Αφιερωμένο σε όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1943 -1985

[Le Flwr 3.057]

Xαχαχα για να κωλογερέψω και εγώ :

Τι θυμηθήκατε ρε! "Πάμε στα γήπεδα έχουν βάλει νέο διχτάκι!"

Και στη μια μόνο μπασκέτα, έτσι ώστε όσοι έπαιζαν στην άλλη (πάντα οι μικροί) με το χαρχαλεμένο γκρίζο πτώμα ενός σχοινιού φαινόντουσαν σαν κάποιο τραγικό γκέτο!

[tangoman 4]

παρα πολυ καλο

Γεννημενος το 79 σε επαρχια σχεδον ολα αυτα τα χα ζησει.....τι ωραια που ηταν...

[innovas 176]

Έλα τώρα τα παραλέμε σε λίγο θα πούμε οτι όταν λέγαμε τα κάλαντα μας δίνανε φουντούκια μήγδαλα και μανταρίνια....

[SaDoW 275]

Έλα τώρα τα παραλέμε σε λίγο θα πούμε οτι όταν λέγαμε τα κάλαντα μας δίνανε φουντούκια μήγδαλα και μανταρίνια....

Οχι σε καμμια περιπτωση ....

αλλα τοτε οταν βγαιναμε να πουμε τα καλαντα

τουλαχιστον ανοιγανε τις πορτες ....

[angelapos 223]

Ε για να παρουσιάζουμε και την άλλη πλευρά, πάρτε ένα ωραιότατο και βραβευμένο (αν λέει κάτι αυτό)βίντεο που παρακολούθησα πρόσφατα σε ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο που πήγα!

btw είμαι γεννημένος to 1979, 32 χρονών δηλαδή, μεγαλωμένος κυρίως σε χωριό, δεν τρώω κολλήματα με επαρχίες, πόλεις, παιδιά μεγάλοι κτλ, απλά μέσα από τη δουλειά μου κατάλαβα πως είναι ωραίο έστω και μεγάλος να νιώθεις παιδί να γίνεσαι ένα μαυτά και να μη φοβάσαι να το δείξεις!

Σόρρυ για το άσχετο/όφτόπικ, απλά έτσι μούρθε να τα πω!

[Kostas-MotoLover 10.029]

Οχι σε καμμια περιπτωση ....

αλλα τοτε οταν βγαιναμε να πουμε τα καλαντα

τουλαχιστον ανοιγανε τις πορτες ....

Σωστοοοοοοοοοοοοοοοοό !!!

Εγώ πάντως πρόλαβα εποχή που δίνανε κουραμπιέδες & μελομακάρονα...... τσιγκούνηδες λες να ήτανε? :lol:

Άλλοι όμως μας έδιναν και λεφτά και γλυκά, και χυμό, και νερό που ξεραινότανε ο στόμας μας απ' τα τραλαλα

[SaDoW 275]

και εγω προλαβα του κουραμπιεδες και τα γλυκα

αλλα μονο στο χωριο οταν βγαιναμε να πουμε τα καλαντα ... (τα οποια στο τελος ειχανε μια μικρη παραλαγη ενα προσθετο στοιχακι)

τοτε ο κοσμος ηξερε οτι θα ερθουν τα παιδια να πουνε τα καλαντα και το ευχαριστιοταν ...

τωρα ξερουνε οτι θα ερθουνε να χτυπησουν τη πορτα για να τους παρουν λεφτα....

[Kostas-MotoLover 10.029]

και εγω προλαβα του κουραμπιεδες και τα γλυκα

αλλα μονο στο χωριο οταν βγαιναμε να πουμε τα καλαντα ... (τα οποια στο τελος ειχανε μια μικρη παραλαγη ενα προσθετο στοιχακι)

τοτε ο κοσμος ηξερε οτι θα ερθουν τα παιδια να πουνε τα καλαντα και το ευχαριστιοταν ...

τωρα ξερουνε οτι θα ερθουνε να χτυπησουν τη πορτα για να τους παρουν λεφτα....

Μοντέρνα πράματα.

[SaDoW 275]

ευρωπη παιδι μου

ευρωπη τι να λεμε τωρα

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

Οχι σε καμμια περιπτωση ....

αλλα τοτε οταν βγαιναμε να πουμε τα καλαντα

τουλαχιστον ανοιγανε τις πορτες ....

ευρωπη παιδι μου

ευρωπη τι να λεμε τωρα

Ναί, γι' αυτό τα κάλαντα τα ακούμε πλέον σε σπαστά ελληνικά.....

[Kostas-MotoLover 10.029]

Ναί, γι' αυτό τα κάλαντα τα ακούμε πλέον σε σπαστά ελληνικά.....

Ωωωωωχ, καλά λες ρε συ. Αυτό το είχα ξεχάσει και είναι και το χειρότερο.

[zero_one 78]

Τι πράγματα είναι αυτά; Γιατί.......... μαρτυράτε τα "φύλα";

Πρόλαβα τα πάντα. Γεννήθηκα, μεγάλωσα Αθήνα τότε που ήταν ακόμη σε πολύ χειρότερη κατάσταση από την επαρχία που ζω τώρα. Χάλια μαύρα από ποιότητα αλλά και μεγάλη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Ελευθερία στους δρόμους, άνεση χρόνου, ποδόσφαιρο στους δρόμους, κοπάνες αβέρτα και βόλτα στου Φιλοππάπου και στο Θησείο και άλλα που σήμερα φαντάζουν όνειρο θερινής νυκτός. Θυμάμαι κάπου στο 1964, είχα ένα ποδήλατο που τότε στα μάτια μου φάνταζε τεράστιο για την ηλικία μου. Θυμάμαι τις βόλτες που είχα ρίξει και μάλιστα μία συγκεκριμένη που ενώ είπα στη μάνα μου ότι πηγαίνω "...εδώ παρακάτω", βρέθηκα στο..... Μαραθώνα και εκεί παραλίγο να βρεθώ στο τμήμα. Έφτασα και πειπλανήθηκα στο Μαραθώνα και χάθηκα. Βλέπω λοιπόν μπροστά μου έναν τροχαίο και μάλιστα της Χωροφυλακής, τον ρώτησα λοιπόν με αγωνία, "από ποιό δρόμο" θα πάω για Αθήνα. Σηκώθηκα και έφυγα έτσι όπως με αγριοκοίταξε και ψάχνοντας βρήκα το δρόμο.

Η πλάκα ήταν πως όταν πήγαινα ήταν σχετικά καλά. Στο γυρισμό όμως μου κρέμασε η γλώσσα από το πολύ πετάλι και μέχρι να φτάσω Πετράλωνα είδα κι έπαθα γιατί το ποδήλατο ήταν τουλάχιστον 20 κιλά και χωρίς ταχύτητες βέβαια.

Θυμάμαι και το μανάβη με το γαϊδουράκι και τον τύπο που επισκεύαζε τα.... στρώματα (όχι βέβαια αυτά που ξέρουμε σήμερα) και τον άλλον τον γανωματή που έφτιαχνε τα κουταλομαχαιροπείρουνα και τον τύπο με τον τροχό που τόχιζε τα μαχαίρια και τόσα άλλα ακόμη. Τι να κάνουμε είμαι ΑΡΧΑΙΟΣ

Όμορφες εποχές γιατί είμαστε παιδιά και δεν καταλαβαίναμε τίποτα

Πάντα όταν είσαι νέος τα πράγματα φαντάζουν διαοφερτικά, πιό όμορφα και νομίζεις ότι η εποχή που έζησες ήταν η καλύτερη. Λάθος, κάθε εποχή έχει την καλή της όψη και την άσχημη.

[innovas 176]

Μήπως πετύχαμε και την εποχή που πέρναμε τα αβγά απο τις κότες και τα δίναμε στον γυρολόγο για κανένα σαλαμάκι?

Η μήπως τα ψωμιά με τα κουπόνια (απο το σιτάρι)