Η γωνία της λογοτεχνίας

[nuntius 2.443]

Stewart Home : Blowjob

Μηδενισμός,σεξουαλικός ορυμαγδός και κατακλυσμική βία.

"Ο Στιβ Ντράμοντ είναι ηγετική φυσιογνωμία της Ταξικής Δικαιοσύνης,μιας αναρχικής ομάδας που δραστηριοποιείται στις εργατικές περιοχές του Λονδίνου.Έχει καταφέρει να ελέγχει τα τεκτενόμενα στον αναρχικό χώρο.Όλα όμως αλλάζουν όταν ο Νικ Κάρτερ,ο παλιός καπετάνιος της οργάνωσης εισβάλει ξανά στο προσκήνιο.Σε αντίθεση με τον Ντράμοντ,είναι της γνώμης ότι πρέπει να κάνεις την επανάσταση και όχι να μιλάς για την κατάντια της ζωης του προλεταριάτου.Γρήγορα ο Ντράμοντ θα βρεθεί στην μέση ενός ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ μιας λυσσασμένης αναρχικής σέχτας και των φασιστικών συμμοριών του Λονδίνου.Τα πράγματα γίνονται πλέον προσωπικά και αρχίζουν να βρωμάνε πρωμαϊνη.Βόμβες και δολοφονίες συνταράσουν ολόκληρη την πόλη απο τον βορρά ως το Μπρίξτον,στα νότια.Τώρα κανείς δεν μπορεί να διακρίνει ποιοι πολεμούν ποιους.

Ο Stewart Home στήνει ένα σατυρικό μυθιστόρημα με φόντο τις πιο υποβαθμισμένες συνοικίες του Λονδίνου και με πρωταωνιστές ήρωες-καρικατούρες που κινούνται με την ταχύτητα φιγούρας του playstation."

Πολύ καλό και ελαφρύ.Χιούμορ της εργατικής τάξης του east end,πολλές επαναλήψεις επί τούτου (μάχες με καρμπόν περιγραφές πχ),χαρακτήρες χωρίς βάθος,ασταμάτητη δράση και μη ελεγχόμενος πόθος για σεξουαλική ικανοποίηση ή για βία ως υποκατάστατό της,γι αυτό και ο τίτλος.Ιδιαίτερο,πάντως το γέλιο είναι άφθονο.

Προσπάθησα να το διαβάσω δίς, το παράτησα και τις 2 φορές στα 3/4.. Απίστευτα ρηχό (όπως σωστά παρατηρείς), σεναριακού τύπου γραφή και υποτυπώδες πολιτικό υπόβαθρο (και όχι, δεν είναι σάτιρα της πολιτικής). Καλύτερος απο Κοέλιο πάντως!!!

Προφανώς και δεν είμαι της "βαριάς" λογοτεχνίας όπως εσείς αλλά τι να κάνουμε....

Όχι και τι να κάνουμε. Θα έπρεπε να ντρέπεσαι. Εγώ στη θέση σου θα αυτομαστιγωνώμουν..

Τι λές μπρέέέέ????!!!!!!

[karellen 11.557]

edit: Μόλις είδα ότι αναφέρθηκε και παραπάνω. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σαν βιβλίο, καλές περιγραφές και όμορφη πλοκή.

Κάποιος να προτείνει κάτι παρόμοιας λογικής ?

Παρόμοιο είναι "Το Κοράκι" του Στήβεν Κινγκ.

"Μια στιγμή απροσεξίας και ένας παγκόσμιος λοιμός εξαπλώνεται σε όλο τον πλανήτη.Οι λίγες χιλιάδες που επιζούν πρέπει να ξαναοργανωθούν σαν κοινωνία αλλά ο Σκοτεινός άντρας απέναντι έχει άλλα σχέδια..."

Ατμοσφαιρικότατο! Το στυλ του Κίνγκ που γουστάρω,αυτό της πρώτης του νιότης ('78) προτού αρχίσει κατόπιν τις φλυαρίες του για να καλύψει τα κενά έμπνευσης ,κάτι Φυλαχτά,Μαύρα σπίτια και Ονειροπαγίδες .

Μου το χάρισε φίλος προ ετών,το ξεζούμισα σε 3 μέρες καλοκαιράκι στους Οθωνούς και το αγόρασα καινούριο να το έχω στη βιτρίνα!

Αργότερα θα έχω κι άλλα...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 10 , 2014 από τον karellen

[nuntius 2.443]

Προσυπογράφω για το Stand αλλά ρε φίλε "προτού αρχίσει κατόπιν τις φλυαρίες του για να καλύψει τα κενά έμπνευσης"? 500 σελίδες βιβλίο?

Ακόμα και η Λάμψη σίγουρα η μεγαλύτερη επιτυχία του, λίγο πρίν το κοράκι, βρίθει φλυαρίας. Στο κάτω κάτω King χωρίς φλυαρία γίνεται?? Σα ντόνατς χωρίς τρύπα είναι!

Αλλά πού να ξέρεις εσύ απο τέτοια!

PS. Διάβασε το Κούτζο, η απόλυτη φλυαρία! Τα νεύρα κρόσια όταν το διάβαζα! Σου τσιτάρει την αγωνία και μετά κράάάάάπ, πάρε 5 σελίδες πως ήταν το τραπεζομάντιλο στο σπίτι της γειτόνισσας ενός που είχε δεί τον πρωταγωνιστή :D

[GavriilVet 2.796]

εδω είμαστε... ευγε νουντιους...

λεπόν.. να πώ και γώ.. Σφαγείο Νο 5, http://www.goodreads...ghterhouse_Five

και απο ελληνικά, αυτο ήταν πολυ καλό..

http://www.politeianet.gr/books/9789605761677-arzoglou-kleon-gabriilidis-i-zoi-stin-india-236018

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 11 , 2015 από τον GavriilVet

[Antartis 183]

Για πάμε !

Stuart Neville : Τα φαντάσματα του Μπέλφαστ

Ο Φένγκαν είναι πλέον αλκοολικός και ψυχικά διαταραγμένος. Πρώην εκτελεστής του ΙΡΑ,για την ακρίβεια,ο καλύτερος.Ένας ήρωας-αντιήρωας.

12 φαντάσματα θυμάτων του τον στοιχειώνουν,12 θύματα άδικων και άγριων δολοφονιών,και προσπαθούν να του πουν πως να εξιλεωθεί.

Στον αγώνα του να ελευθερωθεί από τα φαντάσματα/τύψεις,ο Φένγκαν θα κυνηγήσει και θα προσπαθήσει να σκοτώσει τους ηθικούς αυτουργούς/συνυπεύθυνους των 12 αυτών δολοφονιών.

Κάθε ένας που πεθαίνει, 1 φάντασμα φεύγει.Θα τιναχτούν στον αέρα οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στην Βόρεια Ιρλανδία;

Απολαυστικότατο.Πολύ καλή πλοκή,δράση ασταμάτητη,ωραίος και εύκολος λόγος,ωραία σκιαγραφημένοι χαρακτήρες με πλούτο συναισθημάτων.Θα πάρω σίγουρα και το επόμενό του!

Επίσης,ρούφηξα Ησίοδο Έργα και Ημέρες/Θεογονία, το ψευδεπίγραφο Η Ασπίδα του Ηρακλή εν καιρώ.

Η Θεογονία είναι άπαιχτη,μιλάει για την δημιουργία του κόσμου,την καταγωγή των Θεών και το γεννεαλογικό τους δέντρο,καθώς και τον πόλεμο μεταξύ Ολύμπιων και Τιτάνων.Αν δεν έχετε μια ιδέα από μυθολογία,ίσως χάσετε την μπάλα με τα (πολλά) ονόματα απογόνων κλπ.Πάντως,είναι ότι πρέπει για μια πρώτη επαφή.

Το Έργα και ημέρες είναι ουσιαστικά οι συμβουλές του Ησίοδου προς τον αδερφό του,Πέρση.Συμβουλές από το πως να φέρεται,πότε να οργώνει και πότε να θερίζει,πως να φτιάχνει άροτρα κλπ, μέχρι και το πως....να κατουράει! Είναι διδακτικό έπος,με στόχο την διδασκαλία του λαού σε θέματα γεωργίας(πχ Όταν ο Ωρίωνας και ο Σείριος έρθουν στο μέσον του ουρανού και τον Αρκτούρο δει η ροδοδάχτυλη αυγή,τότε να κόψεις και να πάρεις σπίτι,Πέρση,όλα τα σταφύλια),μην περιμένετε το μεγαλείο της Ιλιάδας.Δεν στερείται βέβαια στοιχεία μυθολογίας κ γνώσης.Γνωρίστε το "αντίπαλο δέος" του Ομήρου,έναν βοσκό που όπως λένε,συνάντησε μια μέρα τις Μούσες στον Ελικώνα και μετατράπηκε σε ποιητή,δεν θα χάσετε !