salahuddin

Σπύρο εννοείς σεκιούριτι σε αυτά που πηγαίνουν Σουέζ και τέτοια; Πώς πας εκεί, τι προσόντα χρειάζονται; Δώσε κάνα λινκ αν έχεις.

Ρε παιδιά, διαβάζω, διαβάζω... Συγγνώμη αλλά μου φαίνεται ότι εδώ μπαίνετε για να ξεσπάτε... Ο ένας, που έχει επιλέξει να ζει μόνος με κάθε κόστος, επιτίθεται στους άλλους που δεν κάνουν το ίδιο και, όπως τονίζει χαρακτηριστικά, ''ξύνονται''. Όχι ρε φίλε, δεν ξύνονται, απλώς δεν κάνουν τις επιλογές σου γιατί ακόμα μπορούν. Όταν κάποιος δεν εργάζεται, δεν σημαίνει ότι είναι με έναν φραπέ στο χέρι και λέει τι ωραία που είναι η ζωή όταν κάθεσαι. Αυτό είναι λάθος. Έχει κι αυτός τις αγωνίες του, απλώς δεν βλέπει την ίδια λύση με σένα στο πρόβλημα. Ο άλλος θεωρεί λίγο πολύ ''προδότες'' αυτούς που πάνε και δουλεύουν για αυτά τα αφεντικά και την πέφτει σε όλους τους άλλους που πάνε από ανάγκη να θρέψουν μια οικογένεια... Νομίζω ότι δεν μας αρέσει να συζητάμε... μόνο να αποδείξουμε στον εαυτό μας και στους άλλους ότι έχουμε κάνει την καλύτερη επιλογή. Ο άνθρωπος έχει την τάση να υπερασπίζεται τις επιλογές του, ακόμα κι αν ξέρει ότι είναι λάθος ή αν σιωπηρά παραδέχεται ότι δεν τα έχει καταφέρει ή ότι υπήρχαν και άλλες, καλύτερες επιλογές. Ειδικά ο Έλληνας. Η άποψή μου είναι ότι η συγκεκριμένη δουλειά είναι σκληρή, αφού είμαι μεγαλωμένος σε αστικό περιβάλλον, και δεν θα πήγαινα εύκολα να δουλεύω στο λιοπύρι όλη μέρα, εκτός αν είχα τρελή ανάγκη. Από τη στιγμή που δεν έχω, κάνω υπομονή να βρω τη λύση στα πλαίσια που έχω επιλέξει εγώ να ζήσω. Ούτε υπάρχει οικονομικό κίνητρο, κακά τα ψέμματα... Αλλα είπαμε όλα αλλάζουν αν έχεις ανάγκη, όταν κάποιοι περιμένουν να τους ζήσεις... Νομίζω ότι για μια δουλειά τόσο σκληρή είναι λάθος να κατηγορείς κάποιον που δεν πηγαίνει, π.χ. έναν άνεργο 30άρη που μια ζωή την έχει βγάλει μπροστά από μια οθόνη, πολύ απλά γιατί έτσι είναι η ζωή του στο αστικό περιβάλλον και αισθάνεται ότι δεν θα τα καταφέρει. Κάποτε με τις μεγάλες φωτιές είχα πάει εθελοντής αρκετές φορές με έναν κολλητό μου... μου φαινόταν τραγικό να καίγεται η Πάρνηθα κι εγώ να κάθομαι σπίτι μου, έτσι ήμουν για μέρες εκεί, και στην Έυβοια μετά και στη Ζαχάρω. Όταν επέστρεφα, κατηγορούσα φίλους και συγγενείς μου που μπορούν και κάθονται στον καναπέ τους άπρακτοι και νωθροί την ώρα που καιγόταν το οξυγόνο μας. Μάλιστα με κάποιους είχα τσακωθεί πολύ άσχημα. Αργότερα κατάλαβα το λάθος μου, αυτό που θεωρούσα αυτονόητο για κάποιον φαινόταν βουνό, γιατί εγώ έχω τις αντοχές για κάτι αντικειμενικά σκληρό και επικίνδυνο, ο άλλος όμως δεν το 'χει και δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις για αυτό.

Κανονικά έκανα τα σέρβις μέχρι τώρα, κάθε 5.000. Απλώς τα έκανα στη Γιαμάχα οφίσιαλ και τώρα θέλω να κοιτάξω αλλού - θεωρώ ότι είναι πολύ ακριβοί. Πάντως αυτός http://mariostechnology.com/ μου ζήτησε 120 για όσα ανέφερες (εκτός από αλυσιδογράναζα, λάστιχα και μπαταρία).

Δεν με απασχολεί το πού, αρκεί να είναι Αθήνα. Αν ξέρετε κάποιον που να ασχολείται με ΧΤ και να μου δείξει κιόλας πώς να κάνω αλλαγή λαδιών κλπ, ίσως μπω και στη διαδικασία να τα κάνω από μόνος μου. Help.

Παιδιά, έχω φτάσει το ΧΤάκι μου αισίως στα 40.000 χλμ. και ήρθε η ώρα για ''μεγάλο σέρβις''. Πρώτον θα ήθελα να ξέρω τι ακριβώς κάνουν ή τι κοιτάνε σε αυτά τα χιλιόμετρα και αν μπορώ να τα κάνω σε κάποιον μη εξουσιοδοτημένο, αφού πλέον δεν αντέχω τα έξοδα. Χαρακτηριστικά, για αλλαγή αλυσιδογράναζα έδωσα 135 μαζί με την τοποθέτηση (κανονικότατα με απόδειξη), ενώ η Γιαμάχα μου ζητούσε για τα ίδια σχεδόν 200. Είναι μεγάλες οι διαφορές. Έχετε να προτείνετε κάτι; Ακόμα και να μου πείτε τι χρειάζεται να γίνει εκτός από λάδια/τακάκια/υγρά φρένων βοήθεια θα είναι. Εσείς πού πάτε για σέρβις για να εξοικονομήσετε χρήματα;

Ναι ρε γαμώτο τι γίνεται με τα XT660R; Και κάποιος άλλος έγραφε για κλοπή πρόσφατα αλλά νομίζω το βρήκε.

LOL

Παρα πολύ καλό. Το είχα δει πριν από χρόνια και αμέσως έσπευσα να το δείξω σε φίλους. Προς απογοήτευσή μου, δεν το βρήκαν τόσο ενδιαφέρον. (Το θυμάμαι γιατί μου 'χε κάνει μεγάλη εντύπωση που τους περνούσε αδιάφορο.)

Πολλές, πολλές. Όμως η πιο σοφή: ''Ο γρήγορος φτάνει πρώτος, ο συνετός φτάνει πάντα''. Και η πιο πρακτική για την οδήγηση: ''Να πηγαίνεις ανάλογα με την ικανότητά σου στο φρενάρισμα. Αν δεν το 'χεις, απλά πήγαινε πιο αργά''.

Το ξέρω ότι είναι δύσκολο. Άλλωστε εγώ το έκοψα έπειτα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες, όταν πια είχε ωριμάσει η ιδέα στο μυαλό μου και κατάφερα να δημιουργήσω τις κατάλληλες συνθήκες. Να βρεις αυτό που θα βοηθήσει εσένα, το αντίβαρο στα στερητικά και στις φρίκες που θα φας στην αρχή, και να μη φοβάσαι τίποτα. Όταν κάποια στιγμή θα το κόψεις, να είσαι σίγουρος ότι θα λες ''Έλα ρε, τόσο εύκολο ήταν, απλά δεν είχα βρει το κόλπο'' και θα γουστάρεις που θα είσαι πιο φιτ και που δεν θα αιμορραγεί η τσέπη για τσιγάρα (και όλα τα παρελκόμενα).

Στις 29 Ιανουαρίου κλείνω 6 μήνες άκαπνος. Κάπνιζα από τα 15 μέχρι τα 30 ένα πακέτο την ημέρα κι έπινα πολλούς καφέδες, πρωινό 2 εσπρεσάκια και 3-4 τσιγάρα, οπότε καταλαβαίνετε, ήμουν θεριακλής κι εγώ. Ο κλασικός τύπος ''Δεν μπορώ χωρίς καφέ, δεν μπορώ χωρίς τσιγάρο, δεν μπορώ να την πέσω χωρίς να πιω ένα ουισκάκι ή δύο μπιρίτσες κλπ''. Έχω να πω το εξής σε όσους σκέφτονται ότι κάποια στιγμή πρέπει να το κόψουν αλλά δεν βρίσκουν τη δύναμη: ο καθένας πρέπει να βρει τι τον βοηθάει και τι όχι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Εγώ έκανα πολλές απόπειρες στο παρελθόν - όλες αποτυχημένες. Γιατί; Επειδή έκανα πράγματα που άκουγα από άλλους ότι θα με βοηθήσουν, αλλά που τελικά ΔΕΝ είχαν εφαρμογή σε μένα. Έτσι απογοητευόμουν περισσότερο και έκανα τις γνωστές σκέψεις ότι είμαι ανίκανος να ελέγξω τον εαυτό μου κλπ. Για παράδειγμα, εμένα δεν με βοήθησαν ούτε οι τσίχλες νικοτίνης ούτε τα πατσάκια, ούτε τα κομπολόγια και τα μπεγλέρια, ούτε το ηλεκτρονικό τσιγάρο ούτε οι γιατροί, οι ψυχολόγοι, ούτε το να το ελαττώνω κάθε μέρα μέχρι να το κόψω οριστικά. Τα δοκίμασα όλα ανεπιτυχώς. Πώς το έκοψα τελικά; Όρισα μια ημερομηνία την οποία ήμουν ΣΕ ΚΑΛΗ ΦΑΣΗ και που ήξερα ότι πάνω κάτω τις επόμενες 2 εβδομάδες θα ήταν σχετικά ήρεμα τα πράγματα στη δουλειά και στα προσωπικά (τέλη Ιουλίου), το οποίο για μένα είναι πολύ σημαντικό, και είπα: Τέρμα, ως εδώ ήταν, τώρα που είσαι σε καλή φάση θα αντέξεις και περισσότερη πίεση. Από την επόμενη μέρα έθεσα σε εφαρμογή ένα δικό μου σχέδιο, που με βοήθησε πάρα πολύ. Για τις επόμενες 3 βδομάδες ξυπνούσα το πρωί, έτρωγα πρωινό (γενικώς ρύθμισα τη διατροφή μου), το τσιγάρο, ο καφές και το αλκοόλ κόπηκαν ΜΑΧΑΙΡΙ, και τα βράδια που έτρωγα άνθρωπο ζωντανό για να καπνίσω ή να πιω μια μπίρα, πήγαινα για περπάτημα ή τζόκινγκ κι αισθανόμουν ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ. Υπέφερα κυριολεκτικά, ζαλιζόμουν, δεν μπορούσα να συγκεντρώσω το βλέμμα μου πολλές φορές, ήμουν τίγκα στα νεύρα, αλλά όσο μου συνέβαιναν αυτά έλεγα στον εαυτό μου να κάνει κουράγιο, κι ότι σύντομα θα αποζημιωνόμουν. Μετά τις 3 εβδομάδες, που αισθανόμουν λίγο ότι απεξαρτούμαι (τουλάχιστον σωματικά), άρχισα δειλά δειλά να πίνω κάνα εσπρεσάκι μονό και καμιά μπιρίτσα. Αποτέλεσμα τώρα είναι ότι πίνω 1, το πολύ 2 μονούς εσπρέσο την ημέρα (ποιος θα το φανταζόταν), έχω κόψει τις άκυρες μπίρες που έπινα μόνος στο σπίτι (ποιος θα το φανταζόταν), πίνω μόνο με την παρέα μου όταν βγαίνω, κι όλα αυτά όχι για να με βασανίσω επειδή ''πρέπει'', αλλά γιατί ως μη καπνιστής δεν μου χρειάζονται πλέον 5 καφέδες για να ξυπνήσω και 15 μπίρες για να κάνω λίγο κεφαλάκι. Δηλαδή με τη διακοπή του τσιγάρου, το επίπεδο επιθυμίας αυτών που το συνοδεύουν κατέβηκε για κάποιο λόγο, εξομαλύνθηκε θα έλεγα εγώ. Πλέον τρώω καλύτερα, πηγαίνω το γυμναστηριάκι μου και τα τρεξιματάκια μου στα πέριξ, γενικά άλλαξα λίγο στάση ζωής, είπα να προσέξω λίγο τον εαυτό μου. Δεν φανταζόμουν πόσο θα με βοηθούσε ο συνδυασμός διακοπή τσιγάρου+αθλητισμός+διατροφή. Κι όμως ΣΕ ΜΕΝΑ αυτό λειτούργησε ΚΑΙ ΜΟΝΟ. Με όλα τα άλλα, όπως αποδείχτηκε, κορόιδευα τον εαυτό μου. Καταλαβαίνω ωστόσο ότι κάποιον άλλον τον βοηθάει να το ελαττώνει μέχρι να το κόψει οριστικά, να καπνίζει ηλεκτρονικό ή να παίρνει οτιδήποτε υποκαθιστά τις ουσίες του τσιγάρου, εφόσον λειτουργεί. Και για όσους σκέφτηκαν ότι ''Αυτός θα έκοψε και το σεξ'', σας πληροφορώ ότι δεν το έκοψα και μάλιστα έχω περισσότερες αντοχές. Το τσιγάρο το έκοψα όσο δούλευα, απολύθηκα από τη δουλειά μου πριν από έναν μήνα, και έχω άγχη και στεναχώριες, οπότε... όλα γίνονται, αρκεί να βρεις τον τρόπο που θα σε βοηθήσει. Θέλει υπομονή, επιμονή και λίγη ευρηματικότητα. Ελπίζω να βοήθησα έστω και λίγο με την εμπειρία μου.

Δεν ξέρω να σου απαντήσω με βεβαιότητα, αλλά έχω την αίσθηση ότι ισχύει η ίδια λογική με το μπουφάν. Απέξω κορντούρα με αδιαβροχοποίηση και από μέσα επένδυση, ακριβώς όπως και στο μπουφάν, που αφαιρείται. Δεν καταλαβαίνω τι μπορεί να σημαίνει ''αδιαβροχοποίηση που αφαιρείται''. αν εννοείς ότι είναι αδιάβροχη η επένδυση και όχι το παντελόνι, κι αυτό χλωμό το κόβω... Πάντως δεν υπάρχει κάτι άλλο εκτός από αυτά τα δύο μέρη.

Απλώς με βροχές θα νομίζεις ότι έχει πάρει όλο νερά, όμως στην πραγματικότητα είσαι εντελώς στεγνός. Αλλά αυτό μάλλον ισχύει με όλα τα παντελόνια.

Πάρ' το με κλειστά μάτια, λέμε. Δεν θα χρειαστείς ούτε ισοθερμικά ούτε τίποτα. Εγώ που είμαι Ο ΚΡΥΟΥΛΙΑΡΗΣ με μείον βαθμούς και φουλ όλα τον δάγκωνα στον κορμό και στα χέρια αλλα πόδια δεν καταλάβαινα τίποτα με το Dainese D-system D-Dry.

Αν δουλεύει σωστά, είναι το πρώτο που θα βάλω στην επόμενη μηχανή μου. Μπορεί να κοστίζει, αλλά τα λεφτά του τα βγάζει και με το παραπάνω σε βάθος χρόνου.