TheDentist 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 ξέχασα να γράψω και για τις κρίσεις...... ναι γίνονται περιοδικά και αυτές ( guess what έτυχε να δουλέψω και σε αυτές και συγκεκριμένα τους ζύγιζα ) Το τι παζάρι και καβγάδες γίνανε εκείνο το διήμερο δεν περιγράφεται . Για να γράφω στον καθένα 10 και 20 κιλά κάτω από αυτό που έδειχνε η ζυγαριά για να μην του γ@μισω την "πρόοδο" έτσι το λέγανε.... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
TheDentist 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 για τα όν τοπικ παραθέτω και αυτό το κείμενο των ειδικών που βρήκα στο νετ http://psychognosia.blogspot.com/2007/03/blog-post_20.html Σύμφωνα με μία από αυτές τις έρευνες που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες της Ψυχιατρικής Κλινικής του 411 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Τρίπολης, σε 1.098 νεοσύλλεκτους και τα αποτελέσματά της ανακοινώθηκαν στο 19 ιατρικό συνέδριο των Ενόπλων Δυνάμεων, ο αριθμός των ατόμων που εμφάνιζαν τάσεις αυτοκτονίας και έκαναν χρήση ναρκωτικών ουσιών πριν από τον στρατό κυμαίνεται στο 17% - 33%, ενώ στη διάρκεια της θητείας τους το ποσοστό αυτό φτάνει έως το 44%. Ταυτόχρονα, το 24% των νεοσύλλεκτων στρατιωτών έδειχνε να αισθάνεται ότι η ζωή τους δεν έχει κανένα νόημα, ενώ την αίσθηση αυτή την είχε μόνο το 11,7% πριν καταταγεί. Εξαιρετικός στρεσογόνος παράγοντας ειδικά για τους νεοσύλλεκτους είναι η μεταπήδηση από την πολιτική στην στρατιωτική ζωή με ό,τι συνεπάγεται αυτό στην ψυχοσύνθεση του ατόμου από την μια δεδομένη κατάσταση (οικογένεια, φίλοι, σχέσεις, «ελευθερία», εργασία, σπουδές) σε μια άλλη άγνωστη, αβέβαιη, σκληρότερη από πλευράς ελεύθερης βούλησης κινήσεων και οριοθέτησης της καθημερινότητας. «Ενώ οι απαιτήσεις από το στρατό δεν έχουν διαφοροποιηθεί πολύ σε σχέση με κάποιες δεκαετίες πριν, η κατάσταση των παιδιών που έρχονται να στρατευτούν είναι ριζικά διαφορετική. Αποτέλεσμα, το στρες που υπάρχει, στο πλαίσιο της ψυχαγωγής του στρατιώτη, ναύτη ή σμηνίτη, έχει να καλύψει πολύ μεγαλύτερη απόσταση σήμερα από ό,τι πριν από 20 ή 30 χρόνια. Όταν έρχεται ο άλλος να καταταγεί, δεν έχει να ταυτιστεί με ένα σύστημα που δεν φοβάται. Δεν υπάρχει η αλλοτινή επιβράβευση. Θεωρείται χαμένος χρόνος. »Υπάρχει ο φόβος του αγνώστου, που εμπερικλείει το φόβο της εγκατάλειψης και του αιφνιδιασμού. Φόβοι μεγαλύτεροι πλέον από πριν, γιατί η απόσταση της πολιτικής ζωής του μαθητή ή του φοιτητή, κάποτε, δεν ήταν τόσο πολύ μακριά από τις απαιτήσεις του στρατού. Ήταν πιο σκληρή η ζωή παλιότερα. Ήταν πιο κοντά στις πρωτογενείς άμυνες ο υπό στράτευση. Τώρα είναι πιο χαμηλά τα πράγματα, πιο διαλυτικά. Αποτέλεσμα είναι, να βλέπουμε ένα σκορποχώρι να πρέπει να μπει κάτω από τα πρέπει», επισημαίνει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», ο πλοίαρχος Βασίλης Μενούτης, ψυχολόγος-ψυχίατρος, επίκουρος καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ρεθύμνου, διευθυντής στο Ναυτικό Νοσοκομείο Πειραιώς και στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών καθώς και σύμβουλος επί ψυχολογικών θεμάτων της διεύθυνσης υγειονομικού του ΓΕΕΘΑ. Στο ερώτημα, γιατί αυτοκτονούν οι στρατιώτες ο κ. Μενούτης απαντά: «Το κυριότερο στοιχείο, όπως δείχνουν οι σχετικές έρευνες, είναι η αλλαγή της ταυτότητάς τους, η δυσκολία προσαρμογής. Χρειάζεται ακόμα πιο ενδελεχής έρευνα για να απαντηθεί το γιατί με ασφάλεια, κυρίως σε ό,τι αφορά τις αυτοκτονίες στις μεθοριακές μονάδες του Έβρου». Από την πλευρά του ο κλινικός ψυχολόγος κ. Χρήστος Μουτζούκης υποστηρίζει ότι: «τρεις παράγοντες "βγάζουν" τα ψυχολογικά προβλήματα: Ο βιολογικός, που μας φέρνει την προδιάθεση. Ο ψυχισμός, καθώς στο τέλος της εφηβείας ή στην έναρξη της ενηλικίωσης, όταν "χωλαίνει" ο ψυχισμός μπορεί κάποια στρεσογόνος πίεση (π.χ. ο στρατός, οι εξετάσεις για το πανεπιστήμιο, μία ερωτική απογοήτευσή κ.λπ.) να... βγάλει το σπυράκι. Τέλος, στην εποχή μας, οι νέοι μεγαλώνουν σε συνθήκες πίεσης και αβεβαιότητας, με το τοπίο για το αύριο να είναι θολό και με αποτέλεσμα να βιώνουν υπαρξιακά προβλήματα». Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tonia 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 . Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ και όποιο άλλο κόμμα φέρνει τέτοια θέματα στην βουλή είναι γιατί θέλουν την κατάργηση του στρατού και όχι για τίποτε άλλο! Δηλαδή αφού όπως λες θέλουν τη κατάργηση του στρατού είναι καλύτερα να μην πηγαίνουν τέοια θέματα στη Βουλή, για να μην ακούγονται διάφορες απόψεις, για να μην γίνεται διάλογος. Οι έρευνες που γίνονται να μένουν στα συρτάρια και να μην συζητιούνται στη Βουλή... Πειράζει που δε συμφωνώ? Ο καθένας έχει τις δικές του απόψεις... :) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
DOMINATOR 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 (τροποποιήθηκε) Επειδή τυχαίνει να είμαι αργόσχολος/τεμπέλης/δημόσιος υπάλληλος/καραβανάς, σε ενημερώνω για τα εξής: Σε ότι αφορά στο ΚΨΜ, πρόκειται για παράβαση τόσο του ΣΠΚ (Στρατιωτικός Ποινικός Κώδικας), όσο και του κοινού ποινικού δικαίου.Ο διαχειριστής έιναι υπόλογος και σαφώς ένοχος.Επρεπε να τον κάνεις πασα κατ΄ευθείαν στη διοίκηση.Θα μου πεις, να πάω να μπλέξω για τον κλέφτη?Και δίκιο θα έχεις.Πως όμως θα τιμωρηθεί κάθε απανταχού απατεωνίσκος αν κάνουμε όλοι τα στραβά μάτια? Περί αφγανιστάν τώρα.Επειδή τυχαίνει να έχω μετατεθεί (χωρίς τη θέλησή μου φυσικά, με το ζόρι πας εκεί) τόσο στο ΑΦΓ όσο και στο ΚΟΣΟΒΟ, και μου έχει τύχει να μαζεύω ανθρώπινα κομμάτια και να φυλάγομαι να μη φάω καμιά αδέσποτη και αφήσω χήρα και ορφανό, μάθε ότι τα λεφτά είναι πολύ κατω από 1500 ευρώ το μήνα εξτρα, μικρό κλάσμα από αυτά που εισπράττουν οι αντίστοιχοι άλλων χωρών.Μάλλον για τέτοιο ποσό δε θα ήθελες να πας εκεί. Για τα ΕΠΟΠ, το αν είναι χρήσιμοι ή άχρηστοι είναι περίπλοκο το θέμα.Σε κάποια εξειδικευμένα πόστα, όπως πληρώματα αρμάτων ή χειριστές περίπλοκων συστημάτων είναι χρήσιμοι και προσφέρουν πολύ παραπάνω απο αυτό που πληρώνονται.Σε άλλα πόστα απλά κάνεις υπομονή και προσπαθείς να τους κουμαντάρεις,αναλόγως του επιπέδου καθενός, καταλαβαίνεις τι εννοώ.Οσο δύσκολο ηταν για σένα να τους αντιμετωπίσεις, άλλο τόσο είναι και για αυτόν που διοικεί, τη στιγμή μάλιστα που δέχεται παρεμβάσεις από εξωστρατιωτικους φορείς.Οσον αφορά στο θεσμό τώρα, είναι σαφώς και ένας τρόπος να μειώνεις την ανεργία, τα είπαμε στο προηγούμενο ποστ. Σε ότι αφορά τωρα το άν τα ξέρεις πριν πας, μεγάλο θέμα.Το τοπίο ομιχλώδες και η ενημέρωση περιορισμενη..Μετά που καταλαβαίνεις τι γίνεται είναι πλέον πολύ αργά.Και σίγουρα σε καμμία περίπτωση (προσωπικά όταν μπήκα), πριν αρκετά/πολλά χρόνια, δεν περίμενα ούτε ήξερα ότι θα βρεθώ σε χαράκωμα στο κόσοβο να μετράω σφαίρες πάνω από το κεφάλι μου... Οσο για τις κρίσεις, τη ζυγαριά, τους χαραμοφάηδες και τα λοιπά, δε νομίζω να είχα πρόβλημα :lol: .Ειμαι 1.86, 82 κιλά, έχω δεύτερο πτυχίο στην πληροφορική, 2 μεταπτυχιακα, παίρνω τα ίδια με όλους τους άλλους, κάτω από 1700 ευρώ το μηνα με εικοσιτόσα χρόνια στην πλάτη, έχω κανει πολύ καλούς φίλους παλιούς μου στρατιώτες με τους οποίους ακόμα βρισκόμαστε μετά από 2 δεκαετίες, και γνωρίζω προσωπικά πολλούς συναδέλφους που έχουν περίπου τα ίδια προσόντα με τα δικά μου και που κάθε μερα προσπαθουν να κανουν καλύτερα τη δουλιά τους, απο το αφγανιστάν μέχρι το καστελόριζο.Αν επιμένεις στην απόψή σου για την ποιότητα του προσωπικου, τότε μάλλον ή ήσουν πολύ άτυχος και έπεσες σε μαλάκες, ή απλά είσαι υπερβολικός και ισοπεδωτικά μηδενιστής .Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να σκέφτεσαι και δεύτερη φορά πριν γράψεις απλουστευτικές κρίσεις και σχόλια. Σε ότι αφορά τέλος στο θέμα των αυτοκτονιών, και σε συνέχεια όσων πολύ σωστά γράφεις στο ποστ, πιστεψέ με, κανείς δε θέλει να αυτοκτονήσει κάποιος από τους στρατιώτες.Πρώτα από όλα και κυρίως γιατί τον γνωρίζει προσωπικά, και σαν άνθρωπος πολύ δύσκολα δέχεται τέτοια απώλεια.Δευτερευόντως υπάρχουν συνέπειες υπηρεσιακής φύσης, πολύ άσχημες.Το θέμα είναι, και εδώ υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, ότι τέτοιοι χαρακτήρες δεν εκδηλώνονται, με αποτέλεσμα να έχεις να κάνεις με άτομα που δε γνωρίζεις τη συμπεριφορά τους ή τις αντιδράσεις τους.Κατά συνέπεια είναι τρομερά δύσκολο να προβλέψεις τι ενέργειές τους ή να αντιμετωπίσεις τέτοιο προσωπικό. Σε καμία πάντως περίπτωση δεν αντιμετωπίζεις τους στρατιώτες σαν μαζα, όσο και αν αυτό σου φαίνεται περίεργο.Ξέρεις τα προβλήματα και τα χαρακτηριστικά του καθενός, ώστε όσο μπορείς να προλαβαίνεις τέτοιες καταστάσεις, ιδίως σε μονάδες που υπάρχει πίεση.Επίσης καλό είναι να ξέρεις ότι παράλληλα με τις αυτοκτονίες στρατιωτών υπάρχουν και αυτοκτονίες στελεχών, περισσότερες από οποιοδήποτε άλλο κλάδο εργαζομένων, οι οποίες φυσικά δεν απασχόλησαν σε επίπεδο ερευνας κανένα φορέα, ούτε φυσικά έγινε καποια επερώτηση στη βουλή.Βλέπεις είναι μικρότερη η πελατεία σε αυτό το γκρουπ απο πλευράς ψήφων. Τροποποιήθηκε Μάρτιος 17 , 2008 από τον DOMINATOR Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
mario 139 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 προσωπικά για εμένα τα πράγματα είναι όπως τα λέει η έρευνα και μη θέλοντας να σε κουράσω πολλή σου εξιστορώ το ακόλουθο.... τελείωσα της σπουδές μου στο εξωτερικό και γύρισα Ελλάδα Αύγουστο μήνα πριν από περίπου μια πενταετία με την κοπελιά μου μετά από 7χρονια μαζί .έχοντας ζήσει καλά 7 δύσκολα φοιτητικά χρόνια μαζί ερχόμενη Ελλάδα θελήσαμε να αρραβωνιαστούμε και στην συνέχεια μετά το φανταριλίκι να παντρευτούμε... νοικιάσαμε σπίτι πήραμε, αυτοκίνητο, πήραμε πράγματα για το σπίτι, ΒΡΗΚΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΑΣ αρραβωνιαστήκαμε και μετά από 10 μέρες την έκανα για το Ναύπλιο Κ.Ε.ΜΧ .ως νεοσύλλεκτος. μετά από 15 μέρες άρχισε το παραμύθι από την πλευρά της που λέγετε δεν μπορώ άλλο θέλω χρόνο να σκεφτώ και τέτοιες μ@λ@κιες,...και σε ρωτώ ρε συ τονια...σε δουλεύει ο άνθρωπος σου που έχεις περάσει τόσα μαζί της από την μια, από την άλλη έχεις να κανείς με την λογική του στρατού, και του κάθε αγράμματου που σου λέει στα 33 σου την κάθε π@π@ρια που του έρθει στο κεφάλι του και σχεδόν κάθε μέρα έρχεσαι με το μέσο που σε βγάζει από αυτά τα προβλήματα(το όπλο εννοώ φυσικά ), εσύ τη κάνεις το σκέφτεσαι η όχι???? ε άλλοι το σκέφτονται και το κάνουν και οι υπόλοιποι το σκέφτονται και δεν το πράττουν .είναι κάτι σαν την περίπτωση που όλη την μέρα στην κοινωνική ,εργασιακή ,συναισθηματική μας πλευρά της ζωή μας έχουμε τα προβλήματα μας και τα λύνουμε αναλόγως ,δηλαδή καβαλάμε το μοτόρι μας και τα γράφουμε όλα, το συζητάμε με τα φιλαράκια το όποιο θέμα, έχουμε το δικαίωμα της επιλογής λύσης, όπως το δει ο καθένας αλλά βρίσκει λύση ,εκεί στο στρατό δεν έχει αυτή την επιλογή…... ελπίζω να σε βοήθησα… :D Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tonia 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 προσωπικά για εμένα τα πράγματα είναι όπως τα λέει η έρευνα και μη θέλοντας να σε κουράσω πολλή σου εξιστορώ το ακόλουθο.... τελείωσα της σπουδές μου στο εξωτερικό και γύρισα Ελλάδα Αύγουστο μήνα πριν από περίπου μια πενταετία με την κοπελιά μου μετά από 7χρονια μαζί .έχοντας ζήσει καλά 7 δύσκολα φοιτητικά χρόνια μαζί ερχόμενη Ελλάδα θελήσαμε να αρραβωνιαστούμε και στην συνέχεια μετά το φανταριλίκι να παντρευτούμε... νοικιάσαμε σπίτι πήραμε, αυτοκίνητο, πήραμε πράγματα για το σπίτι, ΒΡΗΚΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΑΣ αρραβωνιαστήκαμε και μετά από 10 μέρες την έκανα για το Ναύπλιο Κ.Ε.ΜΧ .ως νεοσύλλεκτος. μετά από 15 μέρες άρχισε το παραμύθι από την πλευρά της που λέγετε δεν μπορώ άλλο θέλω χρόνο να σκεφτώ και τέτοιες μ@λ@κιες,...και σε ρωτώ ρε συ τονια...σε δουλεύει ο άνθρωπος σου που έχεις περάσει τόσα μαζί της από την μια, από την άλλη έχεις να κανείς με την λογική του στρατού, και του κάθε αγράμματου που σου λέει στα 33 σου την κάθε π@π@ρια που του έρθει στο κεφάλι του και σχεδόν κάθε μέρα έρχεσαι με το μέσο που σε βγάζει από αυτά τα προβλήματα(το όπλο εννοώ φυσικά ), εσύ τη κάνεις το σκέφτεσαι η όχι???? ε άλλοι το σκέφτονται και το κάνουν και οι υπόλοιποι το σκέφτονται και δεν το πράττουν .είναι κάτι σαν την περίπτωση που όλη την μέρα στην κοινωνική ,εργασιακή ,συναισθηματική μας πλευρά της ζωή μας έχουμε τα προβλήματα μας και τα λύνουμε αναλόγως ,δηλαδή καβαλάμε το μοτόρι μας και τα γράφουμε όλα, το συζητάμε με τα φιλαράκια το όποιο θέμα, έχουμε το δικαίωμα της επιλογής λύσης, όπως το δει ο καθένας αλλά βρίσκει λύση ,εκεί στο στρατό δεν έχει αυτή την επιλογή…... ελπίζω να σε βοήθησα… :D Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι παίζει ρόλο ΚΑΙ ο χαρακτήρας ΚΑΙ οι περιστάσεις ΚΑΙ οι εκάστοτε συνθήκες και άλλα φαντάζομαι... Οτι είπες μου ακούστηκε ανθρώπινο, δεν μου ακούγεται ανθρώπινο όμως να χαρακτηρίζονται ΑΝΘΡΩΠΟΙ οι οποίοι έφτασαν σε αυτό το σημείο ζαβά και μαμόθρευτα. Ο πατέρας μου υπηρετούσε στον Εβρο, τότε αν θυμάμαι καλά ήταν 24 μήνες η θητεία και ήταν στα άρματα(οδηγός). Με τη μητέρα μου ήταν τότε αρραβωνιασμένος. Ειχε να βγει πολυυυυυ καιρό με άδεια για να κατέβει Αθήνα και βρισκόντουσαν σε ετοιμασίες μιάς επίδειξης αρμάτων σε πολύ υψηλά υστάμενο πρόσωπο την οποία θα έπαιρνε και 10 μέρες τιμητική. Ειχαν ετοιμαστεί άψογα αλλά ένα λάθος κάποιου έφερε ένα όχημα εκτός πορείας με σύνεπεια όλη η ομάδα να φάει 2 μήνες κράτηση τουλάχιστον. Δεν έχει ξεχάσει πως ένοιωσε εκείνη τη στιγμή και ήταν η μοναδική φορά που του πέρασε από το μυαλό να σηκώσει το όπλο. Που τον ξέρω και ξέρω αν είναι δυνατός σαν άνθρωπος και πόσο. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
mario 139 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι παίζει ρόλο ΚΑΙ ο χαρακτήρας ΚΑΙ οι περιστάσεις ΚΑΙ οι εκάστοτε συνθήκες και άλλα φαντάζομαι... Οτι είπες μου ακούστηκε ανθρώπινο, δεν μου ακούγεται ανθρώπινο όμως να χαρακτηρίζονται ΑΝΘΡΩΠΟΙ οι οποίοι έφτασαν σε αυτό το σημείο ζαβά και μαμόθρευτα. Ο πατέρας μου υπηρετούσε στον Εβρο, τότε αν θυμάμαι καλά ήταν 24 μήνες η θητεία και ήταν στα άρματα(οδηγός). Με τη μητέρα μου ήταν τότε αρραβωνιασμένος. Ειχε να βγει πολυυυυυ καιρό με άδεια για να κατέβει Αθήνα και βρισκόντουσαν σε ετοιμασίες μιάς επίδειξης αρμάτων σε πολύ υψηλά υστάμενο πρόσωπο την οποία θα έπαιρνε και 10 μέρες τιμητική. Ειχαν ετοιμαστεί άψογα αλλά ένα λάθος κάποιου έφερε ένα όχημα εκτός πορείας με σύνεπεια όλη η ομάδα να φάει 2 μήνες κράτηση τουλάχιστον. Δεν έχει ξεχάσει πως ένοιωσε εκείνη τη στιγμή και ήταν η μοναδική φορά που του πέρασε από το μυαλό να σηκώσει το όπλο. Που τον ξέρω και ξέρω αν είναι δυνατός σαν άνθρωπος και πόσο. τονια αυτοί που πάτησαν την σκανδάλη η τσίτωσαν το γκάζι σε καμία τον περιπτώσεων δεν είναι πιο ζαβά η πιο μαμόθρευτα για εμένα προσωπικά πιστεύω ότι έχουν τα ίδια και ενδεχομένως και λίγο παραπάνω κότσια από εμάς που δεν την πάτησαν… απλά αυτοί το σκέφτηκαν και το έκαναν εμείς το σκεφτήκαμε και δεν το κάναμε, το γιατί ???ε.. αυτό είναι μια άλλη ιστορία.... :D Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Θάνος 157 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 ... μετά από 15 μέρες άρχισε το παραμύθι από την πλευρά της που λέγετε δεν μπορώ άλλο θέλω χρόνο να σκεφτώ και τέτοιες μ@λ@κιες,...και σε ρωτώ ρε συ τονια...σε δουλεύει ο άνθρωπος σου που έχεις περάσει τόσα μαζί της από την μια, από την άλλη έχεις να κανείς με την λογική του στρατού, και του κάθε αγράμματου που σου λέει στα 33 σου την κάθε π@π@ρια που του έρθει στο κεφάλι του και σχεδόν κάθε μέρα έρχεσαι με το μέσο που σε βγάζει από αυτά τα προβλήματα(το όπλο εννοώ φυσικά ), εσύ τη κάνεις το σκέφτεσαι η όχι???? ε άλλοι το σκέφτονται και το κάνουν και οι υπόλοιποι το σκέφτονται και δεν το πράττουν . Μα σε αυτο ακριβως που λες φαινεται ο αδυναμος χαρακτηρας ή αυτος που εχει αλλα ψυχολογικα! Και επειδη συμβαινουν αυτα που λες δηλαδη θα κατσω να αυτοκτονησω; και εγω τα περασα και ολοι μας, αλλα ολες αυτες οι σκεψεις ξερεις οτι εχουν ημερομηνια ληξης, δεν μας εβαλαν στον στρατο για εφορου ζωης θητεια ;) , ξερεις οτι θα απωληθεις και θα τακτοποιησεις την ζωη σου!!! Δεν μας φταιει ο στρατος εαν εμεις δεν εχουμε ισορροπια μεσα μας καθως επισης δεν μας φταιει κανεις εαν πηγαινουμε σε "απαγορευτικη" ηλικια στρατο. Πρεπει να το κανουν υποχρεωτικα να πηγαινουν ολοι μετα το σχολειο και να ειναι σαν κατασκηνωση, μετα τον στρατο ολοι μπορουν να συνεχισουν τις σπουδες τους και οτι αλλο θελουν και να μην μπαινει εμποδιο στην ζωη τους! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
mario 139 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 Μα σε αυτο ακριβως που λες φαινεται ο αδυναμος χαρακτηρας ή αυτος που εχει αλλα ψυχολογικα! Και επειδη συμβαινουν αυτα που λες δηλαδη θα κατσω να αυτοκτονησω; και εγω τα περασα και ολοι μας, αλλα ολες αυτες οι σκεψεις ξερεις οτι εχουν ημερομηνια ληξης, δεν μας εβαλαν στον στρατο για εφορου ζωης θητεια ;) , ξερεις οτι θα απωληθεις και θα τακτοποιησεις την ζωη σου!!! Δεν μας φταιει ο στρατος εαν εμεις δεν εχουμε ισορροπια μεσα μας καθως επισης δεν μας φταιει κανεις εαν πηγαινουμε σε "απαγορευτικη" ηλικια στρατο. Πρεπει να το κανουν υποχρεωτικα να πηγαινουν ολοι μετα το σχολειο και να ειναι σαν κατασκηνωση, μετα τον στρατο ολοι μπορουν να συνεχισουν τις σπουδες τους και οτι αλλο θελουν και να μην μπαινει εμποδιο στην ζωη τους! σίγουρα αυτού του είδους οι σκέψεις δηλώνουν αδυναμία χαρακτήρα και ψυχολογικά προβλήματα αλλά κανείς τέλειος κατά πρώτον και κατά δεύτερον μετά από όλα αυτά είσαι λιγότερο αδύναμος και αρκετά πιο δυνατός....... :D Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
DOMINATOR 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 (τροποποιήθηκε) Ουτως ή άλλως βγήκαμε εκτός τοπικ. Στο κάτω κατω το να σκεφτείς και μόνο να τσιτώσεις το γκάζι για την οποιαδήποτε δείχνει ατελή και αδύναμο χαρακτήρα.Εδώ παίζει βέβαια και η ηλικία.Από 19-20 ή και λίγο παραπάνω χρονών παιδί τι περιμένεις όμως?? Σε τελική ανάλυση όσοι αυτοκτόνησαν τι ακριβώς λόγους μπορεί να είχαν?Προφάνώς δεν άξιζε τη θυσία, άλλο όμως να το συζητάμε εγκυκλοπεδικά και άλλο να βρίσκεσαι στη θέση του κακομοίρη που τιναζει τα μυαλά του στη σκοπιά μια κρύα νύχτα στο φυλάκιο.Ο στρατός είναι σκληρός.Δεν είναι μόνο η εκπάιδευση, είναι η καθημερινή τριβή με την πραγματικότητα, η αντίθεση με τη χθαμαλή ζωή του σπιτιού (μανα πεινάω), η αίσθηση ότι είσαι μόνος σου, η τριβή τη σειρούλα που είναι απατεώνας, με τον προϊσταμενο που λέει τα δικά του και δε σε καταλαβαίνει (εδώ δε σε καταλαβαίνουν οι δικοί σου), με την καθημερινή αγγαρεία, με τις ατέλειωτες ώρες σκοπιάς,την ελάχιστη έξοδο,τήν κρύα ζωή, με την αγωνία τι να κάνει η κοπέλα σου.Ολα αυτά βέβαια σε τελική ανάλυση σε ωριμάζουν, the hard way.Από αυτή την άποψη κανει καλό, όμως όταν υπάρχουν αυτοκτονίες, για τον οποιοδήποτε λόγο, είναι πολύ λυπηρό.Μόνο και μόνο για τα παιδιά που χάνονται.Και είναι δυό φορές κρίμα γιατί θεωρητικά σε ένα τόσο κλειστό περιβάλον θα μπορούσαν να γίνουν πολλά προς αυτή την κατεύθυνση.Ηδη υπάρχουν ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης, και κάποιες τηλεφωνικές γραμμές μέσω των οποίων μπορείς να επικοινωνήσεις με ψυχολόγους, και οι οποίες πραγματικά δουλεύουν υπερωρίες.Προσωπικά πιστεύω όμως ότι κάποιος με τόσο σοβαρές σκέψεις πολύ δύσκολα τις εξωτερικεύει.Οπότε τα παραπάνω μέτρα-πάντα προσωπική άποψη-δεν εξυπηρετούν τους εν δυνάμει αυτόχειρες.Πρέπει η μέθοδος να είναι πολύ πιο δυεισδυτική και προσεγγιστική στο προσωπικό, να ανιχνεύει και να προλαβαίνει.Πως όμως?Πάντως με επερωτήσεις (που πληρώνονται) δε λύνεται το πρόβλημα. Θάνο, οι μικρες ηλικίες έχουν πολλά προβλήματα.Προφανώς υπηρέτησες με πιτσιρικάδες και διαπίστωσες από πρώτο χέρι πως αντιδρούν.Τα μυαλά στα κάγκελα.Μου εχει τύχει αρκετές φορές να παρηγορώ κλαμένα πιτσιρίκια που ήθελαν τους γονείς τους.Οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν κρίση, ωριμότητα και μπορείς να βασιστείς.Βέβαια σου κόβει τη ζωή στη μέση.Για αυτό είπα στο αρχικό ποστ ότι όσοι υπηρετούν πρέπει να αμοίβονται πρωτίστως ηθικά και μετα υλικά.Βέβαια όλα αυτά γίνονται μόνο σε υγιείς αξιοκρατικές κοινωνίες, όχι στη δική μας...Εδώ αισθάνεσαι κορόϊδο που υπηρετείς, και κάπου πιστεύω δικαιολογημένα. Τροποποιήθηκε Μάρτιος 17 , 2008 από τον DOMINATOR Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
mario 139 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 Ουτως ή άλλως βγήκαμε εκτός τοπικ. Στο κάτω κατω το να σκεφτείς και μόνο να τσιτώσεις το γκάζι για την οποιαδήποτε δείχνει ατελή και αδύναμο χαρακτήρα.Εδώ παίζει βέβαια και η ηλικία.Από 19-20 ή και λίγο παραπάνω χρονών παιδί τι περιμένεις όμως?? Σε τελική ανάλυση όσοι αυτοκτόνησαν τι ακριβώς λόγους μπορεί να είχαν?Προφάνώς δεν άξιζε τη θυσία, άλλο όμως να το συζητάμε εγκυκλοπεδικά και άλλο να βρίσκεσαι στη θέση του κακομοίρη που τιναζει τα μυαλά του στη σκοπιά μια κρύα νύχτα στο φυλάκιο.Ο στρατός είναι σκληρός.Δεν είναι μόνο η εκπάιδευση, είναι η καθημερινή τριβή με την πραγματικότητα, η αντίθεση με τη χθαμαλή ζωή του σπιτιού (μανα πεινάω), η αίσθηση ότι είσαι μόνος σου, η τριβή τη σειρούλα που είναι απατεώνας, με τον προϊσταμενο που λέει τα δικά του και δε σε καταλαβαίνει (εδώ δε σε καταλαβαίνουν οι δικοί σου), με την καθημερινή αγγαρεία, με τις ατέλειωτες ώρες σκοπιάς,την ελάχιστη έξοδο,τήν κρύα ζωή, με την αγωνία τι να κάνει η κοπέλα σου.Ολα αυτά βέβαια σε τελική ανάλυση σε ωριμάζουν, the hard way.Από αυτή την άποψη κανει καλό, όμως όταν υπάρχουν αυτοκτονίες, για τον οποιοδήποτε λόγο, είναι πολύ λυπηρό.Μόνο και μόνο για τα παιδιά που χάνονται.Και είναι δυό φορές κρίμα γιατί θεωρητικά σε ένα τόσο κλειστό περιβάλον θα μπορούσαν να γίνουν πολλά προς αυτή την κατεύθυνση.Ηδη υπάρχουν ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης, και κάποιες τηλεφωνικές γραμμές μέσω των οποίων μπορείς να επικοινωνήσεις με ψυχολόγους, και οι οποίες πραγματικά δουλεύουν υπερωρίες.Προσωπικά πιστεύω όμως ότι κάποιος με τόσο σοβαρές σκέψεις πολύ δύσκολα τις εξωτερικεύει.Οπότε τα παραπάνω μέτρα-πάντα προσωπική άποψη-δεν εξυπηρετούν τους εν δυνάμει αυτόχειρες.Πρέπει η μέθοδος να είναι πολύ πιο δυεισδυτική και προσεγγιστική στο προσωπικό, να ανιχνεύει και να προλαβαίνει.Πως όμως?Πάντως με επερωτήσεις (που πληρώνονται) δε λύνεται το πρόβλημα. Θάνο, οι μικρες ηλικίες έχουν πολλά προβλήματα.Προφανώς υπηρέτησες με πιτσιρικάδες και διαπίστωσες από πρώτο χέρι πως αντιδρούν.Τα μυαλά στα κάγκελα.Μου εχει τύχει αρκετές φορές να παρηγορώ κλαμένα πιτσιρίκια που ήθελαν τους γονείς τους.Οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν κρίση, ωριμότητα και μπορείς να βασιστείς.Βέβαια σου κόβει τη ζωή στη μέση.Για αυτό είπα στο αρχικό ποστ ότι όσοι υπηρετούν πρέπει να αμοίβονται πρωτίστως ηθικά και μετα υλικά.Βέβαια όλα αυτά γίνονται μόνο σε υγιείς αξιοκρατικές κοινωνίες, όχι στη δική μας...Εδώ αισθάνεσαι κορόϊδο που υπηρετείς, και κάπου πιστεύω δικαιολογημένα. +1000 :D Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tonia 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 Ουτως ή άλλως βγήκαμε εκτός τοπικ. Στο κάτω κατω το να σκεφτείς και μόνο να τσιτώσεις το γκάζι για την οποιαδήποτε δείχνει ατελή και αδύναμο χαρακτήρα.Εδώ παίζει βέβαια και η ηλικία.Από 19-20 ή και λίγο παραπάνω χρονών παιδί τι περιμένεις όμως?? Σε τελική ανάλυση όσοι αυτοκτόνησαν τι ακριβώς λόγους μπορεί να είχαν?Προφάνώς δεν άξιζε τη θυσία, άλλο όμως να το συζητάμε εγκυκλοπεδικά και άλλο να βρίσκεσαι στη θέση του κακομοίρη που τιναζει τα μυαλά του στη σκοπιά μια κρύα νύχτα στο φυλάκιο.Ο στρατός είναι σκληρός.Δεν είναι μόνο η εκπάιδευση, είναι η καθημερινή τριβή με την πραγματικότητα, η αντίθεση με τη χθαμαλή ζωή του σπιτιού (μανα πεινάω), η αίσθηση ότι είσαι μόνος σου, η τριβή τη σειρούλα που είναι απατεώνας, με τον προϊσταμενο που λέει τα δικά του και δε σε καταλαβαίνει (εδώ δε σε καταλαβαίνουν οι δικοί σου), με την καθημερινή αγγαρεία, με τις ατέλειωτες ώρες σκοπιάς,την ελάχιστη έξοδο,τήν κρύα ζωή, με την αγωνία τι να κάνει η κοπέλα σου.Ολα αυτά βέβαια σε τελική ανάλυση σε ωριμάζουν, the hard way.Από αυτή την άποψη κανει καλό, όμως όταν υπάρχουν αυτοκτονίες, για τον οποιοδήποτε λόγο, είναι πολύ λυπηρό.Μόνο και μόνο για τα παιδιά που χάνονται.Και είναι δυό φορές κρίμα γιατί θεωρητικά σε ένα τόσο κλειστό περιβάλον θα μπορούσαν να γίνουν πολλά προς αυτή την κατεύθυνση.Ηδη υπάρχουν ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης, και κάποιες τηλεφωνικές γραμμές μέσω των οποίων μπορείς να επικοινωνήσεις με ψυχολόγους, και οι οποίες πραγματικά δουλεύουν υπερωρίες.Προσωπικά πιστεύω όμως ότι κάποιος με τόσο σοβαρές σκέψεις πολύ δύσκολα τις εξωτερικεύει.Οπότε τα παραπάνω μέτρα-πάντα προσωπική άποψη-δεν εξυπηρετούν τους εν δυνάμει αυτόχειρες.Πρέπει η μέθοδος να είναι πολύ πιο δυεισδυτική και προσεγγιστική στο προσωπικό, να ανιχνεύει και να προλαβαίνει.Πως όμως?Πάντως με επερωτήσεις (που πληρώνονται) δε λύνεται το πρόβλημα. Θάνο, οι μικρες ηλικίες έχουν πολλά προβλήματα.Προφανώς υπηρέτησες με πιτσιρικάδες και διαπίστωσες από πρώτο χέρι πως αντιδρούν.Τα μυαλά στα κάγκελα.Μου εχει τύχει αρκετές φορές να παρηγορώ κλαμένα πιτσιρίκια που ήθελαν τους γονείς τους.Οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν κρίση, ωριμότητα και μπορείς να βασιστείς.Βέβαια σου κόβει τη ζωή στη μέση.Για αυτό είπα στο αρχικό ποστ ότι όσοι υπηρετούν πρέπει να αμοίβονται πρωτίστως ηθικά και μετα υλικά.Βέβαια όλα αυτά γίνονται μόνο σε υγιείς αξιοκρατικές κοινωνίες, όχι στη δική μας...Εδώ αισθάνεσαι κορόϊδο που υπηρετείς, και κάπου πιστεύω δικαιολογημένα. Εκεί που λες ότι κάποιος με τόσο σοβαρές σκέψεις δύσκολα τις εξωτερικεύει...να σου πω ότι στο site που αναφέρω πιο πάνω σημειώνει ότι οι μισύ περίπου είχαν μιλήσει σε άλλα πρόσωπα για το τι σκόπευαν... αλλά δεν τους είχαν πάρει σοβαρά... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Θάνος 157 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 Θάνο, οι μικρες ηλικίες έχουν πολλά προβλήματα.Προφανώς υπηρέτησες με πιτσιρικάδες και διαπίστωσες από πρώτο χέρι πως αντιδρούν.Τα μυαλά στα κάγκελα.Μου εχει τύχει αρκετές φορές να παρηγορώ κλαμένα πιτσιρίκια που ήθελαν τους γονείς τους.Οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν κρίση, ωριμότητα και μπορείς να βασιστείς.Βέβαια σου κόβει τη ζωή στη μέση.Για αυτό είπα στο αρχικό ποστ ότι όσοι υπηρετούν πρέπει να αμοίβονται πρωτίστως ηθικά και μετα υλικά.Βέβαια όλα αυτά γίνονται μόνο σε υγιείς αξιοκρατικές κοινωνίες, όχι στη δική μας...Εδώ αισθάνεσαι κορόϊδο που υπηρετείς, και κάπου πιστεύω δικαιολογημένα. Ειχα και μεγαλυτερους και πιτσιρικαδες, εγω ημουν στην μεση και νομιζω ημουν ο καλυτερος, μερικοι πιτσιρικαδες οντως δεν τα καταφερνουν καλα αλλα ειναι και πολλοι οπου το βλεπουν σαν κατασκηνωση, οι μεγαλυτεροι βεβαια ειναι αααααλλο σεναριο, ναι μεν σοβαροι και λογικοι αλλα υποφερουν πιο πολυ μεσα τους ασχετος εαν το κρυβουν! Το θεμα οτι αισθανεται ο καθενας κοροιδο ειναι αααααλλη συζητηση, δυστιχως βεβαια ετσι ειναι αλλα εκει οι ευθυνες πλεον πεφτουν αλλου και οχι στους φανταρους! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
jimbest 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 Όχι ότι είναι καμιά τρελή επιστήμη αλλά μάλλον πρέπει να πας για να καταλάβεις 1-2 πράγματα παραπάνω. Εγώ θα συμφωνούσα ότι τα περισσότερα προβλήματα είναι εκτός του στρατοπέδου. Απλά εκεί κάνουν το μπαμ. Περισσότερος χρόνος σκέψης, οικονομικά προβλήματα, πίεση από τους απο πάνω, νεύρα.. και ξαφνικά ένα μικρό πρόβλημα που σε σκοτίζει.. και έξω απλα θα ανέβαινες πάνω στο μοτόρι και με μια γκαζιά θα ξεχνούσες.. γίνεται μεγαλό. Δεν μπορεί απλά μια θητεία να σπρώξει στην αυτοκτονία. Θέλει πολλά άλλα.. Συμφωνώ και εγώ βάζωντας έναν ακόμα παράγοντα που ίσως θα πρέπει να αναφερθεί.... γιατί πρίν απο 15 χρόνια είχαμε της μισές αυτοκτονίες απο οτι σήμερα??....τοτε κάνανε 2 χρόνια στρατό και τώρα ούτε 1 χρόνο ολόκληρο δεν συμπληρώνουν καλά-καλά....και μάλιστα σε έναν στρατό που έχει αναβαθμιθεί σε πολλά τα τελευτία 15 χρόνια....ακόμα και καψώνια που κάποτε υπήρχαν έχουν καταργηθεί.... Όλα ξεκινάνε απο έξω (αποψή μου)...και γενικότερα μέσα απο το οικογενειακό περιβάλον!!!....πλέον ο θεσμός της οικογένειας και της αυτοεκτίμησης έχει ισοπεδωθεί σε πολλά πράγματα, δεν χρειάζεται να πας στρατό για να σου σαλέψει..... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
DOMINATOR 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 17 , 2008 Ειχα και μεγαλυτερους και πιτσιρικαδες, εγω ημουν στην μεση και νομιζω ημουν ο καλυτερος, μερικοι πιτσιρικαδες οντως δεν τα καταφερνουν καλα αλλα ειναι και πολλοι οπου το βλεπουν σαν κατασκηνωση, οι μεγαλυτεροι βεβαια ειναι αααααλλο σεναριο, ναι μεν σοβαροι και λογικοι αλλα υποφερουν πιο πολυ μεσα τους ασχετος εαν το κρυβουν! Το θεμα οτι αισθανεται ο καθενας κοροιδο ειναι αααααλλη συζητηση, δυστιχως βεβαια ετσι ειναι αλλα εκει οι ευθυνες πλεον πεφτουν αλλου και οχι στους φανταρους! Ακριβως αυτό λέω.... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
steven_04 2.152 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 18 , 2008 εμενα ο πατερας μου ηταν στρατιωτικος (στις ειδικες δυναμεις για 21 χρονια) και πιστεψτε με ΔΕΝ θελω να παω στρατο. το θεωρω χασιμο χρομου και αγγαρεια. ευτυχως κανω 9μηνο. Το δηλωνω απο τωρα οτι θα παω με πτυχιο στο στρατο και θα βαλω καθε βυσμα ωστε να παρω μεταθεση (1 παιρνω εγω) και να ερθω θεσσαλονικη σε καποια καλη θεση και να περασω οσο το δυνατον ανωδυνα αυτη την αγγαρεια.... εχω φιλο που ειναι στη μεση της θητειας του αυτη τη στιγμη και μου τα λεει και το σιγουρο ειναι οτι δεν χαιρομαι..... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
TheDentist 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 18 , 2008 @dominator. Σου ξαναλέω οτι δεν νομίζω να διαφωνούμε ουσιαστικά σε κάτι . Μακάρι ολοι να ήταν έτσι οπως εσυ και μακάρι όλοι να παρηγορούσαν τα παιδια που έχουν πρόβλημα όπως εσυ. Μακάρι ο στρατος να ήταν πιο ανθρώπινος και 1002 αλλα μακάρι. Σίγουρα γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους καραβανάδες η επαγγελματίες απο σχολή αλλά λέω ήταν η μειονότητα και δακτυλοδεικτούμενοι. Συμφωνώ σε όλα οσα έγραψες (για τα ειδικά περι χρηστικότητας των εποπ στα εξειδικευμένα σημεία που έθιξες δεν ξέρω και δεν μπορώ να διαφωνήσω μαζι σου.) Όσο για το άν είμαι μηδενιστής θα σου πω τα εξής. Ως πολλά χρόνια πρόσκοπος ο στρατος μου φάνηκε ουτε καν σαν μια κατασκήνωση και η αλήθεια είναι οτι δεν με κούρασε καθόλου... αν θα το ξαναέκανα θα σου έλεγα οχι γιατι πολύ απλα δεν βρίσκω κανένα λόγο να το κάνω. Απο εκεί και ύστερα έχω μάθει να έχω τα μάτια και τα αυτιά μου ανοιχτα και να παρατηρώ. Αηδίασα με πολλά πράγματα που δεν θα έπρεπε να γίνονται γιατί είτε υπάρχει ευκολότερος τρόπος για να κάνεις δουλειές αλλά δεν ενδιαφέρεται κανένας να το ψάξει είτε γιατί αυτή η ευθυνοφοβία που επικρατεί στο στρατό μόνο σε άντρες με παντελόνια δεν αρμόζει. Αηδίασα με το οτι στη βιτρίνα ειναι ολα καλα και ολα δουλεύουν και απο πισω υπάρχει άπειρη σαπίλα αλλά κανεις δεν ενδιαφέρεται για αυτή οπως επίσης αηδίασα να βλέπω ανθρώπους που όντας χαμηλόβαθμοι να βρίζουν τους υψηλόβαθμους για μαλακίες που κάνουν και μόλις γίνανε αυτοί υψηλόβαθμοι να κάνουν τα ίδια και χειρότερα αηδίασα με το γλοιώδες και ηλίθιο γλύψιμο που γίνεται κατά κόρων μεταξύ των βαθμών όπως επίσης και με το κλίμα της "τρομοκρατίας" στους φαντάρους.....κάνε αυτό γιατι θα σου ρίξω φυλακή "βάψε τον τοίχο γιατι θα περάσει ο ταξίαρχος απο εδώ "και θα μας κάνει ντα! ενώ ολο το αλλο στρατόπεδο ειναι μπουρδέλο! Αλλα δεν πειράζει γιατι δεν θα περάσει απο εκεί και το τραγικό....ενώ ξέρει... γιατι πρίν και αυτός διοικητής στην ιδια μονάδα ήταν. όλα τα παραπάνω τα θεωρώ χαζομάρες που δεν βρίσκω οτι προσφέρουν κάτι στο σημερινό ενήλικα. Αν πιστεύεις οτι ο στρατός κάνει τον άντρα εγώ δεν το πιστεύω γιατι το μαμοθρεφτο θα γίνει ξανα μαμοθρεφτο και μετα το στρατο και κατα δεύτερον δεν ειναι στρατός αλλα μπουρδέλο. Τέλος θεωρώ υγειονομικά πολλές διαταγές επικίνδυνες για την υγεία του στρατιώτη καθώς σχεδόν ποτέ δεν τηρούνται υγειονομικές προφυλάξεις για τις βρόμικες δουλειές και σιχάθηκα να βλέπω αψυχολόγητες συμπεριφορές με τη νοοτροπία του αναλώσιμου φαντάρου Προσωπικά σου ξαναλέω ότι δεν μου πείραξε την ψυχολογία ο στρατός ούτε στο 0,1% απλά αυτά είδα αυτά λέω.Εσύ τα βλέπεις κάθε μερα και ξέρεις καλύτερα. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
TheDentist 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 18 , 2008 Επίσης έχω να προσθέσω κάτι απλό ...είπαμε για τις γραμμές ψυχολογικής υποστήριξης στις οποίες πολλές φορές απαντάνε φαντάροι ψυχολόγοι (κοινός το έχουν σπουδάσει αλλά δεν έχουν εμπειρία) Θα σου πω κάτι απλό .Πότε τη χρειάζεσαι αυτή τη γράμμη ? πότε αυτοκτονούν οι φαντάροι? στη σκοπιά. Ωραία έχεις αναρτήσει σε κάθε σκοπιά το γνωστό φυλλάδιο "Δεν την παλεύεις? πάρε τηλ στη γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης στο ταδε νούμερο?" Οχι....πώς θα το θυμάται το νούμερο ο φαντάρος εκείνη τη στιγμή που πραγματικά το χρειάζεται? τι να λέμε τώρα. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
argi6argi 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 18 , 2008 (τροποποιήθηκε) Έχοντας στο μυαλό μου τη θητεία μου στο στρατό υπάρχουν στιγμές που θα ήθελα να τις ξαναζήσω και άλλες που προσπαθώ να ξεχάσω (όπως συμβαίνει και εκτός στρατού νομίζω). Το θέμα είναι όμως οτι στο στρατό το πρώτο (απο τα ελάχιστα) πράγματα που μαθαίνεις είναι οτι δεν έχεις σημασία. Η απαξίωση στο μεγαλείο της. Πραγματικά είναι χαμένος χρόνος. Τουλάχιστον έτσι ένιωθα εγώ. Το μόνο που καταλάβαινα ήταν οτι έχανα ενα χρόνο ζωής χωρίς να παίρνω παρά ελάχιστα εφόδια για τη ζωή, ενα εκ των οποίων είναι να μπορείς να αντέχεις και να συνυπάρχεις με άτομα που έξω ούτε καν θα τα έφτυνες. Η σκοπιά είναι κάτι πολύ μοναχικό (όταν δεν παίζει psp, walkman, mini tv) και για παιδιά που έχουν προβλήματα το πρόβλημα διογκώνεται. Αυτή είναι η άσχημη πλευρά. Υπάρχει όμως και η καλή πλευρά του στρατού. Αυτή που σου δίνει φίλους για μια ζωή, που σου χαρίζει αναμνήσεις που τις σκέφτεσαι και δακρύζεις και θα ήθελες να ξαναζήσεις αλλά ξέρεις οτι δεν μπορείς. Πολλά τα αρνητικά, λιγότερα τα καλά. Το σίγουρο είναι οτι όσο και χάσιμο χρόνου να θεωρώ αυτόν τον ενα χρόνο (εννιά μήνες για εμένα, την τελευταία στιγμή), είναι κάτι που ένιωθα οτι έπρεπε να κάνω και που ήθελα να ζήσω. Θα το ξαναέκανα; Δεν ξέρω, πραγματικά. Θα το απέφευγα αν μπορούσα; ΣΙΓΟΥΡΑ ΌΧΙ. Όσον αφορά τις αυτοκτονίες λοιπόν, πιστεύω οτι αν υπάρχουν προβλήματα εκτός στρατού, τα προβλήματα αυτά φαίνεται να διογκώνωνται κατά τη διάρκεια της θητείας. Δεν νομίζω όμως οτι μπορούμε να ρίξουμε το φταίξιμο στον στρατό. Στην ίδια μονάδα που πήγα κι εγώ και είμαι εδώ σήμερα, πήγε και ενα παλικάρι που αυτοκτόνησε και ήταν προηγούμενη 'σειρά' απο εμένα. Η αντιμετώπιση πάνω-κάτω είναι η ίδια για τους περισσότερους αρα πολύ μεγάλο ρόλο παίζουν τα εκτός του στρατού προβλήματα του ατόμου και η προσωπικότητά του. Αυτό που μου έκανε εντύπωση και με παραξένεψε ήταν οτι ο στρατός δικαιολογεί κάποιο ποσοστό 'απωλειών' το χρόνο. Ξέρει κανείς αν ισχύει αυτό και με ποιο σκεπτικό; Σε περίοδο ειρήνης, απώλειες;!!! Τί να πείς όμως... είπαμε ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑ Η ΛΟΓΙΚΗ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ Τροποποιήθηκε Μάρτιος 18 , 2008 από τον argi6argi Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
DOMINATOR 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 18 , 2008 Φίλε argi σε διαβεβαιω ότι σε καμία περίπτωση δεν "δικαιολογούνται" απώλειες.Αυτό είναι κλασικός μύθος για το στρατό.Ειπαμε παράλογος, αλλά όχι και δολοφονικός! Οσο για το αν θα ξαναέκανες τη θητεία σου, ως λογικός άνθρωπος φυσικά και συμφωνώ με το όχι σου.Εχει καταντήσει χαμένος χρόνος όπως σωστά το λές.Από τη μεριά μου πάντως σου λέω ότι δε φταίνε οι στρατιωτικοί για αυτό.Οτι και να γινόταν στο πλαίσο της θητείας πάλι χαμένος χρόνος θα ήταν από την πλευρά του πολίτη που στρατεύεται.Σίγουρα πρέπει να βρεθεί καποια φορμουλα ωστε να δοθεί νόημα σε αυτό που κάνεις ένα χρόνο στο χακί.Ετσι θα λυθούν πολλά προβλήματα, ίσως και μέρος του προβλήματος των αυτοκτονιών.Το θέμα είναι ότι δεν βλέπω δυστυχώς να γίνεται τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση,απαιτείται πολύ καλός σχεδιασμός και δυστυχως οι έλληνες δεν είμαστε πολύ καλοί σε αυτό τον τομέα... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
DOMINATOR 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 18 , 2008 Εκεί που λες ότι κάποιος με τόσο σοβαρές σκέψεις δύσκολα τις εξωτερικεύει...να σου πω ότι στο site που αναφέρω πιο πάνω σημειώνει ότι οι μισύ περίπου είχαν μιλήσει σε άλλα πρόσωπα για το τι σκόπευαν... αλλά δεν τους είχαν πάρει σοβαρά... Τόνια αν το είχαν πει σε κάποιον ιεραρχικά ανώτερο, με βάση τις ισχύουσες διαταγές έπρεπε να μεταφερθούν συνοδευόμενοι όπως ο φίλος ο honda 55 στο πλησιέστερο νοσοκομείο με ψυχιατρική κλινική για αξιολόγηση.Αυτή είναι η στάνταρ διαδικασία και σε διαβεβαιώ ότι εφαρμοζεται ακριβώς λόγω της ευθύνης που προϋποθέτει Αν τώρα το είπαν στη σειρούλα, αυτό φυσικά δε μπορούσε να δωσει λύση ούτε να προλάβει τίποτα δυστυχώς... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
mario 139 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 18 , 2008 Φίλε argi σε διαβεβαιω ότι σε καμία περίπτωση δεν "δικαιολογούνται" απώλειες.Αυτό είναι κλασικός μύθος για το στρατό.Ειπαμε παράλογος, αλλά όχι και δολοφονικός! Οσο για το αν θα ξαναέκανες τη θητεία σου, ως λογικός άνθρωπος φυσικά και συμφωνώ με το όχι σου.Εχει καταντήσει χαμένος χρόνος όπως σωστά το λές.Από τη μεριά μου πάντως σου λέω ότι δε φταίνε οι στρατιωτικοί για αυτό.Οτι και να γινόταν στο πλαίσο της θητείας πάλι χαμένος χρόνος θα ήταν από την πλευρά του πολίτη που στρατεύεται.Σίγουρα πρέπει να βρεθεί καποια φορμουλα ωστε να δοθεί νόημα σε αυτό που κάνεις ένα χρόνο στο χακί.Ετσι θα λυθούν πολλά προβλήματα, ίσως και μέρος του προβλήματος των αυτοκτονιών.Το θέμα είναι ότι δεν βλέπω δυστυχώς να γίνεται τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση,απαιτείται πολύ καλός σχεδιασμός και δυστυχως οι έλληνες δεν είμαστε πολύ καλοί σε αυτό τον τομέα... Ενα παραδειγμα ειναι η γειτονας χωρα ιταλια οπου η θητεια διαρκει για ολους 12 μηνες αλλα ο υποψηφιος εχει το δικαιωμα της επιλογης μεταξυ θητειας και κοινωνικης προσφορας σε ιδρυματα,δημο,νοσοκομεια κ.α....και φυσικα ολοι κανουν κοινωνικο εργο πραγμα που εδω 1000 τα εκατο δεν θα δουλευε ποτε!!! :) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
DOMINATOR 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 18 , 2008 Επίσης έχω να προσθέσω κάτι απλό ...είπαμε για τις γραμμές ψυχολογικής υποστήριξης στις οποίες πολλές φορές απαντάνε φαντάροι ψυχολόγοι (κοινός το έχουν σπουδάσει αλλά δεν έχουν εμπειρία) Θα σου πω κάτι απλό .Πότε τη χρειάζεσαι αυτή τη γράμμη ? πότε αυτοκτονούν οι φαντάροι? στη σκοπιά. Ωραία έχεις αναρτήσει σε κάθε σκοπιά το γνωστό φυλλάδιο "Δεν την παλεύεις? πάρε τηλ στη γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης στο ταδε νούμερο?" Οχι....πώς θα το θυμάται το νούμερο ο φαντάρος εκείνη τη στιγμή που πραγματικά το χρειάζεται? τι να λέμε τώρα. Φίλε den, ούτε τότε θα γινόταν τίποτα.Αυτός που είναι να το κάνει, το κάνει.Δε νομίζω να το έχει σκεφτεί πρώτη και μοναδική φορά στη σκοπιά κατι τέτοιο.Σίγουρα το έχει σκεφτεί πολύ νωρίτερα.Σε αυτή τη φάση έχει κάθε περιθώριο να πάρει τηλέφωνο, όπως και συμβαίνει γιατί αυτές οι τηλεφωνικές γραμμές είναι πολύ απασχολημένες.Πιθανόν να έχουν γλυτώσει και κάμποσο κόσμο, όμως αυτό είναι μη μετρήσιμο μέγεθος.Πρέπει όμως το θέμα να προλαμβάνεται πολύ νωρίτερα, όταν εντοπιστεί ο συναισθηματικά ασταθής στρατιώτης.Εκεί επαναλαμβάνω ότι το πρόβλημα συνήθως είναι η έλλειψη εκδηλωτικότητας. Για τα υπόλοιπα τώρα, το μόνο σημείο που διαφωνούμε έιναι στο ποσοστό των προβληματικών στελεχών και σε τίποτα άλλο αν έχω πιάσει το νόημα όσων λές.εγώ πιστεύω ότι είναι πολύ πολύ λιγότεροι, τουλάχιστο στα δικά μου ποστα, επειδή το υγειονομικό , να το πω έτσι, δε θεωρείται πολύ στρατός, ούτε έιναι αντιπροσωπευτικό δείγμα πειθαρχειμένου τμηματος. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή τη σαπίλα που εντοπίζεις και τα άπειρα πράγματα που λειτουργούν λαθος είναι πολύ δύσκολο να τα αλλάξουμε.Και αυτό γιατί το όλο σύστημα έγινε δημόσιο, ενώ δεν έπρεπε να είναι έτσι.Για αυτό να είσαι σίγουρος ότι δε φταίνε οι στρατιωτικοί.Τώρα έχουμε μια κατάσταση δημόσιου φορέα, πιο πειθαρχημένου και οργανωμένου, αλλά οπωσδήποτε δημόσιου τομέα.Και όταν κάτι μετατρέπεται σε δημόσιο εκέι το πράμα παίρνει την κάτω βόλτα.Οσο και να φωνάζεις στο τέλος γίνεσαι αντιπαθής και σου κολάνε την ετικέτα του αιρετικού.Και να είσαι βέβαιος ότι μεγάλο βάρος για όλο αυτό φέρει το ίδιο το κοινωνικό σύνολο, γιατι το μόνο που βλέπει στο χακί είναι η αγγαρία και η αντίδραση.Και βλέπει και την κοινωνική ανισότητα μεταξύ αυτών που υπηρετούν και αυτών που "υπηρετούν".Και στο πρόσωπο του προϊστάμενου βλέπει τον κάθε μαλάκα που δίνει διαταγές και τίποτα παραπάνω.Φυσικά δε σκέπτεται ότι ο συγκεκριμένος μαλάκας έχει να εκπληρώσει αποστολή για πενταπλάσιο προσωπικό από αυτό που έχει, οπότε παει περίπατο η εκπαίδευση, όλη η μέρα είναι σκοπιά και αγγαρεία, και στο τέλος όλο μαζί μετατρέπεται σε μια μαλακία και μισή συνοψισμένη στο βάφουμε ότι δεν κινείται και χαιρετάμε ότι κινείται. Σκέφτηκες ποτέ όσο υπηρετούσες ότι τις δικές σου σκέψεις μπορέι να τις κάνουν και προϊστάμενοί σου?Και ότι η τελική διαφορά σε αυτο το σκεπτικό να ήταν το γεγονός ότι εσύ δεν είχες καποιον κάτω από σένα?Αρκετά είπα και εκτέθηκα... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tonia 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 18 , 2008 Σκέφτηκες ποτέ όσο υπηρετούσες ότι τις δικές σου σκέψεις μπορέι να τις κάνουν και προϊστάμενοί σου?Και ότι η τελική διαφορά σε αυτο το σκεπτικό να ήταν το γεγονός ότι εσύ δεν είχες καποιον κάτω από σένα?Αρκετά είπα και εκτέθηκα... Φίλε DOMINATOR δε νομίζω να εκτίθεσαι... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
TheDentist 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 19 , 2008 Φίλε den, ούτε τότε θα γινόταν τίποτα.Αυτός που είναι να το κάνει, το κάνει.Δε νομίζω να το έχει σκεφτεί πρώτη και μοναδική φορά στη σκοπιά κατι τέτοιο.Σίγουρα το έχει σκεφτεί πολύ νωρίτερα.Σε αυτή τη φάση έχει κάθε περιθώριο να πάρει τηλέφωνο, όπως και συμβαίνει γιατί αυτές οι τηλεφωνικές γραμμές είναι πολύ απασχολημένες.Πιθανόν να έχουν γλυτώσει και κάμποσο κόσμο, όμως αυτό είναι μη μετρήσιμο μέγεθος.Πρέπει όμως το θέμα να προλαμβάνεται πολύ νωρίτερα, όταν εντοπιστεί ο συναισθηματικά ασταθής στρατιώτης.Εκεί επαναλαμβάνω ότι το πρόβλημα συνήθως είναι η έλλειψη εκδηλωτικότητας. Για τα υπόλοιπα τώρα, το μόνο σημείο που διαφωνούμε έιναι στο ποσοστό των προβληματικών στελεχών και σε τίποτα άλλο αν έχω πιάσει το νόημα όσων λές.εγώ πιστεύω ότι είναι πολύ πολύ λιγότεροι, τουλάχιστο στα δικά μου ποστα, επειδή το υγειονομικό , να το πω έτσι, δε θεωρείται πολύ στρατός, ούτε έιναι αντιπροσωπευτικό δείγμα πειθαρχειμένου τμηματος. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή τη σαπίλα που εντοπίζεις και τα άπειρα πράγματα που λειτουργούν λαθος είναι πολύ δύσκολο να τα αλλάξουμε.Και αυτό γιατί το όλο σύστημα έγινε δημόσιο, ενώ δεν έπρεπε να είναι έτσι.Για αυτό να είσαι σίγουρος ότι δε φταίνε οι στρατιωτικοί.Τώρα έχουμε μια κατάσταση δημόσιου φορέα, πιο πειθαρχημένου και οργανωμένου, αλλά οπωσδήποτε δημόσιου τομέα.Και όταν κάτι μετατρέπεται σε δημόσιο εκέι το πράμα παίρνει την κάτω βόλτα.Οσο και να φωνάζεις στο τέλος γίνεσαι αντιπαθής και σου κολάνε την ετικέτα του αιρετικού.Και να είσαι βέβαιος ότι μεγάλο βάρος για όλο αυτό φέρει το ίδιο το κοινωνικό σύνολο, γιατι το μόνο που βλέπει στο χακί είναι η αγγαρία και η αντίδραση.Και βλέπει και την κοινωνική ανισότητα μεταξύ αυτών που υπηρετούν και αυτών που "υπηρετούν".Και στο πρόσωπο του προϊστάμενου βλέπει τον κάθε μαλάκα που δίνει διαταγές και τίποτα παραπάνω.Φυσικά δε σκέπτεται ότι ο συγκεκριμένος μαλάκας έχει να εκπληρώσει αποστολή για πενταπλάσιο προσωπικό από αυτό που έχει, οπότε παει περίπατο η εκπαίδευση, όλη η μέρα είναι σκοπιά και αγγαρεία, και στο τέλος όλο μαζί μετατρέπεται σε μια μαλακία και μισή συνοψισμένη στο βάφουμε ότι δεν κινείται και χαιρετάμε ότι κινείται. Σκέφτηκες ποτέ όσο υπηρετούσες ότι τις δικές σου σκέψεις μπορέι να τις κάνουν και προϊστάμενοί σου?Και ότι η τελική διαφορά σε αυτο το σκεπτικό να ήταν το γεγονός ότι εσύ δεν είχες καποιον κάτω από σένα?Αρκετά είπα και εκτέθηκα... Είδες τελικά εκτός από το ποσοστό δεν έχουμε και κάτι άλλο να διαφωνήσουμε. Οσο για τις τελευταίες προτάσεις .... υπήρχαν και εποχές που τους είχα και εγώ από κάτω... όταν κάθονταν στην καρέκλα και εγώ απο πάνω με τον τροχό και πέρασαν και πολλοί.... εκεί να δεις για πότε τα ξεχνούσαν τα αστέρια και τα σπαθιά και γινόμασταν.... φίλοι. :D Τα λόγια σου επίσης με εβαλαν σε σκέψεις. Ισως να υπηρχαν και ακόμη περισσότεροι που είχαν βαρεθεί να φωνάζουν να τους κολλάνε την ταμπέλα του αιρετικού και να πήγαν και αυτοί με το ρεύμα για να υπάρχει και μια ομοιογένεια>Δεν τους εκατσα να τους αναλύσω εναν εναν για ποιο λόγο ο καθένας δεν έκανε τη δουλειά του. Πάντως αυτοί που κάνανε τη δουλειά τους ήταν η παραφωνία και αυτοι που κάνανε τη δουλειά τους σωστά δυσεύρετοι . Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
