Jump to content
Mu-Sick

ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΕΦΑΣ

Recommended Posts

Παρακάτω είναι η ιστορία του Θανάση Λεφα του Έλληνα μηχανικού που δημιούργησε μια πρωτοποριακή μηχανή για τα δεδομένα της εποχής του και για τα δεδομένα της Ελλαδας.

Παρακάτω είναι το άρθρο-συνέντευξη που είχε γραφτεί από τον Θανάση Χούντρα.

*13-1-2006 / 135

Γωνία Κλίσης - Του Θανάση Χούντρα

Ασυμβίβαστος

Η Ελλάδα έχει τα ωραία της, την ηλιοφάνεια και την ατμόσφαιρα, το κέφι και τα τοπία της. Έχει όμως και κάτι μαύρες τρύπες που καταπίνουν αδιακρίτως κόσμο, ιδέες, μορφές και ταλέντα.

Ο Θανάσης Λέφας δεν είναι πια μαζί μας. Πέρασε "απέναντι" στις 27 του Δεκέμβρη, σε μια κατάληξη που δεν αξίζει σε κανέναν, βυθισμένος στην ανέχεια και τον πόνο από την επάρατη νόσο. Στα πενήντα πέντε του έφυγε στη σκιά, την ίδια που τον κατέτρεχε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του, την ίδια που τον ακολουθούσε και του έκρυβε τον ήλιο.

Κάποιοι θα αναρωτηθείτε ποιος είναι ο Θανάσης Λέφας. Και αυτό είναι το πιο οδυνηρό στοιχείο που θα μείνει στην ιστορία. Μια τέτοια μορφή, ένα μυαλό σε άλλη συχνότητα, δημιουργός και εφευρέτης δεν ευτύχησε να δει κάτι από το έργο του να βρίσκει τον δρόμο προς την αναγνώριση. Θα έπρεπε να είναι γνωστός σε όποιον οδηγεί μοτοσυκλέτα, ένας Rossi της Μηχανολογίας που θα μείνει θρύλος για τους "λίγους" που τον αναγνώριζαν και τους ακόμη λιγότερους που τον γνώρισαν. Από την άλλη, δεν είμαι ο πιο κατάλληλος να μιλήσω για αυτόν, το μεγαλείο ή το έργο του, παρότι έχουμε περάσει κάποιες ώρες

συζητώντας. Ακούγοντας ή μάλλον προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσω τους χρησμούς του. Για την αντίληψή του, για τις μοτοσυκλέτες, τα εργοστάσια, τους κατασκευαστές και το "marketing" -όπως όριζε μονολεκτικά το θηρίο που κρατά δεμένη την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Τοποθετήσεις με πολύ πάθος, πίκρα, πείσμα, αλλά και ελπίδα. Ο Θανάσης Λέφας επέμενε σε αυτό που έκανε, γιατί το αγαπούσε, αλλά δεν έπαψε και να ελπίζει ποτέ.

Για αυτόν υπήρχε η μοτοσυκλέτα το όχημα και η "μοτοσυκλέτα" ως ιδέα. Αυτές που κυκλοφορούσαν στους δρόμους και παράγονταν κατά χιλιάδες από τα εργοστάσια και "εκείνες" που σχεδιάζονταν για να είναι "μοτοσυκλέτες", αλλά δεν κυκλοφορούν στους δρόμους. Ποια η διαφορά; Η μοτοσυκλέτα είναι αρεστή και δημοφιλής επειδή εμπεριέχει τον κίνδυνο, πίστευε ο Λέφας. Και όσο εξελίσσεται στον δρόμο που έχει πάρει, θα συνεχίσει να τον εμπεριέχει. Η "μοτοσυκλέτα" είναι κάτι άλλο, πιο αποτελεσματικά σχεδιασμένη και? δεν είναι επικίνδυνη.

(Δανείζομαι αποσπάσματα από την παρουσίαση της μοτοσυκλέτας του στους 2ΤΡΟΧΟΥΣ το 1996).

"Μοτοσυκλέτα είναι να θέσεις τον εαυτό σου στον κίνδυνο, με κάπως

συνοπτικά στοιχεία (ότι τον ελέγχεις). Τη στιγμή που θα δοθούν τα πλήρη

στοιχεία ως προς την ασφάλεια του αναβάτη, η ?μοτοσυκλέτα? θα πάψει να υπάρχει."

Οι αντιρρήσεις του επικεντρώνονταν κυρίως στη μορφή του μπροστινού συστήματος των μοτοσυκλετών. Και κάπου εδώ ξεκινά η ιστορία του Θανάση Λέφα. Ποτέ δεν απέκτησε τα πτυχία που να πιστοποιούν την ιδιότητά του. Τα γράμματα που ήξερε ήταν λιγοστά. Όσα του χρειάζονταν για να αναζητά τη γνώση και τα δεδομένα μέσα από συγγράμματα και βιβλία. Όχι όμως και για να αποδείξει με τα γραπτά του ότι είναι ικανός για ένα πτυχίο.

Ξεκίνησε την καριέρα του μετατρέποντας έναν κινητήρα χωρίς γνώσεις. Λύνοντας "μάθαινε" και κατανοούσε, δένοντας επινοούσε και εξέλισσε. Ήταν γεννημένος για αυτό και είχε ξεκάθαρη εικόνα της κατάστασης:

"Σήμερα ο κόσμος δεν έχει το θάρρος να εμπιστευτεί το ένστικτο. H βασική

δημιουργική λειτουργία είναι: ένστικτο-φαντασία-λογική-πράξη. Όπως έχουν

σήμερα τα πράγματα, που είμαστε φορτωμένοι μια καμπούρα με φόβους,

οι πράξεις των άλλων γίνονται λογική για τον καθένα μας, πεδίο όπου οργιάζει

η φαντασία μας, βάζοντας το ένστικτο να λειτουργήσει για την επιβίωσή μας

μόνο."

Δίνοντας τροφή στο ένστικτό του δημιουργούσε διαρκώς. Ξεκίνησε να τροφοδοτεί τη φαντασία του με τα στοιχεία που γεννούσε το ένστικτο όσο οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα. Και τα έκανε πράξη. Ξεκίνησε να φτιάχνει την πρώτη του μοτοσυκλέτα, ένα πρωτοποριακό trial, και παράλληλα να σχεδιάζει και να εξελίσσει το "εναλλακτικό" του μπροστινό σύστημα. Τρία χρόνια αργότερα, είχε κατασκευάσει από το μηδέν μια μοτοσυκλέτα trial. Ο κινητήρας, φτιαγμένος εξ ολοκλήρου από τον ίδιο με ατελείωτες ώρες στον τόρνο, έδινε λύσεις σε προφανή προβλήματα. Κύλινδρος, στρόφαλος και κιβώτιο ταχυτήτων βρίσκονταν στην ίδια ευθεία. Ο άξονας του ψαλιδιού περνούσε μέσα από τον άξονα του γραναζιού κίνησης. Έλειπε το πιρούνι της μοτοσυκλέτας που δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί.

"Έβαλα ένα συμβατικό πιρούνι για να τελειώσει η μοτοσυκλέτα.

Με κούρασε όμως και αμέσως την παράτησα

για να ασχοληθώ ολοκληρωτικά με το μπροστινό που ετοίμαζα."

Αργότερα ακούστηκε ότι τα σχέδια έφτασαν μέχρι την Aprilia, όμως η συνεργασία δεν προχώρησε για λόγους που εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί. Υπήρχε εκ διαμέτρου αντίθετη προσέγγιση στο θέμα?

"Τα χρήματα είναι το μέσον. O τρόπος είναι οι γνώσεις.

Η τεχνολογία ζητάει το πολύπλοκο. Και δέχτηκα το δεδομένο της πολυπλοκότητας.."

Κάπου εδώ υπεισέρχεται η παράμετρος της δυσκολίας που αντιμετώπισε στην επικοινωνία του με τους ανθρώπους. Θα τον χαρακτήριζες εύκολα ιδιότροπο, δύσκολο, απόμακρο, δηλαδή όλα όσα δεν ήταν στην πραγματικότητα. Το περιβάλλον, η κοινωνία, τού ζητούσαν "στοιχεία" και συμβατική επικοινωνία, ενώ ο ίδιος διέθετε μόνον ουσία, πράξεις και ένα μυαλό φευγάτο. Στοιχεία που τον έφερναν μονίμως σε αμυντική στάση, συνειδητοποιώντας καθημερινά ότι τα μοναδικά πόδια που είχε να στηριχτεί ήταν τα δικά του. Δεν είναι τυχαίο ότι ελάχιστοι άνθρωποι έμειναν κοντά του μέχρι το τέλος, τον στήριξαν ο καθένας με τον τρόπο του. Ο Διονύσης Χοϊδάς για τον οποίο έλεγε "?διαφωνούμε. Άλλο ένστικτο εγώ, άλλο εκείνος. Τα δύο ένστικτα όμως δίνουν μια λογική. Μια κοινή λογική. Έχω ανάγκη το ένστικτό του και εκείνος το δικό μου". Δυο τρεις κοντινοί φίλοι διατηρούσαν επαφές στους δύσκολους τελευταίους μήνες, όπως και ο Νάσος Ηλιόπουλος που δεν έπαψε να στηρίζει τον ίδιο και τα σχέδιά του και στον οποίο ζήτησε να παραμείνει η μοτοσυκλέτα που κατασκεύασε.

Με κατασταλαγμένες απόψεις όχι μόνο για τη μοτοσυκλέτα αλλά και για τη ζωή, έριχνε συστηματικά "γροθιές στο μαχαίρι". Μόνιμα "ματωμένος", δεν παραιτήθηκε ποτέ από την προσπάθεια.

"Σαν "μηχανικός" στάθηκε απέναντι στο σημαντικότερο πρόβλημα:

Η μοτοσυκλέτα ήταν λιγότερο ασφαλής από όσο επέτρεπαν οι θεωρητικές γνώσεις

του ανθρώπου να είναι. Σαν Θανάσης Λέφας, δεν μάσησε απέναντι στην προσπάθεια."

Θεωρούσε θεμελιώδες σφάλμα στον σχεδιασμό την περιστροφή του λαιμού και μαζί της ανάρτησης για την κίνηση του τροχού και την αλλαγή κατεύθυνσης. Δεν έμεινε στα λόγια, αλλά κατασκεύασε τη δική του εκδοχή, εφαρμόζοντας αυτά που πίστευε.

Χρειάστηκαν 15 χρόνια για να κυλήσει στον δρόμο, όμως κατάφερε να την υλοποιήσει. "Το ζητούμενο δεν ήταν να φτιαχτεί μια μοτοσυκλέτα που, ντε και καλά, θα ήταν σταθερή με κάστερ 12 μοιρών. Το ζητούμενο ήταν να αποδειχθεί ότι μια σουπερμπάικ μπορεί να στρίβει σαν παπί, να συμπεριφέρεται στην πόλη σαν 250άρα και να καταπίνει την ευθεία με την ευστάθεια των 'κυβικών' της και όχι των 'κιλών'", ανέφερε το άρθρο. Για να καταλήξει ο Γιάννης Μιχάλης στη δοκιμή της "Δεν ξέρω ειλικρινά, δεν ξέρω πώς γίνεται να είναι σε όλα και ταυτόχρονα 'υπέρ'. Υπέρ-σταθερή, υπέρ-ευέλικτη και υπέρ-ασφαλής."

Ένα "δώρο" προς τη μοτοσυκλέτα που δεν ξέρω με ποια διαδρομή θα έφτανε στον πολύ κόσμο, σε εμάς. Μια κληρονομιά χωρίς κληρονόμους που κινδυνεύει να χαθεί για πάντα μαζί με τον δημιουργό της, αν δεν γίνει σπουδή σε κάποιο Πανεπιστήμιο.

Ο Θανάσης Λέφας έδωσε τον ορισμό του ασυμβίβαστου και τον έκανε πράξη σε όλη του τη ζωή. Ήταν "ένας" και μάλλον δεν θα υπάρξει άλλος στην Ελλάδα. Στη συνέντευξη που είχε δώσει στο 0-300 το 2000, ανέφερε ότι "είχαμε κανονίσει συνάντηση με τον John Britten (τον Αυστραλό "Λέφα"), να μιλήσουμε για σοβαρά θέματα, αλλά πέθανε και δεν συναντηθήκαμε ποτέ."

Τώρα θα έχουν όλο τον χρόνο να συζητήσουν...

Τέλος να σημειώσω ότι το θέμα το είχα πρωτoδει στο http://www.kawasaki-bikers.gr/modules.php?...asc&start=0

και σκέφτηκα ότι είναι μια ιστορία που καλό θα ήταν να διαβάσουν και άλλοι για αυτό την re-postara.

Για photo να μερικα link απο το www.kawasaki-bikers.g:

http://www.kawasaki-bikers.gr/modules.php?...sc&start=45

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Σεβασμος......αγνη κατανοηση και ενσαρκωση της ουσιαστικης γνωσης...Ελλαδα που τρως τα παιδια σου....κριμα που δεν προχωρησε το σχεδιο...Μακαρι να συνεχιστει απο καποιο πανεπιστημιο ισως...εχουμε να ωφελιθουμε πολυ..

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

...τι ατομακλα ητανε αυτη ρε φιλε;...ητανε και Ελληνοπουλο και δεν το ειχα ακουσει ποτε!

. :clapping: ....ρεσπεκτ στο μαστορα!

post-1518-1228431902_thumb.jpg

...το εργαλειο ηταν πολυ μπροστα Λεμεεεε!

Lefas_2005.jpg

:greece: ....... :respekt: ....... :greece:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Θα ήθελα να κάνω μιά διόρθωση σε σχέση με τον τίτλο...

η πρώτη ελληνική μοτοσυκλέτα δημιουργήθηκε πολλά χρόνια πιό πριν.

Κάπου στα ΄83 - ΄84

Ο δημιουργός της?

Μα ποιός άλλος από τον Θανάση Λέφα :)

Λέφας 350 αν θυμάμαι καλά λεγόταν.

Ένα τράιαλ εξ ολοκλήρου φτιαχμένο από τον ίδιο. Μοτέρ, πλαίσιο κλπ

Και μάλιστα με μιά παγκόσμια καινοτομία, όπου αντί να βάλει βαρύ βολάν όπως όλες οι εταιρείες προκειμένου να προσδώσει αδράνεια στον κινητήρα, έβαζε ένα πολύ ελαφρύτερο το οποίο όμως λειτουργούσε σε πολύ μεγαλύτερες στροφές κι έτσι πετύχαινε την ίδια τελική αδράνεια.

Ο τύπος απλά βρικόταν αλλού...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

τι ωραια που θα ηταν να μπορουσαμε εμεις οι δικυκλιστες να φτιαχναμε το αγαλμα καποιου, γιατι οχι και του Θαναση Λεφα, να το εβλεπε ο κοσμος και να αρχιζε να σκεφτεται διαφορετικα για εμας...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Και γιατί όχι???

Γιατί να μην το κάνουμε?

Εμείς, εδώ κι όσοι άλλοι από άλλα φόρουμ ή όπου αλλού ακολουθήσουν.

Να βάλουμε ο καθένας από κάτι λίγο και να το φτιάξουμε.

Ε πες ότι θα βγούμε για 5 καφέδες λιγότερους...ε και τι έγινε δηλαδή?

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Εδώ είναι και η πρώτη του μοτο

Lefas 370

post-3738-1228466246_thumb.jpg

:respekt::respekt::respekt:Όλο αυτό αποδεικνύει περίτρανα για αλλη μια φορα οτι η Ελλαδίτσα τρωει τα παιδια της επειδη δεν εχουν ενα ματσο

κωλοχαρτα μηχανολογιας και παπαρολογιας και επειδη απλα εχουν φαντασια,ικανοτητα και μερακι για αυτο που θα διναν τα παντα να δουν να εξελισσεται!!

πραγματικα τους λυπαμαι ολους αυτους που σιγουρα μετανιωσαν που δεν εδωσαν την ευκαιρια σ'αυτον τον ανθρωπο να τους δειξει το ΔΡΟΜΟ!!

ΚΡΙΜΑ!! :angry::angry:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ευχαριστώ ρε... μου γ@μησατε την ψυχολογια.. :(

οτιδηποτε και αν αποφασισετε να κανετε ειμαι μεσα!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ο Λέφας ήταν σίγουρα ένα πρωτοποριακό μυαλό. Δεν ήταν όμως ο μόνος. Πολύ πιο πριν, το 1920, οι αδελφοί Μαράτου κατασκεύασαν στην Σαλονίκη την πρώτη ελληνική μηχανή.

Εδώ η ιστορία μας.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

..Όλο αυτό αποδεικνύει περίτρανα για αλλη μια φορα οτι η Ελλαδίτσα τρωει τα παιδια της..

..Κατα προτιμηση, τα καλυτερα παιδια της, μιας και αυτα TOYΣ "χαλανε την πιατσα"..

Αυτο, εχει ξεκινησει απο το 1828 και αφου "εμπαιδωθηκε" απο το 1453.. Τετρακοσια χρονια ειν'αυτα, δεν ειν'αστεια.. :/ :/

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ο Λέφας ήταν σίγουρα ένα πρωτοποριακό μυαλό. Δεν ήταν όμως ο μόνος. Πολύ πιο πριν, το 1920, οι αδελφοί Μαράτου κατασκεύασαν στην Σαλονίκη την πρώτη ελληνική μηχανή.

Εδώ η ιστορία μας.

ναι ρε που τους θυμήθηκες!μέχρι πριν μερικές δεκαετίες είχαν και ένα μαγαζί πιο κάτω απο την ραμόνα με όλες τις συμαχικές μοτό μέσα!τι bsa ,τι norton,τι να πει κανείς.

θυμάμαι σαν όνειρο πιτσιρικάς τον μαράτο (έναν ήξερα) παππούς,πάνω σε μια ιδιοκατασκευή απο πολλά εργαλεία μαζί,πρέπει να ηταν dkw αλλά τις ταχύτητες τις είχα δίπλα απο το ντεπόζιτο.και περνούσε απο την μποξ για να πάει στο μαγαζί.κάτι καλοκαίρια τον έβλεπα με στρατιωτικό παντελόνι και καπέλο

και γυμνος απο την μέση και πάνω και μαυρισμένος.όχι απο τον ήλιο τόσο,όσο απο τα λάδια και τις βαλβολίνες! αθάνατος!

εκείνα τα υπόγεια που είχε με αμέτρητα ανταλακτικά και μηχανες απο τον πόλεμο...τι να έγιναν άραγε??

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

παιδιά... sorry για πριν... :(

Έχω βρει αυτό ως το πιο αναλυτικό αλλά δυστυχώς δεν περιέχει τα σκίτσα...

έχει κανείς κάτι περισσότερο? μια εικόνα απ το μπροστινό... κάτι τις.....

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

ναι ρε που τους θυμήθηκες!μέχρι πριν μερικές δεκαετίες είχαν και ένα μαγαζί πιο κάτω απο την ραμόνα με όλες τις συμαχικές μοτό μέσα!

Ακριβώς! Είχα πάει με τον πατέρα μου που είχε μια BSA. Ο παππούς Μαράτος είχε αγοράσει με το κιλό όλο το στοκ του στρατού, όταν διαλύθηκε το σώμα με τις BSA. Όλα τα ανταλλακτικά μέσα σε τσουβαλάκια με γράσο.

Φοβερή μορφή ο παππούς. Λυπάμαι που δεν ήξερα τίποτα τότε για την ιστορία του. Πάει η ευκαιρία να το συζητήσω μαζί του...

μια εικόνα απ το μπροστινό... κάτι τις.....

Δύσκολα θα βρεις κάτι, έχω φάει τον τόπο.

Αν βρεις όμως, μην ξεχάσεις να το βάλεις εδώ. :_thumbsup:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Πράγματι χάρηκα όταν διάβασα ότι υπήρξε αυτός ο άνθρωπος μαζί μας!

Τα σέβη μου κύριε Λέφα, κριμα που μας άφησες νωρίς :(

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

ΕΓΩ ΘΑ ΒΡΩ!!

Καληνύχτα και θα τα πούμε όταν θα έχω νεότερα... αλλιώς να με ξεχάσετε! :P

Σοβαρά μιλάω.. :uglystupid2:

Καληνύτεςςςς!!!!! :bash:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

μια απο τα ίδια apostat (δεν ξέρω και το ονομά σου).εμείς είχαμε μια δίχρονη dkw 250cc του 49' και πήγαινα και έπαιρνα πλατίνες.(τις έτρωγε κάθε λίγο και λιγάκι)είχε μια υπόγα απο κάτω που περνούσε τον δρόμο ολόκληρο μέχρι απέναντι.και είχε μέσα σε τόνους σκόνης,απίστευτα κομάτια-έργα τέχνης,καλάθια συνοδηγου,ντεπόζιτα....τι να πεις...

όντως κρίμα που δεν μιλήσαμε ποτέ μαζί του..είμασταν και μικροί ρε γμτ!(εγώ τουλάχιστον χαχαχ)

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

και άλλο φλας έφαγα βραδιάτικα.εκτός τόπικ.!!

ρε apostat αφού θυμάσαι αυτούς,μήπως θυμάσε δεκαετία 80 τον λαλάκη με το όπελ μάντα?

γιατί σε κόβω για επταλοφύτη.εγώ είμαι πρώην!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

όντως κρίμα που δεν μιλήσαμε ποτέ μαζί του..είμασταν και μικροί ρε γμτ!(εγώ τουλάχιστον χαχαχ)

Ναι και εγώ ήμουνα κάπου στα 14 και ονειρευόμουν μια Montessa. Οι BSA και οι Norton μου φαινόταν (και ήταν) δεινόσαυροι. :D

Για να γυρίσουμε στο θέμα του τόπικ, τον Θανάση Λέφα:

Αυτό που πραγματικά θεωρώ κρίμα, είναι ότι ο Λέφας πέθανε ξεχασμένος, ακόμα και από εμάς τους ίδιους. Πέθανε μόλις πριν 4 χρόνια. Θα μπορούσαμε να έχουμε συζητήσει μαζί του, να του πούμε να γράψει κάτι για την δουλειά μιας ζωής, και να εμπνεύσει κάποια σημερινά παιδιά.

Και προς θεού: ΟΧΙ αγάλματα! Έχουμε πολλά από δαύτα, από άπειρους Έλληνες που πέθαναν ή στην ψάθα, ή από αδελφικό χέρι.

και άλλο φλας έφαγα βραδιάτικα.εκτός τόπικ.!!

ρε apostat αφού θυμάσαι αυτούς,μήπως θυμάσε δεκαετία 80 τον λαλάκη με το όπελ μάντα?

γιατί σε κόβω για επταλοφύτη.εγώ είμαι πρώην!

Όχι, είμαι Ναουσαίος. Πήγαινα κάπου κάπου Σαλονίκη με τον πατέρα μου.

(Στάθη με λένε, έτος κατασκευής 1962 :D )

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Να συμπληρώσω ότι ο Λέφας είχε το φυσικό χάρισμα να πιλοτάρει ελικόπτερο, ΧΩΡΙΣ να έχει κάνει ποτέ εκπαίδευση ή να έχει πάρει μαθήματα.

Δεν είναι απλώς σπάνιο, αλλά σχεδόν αδύνατο....

πετούσε και ήταν κάτι το απόλυτα φυσιολογικό γι'αυτόν.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Να συμπληρώσω ότι ο Λέφας είχε το φυσικό χάρισμα να πιλοτάρει ελικόπτερο, ΧΩΡΙΣ να έχει κάνει ποτέ εκπαίδευση ή να έχει πάρει μαθήματα.

Δεν είναι απλώς σπάνιο, αλλά σχεδόν αδύνατο....

πετούσε και ήταν κάτι το απόλυτα φυσιολογικό γι'αυτόν.

Όλη η προσωπικότητά του ήταν βασισμένη στο ένστικτο από ότι φαίνεται. Αν αυτό ο άνθρωπος είχε την δυνατότητα να αποκτήσει και μια αντίστοιχη μόρφωση, και να ζει σε μια άλλη χώρα, θα ήταν σίγουρα πολύ μεγάλη μορφή παγκόσμια.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

μήπως μπορεί ομως κάποιος πιο γνώστης απο μενα τον άσχετο να εξηγήσει με βάσει το "paper" του Χοϊδά πώς οι σύγχρονες μοτοσυκλέτες χρησιμοποιώντας συμβατικό πιρούνι μειώνουν την γωνία κάστερ ολοένα και περισσότερο?

Στα χρόνια του Λέφα οι SS μηχανές είχαν πολυ μεγαλύτερες γωνίες κάστερ αλλά οι σύγχρονες ολοένα και την μικραίνουν. Πώς ξεπερνάνε τα προβλήματα του κοσκινίσματος και ευστάθειας του συμβατικού πιρουνιού με μικρές γωνίες κάστερ?

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...