-
Δημοσιεύσεις
41 -
Εγγράφηκε
-
Τελευταία επίσκεψη
Τύπος περιεχομένου
Προφίλ
Συζητήσεις
Αγγελίες
Όλο το περιεχόμενο του μέλους psixakias
-
Εγώ πιστεύω ότι ένα μεγάλο κεφάλαιο είναι και η παιδική ηλικία. Τι θέλω να πω... Εγώ από 5 χρονών όπως και πολλά αγόρια ήξερα να αλλάζω ταχύτητες, ήξερα ότι πρέπει να πατάω το συμπλέκτη για να αλλάξουν (απλά ήξερα δεν οδηγούσα ). Το σπίτι μου γεμάτο με τιμόνια παιχνίδια. Από μικρή ηλικία με έβαζε ο πατέρας μου στα γόνατα του και κρατούσα το τιμόνι μαζί μ’αυτόν καμιά φορά και μόνος μου... Και πάρα πολλά άλλα. Και όταν έφτασα 18 και πήρα το δίπλωμα κορίτσια που ξεκινούσαν τότε να το πάρουν είχαν απορία πιο είναι το γκάζι. Τι σκατά χρειάζεται ο συμπλέκτης και πολλά άλλα. Και το μεγαλύτερο για μένα μειονέκτημα των γυναικών είναι αυτό. ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ!
-
Είμαι γυναικά αστυνομικού, μια ιδιαίτερή περίπτωση, το να έχεις για αντρα εναν αστυνομικο, να εχεις ζησει μαζι του αγωνια... αν θα ερθει το πρωι σπιτι, αν καποια στιγμη σε παρει τηλεφωνο η υπηρεσια του να πας σε νοσοκομειο γιατι ο αντρα σου τραυματιστηκε και οτι μπορεις να φανταστεις να σου τυχει! Εμεις ομως ειμαστε μια περιπτωση ζευγαριου με αντρα αστυνομικο απο αυτους τους εκατονταδες που τους εχουν αφοπλισει οι ψυχιατροι! Και εγω δεν θα κανω φετος χριστουγεννα και γιορτες οπως τα αλλα χρονια, γιατι φροντισε το ελληνικο κρατος να θεωρησει τον αντρα μου με "ανεπαρκη συναισθηματικη σταθεροτητα" επειδη, αρνηθηκε, ακουσον ακουσον, να περιγραψει σε αυτους τους αστειους καθ υποδειξη γιατρους, πως περναμε την ερωτικη μας και σεξουαλικη μας ζωη.... υστερα απο πεντε χρονια γαμου και με δυο παιδια! Ετσι λοιπον αυτοι εκριναν οτι πρεπει να αφοπλισουν τον αντρα μου, να τον καταντησουν ψυχικα ρακος, να μην εχει διαθεση για τιποτα, να μην εχει ορεξη για την ζωη, να μην θελει να βγει εξω απο το σπιτη, γιατι πιστευει οτι ολοι τον βλεπουν με στραβο ματι,ο λοι νομιζει οτι τον θεωρουν ατομο περιεργο! Υπαρχει, ακουει κανεις, τι γινεται μωρε στην αστυνομια? Ξερει κανενας καρεκλοκενταυρος οτι αυτον το μηνα ο συζυγος μου πηρε μισθο μονο 150ευρω, γιατί του κρατησαν αναδρομικα για οχτω μηνες το επιδομα ειδηκων συνθηκων? Μπορει κανενας απο αυτους του ηλιθιους να μου πει, τι γιορτες και τι χριστουγεννα θα κανω εγω και η οικογενεια μου? Και δεν με νοιαζουν τα χρηματα, εργαζομαι σκληρα και εγω, αλλα ποιος απο αυτους θα μου φερει ξανα τον αντρα μου στην κατασταση που ηταν πριν? Πως ειναι δυνατον να του σκοτωνουν την ζωη, επειδη αρνηθηκε να απαντησει πως κανουμε τα συζηγικα μας καθηκοντα? Υπαρχει κανενας που θα πληρωσει για ολα αυτα? Πως καταντησατε ετσι την αστυνομια? Τι σας φταινε οι ανθρωποι αυτοι και τους κυνηγατε νυχτα μερα? Τι σας φταιμε εμεις οι γυναικες αστυνομικων, οι μαναδες των παιδιων τους και μας στερειται τους αντρες μας χωρις λογο? Οταν ο αντρας μου σας εκανε την δουλεια σας ηταν καλος? Με ρωτησε κανενας απο εσας πως πηγα στο νοσοκομειο πριν δυο χρονια να τον μαζεψω μεσα στα αιματα, απο τις πετρες και τα στυλιαρια? Δεν αντεχουμε αλλο, δεν παει αλλο, ειμαστε πολλες οικογενειες σε αυτην την κατασταση!!! Σας ευχαριστω καλες γιορτες σε ολους! ΠΗΓΗ: tro-ma-ktiko.blogspot.com
-
ΑΛΑΝ ΑΛΑΝ ΑΛΑΝ ΑΛΑΝ ΑΛΑΝ ΑΟΥΤΣ ΑΛΑΝ
-
Πάντως το κύριο πρόβλημα είναι ότι τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι. Συγκρίνεται την βάση της πινακίδας με τα μύρια που κλέψανε οι πολιτικοί κ λέτε ότι είναι το ίδιο σαν νοοτροπία. Η λέξη διαβάθμιση δε σας λέει κάτι? Αν ήταν έτσι είτε τσίχλα έκλεβες είτε τράπεζα το ίδιο είναι? Μάλλον έτσι πως το θέτετε. Για μένα η κακή πράξη είναι όταν κάτι κάνω εγώ και έχει ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ/ΣΟΒΑΡΕΣ επιπτώσεις σε έναν τρίτο. Άμα θέλεις βάλε και την πινακίδα στον κ@λο σου αν θες που λέει ο λόγος δεν με πειράζει. Άμα σε δω να κάνεις σούζα σε κεντρικό δρόμο θα σε χτυπήσω μέχρι να λιποθυμήσεις... Ε προτιμώ όλη η Ελλάδα να κυκλοφορούσε με θορυβώδες εξατμίσεις και να μην είχα το μνημόνιο στο κεφάλι μου τώρα... Και όσο για τις φωτογραφίες επικεντρώνεστε σε λάθος μεριά. Προσπαθείτε να βρείτε λογική από μια φωτογραφία, ένα βίντεο, κτλ. που πάρθηκε μέσα από μια πορεία. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε πρώτα ότι οι πορείες σήμερα είναι σαν ένας μικρός πόλεμος. Δεν υπάρχει λογική. Ποτέ η λέξη πόλεμος και η λέξη λογική δεν μπήκαν στην ίδια πρόταση. Ο καθένας προσπαθεί για την επιβίωση του εκεί μέσα. Το ερώτημα είναι γιατί να γίνει αυτός ο μικρός πόλεμος? Το πρωί θα οργανώνεται μια πορεία. Θα καταθέτεται στην αστυνομία η διαδρομή. Η αστυνομία θα σταματήσει την κυκλοφορία αυτοκινήτων όπου κρίνει αυτή και θα σταματήσει και την διαδρομή στους διαδηλωτές όπου κρίνει αυτή. Οι διαδηλωτές θα φωνάξουν τα αιτήματα τους μέχρι εκεί που τους επιτρέπεται, και θα πάνε σπίτια τους. Αν γίνουν τα παραπάνω έχουμε 2 οφέλη: 1- Δεν υπάρχει λόγος σύγκρουσης. Οπότε δεν υπάρχει και κίνδυνος. Οπότε οι διαμαρτυρίες-διαδηλώσεις θα είναι 10 φορές μεγαλύτερες σε όγκο και με πολλές ηλικίες. Κι όχι μόνο κατά κύριο λόγο με τους ’’αναρχικούς’’ μαθητές/φοιτητές. 2- Όσο πιο ειρηνικά διαδηλώνουμε τόσο πιο ελευθερία θα κερδίσουμε από την αστυνομία για να μας επιτρέψουν να διαδηλώσουμε και μπροστά στη βουλή. Ενώ τώρα όσο πιο πολύ τα σπάμε τόσο και οι διμοιρίες πάνε κι έρχονται.
-
Για να ’σαι σωστός... Μιχάλης Ιακωβίδης ήταν το αληθινό.
-
Πάει η καρδιά απ’τα αριστερά και στα δεξιά ριζώνει να μην την βρίσκει η κάθε μια και μου την επληγώνει.
-
Μπατσοι κανουν σουζες μεσα στην κινηση!!!
Ο psixakias δημοσίευσε στο Θέμα του ΑΛΕΙΤΡΟΥΗΤΟΣ
Γενική ΣυζήτησηΤο θέμα για μένα είναι ρε παίδες ότι ο καθένας που είναι στη θέση ενός αστυνομικού πρέπει να καταλάβει ότι αν και άνθρωπος πρέπει να το παίζει ρομπότ. Και τι θέλω να πώ. Η εικόνα της αρχής που προστατεύει τον πολίτη είναι σημαντική. Αν δίνει ισχυρή εικόνα τότε και ο πολίτης νιώθει ασφαλής. Αντίθετα νιώθει ξυπόλητος στ’ αγκάθια. Και βέβαια τα παλικάρια που κάνουν σούζες σωστά κάνουν και έχουν την επιθυμία. Αλλά δεν πρέπει να την πραγματοποιήσουν στο τέλος. Αλλά για να γίνουν κατανοητά τα παραπάνω πρέπει να έχεις παιδεία σαν λαός. Πράγμα που δεν έχουμε. Οπότε μην κατηγορείται τους αστυνομικούς που κάνουν μαλκιες,δλδ φέρονται πολλές φορές σαν κοινοί άνθρωποι,αλλά κατηγορήστε τα μαύρα μας τα χάλια γενικά σαν λαό. Ε πως να το κάνουμε δεν μπορεί από έναν ελαττωματικό σύνολο να βγαίνει ένα τέλειο υποσύνολο... -
Ρε παίδες να ρωτήσω κάτι... Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί μάρτυρας: Παλίκαρε κρίμα να βγάζει προβλήματα το κουκλί σου. Χάνετε όλη προσμονή που είχες για να την χαρείς. Αλλά δεν πειράζει θα έρθει η ώρα
-
ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
Ο psixakias δημοσίευσε στο Θέμα του ALX™
ΕπικαιρότηταΛοιπόν... Μια και μόνο μια θα είναι η μορφή της δημοκρατίας. Οι βουλευτές το πολύ 100. Και από εκεί και πέρα δεν θα αποφασίζουν για τίποτα αυτοί. Δεν το κατάλαβα αυτό δλδ 4 χρόνια να αποφασίζουν για τις μοίρες μας. Η τεχνολογία πήγε χάθηκε. Δεν μπορούμε για το καθετί να αποφασίζουμε με δημοψήφισμα εύκολα γρήγορα και χωρίς κάλπες και μαλακίες. Τα PC ρέουν άφθονα. Κι από εκεί κ πέρα σαν σύνολο αυτοί οι 100 και όχι σαν μονάδες, θα θέτουν στόχους στην αρχή κάθε 2ετίας(κι όχι 4ετιας) και στο τέλος πάλι ο κόσμος θα αποφασίζει αν πήγε καλά. Κι αν όχι κάνεις από τους 100 δεν έχει το δικαίωμα να ξανά πολιτευεί... Και γυρνάει στη δουλίτσα του.Έτσι θα αποφύγουμε τα λαμόγια και τα τσιμπούρια αυτής της χώρας. Αυτή πιστεύω θα είναι η αρχή για να γίνει κάτι αξιόλογο και διαφανές όπως μας πιπιλίζουν τόσο καιρό μ’αυτή τη λέξη. Μέχρι τότε όσο το σύστημα θα είναι όπως τους συμφέρει να είναι κλάφτε τα!!! -
:whip: :whip: :whip: :whip:
-
Όχι εντάξει σήματα έδωσα τώρα θα πάω για μαθήματα οδήγησης. Απλά πήγα με το αμάξι την άλλη φορά και ακολουθούσα το αμάξι της σχολής μου και κάναμε και τους κύκλους της ζωής μας. Οπότε δεν συγκράτησα που ακριβώς είναι. Αλλά οκ αυτό στην λαχαναγορά είναι. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!!!
-
Καλησπέρα παίδες... Μπορεί να μου πει κάποιος που είναι το μηχανολογικό στη Θεσσαλονίκη εκεί που δίνουν εξετάσεις για σήματα και οδήγηση... Κάποια διεύθυνση η κάποιος χάρτης θα ήταν ότι πρέπει. Ευχαριστώ πολύ.
-
Η θανατική ποινή είναι φόνος;
Ο psixakias δημοσίευσε στο Θέμα του black_hawk
Σκόρπιες σκέψεις – προβληματισμοίΤο θέμα για μένα είναι αρκετά πολύπλοκο. Αρχίζω έναν ειρμό σκέψεων και πάει ως εξής: Είμαι κατά της θανατικής ποινής. Ποιος είναι άξιος για να κρίνει αν θα παρθεί μια ζωή? Αυτό όμως είναι μια τιμωρία. Η ανώτατη. Από την άλλη με την ίδια λογική ποιος έχει την δύναμη να κλείνει για όλη του τη ζωή κάποιον στη φυλακή(ας υποθέσουμε τηρούνται οι νόμοι και δεν βγαίνει ο δολοφόνος σε 5 χρόνια με μαλαγανιά). Για ποιο λόγω να αποφασίζει κάποιος για αυτήν την τιμωρία και να αφαιρεί στην ουσία μια ζωή,όχι σωματικώς αυτή τη φορά όμως. Είναι δλδ και αυτό ένα είδος τιμωρίας φανερά πιο ήπια από την προηγούμενη. Όμως δεν παύει να είναι και τα δυο τιμωρίες. Άρα ή θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να υφίστανται και οι δύο ή καμία. Όμως δεν μπορεί να υπάρξει μια κοινωνία που ο καθένας ότι πράξη κι αν κάνει απλά να μένει ατιμώρητος. Μέχρι και τα ζώα καταδικάζουν κάποιες συμπεριφορές των ’’συγγενών’’ τους. Και εδώ είναι το μαγικό κουμπί για μένα. Κατά κύριο λόγω είμαστε ένα μεγάλο κοπάδι ζώων. Που τυχαίνει να έχουμε αυξημένη νοημοσύνη. Οπότε αντί να δαγκωνόμαστε μεταξύ μας βρήκαμε άλλους τρόπους να τιμωρούμε τις κακές συμπεριφορές στην ’’αγέλη’’ μας. Και το νορμαλ είναι η φυλακή και το ακραίο η θανατική ποινή. Οπότε καταλήγω. Αν κάποιος κάνει κάτι αποτρόπαιο όπως αυτά που αναφέρατε παραπάνω και έχουμε περίπτωση επ’αυτοφώρου ή ομολογίας, δλδ κάτι απόλυτο ως προς το ποιος είναι ο ένοχος τότε την δύναμη θεωρητικά θα έπρεπε να την έχουν τα υπόλοιπα μέλη της αγέλης να αποφασίσουν για την τύχη του ατίθασου ζώου. Μέσω ενός δημοψηφίσματος ας πούμε. Τότε ο δολοφόνος του δολοφόνου θα ήταν η κοινή γνώμη που στο κάτω κάτω μπορεί να μην θέλει στην ’’γειτονιά του’’ τέτοια ’’ζώα’’ που πολλές φορές είναι και χωρίς (’’) ζώα... :think: :think: -
Γιατί είναι αργά και θα κοιμάται μάλλον... Άσε που δεν ενδιαφέρομαι απολύτως άμεσα για την αγγελία. Οπότε είπα αν ξέρει κανείς...
-
Τι λέει παίδες?... Λοιπόν κοιτούσα κάτι αγγελίες και ένα παλικάρι έλεγε ότι δέχεται να το πουλήσει το μηχανάκι του με δόσεις. Και μου γεννήθηκε μιa απορία. Οι δόσεις αυτές είναι μεταξύ μας συμφωνία ή υπάρχει κάποια διαδικασία (γραφειοκρατική π.χ.) με την οποία δεσμεύεται ο αγοραστής... Αυτά :P
-
Λοιπόν παίδες η στραβή έγινε... Θα το αλλάξω! Μην σας πω επίτηδες το παράγγειλα μικρότερο για να το επιστρέψω και να δείτε όλη την διαδικασία. Για σας δουλεύω. στα μούτρα μου βέβαια αλλά άλλο αυτό. Τέλος των πάντων να ρωτήσω όποιον ξέρει, γράφει αυτό για την αλλαγή: For each return a completed return document and the copy of invoice is attached. Εγώ κατάλαβα ότι πρέπει να κάνω μια φωτοτυπία της Απόδειξης Παραλαβής και να συμπληρώσω το Return Document που είχε μέσα... Και να το στείλω στην διεύθυνση που έχει επίσης πάνω στο Document. Καλά τα λέω? Ας πει κάποιος με σχετική πείρα... Τώρα που το στέλνω εγώ πάω σε όποιο κούριερ θέλω. Η αν θέλω μπορώ και με ταχυδρομείο?
-
sorry νόμιζα πως είχε λινκ το θέμα... Να το κράνος --> αδά μέγεθος M Το είχα δοκιμάσει το κράνος αλλά δεν είχα κάτσει για ώρα με αυτό. Κι από την άλλη δεν είχα αυτό το θέμα με τα αυτιά είχε βολευτεί το κεφάλι μου. Όμως στα αυτιά έχω πρόβλημα αρκετό και σε εκείνο το σημείο δεν ανοίγει. Άσε που με ενοχλεί ελαφρά και το δέσιμο.Όταν σκύβω ειδικά το κεφάλι. Α και το βάζω αλλά ειδικά το βγάζω με πολυυυ δυσκολία. Δεν ξέρω... Δεν έχω άλλη εμπειρία από κράνη γι αυτό ρωτάω. Ευχαριστώ πάντως.
-
Λοιπόν αδέρφια help παρακαλώ πολύ. Σήμερα ήρθε το κράνος που παρήγγειλα πριν μια βδομάδα. Μάλλον έγινε η μαλ$κία. Μου είναι μικρό. Έχει κανένα 20 λεπτο που το φοράω και σχεδόν μου έφερε πονοκέφαλο. Κυρίως το πρόβλημα μου είναι στα αυτιά που απλά πονάνε ιδιαίτερα το δεξί από την πρώτη στιγμή που το βάζω. Και το πιγούνι μου ακουμπά σχετικά εύκολα αν πατήσω από μπροστά το κράνος. Ακούω γνώμες συμβουλές. Μάλλον από τι βλέπω ακόμα δεν ήρθε θα ξανά ταξιδέψει.
-
Έδώ είναι το θέμα δεν εργάζομαι και γι αυτό δεν βγαίνω κιόλας για αυτό θέλω ένα μηχανάκι. Τα 30 χλμ είναι πάνε έλα. Οπότε σε πάπια και πάπια χάρχαλο απ΄ ότι λες. Παρεμπίπτοντος την αγγελία την έβαλα για τον τύπο μηχανής όχι για αυτή κάθε αυτη.
-
Καλημερούδια σας... Λοιπόν εν συντομία θυμίζω ότι είμαι στο ψάξιμο για ένα μεταχειρισμένο μηχανάκι με το άπιαστο μπατζετ των 500-700 ευρώ βαριά βαριά... Θα πάρω σε κανένα μήνα το δίπλωμα και θέλω άμεσα κάτι για να ανακουφιστώ από την βενζίνη αφού έχω ένα κουτί και κάνα 30αρι χλμ/ημέρα. Και αυτό που θα πάρω θα το κρατήσω ένα σεβαστό καιρό 1-2 χρονάκια μέχρι να πάρουμε κτ μεγαλύτερο. Καθημερινά μετακινούμε και σε δρόμο με στροφές και σε περιφερειακό. Σίγουρα η πάπια από τη μια είναι σχεδόν μονόδρομος αλλά και από την άλλη σίγουρα δεν είναι και αυτό που θα ήθελε η διαδρομή μου. Και ρωτώ σε αυτό το σημείο αν με αυτά τα λεφτά που θα διαθέσω έχω καμιά άλλη επιλογή για κανένα παλιό αλλά αξιοπρεπές μοτόρι σε στυλ μικρής μοτοσικλέτας? Η κάτι σε στυλ on-off από αυτά τα συμπαθητικά για πόλη αλλά και για στροφούλες σαν το ΧΤ. (Πάρτε και μια αγγελία να δείτε τι θέλω να πώ αδά) Προτείνεται μου ότι νομίζετε... Και αν καταλήξω σε πάπια κατά τη γνώμη σας προτείνετε και τι πάπιες να κυνηγήσω. Εννοώ πέρα από μάρκες και χρονολογίες. Ευχαριστώ πολύ και ελπίζω να μην κουράζω.(πολύ)
-
Ήταν ένα κρύο και βροχερό χειμωνιάτικο απόγευμα του 1891 όταν ο Καναδός Τζιμ Νέισμιθ, ο νεαρός γυμναστής του Κολεγίου Σπρίνκγφιλντ της Μασσαχουσέττης, καθόταν προβληματισμένος στο γραφείο του. Σκεφτόταν πώς θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα παχνίδι για να παίζουν οι μαθητές του σε κλειστό χώρο και ταυτόχρονα να είναι ενδιαφέρον και θεαματικό.Η ώρα περνούσε κι άρχισε ν' απογοητεύεται. "Άδικα πονοκεφαλιάζω", είπε και εκνευρισμένος πέταξε στο καλάθι των σκουπιδιών ένα τσαλακωμένο χαρτί, που όση ώρα σκεφτόταν, το ταλαιπωρούσε στα χέρια του. Το χάρτινο μπαλάκι μπήκε στο καλάθι και τότε ο Νέισμιθ, σαν να χτυπήθηκε από ηλεκτρικό ρεύμα. Πετάχτηκε όρθιος. Χτύπησε τα χέρια του και φώναξε σαν νέος Αρχιμήδης: "Εύρηκα". Η ενστικτώδης κίνηση που έκανε, του έδωσε την ιδέα πάνω στην οποία θα στήριζε το παιχνίδι. Ο Νέισμιθ είχε σπουδάσει θρησκευτικά, αλλά τον κέρδισε ο αθλητισμός γιατί, όπως έλεγε κι ο ίδιος, "πιο εύκολα μπορώ να επηρεάσω τους νεαρούς να γίνουν Χριστιανοί μέσω του αθλητισμού, παρά με το κήρυγμα". Ο επικεφαλής του αθλητικού τμήματος στο Σπρίνγκφιλντ είχε προετοιμάσει τον Νέισμιθ. Του επίστησε την προσοχή ότι οι μαθητές του ήταν "επαναστάτες", ότι οι παλιές ασκήσεις γυμναστικής τους άφηναν παντελώς αδιάφορους κι ότι έπρεπε να βρεθεί ένα νέο παιχνίδι που να τους αποσπάσει το ενδιαφέρον. Ο οραματιστής Νέισμιθ σκεφτόταν: "θα είναι παιχνίδι με μπάλα, αλλά όχι ποδόσφαιρο που είναι επικίνδυνο. Οι παίκτες δεν θα μπορούν να τρέχουν με την μπάλα, άρα δεν θα γίνονται τάκλιν, άρα δεν θα υπάρχουν τραυματισμοί". Το επόμενο πρόβλημα ήταν και το πιο βασικό. Πώς το παιχνίδι θα γινόταν ανταγωνιστικό. Δηλαδή πώς θα σκόραραν οι παίκτες. Σκέφτηκε να βάλει ένα κουτί στο πάτωμα και να έριχναν εκεί οι παίκτες την μπάλα, αλλά αυτό ήταν ανέφικτο, καθώς οι αμυντικοί θα στέκονταν μπροστά και το παιχνίδι θα γινόταν τραχύ. Έτσι αποφάσισε να βάλει τα κουτιά να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των παικτών. Το επόμενο μέλημα του ήταν να βρει την κατάλληλη μπάλα. Αυτή του αμερικανικού ποδοσφαίρου ήταν εύκολο να κουβαληθεί από τους παίκτες και έτσι αποφάσισε ότι η μπάλα του ποδοσφαίρου ήταν η πιο κατάλληλη. Το πρωί ο Νέισμιθ βρήκε τον κ. Στέμπινς, επιστάτη του κολεγίου και του ζήτησε δύο κουτιά. Ο επιστάτης απάντησε αρνητικά, αλλά είπε στον Νέισμιθ ότι έχει δύο καλάθια από ροδάκινα να του δώσει. Ο Νέισμιθ πήρε τα καλάθια και τα κρέμασε στο μπαλκόνι του γυμναστηρίου, είχε ύφος 3 μέτρα και 5 εκατοστά. Αυτό το ύψος έχουν μέχρι και σήμερα τα καλάθια του μπάσκετ. Στις 11.30 ο Νέισμιθ περίμενε τους μαθητές του να τους παρουσιάσει το νέο παιχνίδι. Νωρίτερα τους είχε δείξει κι άλλα παιχνίδια, αλλά οι μαθητές του τα απέρριψαν, γελώντας ειρωνικά. Η αγωνία του νεαρού καθηγητή ήταν μεγάλη. "Ει, άλλο ένα νέο παιχνίδι" φώναξε ένας μαθητής, μόλις μπήκε στο γυμναστήριο. "Δοκιμάστε κι αυτό και αν δεν σας αρέσει, δεν θα σας παρουσιάσω ποτέ κανένα άλλο" είπε ο Τζιμ. Στη συνέχεια χώρισε τους 18 μαθητές του σε δύο ομάδες των 9 ατόμων και έβαλε τους δύο αρχηγούς να σταθούν στη μέση του γηπέδου. Πέταξε την μπάλα ψηλά ανάμεσα τους. Ήταν το πρώτο τζάμπολ. Οι δύο νέοι πήδηξαν να διεκδικήσουν την μπάλλα και ... ήταν γεγονός: το πρώτο παιχνίδι μπάσκετ είχε αρχίσει.Οι παίκτες, αφού δεν μπορούσαν να τρέχουν κρατώντας την μπάλα στα χέρια, άρχισαν να αλλάζουν πάσες και να προσπαθούν να τη βάλουν στο καλάθι. Έκαναν αυτό που κάνουν σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι σ' ολόκληρη τη γη. Έπαιζαν το πιο συναρπαστικό από όλα τα σπορ, αυτό που μαγνητίζει στις μέρες μας όλο τον κόσμο. Τα γέλια και οι φωνές των μαθητών του Νέισμιθ αντηχούσαν στο παλιό γυμναστήριο. Οι παίκτες, φορώντας μακρύ παντελόνι και μπλούζα, απολάμβαναν το νέο παιχνίδι και ο Νέισμιθ τους κοιτούσε γεμάτος περηφάνεια. Μετά από μισή ώρα παιχνιδιού κι ενώ είχε μπει ένα μόνο καλάθι, οι μαθητές ήταν εξουθενωμένοι, αλλά ευτυχισμένοι.Το "μικρόβιο" του μπάσκετ τους είχε κατακτήσει για τα καλό. Ρώτησαν το γυμναστή τους πότε θα μπορούσαν να ξαναπαίξουν αυτό το υπέροχο παιχνίδι. Έπαιζαν συχνά στη συνέχεια. Τον Ιανουάριο του 1892, όταν οι μαθητές γύρισαν από τις διακοπές των Χριστουγέννων, άρχισαν να δίνουν αγώνες με τα γειτονικά σχολεία που κι αυτά είχαν αρχίσει να παίζουν το νέο παιχνίδι. Τα πρώτα ματς της εποχής έληγαν συνήθως με 3-2 ή με 2-1. Το κάθε καλάθι μετρούσε ένα πόντο. Το Μάρτιο της ίδιας χρονιάς, διοργανώθηκε στο Σπρίνγκφιλντ το πρώτο τουρνουά μπάσκετ. μεταξύ των μαθητών του κολεγίου. Διάφορες γυναίκες που παρακολουθούσαν τους αγώνες από το μπαλκόνι πρότειναν να παίξουν κι αυτές. Μόλις τελείωσαν οι αγώνες των αντρών, οι γυναίκες μπήκαν στο γήπεδο και έπαιξαν. Ήταν ένα πρωτόγνωρο θέαμα, καθώς φορώντας μακριά φουστάνια προσπαθούσαν να τρέξουν και να βάλουν την μπάλα στο καλάθι. Δεν το κατάφεραν, αλλά μην ξεχνάμε ότι αυτό που μετράει στον αθλητισμό είναι η προσπάθεια. Την άνοιξη, το παιχνίδι μεταφέρθηκε έξω. Εκεί έστησαν δύο σιδερένιους πασσάλους και κρέμασαν σ' αυτούς τα καλάθια. Το μπάσκετ είχε ανοίξει τις πόρτες του και είχε ξεκινήσει για να κατακτήσει τον κόσμο. Μια μέρα ένας φοιτητής, ονόματι Φρανκ Μάχαν, επισκέφτηκε τον Νέισμιθ στο γραφείο του. -"Δρ. Νέισμιθ, πώς σκοπεύετε να ονομάσετε το νέο παιχνίδι;", τον ρώτησε. Ο Νέισμιθ απάντησε ότι δεν είχε αποφασίσει ακόμη για το όνομα του παιχνιδιού. -"Να το πούμε Νέισμιθ - μπολ", πρότεινε ο Μάχαν. -"Αυτό το όνομα θα σκότωνε κάθε παιχνίδι", απάντησε γελώντας ο καθηγητής. -"Τότε γιατί να μην το πούμε μπάσκετ - μπολ; Εξάλλου παίζεται με δυο καλάθια και μια μπάλα", αντιπρότεινε ο νεαρός. Ο Νέισμιθ πετάχτηκε επάνω, έδωσε το χέρι του στον μαθητή του και του είπε: -"Μπράβο, αυτά είναι το όνομα που του αξίζει". Το ωραιότερο παιχνίδι του κόσμου είχε βρει το όνομα του. Ο Τζιμ Νέισμιθ ήταν ο πατέρας του και ο Φρανκ Μάχαν ο νονός του. * το κέιμενο είναι από το βιβλίο "Ενας αιώνας Μπάσκετ" του Τάκη Ευσταθίου ΠΗΓΗ
-
Βλέποντας το δυο πράγματα σκέφτηκα να σας πω την αλήθεια. 1. Ότι μόνο με αλεξίπτωτο θα κατέβαινα. 2. Φαντάζομαι να είμαι στην Κρήτη και να κάνω αυτή τη δουλειά. Οι μισοί από μας θα σκοτωνόντουσαν από τις μπαλοθιές. Υ.Γ. Μην με ρωτήσει κανείς πως μου ήρθε το 2... Δεν ξέρω.
-
Συναντιούνται 4 φίλοι από το Στράτο μετά από 30 χρόνια. Αφού είπαν για τα παλιά η συζήτηση μεταφέρεται στο πόσο πετυχημένα έγιναν τα παιδιά τους. Στον 4ο τις παρέας δεν του άρεσε αυτό και πήγε στη τουαλέτα για να αποφύγει τα δυσάρεστα. - "Ο δικός μου γιος έγινε μεγάλος αρχιτέκτονας, βγάζει εκατομμύρια. Αφού να σκεφτείτε έκανε δώρο σε ένα φίλο του μια βίλα που κόστισε 100.000.000", λέει ο 1ος κοιτάζοντας τους άλλους γεμάτος καμάρι. - "Ο δικός μου έκανε δώρο σε ένα φίλο του ένα 20μετρο σκάφος άξιας 150.000.000", λέει ο 2ος γεμίζοντας υπερηφάνεια για το παιδί του. - "Σιγά τα έξοδα", λέει ο 3ος. "Ο δικός μου που είναι μεγάλος χρηματιστής δώρισε στο φίλο του μετοχές που σήμερα αξίζουν πάνω από 500 εκ". Τότε βλέπουν όλοι τον 4ο της παρέας που έρχεται χωρίς να έχει ακούσει τίποτα και μετά από πολλή πίεση αναγκάζεται να πει και αυτός τα δικά του. - "Ο δικός μου γιος είναι ένα κοπρόσκυλο όλη την ημέρα ξάπλα, ύπνο και καλό φαΐ.», απαντά αυτός. Και πως ζει τον ρωτούν οι φίλοι του; Δεν πιστεύουμε να τον ταΐζεις ακόμη; - "Αστα να πάνε! Εχει βρει 3 παλιοαδερφές, τις πηδάει και αυτές τον συντηρούν και του κάνουν και καλά δώρα. Ο ένας του αγόρασε μια ΒΙΛΛΑ, ο άλλος ένα σκάφος και ο τρίτος του έδωσε 500 εκ σε μετοχές. Κοντεύω να τρελαθώ από τη ντροπή μου.", απαντά.
-
Μας βοήθησες αλλά τι το θελες??? Τα δυο διόδια που χρησιμοποιώ είναι δημόσια ... :P Που θα βγάλω εγώ το άχτι μου για την άτιμη την κοινωνία?
