Αναζήτηση στην κοινότητα

Επηρεασμένος από τα αρχικά θέματα που έκαναν συμφορουμίτες για τα συγκεκριμένα ελαστικά αποφάσισα και εγώ με τη σειρά μου να τοποθετήσω τα αναβαθμισμένα Michelin Αnakee 3 στις αρχές του έτους. Επιπλέον επειδή θα βρίσκονται στην αγορά για αρκετό καιρό ακόμα, είπα να σας μεταφέρω τις προσωπικές μου εμπειρίες συμβίωσης για όσους/όσες σκάφτεστε να τα φορέσετε. Η αλήθεια είναι ότι με την συγκεκριμένη εταιρεία ήμουν εξ ανέκαθεν προκατειλημμένος λόγω του ότι μου είχε αφήσει πολύ κακές εντυπώσεις σε συνθήκες βρεγμένου οδοστρώματος σε παλαιότερα μηχανάκια. Παρ' όλα αυτά, επηρεασμένος από την (καλή) ιστορία που άφησε ο προκάτοχός τους αυτή η προκατάληψή μου μετριάστηκε σε μεγάλο βαθμό. Πριν ξεκινήσουμε όμως, θα ήθελα να τονίσω ότι λόγω ότι χρησιμοποιώ τη μοτοσυκλέτα κάθε μέρα όλες τις ημέρες του χρόνου για δουλειά και ταξίδια, είμαι πάρα πολύ αυστηρός κριτής σε σημείο που μπορεί συχνά να ξεπερνάω τα όρια της αντικειμενικότητας. Φιλοσοφία σχεδιασμού Όπως όλα τα ον-οφ ελαστικά έτσι και αυτά υποτίθεται πως σχεδιάστηκαν με γνώμονα οδοστρώματα διαφορετικών ποιοτήτων και όχι μόνο για ασφάλτινες επιφάνειες. Δυστυχώς ο σχεδιασμός του πέλματος του ελαστικού με μια πρώτη ματιά μας κάνει ξεκάθαρες τις ασφάλτινες καταβολές του κατατάσσοντας το ελαστικό στην κατηγορία του 80-20, όπως δηλαδή και τα εξαιρετικά tr-91 της dunlop. Εδώ όμως υπάρχει μια πικάντικη λεπτομέρεια που βάζει τα πράγματα στη θέση τους με αποτέλεσμα να ικανοποιεί αυτούς που έχουν βαριές μηχανές –από 200 κιλά και άνω πολύ χοντρικά– και να δυσαρεστεί εμάς με τις μικρότερου κυβισμού –200 και κάτω–. H Bmw συνεργάστηκε στενά με την Michelin για να τοποθετήσει το συγκεκριμένο ελαστικό στο καινούργιο και best seller της εταιρείας gs1250. Όπως είναι αναμενόμενο το γεγονός αυτό δημιούργησε κάποια αρνητικά και θετικά στοιχεία όπως θα δούμε παρακάτω ξέχωρα από τις διάφορες εκδόσεις με βάση τους δείκτες ταχυτήτων. Συνθήκες πόλης και στεγνό οδόστρωμα Είμαι σίγουρος πως η MIchelin όταν δημιούργησε το συγκεκριμένο ελαστικό ήθελε να βρει την χρυσή τομή μεταξύ ενός καθαρόαιμου ον-οφ ελαστικού και ενός καθαρού ασφάλτινου. Σίγουρα αυτό δεν το πέτυχε εξ ολοκλήρου αφού εξ ορισμού είναι κάτι απίθανο, σε πολλά σημεία όμως κατάφερε πραγματικά να βρει αυτό το μαγικό σημείο. Έτσι σε συνθήκες πόλης με χαμηλές ταχύτητες, συνεχή φρεναρίσματα, απότομες εκκινήσεις και συνεχής ελιγμούς, το ελαστικό ανταποκρίνεται πολύ καλά αλλά με μερικές λεπτομέρειες που αξίζει να σημειωθούν. Καταρχήν η κορώνα τους βρίσκεται κάπου στο ενδιάμεσο του φάσματος γρήγορης και αργής. Για τους ορκισμένους ονοφάδες είναι λίγο πιο γρήγορα από τα metzeler exp και πιο αργή από αυτή των tr91 της dunlop. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τους χρόνους ζεστάματος μόνο που σε συνθήκες βρεγμένου τα anakee 3 θέλουν πραγματικά τον χρόνο τους. Αυτό όμως θα αναλυθεί λίγο περισσότερο στη συνέχεια. Αναμφισβήτητα ένα από τα πιο δυνατά σημεία του είναι ο σκελετός τους ο οποίος απορροφά με πάρα πολύ ομαλό τρόπο όλες τις μικροανωμαλίες του δρόμου προσφέροντας εξαιρετική πληροφόρηση την οποία προσωπικά δεν έχω συναντήσει σε κανένα άλλο ελαστικό. Ειδικά στις πολύ χαμηλές ταχύτητες ένιωθα σαν να είχα αλλάξει αναρτήσεις χωρίς υπερβολή. Από την άλλη πλευρά όμως ο σχεδιασμός της κορώνας ίσως δυσκολέψει μερικούς σε απότομους ελιγμούς με χαμηλές ταχύτητες, καθώς το ελαστικό απαιτεί λίγη περισσότερη προσπάθεια από τον αναβάτη χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι κουράζουν. Εκεί όμως που πραγματικά βγάζω το καπέλο στα συγκεκριμένα ελαστικά είναι η απόδοσή τους στην στεγνή άσφαλτο. Ένιωσε πάρα πολλές φορές να βεντουζάρουν κυριολεκτικά –και όχι μεταφορικά– στο έδαφος προσφέροντας μια πάρα πολύ έντονη αίσθηση ασφάλειας και σιγουριάς. Νομίζω πως σε αυτό τον τομέα τα anakee 3 παίζουν μόνα τους και ειδικά σε συνθήκες ταξιδιού προσφέρουν μια πραγματική οδηγική απόλαυση. Βρεγμένο οδόστρωμα Ο αγαπημένος μου τομέας σύμφωνα με τον οποίο, γνωρίζοντας πως είναι λάθος, κρίνω προσωπικά την ποιότητα ενός ελαστικού. Δεν ξέρω αν ακούγεται υπερβολικό αλλά από ένα ελαστικό αυτής της κατηγορίας απαιτώ να συμπεριφέρεται το ίδιο, όσο μπορεί αυτό να εξισωθεί, σε στεγνό και βρεγμένο οδόστρωμα λαμβάνοντας φυσικά υπόψη τις διαφορετικές ταχύτητες και συνθήκες οδήγησης. Εδώ λοιπόν τα anakee 3 με προβλημάτισαν πάρα πολύ. Όπως προαναφέρθηκε μπορεί να μην αργούν πολύ να φτάσουν στην πλήρη απόδοσή τους, εμένα όμως μου έδειξαν ότι στο νερό δύσκολα προσαρμόζονται χωρίς όμως να δημιουργούν σοβαρά προβλήματα κατά την οδήγηση. Το πρώτο πρόβλημα που εντόπισα ήταν στα θερμικά σοκ στα οποία λειτουργούσαν πάντα άτσαλα. Πιο συγκεκριμένα, σε σημεία που η μοτοσυκλέτα είχε λίγη κλίση τα μάγουλα του ελαστικού πάντα είχαν ένα μικρό γλίστρημα ενώ ακόμα και σε εντελώς ευθείες πορείες, αν πίεζα λίγο περισσότερο το γκάζι απλά ένιωθα τον πίσω τροχό να γλιστρά. Πληροφοριακά τέτοια χαζογλιστρήματα ή έστω σε τέτοια συχνότητα δεν είχα δει σε άλλο ελαστικό μέχρι τώρα. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα εντοπίστηκε σε φαινόμενα υδρολίσθησης όπου δεν κατάφεραν να αποδείξουν τον τουριστικό τους χαρακτήρα. Πρώτη φορά είχα δύο τέτοια πολύ έντονα φαινόμενα με ταχύτητες 120-130 χλμ. σε συνθήκες έντονης βροχής και πλήρους βρεγμένου οδοστρώματος. Τέτοιου είδους αίσθηση, να νιώθω δηλαδή ότι απλά ο πίσω τροχός είχε μηδενική πρόσφυση για λίγα δευτερόλεπτα, δεν την είχα συναντήσει ξανά. Ευτυχώς όμως το ελαστικό έβρισκε άμεσα πρόσφυση και δεν τρόμαξε σε βαθμό απότομης αλλαγής πορείας ή οτιδήποτε άλλο. Εδώ όμως έρχεται το πρόβλημα της γενικού σχεδιασμού του ελαστικού που αναφέρθηκε στην αρχή και αφορά τα δεδομένα του προσανατολισμού σε βαριές μοτοσυκλέτες. Όταν ήμουν φορτωμένος με δεύτερο άτομο και τριβάλιτσα, το φαινόμενο της υδρολίσθησης μετριάζονταν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Με ακριβώς ίδιες συνθήκες οδήγησης και στο ίδιο δρομολόγιο (περιφερειακή Θεσσαλονίκης) τα ελαστικά έβρισκαν πολύ ποιο άμεσα πρόσφυση και γενικότερα έδειχναν μια τάση να δουλεύουν καλύτερα και πιο σταθερά. Χωμάτινο έδαφος Δυστυχώς δεν πρόλαβα ακόμη να τα δοκιμάσω σε διαφορετικές χωμάτινες ποιότητες, έχω όμως να αναφέρω κάτι το οποίο δεν το περίμενα. Σε δρόμους με χώμα και χαλίκια μου έδειξαν μεγάλη σταθερότητα χωρίς να νιώσω στιγμή εκτεθειμένος. Ειδικά σε νεροφαγώματα και μεγάλες λακκούβες με περίεργες κλίσεις το μπροστινό προσέφερε την αίσθηση του μαγκώματος χωρίς να χάνει πρόσφυση. Παρόλα αυτά, ίσως λόγω σχεδιασμού του πέλματος που είναι καθαρά ασφάλτινου προσανατολισμού, ακόμα δεν μου έχουν προσφέρει την απόλυτη εμπιστοσύνη για μη ασφάλτινα εδάφη, χωρίς φυσικά αυτό να παρεμποδίζει τις αυθόρμητες επιθυμίες εφόδου σε άγνωστους χωματόδρομους. Φρενάρισμα Έχω καταλήξει πλέον πως όλα τα καλά ελαστικά προσφέρουν μια αισθητή βελτίωση στο φρενάρισμα της μοτοσυκλέτας και αυτό είναι κάτι το πολύ λογικό. Τα πράγματα όπως γίνονται πιο πολύπλοκα όταν μιλάμε για τεχνολογίες όπως το abs. Μέχρι να φορέσω τα anakee 3 δεν είχα κάποιο σοβαρό θέμα με την σχέση των ελαστικών και την συμπεριφορά του abs. Συζώντας όμως μαζί τους για λίγο περισσότερο από 5.000χλμ. μου έδειξαν μια μεγάλη αδυναμία και –ας το πούμε ασυμβατότητα– με τη βρεγμένη άσφαλτο. Αν ο αναβάτης δεν αφήσει το ελαστικό να πάρει το χρόνο του στο βρεγμένο και το πιέσει από τα πρώτα κιόλας χιλιόμετρα, είναι σχεδόν σίγουρο πως θα βρεθεί προ εκπλήξεων. Πιο συγκεκριμένα, όταν χρειάστηκε με έντονη βροχή να βρεθώ από Θέρμη στο κέντρο της Θεσσαλονίκης μέσω περιφερειακής, σε ένα δυνατό φρενάρισμα ένιωσα τα ελαστικά να μην μπορούν πουθενά να βρουν πρόσφυση. Το abs μπαινοέβγαινε σα τρελό, ο πίσω τροχός μονίμως γλιστρούσε και τελικά η μοτοσυκλέτα ακινητοποιήθηκε δύο με τρία μέτρα μετά από το επιθυμητό σημείο (ευτυχώς δεν υπήρχε άλλο όχημα μπροστά μου). Όλα αυτά δεν αποτελούν στοιχεία που θα πρέπει κάποιος να ακυρώσει αμέσως το συγκεκριμένο ελαστικό καθώς υπάρχει ακόμα ένα σημείο στο οποίο θεωρώ πως είναι μοναδικά. Η συμπεριφορά του μπροστινού ελαστικού τόσο στο φρενάρισμα όσο και στο θέμα πρόσφυσης με εντυπωσίασε όσο κανένα άλλο ελαστικό. Δεν γλιστρά εύκολα, δεν τρομάζει σε απότομα φρεναρίσματα και δεν παρεκτρέπει της πορείας του με μεγάλες αποκλίσεις όταν πιέζεται σε απότομα φρεναρίσματα. Τέτοια πολιτισμένη συμπεριφορά δεν συνάντησα σε αντίστοιχα ελαστικά της κατηγορίας. Αυτό ίσως να οφείλεται στην σχετικά αργή κορώνα του που του επιτρέπει να έχει ικανοποιητική επιφάνεια ελαστικού με ομαλές γωνίες κλίσεις στα πλαϊνά μέρη. Εν κατακλείδι Ίσως για κάποιους/κάποιες αυτή η περιγραφή να παρουσίασε ένα μέτριο ελαστικό, αλλά η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική. Τα anakee 3 είναι όντως εξαιρετικά λάστιχα αλλά προορισμένα να δουλεύουν σε βαριές μοτοσυκλέτες. Το μόνο σημείο που πονάνε πραγματικά είναι το βρεγμένο οδόστρωμα που ναι μεν δεν τρομάζουν, δημιουργούν όμως ένα αίσθημα ανασφάλειας κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό σε αυτή την κατηγορία των ελαστικών. Από την άλλη πλευρά, είναι ίσως τα μόνα ελαστικά που σε κάνουν να βγεις έξω στην άσφαλτο και να καταγράφεις χιλιόμετρα μαζί τους. Στην κατηγορία ον-οφ θεωρώ πως είναι τα μόνα που μπορούν να μεταφέρουν ξεκάθαρα σε έναν αναβάτη τι σημαίνει ποιοτική οδηγική συμπεριφορά σε ασφάλτινο ταξίδι. Τώρα που είναι και Κυριακή σας θέλω ζωηρούς και ζωηρές για μπίρι-μπίρι...