2 ΦΙΛΙΚΟ ENDURO ΚΟΝΙΣΤΡΩΝ 14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

[dirty_girl 1.015]

Συνέχεια...

Τα όχι καλά

Η παραπάνω περιγραφή, αφορά την μισή διαδρομή, ή αλλιώς, το ανέβασμα. Όσο η διαδρομή ήταν προς την κορυφή, είτε είχε μονοπάτι, είτε χωματόδρομο, ήταν φανταστικά. Στο κατέβασμα όμως...

Το κατέβασμα ήταν ολίγον τι… εκνευριστικό, να το πω κομψά. Κατηφορική φλαταδούρα Υμηττού ένα πράγμα. Αρκετή διάρκεια για να μαζέψεις χιλιόμετρα, να σκεφτείς διάφορα πράγματα παντελώς άσχετα με την οδήγηση, να κινδυνέψεις να τσακιστείς ακριβώς επειδή δεν είσαι συγκεντρωμένος, να πήξεις στην σκόνη από τις προσπεράσεις, να σε πιάσει η πλάτη σου από την ορθοστασία και τις φυτευτές πέτρες και η μέση σου από το κάθισμα.

Είχα διαβάσει πως τα μονοπάτια ήταν χάραξη του ανθρώπου που έχει το Enduro House και αναρωτιόμουν… Σαν μονοπάτια, ήταν φανταστικά, αλλά μήπως οι άνθρωποι της λέσχης, πόνταραν πολύ σε αυτά και δεν πρόσθεσαν άλλα κομμάτια, λόγω έλλειψης χρόνου ή ανθρώπων?

Ή μήπως, για να είναι ανοιχτή σε όλους η βόλτα, επίτηδες την έκαναν έτσι? Γιατί τα φλατ κομμάτια, με προσοχή, τα έβγαζαν και ένα ΧΤ δικάβαλο με έναν Δούκα με σλικ (?!?) και κάποια προσοχή στην οδήγηση βέβαια…

Δεν πιστεύω πως δεν υπήρχαν μονοπάτια άλλα, και δεν πιστεύω πως τα λόκαλ τσακάλια δεν ήξεραν να τα βάλουν ή δεν μπορούσαν να τα περάσουν. Και πολύ φοβάμαι, ότι από την γκρίνια που θα προκύψει, του χρόνου ίσως μπουν στον πειρασμό να αποδείξουν τι σκληροπυρηνικοί μπορούν να είναι, βάζοντας τα πιο σπαστήρια μέσα.

Και θα’ναι κρίμα. Θα μου άρεσε πολύ αυτή η βόλτα (γιατί γαμώ την γκρίνια όλων, ΒΟΛΤΑ ήταν, όχι αγώνας) αν του χρόνου είχε περισσότερα μονοπάτια στην ίδια λογική, που δεν σου τσακίζει τα χέρια, αλλά ούτε σε αφήνει να κρυώσεις, κι ας έχει λιγότερα χιλιόμετρα…

Αυτό.

Τώρα, κάτι γκρίνιες που ακούστηκαν για την σηματοδότηση… Εντάξει. Ήταν αραιή. Ήταν πολύ αραιή και σε μερικά σημεία ήταν λίγο λάθος, κοινώς δεν καταλάβαινες ότι έπρεπε να στρίψεις. Από την άλλη βέβαια, είχε μια λογική, που αν την έπιανες νωρίς και την ακολουθούσες, δεν χανόσουν.

Η λογική (μάλλον) ήταν η εξής: Αν στις διασταυρώσεις δεν δεις κορδέλα, συνεχίζεις ευθεία τον δρόμο σου. Μετά από λίγη ώρα, θα έχεις κάτι για επιβεβαίωση. Τα σήματα για Δεξιά / Αριστερά ήταν μεν γραμμένα στο χέρι, και ξεβαμμένα από την υγρασία, αλλά επειδή πέρα από τα γράμματα είχαν ζωγραφίσει τα βέλη/ τρίγωνα, εντάξει, βγάζαμε άκρη.

Βέβαια, αν πήγαινες αεροπορία επειδή αντί για βόλτα νόμιζες ότι έτρεχες αγώνα, ναι, ήταν πολύ πιθανό να χαθείς.

Και η αλήθεια επίσης είναι, πως ο καημένος ο Σταύρος τρωγόταν να το ανοίξει το γκάζι, αλλά σε κάθε δεύτερη στροφή, έκοβε και με περίμενε. Ιππότης λέμεεεεεεε….

Coming up: EXTRAS

[Asxeth 110]

Τώρα να πω ότι δε ζήλεψα... ψέμματα θα πω! Ελπίζω σύντομα να είμαι σε θέση να ακολουθήσω.

Η διαδρομή στο δάσος ακούγεται φανταστική!

Και άσε τις φωτογραφίες του τοπίου, τα χαμόγελα όμως θα άξιζαν :D

Αναμένουμε περιγραφές κι απ' τους υπόλοιπους εεεε;

[dirty_girl 1.015]

Ο Σταύρος... ΕΝΑ βιντεάκι να βάλει, θα κλαίτε από τα γέλια όλη τη βδομάδα... ^_^

[KTMAKIAS 600]

Το βραδάκι γύρω στις 21,00 θα ανέβει το πρώτο βίντεο..........

[dirty_girl 1.015]

Εντάξει, τα της διαδρομής, μέσες άκρες πιστεύω ήταν ίδια για όλους... Εκεί που διαφοροποιείται το κάθε παρεάκι σε τέτοιες βόλτες, είναι τα έξτρα κομμάτια !!! ^_^

Ξεκινάω λοιπόν!

Extra 1: Τεχνικές...

Αποκαλύφθηκε η κρυφή τεχνική του Σταύρου να ρίχνει γυναίκες...

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η τέχνη του λέγειν βοηθάει πολύ στο να "ρίχνει" κάποιος μια κοπέλα. Ο Σταύρος λοιπόν, έχει επεκτείνει την τεχνική αυτή ΚΑΙ στο εντούρο. Δεν μπορώ να πω περισσότερο πριν ανεβεί το εν λόγω βίντεο, αλλά για να πάρετε μια ιδέα, σας παραθέτω διάλογο:

Σταύρος: "Δανάη !"

Δανάη: "???" - ΜΠΑΜ

Ειλικρινά, δεν ξέρω πόση ώρα γελάγαμε εκείνη τη στιγμή, και πόσες ΩΡΕΣ μετά γελάγαμε ο καθένας μόνος του, αναλογιζόμενος το σκηνικό. Και δεν λέω τίποτα άλλο, για να απολαύσετε το βίντεο. Κάτι τέτοιες στιγμές... πράισλεςς λέμε !!!

Extra 2: MX vs Enduro

Είχα πάρει απόφαση σε αυτή τη βόλτα, να οδηγώ όσο γίνεται όρθια, και στις κατηφόρες, να πατάω όσο περισσότερο γίνεται το πίσω φρένο, αντί του μπροστινού. Βεβαίως, το πίσω φρένο βόλευε να το πατάω όσο ήμουν όρθια, οπότε και η στάση που είχα υιοθετήσει ήταν η εξής: "πάμε αργά και τεχνικά".

Μμμμμμμμναι.

Μόνο που ξέχασα να συνεννοηθώ με τον Σταύρο, που ως γνωστόν, ήταν που ήταν γκαζοφωνιάς, τώρα με το δίχρονο διομισάρι, απόγινε. Τέρμα ΜΧάδικο βαθύ κάθισμα και τέρμα γκάζι ο κύριος. Από μακριά να τον βλέπω εγώ όπως καταλαβαίνετε... Κάθε πόση ώρα, τον έβλεπα σε κάποια διασταύρωση να με περιμένει. Αλλά εγώ εκεί. Πιστή στην άσκηση της ημέρας. Όπως λέγανε και η πιγκουίνοι, just smile and wave... Αταραξία, μάξιμουμ 60χλμ, πειραματισμοί με το πίσω φρένο, και άσε τον δόλιο τον Σταύρο να απορεί πού είμαι. Κάπου στην άκρη του μυαλού μου βέβαια, μια μικρή φωνούλα μου έλεγε, μην προκαλείς την τύχη σου μανδάμ, γιατί θα πέσει κανα καντήλι για αρχή και στην συνέχεια, θα σου πετάει πέτρες για να ανοίξεις το γκάζι...

Extra 3: Φάπες

Ναι ναι, όπως τα λέω. Το τι φάπα έφαγα από κλαδιά, παρακλάδια, δευτεροκλάδια, αποκλάδια, δεν λέγεται. Δέντρο και ΦΑΠ. Από έλατα. Από άλλα αγνώστου ταυτότητας, από πέτρες του μπροστινού καφροκάγκουρα κατεμάκια. Και ξέρετε... κάθε φάπα και λυγμός, κάθε λυγμός και δάκρυ για το κρανάκι μου με τα υπέροχα γραφικά του, που τα άκαρδα δέντρα μου το κάνανε καινούργιο... Πάει, άλλη φορά, θα του φοράω από πάνω κολυμβητικό σκουφάκι για να μην γρατζουνιέται.

Ναι. Επίτηδες είπα κάτι τόσο αποκρουστικό, μόνο και μόνο για να προσπαθήσετε για λίγα δευτερόλεπτα να το οραματιστείτε και να γελάσω υποθετικά με την γκριμάτσα σας... ^_^

Extra 4: Διαπίστωση όσα φέρνει η στιγμή, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος ή αλλιώς, γιατί πρέπει πάντα να έχεις παρέα στο βουνό.

Και που λέτε, εκεί στην επιστροφή με τις πολλές τις φλαταδούρες, είχα πάρει λίγο θάρρος και λίγο φόρα, και είχε κόψει και Σταύρος τα πολλά τα γκάζια, και πηγαίναμε παρέα. Στα 100 μέτρα ήμασταν. Σε ένα σημείο όμως, με το που παίρνει ο Σταύρος μια στροφή, εγώ είπα να αυτοσχεδιάσω και βρέθηκα μέσα σε ένα ρέμα. Ξέρετε, από αυτά τα μικρά, με 30 πόντους νερό.

Το θέμα είναι, πως σε αυτούς του 30 πόντους νερού, αν τύχει να πέσεις με το κεφάλι μέσα και το μηχανάκι πάνω στο κεφάλι, δεν μπορείς να πάρεις ανάσα - εκτός αν έχεις βράγχια. Και επίσης, δεν μπορείς και να κουνηθείς εύκολα, αφού τα διάφορα χόρτα, φύκια, τι σκατά είναι τέλος πάντων, αγκαλιάζουν με αγάπη εσένα και την μηχανή, και σε κρατάνε εκεί που είσαι και το πορτοκαλί κωλόπραγμα που με τόση αγάπη καθαρίζεις μετά από κάθε βόλτα, αναπαύεται μακαρίως πάνω στην πλάτη σου.

Και άντε, τρως μια έκρηξη πανικού και αδρεναλίνης, και στριφογυρνάς κάπως σαν το σκουλίκι και βγάζεις κεφάλι έξω. Παραμένεις όμως ΚΑΤΩ από το πέρασμα, με την μηχανή πάνω σου, και ειδικότερα, να σου πατάει το γυρισμένο πόδι κάτω. Και όσο την σπρώχνεις, αυτή να σου βυθίζει το μαρσπιέ της στο κρέας. Τι καλά...

Δεν θα πω πολλές λεπτομέρειες απελπισίας, πανικού, σκέψεις, απόπειρες ψυχραιμίας, και στα καπάκια ξανά από την αρχή.

Θα πω μόνο, οτι μόλις πήρε γραμμή ο Σταύρος οτι δεν τον ακολουθούσα, άρχισε να με ψάχνει. Ξέρετε αυτή την αίσθηση απελπισίας, που βλέπεις το λεωφορείο σου να περνάει όσο είσαι στα 50 μέτρα από την στάση, και το επόμενο θα περάσει σε 2 ώρες, και είναι 4 το πρωί κλπ... Ε, πολλαπλασιάστε επί πολύ και θα νιώσετε όπως εγώ, όταν τον έβλεπα να περνάει από πάνω μου στο γεφυράκι, να με ψάχνει, και να μην με βλέπει και να μην με ακούει. Φώναζα πόση ώρα "Σταύρο, Σταύρο" και με τον που βλέπω να φεύγει, γκαρίζω όλο παράπονο " ε σταμάτα και λίγο ν'ακούσεις"...

Καθότι βέβαια έχω πολύ στρίγγλικη φωνή, ειδικά όταν μπουστάρεται με πανικό, με το που σταμάτησε κάπου ψηλά για να δει πού είμαι, με άκουσε! Τι με άκουσε, 10 χρόνια από την ζωή του πρέπει να έχασε έτσι όπως με άκουσε... :(

Και ακολούθησε ο εξής τραγελαφικός διάλογος. Ντάξει. Αστείος διάλογος τώρα, απλά μέχρι να με βρει, δεν γέλαγα καθόλου.

Φοράγαμε και οι 2 κράνη, οπότε δεν ακούγαμε καλά...

Σταύρος: ΔΑΝΑΗ !

Δανάη: ΣΤΑΥΡΟΟΟ

Σταύρος: ΔΑΝΑΗ !

Δανάη: ΣΤΑΥΡΟΟΟ

Σταύρος: ΔΑΝΑΗ !

Δανάη: ΣΤΑΥΡΟΟΟ

Σταύρος: Πού είσαι ???

Δανάη: ΣΤΑΥΡΟΟΟ

Σταύρος: ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ???

Δανάη: ΣΤΑΥΡΟΟΟ

Σταύρος: ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ???

Δανάη: Στο ρυάκιιιιιιιιι !!!

(όπως λέει το ανέκδοτο... δεξί ποδ, στου χαντάκ)

Εντάξει, με το που φωνάζω στο ρυάκι, τον ακούω να πλησιάζει και να σταματάει, ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ πως ένοιωσα! Ήθελα να βάλω τα γέλια από την χαρά μου! Να χοροπηδήσω! Όλα ήταν καλά! Δεν θα έβγαζα την νύχτα στο βουνό, δεν θα έπρεπε να χώσω όλο το κωλομαρσπιέ στο κρέας μου για να σηκωθώ, δεν θα πάθαινα υποθερμία και πνευμονία, τι καλά!

Βέβαια, με είδα την φάτσα του και κατάλαβα πως φρίκαρε λίγο με αυτό που έβλεπε και παρουσίαζα ως εικόνα από εκεί που στεκόταν, οπότε βιάστηκα να τον ενημερώσω για το πιο βασικό. Όλα καλά, δεν έχω σπάσει τίποτα!

Φυσικά, δεν μου έδωσε και πολύ σημασία, γιατί ξέρετε τώρα πώς είναι τα χτυπήματα από πλάκωμα. Μέχρι να σου ξεπλακώσουν το γόνατο, δεν ξέρεις τι έχει γίνει. Με το που σηκώνει το ακρίδι από πάνω μου και τραβιέμαι λίγο παραπέρα, είδε οτι όντως είμαι οκ, και πήρε λίγο χρώμα.

Α ναι.

Ξέχασα να αναφέρω, οτι εγώ ήμουν σε αποχρώσεις το μπλε και ο Σταύρος σε αποχρώσεις του εκρού. Τρομάξαμε κοινώς ολίγον τι... Τόση ώρα μέσα στο νερό, είχα πάρει θερμά και τον ρόλο του ψαριού και είχα αρχίσει να τρέμω λίγο...

Ο ήρωας Σταύρος λοιπόν, αφού με εντόπισε και με ψάρεψε από την γούβα του ηλίθιου παρα λίγο ατυχήματος, προσπάθησε να βγάλει το ακρίδι έξω από εκεί. Πλην όμως, δύσκολα, μιας και είχε τακιμιάσει με τα χόρτα, τον λασπόβουρκο και την όλη κατάσταση εκεί γύρω. Ευτυχώς που είχαμε μαζί μας ιμάντες και ευτυχώς που μετά από λίγη ώρα πέρασαν κάτι άλλα παιδιά και τον βοήθησαν να το βγάλει έξω, μιας και μόνος του δεν γινόταν και για να πω την αλήθεια, δεν ήμουν και πολύ μεγάλη βοήθεια εκείνη την ώρα.

Από την Κυριακή που μας πέρασε λοιπόν, να σας ενημερώσω οτι ο Σταύρος, από απλός ιππότης έχει αναχθεί σε ήρωας. :)

Extra 5: Το τσαντάκι του εντουρά - για καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης

Όπως είπα στην αρχή, 2 πράγματα δεν είχα πάρει μαζί μου, φούτερ και τσαντάκι μέσης. Όπως αντιλαμβάνεστε, χρειαζόμουν ΚΑΙ τα δυο... Να'ναι καλά η Αλίκη που με έντυσε με δικό της φουτεράκι και με έβαλε στο αυτοκίνητο με φουλ αέρα στο ζεστό για να στεγνώσω, γιατί η δικιά σας, την είχε πιάσει μια υπερένταση και κυκλοφορούσε μουσκίδι σαν βρεγμένη γάτα, γύρω γύρω από το τρέηλερ.

Σκεφτόμουν όμως... ΑΝ είχα το τσαντάκι μαζί μου, θα με είχε βοηθήσει σε κάτι? Χμ...

Το κινητό, θα είχε βραχεί μετά την βουτιά - αλλά στην περίπτωση που δεν είχε βραχεί, δεν νομίζω να πιάναμε σήμα εκεί πάνω. Και να πιάναμε βεβαίως, ο Σταύρος δεν θα άκουγε το κινητό του, το οποίο την συγκεκριμένη μέρα, δεν είχε και μαζί του. Και τηλέφωνα άλλων, δεν είχα να πω πού είμαι και να καταλάβουν.

ΑΝ είχα ιμάντες, θα προσπαθούσα να τους πετάξω πάνω στο πέρασμα, ώστε αν τύχαινε και τους έβλεπε κάποιος, να έκοβε λίγο ταχύτητα, μπας και με άκουγε.

Όσο για την φωνή... ναι, φώναζα όσο πιο δυνατά μπορούσα, γιατί δεν είχα ιδέα πού είχε σταματήσει ο Σταύρος να με περιμένει, και πόσο μακριά ήταν. Αλλά λίγο το νερό που είχα πιει, λίγο που φώναζα, άρχισε να με γρατζουνάει ο λαιμός και να βήχω... Λοιπόν, από την επόμενη φορά, θα έχω μαζί μου σφυρίχτρα. Ντάξει, ναι ξέρω, ακούγεται σαχλό και υπερβολικό. Αλλά πλέον, καλύτερα να μου περισσεύει, παρά να μου λείπει, σε τέτοιες περιστάσεις...

Extra 6: Giannakos

Γέλαγε, και τον άκουγαν όλες οι Κονίστρες. Όλη η Κύμη. Η μισή Εύβοια. Μπορεί και όλη, δεν ξέρω... πωπωπωπωωωω... και όχι τίποτα άλλο, τόσο δυνατό γέλιο, είναι και μεταδοτικό !!! :)

Το καλύτερο όλων βέβαια, ήταν όταν γύρισα σπίτι σαν την βρεγμένη γάτα, είπα όλο παράπονο στο αγόρι οτι είμαι κακοπαθημένη και καημένη, και μετά, απόλαυσα περιποίηση και σέρβις... σκέπασμα με κουβερτάκι, προσφορά νερού, χαπιού, φαγιού, άφθονη φροντίδα και προδέρμ. Τα καλά των πτώσεων και της ταλαιπώριας ^_^

Για να μην πω τα καλά της διάσεισης, που αν εξαιρέσω τον πονοκέφαλο και την μηδενική συγκέντρωση, πέρασα έκτακτα, μιας και δεν πήγα γραφείο την Δευτέρα!

Άντε και σε επόμενη βόλτα !!!! μουαχαχαχαχαχαχαα

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 16 , 2013 από τον dirty_girl

[KTMAKIAS 600]

Πάμε το πρώτο βιντεάκι..........

[KTMAKIAS 600]

Thanks για τα καλά λόγια Δανάη.

[dirty_girl 1.015]

Άσε τα θενξ, και ανέβαζε υλικό ^_^

περιμένω σκηνή !!!

σσ. και λίγα είπα !!!

[KTMAKIAS 600]

Στο τελείωμα του βίντεο που ανέβασα είναι ρε.

[dirty_girl 1.015]

αχαχαχααχαχαχαχαχα σωστόοοοοοοοοοοος... το έκοψα λίιιιιιιιιιιιιγο πιο πριν και το 'χασα...χαχαααα

[elias10 276]

Well done guys and girls!

Τί μέρη είναι αύτα ρε παιδιά!!!!!!!!

Καλά, πράγματι έμεινες ΚΑΤΩ από το νερο!?!?!?!

[dirty_girl 1.015]

ναι... και το γελοίο είναι πως δεν μιλάμε για ποτάμι... αλλά για νερό που έφτανε ούτε μέχρι το γόνατο :/ και μέχρι να με πιάσει πανικός και να χτυπηθώ για να βγω, δεν μπορούσα να σηκώσω κεφάλι.

Άσε που για κάποιο λόγο μου είχε καρφωθεί οτι ήταν νερά υπονόμου και ήμουν στα πρόθυρα υστερίας... ντάξει με το που έβγαλα κεφάλι, συνειδητοποίησα πως εκεί πάνω μόνο καθαρό νεράκι έτρεχε, και τουλάχιστον, ηρέμησα ως προς αυτό το θέμα...

^_^

[KTMAKIAS 600]

Και το VOL.2

http://youtu.be/Uxx-YgFr9Jk

[john620 350]

ανεξαρτητα απο την φλαταδουρα στο τελος ,το δασος ειναι πολυ ομορφο....

δαναη εισαι απολαυστικη στα report σου...

για τον Σταυρο δεν το περιμενα αυτο... εμενα μονο χρηστοπαναγιες μου ριχνει...

[tzoutz 3.515]

Ωραία μέρη παίδες!

Δανάη απολαυστική η περιγραφή όπως πάντα.

Σταύρο ο ήχος από το 250 σου με έχει αρρωστήσει. Ο μαμίσιος είναι;

ΥΓ1. Το πρώτο πράγμα που κάνουμε όταν βρούμε σύντροχο μέσα σε ποταμάκι πλακωμένο από το μηχανάκι του είναι να βγάλουμε φωτογραφία!

ΥΓ2. Οι φλαταδούρες είναι στο δεύτερο βίντεο; Δεν είναι και άσχημες, όμορφο τοπίο στα σίγουρα. Δεν είναι μονοπάτια στα σίγουρα αλλά άμα πας τέρμα γκάζι με παντιλίκια σούζες και τα ρέστα το φχαριστιέσαι, όχι;

[dirty_girl 1.015]

ΥΓ1. Το πρώτο πράγμα που κάνουμε όταν βρούμε σύντροχο μέσα σε ποταμάκι πλακωμένο από το μηχανάκι του είναι να βγάλουμε φωτογραφία!

[tzoutz 3.515]

Ε καλά, δεν είπαμε να καθυστερήσει την διάσωση. Πες μου πως δεν θα ήθελες να έχεις τώρα μία φωτό από την επική στιγμή.

Ακόμα δεν κατάλαβα κιόλας πως βρέθηκες εκεί by the way.

Και που ΄σαι, Δανάη,

την επόμενη φορά πάρε μαζί σου ένα τέτοιο, πρέπει να χωράει στο τσαντάκι Hello Kitty.

[dirty_girl 1.015]

Πώς βρέθηκα εκεί? εμμμμ δεν ξέρω ακριβώς, και δεν καταλάβαμε, κοιτώντας τις ροδιές. Το σίγουρο είναι, πως γλίστρισα.

Είχε αυτό το κλασσικό πέρασμα από ρεματιά, που φτιάχνουν κάτι σαν μικρό τσιμεντένιο σωλήνα/γεφυράκι και μετά καλύπτεται με χώμα, και το νερό περνάει από κάτω, και το χώμα από πάνω γίνεται μια παχιά παχιά γκρίζα χωραφένια λάσπη...

Αυτή η λάσπη λοιπόν, είχε 3 περάσματα: τέρμα αριστερά, βαθύ και φαρδύ λούκι γεμάτο με γκρι νερολάσπη (Χ), το μεσαίο, λιγότερο φαρδύ, αρκετά βαθύ και πολύ λασπωμένο (Χ) και το δεξί, μονοροδιά το λούκι, πιο στεγνό και ρηχό (μπινγκο). Ε και εκεί που πήγα να περάσω από το δεξί, ξαφνικά η πίσω ρόδα μου είχε φύγει κάτω, ακολουθούσα και εγώ, μας πήραν αγκαλιά κάτι καλάμια, μπουρδουκλωθήκαμε μεταξύ μας, κάναμε κάτι σαν τούμπα, και πλατς.

Όσο για τις φωτογραφίες... δεν νομίζω πως είχαμε την ψυχραιμία για κάτι τέτοιο ^_^

[nikolakiss 944]

ΥΓ2. Οι φλαταδούρες είναι στο δεύτερο βίντεο; Δεν είναι και άσχημες, όμορφο τοπίο στα σίγουρα. Δεν είναι μονοπάτια στα σίγουρα αλλά άμα πας τέρμα γκάζι με παντιλίκια σούζες και τα ρέστα το φχαριστιέσαι, όχι;

to καταΦχαριστιεσαι ... για αυτο δεν εχω γκρινιαξει

[Postmankav 77]

....μπραβο σας ρε παιδια , πολυ ωραια βολτα!!!! :thumbsup:

[tzoutz 3.515]

Πώς βρέθηκα εκεί?

Αχαχαχαχα, Hello Kitty goes diving, νομίζω ότι αυτό το παράσημο το κέρδισες!

Κατάλαβα κάπως, επικίνδυνο ακούγεται. Αυτό το γεφυράκι πρέπει να ήταν ψηλό ε; Αυτό που με μπερδεύει είναι που δεν σε έβρισκε ο Σταύρος.

Πάλι καλά που δεν πούντιασες κιόλας, την σηκώνει το σκαρί σου την κακομεταχείριση τελικά....

to καταΦχαριστιεσαι ... για αυτο δεν εχω γκρινιαξει

My man....

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 17 , 2013 από τον tzoutz

[dirty_girl 1.015]

Αυτό που με μπερδεύει είναι που δεν σε έβρισκε ο Σταύρος.

Δεν με έβρισκε γιατί ήμουν αρκετά πιο κάτω από το οπτικό του πεδίο... αν αντί για κάτω είχα πέσει λίγο πιο πέρα πχ, θα με έβλεπε πιο εύκολα - νομίζω.

Πάλι καλά που δεν πούντιασες κιόλας, την σηκώνει το σκαρί σου την κακομεταχείριση τελικά....

Καθόλου δεν την σηκώνει και καθόλου δεν μ'αρέσει. Και πιστεύω πως αν δεν με κλείδωνε στο αυτοκίνητο η Αλίκη με φουτεράκι, θα την είχα πάθει, γιατί μέχρι να γυρίσουμε στον τερματισμό με το Σταύρο, ο δρόμος ήταν φλατ και από ένα σημείο και έπειτα, άσφαλτος. Βάλε οτι στις μπότες μου μέσα είχα βατράχια και χρυσόψαρα, προσωπικά την είχα σίγουρη την πνευμονία...

Και τέλος πάντων, χρήση ιμάντων σαν την βόλτα στην Πάρνηθα, όπου το τιμημένο Suzuki σου είχε κάνει σπα στην λάσπη, δεν έχει ξαναγίνει !!! ^_^

[George t. 116]

Intro: Από την Κυριακή έχω διαβάσει ένα σορό αρνητικά σχόλια από ''δίπλα'' για την διοργάνωση, την διαδρομή κτλ...

Εγώ πάλι πέρασα πολύ ωραία σαν εκδρομούλα, με την παρέα μου και όσους είδα εκεί , με την διαδρομή και τα μονοπάτια και τις φλαταδούρες ακόμα!

Πραγματικά αν και έχω τρέξει μόνο έναν αγώνα Νοτίου (τον τελευταίο στα Μέγαρα) και μου βγήκε ο ποπός να τερματίσω δεν μπορώ να καταλάβω προς τι όλο αυτό το κράξιμο...Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν για κάποιους ήταν τόσο τραγική η διοργάνωση και για κάποιους άλλους η διαδρομή γιατί δεν αρκούνται στο ΠΠΕ ή στο Νοτίου και εμφανίζονται σε τέτοιες εκδρομές; Εγώ ας πούμε αν πρώτα είχα πάει σε μια τέτοιου είδους βόλτα (σε χιλιόμετρα , δυσκολία , χαλαρότητα κτλ) πριν το Νοτίου θα με είχε βοηθήσει πολύ να καταλάβω τι σημαίνει να κάνεις όλα την διαδρομή με όσο το δυνατόν λιγότερα διαλείμματα, εναλλαγές δυσκολίας και τερέν, το θέμα του φαγητού και του νερού που πρέπει να έχουμε μαζί μας κτλ Πράγματα που σε καμία περίπτωση τουλάχιστον εγώ δεν ΄είχα σκεφτεί πριν στις βόλτες που κάναμε σε Υμηττό και Βαρυμπόμπη. Τέλος πάντων όπως το βλέπει και όπως το νιώθει ο καθένας και επειδή είμαι και νεούδι δεν θέλω να παρεξηγηθούν αυτά που είπα, γιατί μπορεί στο μέλλον να δω ότι είναι αλλιώς τα πράγματα (όταν γίνεσαι έμπειρος και γρήγορος ίσως τα βλέπεις αλλιώς και δεν θυμάσαι πως είναι να ξεκινάς)

To the point:

Τα μηχανάκια είχαν πακεταριστεί από την προηγουμένη και είχαν γίνει οι απαραίτητες μόντες στο τρέιλερ για να είναι κομπλέ με το όχημα την σοφερίνα-οδηγού-Αλικάκι (τι τραβάς και εσύ για γυναίκα μου ).Και έτσι πουρνό πουρνό δίχως αυγούλα( !) ξεκίνησε το team από Παπάγο.Στο δρόμο συναντήσαμε και giannako και στη συνέχεια και πολλούυυυυυς ακόμα που όσο πλησιάζαμε πυκνώνανε!!! Στο πήγαινε, πήγαμε από Χαλκίδα δεν είχε και κίνηση και παίζει να μην είχε και καράβι τόσο νωρίς οπότε μια χαρά !

Όταν φτάσαμε εκεί λοιπόν αφήσαμε τα οχήματα στον χώρο του σχολείου.Δεν είχε πολύ κόσμο δεδομένου ότι φτάσαμε νωρίς και όσοι είχαν πάει από Σάββατο μάζευαν τα της διανυκτέρευσης και ομολογουμένως ζήλεψα λίγο που δεν ήμουν από την προηγούμενη εκεί...δεν πειράζει next time!Καθίσαμε και στο τοπικό καφέ για να φύγει η τσίμπλα βρε παιδί μου , αλλά και το ''βάρος'' που κουβαλούσα από Αθήνα...! Σε αυτό βοήθησε τα μέγιστα αυτό το φανταστικό σαντουίτσ με την μαγική καθαρτική mayo (που στην αρχή λέει δεν έχω να βάλω αλλά για κακή μου τύχη βρήκε κάπου... )

Άλλος άνθρωπος πια ο Γιωργάκης!!! Ακολουθεί ντύσιμο και βουυυυυρ!!! Ένα άλλο που δεν κατάλαβα σε αυτό το σημείο είναι γιατί πρέπει ο καθένας να ανάβει το μηχανάκι του στο parking και να το μαρσάρει-ξεκαπνίζει δίπλα μας...(αχ σοφοί κανόνες ΠΠΕ κ Νοτίου στο parkfermme) Στο μεταξύ είχε γ@%^& να φυσάει οπότε το σενάριο που είχε το Αλικάκι να περάσει την μέρα του( όσο εμείς θα αλωνίζαμε) κάνοντας πατίνια στην παραλία της Κύμης, τρα λα λα τρα λα λο....εξανεμίστηκε!!!

Ξεκινήσαμε λοιπόν με πρώτο κομμάτι τον περίφημο ανηφορικό τσιμεντόδρομο που πήγαινε σε ένα χωματόδρομο φαρδύ και με χαλίκι-πούδρα που ήταν-δε λέω- λίγο απογοητευτικό για καλωσόρισμα, πλην όμως ήταν ένα πολύ καλό ζέσταμα για αυτό που θα ακολουθούσε..

Γίνεται και ένα μπέρδεμα σε ένα σημείο με μια διασταύρωση που επικρατούσε ένας πανικός ποιος-πάει-πού και τελικά δεν κάνουμε το δύσκολο κομμάτι γιατί είχε μπλοκάρει όπως μας είπαν από τα πολλά μηχανάκια και πήγαμε την γύρα.Και μετά από λίγο, πολύ λίγο λέμε ξεκινάει το πάρτι!!!!Μονοπάτι με φρέσκο χώμα που μοσχομύριζε, μέσα στα έλατα και ένα σορό άλλα δένδρα που δεν έχω ιδέα με τρελή ροή και μυαλά στα κάγκελα λέμε!!Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται που έλεγε και ο Κλίν!!!

Εκεί βέβαια έγινε το επόμενο απίστευτο:Φιλική βόλτα δεν λέμε; Όχι αγώνας ε; Ναι...οκ... Σε μια φάση πήγαινα με την Δανάη μπροστά και έρχονται 2 παιδιά από πίσω μου (πιο κολλητά πεθαίνεις ) και μετά από λίγο ο ένας ΚΟΡΝΑΡΕ για να περάσουν!!! τι να πω...κάναμε στην άκρη και πέρασαν... (Για κάτι τέτοια έλεγα τα από πάνω )

[George t. 116]

Συνέχεια είχε το ίδιο περίπου μονοπάτι αλλά κατηφορικό, φοβερό , που ίσιωνε κάποια στιγμή και σε έβαζε σε έναν μάλλον παλιό δασικό δρόμο με πεσμένους κορμούς και μικρά έλατα!!! πο πο πο το κάτι άλλο!!!Το κλού της υπόθεσης ήταν σε κάποια φάση μετά απο ένα κατηφορικό κομμάτι μέσα σε δασάρα είχε ένα λιβάδι με μαργαρίτες και άραξα να μαζευτούμε με τα παιδιά. Και επειδή η ώρα πέρναγε από όρθιος έγινε καθιστός στο λιβάδι και μετά ξάπλα να χαζέψω τα σύννεφα που περνούσανε με 1000.Και να περνάνε όλοι μα ΟΛΟΙ και να λένε: ''είσαι καλά;;;'', ''χτύπησες;;'' ε βαρέθηκα να με ρωτάνε και να τους ανησυχώ και πήρα τον δρόμο προς τα πίσω να βρω το παρεάκι γιατί είχα αρχίσει να ανησυχώ και εγώ με την σειρά μου και να σου μετά από λίγο κατηφόρισε ο Σταυρος με το ''αντράκι''!!!(το video με την Δανάη πιο κάτω )

Κάτι φρέσκες πατημένες φλαταδούρες για συνέχεια και φτάνουμε στο enduro πιστάκι που οκ ρε παιδιά μου άρεσε λίγο περισσότερο απο άλλους... το έκανα 3-4 φορές και αφού βαρέθηκε το παιδί εκεί να σημειώνει το ''64'' ότι πέρασε φορτώσαμε νεράκι και φύγαμε!!!

Μετά είχε εκείνη την ανηφόρα με τα 100 διαφορετικά περάσματα που είχε το μποτιλιάρισμα της αρκούδας...σβηστό μηχανάκι και περιιιιιιιμενε. Κάπου εκεί πρέπει να ήταν που χαθήκαμε με Δανάη και Σταύρο αφού κάποια στιγμή από ένα διπλανό πέρασμα άκουσα μια φωνή επιτυχίας και μετά ησυχία και λέω η Δανάη θα είναι το περάσανε πανεύκολα..από εκείνο το πέρασμα έπρεπε να πάω αλλά δεν μπορούσα να γυρίσω για κανένα λόγο!!!Και μετά από αρκετό περίμενε 15' ξεκολλάω και εγώ και σε όλη την υπόλοιπη διαδρομή έψαχνα τα παιδιά που νόμιζα ότι ήταν μπροστά μου και τελικά δεν ήταν! Η φλαταδούρα που ακολούθησε ήταν κυρίως με φυτευτή πέτρα ,τίποτα ιδιαίτερο , και με πολύ ανέβα-κατέβα στα βουνά με ομίχλη. Πρωτόγνωρο δεν λέω, πλάκα είχε!

Όσο όμως κατέβαινα σε υψόμετρο η πέτρα έπαυε να υπάρχει και η υγρασία το ίδιο οπότε είχε πούδρα πολύ πούδρα που με τόσα μηχανάκια έγινα άσπρος!!!! Ευτυχώς μετά από λίγο έμεινα μόνος μου γιατί με τόση σκόνη είχα αρχίσει να μην αναπνέω και πολύ καλά...και τότε ήταν λύσσαξα :D Φλατ κομμάτια πατημένα με γλίστρημα σε κάθε στροφή και κάτι καρούμπαλα που άμα πέρναγες flat-out έκανες κάτι σουζίδια-αλματάκια όλα τα λεφτά!!Το καταχάρηκα!!! Δυστυχώς στο τέλος επιστροφή από άσφαλτο, αλλά οκ όλα στο παιχνίδι είναι!

Όσο αφορά την σήμανση και με την ελάχιστη εμπειρία που έχω στο θέμα πράγματι θα μπορούσε σε σημεία να είναι πιο πυκνή αλλά δεν σταμάτησα να το σκεφτώ ούτε χάθηκα πουθενά, οπότε μάλλον τυχερός ήμουν!

Έφτασα πίσω και ξεκίνησε η επιχείρηση ''βρες το Αλικάκι'' που το καημένο το κορίτσι έφυγε από την καφετέρια που είχε γίνει club και την είχε πέσει στο car με όλη την βαβούρα από ξεχασμένα κιν. και ξερογκαζάδικες στο parking. Και αφού άλλαξα τα άσπρα πλέον από μαύρα αρχικά ρούχα μου, μπούκωσα και 1,2,3,4,5...donuts που είχαμε εκεί για ώρα ανάγκης, την αράξαμε σε ένα ταβερνάκι εκεί πιο κάτω περιμένοντας και τα άλλα παιδιά για να κάνουμε τον απολογισμό της εκδρομής . Το μενού; πλούσιο...σαλάτα και καλαμάκια(το χειρότερο που έχω φάει ever αλλά με τέτοια πείνα τι τα θες )και μπυράκιαααα! Και να σου μετά από λίγο σκάνε τα παιδιά μούσκεμα η Δανάη και ο Ήρωας -Σταύρος μετά την περιπέτεια που περάσανε!!Τα έχει αυτά τα απρόοπτα το enduro τέλος καλό , όλα καλά νομίζω.

Επιστροφή στο parking λοιπόν φόρτωμα στο τρέιλερ και τον δρόμο της επιστροφής με καραβάκι αυτή τη φορά με την απαραίτητη στάση για σούβλακους στην Ερέτρια, μπυράκι και πάλι σε κλίμα χαλάρωσης πλέον.

Δυστυχώς για τα ντοκουμέντα ξέχασα να πάρω την gopro το πρωί και δεν έχω παρά ένα video .

Ευχαριστώ τα εκεί παιδιά για όλο τον κόπο που έκαναν να οργανώσουν την διαδρομή , τη γραμματεία, τον ανεφοδιασμό

την παρέα μου που έκανε το ταξίδι να δείχνει μικρό , που γελάσαμε και κράξαμε καταστάσεις

και το Αλικάκι μου για την υπομονή του και την οδήγηση που πήγαμε και ήρθαμε σαν αγωνιστική ομάδα με όλες τις ανέσεις!!

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 17 , 2013 από τον George t.

[dirty_girl 1.015]

ωωωωωωωωωωωωωωω ΜΑ ΤΙ ΣΤΥΛ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ποιος εξαίσιος παγκόσμιος αναβάτης φαίνεται στο βίντεο? ΑΕΡΑ ΠΑΕΙ !!!

^_^