Δυσκολο βραδυ .........

[xx1100 1.411]

Μαγκες πολυ δυσκολο βραδυ το σημερινο σκασανε ολα στο μυαλο μου και δεν ειμαι καλα , δεν θελω να αρχισω να πινω γιατι θα ειναι χειροτερα απλα η σκεψεις ερχονται ποταμι . και πανε μπρος πισω πανω κατα και με κανουν χαλια και δεν βοηθα ο τολης που ακουω

Ειχα εναν ευτηχισμονο γαμο η ετσι νομιζα μεχρι και πριν 4 χρονια- περιπου - και οπως παντα υπαρχει ενα καταλυτικο γεγονως που βοηθα να γινει η αντιδρασει -αλυσιδωτή - και τιποτα δεν την σταματα ,αυτο το καταλαβα πιο μετα οταν πια ολα γιναν ρημαδια .

το καταλυτικο γεγονως ηταν ο θανατος της μανας μου -καλη της ωρα οπου και να ειναι- τοτε αρχιζει σιγα σιγα να ξετυλιγεται μια ιστορια που απλα στην αρχη δεν ηξερα πως να το αντιμεπισω, με πολυ κοπο χρονο και ψυχικη φθορα γιατι κανενας δεν μου ελεγε κατι και ολοι ηξεραν -δεν ξερω γιατι το εκαναν αυτο ισως για να με προστατευσουν- διαπιστωνο οτι ο αδερφος μου παιζει και πρακτικα εχει καταστραφει απο τον τζογο.

Σιγα θα μου πειτε ο πρωτος ειναι η ο τελευταιος ,σωστο αλλα αλλο να ειναι προβλημα και αλλλο να το ζεις οποιος δεν το εχει ζησει να μην το ζησει ποτε του .

Το επιπεδο της καταστροφης ηταν και ειναι μεγαλο το σπιτι του -και δικο μου - δεν εχει ρευμα εδω και τρια χρονια μεσα το το σπιτι σταυλος στην κυριολεξεια , σε μια εφοδο που εκανα μαζι με τον ξαδερφο μου δεν το πιστευα οτι μπορει να ζει καποιος ετσι καλυτερα αστεγος πιστεψε με , ακομα και ολα τα επιπλα ασημικα καρεκλες πλεκτα , υφαντα ολα αφαντα θυσια στον βωμο του βουνου -το γνωστο με το τελεφερικ

Φανταστητε ενα σπιτι που δεν εχει καθαριστει κοντα 2 χρονια και ενα ψυγειο που δεν εχει λειτουργησει 2 χρονια με πραγματα μεσα φρικη κολασει

Ξεκιναω μια προσπαθεια μπας και σωσο τον αδερφο μου απο το χαος που ειχε πεσει , πολυ κοπος , πολυ χρημα, μα παρα πολυ να καλυψω τα βασικα μπας και και τον συνεφερω , ματαιος κοπος στην ουσια αλλα το καταλαβα μετα ,εκεινο τον καιρο χανει και την δουλεια του , παντα λογω του τζογου , καταχραστηκε της εισπραξεις μια βραδιας και φυσικα τον διωξανε .

ολο αυτον τον καιρο , μεχρι να τα ανακαλυψω , μου ελεγε οτι δουλευει 2 δουλειες .

ειναι πολυ δυσκολο να πεις στον αδελφο σου αντε πνιξου ετσι οπως τα εκανες φατα οταν ερχεται και σου λεει πειναω αδελφε εχω να φαω 2 η 3 μερες πολυ δυσκολο μαγκες εγω τουλαχιστων δεν μπορουσα να του πω κατι αλλο εκτος απο ελα να φας .

Παμε στα πιο δυσκολα τωρα, μπηκε και το πρωτο ουισκι.

Γνωρισα την γυναικα μου το 97 παντρευτήκαμε το 99 και μπορω να πω με βεβαιότητα οτι εζησα εναν πολυ μεγαλο ερωτα ,δεν ξερω ποσοι εχουν την τυχη να ζησουν τετοιο ερωτα αλλα σε αυτο ημουν τυχερος αλλα το τιμημα ειναι μεγαλο παιδες , ενας τοσο μεγαλος ερωτας δεν εχει ποτε καλο τελος ποτε .

Οταν αρχισαν τα προβληματα με τον αδερφο μου η γυναικα μου ηταν μαζι μου , και την ευχαριστω για αυτο , αλλα οσο εβλεπε -εγω δεν το εβλεπα - οτι λυση δεν υπαρχει τοσο απομακρυνοταν τοσο αλλαζε ,απο ενα γλυκητατο πλασμα γεματη ζωη χαρα ,τοσο γινοταν απροσιτη ,εμεις που δεν ειχαμε τασακωθει ποτε αρχισαμε να σκοτωνομαστε , ειχε δικιο εγω δεν το εβλεπα γιατι η μονη μου ενοια τοτε ηταν να σωσο τον αδελφο μου , ναι την παραμελησα αρχισε να μα βγαζει απο την ζωη της και την καρδια της .

Δεν το εβλεπα τυφλωμενος πραγματικα και απο την σιγουρια του ερωτα της που δεν τον αμφισβητισα ποτε -λαθος- προσεξατε ποσα λαθη εχω κανει εως τωρα , και τα λαθη αυτα σε τρωνε για μια ζωη κυριολεκτικα .

θυμαμαι ενα βραδυ αργα ερχεται ο αδερφος μου και μου λεει πειναω εχεις κατι να φαω -αν υπαρχει ανθρωπος που μπορει να αντισταθει σε αυτο ας μου τον δειξει καποιος - στο σπιτι ειχα μονο ενα πιατο φαι για μενα και λιγο ψωμι , ελα ρε αδερφε φαε, εφαγε και εφυγε , ηρθε η κατερινα απο την σχολη χορου και με ρωτησε αν εφαγα το φαι . και εγω λεω οχι το εδωσα στον αδερφο μου το τι εγινε εκεινο το βραδυ δεν θα το ξεχασω ποτε , και εκει καταλαβα πια οτι την εχασα , εν ολιγεις το θεμα ηταν οτι δεν μπορουμε 2 ατομα να δουλευουμε σαν τα σκυλια και να μην εχουμε ενα πιατο φαι να φαμε γιατι ο αδερφος μου τα εχει κανει σκατα

δεν της δινω αδικο καθολου και πολυ αντεξε με τα λαθη που εκανα

Την αγαπω την γυναικα μου πολυ και βαθεια και ξερω οτι και αυτη μα αγαπαει μιλαω για την αγαπη που σε ανεβαζει στα ουρανια μονο με ενα χαμογελο της και σε βυθιζει στα ταρταρα με μια γριματσα λυπης , την αγαπη που σε κανει να μην θελεις να μην στεναχωρησεις τον αλλον για τιποτα ,αν μπορουσα να αλλαζω τον καιρο για αυτην θα το εκανα .

αλλα δυστυχως αυτη η αγαπη εχασε την προοπτικη της

τραγικο το ξερω αλλα οποιος το εχει ζησει ξερει πολυ καλα για τι μιλαω .

τα λογια ειναι περιτα την ωρα που χωριζουμε

σκυφτη και η δυο γυρω η αγαπη ρημαδιο

κρυο σκοταδι και αγωνια

σκυφτη ξανα λιγη ελπιδα πουθενα

κρυο σκοταδι και αγωνια

τα λογια ειναι περιτα την ωρα που χωριζουμε

μοιαζουν τριανταφυλλα σκυφτα

που δεν ξαναμυριζουνε

τα λογια ειναι περιτα

την ωρα που χωριζουμε

δεν θα μπορουσα να βρω πιο ταιριαστο πραγμα για τον χωρισμο ειναι απιστευτο οτι τοσα χρονια αγαπης και ερωτα τελειωνουν με μια χειραψια

αυτο το συναισθημα μαγκες δεν παλευεται με τιποτα εγω τουλαχιστων δεν μπορω να το παλεψω με τρωει με τσακιζει αυτο το βλεμα της γυναικας μου την ωρα που εκλεινε την πορτα πισω της και εγω που δεν ειχα κλαψει ποτε ακομα και στης κηδειες γονιον και φιλων λυγισα τσακισα κυριολεκτικα - το αστειο και τωρα κλαιω - ρημαδιο η ζωη μου

Εχω και πιο δυσκολα παρακατω και πια ειναι αυτα ?? η αναμνησεις μαγκες η αναμνησεις τρομερο πραγμα ατιμο ,καθε γωνια καθε πραγμα απο το πιο ταπεινο μεχρι και το πιο πολυτιμο να μου σκαει στο μυαλο αναμημνησεις ακομα και μερη που ειχαμε παει βολτα μαζι .

Εχω να παω βυτινα , ζηρια , λιβαδια , και εγω δεν ξερω ποσο καιρο και ποτε μονος δεν το αντεχω .

Η αναμνησεις ξαναγυριζουνε

και μου θυμιζουνε τα περασμενα

χαρες που φυγανε και δεν γυριζουνε και τα ονειρα μου που ειναι χαμενα

και η δυο μας φταιμε για αυτο που εγινε

ισως της μοιρας να ηταν γραφτω

απο την χαρα μας λυπη μας εμεινε

και αναμνησεις ενα σωρο

και αναμνησεις ενα σωρο

για μια αγαπη που την χαλασαμε

χωρις αιτια διχως σκοπο

σαν ξενοι τωρα διπλα περασαμε

και ας μα αγαπουσες και ας σε αγαπω

αρε τολη δεν βοηθας αλλα ας ειναι

ειπαμε μαγκες δυσκολο βραδυ πολυ δυσκολο σημερα το μυαλο μου και η καρδια μου θα τελικιασει και οπως ξερετε οταν τελικιαζεις πας με τον θεο αν σου χαμογελαει εχει καλως

αν σου κλειση το ματι εφυγες

παμε παρακατω

Μεσα σε αυτην την ανταρα της ζωης μου εμφανιζεται ενα φως , μια φιλη πολυ καλη φιλη ,25 χρονια φιλια , ερχεται στην ζωη μου ηρθε ενα φως ρε παιδι μου ενα φως στο τουνελ που ημουν , και πηγα στο φως αυτο , λαθος μεγαλο πολυ μεγαλο δεν εδωσα χρονο στο μυαλο μου και στην καρδια μου να υσυχασει , αλλα σκεφτηκα απο το να καθομαι και να μιζεριαζω

μεσα στο σπιτι και να με τρωει καλυτερα μια παρεα μια φωνη μεσα στο σπιτι ενα τηλεφωνο να κτυπησει ενα χαμογελο -ισως το ενστικτο της αυτοσυντηρησεις - κρατηθηκα μαζι

της γατζωθηκα επανω της -λαθος - οσπου σκαει και εκει το παραμυθει , ξερεις δεν παει αλο

γιατι δεν παει αλλο κουκλα μου ??

η απαντησει μου σπασε τα σωληνακια των φρενων μου

εισαι φτωχος και δεν μπορεις να με ακολουθεισεις στης εξοδους μου

ξερω ξερω δεν αξιζει να ασχοληθεις αλλο μαζι σου αλλα της αναγνωριζω οτι ηταν καταπληκτικη παρεα και με βοηθησε αλλα οτι βοηθεια μου εδωσε την πηρε πισω πανω που εβγαινα στο φως .

Στα ταρταρα και παλι ειναι απιστευτο

εμεινα μονος εντελως και δεν εχω ουτε τον αδελφο μου να πω μια κουβεντα ενα κτυπημα στην πλατη βρε φιλε .

Λυση μια και μονη δυσκολη με μεγαλο ρισκο σαν τελικιασμα με λειωμενα λαστιχα , αλλα αν βγει σωθηκαμε

αλλαζουμε περιβαλον εντελως αλαζουμε σπιτι περιβαλον

αποφασισα να μετακομισω μολις πριν απο μια εβδομαδα

βρηκα μια μονοκατοικια σε ενα ερημικο μερος διπλα στην θαλασσα

δεν ξερω αν τωρα στη φαση που ειμαι η ερημια θα μου κανει καλο αλλα απλα δεν αντεχω αλλο στην αθηνα

Υποθετω οτι η διαδικασια της μετακομησεις θα ειναι λυτρωτικη γιατι αναγκαστικα θα πρεπει να πεταξω καποια πραγματα της

το ηξερα οτι θα ηταν δυσκολο αλλα οχι τοσο πολυ

παντως ανδρας 100 τοσα κιλα απο μικρο παιδι στην βιοπαλη να λυγιζει και να κλαιει σαν μικρο παιδι στην θεα και μονο ενος αναμνηστικου αν μου το ελεγαν δεν θα το πιστευα

τελειωνη και η περδικα και την θεση του τολη την πηρε η μαρινελλα

δυσκολο μαγκες στα 44 χρονια να τα σβηνεις ολα και να προσπαθεις να ξεκινησεις απο την αρχη

αρχιζει να μιλαει και η περδικα τωρα οποτε μην περιμενεται και και πολλα και κατανοητα

ειπαμε δυσκολο βραδυ τελικιαζω η καλυτερα τελικια ------ΖΩ

Τα λαθη μου πολλα και μεγαλα και θα θα πρεπει να μαθω να ζω μα αυτα αν θελω να την βγαλω καθαρη και να μην παρω καμια μερα το χχ και τελικιασω για τελευταια φορα

Η πληγη βαθεια και αιμοραγη συνεχεια

παντα ειχα γυνακα διπλα μου και δεν το ενοω με την εννοια πηδαμε, σαν συντροφο σαν παρουσια , μου αρεσει η γυναικα ας ειναι σαν τον μπαρμπαστρουφ δεν με ενοιαξε ποτε αυτο τωρα πως μετα απο τοσα χρονια ζωης πανω σε αυτον τον πλανητη να μην εχω εναν ανθρωπο να μιλησω υποθετω οτι φταιω εγω και μονο εγω

δεν τα ζυγισα καλα τα πραγματα μαγκες

οπου μας παει η καρδια και ολα τα αλλα επονται λαθος ?? σωστο ?? δεν ξερω αλλα εχω σκοπο να το μαθω οσο καιρος και αν περασει

Θα εχω και αλλα τετοια δυσκολα βραδια αυτο ειναι σιγουρο ισως και πιο δυσκολα

τελικα ουτε και η μαρινελλα βοηθαει

τελειωσε και η περδικα παμε για στολυ

πληκτρολογω η μαλλον προσπαθω κοντα 5 ωρες αρχιζω και κουραζομαι αλλα ερχεται και εικονες στο μυαλο μου

στο σημερινο βραδυ μονο μια λεξει μου ερχεται στο μυαλο

ζαβαρακατρανεμια

ισως η καταθεσει αυτη ψυχης στο απροσωπο δίκτυο να με βοηθησει να βγαλω το βραδυ σιγουρα δεν θα με κανει πιο χαλια απο οτι ειμαι τωρα οποτε αυτο ειναι καλο

τελικα βεβαι ενα καλο κλαμα να βοηθησει αλλα κλαμα αντρικο βουβο με λυγμους χωρις να σε βλεπει κανεις κλαμα ψυχης να λυτρωθο ρε πουστη μου

για ποσο καιρο θα με κυνηγαει ο διαμονας αυτος ?? πως ειναι δυνατον να χασω εγω αυτην την γυναικα

ισως ο γιαννακης να εχει δικιο

στο κατω κατω της γραφης αξιζει να καταστραφεις και ως το θανατο να πας για μια γυναικα που αγαπας

δωσμου φωτια τον θανατο να αναψω

δωσμου φωτια τον θανατο να πιω

ισως αυτη να ειναι και η απαντησει .

τελος παω να τελειωσω την στολυ και να χαθω στης αναμνησεις

ειπαμε αποψε τελικιαζουμε .

[AFTER 613]

Δυναμη, πιστη στον εαυτο σου, και ποτε δεν ειναι αργα για τιποτα

Υ.Γ. Μαγκια σου που ανοιχτηκες σε ενα ''απροσωπο δικτυο''

Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 8 , 2011 από τον AFTER

[Whatevier 1.310]

ρε φιλε σε αυτη τη φαση νομιζω πως οτι και να πω χαζο θα ακουστει..

ειναι απο αυτες τις φασεις που χτυπας τον αλλο στην πλατη γιατι δεν υπαρχουν λογια για να πεις αυτο που θες..

[makisp 1.735]

Διάβασα το κείμενο σου. Συγκινητικό. Όλοι κουβαλάμε έναν σταυρό αλλοι πιο μεγάλο αλλοι πιο μικρό. Καλά το σκέφτηκες, πρέπει να τραβηχτείς, να φύγεις και να κάνεις μια καινούργια αρχή.Είναι αδελφός σου αλλά αν δεν μπορείς να τον σώσεις μην βουλιάξεις μαζί του. Όποιος ζει κάνει και λάθη, μην μετανιώνεις μάθε από αυτά και προχώρα.Κάθε αρχή και δύσκολη αλλά φαίνεσαι μάγκας και θα τα καταφέρεις. Προσπάθησε να μην είσαι μόνος και να κάνεις δραστηριότητες. Ο χρόνος κάνει θαύματα. Σκέψου ότι πάντα μια μεγάλη καταιγίδα την διαδέχεται ένα ουράνιο τόξο. Εις υγείαν.

Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 8 , 2011 από τον makisp

[dr3ams 2]

.Δεν νομίζω οτι εχω ξαναγράψει σοβαρά σε φορουμ.Κουραγιο.

[Grehiel 70]

Ειναι απο τις δυσκολοτερες προκλησεις αυτα που σου ετυχαν αλλα εκει θα δειξεις το σθενος και την δυναμη σου...Οταν χανεις το στηριγμα σου και σε συνδυασμο με την κατασταση του αδερφου σου ειναι λογικο να χανεις την γη κατω απ΄τα ποδια σου,προσωρινα ομως,καπου εκει μεσα στον χαμο θα ερθει η ελπιδα,το φως που θα σε οδηγησει ξανα στην ψυχικη σου ισορροπια κ ηρεμια...

Δεν πρεπει να πεσεις ουτε να εγκαταλειψεις,δωσε ομως οσα αξιζει να δωθουν...Ο καιρος ειναι αυτος που δυστυχως η ευτυχως θα λειανει τις αναμνησεις σου και ετσι θα βρεις μια ψυχικη ηρεμια στο καθε τι...Υπομονη και ολα θα καταλαγιασουν.

Συγχωρεσε μου τον προσωπικο τονο της απαντησης αλλα μεσα απο τις μερικες μας βολτες και την συμμετοχη σου εδω νιωθω σαν να σε γνωριζω,σαν ενας φιλος...

[steven_04 2.152]

Aν σου πω οτι σε καταλαβαινω θα με πιστεψεις? Παρομοιο στορυ με το δικο σου και με παρα παρα πολλες αναμνησεις, μονο που μετα απο εναμισι χρονο δεν βρηκα φως στο τουνελ. Τωρα η λυση της αλλαγης περιβαλλοντος αρχιζει και οριστικοποιηται στο μυαλο μου.

[AFTER 613]

[damous T50 19]

Οπως καπου ειχα διαβασει

"Για να μεγαλωσει πολυ ενα γερο δεντρο,χρειαζεται τις καταιγιδες".

Μακαρι να γινεις καλυτερα!

[FOURNARIS 2.079]

Δυναμη αδερφε, δυναμη.

Και εν καιρω ολα θα σιαξουν.

[Jimijo 786]

κουράγιο φίλε μου

και πίστη στον εαυτό σου και όλα θα πάνε καλά

[stormer4ever 0]

μονο αυτο εχω να πω...

[Andreasf2 73]

Να πω λιγο κατι ρε εσυ. Η γυναικα της ζωης σου το αλλο σου μισο που ειναι η μονη που σε καταλαβαινει και σου συμπαραστεκεται οσο δυσκολα και αν ηταν τα πραγματα επρεπε να ειναι μαζι σου μεχρι το τελος. Προσωπικα πιστευω οτι αν ηταν αυτη που προοριζει ο θεος/μοιρα για σενα δεν θα σε εγκατελειπε για τιποτα πραγματικα για τιποτα. Δεν την παραμελησες γιατι βρηκες αλλη η κατι κακο , την παραμελησες γιατι θελησες να βοηθησεις τον ιδιο σου τον αδερφο. Για αυτο η γυναικα σου επρεπε να ειναι μαζι σου μεχρι το τελος. ΑΥτο το με παραμελεις δεν μου κολλαει με τιποτα μετα απο τοσα χρονια γαμου συμβιωσης κτλπ της εχεις αποδειξει ποιος εισαι και ποσο πολυ την αγαπας. Οταν ομως ο ιδιος σου ο αδερφος σε χρειαζεται αλλαζει το θεμα.. Μια λυση θα βρεθει αργα η γρηγορα (και μην πεις προσπαθησα.. συνεχισε να προσπαθεις).

Η ελπιδα πεθαινει παντα τελευταια και η καλυτερη γιατρια ειναι ο χρονος.

Και ενα ρητο αγγλικο λεει..

"You never know how strong you are until being strong is the only choice you have"

Δεν ξερεις ποτε ποσο δυνατος εισαι , μεχρι το να εισαι δυνατος ειναι η μονη επιλογη που εχεις..

ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ

Η λυση θα βρεθει θα δεις.. Το πρωι που θα ξυπνησεις θα νοιωθεις καλυτερα.

Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 8 , 2011 από τον Andreasf2

[ducpilot 42]

Ψυχη βαθεια φιλε μου,σηκω και πηγαινε εμπρος.

[GeorStrat 5.541]

Ομολογω οτι ειναι απο τις λιγες φορες που διαβασα τοσο μεγαλο κειμενο,κατι με εσπρωχνε...Καταλαβαινω οτι εισαι σε μια δυσκολη κατασταση αλλα μην την αφησεις να σε παρει απο κατω,παλεψε το,κλαψε,αναλογισου αλλα μετα απο ολα αυτα θα εχεις γινει πιο ολοκληρωμενος και δυνατος σαν ανθρωπος.Το οτι παραδεχεσαι και αναγνωριζεις τα λαθη σου δειχνει πολλα αν και με τους εαυτους μας ειμαστε παντα λιγο αυστηροι.Υπομονη, ολα θα γινουν καλυτερα...καλη δυναμη απο εμενα.

[saber rider 214]

Λένε ότι το σύμπαν φροντίζει να κρατάει πάντα τις ισορροπίες...! Για κάθε κακή στιγμή υπάρχει και μια καλή...! Στην περίπτωση σου δεν ξέρω αν μπορεί να σου συμβεί κάτι χειρότερο. Σου ήρθαν όλα μαζεμένα! Οπότε... έρχονται καλύτερες μέρες! Υπομονή φίλε...

[streetwise 201]

Εισαι λιγο μεγαλος για να σου πω να αρχισεις να ακους hardcore punk αντι για Τολη και Μαρινελα , οποτε θα σου πω κουραγιο καλε μου ανθρωπε και μην το βαζεις κατω, θα τη βρεις την ακρη.Πιασου απο καπου(ολοι εχουν απο καπου να πιαστουν).Οταν φτανεις στον πατο, δινεις μια και εκτοξευεσαι προς τα πανω.

[Serj 84]

Αδερφε το κειμενο σου με αγγιξε πραγματικα.

Δεν μπορω να νιωσω πραγματικα το τι νιωθεις και δεν ξερω τι να πω .

Ειμαι σιγουρος ομως οτι μετα τις καταιγιδες ερχεται η ανοιξη .

Κουραγιο και ευχομαι να επιστρεψει το χαμογελο οσο πιο γρηγορα γινεται.

Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 8 , 2011 από τον Serj

[naftilos 4.505]

Ρε Γιώργο αυτό που περνάς είναι από αυτά που δεν παλεύονται. Δεν υπάρχει ουσιαστική βοήθεια για την περίπτωση σου που να λύνει το πρόβλημα άμεσα.

Ασφαλώς τα επόμενα πολλά βράδια θα είναι δύσκολα. Δυστυχώς αυτά είναι θέματα που δεν βοηθούν οι προσπάθειες των ανθρώπων, αυτά είναι θέματα που τα φέρνει σε ισορροπία μόνο ο χρόνος, από σένα εξαρτάτε τώρα να μπορέσεις να υπομένεις μέχρι το πλήρωμα του χρόνου να σε λυτρώσει. Η συμπαράσταση μας δεδομένη για το οτιδήποτε θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο.

[SVouros 592]

Επειδή σε νιώθω γιατί τα έχω περάσει και εγώ αυτά, και εύχομαι να μην τα περάσει κανείς θα σου πω ένα πράγμα. Μην στηριχθείς σε φίλους. Φίλοι πραγματικοί δεν υπάρχουν. Μην στηρίζεσαι σε γυναίκες. Στην 2η ανάγκη δεν θα είναι εκεί και αν τους την πεις, θα σου χτυπήσουν την 1η ανάγκη.

Στα δύσκολα, μαθαίνεις τον χαρακτήρα του καθενός.

Στα δύσκολα, μαθαίνεις απο τι είσαι φτιαγμένος. Μόνος σου μαθαίνεις να σηκωθείς. Όσες φορές χρειαστεί. Και κάθε φορά που σηκώνεσαι, γίνεσε και ποιο δύνατος και αισθάνεσαι όλο και ποιο ελεύθερος, και όλο και ποιο δυνατός. Στην αρχή φαίνετε σαν μοναξιά. Αν το αφήσεις να είναι μοναξιά, θα σε περικυκλώσει και θα σε πνίξει. Αν ανασυγκροτήσεις τις δυνάμεις σου και το παλέψεις, θα δεις ότι μετά την μοναξιά έρχεται η ελευθερία. Και όσο ποιο ελεύθερος τόσο και ποιο δυνατός. Μην το αφήσεις να σε πάρει απο κάτω.

Αυτή την στιγμή αισθάνεσαι σαν να είσαι στην θάλασσα, να σε έχουν δέσει απο τα πόδια με μια άγκυρα, να βουλιάζεις συνέχεια, και όσο βουλιάζεις να χάνεις το φως απο πάνω σου. Αισθάνεσαι να πνίγεσαι όλο και ποιο πολύ. Μέχρι που το κεφάλι σου απο την πίεση και το πιοτό, το αισθάνεσαι σαν να είναι βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Μην το αφήσεις να σε πάρει απο κάτω. Κόψε κάθετι είναι αυτό που αντιπροσωπεύει η άγκυρα, και κολύμπησε προς την επιφάνεια. Στην τελική εσύ ξέρεις ότι προσπάθησες, και δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα και σε κανέναν.

Ξέρω ότι είναι δύσκολο αυτό που σου λέω, γιατί το έζησα και εγώ. Όταν όμως καταστρέφετε ο ένας και βλέπεις ότι πας να τον βοηθήσεις και εκείνος σε πιάνει απο το πόδι και βουλιάζετε μαζί, τότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σώσεις τουλάχιστων τον εαυτό σου. Και όταν κάποτε συνηδητοποιήσει και εκείνος το σε πόσο βάθος έχει φτάσει, ίσως να μην είναι πολύ αργά και να συνεφέρει. Είναι κρίμα όμως να σε πάρει και σένα στον λαιμό του. Στην τελική η επιλογή είναι δική του για την καταστροφή του. Εσένα όμως δεν ήταν. Δυστηχώς όσο και να θες να βοηθήσεις τους άλλους, είναι κάποιες φορές που πρέπει να σκεφτείς πρώτα και τον εαυτό σου.

Καλή δύναμη φιλαράκι, και καλό κουράγιο. Σου εύχομαι ολόψυχα μια καινούργια αρχή, γιατί και μόνο απο τον τρόπο που γράφεις, φαίνετε ότι την αξίζεις.

Καλό σου βράδυ.

Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 8 , 2011 από τον Gelinos

[gregomaga 145]

Επειδή σε νιώθω γιατί τα έχω περάσει και εγώ αυτά, και εύχομαι να μην τα περάσει κανείς θα σου πω ένα πράγμα. Μην στηριχθείς σε φίλους. Φίλοι πραγματικοί δεν υπάρχουν. Μην στηρίζεσαι σε γυναίκες. Στην 2η ανάγκη δεν θα είναι εκεί και αν τους την πεις, θα σου χτυπήσουν την 1η ανάγκη.

Στα δύσκολα, μαθαίνεις τον χαρακτήρα του καθενός.

Στα δύσκολα, μαθαίνεις απο τι είσαι φτιαγμένος. Μόνος σου μαθαίνεις να σηκωθείς. Όσες φορές χρειαστεί. Και κάθε φορά που σηκώνεσαι, γίνεσε και ποιο δύνατος και αισθάνεσαι όλο και ποιο ελεύθερος, και όλο και ποιο δυνατός. Στην αρχή φαίνετε σαν μοναξιά. Αν το αφήσεις να είναι μοναξιά, θα σε περικυκλώσει και θα σε πνίξει. Αν ανασυγκροτήσεις τις δυνάμεις σου και το παλέψεις, θα δεις ότι μετά την μοναξιά έρχεται η ελευθερία. Και όσο ποιο ελεύθερος τόσο και ποιο δυνατός. Μην το αφήσεις να σε πάρει απο κάτω.

Αυτή την στιγμή αισθάνεσαι σαν να είσαι στην θάλασσα, να σε έχουν δέσει απο τα πόδια με μια άγκυρα, να βουλιάζεις συνέχεια, και όσο βουλιάζεις να χάνεις το φως απο πάνω σου. Αισθάνεσαι να πνίγεσαι όλο και ποιο πολύ. Μέχρι που το κεφάλι σου απο την πίεση και το πιοτό, το αισθάνεσαι σαν να είναι βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Μην το αφήσεις να σε πάρει απο κάτω. Κόψε κάθετι είναι αυτό που αντιπροσωπεύει η άγκυρα, και κολύμπησε προς την επιφάνεια. Στην τελική εσύ ξέρεις ότι προσπάθησες, και δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα και σε κανέναν.

Ξέρω ότι είναι δύσκολο αυτό που σου λέω, γιατί το έζησα και εγώ. Όταν όμως καταστρέφετε ο ένας και βλέπεις ότι πας να τον βοηθήσεις και εκείνος σε πιάνει απο το πόδι και βουλιάζετε μαζί, τότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σώσεις τουλάχιστων τον εαυτό σου. Και όταν κάποτε συνηδητοποιήσει και εκείνος το σε πόσο βάθος έχει φτάσει, ίσως να μην είναι πολύ αργά και να συνεφέρει. Είναι κρίμα όμως να σε πάρει και σένα στον λαιμό του. Στην τελική η επιλογή είναι δική του για την καταστροφή του. Εσένα όμως δεν ήταν. Δυστηχώς όσο και να θες να βοηθήσεις τους άλλους, είναι κάποιες φορές που πρέπει να σκεφτείς πρώτα και τον εαυτό σου.

Καλή δύναμη φιλαράκι, και καλό κουράγιο. Σου εύχομαι ολόψυχα μια καινούργια αρχή, γιατί και μόνο απο τον τρόπο που γράφεις, φαίνετε ότι την αξίζεις.

Καλό σου βράδυ.

+500 πολύ ωραία τα είπε...κουράγιο φίλε τα πράγματα θα φτιάξουν.

[Pappous Vatraxos 2.418]

Φίλε, είναι πολλά αυτά που θέλω να σου πω, μα δε γράφονται με ένα πληκτρολόγιο και δεν λέγονται ανώνυμα πίσω από μια οθόνη...

Σε κάποια από αυτά που έγραψες, θα ήθελα να σου απαντήσω σαν φίλος και σαν άντρας και σε κάποια σαν ψυχολόγος...

Κι επειδή είσαι σε πολύ ευάλωτη φάση, θα σου πρότεινα, για ότι έχεις σκοπό να κάνεις από δω και πέρα, να σκέφτεσαι 2 φορές και να πράττεις 1...

Και πρόσεχε...

Μπορεί να έφυγες από το σπίτι που σε έπνιγαν οι "θύμησες" ( να το πω και ποιητικά), μα από όσα υπάρχουν μέσα στην ψυχούλα σου, ούτε να ξεφύγεις μπορείς, ούτε να κρυφτείς...

Μπορείς όμως να τα μοιραστείς με φίλους και να κάνεις τον απολογισμό σου... (όπως και έκανες)

Βρες χρόνο και διάθεση και κερνάω καφεδάκι και 2 αυτιά για να σε ακούσουν με υπομονή και προσοχή, χωρίς να σε κρίνουν...

Και μη φοβάσαι... Είμαι εκπαιδευμένος να ακούω τους ανθρώπους...

(Έχεις τα στοιχεία μου σε p.m.)

Θα χαρώ πολύ να σε ακούσω...

Υ.Γ. Το αλκοόλ μοιάζει ιδανική παρέα, μα είναι κακός σύμβουλος για τέτοιες φάσεις...

[kalimera8764 1.985]

Ειμαι 21, προφανως δεν εχω ζησει κατι καν παρομοιο. Σε ακουω απελπισμενο και σα να μην ξερεις τι να κανεις πλεον και αν καταλαβα καλα, ισως περνανε και αυτοκαταστροφικες σκεψεις απο το μυαλο σου. Το μονο που θελω να σου πω ειναι οτι η ζωη συνεχιζεται. Λογικο να στεναχωρηθεις, οποτε για καποιο χρονικο διαστημα, μεχρι να το ξεπερασεις οσο γινεται και να μπεις σε φυσιολογικους ρυθμους ξανα (αυτο εξαρταται απο εσενα), βρες καμια ασχολια, να ξεφευγεις μερικες ωρες τουλαχιστον. Μπορεις να το σκεφτεις και λιγο εγωιστικα και να πεισμωσεις τον εαυτο σου, γιατι ο δυνατος ο ανθρωπος, στις δυσκολες στιγμες φαινεται. Καλη δυναμη και καλη αρχη!

[NtiNOS 33]

θα σου περασει με τον καιρο.ειχα τετεια αισθηματα παλια..και κοντεψα και να πεσω με το μηχανακι γιατι πανω στον θυμο και στην απογοητευση μου βγηκα εξω στις 4ωρα το πρωι και πηγαινα του σκοτωμου για να ξεχαστω,μετα αρχισε το ποτο,πολλα μεθισια,τρελες κτλ.αλλα μετα το ξεπερασα και εκανα τα παντα για να περναω εγω καλα.και με φιλη εχω παθει κατι παρομοιο.νιωθεις χαλια αλλα θα το ξεχασεις σιγα σιγα.με τον αδερφο σου κανε μια ακομα προσπαθεια να τον αλλαξεις.στην αναγκη δειρε τον.αν δεν καταλαβει δεν φταις εσυ και μην ξανα ασχολιθεις με αυτο. κανε καινουριους φιλους και προσπαθησε να περνας καλα.βγες εξω κανε οτι θες,οτι δεν εχεις κανει μεχρι σημερα,νεες ασχολιες,νεα χομπι,βολτες με φιλους κτλ.πραγματοποιησε οσα ονειρα σου μπορεις και κανε οτι σου αρεσει ολη μερα.ολα τα αλλα θα ερθουν.το αν θα βρεις αλλη ειναι δικο σου θεμα αλλα καλητερα να το κανεις μετα απο πολυ μεγαλο χρονικο διαστημα. και να θυμασαι οτι απο τα λαθοι μας μαθαινουμε

[middlevillager 949]

Προσωπικα πιστευω οτι καλο ειναι να προσπαθησεις να σωσεις το γαμο σου. Ειναι πολυ κριμα να ερχεσαι σε τετοιες καταστασεις εξαιτιας συγγενων. Σκεψου το καλα και κανε ο,τι σε φωτισει ο Θεος.