίεργων γωνιών στο τιμόνι και το γεγονός ότι ήταν τραβηγμένο αρκετά πίσω. Το μπροστινό λάστιχο βέβαια είναι ένα σχετικό πρόβλημα στην κατευθυντικότητα στο χώμα καθώς σου δίνει μιά ασαφή αίσθηση πλεύσης με αρκετά γλυστρήματα. Το πίσω απλώς δεν γλυστράει πουθενά και για τίποτα εκτός αν σκόπιμα το μπλοκάρει ο οδηγός με το φρένο.

P9299566_800.jpg

Πάνω που ετοιμαζόμουν να πάρω την ανηφοριά της επιστροφής για τον κεντρικό δρόμο, πήρε το μάτι μου ένα βατό βραχόκηπο ο οποίος με τράβηξε σαν μαγνήτης. Ευκαιρία να δω και την κίνηση του TW σε πιο κατσαρό έδαφος με σχετική ασφάλεια σκέφτηκα, και όρθιος στα μαρσπιέ πήδησα μέσα. Πολύ ελαφρύ και ζυγισμένο καθώς είναι, αναδεικνύει ακόμα περισσότερο τις χάρες του μικρού μεταξονίου του. 1330 mm το TW, 1475mm το DRZE, τεράστια η διαφορά ακόμα και στα νούμερα. Μιλάμε για ταχύτητες βαδίσματος βέβαια και ελιγμούς κάτι στο οποίο το μικρό Γιαμαχάκι διαπρέπει ακόμα και αν το χοντρό μπροστά ελαστικό εξακολουθεί και ξενίζει.

Ζόρικη η ξερολιθιά στον πίσω λόφο ε;

P9299568_B_800.jpg

Ενώ είχα βάλει πλώρη για το Μαλλιάδικο έπεσε το μάτι μου σε μία ταμπέλα που έδειχνε σε ένα χωματόδρομο γράφοντας "Αβεσσαλός". Άλλος μαγνήτης με τράβηξε, ενισχυμένος από την απόκοσμη ατμόσφαιρα που έχει αποκτήσει αυτό το μικρό χωριό, τελείως απομονωμένο από το υπόλοιπο νησί. Ο χειμώνας εκεί θα είναι πραγματικά άγριος και μοναχικός.

Δεν είχα τον χρόνο να κατέβω μέχρι κάτω αλλά σε κάποια φάση χώθηκα στα πουρνάρια και κατηφόρησα την πλαγιά για να φωτογραφήσω. Εδώ ο χοντρός μπροστά τροχός έκανε καλή δουλειά πάνω στα πουρνάρια επιπλέοντας πάνω τους. Η ανάβαση της επιστροφής βέβαια έγινε υποχρεωτικά με πρώτη και αρκετές στροφές, το δε πατινάρισμα του συμπλέκτη να μην βοηθάει καθόλου και το TW να σβήνει κατά καιρούς μετά το ζόρισμα και να μην παίρνει μπρος. "Καημένο νοικιάρικο τι έχεις τραβήξει καημένο. Φρόντισε όμως να με πάρεις από εδώ γιατί δεν γουστάρω να κοιμηθώ στην πλαγιά πάνω από το χωριό φάντασμα!"

Και ανέβασε το δύσμοιρο τα 90 κιλά του φορτίου του στο ανηφόρι με τα πουρνάρια και ας μην το έκανε ούτε όμορφα ούτε γρήγορα.

Τροποποιήθηκε από τον tzoutz

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...