Terathlios

Πάααααααρα πολύ!!! Εγώ τι να κάνω που πρεπει να κάτσω μέχρι τις 5;;

Στο πρώτο ερώτημα απάντησα: Όπως είναι τώρα. Ο λόγος είναι ότι θέλω να έχω τον πλήρη έλεγχο της μηχανής μου. Στο 2ο ερώτημα τώρα απάντησα:Ίσως... μπλα μπλα. Δε θα με χάλαγε το αυτόματο μέσα στην κίνηση (σταμάτα-ξεκίνα-σταμάτα-ξεκίνα) αλλά σε δρόμο που δεν έχει κίνηση θα ήθελα πάλι τον έλεγχο. Το μόνο πρόβλημα σε αυτό το κουμπί έιναι ότι θα ξεχνάω σε ποια ρύθμιση θα είναι :lol:

Καλά.. δεν βγάζεις άκρη με τα ΕΛΤΑ. Κι εγώ είχα παραγγείλει κάτι απο amazon και αντί να έρθει σε 10 (το πολύ) μέρες, ήρθε σε ένα μήνα!!! Η μμλκία είχε παιχτεί στα ΕΛΤΑ φυσικά...

Με τόσες φωτό από πιτόγυρα, πείνασα!!!

Μιας και θίξατε το PRO... πώς θα αλλάζεις παίχτη στη μέση του παιχνιδιού;; Και όταν γίνεσαι ο τερματοφίσκουλας, θα πρέπει να πέφτεις κάτω;;; :lol:

Εγώ που δεν έχω ψηλόφτερο κάνει να έρθω;;; Ή θα το κάνετε πολύ hardcore??

Ναι αλλά ειναι και αυτά ;)

Κι εγώ μέσα!!!! Πείτε ώρα και μέρος!!!!!!!! Γιούχουουουουου!!!!

Mήπως μπορουμε να τη βρούμε με μεγαλύτερη ανάλυση;;; Ή και σε φυσικό μέγεθος;;

+680

Corn Flakes

Ναι αλλά πήρε όλα τα πόδια της

Κι εγώ δεν κατάλαβα τον τίτλο... Τι εννοεί ο ποιητής;;

Τι εννοούν "δεν ξέρουν τι να τις κάνουν";;;; Δεν ξέρουν ότι υπάρχει έλλειψη από αίμα γενικότερα;; Ας τις διαθέσουν για αυτούς που τις έχουν ανάγκη. Αυτό εφ'όσον έχει αποδειχθεί ότι έχει παιχτεί μλκία. On topic Μα καλά .. στο νοσοκομείο δεν ελέγχουν αν ο τάδε είναι ασθενής τους;;

Πότε άρθηκε το απόρρητο στο ίντερνετ??

Ποιός έχασε!?!?

Να'στε καλά παιδιά :) Λοιπόν τα χιλιόμετρα με αρχή και τέλος το σπίτι μου στην Παλλήνη ήταν 477χλμ. Και η δική μου η μπριζόλα είναι η απέναντι, άφησα μόνο τα λίπη πάνω (η μάλλον τα λίπη που δεν είχαν κρέας πάνω τους )

Κι επανέρχομαι στο θέμα με τα μεθεόρτια της βόλτας... Θέλετε να μάθετε πως θα είναι τα μαλλιά σας μετά από 5-6 ώρες οδήγησης με κράνος;;; Ιδού η απάντηση: Επίσης, η οδήγηση στη βροχή για τόσες ώρες έχει κάποια εμφανή αποτελέσματα στη μηχανή σας... Άντε τώρα να βρεις χρόνο για να πλύνεις το μωρό σου :lol:

Λογικά αυτό που σου λέει ο συμπατριώτης μου από πάνω (Ellesar)...μέχρι και το WC3 με το τελευταίο patch παίζει χωρίς cd.

Να'στε καλά όλοι σας. Άντε να κανονίσουμε και καμιά βόλτα να πάμε όλοι μαζί B) Ορίστε και ο χάρτης :) Στην Τρίπολη έχει γίνει μλκία αλλά πιστεύω καταλαβατε πως πήγαμε ;)

Γιατί νομίζεις οτί εγώ ξέρω που πήγα;;; :lol: Είχα βάλει το φίλο μου μπροστά κι εγώ ακολουθούσα από πίσω... θα το ψάξω όμως. Υ.Γ.: Δεν ξέρω γιατί... αλλά δεν βγάζει τις φώτο

Την προηγούμενη εβδομάδα ψήναμε μια βόλτα με ένα φίλο μου προς οπουδήποτε. Εγώ έχω τη μηχανή 2 μήνες περίπου, οπότε δεν έχω άποψη… όπου ναʼναι, καλά θαʼναι. Ο φίλος μου ευτυχώς καβαλάει χρόνια μηχανή και ήξερε διάφορες ωραίες διαδρομές. Οπότε μου λέει θα πάμε την εξής διαδρομή: Αθήνα-Κόρινθος-Λεβίδι-Πλανητέρο-Καστανιά-Στυμφαλία-Κιάτο-Αθήνα. Την οποία έχει κάνει αρκετές φορές. «Ωραία λέω εγώ»… λες και είχα ξαναπάει Κανονίζουμε μέρα και ώρα, λαδώνουμε την αλυσίδα καλού κακού, ελέγχουμε την πίεση στα λάστιχα, γεμίζουμε το ρεζερβουάρ και ναʼμαστε πρωί Σαββάτου στις 9.30 στα διόδια της Ελευσίνας. Η TransAlp η δική μου και ο Πήγασος του φίλου μου ετοιμοπόλεμες για αρκετό χιλιομετροφάγωμα. Μετά από ένα σύντομο διάλλειμα στα διόδια ξεκινάμε προς Κόρινθο. Για να μη σας τα πολυλογώ, φτάνουμε στα pit του Αρτεμίσιου κατά τις 11.15. Ο δρόμος από την Κόρινθο μέχρι εκεί ήταν βρεγμένος αλλά την ώρα που ταξιδεύαμε εμείς δεν έριξε ούτε σταγόνα. Καθόμαστε να πιούμε έναν καφέ και βλέποντας στο βάθος τον καιρό μαύρο κι άραχνο, είπαμε να περιμένουμε μέχρι (και αν) κοπάσει ολίγον τι. Κατά τις 12.30 είχε κόψει και λίγο η βροχή (απʼότι μπορούσαμε να καταλάβουμε) και λέμε να ξεκινήσουμε σιγά σιγά γιατί θα μας κόψει η λόρδα μέχρι να φτάσουμε στην ταβέρνα. Γεμίζουμε κι ένα 5ευρω τις καλές μας. Ο καιρός έξω απʼτην καφετέρια έκανε τα δικά του… ψιλοέβρεχε, οπότε λέμε ας φορέσουμε τα αδιάβροχα να είμαστε καλυμμένοι. (κρατήστε το αυτό*) Αποδείχτηκε σοφή κίνηση!!! Μετά από 5 λεπτά οδήγησης είχε αρχίσει να βρέχει καλά. Όχι πάρα πολύ αλλά ούτε και ψιλόβροχο. Που λέτε, στην εθνική οδό προς Τρίπολη γίνονταν έργα σε όλο περίπου το μήκος της, πράγμα το οποίο κατέληξε στο χάσιμο της εξόδου προς Βυτίνα. Αντʼαυτού οδεύσαμε προς την πρωτεύουσα του νομού την περήφανη Τριπολιτσά. Ευρισκόμενοι, αμφότεροι, για πρώτη φορά στην Τρίπολη φάγαμε κανά 10λεπτο ρωτώντας τους κατοίκους της προς τα πού πάμε για Βυτίνα. Με τα πολλά τον βρήκαμε και ξεκινάμε με δόξες και τιμές!!! Εν τω μεταξύ ο καιρός συνέχιζε να ψιλοβρέχει καθʼόλη τη διάρκεια της διαδρομής. Φτάνουμε στο κλήμα του Παυσανία και κάνουμε μια ολιγόλεπτη στάση για το απαραίτητο ξέπιασμα. Το κλήμα όσο τοʼδατε εσείς… άλλο τόσο το είδα κι εγώ. Ξεκινάμε λοιπόν ξανά προς το πλατανόδασος στο Πλανητέρο περνώντας από μια διαδρομή με αρκετές στροφές και ωραίο περιβάλλον. Τα λιγοστά χωριουδάκια που συναντούσαμε στο διάβα μας είχαν τον αέρα της παράδοσης, πράγμα που τα έκανε όμορφα. Αποκορύφωμα της «παράδοσης» πάντως ήταν ένα χωριό (το όνομα του οποίου διαφεύγει αυτή τη στιγμή απʼτη μνήμη μου) στο οποίο είχαν στήσει στην πλατεία ίσα με 20 σούβλες. Οι τελευταίες ήταν φορτωμένες με αρνιά και κοκορέτσια σε διάφορα στάδια ψησίματος. Όντας μέγας κρεατοφάγος εγώ και νομίζοντας ότι εδώ θα κάτσουμε.. είχε φτάσει το χαμόγελο στʼαυτιά , που λένε. Αλλά ήταν της μοίρας του γραφτό να σβήσει γρήγορα, βλέποντας το φίλο μου να οδεύει έξω απʼτο χωριό. Ακολουθώντας εγώ, είχα την απορία που στο διάτανο πηγαίνουμε . Σημειωτέον… με είχε θερίσει και η πείνα. Τελικά, φτάνουμε στον προορισμό μας: Οι πηγές του Αροάνιου! Η διαδρομή μέσα απʼτο πλατανόδασος μαγευτική… οι θεόρατοι πλάτανοι σε συνδυασμό με το ψιλόβροχο ήταν το κάτι άλλο!!! Με το που ξεκαβαλικεύουμε της μηχανές, βγάζουμε και τα αδιάβροχα, τα οποία απλώνονται πάνω στις μηχανές για να στεγνώσουν (και καλά), βουρ για την ταβέρνα που έχουμε μπροστά μας. (το λόγο σας τον αφήνω να τον μαντέψετε) Απʼότι μου είπε ο φίλος μου, οι πηγές είναι τόπος έλξης για μοτοσικλετιστές αλλά και για τα διάφορα ΚΑΠΗ της περιοχής. Βασικά το 2ο δεν χρειαζόταν να μου το πει… το διαπίστωσα από μονός μου. Ένα λεωφορείο είχε μόλις αδειάσει τους σεβαστούς γέροντες μετά των συζύγων τους. Παραγγέλνοντας τα διάφορα κρεατικά και τα απαραίτητα ορεκτικά-συνοδευτικά (βλέπε τζατζίκια, σαλάτες κλπ) πιάσαμε την πάρλα γενικώς και αορίστως περιμένοντας όχι και τόσο υπομονετικά για την έλευση του λουκούλλειου γεύματος. Περιττό να σας τι έγινε όταν έφτασαν τα πρώτα δείγματα του. Δυστυχώς φωτογραφίες για την ποσότητα και την ποιότητα του φαγητού δεν υπάρχουν, διότι ως εκ θαύματος εξαφανίστηκε με το που ήρθε. Έχουμε όμως το πώς ήταν μετά την φαγοποσία: Μετά απʼτο φαί, είπαμε να περπατήσουμε λιγάκι για να δω εγώ λιγάκι το μέρος. Όπου και να πήγαινες θα υπήρχαν νερά… νερά που τρέχανε από πιο πάνω, νερά που αναβλύζανε κατευθείαν απʼτο χώμα, νερά που βγαίνανε μέσα από τις πέτρες… ΝΕΡΑ ΠΑΝΤΟΥ!!! Ορίστε και τα διαπιστευτήρια: Στην παρακάτω, τα νερά αναβλύζουν μέσα απ'το χώμα!!! Αφού θαυμάσαμε το μεγαλείο της φύσης, είπαμε να την κάνουμε γιατί είχε πάει και 5 και δε θέλαμε να μας πιάσει η νύχτα στο επαρχιακό οδικό δίκτυο. Οπότε ντυνόμαστε πάλι με τα αδιάβροχα και ξεκινάμε. Η συνέχεια περιελάμβανε την ανάβαση στα Αροάνεια όρη σε υψόμετρο περίπου 1.500 μέτρων. Η βροχή όμως δεν έλεγε να σταματήσει και αντί να προσέχουμε τη διαδρομή απʼτην οποία περνούσαμε, προσέχαμε μη σαβουρωθούμε σε καμιά λακκούβα με νερά. Αχχχ αυτοί οι αθάνατοι ελληνικοί δρόμοι, γιατί να είναι αθάνατοι;;; Η διαδρομή πιστεύω σε στεγνό περιβάλλον θα ήταν ότι καλύτερο αλλά δεδομένης της κατάστασης θα μπορούσε να θεωρηθεί έως κι επικίνδυνη. Το καλό ήταν ότι δεν είχε καθόλου κίνηση. Αυτοκίνητο βλέπαμε ανά μισή ώρα. Στην κορυφή του βουνού σταματήσαμε να βγάλουμε 2-3 φωτογραφίες για ναʼχουμε να λέμε που ανεβήκαμε: Ποιός είπε ότι η Ελλάδα δεν έχει πάσσα;; Και μια φωτό με τις κούκλες μας... ... και όχι, ο φίλος μου δεν είναι νανος Στο κατέβασμα ο δρόμος είχε χειροτερέψει… πως δε σαβουρώθηκαμε κι εγώ κι ο φίλος μου πάλι καλά να λέμε. Χαρακτηριστική περίπτωση.. ο δρόμος σε ένα σημείο να έχει γίνει λίμνη απʼάκρη σʼακρη, να βλέπω εγώ το φίλο μου, που ήταν μπροστάρης, ότι κάπου βρήκε αφού σήκωσε αρκετά νερά, λέω εγώ θα πάω απʼαλλού να ξεφύγω της λακκούβας… έλα όμως που εκεί που πήγα εγώ καραδοκούσε άλλη λακκούβα… ήταν που ήταν τα παπούτσια λούτσα απʼέξω (από μέσα είχε περάσει ελάχιστα) η τελευταία λακκούβα τα κάλυψε όλα… μην τύχει και δεν έχουν βραχεί κάπου. Ύστερα από πολλές στροφές και χαντάκια μέσα στο δρόμο φτάνουμε στην Καστανιά. Εκεί είχε το πρόγραμμα καφέ, αλλά όπως προείπα θέλαμε να προλάβουμε τη νύχτα, οπότε δε σταματήσαμε και συνεχίσαμε. Επόμενη στάση ήταν η λίμνη στην οποία ο Ηρακλής είχε σκοτώσει κάτι κοτόπουλα, τις στυμφαλίδες όρνιθες ντε. Έπειτα των απαραίτητων φωτογραφιών, παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής. Η καλή μου... Οι καλές μας... *Θυμάστε τι σας είπα να κρατήσετε;; Αν δε θυμάστε είναι καιρός να κάνετε λίγο scroll-up To αδιάβροχό μου, το είχα πάρει από τα MAKRO... Όπως είδατε στις φωτο έχει jacket και πατελόνι... Το jacket με κάλυψε μια χάρα, σε σημείο που δεν το περίμενα τόσο καλό... αλλά το πανταλόνι ήθελε κανα 2 νούμερα παραπάνω να γιατί: Μπροστά: Πίσω: Είστε ελεύθεροι να γελάσετε όσο θέλετε... Συνεχίζουμε... Ο δείκτης της βενζίνης της δικιάς μου είχε πέσει αρκετά (στη 1 απʼτις 5 γραμμές) κι εκεί μʼέλουσε ένας κρύος ιδρώτας (αφού δε με είχε λούσει η βροχή ελέω αδιάβροχου). Ο φίλος μου όμως με καθησύχασε ότι κάτι θα βρούμε στο δρόμο και θα γεμίσουμε. Έτσι κι έγινε.. ύστερα από κάμποσα χιλιόμετρα σταματάμε για να γεμίσω εγώ ένα ακόμα 5ευρω και φεύγουμε προς Κιάτο. Είχε αρχίσει να νυχτώνει. Η ζελατίνα του κράνους είχε μαζέψει αρκετή λασπουριά απʼτη βροχή. Η όραση μου όταν νυχτώνει χειροτερεύει. Όλα τα προηγούμενα συν τις εναπομείναντες σταγόνες σε συνδυασμό με τα φώτα των περαστικών αυτοκινήτων της απέναντι λωρίδας κάνανε τα τελευταία χιλιόμετρα εφιαλτικά για μένα σε σημείο που αν δεν είχα το φίλο μου μπροστά να βλέπω που πηγαίνει, σίγουρα θα είχα καρφωθεί σε καμιά κολώνα , η θα είχα αγοράσει οικόπεδο (με ελάχιστα βέβαια χιλιόμετρα αλλά η αγορά θα ήταν σίγουρη). Φτάνουμε επιτέλους στο σταθμό του Βέλου Κορίνθου στις 8 μετά μεσημβρίας. Μεγάλη ανακούφιση για μένα. Σταματάμε για έναν καφέ και καθάρισμα της ζελατίνας, γιατί δεν πήγαινε άλλο. Μιλάμε για πολύ βρωμιά πάντως. Ύστερα απʼτον καφέ βγαίνουμε και πάμε στις μηχανές που μας περίμεναν απʼέξω… εκεί είχαμε κι ένα ευτράπελο… Ήμασταν εμείς στις μηχανές και συζητούσαμε «Να βάλουμε τα αδιάβροχα, να μην τα βάλουμε…» και τσουπ.. σκάει μύτη ένας τύπος γύρο στα 50 φεύγα και μας λέει: «παιδιά μήπως ενδιαφέρεστε για κανένα μπουφανάκι Dainese στα 50 ευρώ;; Ευκαιρία είναι…» Αρνούμαστε αμφότεροι ευγενικά και μετά μου λέει ο φίλος μου… -Το μπουφανάκι Dainese ξέρεις από πού είναι, ε;; -Τι εννοείς;; -Made in Santa Barbara… Και μετά από αυτό το ευχάριστο διάλλειμα, βάζουμε τα αδιάβροχα… στη βαλίτσα, γεμίζουμε βενζίνη στο δίπλα βενζινάδικο και φεύγουμε για το τελευταίο κομμάτι της βόλτας μας. Την επιστροφή στα σπίτια μας, έχοντας αποκομίσει αρκετές εικόνες απʼτην διαδρομή και με συνεννόηση για την επόμενη… Ελπίζω να μη σας κούρασα με το κατεβατό μου… αλλά ήταν η πρώτη μου βόλτα με τη μηχανή και βγήκε ο συγγραφέας από μέσα μου.

Ένα τέτοιο έχω στην πισίνα μου :lol:

Έγραψες!!! :respekt:

Πάει το παστίτσιο στο μπάρ και λέει του μπάρμαν: " Πιάσε μια μπύρα." Απαντά ο μπάρμαν: "Συγνώμη αλλά δε σερβίρουμε φαγητό..." Ξέρω... ψιλολαλακία είναι :D