Πόσο δυσκολεύτηκες να πείσεις τους γονείς ώστε να πάρεις το πρώτο σου μηχανάκι?

[SpyVarth 18]

ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΣ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΜΗΧΑΝΑΚΙ ΑΛΛΑ ΕΚΑΝΑ ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΕΧΡΙ ΤΑ 18 ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΝΟΜΙΜΟΣ ΣΕ ΟΛΑ,ΕΤΣΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΚΑΙ 18 ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΓΟΡΑΣΑ ΕΝΑ ΜΟΝΤΕΝΑΣ ΚΡΙΣΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ.ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΞΕΡΑΝΕ ΟΤΙ ΘΑ ΑΓΟΡΑΖΑ ΜΗΧΑΝΑΚΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΑΠΛΑ ΜΟΥ ΛΕΓΑΝΕ ΝΑ ΠΑΩ 18 ΓΙΑ ΝΑ ΩΡΙΜΑΣΩ.ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ ΕΦΤΑΣΑ 18 ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΑ.ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΜΟΥ ΒΓΗΚΕ ΕΝΑΣ ΦΟΥΣΤΗΣ ΑΠΟ ΣΤΟΠ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΧΑΝΑΚΙ ΒΓΗΚΕ ΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕΡΙΚΗ .Ε ΞΕΝΕΡΩΣΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΓΟΡΑΣΑ ΜΕΤΑ ΣΤΑ ΚΑΠΑΚΙΑ ΜΟΛΙΣ ΞΑΝΑΣΗΚΩΘΗΚΑ ΕΝΑ ΚΡΥΠΤΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ.ΜΕΤΑ ΑΓΟΡΑΖΑ ΤΗΝ ΜΗΧΑΝΗ ΜΟΥ.ΑΛΛΑ ΓΕΝΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΟ ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝΕ.ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΕΓΙΝΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΙ ΜΕΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΣΕ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΠΙΤΙ. .. ΟΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΥΣΚΟΛΕΥΤΗΚΑ ΠΟΤΕ. .

[andreasarc 1]

Από πολύ μικρός είχα πώρωση με τα αυτοκίνητα.

Είχα δικό μου από τα 18.

Αργησε πολύ να με μολύνει το μικρόβιο των δύο τροχών, όταν πια είχα πείσει τους δικούς μου οτι έτσι κι αλλιώς εγώ θα κάνω το δικό μου, οπότε δεν δυσκολεύτηκα καθόλου.

[b_bong12 0]

καθολου,απλα ειδα στο βλεμμα τους την ανησυχια.Η μανα να με σταυροκοπαει οταν ξεκινουσα για βολτα κι ετσ.

Βεβαια ημουν κ 25 οταν πηρα την πρωτη μεγαλου κυβισμου μηχανη.

Δοξα το θεο δεν εχω παθει τιποτα.

Η πλακα ειναι οτι τη σαβουρα την εφαγα με το σκουτερ που ειχα κ οχι με τη μηχανη.

Κ οταν τους ειπα για δευτερη,καινουργια μηχανη δεν εφεραν αντιρρηση.

Το θεμα ομως ειναι....

ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΠΕΙΣΩ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΟΥΝ ΜΗΧΑΝΗ.

Τι τι θελουν τα γεροντια σε τετοιες ηλικιες μωρε.

[costas 109]

Εγώ μέχρι τα 21 μου δεν είχα καμμία σχέση με τα δίτροχα. Το μόνο συναίσθημα που μου προκαλούσε η συνεχής αποδοκιμασία για τις μηχανές που άκουγα καθημερινά από το στόμα των γονιών μου ήταν αδιαφορία. Αυτές οι αποδοκιμασίες για τα δίτροχα ακούγονταν με τόσο μεγάλη συχνότητα στο σπίτι από τους γονείς μου προκειμένου να με αποτρέψουν από αυτά, που στα 21 μου με οδήγησαν στο να ξεκινήσω μαθήματα για δλιπλωμα απεριορίστων κυβικών από αντίδραση και μόνο. Τότε ήταν που ερωτεύτηκα τα μηχανάκια και μου καρφώθηκε στο μυαλό η ιδέα να αποκτήσω κι εγώ ένα δικό μου, πράγμα ανέφικτο για έναν φοιτητή χωρίς δικά του χρήματα. Τελειώνοντας το πανεπιστήμιο φεύγω φαντάρος με τη σκέψη της μηχανής βαθυά ριζωμένη στο κεφάλι μου. Μόλις απολύομαι πιάνω απευθείας δουλειά και σε ένα χρόνο καταφέρνω και παίρνω το πρώτο μου μοτόρι, ένα HONDA CBF 250. Στους γονείς μου το ανακοίνωσα απλά μια εβδομάδα πριν το πάρω στα χέρια μου οπότε και έπαθαν σοκ αλλά μην μπορώντας να μου πουν τίποτα πια, καθότι ήμουν 25 ετών και πλήρως ανεξάρτητος, το αποδέχτηκαν. Καταλαβαίνω ότι πάντα καρδιοχτυπούν όταν με βλέπουν να καβαλάω την καλή μου. Ίσως να έκανα κι εγώ το ίδιο στη θέση τους. Εμένα όμως μου λένε πάντα απλά "Να προσέχεις αγόρι μου!" κι ας είμαι 28 τώρα πια, κι ας τους το έχω αποδείξει πολλές φορές. Γονείς είναι και ανησυχούν. Τώρα όμως που βλέπω πως δεν είχαν και τόσο άδικο όταν μου φώναζαν όταν ήμουν πιτσιρικάς, τους ευχαριστώ για το ότι με απώθησαν από τις μηχανές στην παιδική μου ηλικία γιατί ήμουν τόσο φευγάτος που αν είχα μηχανή τότε, ίσως τώρα να μην ήμουν εδώ για να τα λέμε παρέα. Τελικά την απόκτησα στην κατάλληλη ηλικία και εύχομαι να οδηγώ πάντα συνετά για να μπορώ να χαίρομαι αυτή τη μοναδική αίσθηση που σου δίνει μια μοτοσυκλέττα για όλη μου τη ζωή. Το ίδιο εύχομαι και σε όλους σας.

[KARAFLODAIMON 96]

Εγώ μέχρι τα 21 μου δεν είχα καμμία σχέση με τα δίτροχα. Το μόνο συναίσθημα που μου προκαλούσε η συνεχής αποδοκιμασία για τις μηχανές που άκουγα καθημερινά από το στόμα των γονιών μου ήταν αδιαφορία. Αυτές οι αποδοκιμασίες για τα δίτροχα ακούγονταν με τόσο μεγάλη συχνότητα στο σπίτι από τους γονείς μου προκειμένου να με αποτρέψουν από αυτά, που στα 21 μου με οδήγησαν στο να ξεκινήσω μαθήματα για δλιπλωμα απεριορίστων κυβικών από αντίδραση και μόνο. Τότε ήταν που ερωτεύτηκα τα μηχανάκια και μου καρφώθηκε στο μυαλό η ιδέα να αποκτήσω κι εγώ ένα δικό μου, πράγμα ανέφικτο για έναν φοιτητή χωρίς δικά του χρήματα. Τελειώνοντας το πανεπιστήμιο φεύγω φαντάρος με τη σκέψη της μηχανής βαθυά ριζωμένη στο κεφάλι μου. Μόλις απολύομαι πιάνω απευθείας δουλειά και σε ένα χρόνο καταφέρνω και παίρνω το πρώτο μου μοτόρι, ένα HONDA CBF 250. Στους γονείς μου το ανακοίνωσα απλά μια εβδομάδα πριν το πάρω στα χέρια μου οπότε και έπαθαν σοκ αλλά μην μπορώντας να μου πουν τίποτα πια, καθότι ήμουν 25 ετών και πλήρως ανεξάρτητος, το αποδέχτηκαν. Καταλαβαίνω ότι πάντα καρδιοχτυπούν όταν με βλέπουν να καβαλάω την καλή μου. Ίσως να έκανα κι εγώ το ίδιο στη θέση τους. Εμένα όμως μου λένε πάντα απλά "Να προσέχεις αγόρι μου!" κι ας είμαι 28 τώρα πια, κι ας τους το έχω αποδείξει πολλές φορές. Γονείς είναι και ανησυχούν. Τώρα όμως που βλέπω πως δεν είχαν και τόσο άδικο όταν μου φώναζαν όταν ήμουν πιτσιρικάς, τους ευχαριστώ για το ότι με απώθησαν από τις μηχανές στην παιδική μου ηλικία γιατί ήμουν τόσο φευγάτος που αν είχα μηχανή τότε, ίσως τώρα να μην ήμουν εδώ για να τα λέμε παρέα. Τελικά την απόκτησα στην κατάλληλη ηλικία και εύχομαι να οδηγώ πάντα συνετά για να μπορώ να χαίρομαι αυτή τη μοναδική αίσθηση που σου δίνει μια μοτοσυκλέττα για όλη μου τη ζωή. Το ίδιο εύχομαι και σε όλους σας.

Γαμάτος ....

[bou 17]

σε πάω! ώριμη σκέψη και το μυαλό μέσα στο κεφάλι.

να την χαίρεσαι την μηχανούλα σου και καλές οδικές απολαύσεις.

[BLOODY64 522]

Το θεμα ομως ειναι....

ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΠΕΙΣΩ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΟΥΝ ΜΗΧΑΝΗ.

Τι τι θελουν τα γεροντια σε τετοιες ηλικιες μωρε.

το ιδιο αντιμετωπιζω κι εγω πλεον,αλλα εχει την πλακα του

[Pitbull 0]

Όταν λέμε καθόλου εννοούμε καθόλου όμως.......

Ο πατέρας είναι δεινός μηχανόβιος και η μάνα μου γουστάρει τρελά τις μηχανές :D

αλλά τώρα που είπα μάνα μου θυμάμαι ότι στις αρχές ήταν πολύ φοβισμένη, αλλά πάλι δεν είχα κάποιο πρόβλημα με γκρίνιες και άλλα τέτοια ντράβαλα!

[KARAFLODAIMON 96]

Όταν λέμε καθόλου εννοούμε καθόλου όμως.......

Ο πατέρας είναι δεινός μηχανόβιος και η μάνα μου γουστάρει τρελά τις μηχανές :D

αλλά τώρα που είπα μάνα μου θυμάμαι ότι στις αρχές ήταν πολύ φοβισμένη, αλλά πάλι δεν είχα κάποιο πρόβλημα με γκρίνιες και άλλα τέτοια ντράβαλα!

Εσύ Πιτμπούλιε είσαι απο τους κωλόφαρδους της υπόθεσης!!!

Το ιδιο θα είναι και ο γιός του Μαυρογέρακα!!!! :lol: :lol: :lol:

[John18Yam@ha 0]

kai egw pira to proto mou papaki sta 13-14...me dika mou leuta bebea..ligo krinia apo ti mana akousa alla enta3i!! mesa sto kalokairi me piran mesa gia e3atmisi kai iperkibismo.ekei me psilofona3e o pateras mou.. kai me to dikio tou apla me eipe na balw mia normal e3atmisi...paidia eniosa polu asxima otan ir8e o idios mou o pateras na me parei mesa apo to tmima!!den peirazi perasmena 3exasmena...kai twra edw pou eimai me to fazer akouw ti mana mou sinexeia...gianni mhn trexeis..na prosexeis...kai i8ela na tous pw re gamoto na agorasw to r1...megali istoria oi goneis alla ti na kaneis!!!

[Tolissere 4]

Μπορω να πω τωρα πια οτι απο τους γονεις μου δεν εχω παραπονο. Η μητερα μου απο τα 15 μου που ανακοινωσα οτι θελω μηχανακι ηταν καθετη και αρνητικη. Ο πατερας μου απο την αλλη σαν εμπειρος μηχανοβιος ηξερε ποσο επικυνδινες ειναι, αλλα ξεροντας τι πραγματικα νιωθω μεσα μου απλα μου ελεγε οτι "αμα εισαι μαγκας και θες μηχανη..δουλεψε να την παρεις B) ). Και αυτο εκανα. στα 15 μου βρηκα δουλεια σε ενα τοπικο παντοπωλειο και δουλευντας σκληρα :D με το καιρο εβγαλα τα χρηματα για ενα παπι. Το αγορασα καινουριο στα 16 μου.. Βαοτιαν Cheetah 110 c.c. Οχι τιποτα το σπουδαιο αλλα τοτε για μενα ηταν ενα ονειρο που εγινε πραγματικοτιτα μετα απο πολυ κοπο. Οι πρωτες αντιδρασεις των γονιων μου οταν το ειδαν ηταν περιεργως θετικες.. Αλλα παντα με τα γνωστα σχολια του τυπου "Να προσεχεις αγορι μου,μην τρεχεις κτλ" απο τι μανα μου.. Και απο τον πατερα μου "Αμα σε δω ρε κολωπαιδο να τρεχεις, να κανεις σουζες και ολα τα σχετικα. Στο εκαψα!! Δεν με ξερεις καλα εμενα!!". Ολα αυτα ομως στα αυτια μου ακουγοντουσαν μονο σαν μαρσαρισματα του νεου μου 2τροχου.. Και το μονο που ηθελα ηταν να το καβαλαω και να ξεχνιεμαι.2 χρονια ολοκληρα οδηγαγα παρανομα. αλλα δε με ενοιαζε. Και τωρα.. μετα απο ενα καλοκαιρι δουλειας (σχεδον :lol: )ως delivery,καταφερα να βγαλω το διπλωμα μου και να αγορασω ενα μεταχειρισμενο Cbr 125R ενος γνωστου μου :wub: (μιας και πια στα 18 μεχρι 34 αλογα διπλομα μπορεις αν βγαλεις ). Αυτη την στιγμη ειμαι 18 και λιγους μηνες και χαιρομαι την (μικρη) μοτοσυκλετα μου οσο τιποτε αλλο. Οποτε μπορω να πω οτι οι γονεις σαν γονεις καλα εκαναν οσα εκαναν,και οτι αγαθα φιλοι μου,κοπης κτωντε. Ευχαριστω :rolleyes:

[Dark_kronos 4]

A...ευκολα πραγματα... η μανα μου δεν ειχε ιδεα... Ο πατερας μου ειναι μια απο τα ιδια, οποτε απλα αρχισα να του το πεταω που και που, στην αρχη μου ελεγε να περιμενω λιγο πρωτα να κλεισω τα 16, μετα απο καμια βδομαδα που του εδειχνα μηχανακια μου λεει "παμε να βρουμε πιο θες"... και ετσι πειρα αρκετα νωριτερα απο οτι θα επρεπε.. :D

[Crypton 2]

Ας πω κι εγω την ιστορια μου :)

Το καλοκαιρι του 2007 ερχονταν κι εγω ηθελα να πηγαινω πιο γρηγορα απο το βαδισμα.Κανενας απο την παρεα μου δεν ειχε δικο του μηχανακι καθως ολοι κυκλοφορουσαν με τα μηχανακια των συγγενων τους(θειοι,ξαδερφια,αδερφια,πατεραδες).Εγω δεν ηξερα να οδηγαω μηχανακι αφου ποτε δεν μου ετυχε(κανονικα εγω δεν ηθελα να με πιασουν χωρις διπλωμα) να παρω στα χερια μου το τιμονι ενως δικυκλου(αν και ειχα παρει καμποσες το αυτοκινητο του πατερα μου για να μπενω στο κλιμα της οδηγησης)..Αρχες καλοκαιριου λοιπον ΕΣΚΑΣΕ η βομβα.Ο θειος μου(29 χρονων) μου εδινε το σκουτερακι του(50cc) αν βεβεα πηγαινα αργα,χωρις να κανω βλακιες και φορουσα κρανος.Εδωσα 200Ε να το φτιαξω και οταν το εφτιαξα δεν με επιανε ουτε ο Χαρος(που λενε).Αρχισα σιγα σιγα να μαθαινω να πηγαινω με κανονικες ταχυτητες μεσα στην πολη.Οσο για τον πατερα μου?Κουρσαρο της Αξιούπολης τον φωναζαν επειδη ετρεχε και ηταν συνεχεια με τα μηχανακια.Αυτος δεν ειχε προβλημα να παιρνω το μηχανακι χωρις διπλωμα και αυτο μ εκανε να νιωθω καλυτερα.Η μητερα μου απο την αλλη.Μολις εβλεπε οτι αργουσα 2 λεπτα κατευθειαν επερνε τηλεφωνο για να δει που ειμαι...Οι φιλοι μου ξετρελαθηκαν με το μηχανακι μου(αν και δεν ηταν ομορφο εγω το αγαπουσα και ακομη το αγαπω)..Το καλοκαιρι του 2007 τριγυρνουσα με το μηχανακι στο Πολυκαστρο το οποιο μενω και παντα χρησημοποιουσα τα στενα τα οποια εμαθα γρηγορα γιατι μπορει να μου χρειαζονταν καθως δεν ειχα διπλωμα και δεν φορουσα κρανος γιατι το θεωρουσα "sick"..Μετα την πρωτη τουμπα ομως αρχισα να το σκεφτομαι σοβαρα.Ο πατερας μου μολις με ειδε με χτυπημενο αγκωνα και σκισμενο παντελονι(απο το συρσιμο στον δρομο) αρχισε να γελαει λεγωντας ""Επιτελους επεσες.Με το καθε πεσιμο που κανεις θα μαθαινεις ολο και καλυτερα το μηχανακι για να μπορεις να το ελεγχεις στις δυσκολες στιγμες"".Η μητερα μου αρχισε να γκρινιαζει οπως ολες οι μητερες για να σταματησω να παιρνω το μηχανακι..Απο την επομενη μερα κιολας αρχισα να φοραω το κρανος..Περασε το καλοκαιρι,ηρθε η ανοιξη και αργοτερα το καλοκαιρι του 2008.Ειχα αρκετη εμπειρια με το σκουτερακι και αρχισα να σκεφτομαι την αγορα ενως καλυτερου δικυκλου.(γιατι οσο νανε το αλλο το ειχα ριξει 2-3 φορες).Ο πατερας μου και η μητερα μου δεν δεχονταν κουβεντα..Ενας αλλος θειος μου ομως μου εδινε το Crypton(Αυτο που εχω στη φοτο για να αρχισω να μαθαινω τα παπακια με τις ταχυτητες.Δεν ηταν το τιποτα δυσκολο αν και το Crypton ηταν λιγο γρηγορο για να μαθω απο εκεινο.Αρχισα να το παιρνω και να κοβω βολτες αλλα ο πατερας μου δεν με αφηνε επειδη λεει ηταν μεγαλο για μενα και μπορουσα να πεσω και να χτυπησω..Μετα απο πολυ πριξιμο για ενα καλυτερο μηχανακι ο θειος μου αποφασισε να μου δινει το Crypton οποτε ηθελα.Ειτε για να πηγαινω σχολειο ειτε για να κανω βολτες..Καλοκαιρι 2008 Ιουλιος : Πηγα Πρεβεζα ενα 8ημερο και οταν γυρισα ενα Venom RS50 με περιμενε στο σπιτι..Εκεινη την ημερα δεν το αφησα απο τα ματια μου πανω απο το Venom.Ενιωθα πολυ οραια αλλα μετα απο 2 μερες με επιασαν οι Μπατσοι Για κακη μου τυχη 2 ημερων μηχανακι δεν ειχα βγαλει τιποτα γιατι περιμενα να βγει πρωτα η ταυτοτητα μου που εβγενε μια βδομαδα αργοτερα.Ευτυχως με αφησαν να φυγω και οταν πηγα σπιτι ο πατερας μου με ρωτησε γιατι αργησα..Τοτε του ειπα τι εγινε και αρχισε να μου λεει ιστοριες απο τις δικες του εμπειριες σε δηκαστιρια,πτωσεις και κοντρες..

Τωρα σκεφτομαι να το βαψω και αυριο δινω για διπλωμα..

Οσο για το θεμα αν και ξεφυγα λιγακι αυτη ειναι η ιστορια μου..

Το πρωτο μηχανακι ηταν το ευκολο αλλα το δευτερο ηταν η δυσκολη υποθεση..Αυτη την στιγμη δεν σκεφτομαι να παρω καινουργιο μηχανακι..

[bdking 0]

Να πω κ εγω με τη σειρα μου την ιστορια μου....

Η ευκαιρια μου παρουσιαστηκε στα 16.Πηραμε δικο μας σπιτι σε μια περιοχη μακρια απο το κεντρο της πολης μου... ("Μαμα κανω 20 λεπτα με τα ποδια να φτασω στο κεντρο")Η περιοδος αυτη γεματη φροντιστιρια για μενα μιασ κ ειχα αρχισει ηδη να μπαινω σε λογικη πανελληνιων...Πολλεσ ωρες κ κανενας να μην μπορει να με πηγαινοφερνει.(Πατερας:"Εγω στην ηλικια σου επερνα τρια λεωφορεια δυο καικια κ πεντε μουλαρια να παω στη βρυση να φερω νερο στο σπιτι..." Μα κατι υπερβολες..)Η αρχη κυλησε δυσκολη κ αρχισα τα πρωτα παραπονα στουσ γονεισ μου..Το ειχα βαλει στοχο.Το καλο ηταν οτι ημουν καλος μαθητης κ ετσι με τη δικαιολογια "για το μελλον μου" αρχισα τισ πρωτες προσπαθιες.Στην αρχη κ οι δυο δεν το δεχονταν με τπτ!Δεν εχεισ διπλωμα ακομα κλπ..Η μανα μου αρνητικη τελειωσ ομωσ ο πατερασ μου εδειχε σημαδια αδυναμιας..Οσπου μια μερα μπαινω σκασμενος απο το σχολειο κ δεν μιλαω σε κανεναν..Με ρωτανε τι εγινε κ λεω ακυρωθηκε το μαθημα μου..(μουφα)Γιατι μου λεει ο πατερασ μου κ του λεω οτι σημερα μπορουσε μονο αμεσωσ μετα το σχολειο κ εγω δεν προλαβαινα να παω...Κ τελος λεω κ το υπεροχο κ καταπλικτικο "Κ ηθελα να παω ρε γαμωτο σημερα γιατι αυριο εχουμε διαγωνισμα..."Αλοιφη με μιας οι γονεισ που ο κανακαρησ τους ηθελε τοσο πολυ να παει κ τελικα δεν τα καταφερε...Αποτελεσμα..Σε μισο μηνα ειχα παρει το πρωτο μου βεσπακι!Η πλακα ειναι οτι αυτο το παπι εβαλε το μικροβιο στη μανα μου που ουτε σε ποδηλατο δεν ανεβαινε κ μετα απο δυο χρονια εβγαλε διπλωμα κ το οδηγει μεχρι κ σημερα...!

[lakis92 3]

Η αλή8εια είναι πως επειδή είχαν καταλάβει πως θέλω μηχανάκι μου το πρότειναν αυτοί.. :P ;) :D :D

[JoeNtalton 19]

Εκμετάλλευση … το μεγαλείο σου :vv: … λέμε …

Καθότι ο μπαμπάς ναυτικός, παίρνει τηλέφωνο από Ιταλία (όπου κάνανε επισκευή με το πλοίο), αφού τελειώνει την κουβέντα με την μαμά …

ε να μην μιλήσει και με τον γιο του … Θα πήγαινα πρώτη γυμνασίου τότε … του λέω τους βαθμούς … Μπράβο γιε μου … Τι θέλεις να σου φέρω

μου λέει … ε εδώ ήταν το λάθος του … ένα μηχανάκι του λέω … Τι μηχανάκι μου λέει … ε βρες ένα από εκεί που είσαι … σε δυο μήνες το πλοίο

ήρθε Ελλάδα … αυτό ήταν … είχα το Piaggio Ciao 50cc (κατανα το λέω εγώ) … η μαμά δεν κατάλαβε και πολλά τότε … μετά λίγα προβληματάκια

τα οποία λύθηκαν γρήγορα … μη νομίζετε ότι υπήρχαν και πολλά μηχανάκια τότε στη Χίο … είχε ο κουρέας που ερχόταν να με κουρέψει στο σπίτι

ένα Zundap και πάντα έκλαιγα και ήθελα να με πάει βόλτα … και τη να κάνει ο άνθρωπος για το μεροκάματο δούλευε και με πήγαινε … γιατί αλλιώς

δεν καθόμουν για κούρεμα … ακόμα ζει ο άνθρωπος λέμε … ναι τον χαιρετώ πάντα άμα τον βλέπω …

Ευχαριστώ που με κάνατε να τα θυμηθώ!!!

[tazakos 0]

1996, 16 χρονών στην Καβάλα :

- Μπαμπά θέλω να πάρω μηχανάκι έχει και ο Δημητρης

- Και αν είχε ο Δημήτρης ένα Τανκ εσύ θα ήθελες ένα τανκ? Μην ακούω για μηχανάκι, θα παίρνεις το λεωφορείο.

- Μπαμπά το χρειάζομαι, σχολεία, φροντιστήρια, θα μου μένει χρόνος για διάβασμα αν δεν χάνω χρόνο στις στάσεις.

- Αστα αυτά σε μένα

- Μπαμπα (ανεβαίνει ο τόνος) έχω αποφασίσει ότι θα πάρω μηχανάκι.

ακολουθεί το λάθος του μπαμπά:

- καλά αν βρεις λεφτά πάρτο...(χαχα απο μέσα του, ΧΑΧΑΧΑ εγώ από μέσα μου)

5 λεπτά μετά συζήτηση με τον αδερφό μου:

-bro χρειάζομαι 170.000δρχ, θα στα επιστρέψω.

-Τι τα θες ρε?

- ο μπαμπας μου ειπε αν βρω λεφτά να πάρω το suzuki που σου έλεγα, δεν μου δίνει όμως.

- πότε θα μου τα δώσεις πισω ρε?

- Ρε θα σου τα δώσω, τα χρειάζεσαι?

- καλά αλλά θα το παίρνω και εγώ...

Αγόρασα το μηχανάκι μεταχείρω, Suzuki address 50 διχρονο λίγα χιλιόμετρα, στον δρόμο για το σπίτι έπεσα και έσπασα την μάσκα γιατί από απειρία πλήρη μπήκα σε μια στροφή αλλά Rossi και βγαίνει ένας μπάρμπας από ένα καγκελαδικο και μου λεει "καλα παιδί μου χαζό είσαι? που πας με διακόσια μέσα στη στροφή?"

Το έκρυψα μέχρι να κολήσω τα πλαστικά και μετά μια βδομάδα το παρουσίασα στον μπαμπα. Ο οποίος δεν είπε τίποτα, ούτε που βρήκα λεφτά δε ρώτησε!

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 2 , 2008 από τον tazakos

[ChrisMelas0 1]

Εγώ απ' την άλλη στα 14 σε μια κατάληψη, κόλλησα.

Σε μια φάση εκείνη την μέρα γυρίζω σπίτι και λέω στην μάνα μου:

Λέω να πάρω κανα μηχανάκι να κυκλοφορώ γιατί με το ποδήλατο τώρα πιά δεν λέει.

Η μάνα μου λέει το ΟΚ αλλά ο πατέρας μου, είχε μερικές διαφωνίες.

(Λόγω του ότι δεν θα είχα δίπλωμα)

.............

............

...........

..........

.........

........

.......

......

.....

....

...

..

.

Οι μήνες περνούσαν αργά και βασανιστικά καθώς

κάθε βράδυ παιζόταν μάτς στο σπίτι μου (Εγώ - Πατέρας μου)

Μετά από ενάμιση χρόνο περίπου ήρθε η μαγική στιγμή!!!!!!

Κλείσαμε επιτέλους την συμφωνία για ένα "Πενηντάρι"

Έτσι ήρθε στην βαρετή ζωή μου το Aprilia

2 μήνες αργότερα (τώρα δηλαδή) το Aprilia βρίσκεται στην αντιπροσωπεία που

το αγόρασα και δέχεται KIT MHR 80αρι της Malossi, μαζί με καρμπυρατέρ Malossi, ηλεκτρικά Malossi, στρόφαλο Malossi, εισαγωγές Malossi, καινούργιο μπουζί και μία εξάτμηση Giannelli.

Αυτά δεν ήταν στην συμφωνία, αλλά αυτά έχουν οι περιορισμοι στα κυβικά

(αν είχα το RS 125 της Aprilia δεν θα υπήρχε πρόβλημα, αλλα το θέμα είναι οτι για το 125 βγάζω δίπλωμα σε 2,5 χρόνια

και για το 50 σε 5 μήνες)

ΑΛΛΑ!!! Για το δίπλωμα στα 250cc (18 χρονών) ετοιμάζω ένα δίχρονο 250 SuperSport (παίζει το NSR)

Και μετά στα 19,5 δεν υπάρχει άλλα παρα το CBR 1000RR Repsol......

[skylos mauros 24]

το πρώτο μηχανάκι ήταν ένα simson 51cc. οκογενειακό κειμήλιο τώρα μετά από 80 χιλ χλμ περίπου.. το πρωτοπήρα στα 12. ίσα που έφτανα να πατήσω στις μύτες. στα 13 οδηγούσα σε ότι χωματόδρομο υπήρχε. μην έχουμε και τίποτα πρόστιμα, δεν έπαιζε φράγκο... αφού εφυγα από το σπίτι στα 19 στα 28 όντας στην ορεστιάδα πήρα την πρώτη μηχανή, ένα funduro. η δήλωση στους γονείς μου απλή. εν μέσω συζήτησης " ά ξέχασα να σας πώ πήρα και μια μηχανή μωρέ να πηγαίνω καμμιά βόλτα". μια μεγάλη παύση και η ερώτηση. πόσο μεγάλη? και φυσικά μετά άρχισαν τα μοιρολογια τα οποία κορυφώθηκαν μετά από ένα πέσιμο....τώρα στην δεύτερη δεν είπαν τίποτα γιατί το πήραν απόφαση... δεν πίνω, δεν καπνίζω, δεν χαρτοπαίζω, που θα φάω τα λ7?

[ChrisMelas0 1]

Καπως έτσι ξεκίνησε... Μετά έγινα 16 και πήρα το aprilia αφου έβγαλα διπλωμα... Ήθελε μανιωδώς να μου πάρει σκούτερ αλλά εγώ ήθελα παπί... Δεν φανταζόμουν ότι θα μπορούσα να πάρω το SX... Οταν πήγαμε στην aprilia είπα κοίτα το RS 50... Είναι και πολύ εργαλείο... Η απάντηση ήταν τι λες... Σιγά μην σου πάρω αυτό που ξαπλωνεις και πάει σφήνα... (λες και το sx δεν πηγαίνει το ίδιο)

Μετά ο πωλητής πρότεινε το sx... Ανέβηκα με τα χίλια ζόρια αφου είχα κολλήσει με το rs αλλα τελικά εντυπωσιάστηκα με την ποιότητα σε σχέση με τα παπια και το σκούτερ που είδα πριν... Εντάξει λέω θα το πάρω... Και το πήρα...

Αυτά απο μένα...

Ακριβώς τα ίδια!!!!

Και εγώ για κανα GLX 90άρι ή κανα Innova έλεγα και έτυχε το Aprilia το RS το οποίο τώρα έχει υποστέι "Υπερκυβισμό" και έχει γίνει πολύ πιστόλι...

αλλά το πίρα 6 μήνες πρίν βγάλω δίπλωμα (δηλαδή ακόμα δίπλωμα δεν έχω γιατί το έχω 3 μήνες!!!)

[GreenBill 0]

Ημουν ηδη μεγαλος-στα 26-,χρηματα δεν τους πηρα,οποτε απλα τους ενημερωσα για το Honda NX.

Παντως ο καημος υπαρχει ακομα.''Ποτε θα παρεις αυτοκινητο ν αφησεις τη μηχανη;'' :)

[caesar 1]

Ωραίο θέμα παίδες. Είναι απίστευτο πόσες αναμνήσεις μου ξύπνησε διαβάζοντας όλες τις ιστορίες.

Τελικά οι περισσότεροι γονείς τα ίδια κάνουν - λένε.

Παρ' όλα αυτά θεωρώ τον εαυτό μου από τους τυχερούς :D

Ο πατέρας μου από πιτσιρικάς μεγάλωσε με μια Floreta 50cc και η μητέρα μου από την εποχή που γνώρισε τον μηχανόβιο πατέρα μου, κατέληξε να κυκλοφορεί στα τότε μακρινά Γλυκά Νερά με ένα Solex (η κάπως έτσι), αυτό που είχε και πετάλια.

Έτσι με το ιστορικό των γονιών μου, στα 15 μου, και αφού ο Bro (Μεγαλύτερος κατά 3 χρόνια) είχε ήδη πάρει ένα Super Cab 50cc άρχισα και εγώ να τους πρήζω. Ο πατέρας μου θεωρώ ίσως με τον καλύτερο τρόπο φρόντισε να κρατήσει τις ισορροπίες και να μην με αφήσει να παρασυρθώ από την καγκουριά των φίλων και της ηλικίας.

Οι κανόνες ήταν:

1ος Νόμιμος σε όλα (Κοινώς αν δεν έκλεινα τα 16 να πάρω δίπλωμα δεν έπαιρνα ούτε Solex)

2ος Πάντα Κράνος.

3ος Οχι πειράγματα. (Μόντες σε παπιά κ.λ.π, κ.λ.π)

Με βάση τους παραπάνω κανόνες,

16 +1 μέρα έδωσα στην τροχαία για το δίπλωμα των 50cc

18 +1 έδωσα για αυτοκίνητο και για 125cc μηχανή (Δεν πρόλαβα για μερικούς μήνες να πάρω αμέσως απεριόριστα κυβικά )

21 +1 έδωσα για απεριόριστα κυβικά

Στα 15 ο ίδιος ο πατέρας μου, μου έμαθε να οδηγάω το παπί, το οποίο έλεγε χαρακτηριστικά πως δεν είναι μηχανάκι.

Στα 16 μου αφού κυκλοφόρησα μερικούς μήνες με το Super Cab του Bro με πήρε ο ίδιος και πήγαμε να πάρουμε ένα 50cc που να είναι μηχανή και όχι κοροϊδία(όπως μου είπε)

Καταλήξαμε να μου πάρει ένα Aprilia Tuareg 50cc μετατροπή σε 80cc που ήταν πρώτη μούρη στο καβούρι (αφού φαινόταν για 400 τουλάχιστον) αλλά αν παρατηρούσες το Moter έβαζες τα γέλια. Ακόμη μεγαλύτερο γέλιο είχε όταν το άναβες, αφού το μπρι μπρι μπρι της διχρονίλας δεν κρύβεται. (όχι ότι με χάλαγε η με χαλάει)

Στα 18-19 μου και πάλι μου πήρε ένα Astrea Grand 100cc που το έχω ακόμη.

Τέλος στα 20 μου πλέον και αφού δούλευα, σπούδαζα και φυσικά συνείσφερα στο σπίτι, ήρθε η μαγική μέρα που θα έπαιρνα μεγάλη μηχανή. Την κίνηση η αλήθεια είναι ότι την έκανε ο ίδιος ο πατέρας μου, αφού βάση κανόνων εγώ για μερικούς μήνες ακόμη δεν θα μπορούσα να την καβαλήσω. Έτσι πήγαμε και πήραμε το 1ο μου Suzuki Bandit 400cc V που μπορούσε να το καβαλήσει και εκείνος και μου άρεσε και εμένα.

Τελικά μάλλον τα πράγματα ήταν εύκολα για εμένα αν και εννοείται πως τα τρισάγια τα σταυρώματα και οι μουρμούρες από την μεριά της Μάνας ακόμη υπάρχουν και ας κοντεύω να τριανταρίσω.

Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω 2 άτομα, 1ο τον ALX που σκέφτηκε αυτό το πραγματικά ωραίο θέμα, και 2ο τον πατέρα μου, που με τους κανόνες του με έσωσε στην κυριολεξία. Εύχομαι να ακούει και να βλέπει από εκεί που είναι.

Πάντα κράνος παίδες. ΠΑΝΤΑ.

[jkapet 0]

εμενα μου εχει σπασει τα νευρα ο πατηρ μου σε αυτο το θεμα... του λεω οτι θελω να δωσω το σκουτερ και να παρω ενα souper-motard και μου λεει οχι. γιατι του λεω? εχεις να κανεις την δουλεια σου μου λεει. και τι θα γεμιζουμε μηχανες στο σπιτι? οταν ειμαι σπιτι εχω την harley αλλα οταν σπουδαζω το scouter. τι να κανω guys? πως να του την φερω? (το κακο ειναι οτι δεν θελω να βγαλω δανειο να παω να παρω αυτο που θελω μεχρι 5.000 ευρω) φιλικα δημητρης

[gkourv 2.186]

Δεν είχα δείξει ποτέ στο παρελθόν μέχρι τώρα (στα 26 μου) ότι ενδιαφερόμουν για μηχανή και μάλιστα ούτε εγώ ο ίδιος το ήξερα. Είχα όμως πάντα τρέλα με την ταχύτητα, ότι αυτοκίνητο είχα πάντα, το έσκιζα, οδηγάω από τα 14 μου και γενικότερα είχα πάντα μια έμφυτη εξοικείωση με οτιδήποτε έχει τιμόνι-γκάζι-φρένο. Κατά κάποιο τρόπο είχα ξεγράψει ότι θα έχω ποτέ μηχανή μέχρι μια μέρα που μου γύρισε και πήγα έβγαλα φωτογραφίες για το δίπλωμα.

Όταν οι γονείς είδαν το βιβλίο των εξετάσεων για τα σήματα άρχισαν τις ερωτήσεις και φυσικά όταν τους είπα ότι θέλω Fazer άρχισαν τα όργανα και οι τσακωμοί ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Μερικούς μήνες μετά εμφανίστηκα απλά στο μαγαζί με το ολοκαίνουριο S2 μου και πάω στον πατέρα μου και του λέω, 'ο κόσμος λέει καλορίζικο και καλοτάξιδο'. Δεν μπορούσε να πει και πολλά. απλά να προσέχω :)

Σημειωτέον ότι μέχρι τότε έφερνε τους φίλους του με μηχανές να μου κάνουν όλοι μαζί κύρηγμα για το πόσο επικίνδυνα είναι τα μηχανάκια και ότι πρέπει να παω μια βόλτα να δω τι γίνεται στα κέντρα αποκατάστασης ;P

Y.Γ. Σε 2 μήνες έχω κάνει 4000km ;)

[Ellessar_GR 360]

To fly 100cc το πήρα μισώ μισώ με τον father για να μπορώ να πηγαινοέρχομαι στο φροντηστήριο που θα ξεκίναγα δουλειά και στο πανεπιστήμιο όπου έκανα master. Τo fazer το πήρα μόνος και ακόμα δεν του το έχω πει του πατέρα, αν και οι υπόλοιποι ξέρουν....Απλά για να μην ανησυχεί.