costasp

Χαχαχαχα... Διακρίνω έναν on-going πόλεμο μεταξύ σχολών (ντυμένων, γυμνών και λοιπών συγγενών...). Έτσι πρέπει... Μέσα από την αντιπαράθεση θα διαπρέξει ο δικαιωματικός νικητής, δηλαδή τα γυμνά (γουστάρω δημοκρατικές διαδικασίες). Πάντως το πρωί είδα από κοντά το νέο BMW F800R και την άκουσα με το άτιμο. Όμορφο είναι...

Καλώς σας βρήκα παιδιά. Η αλήθεια είναι ότι τα "γυμνά" μου ασκούν ιδιαίτερη γοητεία, και δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στα δίκυκλα ;-) Πέραν της πλακίτσας, με τα άτιμα τα Agusta έχω μεγάλο θέμα. Όπως θέμα, έχω γενικότερα με τα ευρωπαϊκά γυμνά, όχι βέβεια πως το GSR, ή το νέο FJ6, ή το καινούργιο Hornet δεν μου ασκούν γοητεία... Απλά, τα ευρωπαϊκά, και δη τα ιταλικά, είναι... κάπως τα άτιμα. Να είμαστε όλοι καλά να τα λέμε εδώ μέσα παιδιά, και πάντα όρθιοι (ή έστω πλαγιασμένοι) και υγιείς :-)

Μάλιστα... άρα ξεκινάμε το ψάξιμο να δούμε από πού προέρχονται εν λόγω τριγμοί. Τα φώτα αλλάχθηκαν με xenon (ζευγάρι μεσαία και μεγάλη σκάλα) και επιτέλους... εγένετο φως!!! Βλέπω τον δρόμο την νύχτα! Όσο για τη σκληρότητα, πραγματικά είναι κούτσουρο το άτιμο. Μου θυμίζει το Peugeot Rallye 1.3 8V του ξάδερφού μου που γυρνάει τα Μέγαρα σε χρόνο dt ;-) Δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει το μέλλον και αν τελικά βαρεθώ την τόση αποστροφή της ανάρτησης για τις ανωμαλίες, αλλά προς στιγμήν, δεν σκέφτομαι να το αντικαταστήσω. Από την άλλη, ενδέχεται απλά να έχω την καψούρα της νέας αγοράς και να εθελοτυφλώ... Ίδωμεν...

Χαιρετώ όλα τα μέλη. Νεούδι, οδηγός μόνο scooter (μέχρι στιγμής). Από Italjet 50, σε Skipper 150, σε Beverly 200, ξανά σε Beverly 250 και στη συνέχεια σε Nexus 500. Επί της παρούσης κάτοχος Derbi GP1-250 Racing. Άντε και με την MV Agusta Brutale κάποια στιγμή... Καλώς σας βρήκα παιδιά...!

Να είσαι καλά φίλε μου! Καλώς σας βρήκα...

Σας χαιρετώ, ως νεότατο μέλος, και σας εύχομαι καλές και ασφαλείς βόλτες… Όντας πρόσφατος ιδιοκτήτες ενός Derbi GP1-250R του ’08, είπα να μοιραστώ και εγώ μαζί σας τις πρώτες μου εντυπώσεις. Να σημειώσω ότι έχω μία σχετική (ίσως και μικρή) άποψη περί scooters, καθώς έχω υπάρξει κάτοχος Italjet Formula 50LC, Piaggio Skipper 125, Piaggio Beverly 200, Piaggio Beverly 250ie, Gilera Nexus 500.. Η απόφαση για την αγορά του GP1 ήταν σχετικά απλή. Έχοντας πουλήσει πριν 2,5 χρόνια το Nexus, καθώς ένας ταξιτζής θεώρησε καλό να παραβιάσει ένα stop και εγώ να την γλιτώσω στο παρά πέντε, ευτυχώς χωρίς πτώση, είχα πει στον εαυτό μου ότι δεν πρόκειται να ξαναπάρω δίκυκλο… Αλλά δεν… Εργάζομαι στο (καρα)κέντρο της Αθήνας (Κοραή & Κλαυθμώνος) και η έλλειψη μηχανής είχε κάνει την κατάσταση με τις μετακινήσεις μου ανυπόφορη (αμάξι μέχρι το metro, συχνά πυκνά parking επί πληρωμή και μετά metro). Από την άλλη, έχοντας και κάποια επαγγελματικά/οικονομικά ανοίγματα, δεν ήθελα να επενδύσω μεγάλο ποσό σε scooter, παρόλο που η καψούρα με το Nexus 500 δεν ξεχνιέται. Το πάτημά του, το γκάζι του και το στυλ οδήγησής του γενικότερα δεν πιστεύω να τα ξαναβρώ… (ίσως στο νέο T-Max 500 ;-)). Με δεδομένο λοιπόν το limited budget και το ότι ήθελα να πατάει, να φρενάρει και να στρίβει, οι επιλογές ήταν εκ των πραγμάτων λίγες: Runner 200, GP1 250, X-Max 250, άντε και κάνα Beverly 300. Όταν όμως πέτυχα αγγελία για GP1-250 με € 2.500 και μάλιστα μοντέλο Μάρτιος ’08, δεν το πολυσκέφτηκα… Το πήρα! Ας αρχίσουμε με τα στραβά του: • Περίμενα καλύτερα πλαστικά… Δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα με συνεχείς τριγμούς, αλλά όταν αφήσεις το γκάζι, μέχρι να πέσουν οι στροφές στο ρελαντί, κάπου στην περιοχή των 4 έως 2 χιλ. σαλ, τρίζει το μίνι φέρινγκ που καλύπτει τα όργανα. Όταν φτάσεις στο ρελαντί, ή όταν ξαναεπιταγχύνεις, δεν έχεις κανένα τριγμό. • Κοπανάει… Ακόμα και στην μαλακότερη ρύθμιση της πίσω (μονής και κεντρικής!) ανάρτησης, το GP1 την ακούει ακόμα και αν πατήσεις πακέτο από τσιγάρα ;-). Εντάξει, υπερβάλλω λιγάκι, ένα sport scooter είναι και πρέπει εξ ορισμού να είναι σκληρό (εξ ου και το πώς στρίβει όπως θα δείτε παρακάτω), αλλά περίμενα μία λογικότερη επιλογή μεταξύ άνεσης και sport συμπεριφοράς. • Ύψος σέλας… Είμαι 1,.77 και το παίζω Ιωάννης Μελισσανίδης για να ανέβω στην σέλα. Έμαθα ότι το μοντέλο του 09 είναι πιο χαμηλό. Λογικότατον! Από την άλλη, είναι που είναι ψηλή, έβαλαν από κάτω και την τάπα βενζίνης, έτσι για να προσέχεις την σιλουέτα σου, μην τυχόν και παχύνεις και δεν μπορείς να κατέβεις να βάλεις καύσιμα… Η τάπα έπρεπε να είναι ανάμεσα στα πόδια του οδηγού, όπως στα Gilera. Παράλληλα, η σέλα αυτή επιβάλλει ο οδηγός να είναι μπάκουρας, ή να στείλει τη γυναίκα του στα Bodyline. Νορμάλ γυναίκα δεν χωράει εκεί πάνω. Ίσως ένα μινιόν πιπίνι, βάρους κάτω των 50 κιλών μαζί με τα ρούχα και τα τακούνια, και ύψους κάτω του 1.60, αλλιώς θα πρέπει να πάρει taxi. • Το clip-on τιμόνι… Χρειάστηκε να κάνω μία μεγάλη διαδρομή «Περιστέρι-Νέα Μάκρη» και τούμπαλιν και ήδη στα μισά του «πήγαινε» οι καρποί μου με ενοχλούσαν. Κάτι η κλίση των clip-ons αφού είμαι ασυνήθιστος σε αυτά, κάτι οι κραδασμοί από την ανάρτηση, κάτι η στάση οδήγησης που έχει, αφού γέρνεις προς τα εμπρός, το αποτέλεσμα κουράζει σε μεγάλες διαδρομές. • Φώτα… Δεν έχει, έτσι απλά… Αποτελούν διακοσμητικό στοιχείο, αφού τα πορείας παίζουν με τα νεύρα του οδηγού. Το φανάρι έχει μεγάλη διασπορά, αλλά καθόλου πυκνότητα δέσμης. Προσπάθησα να τα κατεβάσω όσο πάνε, αλλά το αποτέλεσμα ήταν απλά να φωτίσω κάπως την άσφαλτο και όχι τα χωράφια, όπως έκανε πριν. Η αλλαγή με καλύτερες/ισχυρότερες λάμπες, ή η τοποθέτηση xenon είναι κατά τη γνώμη μου επιβεβλημένη. Έμαθα όμως ότι μάλλον φοράει λάμπες Η8, πράγμα που κάνει την ανεύρεση xenon όχι και τόσο απλή. Ίδωμεν… Ας πάμε όμως και στα καλά του… και είναι σημαντικά: • Στυλ… Ίσως το πιο όμορφο sports scooter στα κυβικά αυτά. Επιθετικό, αιχμηρό, με το γυμνό πλαίσιο να τραβάει τα βλέμματα… Κυριολεκτικά χάρμα οφθαλμών! • Φρένα… Οι διπλοί εμπρόσθιοι δίσκοι και το αρκούντως δυνατό πισινό κάνουν το θέμα επιβράδυνσης παιχνιδάκι. Στο μοντέλο 09 έβαλαν μονό εμπρόσθιο. Κρίμα… «brakes are never enough» λένε οι απανταχού γκαζοφονιάδες και ίσως να έχουν δίκιο • Ανάρτηση... Αυτό που πριν χαρακτήρισα ως και μειονέκτημα είναι και ένα σημαντικότατο πλεονέκτημα του GP1. Στρίβει! Την ακούει με τις λακούβες, τα σαμαράκια και τα χασίματα, αλλά με το άτιμο, λίγο ψυχή να έχεις και να μην το φοβηθείς, σημαδεύεις την στροφή και στρίβεις. Πιστεύω ότι ένας χεράς με αυτό το «σκατό» θα βγάζει γόνατα μέχρι να ακουμπήσουν τα σταντ. Δεδομένου του στιβαρού πλαισίου του και το λίαν χοντρού Marzochi μπροστά, το GP1 μπορεί να κάνει οδηγούς μεγαλύτερων scooters να τρίβουν τα μάτια τους. • Μοτέρ και γκάζι… Γνώριμο από το Beverly 250, το εν λόγω μοτεράκι τραβάει από χαμηλά, δείχνει ρομαλέο στις μεσαίες και τελικιάζει αρκετά ψηλά την ελαφριά κορμοστασιά του GP1. Στα φανάρια, αν βγάλεις τον κακό σου εαυτό στο γκάζι, πετάγεται μπροστά καταπίνοντας μέχρι τα 60-70 σχεδόν ότι υπάρχει γύρω του σε ανάλογα και λίγο μεγαλύτερα κυβικά. Σε συμφωνημένο άνοιγμα με φίλο ιδιοκτήτη Beverly 400, το GP1 πετάχτηκε μπροστά, πήγαμε για λίγο μαζί και άρχισε να μου ανοίγει μετά τα 70. Pas mal.. Κατεβαίνοντας τη Συγγρού (κατηφόρα) το GP1 έδειξε με αρκετή υπομονή 142 στο κοντέρ. Στο ανέβασμα της ίδιας λεωφόρου, κρατούσε άνετα ταχύτητες γύρω στα 120. • Μέγεθος… μικρό και στενό, χώνεται παντού, κόβει απίστευτα και κάνει τους ελιγμούς μέσα στην κίνηση παιχνιδάκι. Οι στενοί καθρέπτες απαιτούν μία αρχική εξοικείωση, αλλά μετά τους εκτιμάς ιδιαίτερα όταν μπαίνεις άφοβα ανάμεσα στους δύσμοιρους σταματημένους στα φανάρια της ζούγκλας. • Πίνακας οργάνων… Έχει κάτι από Πρωτάθλημα SBK! Φοβερός λευκο-γάλαζος νυχτερινός φωτισμός, μεγάλο στροφόμετρο και μικρός ψηφιακός πίνακας χλμ με τους διάφορους μετρητές. Ομορφιά… Κάνει και το Ducati-style παιχνίδι με την πλήρη περιστροφή της βελόνας όταν το βάζεις μπροστά και σε βάζει σε ένα mood «πίσω και σας έφαγα!» • Εργονομία… Το περίμενα πολύ πιο κακό σε αυτό το θέμα, αλλά διαψεύστηκα ευχάριστα. Μπορεί να θέλει να θεωρείται «sport», αλλά έχει μεγάλο ντουλαπάκι στην ποδιά που κλειδώνει, με πρίζα φόρτισης κινητού, έχει 2 μικρές θηκούλες πίσω, κάτω από τον μηχανισμό ασφάλισης της σέλας, επαρκή χώρο για ένα open κράνος (για κανονικό θα σας πω μετά τον Σεπτέμβρη ;-)) Συμπέρασμα: το γουστάρω τρελά! Θα το ξαναγόραζα any time το άτιμο. Με έχει τρελάνει και από τη στιγμή που δεν το έχει και η κουτσή Μαρία, είναι ένας ακόμα λόγος να το γουστάρω τόσο πολύ. Αυτά από εμένα… Θα ήθελα να ακούσω και τις γνώμες άλλων ιδιοκτητών να δούμε εν τέλει τι λέει αυτός ο διάολος… αφού γώ ενδέχεται να είμαι και υπέρ του δέοντος απαιτητικός. Να είστε πάντα καλά.