EKEINOS 8 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2007 περι Αναρτησεως 1ο μερος Μπροστινη αναρτηση TEXNIKO: ΠΙΡΟΥΝΙΑ XAPA KAI ΕΡΓΑΣΙΑ H ΜΠΡΟΣΤΙΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ, AN KAI ΑΠΟΤΕΛΕΙ ENA ΑΠΟ TA ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΑ (ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ THN ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΑΣ) ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΟΤΟΣΙΚΛΕΤΑΣ, EINAI ΣΥΝΗΘΩΣ KAI ΑΠΟ TA ΠΙΟ ΠΑΡΑΜΕΛΗΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥΣ.ΑΦΙΕΡΩΣΤΕ ΛΙΓΗ ΣΤΟΡΓΗ ΣΤΟ ΠΙΡΟΥΝΙ ΣΑΣ KAI ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΣΕΤΕ! ΣΕ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ, TO ΑΞΙΖΕΙ! Το πιρούνι κάθε μοτοσικλέτας, για να φέρει σε πέρας τις (αρκετές) εργασίες που του έχουν ανατεθεί, διαθέτει έναν πολύπλοκο μηχανισμό, αποτελούμενο από μηχανικά και υδραυλικά συστήματα. Το μηχανικό μέρος αποτελείται από τις μπουκάλες (που συγκρατούν τον μπροστινό τροχό), μέσα στις οποίες ολισθαίνουν τα καλάμια, δηλαδή οι χρωμιωμένοι σωλήνες που σφίγγονται από τις πλάκες του μπροστινού συστήματος και τα σπειροειδή ελατήρια, που σκοπό έχουν να αποθηκεύουν ενέργεια, απορροφώντας τις διάφορες ανωμαλίες του οδοστρώματος, όπως επίσης και τις διάφορες δυνάμεις που ενεργούν, γενικά, στο μπροστινό σύστημα κάθε μοτοσικλέτας (φρενάρισμα κ.λπ.) Το υδραυλικό σύστημα αποτελείται από ένα σύνολο βαλβίδων,εμβόλων, δακτυλίων στεγανοποίησης (τσιμούχες) και λαδιού, που ο κύριος σκοπός του είναι ν_ αποσβαίνει ομαλά (και στον επιθυμητό βαθμό) την ανεξέλεγκτη ταλάντωση του ελατηρίου, είτε κατά τη συμπίεσή του, είτε κατά την εκτόνωσή του, ενώ δευτερεύων είναι η λίπανση όλων των κινουμένων τμημάτων του μηχανικού συστήματος.Για να υπάρξει απόσβεση της ταλάντωσης του ελατηρίου, το λάδι συμπιέζεται και υποχρεώνεται σε κάθε μετακίνηση του πιρουνιού να περάσει από τρύπες συγκεκριμένης διαμέτρου και αφού όπως ξέρουμε τα υγρά είναι πρακτικά ασυμπίεστα, η αντίσταση που παρουσιάζει το λάδι κρατάει υπό έλεγχο τη μετακίνηση του μπροστινού τροχού στον κάθετο άξονα, μέσα βέβαια στα πλαίσια της διαθέσιμης διαδρομής του κάθε μπροστινού συστήματος.Το λάδι που υπάρχει σαν μέσο λίπανσης και απόσβεσης σε κάθε μπουκάλα καταλαμβάνει ένα συγκεκριμένο όγκο στο κάτω μέρος λόγω της βαρύτητας, ανάλογα με τις προδιαγραφές του κάθε μπροστινού συστήματος, που είναι περίπου στο 1/3 του συνολικού εσωτερικού όγκου. Στα υπόλοιπα 2/3 υπάρχει αέρας που συμπιέζεται όταν συμπιέζεται και η μπροστινή ανάρτηση, αφού ο εσωτερικός όγκος κατ_ ανάγκη μικραίνει. Δυστυχώς όμως οι συνθήκες εργασίας μιας μπροστινής ανάρτησης δεν είναι οι ιδανικές και με τα _ταρακουνήματα_ το λάδι ανακατεύεται με τον υπάρχοντα αέρα, με αποτέλεσμα να αφρίζει και να αλλάζουν τελείως τα χαρακτηριστικά του και μαζί τους και τα χαρακτηριστικά απόσβεσης.Πέρα όμως από τον (κατ_ ανάγκη) υπάρχοντα αέρα μέσα σ_ ένα μπροστινό σύστημα, μικρές ποσότητες αέρα περνούν και από τις τσιμούχες, που στεγανοποιούν το όλο σύστημα και φθείρονται με τον καιρό, αφού είναι εκτεθειμένες σε σκόνες, νερά και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Αυτές οι ελάχιστες ποσότητες αέρα που πιθανόν θα διαρρεύσουν από τις τσιμούχες, δημιουργούν ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα, αφού αναγκαστικά περνούν από το κάτω μέρος του πιρουνιού μέσα απ_ όλην την ποσότητα λαδιού (και από τις βαλβίδες) υπό μορφή φυσαλλίδων για να ανέβουν φυσιολογικά στην επιφάνεια, στο εσωτερικό της μπουκάλας. Ένα άλλο πρόβλημα παρουσιάζεται όταν οι τσιμούχες, από υπερβολική φθορά, αρχίζουν και χάνουν, επιτρέποντας σε κάποιες ποσότητες λαδιού να διαφύγουν έξω από το πιρούνι. Είναι ακριβώς εκείνο το λάδι που φαίνεται στο πάνω μέρος της μπουκάλας, ακριβώς γύρω από τις τσιμούχες και τα καλάμια που θ_ ακούσετε τους μηχανικούς να το αποκαλούν _δάκρυσμα_. Συνήθως το κακό ξεκινάει σε μια από τις δυο μπουκάλες και σιγά-σιγά η στάθμη του λαδιού κατεβαίνει, αφήνοντας το έμβολο του υδραυλικού συστήματος ακάλυπτο, από ένα σημείο και μετά, όταν το πιρούνι βρίσκεται σ_ έκταση (μέγιστο μήκος). Το αποτέλεσμα, πέρα από οπτικό (_λίγδα_ στην ή στις μπουκάλες), είναι και ηχητικό, ειδικά σε μοτοσικλέτες χώματος: Στο τέρμα της προς τα πάνω διαδρομής του, το πιρούνι χτυπάει άσχημα, αφού η εσωτερική ασφάλεια που διαθέτουν τα καλάμια στο κάτω μέρος τους τερματίζει με δύναμη σε κάποιο μικρό πρόσθετο (και σκληρό) ελατήριο, που βρίσκεται πάνω στο σταθερό έμβολο και φροντίζει για το ομαλό τερμάτισμα του πιρουνιού στα τελευταία 1-2 εκατοστά της επαναφοράς (έκταση), παράλληλα βέβαια με το_ανύπαρκτο, στην περίπτωσή μας, λάδι στο σημείο εκείνο. Λύση στο πρώτο πρόβλημα είναι η τακτική αλλαγή λαδιών και συνήθως οι κατασκευαστές συνιστούν διαστήματα από 5.000 έως 10.000 χλμ., ενώ πολύ συχνότερα πρέπει να είναι τα διαστήματα μεταξύ των αλλαγών σε μοτοσικλέτες χώματος. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ενώ αρκετοί κατασκευαστές συνιστούν κοινά λάδια εμπορίου, όπως π.χ. SAE 10W ή SAE 10W-30, καλό είναι να προτιμούμε τα ειδικά λάδια πιρουνιών, που κυκλοφορούν από SAE 2.5 έως και SAE 40, ή τα λάδια με τον χαρακτηρισμό ATF, που προορίζονται για αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων. O λόγος προτίμησης είναι ότι αυτοί οι τύποι λαδιών περιέχουν πρόσθετα, που εμποδίζουν το άφρισμα και την πρόωρη γήρανσή τους κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες λειτουργίας. Όσο για το _δάκρυσμα_ των τσιμουχών, μόνη λύση είναι το λύσιμο του πιρουνιού και η αντικατάστασή τους. Αφού λοιπόν είδαμε παραπάνω τους λόγους που επιβάλλουν να γίνονται τέτοιου είδους επισκευές, θα ασχοληθούμε και με τους τρόπους που μπορεί να γίνουν. Επειδή η διαδικασία της αλλαγής λαδιών περιλαμβάνεται ούτως ή άλλως σ_ ένα λύσιμο του πιρουνιού, για αλλαγή τσιμουχών, θα σας περιγράψουμε όλη τη διαδικασία από την αρχή. 'λλωστε, μετά από 3-4 αλλαγές λαδιών, ακόμα και αν οι τσιμούχες δεν δείχνουν συμπτώματα δακρύσματος, καλό θα ήταν το πιρούνι να λύνεται και να καθαρίζεται, αφού με τις αλλαγές ποτέ δεν αδειάζει τελείως όλη η ποσότητα του παλιού λαδιού και το κυριότερο, δεν φεύγουν τα κατάλοιπα που συσσωρεύονται υπό μορφή _λάσπης_ στον πυθμένα της κάθε μπουκάλας. Κανόνας Νο 1: Πριν αρχίσουμε την αλλαγή τσιμουχών, φροντίζουμε να έχουμε τις καινούργιες στο χέρι! Εάν η μοτοσικλέτα είναι ευρωπαϊκή συνήθως δεν αντιμετωπίζουμε πρόβλημα, γιατί οι διαστάσεις τους είναι σε άρτια νούμερα και βρίσκονται εύκολα στο ελεύθερο εμπόριο (π.χ. 38-50/7). Το πρώτο νούμερο δείχνει την εσωτερική διάμετρο, αυτή δηλαδή που έχει και το κάθε καλάμι, το δεύτερο την εξωτερική, που πατάει στην αντίστοιχη φωλιά κάθε μπουκάλας και το τρίτο το πάχος της. Πολλές φορές αυτή η τρίτη διάσταση περιγράφεται με 2 νούμερα όπως 38-50-7/8. Αφορά τις τσιμούχες που έχουν και δεύτερο χείλος στο πάνω μέρος τους, το οποίο περισσεύει και ένα χιλιοστό ακόμη: και η χρησιμότητά του είναι μόνο να κρατάει τις σκόνες και τις ακαθαρσίες γενικότερα, μακριά από το κανονικό χείλος που φροντίζει για τη στεγανοποίηση. Στις ιαπωνικές μοτοσικλέτες συχνά χρησιμοποιούνται περίεργες διαστάσεις, χωρίς αυτό να αποκλείεται και για ευρωπαϊκές (π.χ. ορισμένες BMW χρησιμοποιούν εσωτερική διάσταση 41.4 ή 41.7 χιλιοστά), πράγμα που σημαίνει ψάξιμο μόνο στην αντιπροσωπεία. Οι διαστάσεις των τσιμουχών είναι γραμμένες στο πάνω μέρος τους, που φαίνεται όταν βγάζουμε το προστατευτικό ελαστικό δακτυλίδι που υπάρχει για να _σκουπίζει_ τις ακαθαρσίες ή τις φυσούνες στις μοτοσικλέτες χώματος . Σε περίπτωση αμφιβολίας μετράμε τις διαστάσεις με παχύμετρο. O δεύτερος κανόνας είναι να ξέρετε από κάποια αξιόπιστη πηγή (βιβλίο συντήρησης μοτοσικλέτας, service manual κ.λπ.) την ποσότητα (και το είδος) λαδιών που συνιστά ο κατασκευαστής. Εάν δεν αναφέρονται πουθενά, μπορούμε να κάνουμε κάποιες δοκιμές, όπως θα δούμε πιο κάτω, τηρώντας πάντα κάποιες προϋποθέσεις. H επόμενη κίνηση είναι να παρατηρήσουμε λίγο το πιρούνι μας, για να δούμε τα εργαλεία που θα χρειαστούν. Σημειώνουμε εδώ σαν παρένθεση, ότι προτιμάμε, όπου είναι δυνατόν βέβαια, καρυδάκια ή πολύγωνα κλειδιά και όχι γερμανικά. Οι πάνω τάπες υπάρχουν σε διάφορες εκδόσεις όπως 1) με εξάγωνη εσοχή που λύνει με κλειδί allen, 2) με προεξέχον εξάγωνο, διαστάσεων από 19-27 χιλιοστά συνήθως, 3) με 2 μόνο εσοχές που λύνουν υποχρεωτικά με γερμανικό κλειδί, 4) εσωτερικές, που συγκρατούνται από μια ασφάλεια στο πάνω άκρο των καλαμιών και χρειάζονται μυτοτσίμπιδο, ενώ παράλληλα πιέζουμε την τάπα προς τα κάτω. Ασφάλειες που χρειάζονται μυτοτσίμπιδο χρησιμοποιούνται συνήθως και για την συγκράτηση των τσιμουχών, με εξαίρεση αυτές από ατσαλόσυρμα, που βγαίνουν με κατσαβίδι. Οι μικρές τάπες στο κάτω μέρος της μπουκάλας, απ_ όπου βγαίνει το λάδι, είναι συνήθως εξάγωνες βίδες με κεφάλι 8-10 χιλιοστών, σπανιότερα με κεφάλι allen 4 ή 5 χιλιοστών και σ_ αρκετές (κυρίως Γιαμάχα) με σταυρωτές κατσαβιδόβιδες, που λύνουν με σταυρωτό κατσαβίδι ή σφυροκατσάβιδο. Για να ξεχωρίσουν τα καλάμια από τις μπουκάλες, υπάρχει μια βίδα allen εσωτερικά στο κάτω μέρος της μπουκάλας που χρειάζεται κλειδί allen 8-10 χιλιοστών. Απαραίτητα επίσης τα εργαλεία για το ξεβίδωμα του μπροστινού τροχού και για το λύσιμο των πλακών, που συγκρατούν τα καλάμια. Στήνουμε τη μοτοσικλέτα στο κεντρικό σταντ ή σε κάποιο κασόνι ή σε 2 τρίποδα, ώστε ο εμπρόσθιος τροχός να σηκωθεί στον αέρα. Λασκάρουμε οπωσδήποτε μόνο τις βίδες που συγκρατούν τα καλάμια στην πάνω πλάκα (του τιμονιού), για να ξεβιδώσουμε (και να βιδώσουμε) εύκολα τις τάπες, χωρίς να καταστραφούν οι βόλτες τους. Οι βίδες της κάτω πλάκας παραμένουν σφιγμένες, ώστε να κρατούν τα καλάμια σταθερά, χωρίς να γυρίζουν μαζί με τις τάπες. Εάν το πιρούνι χρησιμοποιεί προφόρτιση αέρα, πατάμε πρώτα τις βαλβίδες για να φύγει ο συμπιεσμένος αέρας. Για το ξεβίδωμα των ταπών χρειάζεται πολλές φορές ξεβίδωμα του τιμονιού, αφού αυτό περνάει πάνω από τις τάπες και δεν χωράει το εργαλείο που θα τις ξεβιδώσει. Λύνοντας τις τάπες, προσέχουμε στις τελευταίες βόλτες, ώστε αυτές να μην πεταχτούν μαζί με τις ροδέλες ή τους αποστάτες που πιθανόν υπάρχουν από κάτω τους στη γύρω περιοχή, μια και οι τάπες βρίσκονται υπό την τάση του ελατηρίου. Για να αφαιρέσουμε τα ελατήρια, απλά τα τραβάμε προς τα έξω, έχοντας ένα πανί ή στουπί πρόχειρο, για τα λάδια που θα στάζουν από το κάτω μέρος τους. Επόμενη κίνηση το ξεβίδωμα των ταπών στο κάτω μέρος για να αδειάσουν τα λάδια. Προσοχή όπου υπάρχουν σταυρόβιδες, να μην καταστρέψουμε το κεφάλι τους. Βρείτε κατσαβίδι που να εφαρμόζει ακριβώς ή ακόμα καλύτερα χρησιμοποιήστε από την αρχή σταυροκατσάβιδο. Στην περίπτωση που δεν αλλάζουμε τσιμούχες, ο τροχός παραμένει στη θέση του και απλά φροντίζουμε να καλύψουμε το δισκόφρενο (αν υπάρχει) μ_ ένα νάιλον, ώστε να μην τρέξει λάδι πάνω του και να βρούμε ένα κατάλληλο δοχείο, που το κρατάμε κοντά στις τάπες, γιατί το λάδι εκτοξεύεται με πίεση αρκετά μακριά. Μετά το άδειασμα κάθε μπουκάλας ανεβοκατεβάζουμε τον τροχό με το χέρι (εύκολα, αφού δεν υπάρχουν ελατήρια), για να φύγει και όση ποσότητα λαδιού έχει πιθανόν εγκλωβιστεί στην μπουκάλα. Εφόσον δεν έχουμε στοιχεία κατασκευαστή για την απαιτούμενη ποσότητα λαδιού, καλό είναι να συγκεντρώσουμε το λάδι σε κάποιο ογκομετρικό δοχείο, ώστε να έχουμε μια χονδρική άποψη της απαιτούμενης ποσότητας. Στην περίπτωση τώρα που έχουμε προγραμματίσει να αντικαταστήσουμε και τις τσιμούχες, λύνουμε τον τροχό και το φτερό στις μοτοσικλέτες δρόμου και αναζητούμε τη βίδα τύπου allen στο κάτω μέρος κάθε μπουκάλας, που συγκρατεί όλο το συγκρότημα αντλίας-εμβόλου και μέσω αυτού και το πιρούνι ώστε να μη χωρίσει στα δυο στο_πρώτο αλματάκι που θα κάνετε. Αν δεν έχετε μακρύ καρυδάκι allen που να φθάνει στο κεφάλι της βίδας, χρησιμοποιήστε το μακρύ μέρος ενός απλού κλειδιού allen και βρείτε ένα σωληνωτό ή ένα πολύγωνο για να μεγαλώσετε το μοχλοβραχίονα της κοντής άκρης του και να λύσει τη (συνήθως πολύ καλά σφιγμένη) βίδα. Σ_ αυτήν τη φάση μπορεί ν_ αντιμετωπίσετε διάφορα προβλήματα. Μια συνηθισμένη κατάσταση είναι να γυρίζει η βίδα μαζί με το σταθερό έμβολο στο εσωτερικό του πιρουνιού, αφού σε πολλά πιρούνια δεν υπάρχει κανενός είδους κόντρα, για να συγκρατήσει το έμβολο. Οι δυο εύκολες λύσεις που μπορούμε να δοκιμάσουμε, είναι α) το δυνατό τράβηγμα της μπουκάλας προς τα κάτω και η ταυτόχρονη προσπάθεια να λυθεί η βίδα, αφού η πίεση στο έμβολο αυξάνει και με την τριβή συγκρατείται στη θέση του ή β) η πρόχειρη επανασυναρμολόγηση ελατηρίου, αποστάτη και τάπας, με το ίδιο σκεπτικό, δηλαδή υπό την τάση του ελατηρίου πιέζεται το έμβολο στον πάτο της μπουκάλας και δεν γυρίζει. Εάν και οι δυο προσπάθειες καταλήξουν σε αποτυχία, ανακτήστε την ψυχραιμία σας και ρίξτε μια ματιά (με φακό ή μπαλαντέζα) στο εσωτερικό του πιρουνιού. Το σταθερό έμβολο έχει συνήθως μια φαρδιά εγκοπή στη μέση του ή δύο εγκοπές στην άκρη του. Μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα μακρύ σιδερένιο σωλήνα κάνοντας πλακέ τη μια του άκρη ή κολλώντας ένα λαμάκι, που θα παίξει το ρόλο μεγάλου κατσαβιδιού στην εγκοπή του εμβόλου και θα κρατήσει κόντρα το έμβολο για να λυθεί η βίδα allen. Εννοείται ότι ο σωλήνας πρέπει να φτάνει μέχρι το έμβολο και θα πρέπει να κρατήσουμε κόντρα πιάνοντάς τον μ_ έναν κάβουρα. Στη σπάνια περίπτωση που το έμβολο έχει 2 εγκοπές στις άκρες του, το εργαλείο που θα φτιάξουμε πρέπει να σχηματίζει Π στην μια άκρη του. Αφού λύσουμε τη βίδα allen, τραβώντας την μπουκάλα προς τα κάτω, μπορούμε να την πάρουμε στα χέρια μας. Το σταθερό έμβολο μαζί με το μικρό ελατήριο, τις ροδέλες και όλα τα πιθανά παρελκόμενα κρέμεται από το καλάμι και το μόνο που απομένει ελεύθερο είναι ένα μονοκόμματο εξάρτημα, κωνικό συνήθως στην άκρη του, που σχηματίζεται από ένα σωληνάκι και μια φαρδύτερη ροδέλα που δουλειά του είναι να κλείνει προοδευτικά τις διόδους λαδιού στα τελευταία 2-3 εκατοστά διαδρομής κατά τη φάση της συμπίεσης του πιρουνιού, ώστε να μην τερματίζουν τα καλάμια στους πάτους από τις μπουκάλες με άλλο με μέταλλο. Εάν αυτό το εξάρτημα πέσει από το σωληνάκι του σταθερού εμβόλου ή από τον πάτο της μπουκάλας (εξαρτάται πού θα κολλήσει) και δεν ξέρετε τη θέση του κατά τη συναρμολόγηση, τοποθετήστε το με το στενό μέρος του να κοιτάει το καλάμι. Τα καλάμια είναι στερεωμένα μόνο στην κάτω πλάκα και μπορούμε να τα αφήσουμε εκεί ή να τα πάρουμε και αυτά στο χέρι. Σημειώνετε πάντα με κάποιο τρόπο (μαρκαδόρος, μια μικρή πονταρισιά κ.λπ.) ποιά μπουκάλα αντιστοιχεί σε ποιό καλάμι. Επίσης, μπορούμε να αφαιρέσουμε όλον το μηχανισμό του σταθερού εμβόλου, λύνοντας την ασφάλεια που υπάρχει στο εσωτερικό κάτω μέρος του κάθε καλαμιού, για να το καθαρίσουμε και να ελέγξουμε το ή τα δακτυλίδια από τεφλόν, που παίζουν το ρόλο ελατηρίων στεγανότητας στο έμβολο. Επόμενη κίνηση η αλλαγή των τσιμουχών. Αφού βγάλουμε την όποιας μορφής ασφάλεια υπάρχει εκεί (ατσάλινη ροδέλα με αυτάκια ή ατσαλόσυρμα) χρησιμοποιούμε ένα ή δυο κατσαβίδια και κάνοντας μοχλό στο εξωτερικό χείλος της μπουκάλας, θα πρέπει φυσιολογικά η τσιμούχα ή οι τσιμούχες, αν είναι δυο, να πεταχτούν εύκολα. Μεγάλη προσοχή πρέπει να δοθεί στην επαφή των κατσαβιδιών με τη μπουκάλα. O καλύτερος τρόπος είναι η τοποθέτηση ενός λεπτού ξύλου, ή ενός πανιού τυλιγμένου εκεί που θα πατήσει το κατσαβίδι. Οι τσιμούχες μετά από αυτήν τη διαδικασία είναι ούτως ή άλλως άχρηστες. Πλένουμε τις μπουκάλες και τα διάφορα εξαρτήματα με βενζίνη ή πετρέλαιο πριν τοποθετήσουμε τις καινούργιες τσιμούχες, το υλικό των οποίων καταστρέφεται από τα υγρά αυτά. Για να τοποθετήσουμε την καινούργια τσιμούχα, αλείφουμε την εξωτερική της διάμετρο με λίγο λάδι και τη σπρώχνουμε με το χέρι (μπαίνει εύκολα) μέχρι όπου μπορούμε, ώστε να μπει η τσιμούχα ομοιόμορφα σε όλη την περίμετρό της χωρίς να παραμορφωθεί. Μετά βρίσκουμε κάποιο καρυδάκι συνήθως μεγάλο, που να έχει εξωτερική διάμετρο περίπου με παραπλήσια την εξωτερική διάμετρο της τσιμούχας και την κτυπάμε απαλά μέχρι να καθήσει στην πατούρα της. Ένδειξη ότι η τσιμούχα πάτησε σωστά αποτελεί η δυνατότητα επανατοποθέτησης της ασφάλειάς της Μη χρησιμοποιήσετε κατσαβίδι ή οτιδήποτε αιχμηρό γι_ αυτήν τη δουλειά. Συνήθως μπαίνουν μόνο με το χέρι, χρησιμοποιώντας λίγη παραπάνω πίεση. Εάν έχετε λύσει και τα καλάμια από τη μοτοσικλέτα σας, είναι μια ευκαιρία να τα ελέγξετε, οπτικά έστω, για τυχόν στραβώματα ή παραμορφώσεις που συνεπάγεται μια πτώση. O ένας τρόπος είναι ν_ ακουμπήσετε το ένα στο άλλο και να τα γυρίσετε μεταξύ τους. Πρέπει να είναι απολύτως ίσια και κυλινδρικά παντού, χωρίς ν_ αφήνουν πουθένα κενό μεταξύ τους. 'λλος τρόπος είναι να γυρίσετε με το χέρι τις συναρμολογημένες μπουκάλες, ώστε να διαπιστώσετε αν περνάνε εύκολα και με ακρίβεια από τις 2 πλάκες, ενώ αυτές βρίσκονται στην κανονική τους θέση, στο λαιμό της μοτοσικλέτας. Για να βεβαιωθείτε, θα πρέπει να προχωρήσετε το κάθε καλάμι επάνω από την άνω πλάκα, οπότε στην κάτω μπαίνει και μέρος της διαδρομής του. Σχεδόν πάντα, τα στραβώματα είναι πιο έντονα ακριβώς κάτω από εκεί που πιάνει το καλάμι στην κάτω πλάκα. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι βέβαια το άλλο καλάμι να βρίσκεται στη θέση του και να επαναλάβετε τον έλεγχο και στα δυο. Κλείνει η παρένθεση. Στην επανασυναρμολόγηση θα πρέπει να ακολουθήσουμε ακριβώς την αντίστροφή διαδικασία, λαδώνοντας ελαφρά τα διάφορα εξαρτήματα. Χρειάζεται λίγη προσοχή, στην εισαγωγή του εμβόλου στο κάθε καλάμι, ώστε να μην τραυματιστούν τα στεγανοποιητικά δακτυλίδια. Αφού βάλουμε την ασφάλεια που το συγκρατεί στο κάτω μέρος του καλαμιού, στερεώνουμε το εξάρτημα που πάει στον πυθμένα της μπουκάλας (που εκτελεί χρέη τέρματος) στην άκρη του σωλήνα με τις τρύπες απόσβεσης (μέρος του σταθερού εμβόλου) και τοποθετούμε την μπουκάλα στο καλάμι, προσέχοντας ώστε η τσιμούχα να περάσει ομοιόμορφα. Για να κάτσει το σταθερό έμβολο στη θέση του και να βιδώσει εύκολα η βίδα allen, τοποθετούμε πρόχειρα το ελατήριο, πιέζοντάς το με το χέρι προς τα κάτω, ενώ ταυτόχρονα βιδώνουμε τη βίδα μέχρι να σφίξει εντελώς. H βίδα αυτή εκτελεί και χρέη στεγανοποίησης και έχει συνήθως μια αλουμινένια ή χάλκινη ροδέλα, η οποία κανονικά χρειάζεται άλλαγμα μετά από κάθε ξεβίδωμα. Βιδώνουμε προσεκτικά χωρίς μεγάλη πίεση τις μικρές τάπες στο κατω μέρος, που είχαμε λύσει για να βγουν τα λάδια. Προσοχή, τα σπειρώματά τους είναι πάντα πολύ μικρά σε μήκος και _κλωτσάνε_ εύκολα. Έχοντας έναν ογκομετρικά διαβαθμισμένο σωλήνα, συμπληρώνουμε την ποσότητα και την ποιότητα λαδιού που συνιστά ο κατασκευαστής αδειάζοντας το περιεχόμενό του σε κάθε καλάμι. Πολλές φορές οι κατασκευαστές δίνουν διαφορετική ποσότητα λαδιού εάν λυθεί το πιρούνι και διαφορετική ποσότητα εάν πρόκειται για απλή αλλαγή λαδιών, υπολογίζοντας ότι πάντα συγκρατείται μια μικρή ποσότητα μέσα στο πιρούνι. Προσπαθήστε να βρείτε ένα δοχείο με διαβάθμιση ανά 5 ή το πολύ ανά 10 κυβικά εκατοστά, ώστε να ελέγχετε με ακρίβεια την ποσότητα, που πρέπει να είναι η ίδια σε κάθε μπουκάλα. Εάν δεν έχουμε στοιχεία για την απαιτούμενη ποσότητα, έχοντας σαν γνώμονα την ποσότητα του λαδιού που βγάλαμε, συμπληρώνουμε τόσο λάδι, ώστε η στάθμη του να καλύπτει οπωσδήποτε το έμβολο σε θέση έκτασης και δοκιμάζουμε. Δουλεύουμε τις μπουκάλες χωρίς ελατήρια με το χέρι πάνω-κάτω, ώστε να έλθει στην επιφάνεια ο τυχόν εγκλωβισμένος αέρας κάτω από την επιφάνεια του λαδιού. H σωστή μέτρηση της ποσότητας των λαδιών γίνεται με μια ατσάλινη μετροταινία, μετρώντας την επιφάνεια του λαδιού από το πάνω χείλος του κάθε καλαμιού, χωρίς τα ελατήρια. Είναι πολύ σημαντικό να έχουν και τα δυο καλάμια ίση ποσότητα λαδιού. Μερικοί κατασκευαστές δίνουν τιμές για τη στάθμη του λαδιού, άλλοι όταν είναι σε έκταση και άλλοι όταν είναι τερματισμένο! Εάν χρειαστεί να αφαιρέσουμε λάδι από κάποια μπουκάλα, ο πιο εύκολος τρόπος είναι ένα μακρύ - ψιλό σωληνάκι και μια σύριγγα 10 κυβικών από το φαρμακείο. Εάν θέλουμε να σκληρύνουμε λίγο την απόσβεση επαναφοράς (και συμπίεσης αντίστοιχα) μπορούμε να βάλουμε το αμέσως παχύτερο λάδι, απ_ αυτό που συνιστά ο κατασκευαστής και να δοκιμάσουμε (π.χ. από SAE 5W σε SAE 10W). Πολλές φορές, στο βωμό της άνεσης, οι κατασκευαστές τοποθετούν πολύ μαλακά ελατήρια, με αποτέλεσμα το πιρούνι να τερματίζει εύκολα. Σ_ αυτήν την περίπτωση, δοκιμάστε να βάλετε μια μικρή ποσότητα λαδιού παραπάνω (5-20 κυβικά το πολύ). H χρησιμότητα του παραπάνω λαδιού είναι ότι καταλαμβάνοντας κάποιον όγκο μέσα στο πιρούνι περιορίζει τον διαθέσιμο όγκο για τον αέρα, του οποίου η πίεση αυξάνεται πολύ περισσότερο σε σχέση με πριν στα τελευταία εκατοστά διαδρομής της ανάρτησης και λειτουργεί σαν ένα δεύτερο ελατήριο, δυσκολεύοντας το τερμάτισμά της. Τοποθετούμε τα ελατήρια (οι πυκνές σπείρες πηγαίνουν προς τα πάνω), τους αποστάτες και ό,τι άλλο βγάλαμε από το πιρούνι, με τη σωστή σειρά, αλείφουμε με λίγο λάδι το O-Ring στην τάπα και πιέζοντάς την προς τα κάτω, για να υπερνικήσουμε την αντίσταση του ελατηρίου, προσπαθούμε να τη βιδώσουμε ίσια και πάντα με χαλαρές τις βίδες συγκράτησης της πάνω πλάκας. Αφού πιάσουν μια ή δυο βόλτες, η τάπα πρέπει να βιδώσει προσεκτικά με το χέρι, μέχρι να βεβαιωθούμε ότι προχωράει κανονικά, χωρίς να καταστρέφονται οι (πολύ ψιλές) βόλτες του σπειρώματος. Τέλος, θα πρέπει να πούμε ότι αναφερόμαστε μόνο στα συμβατικά πιρούνια και όχι στα ανεστραμένα (Up Side - Down), τα οποία αποτελούν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Στα τελευταία δεν υπάρχουν τάπες και για να αλλαχθούν τα λάδια τους χρειάζονται λύσιμο από τη μοτοσικλέτα. Καλές βόλτες_ Πηγη περιοδικο 2τροχοι 3 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
birichino 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 19 , 2007 (τροποποιήθηκε) περι Αναρτησεως 1ο μερος Στις ιαπωνικές μοτοσικλέτες συχνά χρησιμοποιούνται περίεργες διαστάσεις, χωρίς αυτό να αποκλείεται και για ευρωπαϊκές (π.χ. ορισμένες BMW χρησιμοποιούν εσωτερική διάσταση 41.4 ή 41.7 χιλιοστά), πράγμα που σημαίνει ψάξιμο μόνο στην αντιπροσωπεία. καρυδάκια ή πολύγωνα κλειδιά και όχι γερμανικά. αυτα εδω να τα διαβασει ο ALX :P εχω παρατιρισει οτι με τον καιρο η μποστα μπουκαλα μου δακριζε κ με λερονε παντα η παλιογ@μιολ@.... ( δεν θελει αλλαγη!!! γιατι τσαμπα θα την κανετε 100 ευρουλακια τιν ειχα κανει μια φορα..) δεν μπορουσα να παω που θενα σαν ανθροπος με καθαρα παπουτσια κ παντελονι.. (ιδικα αυτι που ειναι απο τιν μερια του δισκοφρενου).. κ καπου διαβασα οτι θελουν λισιμο κ καθαρισμα απλος. (περιοδικο) γιατι λεει ποτε δεν σκανε οι τσιμουχες τους.... εκανα κατι πιο πρακτικο, λεβεντικο. εβγαλα τιν εξοτερικι ξυστρα με ενα κατσαβιδι, κ πιρα φορα με το πιεστικο να ριχνο νερο πανο στιν τσιμουχα καλα, καλα!! κανα 5 λεπτο 3 λεπτο κ στο δισκοφρενο γιατι αυτο γινετε απο τα τακακια στο φρεναρισμα που πεταει ρινισματα μικροσκοπικα.. κ σιγα σιγα ενα ενα μαζεβοντε κ γινοντε περισοτερα μεχρι να χασι μια σταγονα λαδι κ να κολισουν κιαλλα κ μετα να χανει συνεχια κ αραγμενο... βασικα εγω πλενω κ πολυ σπανια το ktm... τωρα πια που το ξερω ριχνο που κ που νερακι μετο λαστιχο ετσι στα γρηγορα.. μονο πανο στο δισκοφρενο :P κ φευγει αυτη η μαυριλα! Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 19 , 2007 από τον birichino Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
black_hawk 573 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 19 , 2007 βασικα εγω πλενω κ πολυ σπανια το ktm... τωρα πια που το ξερω ριχνο που κ που νερακι μετο λαστιχο ετσι στα γρηγορα.. μονο πανο στο δισκοφρενο :P κ φευγει αυτη η μαυριλα! ..Γιατι δεν το λαδωνεις κι'ολας να γυαλιζει? ;) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
apostat 40 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 19 , 2007 ....και όχι γερμανικά. Πηγη περιοδικο 2τροχοι αυτα εδω να τα διαβασει ο ALX :P Τα λένε οι 2τροχοί, αλλά που να ακούσει ο ALX και ο μαυρογέρακας... Εκεί, κολλημένοι με τα γερμανικά. :D Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
birichino 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 19 , 2007 ετσι οπως ειναι το δισκοφρενο μου το μπροστα.... παιζει κ σε πικαπ αν το βαλεις.. :lol: :P Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
apostat 40 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 19 , 2007 ετσι οπως ειναι το δισκοφρενο μου το μπροστα.... Ένα ΚΤΜ που σέβεται τον εαυτό του, δεν χρειάζεται δισκόφρενο μπροστά, γιατί ποτέ δεν πατάει η ρόδα κάτω. Αν είναι φλώρικο... αλλάζει το θέμα.... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ALX™ 3.016 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 19 , 2007 Τα λένε οι 2τροχοί, αλλά που να ακούσει ο ALX και ο μαυρογέρακας... Εκεί, κολλημένοι με τα γερμανικά. :D Για κάποια πράγματα το καλύτερο είναι να πας στην αντιπροσωπεία.Δεν είναι ίδιας ποιότητας οι τσιμούχες της αγοράς με τις τσιμούχες της εκάστοτε εταιρίας! Και το κόστος του λύσε δέσε αν δεν σου κάτσει σωστά ή δεν κρατήσει τον καιρό που πρέπει η τυχαία τσιμούχα δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
birichino 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 19 , 2007 (τροποποιήθηκε) Ένα ΚΤΜ που σέβεται τον εαυτό του, δεν χρειάζεται δισκόφρενο μπροστά, γιατί ποτέ δεν πατάει η ρόδα κάτω. Αν είναι φλώρικο... αλλάζει το θέμα.... κατσε να στην πω παλι εσενα... :P το πρωτο μου ktm 91μοντ. 300cc δεν ειχε πισο φρενο γιατι ειχε χαλασι το σολινακι υψηλης κ καταργιθικε οπως οτι ηταν περιτο επανο του... στο βουνο σε καμια αποτομι κ μεγαλι κατιφορα το κατεβαζα σβισμενο με τον αντιχιρα στο swich το συμπλεκτι πατιμενο, μονο με μπροστινο....... κ αμα χρειαζομουνα λιγο πισο... αφινα τον συμπλεκτι.. : B) εχεις να πεις τιποτα τωρα!??????!!!!!!!! ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ???? ΕΕΕΕΕ?????? Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 19 , 2007 από τον birichino Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
black_hawk 573 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 19 , 2007 Τον εστειλες αδιαβαστο!! :_rock-on: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
geostoik 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Φεβρουάριος 9 , 2008 !!!!!!!!!!!!!!! ωραιος!!!!! !!!!!!!!!!!!!!! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
NIKOLAS L 509 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Φεβρουάριος 11 , 2008 Παρα πολυ ωραια αναλυση φιλε,σου βγαζω το Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
teharada 4 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 21 , 2010 Εγώ, βρήκα σε άλλο forum το ακόλουθο link και το παραθέτω http://rapidshare.com/files/144489324/Dave_Moss_-_Suspension_Tuning.rar Αφορά, σε οδηγίες ρύθμισης αναρτήσεων, από τον Dave Moss, σε video! 1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
iced 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 21 , 2010 Μπορειτε να παραθεσετε και καποιο αρθρο για την πισω, ειναι και αυτο παρα πολυ σημαντικη... Αν βρω κατι θα το ποσταρω και εγω... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
panosripper 6 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούνιος 22 , 2012 συγχαρητήρια,αν εχεισ κατσει μονοσ σου και το εχεισ γράψει, μπραβο.,ολοι εμεισ οι επίδοξοι μηχανικοι σου είμαστε ευγνώμονες. ολα αναλυτικά, συγκεκριμένα,με μεθοδολογία ,εξεραιτικο. εύγε Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
