Οδοιπορικό στην Ευρώπη

[terino 1]

Μετά από μια μικρή (γκούχα γκούχα) καθυστέρηση 5 μόλις μηνών βρήκα επιτέλους τον χρόνο να δημοσιεύσω τις λεπτομέρειες του ταξιδιού που έκανα τον Ιούλιο που μας πέρασε στην Ευρώπη.

Τώρα θα μου πεις φίλτατε συμφορουμίτη, και τι με νοιάζει εμένα ρε μεγάλε αν πήγες εσύ ταξίδι στην Ευρώπη, ε?

Ε, πως, να μην υπερηφανευτώ και εγώ το ΠΡΩΤΟ μου ταξίδι στας Ευρώπας? Και στην τελική πόσοι έχετε κάνει τέτοιο ταξίδι? Πιθανόν ελάχιστοι οπότε είναι και ένας τρόπος να μεταδώσω την εμπειρία που απεκόμισα κατά τη διάρκεια του!!!!

Το ταξίδι ξεκίνησε Παρασκευή 6 Ιουλίου όπου και φύγαμε από Πάτρα για Ancona και τελείωσε στις 28 Ιουλίου ημέρα Σάββατο με την άφιξη μας στην Πάτρα πάλι μέσω Ancona. Συμμετείχαμε δύο άτομα, εγώ (Λευτέρης) και ο κολλητός μου (Γιάννης). Μονοκάβαλοι και οι δύο, εγώ με το V-Strom DL650K5 και ο Γιάννης με Varadero 1000.

Στατιστικά ταξιδίου:

Σύνολο ημερών : 22

Διανυθέντα χιλιόμετρα : 5.353

Συνολικό κόστος βενζίνης : ~440 Ευρώ

Κόστος ταξιδιού (βενζίνες-φαγητό-ξενοδοχεία-τα πάντα εν ολίγοις) : ~2100 Ευρώ

Σύνολο φωτογραφιών : 1910 :D

Και ξεκινάμε...

Στις 14.45 είμαστε έξω από το check in στην Πάτρα περιμένουμε να θεωρήσουμε τα εισιτήρια και να πάρουμε κάρτες επιβίβασης.

Μετά από 22 περίπου ώρες ταξιδίου και με μερικές ενδιαφέρουσες γνωριμίες στο πλοίο φτάνουμε το Σάββατο το μεσημέρι κατά τις 12 στην Ancona.

Καθώς το πρόγραμμα που είχαμε βγάλει ήταν αρκετά σφιχτό και δεν μας επέτρεπε και πολλές παρεκκλίσεις αποφασίσαμε να μην μείνουμε καθόλου στην Ancona μιας και δεν μας τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή και ξεκινήσαμε αμέσως για Βενετία όπου και είχαμε προγραμματίσει την πρώτη μας διανυκτέρευση. Η ζέστη αφόρητη, κοντά στους 36 βαθμούς κελσίου, και μετά από 200+ χιλιόμετρα κάναμε την πρώτη στάση για λίγο νερό και να τεντωθούμε.

Φτάσαμε με το καλό στη Βενετία αρκετά νωρίς, αφήσαμε τα πράγματα στο ξενοδοχείο ένα γρήγορα ντους και φύγαμε να γυρίσουμε το νησί της Βενετίας με τα πόδια.

Εδώ στο Canale Grande

Αφού φτάσαμε στο σημείο να μας εγκαταλείπουν τα πόδια μας γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, αφήσαμε τις μηχανές σε ένα κοντινό γκαράζ και ξεραθήκαμε στον ύπνο.

Την επόμενη μέρα ξυπνήσαμε νωρίς, φάγαμε πρωινό και 8 η ώρα είμαστε καθοδόν για το γκαράζ να παραλάβουμε τις μηχανές μας. Φόρτωμα τα γαϊδούρια και ξεκινάμε. Στόχος η Αυστρία, το ιδανικό σενάριο θα ήταν να φτάσουμε στη Βιέννη αυθημερόν αλλά υπολογίσαμε χωρίς του κώλους μας που δεν είχαν συνηθίσει ακόμα σε τόσο μεγάλα ταξίδια.

Περάσαμε τις Άλπεις ( ) σχετικά γρήγορα και δεν τις φχαριστηθήκαμε αλλά θα μας αποζημιώσει η επιστροφή…

περάσαμε και τα σύνορα όπου καταλάβαμε ότι αλλάξαμε χώρα επειδή άλλαξε η γλώσσα στις πινακίδες.

Λίγο μετά τις Άλπεις άλλαξε απότομα και ο καιρός. Τα σύννεφα πύκνωσαν γρήγορα και οι πρώτες ψιχάλες κάνανε την εμφάνιση τους, ενώ σε δευτερόλεπτα οι ψιχάλες είχαν γίνει καταιγίδα.

Ιδού και τα πειστήρια...

Τελικά δεν τα καταφέραμε να φτάσουμε στη Βιέννη μιας και μας κατέβαλε η κούραση οπότε αποφασίσαμε να κάνουμε στάση για διανυκτέρευση 200 χιλιόμετρα νότια της Βιέννης σε ένα φανταστικό χωριό ονόματι Knittelfeld όπου στη κεντρική του πλατεία είναι το Paul's hotel, ένα αξιοπρεπέστατο, πολύ φθηνό και πεντακάθαρο ξενοδοχείο. Καμία σχέση με το ξενοδοχείο στη Βενετία όπου μας έπιασαν τον κώλο.

Την επόμενη μέρα μάθαμε από τον ξενοδόχο ότι σε απόσταση αναπνοής είναι η Α1 ring, η γνωστή πίστα Moto GP και περάσαμε μια βόλτα να την επισκεφτούμε. Όπως ήταν αναμενόμενο ήταν κλειστή και δεν μπορέσαμε να μπούμε μέσα να την δούμε αλλά ανεβήκαμε σε ένα λόφο από την πάνω μεριά και βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες.

Κατόπιν ξεκινήσαμε για Βιέννη μέσα από κάτι ελεεινούς δρόμους γεμάτους πράσινο... :P :P :P

Φτάσαμε στη Βιέννη αρκετά νωρίς μιας και η απόσταση ήταν μόλις 200 χιλιόμετρα και κλείσαμε να μείνουμε στο ξενοδοχείο Etap, μέλος της αλυσίδας Accor Hotels. Τα Etap είναι τα φτηνά της αλυσίδας αλλά ότι πρέπει για φτηνές διακοπές.

Αφού τακτοποιήσαμε τα πράγματα μας αφήσαμε το ξενοδοχείο για μια βόλτα στην πόλη. Τριγυρίσαμε το εμπορικό της κέντρο και κάναμε και μια βόλτα στον Δούναβη...

Το απόγευμα αφού κουραστήκαμε γυρίσαμε στο ξενοδοχείο και η τύχη μας χαμογέλασε μιας και μόλις μπήκαμε άρχισαν οι πρώτες ψιχάλες από μια απίστευτη καταιγίδα. Η φωτό είναι από το παράθυρο του δωματίου μας στο ξενοδοχείο.

Βλέποντας αυτόν τον καιρό αποφασίσαμε να μείνουμε μέσα για ξεκούραση. Την επόμενη μέρα παρόλο που ο καιρός ήταν ακόμα μουντός και το πήγαινε για βροχή δεν πτοηθήκαμε ιδιαίτερα και πήγαμε να δούμε το παλάτι Schonbrun (τη χειμερινή κατοικία της βασιλικής οικογένειας δηλαδή-όποιος έχει δει τη πριγκίπισσα Σίσι να ξέρει ότι σε αυτό το παλάτι έμενε)

και μετά τον πύργο τηλεπικοινωνιών με ύψος 250 μέτρα και περιστρεφόμενη καφετέρια στα 170 μέτρα.

Κατόπιν επιστροφή στο κέντρο της πόλης, αγοράσαμε τις περίφημες σοκολάτες Sacher να τις δοκιμάσουμε

και νιώσαμε ένα μικρό οργασμό στον ουρανίσκο μας.

Την επόμενη μέρα αναχωρήσαμε για τον επόμενο σταθμό του ταξιδιού μας, την Πράγα η οποία απείχε περίπου 230 χιλιόμετρα.

Ο καιρός ήταν σύμμαχος, ούτε ένα σύννεφο στον ουρανό αλλά η θερμοκρασία δεν ξεπερνούσε τους 15 βαθμούς κελσίου.

Φτάνουμε στα σύνορα ...

σταματάμε για συνάλλαγμα και συνεχίζουμε μέχρι την Πράγα απολαμβάνοντας τα καταπληκτικά καταπράσινα τοπία με τις λίμνες και τα ποταμάκια σε όλη τη διαδρομή.

Στην Πράγα μας σύστησαν ένα hostel και μείναμε. Φθηνό και καθαρό και με πολύ ενδιαφέρων κόσμο.

Αφού τακτοποιήσαμε τα πράγματα μας φύγαμε να κάνουμε μια βόλτα στην πόλη με τα πόδια για μια πρώτη γνωριμία! Μόλις άρχισε να σκοτεινιάζει τα πόδια μας άρχισαν να μας εγκαταλείπουν και ξαφνικά είδαμε ένα κουβανέζικο bar με ζωντανή ορχήστρα και αποφασίσαμε να μπούμε μέσα να πιούμε ένα ποτό και να ξεκουραστούμε λίγο. Το μπαράκι ήταν όλα τα λεφτά, ήπια το καλύτερο mojito ever και το σημαντικότερο όλων, κόστιζε μόλις 5 ευρώ. Μετά από πέντε mojitos και μία ωραία ζαλάδα να έχει κάνει την εμφάνιση της αποφασίσαμε να γυρίσουμε στο hostel για ξεκούραση όπου και γνωρίσαμε τον συγκάτοικο μας στο θάλαμο, τον Torrance, ένα barman από την Ουάσινγκτον. Ο Torrance λοιπόν, είχε γαμώ τους χαβαλέδες και κατεβήκαμε στο μπαράκι του hostel, στο υπόγειο να συνεχίσουμε με μπύρες.

Η επόμενη μέρα αφιερώθηκε στον τουρισμό. Πήγαμε στη γέφυρα του Καρόλου ..

βόλτα στο ποτάμι ...

και κατόπιν πετύχαμε ένα ράλι παλαιών αυτοκινήτων όπου και κάτσαμε να χαζέψουμε και να βγάλουμε τις απαραίτητες φωτογραφίες.

Την επόμενη μέρα ανακαλύψαμε πόσο καλές τιμές έχουν τα εμπορικά κέντρα στην Πράγα. Περάσαμε λοιπόν από ένα εμπορικό κέντρο και σηκώσαμε όλα τα Levis, Adidas, Nike, Marlboro Classics και Zara και φύγαμε με τις μπαγκαζιέρες γεμάτες. Η υπόλοιπη μέρα κύλησε με βόλτες στην πόλη όπου μέχρι στιγμής ο καιρός μας έχει κάνει το χατίρι και δεν έχει βρέξει ούτε λεπτό.

Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε για εκδρομή σε ένα κάστρο 40 χλμ έξω από την Πράγα αλλά όταν φθάσαμε μας είπαν ότι έπρεπε να αφήσουμε τις μηχανές και να περπατήσουμε 4 χλμ για να φθάσουμε στο κάστρο... οπότε ξενερώσαμε και αντ'αυτού περάσαμε από ένα super market, ψωνίσαμε και κάναμε πικνίκ δίπλα στο ποτάμι.

Αυτή ήταν η τελευταία μας μέρα στην Πράγα και την επομένη ξεκινήσαμε για Βερολίνο όπου ήταν και ο επόμενος σταθμός του ταξιδιού.

Στα σύνορα Τσεχίας - Γερμανίας ...

ήταν και ο μοναδικός έλεγχος που μας κάνανε στα διαβατήρια. Και όταν λέω έλεγχος, εννοώ απλά επίδειξη του διαβατηρίου.

Μετά από συνολικά 7 ώρες πάνω στις μηχανές και ένα παγκόσμιο μούδιασμα στον κώλο φτάσαμε στο Βερολίνο όπου δυστυχώς δεν βρήκαμε hostel με διαθέσιμα κρεβάτια και καταφύγαμε στην λύση των Etap Hotels όπου δεν μας χάλασε καθόλου μιας και ήταν δίπλα (σχεδόν) στην κεντρική πλατεία του Βερολίνου (Potsdamer Platz).

Παραδόξως ο καιρός ενώ μας είχε συνηθίσει σε κρύο και βροχή, εκείνη τη μέρα η θερμοκρασία είχε φτάσει τους 30 βαθμούς κελσίου και σε συνδυασμό με μια ανυπόφορη υγρασία, η ατμόσφαιρα ήταν τουλάχιστον αποπνικτική. Επειδή όμως είχαμε σκοπό να μείνουμε μόνο 3 μέρες στο Βερολίνο κάναμε την καρδιά μας πέτρα και βγήκαμε στον ποδαρόδρομο.

Πρώτη στάση… που αλλού? Στον πύργο τηλεπικοινωνιών του Βερολίνου (μας αρέσουν τα ψηλά μέρη όπως αποδείχτηκε)

και κατόπιν βόλτα στο περιβόητο τείχος του Βερολίνου, ή μάλλον τα τελευταία 200 μέτρα που διασώζονται από το τείχος μιας και το υπόλοιπο το έχουν κάνει σουβενίρ.

Την επόμενη μέρα την αφιερώσαμε στο περπάτημα και στα ψώνια. Στην Potsdamer Platz είναι ένα αχανές κτίριο το οποίο ονομάζεται Sony Center και είναι τι άλλο…? Ένα πολυκατάστημα που πουλάει μόνο προϊόντα Sony. Βρήκα και εγώ λοιπόν την ευκαιρία και πήρα μια καινούρια κάρτα μνήμης για τη φωτογραφική μου μιας και τα 256 Mb ήταν πολύ λίγα. Με 38 ευρώ λοιπόν είχα μια ολοκαίνουρια Memory Stick των 2 Gb και χωρητικότητα άφθονη να βγάλω όλο το υπόλοιπο ταξίδι. Η τρίτη μέρα κύλησε περίπου τα ίδια, επισκεφτήκαμε την πύλη του Βρανδεμβούργου και το (Γερμανικό κοινοβούλιο)

και την επομένη αναχωρήσαμε…

Επόμενος σταθμός : Amsterdam

Απόσταση : 721 km (ένδειξη GPS)

Η απόσταση ήταν τεράστια και δεν περιμέναμε να αντέξουν οι κώλοι μας, οπότε είχαμε σκοπό να την σπάσουμε στα δύο. Όταν όμως είδαμε την πρώτη ταμπέλα που έλεγε Amsterdam πάνω …

Είπαμε τέρμα… απόψε θα κοιμηθούμε στο Amsterdam.

Βαθιά ανάσα λοιπόν, σφίγγουμε τα grip του γκαζιού και φύγαμε. Μέχρι εκείνο το σημείο πηγαίναμε από επαρχιακούς δρόμους για να απολαμβάνουμε το τοπίο. Μετά όμως δεν αντέχαμε άλλο οπότε βγήκαμε στις autobahn, πιάσαμε μεσαία λωρίδα και το ταχύμετρο σταθερά κολλημένο στα 180 χιλιόμετρα την ώρα.

Περάσαμε τα σύνορα αρκετά γρήγορα και η επόμενη ταμπέλα ήταν λύτρωση

Άλλη μια ώρα το πολύ μας έμενε και φτάναμε…

Φτάσαμε κατά τις 8 το βράδυ μετά από 10 ώρες πάνω στις μηχανές. Δυσκολευτήκαμε λίγο να βρούμε μέρος για ύπνο αλλά τελικά τα καταφέραμε μετά από καμιά ώρα οπότε και αφήσαμε τα πράγματα μας, κάναμε ένα μπάνιο και παρόλη τη κούραση κατεβήκαμε στην πόλη βόλτα. Πρώτη βόλτα στο Άμστερνταμ που αλλού? Στα κόκκινα φανάρια. Είχε ήδη πάει 10 και κάτι αλλά ακόμα είχε αρκετό φως, ενδεικτικό του πόσο βόρεια είχαμε φτάσει. Μετά τη σύντομη βόλτα μας γυρίσαμε και ξεραθήκαμε στον ύπνο.

Οι επόμενες μέρες κύλισαν με τουρισμό κατά κύριο λόγο, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες μιας και ξεφύγαμε λιγάκι.

Δείτε μια φωτό της κεντρικής πλατείας με το μουσείο της Madam Tussaud

Και μια φωτό από τη μέσα μεριά ενός coffee-shop

Τη δεύτερη μέρα ανεβήκαμε στο βορειοανατολικό άκρο του κόλπου του Amsterdam, περίπου 120 χιλιόμετρα βορειότερα στην πόλη του Den Helder με τον διάσημο φάρο.

Εκεί είναι και το φράγμα που έχουν φτιάξει οι Ολλανδοί για να προστατεύονται από τη βόρεια θάλασσα.

Δυστυχώς εκείνη τη μέρα ο καιρός δεν μας έκανε το χατίρι και η επιστροφή στο Amsterdam έγινε με καταρρακτώδη βροχή η οποία ευτυχώς σταμάτησε λίγο πριν μπούμε στην πόλη.

Την επόμενη μέρα πήγαμε στο Hard Rock Café για μια μπυρίτσα βρε αδερφέ

όπου και ανακαλύψαμε πως ο μπάρμαν είναι Έλληνας ο οποίος πήγε εκεί πριν μερικά χρόνια και κόλλησε. Ο Κώστας (ο μπάρμαν ντε) ξηγήθηκε πολύ καλά, μας είπε που να βγούμε το βράδυ, μας πέθανε στα κεράσματα, μας έκανε βόλτα ο ίδιος στην πόλη κ.τ.λ. Κωστάκη να ‘σαι καλά όπου και να είσαι.

Όποιος πάει στο Amsterdam να πάει να βρει τον Κώστα στο Hard Rock Café, θα τον φτιάξει πολύ καλά. Εγώ έχω διατηρήσει επαφή μαζί του μέσω e-mail.

Έτσι κύλησαν οι 5 καταπληκτικές μέρες στο Amsterdam ώσπου ήρθε η ώρα της αναχώρησης…

Βρισκόμαστε ήδη στη 17η μέρα του ταξιδιού και η μέρα που ξημερώνει είναι η 23η Ιουλίου.

Στις 8 η ώρα είμαστε ήδη πάνω στις μηχανές μας και ξεκινάμε. Μία μικρή στάση στο Rotterdam για να δούμε από κοντά το διάσημο λιμάνι και επόμενος προορισμός στο GPS το Maastricht απ’όπου σκοπεύουμε να περάσουμε τα σύνορα και να μπούμε Γερμανία πάλι.

Εδώ μία από τις στάσεις που κάναμε σε ένα καταπράσινο δρόμο

Ο καιρός μας ταλαιπωρεί για άλλη μια φορά και ταξιδεύουμε όλη μέρα με αρκετά δυνατή βροχή. Ευτυχώς τα αδιάβροχα κάνουν καλά τη δουλειά τους και δεν πέρασε ούτε μια σταγόνα νερό. Το ίδιο και η ενδοεπικοινωνία που είχαμε η οποία έκανε τη δουλειά της άψογα ακόμα και σε ταχύτητες της τάξης των 140 – 150 χιλιομέτρων την ώρα. Μπαίνουμε Γερμανία και στο GPS ο προορισμός είναι το Dusseldorf. Σε μία όμως στάση που κάναμε για βενζίνη και καφέ αποφασίσαμε να μην πάμε πάλι σε πόλη αλλά να βρούμε ένα μικρό γραφικό χωριό και να διανυκτερεύσουμε εκεί.

Μετά από πολύ κόπο και κάμποσα κλειστά πανδοχεία βρήκαμε μια μικρή πανσιόν η οποία όμως ήταν κορυφή

Και ακόμη πιο κορυφή ήταν η πίσω αυλή της πανσιόν

Τον είχαν ένα ζευγάρι ηλικιωμένοι Γερμανοί οι οποίοι δεν μιλούσαν γρι Αγγλικά και προσπαθούσαμε να συνεννοηθούμε με νοήματα. Τελικά τα καταφέραμε κλείσαμε το δωμάτιο με 20 Ευρώ ΜΟΝΟ. Και το καλύτερο της υπόθεσης??? Ακριβώς απέναντι από την πανσιόν είχε ένας τούρκος σουβλατζίδικο !!!!

Τσακίσαμε λοιπόν από μια πίτσα με γύρο ο καθένας και μια μπύρα

Πρηστήκαμε σαν γουρούνια και πήγαμε και ψοφήσαμε στον ύπνο.

Αναχώρηση την επόμενη μέρα για την κωμόπολη Konstanz δίπλα στη λίμνη Bodensee. Μια διανυκτέρευση και εκεί και βουρ να ανέβουμε Άλπεις.

Αυτή τη φορά όμως δεν την πατήσαμε και πήγαμε από επαρχιακούς δρόμους και όχι από εθνικές. Ήταν σκέτη κ@υλα.

Το μέγιστο υψόμετρο που έγραψε το GPS ήταν 1810 μέτρα

ενώ στο κατέβασμα υπήρχαν και πολλοί άλλοι μοτοσικλετιστές που βρήκαν την ευκαιρία και τον καλό καιρό να κάνουν μια βόλτα στις Άλπεις.

Σε κάποια φάση μπήκαμε κατά λάθος και Ελβετία και δεν το πήραμε χαμπάρι ώσπου φτάσαμε και στο Sen Moritz

μετά από μια σύντομη στάση για φωτογραφίες συνεχίσαμε με πορεία προς νότο, πετύχαμε ένα μικρό καταρράκτη στη διαδρομή

και με τα πολλά φτάσαμε στη λίμνη Κόμο στη βόρεια Ιταλία. Μείναμε σε ένα ωραίο ξενοδοχείο 4 αστέρων και την επόμενη μέρα πήραμε μονορούφι τα 480 χιλιόμετρα που μας είχαν απομείνει για Ancona για να πάρουμε το πλοίο του γυρισμού.

Το δια ταύτα :

Το GPS σώζει ζωές, αν αποφασίσετε να κάνετε τέτοιο ταξίδι, πάρτε GPS μαζί σας.

Το ίδιο και η ενδοεπικοινωνία, είτε για να συνεννοηθείς με τους άλλους που θα πάτε, είτε για να πιάσεις ψιλή κουβέντα για να μην βαριέσαι, η ενδοεπικοινωνία είναι must.

Όποιος το σκέφτεται να κάνει τέτοιο ταξίδι ένα έχω να του πω… ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ. Είναι μια εμπειρία που κατά τη γνώμη μου πρέπει να έχουν όλοι… και στην τελική μοτοσικλετιστής που δεν έχει πλαγιάσει στις Άλπεις δεν είναι μοτοσικλετιστής !!!

Όποιος είχε το κουράγιο και το διάβασε όλο ΤΑ ΘΕΡΜΑ ΜΟΥ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ.

Όποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες εδώ είμαι.

[mitsos84 3]

πολυ καλο θεμα φιλε μου!! σου ευχομαι παντα τετια!!!(αντε και στα δικα μου το καλοκαιρακι... :D )

[μάθο... 10.136]

Πολυ ωραιοι!!! :)

Υ.Γ.Αντε και στα δικα μας...

[Sieche 421]

Μπραβο Λευτερη!!!Αντε και του χρονου να κανετε μια καλη/μεγαλη γυρα στις Αλπεις!!!

ΚΑΛΑ ΡΕ!!!!Περασατε απο την γειτονια μας (Duessldorf & Maastricht) και δεν ειπατε τιποτα?????Ετσι ουτε για κανα καφε????τσ,τσ,τσ

[IoannisPanagiotidis 2.125]

....με φτιαξες βρε αδελφε βραδιάτικα!

.... Μπραβο σας ! ...φανταστικη εκδρομη!... παρα πολυ ομορφη και περιεκτική αφηγηση!

...απ αυτες τις περιπέτειες που μενουν "χρυσες" χαραγμενες μεσ στα μυαλα!

................

[Carlos 68]

Πολύ καλή βόλτα!!Ελπίζω οι κώλοι σας να συνηθισαν πλέον στις πολύωρες διαδρομές :D

Και του χρόνου με υγεία

[spypetr 4]

Μπράβο ρε παιδιά, ωραίοι......

Η αλήθεια είναι ότι δε το διάβασα ακόμη, θα το διαβάσω όταν έχω καιρό.

Οι φωτογραφίες όμως, πρώτες.......

[Ouzo Power 1]

Και μετα το ατυχημα με ρωτανε ολοι αν θα ξανακαβαλισω.....

Τι να τους πεις?

Απλα αψογο!!!!!!!

Μπραβο!

υ.γ Στην φωτογραφεια με το φαγητο βλεπω Erdiunger μπυρα....

Σωστοςςςςςςςςςςςς

Τροποποιήθηκε Δεκέμβριος 7 , 2007 από τον Ouzo Power

[rtifosi 603]

Μπραβο φιλε!!! Βλεπω γυρισατε ολη την ευρωπη!!

Παντα τετοια σε ολους..... και στα δικα μας!!!!!!

[^tasoulis^ 152]

Ωραια πολυ ωραια πραγματα λεμε

[zero_one 78]

Μπράβο παιδιά! Πάντα τέτοια για να έχετε αναμνήσεις στα..... γεράματα

Ευχαριστώ που με "ταξιδέψατε" και μένα έστω και στα καθιστά ;)

Καλό κουράγιο και όρεξη για το επόμενο!

[Stomu Yamashta 71]

Μπράβο παίδες,να είσαστε καλά να υο ξανακάνετε!

Να δούμε πότε θα βάλω το δικό μου ταξίδι στο Μπρνο (Τσεχία) το καλοκαίρι που μας πέρασε...

[Πόρθος 159]

Ωραία τα ονόφια... μπράβο ρε παίδες! :vv:

[Yotis 0]

Μπραβο σας παιδια... :_thumbsup:

[jony 0]

Μπραβο ρε παιδια.....αντε και του χρονου περισσοτερα χλμ. τωρα που συνηθισατε.... :D :D

[snatch 1]

Μπράβο ρε μάγκες!

Πολύ ωραίο ταξιδάκι!!!Ζηλεύω μ@μώτο!!!!!!

Α ρε το V-strom .................καταπίνει χιλιόμετρα το άτιμο!!!!

[GLYSTRAS 6]

Οι επόμενες μέρες κύλισαν με τουρισμό κατά κύριο λόγο, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες μιας και ξεφύγαμε λιγάκι.

Όποιος πάει στο Amsterdam να πάει να βρει τον Κώστα στο Hard Rock Café, θα τον φτιάξει πολύ καλά. Εγώ έχω διατηρήσει επαφή μαζί του μέσω e-mail.

όλα ωραία και καλά αλλά τα κυριότερα τα ξέχασες μου φαίνεται……

[gmeles 4]

Μπραβο ρε φιλε! Καταπληκτικο ταξιδι!!

[black_hawk 573]

Μπραβο παιδια! αντε και του χρονου, ακομα πιο μακρυα!!

[deusXT 8]

γμτ καθε φορά που διαβαζω τετοιο ωραιο ταξιδιωτικό μπριζωνομαι ασχημα.

μπραβο ρε φιλε ωραία περιγραφε

[liz4rd 19]

μπράβο ... μπράβο ! ! !

p.s.

το coffee shop κρητικά προιόντα είχε ? ? ?

[Αιγαιοπλόος 1.661]

Μπράβο φίλε. Νά σαι καλά να κάνεις κι άλλες "μεγάλες βόλτες".

Επιβεβαιώνεις την άποψη ότι σημασία δεν έχει τί μοτοσικλέτα οδηγείς αλλά τί έχεις κάνει και πού έχεις πάει μ' αυτήν. Και πόσο οργανωμένος είσαι. Από τα λεγόμενά σου και τις φωτογραφίες σου συμπέρανα ότι πήγατε την εκδρομή σας με "αποσκευές" τα δύο βασικότερα πράγματα: Γνώση και Ορεξη.

Καταλαβαίνω απόλυτα τη μοτοσικλετιστική ηδονή που νιώθει ο πραγματικός και συνειδητοποιημένος αναβάτης, όταν βγαίνει έξω απ' τα σύνορα της χώρας του. Είναι ένα συμβολικό πέρασμα τα σύνορα. Νιώθεις μεγαλύτερη αγάπη για τη μηχανή σου, απ' ό,τι πριν. Γιατί γίνεται το μέσο (αλλά και η αιτία εδώ που τα λέμε) για να γνωρίσεις ξεχωριστά μέρη, νέους δρόμους και προορισμούς.

Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Ημουν το καλοκαίρι στην Κωνσταντινούπολη με το ΧΤ 660 R και, παρέα μ' ένα Fazer 600 (δικάβαλοι συν γυναιξί αλλά χωρίς τέκνοις), φτάσαμε μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Ο,τι και να πώ γι' αυτή την εκδρομή δεν μπορεί να περιγράψει το συναίσθημα της μοτοσικλετιστικής απόλαυσης που νιώθεις όταν απλά και μόνο όταν οδηγείς, ταξιδεύεις και ανακαλύπτεις μιαν άλλη χώρα. Αμα είναι κι η παρέα καλή, μη ζητάς τίποτε άλλο.

Ευχομαι καλά χιλιόμετρα σε όλους.

[deusXT 8]

μπράβο ... μπράβο ! ! !

p.s.

το coffee shop κρητικά προιόντα είχε ? ? ?

δε ντραπηκες? :P

κατι τετοιους ζεν πρεμιε σα και σενα με καμπριο κλπ κλπ ξερεις τι τους κανουμε στην ελλάδα?

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ σε κοβω :lol: :lol:

[liz4rd 19]

δε ντραπηκες? :P

κατι τετοιους ζεν πρεμιε σα και σενα με καμπριο κλπ κλπ ξερεις τι τους κανουμε στην ελλάδα?

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ σε κοβω :lol: :lol:

σσσσσστ ... ! ! ! κρύβε λόγια θα σου βγάλω μερίδιο ...

[City 4]

Ελλιπής η περιγραφή του ταξιδιωτικού,όπως σημείωσε ο Glystras..

Λείπουν οι ενδιαφέρουσες γνωριμίες στο πλοίο και η νύχτα στα κόκκινα φανάρια!

Να προβείς άμεσα σε αναλυτικότατο φωτορεπορτάζ! :P

Όσο για τα υπόλοιπα ένα για την εμπειρία και μία που τα μοιράστηκες μαζί μας!

Πάντα τέτοια Λευτέρη!