ευρω η δραχμη?

[jawaforever 126]

Εμείς γιατί κοπτόμεθα για το ευρώ τόσο πολύ;

Στο δίλημμα "ευρώ ή δραχμή" θα μπορούσα να απαντήσω μονολεκτικά λέγοντας:ΔΡΑΧΜΗ. Βέβαια, αμέσως μετά θα έγραφα σελίδες επί σελίδων για τα πλεονεκτήματα του εθνικού νομίσματος, επικαλούμενος βιβλιογραφία, οικονομικά στοιχεία και παραδείγματα.

Αλλά θα μου επιτρέψετε να θέσω μια σειρά από άλλα ερωτήματα, που θεωρώ ότι αναδεικνύουν το μέγεθος της πολιτικής απάτης που έχει στηθεί πίσω από αυτό το δίλημμα.

Ποιος είπε ότι το ευρώ δημιουργήθηκε για να.....

υπάρχει για πάντα?

Ποιος είπε ότι το ίδιο το ευρώ δεν έχει ημερομηνία λήξης?

Ποιος είπε ότι το εφεύρημα του ευρώ δεν επιτέλεσε ήδη το καθήκον του και είναι η ώρα σιγά-σιγά να αποσυρθεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας?

Ποιος είπε ότι μπήκαμε στο ευρώ για να μείνουμε κιόλας?

Ποιος είπε ότι δεν πέτυχε η είσοδός μας στο ευρώ?

Εξηγούμαι:

1. Το ευρώ από τη φύση του και από τη λειτουργία του είναι ένα χρεωστικό νόμισμα.

Παράγεται σε ειδικό χαρτί και μελάνια της ΕΚΤ, δηλαδή με ελάχιστο κόστος.

Είναι αποσυνδεδεμένο πλήρως από τον λεγόμενο "χρυσό κανόνα" και επομένως, η αξία του είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ λογιστική. Η αξία του νομίσματος δεν αντιστοιχεί σε χρυσό.

Δηλαδή είναι...αέρας. Δεν πρόκειται περί πραγματικής αξίας αλλά περί λογιστικών συμψηφισμών αξιών στις συναλλαγές.

2. Περαιτέρω, το ευρώ είναι νόμισμα που παράγει από την στιγμή της παραγωγής του, χρέος. Πώς γίνεται αυτό; Να η απάντηση:

Το ευρώ "κόβεται" από την ΕΚΤ.

Αλλά η ΕΚΤ (από τις ιδρυτικές συμβάσεις της ΟΝΕ) δεν μπορεί να είναι απευθείας δανειστής κρατών.

Η ΕΚΤ υποχρεούται να δανείζει με το βασικό παρεμβατικό επιτόκιο (αυτή τη στιγμή 0,75%) τις εμπορικές τράπεζες κάθε κράτους.

Στη συνέχεια, οι τράπεζες δανειοδοτούν τα κράτη, είτε με τη σύναψη δανειακών συμβάσεων (οπότε το επιτόκιο δανεισμού κυμαίνεται μεταξύ 3 και 6% και καθορίζεται με διμερείς διαπραγματεύσεις) είτε με την αγορά ομολόγων χρέους (οπότε το επιτόκιο δανεισμού προσδιορίζεται από τις χρηματοαγορές κατ΄αρχή επάνω στο δίπολο "προσφορά-ζήτηση" και ανάλογα με την επικινδυνότητα της τοποθέτησης , αυτά είναι τα διαβόητα spreads).

Άρα, τελικά, ο αέρας που παράγει η ΕΚΤ καταλήγει να αποτελεί προϊόν δανεισμού, ο οποίος επιβαρύνει επιτοκιακά ένα κράτους περί το 4%-5%.

Παράδειγμα: Έστω ότι η ΕΚΤ έκοψε 100?. Αυτά τα δανείζει στην τράπεζα Τ με επιτόκιο 0,75%. Η Τράπεζα Τ τα δανείζει με τη σειρά της στο κράτος Κ με επιτόκιο 5%. Άρα το κράτος, όταν θα έρθει η ώρα της αποπληρωμής, θα πρέπει να αποπληρώσει 105?. Από αυτά τα 105?, τα 4,25 θα τα κρατήσει η τράπεζα Τ, ως απόδοση του επιτοκίου της. Και τα υπόλοιπα 100,75? θα πρέπει να τα αποδώσει στην ΕΚΤ.

Ας το δούμε με ερωταπαντήσεις για να γίνει σαφές τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω:

Ερώτηση: Άρα, ποιος κερδίζει με τον τρόπο λειτουργίας του ευρώ?

Απάντηση: Οι τράπεζες και η ΕΚΤ.

Ερώτηση: Επομένως, το ευρώ παράγει χρέος?

Απάντηση: Ασφαλώς ναι! Άλλωστε, για να αποδοθεί 5% τόκος σημαίνει ότι απαιτείται ανάπτυξη περίπου 8%-10% στο ΑΕΠ της χώρας, ώστε αφαιρουμένων των λειτουργικών εξόδων, να απομένει κέρδος από την ανάπτυξη της τάξης του 5% που μπορεί να αποπληρώσει τους δανειστές.

Αλλά τέτοιας έντασης αναπτύξεις ΠΟΤΕ δεν παρουσιάστηκαν στα κράτη της ΟΝΕ, από την δημιουργία της μέχρι και σήμερα.

Ερώτηση: Επομένως, το ευρώ, δεν ευνοεί κράτη αλλά τράπεζες;

Απάντηση: Όχι, λάθος! Το ευρώ στην λειτουργία του ως δανειακό προϊόν, ευνοοεί τις Τράπεζες. Αλλά ως μέσο συναλλαγών ευνοοεί την παραγωγική υπερδύναμη της ΟΝΕ, την Γερμανία. Η Γερμανία με τον ισχυρό εξαγωγικό προσανατολισμό της, συγκεντρώνει τεράστια ποσά από τις εξαγωγές, τα οποία οι χώρες με ισχή παραγωγική δομή αναγκάζονται να καταβάλλουν για να αποκτούν αυτά που χρειάζονται. Από την άλλη πλευρά, οι χώρες που δεν έχουν ισχυρή παραγωγική δομή παρουσιάζουν εμπορικά ελλείμματα, τα οποία προσπαθούν να τα καλύψουν από την παροχή υπηρεσιών (πχ από τον τουρισμό ) και από τον δανεισμό. Επομένως, η Γερμανία κεφαλαιοποιεί το κέρδος που παράγει το ευρώ, πουλώντας τα προϊόντα της, ενώ εμείς χρεωνόμαστε προκειμένου να τα αγοράσουμε, καθώς το έλλειμμα του εμπορικξού μας ισοζυγίου δεν μας επιτρέπει την δημιουργία αποθεματικών κεφαλαίου από τον τομέα της παροχής υπηρεσιών.

Ερώτηση: Αυτό όμως είναι φαύλος κύκλος. Όποιος χρεώνεται διαρκώς κάποτε θα καταρρεύσει. Επομένως, το ευρώ, δημιουργώντας συνεχώς χρέη προς όφελος των ισχυρών, είναι τελικά ένα εργαλείο εκπόρθησης κρατών;

Απάντηση: Ασφαλώς. Το ευρώ φτιάχτηκε με τέτοιο τρόπο και λειτουργεί με τέτοιο τρόπο που δεν είναι μόνο οικονομικό μέγεθος. Είναι και πολιτικό όπλο. Δημιουργώντας χρέη, επιβάλλει πολιτικές. Και εν τέλει, αναγκάζει σε απώλεια εκφάνσεων της εθνικής κυριαρχίας των κρατών, προκειμένου για την εξυπηρέτηση των χρεών. Επομένως, όταν το ευρώ θα έχει επιτελέσει τη λειτουργία του, δεν θα υπάρχει και λόγος ύπαρξής του.

Ερώτηση: Άρα η ίδια η Γερμανία μπορεί αν φύγει πρώτη από το ευρώ;

Απάντηση: Ήδη στη Γερμανία η σχετική κουβέντα έχει ξεκινήσει και μάλιστα, ακούγεται πολύ το moto "εμείς ότι είχαμε να κερδίσουμε από την κρίση το κερδίσαμε, τώρα μπορούμε να αποχωρήσουμε από το ευρώ".

Ερώτηση: Άρα εμείς γιατί κοπτόμεθα για το ευρώ τόσο πολύ;

Απάντηση: 1. Γιατί οι πολιτικοί μας έχουν βγάλει τα λεφτά τους στο εξωτερικό και σε ενδεχόμενο επανόδου σε εθνικό νόμισμα και με την εφαρμογή αυστηρής νομισματικής πολιτικής, δεν θα μπορέσουν ΠΟΤΕ να επαναπατρίσουν αυτά τα κεφάλαια, και 2. Γιατί είμαστε τα ιδανικά θύματα και ψώνια, ευρωλιγούρηδες και ξενομανείς, κομπεξικοί και φραγκογλύφτες...

Σχετικό είναι και το θέμα μιας πρότασης που υποβάλλουμε αρκετοί (μεταξύ αυτών κι εγώ ήδη με την σημείωσή μου αυτή) σχετικά με την δυνατότητα ή ίσως και την αναγκαιότητα έκδοσης χρυσής δραχμής, τουλάχιστον για τις εξωτερικές μας συναλλαγές, ως κράτος.

Το ζήτημα της χρυσής δραχμής και του χρυσού κανόνα είναι περίπου ίδια αλλά και πολύ διαφορετικά.

Ειδικότερα: Ένα νόμισμα που κυκλοφορεί ως αξία αντιστοιχούσα σε χρυσό, σημαίνει ότι, αν το πας στην τράπεζα της Ελλάδας και ζητήσεις την αξία του νομίσματος σε πραγματικό χρυσό, τότε θα πάρεις τον αντίστοιχο χρυσό.

Επομένως, θα πρέπει το ύψος των κυκλοφορούντων νομισμάτων, το σύνολο του χρήματος που κυκλοφορεί σε μια χώρα, να αντιστοιχεί σε αποθεματικά χρυσού. Αυτό είναι ο λεγόμενος "χρυσός κανόνας".

Πχ αν το ευρώ ήταν νόμισμα σε αξία χρυσού, τότε εσύ θα μπορούσες να μεταβείς στην τράπεζα της Ελλάδας με ένα χαρτονόμισμα των 100? και να ζητήσεις να λάβεις την αντίστοιχη ποσότητα χρυσού.

Περίπου όμοια είναι η λειτουργία του χρυσού νομίσματος αλλά είναι επίσης και εντελώς διαφορετική ταυτόχρονα. Ο λόγος είναι απλός:

Το χρυσό νόμισμα δεν αποτελεί νόμισμα σε αντικατάσταση αξίας, αλλά αποτελεί το ίδιο το νόμισμα αξία καθ' εαυτή, αφού είναι χρυσό.

Επομένως, η συναλλακτική συμπεριφορά στις 2 περιπτώσεις είναι εντελώς διαφορετική. Στην πρώτη περίπτωση (του χρυσού κανόνα) συναλλάσσεσαι συμπράττοντας σε ΥΠΟΣΧΕΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ, εκτιμώντας ότι η λογιστική αξία τυ νομίσματος αντιστοιχεί σε αποθεματικό χρυσού. Στην δεύτερη περίπτωση, όμως συναλλάσσεσαι με ΕΚΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ, αφού στην πραγματικότητα συναλλάσσεσαι με χρυσό. Δηλαδή στην πρώτη περίπτωση μετατρέπεις την λογιστική αξία σε χρυσό, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, μετατρέπεις το χρυσό σε λογιστική αξία.

Έτσι, η πρότασή μου για κυκλοφορία εθνικού χρυσού νομίσματος λαμβάνει υπόψη της μια άκρως αντίθετη παράμετρο σε σχέση με την έκδοση λογιστικής δραχμής.

Η έκδοση λογιστικής δραχμής (που δεν θα αντιστοιχεί σε αποθέματα χρυσού) σημαίνει ότι θα πρέπει να επιβληθούν αυστηροί νομισματικοί κανόνες για την εισροή και εκκροή συναλλάγματος καθώς επίσης και να διασφαλιστεί ότι το νέο νόμισμα δεν θα γίνει αντικείμενο συναλλαγών στις χρηματαγορές, ώστε να μην δεχτεί πιέσεις και αναγκαστεί σε υποτίμηση.

Αλλά η έκδοση χρυσής δραχμής απαιτεί το νόμισμα να γίνει αντικείμενο συναλλαγών στις χρηματαγορές, ώστε λόγω ακριβώς της ενσωματωμένης αξίας του πολύτιμου μετάλλου από το οποίο έχει δημιουργηθεί και λόγω της τεράστιας ζήτησης σε χρυσό, να δεχτεί υπερτιμητικές πιέσεις και τελικά να ανατιμηθεί!

Έτσι η χρυσή δραχμή, αν ξεκινήσει στην ισοτιμία 1 χρυσή δραχμή =1200 ευρώ, τότε με την είσοδο του νομίσματος στις χρηματαγορές, το νόμισμα αυτό, λόγω ζήτησης θα αποκτήσει αυτόματα προστιθέμενη αξία λόγω ζήτησης που τουλάχιστον θα διπλασιάσει την αξία του μέσα σε λίγες ώρες!

Για να το καταστήσω πρακτικό το ζήτημα, ώστε να γίνει αντιληπτό:

Η Ελλάδα εκτιμάται ότι έχει διαθέσιμα κοιτάσματα χρυσού, ύψους περίπου 28 δις ευρώ. Εάν αυτό τον χρυσό τον μετατρέψουμε σε χρυσό νόμισμα, τότε μέσα σε λίγες ώρες και με την τεράστια υπερτιμητική πίεση που θα ασκηθεί στο νόμισμα (λόγω ζήτησης) η Ελλάδα θα μπορεί να διπλασιάσει ή ακόμα και να τριπλασιάσει την λογιστική αξία του νομίσματος και επομένως να κεφαλαιοποιήσει κέρδος, το οποίο θα προέρχεται ουσιαστικά από την εμπορία χρυσού.

Ωστόσο, αυτό το κέρδος είναι διπλό για τον επίσης απλό λόγο: Στις χρηματαγορές δεν θα ρίξουμε ΟΛΟ το ποσό των χρυσών δραχμών, γιατί αυτό αφενός θα δημιουργούσε πληθωριστικές τάσεις στο νόμισμα και αφετέρου λόγω υπερπροσφοράς δεν θα αποκτούσε την αναμενόμενη προστιθέμενη αξία.

Ρίχνντας στις αγορές ένα ποσό ικανό να κάνει τους πάντες να ελπίζουν ότι "θα αγοράσουν χρυσό" αλλά ταυτόχρονα πολύ μικρό σε σχέση με το υπόλοιπο του αποθεματικού μας, τότε...θα είχαμε διπλασιάσει ή και τριπλασιάσει την αξία του χρυσού που θα είχαμε στα χέρια μας! Δηλαδή θα είχαμε διπλασιάσει ή και τριπλασιάσει την οικονομική ισχύ της χώρας, χωρίς ποτέ να μεταβιβάσουμε τον χρυσό της!

Πάντως, το σημαντικό ΔΕΝ είναι το πώς θα διαχειριστούμε εμείς μια εθνική, λαϊκή δραχμή αλλά το πώς διαχειρίζονται κάποιοι το ευρώ. Εχθές δεν πρόλαβα να σας γράψω ότι ίσως το ευρώ να είναι ένα -από τη φύση του- θνησιγενές νόμισμα, από το οποίο πρώτη η Γερμανία θα θελήσει να αποχωρήσει για να κεφαλαιοποιήσει τα οφέλη της.

http://www.xrimanews.gr/oikonomia/33497-mhpws-h-germania-na-epestrefe-sto-marko

Οπότε τώρα, έχετε ακόμα περισσότερες ενδείξεις για το ποια θα πρέπει να είναι η επιλογή μας στο δίλημμα "ευρώ ή δραχμή" και πόσο άσχημο παιχνίδι παίζεται στην πλάτη του λαού, από λαμόγια, δημοκόπους (όχι δεν έκανα λάθος, δημοκόπους ήθελα να γράψω) και ύαινες που τόσα χρόνια ζουν και δρουν παρασιτικά επάνω στο σώμα αυτής εδώ της χώρας και τώρα κόπτονται να μας πείσουν να μείνουμε στο ευρώ...

[Lektikos 344]

Άντε να εξηγήσεις ότι φταίει το τραπεζικό σύστημα...

Οι περισσότεροι διαλέγουν την πιό εύκολη για το μυαλό τους εξήγηση.

Φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν παράγουμε (Ιταλία παράγει και Ferrari και έχει κ αυτή κρίση)

Φταίνε οι ξένοι που στέλνουν λεφτά στης οικογένειες τους, κτλ.

[A.K.A. SonIC 1.567]

να κάνω μία ερώτηση μια που δέν ειμαι οικονομολόγος

εφόσον γυρνάμε στην δραχμή και γίνετε η υποτίμηση ας ξεπεράσουμε τα χρωστούμενα που παραμένουν σε ευρω βαραμε και μια χρεωκοποία και ήματσε ας πουμε ΟΚ

τα πάντα τα εισάγουμε απο χώρες με πολύ σκληρό νόμισμα

ΠΟΣΟ ΘΑ ΚΑΝΕΙ

ενα ψυγείο μια κουζίνα ενα μηχανακι ενα αμαξι ένας θερμοσίφωνας τηλεόραση κινητό κτλ κτλ κτλ

3-4 μηνιάτικα??

λογικά καπου εκει

+ βενζίνη ακόμα και απο αυτα τα ελάχιστα προϊόντα που παράγουμε ... κυρίως τροφές στα χωρια και εξοχη θα τα ψιλοβολέψουνε αναρωτιέμαι πόσο θα κοστίζει η μεταφορά αγροτικόν προϊόντων προς στις πόλεις να σκεφτείς οτι μόνο η βενζίνη θα ειναι στα άκρα ύψη με το καινούργιο νόμισμα να τώρα κάνει 700δραχμες το λίτρο πάμε για 1500δραχμες όταν ο μισθός θα ειναι 200χιλιαδες

πόσο μα πόσο απαγορευτική θα είναι πετρελαιο φυσικο αεριο κτλ κτλ

όπως και τα φορτηγάγια τις μεταφορές τον ελάχιστων αγροτικών προϊόντων ανταλλακτικά τα πάντα έρχοντε απο έξω τα οποία κόστη τους θα περνάνε στον καταναλωτή

και πάμε φυτοφάρμακα αγροτικά υλικά εργαλεία κτλ κτλ όλα εισαγόμενα με ένα τόσο μικρό νόμισμα πως θα τα πάρουνε??

μήπως ΠΧ 1 κιλό πατατες θαφτάσει να κάνει όσο 50 κίλα σήμερα

και πές οτι το λύνουμε και αυτό αντε με κάποιο ωραίο μαγικό τρόπο

αφού θα καταναλώνουμε αποκλειστικά εγχώρια προιόντα γιατι για εισαγωγές το ξεχνάμε τι θα εξαγουμε?? η θα μας βολέψει όλους ο τουρισμός αυτα και μερικές χιλιάδες αλλα πραγματάκια που είναι μέρος της αλυσίδας αυτου του προβλήματος πως θα λυθούν??

ναι σε εθνικό νόμισμα ΜΟΝΟ όταν παράγουμε και κάποια πράγματα για να ζήσουμε ... αν δεις την αλυσίδα η τιμές θα φύγουν στα ύψη τόσο πολύ που θα χάσουμε την μπάλα

ακομα και οι αναπτήρες εισαγόμενοι ειναι .. και μετα θα έχουμε να κρατήσουμε ισοτιμίες εναντια στο δολάριο ευρώ γιεν ρουβλι... δεν θεωρώ τους πολιτικους αξιους για οικονομικες πολιτικες υπερ Ελλάδας

οπότε το νόμισμα πλέον θα πατώσει αισχρά

ΥΓ άσε που θα παίξει κοινωνικού παγκόσμιο πρόβλημα .. πώς θα στέλνουν οι ΜΚΟ τόσα μύρια για τις εκπαιδεύσης των δικαστών στο αυγανισταν την αποφλοίωση τις ντομάτας στην αφρική και 100δες άλλα όμορφα προγράμματα που κάνουν τόσα χρόνια τώρα??? :P

ΥΓ2

Η Ελλάδα δέν έχει χρυσό 28δις και εδώ ειναι ενα άλλο σκάνδαλο που ειναι καλα κρυμένο ο χρυσός της Ελλάδος έχει κάνει φτερα΄!!! προς στο εξωτερικό !!!!!

είχαμε 38δις πριν τον παγκόσμιο

όπου 10δες γερμανικα πλοία βυθίστηκαν απο τους "ΣΥΜΑΧΟΥΣ" όταν μεταφέρανε τον Ελληνικό χρυσο προς Γερμανία

ότι απέμεινε έφυγε για εξωτερικό όταν ξεκινήσνα οι διαδικασίες να μπούμε στο ευρω .. τα αποθέματα του χρυσού ειναι Ελάχιστα

υπάρχει καπια λύση για όλα αυτα??

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 7 , 2012 από τον A.K.A. SonIC

[Billanti 931]

Αν αφαιρεθούν οι ληστρικοί φόροι μια χαρά καύσιμα θα έχουμε και με τη δραχμή.

[A.K.A. SonIC 1.567]

μακάρι και ξαναλέω απλα ερωτήματα ειναι δεν έχω ιδέα απο το πώς δουλέυουν οι παγκόσμιες οικονομίες.. ξέρω απλα τα γενικά πραγματάκια αλλα φαντάζομαι υπάρχουν πάρα πολλα

ωραίο το σχέδιο του κυρίου πάντως γιατι αυτο δεν το κάνει η ΡΩσία Αμερική ΚΙΝΑ κτλ κτλ η είναι Ελληνική παντέντα .. ???

[yamahito 515]

http://aristerovima....log.php?id=3647

Ποιος θεωρεί ακόμη «κατάκτηση» το ευρώ; Στην κηδεία της ελληνικής κοινωνίας λιβανίζουν ακόμη το... κοινό νόμισμα, την ώρα που αυτό απομυθοποιείται ταχύτατα στις συνειδήσεις των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Σχεδόν όλων!

(Δημοσιεύθηκε στο «Πριν», στις 2 Σεπτεμβρίου 2012)

Κάποτε ο όρος «πυγμαίος μπασκετμπολίστας» εκλαμβανόταν ως επιτομή του «σύντομου ανέκδοτου». Αυτό, μέχρι το καλοκαίρι του 1986, όταν η εθνική ομάδα μπάσκετ των ΗΠΑ κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, διαθέτοντας έναν παίκτη ύψους 1.59- τον Τάιρον Μπογκς. Δεν βαριέστε, όμως... Συνεχώς παράγονται ανέκδοτα των δυο- τριών λέξεων. Ενίοτε και πικρά, όπως το «σοβαρό», εγχώριο κλισέ: «Η κατάκτηση του ευρώ», «το κεκτημένο του ευρώ»... Λες και ζουν σε άλλον πλανήτη ή σε άλλες εποχές οι αρχιερείς της πολιτικής απάτης!

Διεκπεραιώνουν τη νεκρώσιμη τελετή της ελληνικής κοινωνίας, λιβανίζοντας –ακόμη- το ευρώ... Τίποτε δεν τους πτοεί. Ούτε καν η ιδιότητα του «κεκτημένου», ως ασπίδας που συνθλίβει τους «προστατευόμενους». Αλήθεια, πώς γίνεται τα «PIGS» και η Ιρλανδία να αδυνατούν να ξεμπερδέψουν με τους διεθνείς τοκογλύφους, κάτι που κατόρθωσαν – σε τόσα σημεία του πλανήτη- χώρες διαφορετικών παραγωγικών «κυβικών» και οικονομικών χαρακτηριστικών; Αργεντινή, Ισημερινός, Ισλανδία, Τουρκία... Βρήκαν το σθένος, βρήκαν και τον τρόπο να πουν «όχι». Αποτέλεσμα; Απέφυγαν το στραγγαλισμό.

«Μην κοιτάτε αυτές τις χώρες», αξίωναν τα «παπαγαλάκια». «Άλλο εμείς, στην Ελλάδα»... Ω, ναι, εδώ ενσαρκώναμε πάντοτε κάτι «άλλο». Δεν επιδεχόμασταν παραλληλισμούς, ούτε δικαιούμασταν να αντλήσουμε συμπεράσματα από τα διεθνή γεγονότα. Ένα «έθνος ανάδελφον» (για να θυμηθούμε τον Σαρτζετάκη), με παρωπίδες.

Ορισμένες φορές, είναι αλήθεια, ακούγαμε κάτι παραπάνω. Όπως: «Μα πώς μακαρίζετε τον ανυπάκουο, τριτοκοσμικό Ισημερινό; Δεν βλέπετε ότι οι οίκοι αξιολόγησης έχουν κατατάξει την πιστοληπτική του ικανότητα στα σκουπίδια;». Αφόρητη... σοφία! Όταν λέγονταν αυτά, οι οίκοι είχαν ρίξει στα ίδια «σκουπίδια» και την υπάκουη – μέχρι αηδίας- Ελλάδα. Η... ασήμαντη διαφορά ήταν πως ο «τριτοκοσμικός Ισημερινός» διέγραψε το 70% των ομολογιακών οφειλών του και έριξε το συνολικό εξωτερικό χρέος του στο 18% του ΑΕΠ. Αποτολμά κανείς συγκρίσεις με τα καθ’ ημάς;

Κονιορτοποιώντας τα ανόητα στερεότυπα περί «ελληνικού ονείδους», η διαδοχικές καταβαραθρώσεις τόσων χωρών στον Καιάδα του χρέους ανάγκασαν τα τηλεοπτικά «παπαγαλάκια» και τους – διακρινόμενους για το... αετίσιο πολιτικό μάτι τους- αστέρες του πολιτικού status quo να καταφύγουν σε ένα «επιχείρημα», άκρως ενδιαφέρον: «Εμείς είμαστε στην Ευρωζώνη, έχουμε υποχρεώσεις»... Η απόλυτη ομολογία! Διαθέτουμε την ύψιστη τιμή να είμαστε στην Ευρωζώνη, πάει πολύ να έχουμε και τα «αμυντικά συστήματα» των άλλων, των... αδέσποτων.

Όβερ, ελήφθη: Αν δεν μπορούμε να ζήσουμε αξιοπρεπώς (για πολλούς το επίρρημα είναι πολυτέλεια...) με το ευρώ, ας πεθάνουμε για το ευρώ! Εκεί που βρισκόμασταν- υποτίθεται- στους «επτά ουρανούς» μας έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι, αλλά οι Κακοφωνίξ του κούφιου «ευρωπαϊσμού» έχουν ακόμη το θράσος να πουλάνε «όραμα». Και «υποχρεώσεις»...

Το «χαμένο σεξ απίλ», οι... «Αλβανίες του Βορρά» και οι «παγωμένοι» Ανατολικοί

«Το κοινό νόμισμα έχει χάσει όλο το σεξ-απίλ του», τόνιζε η γαλλική «Monde», το φθινόπωρο του 2011.Τώρα τα πράγματα είναι πιο «ζόρικα»... Προ ημερών η «Frankfurter Allgemeine» έγραφε για ένα φάντασμα, που πλανάται πάνω από τις γερμανικές τράπεζες και επιχειρήσεις: Το φάντασμα μιας πιθανής διάσπασης του ευρώ σε Βόρειο και Νότιο. Πιθανό θεωρούν αυτό το ενδεχόμενο τα στελέχη του ενός τρίτου των μεγάλων γερμανικών εταιρειών, όπως αναφέρθηκε στο ρεπορτάζ της γερμανικής εφημερίδας.

Η αλήθεια είναι ότι μέσα στον όλο καταιγισμό πληροφοριών για την κρίση στην Ευρωζώνη, την καταγραφή κινήσεων στις «κορυφές» και τους δραματικούς τόνους, συχνά τίθεται σε δεύτερη μοίρα ή και «εξαφανίζεται» (τουλάχιστον από το οπτικό πεδίο των εγχώριων ΜΜΕ) μια σημαντική παράμετρος: Στη συνείδηση των ευρωπαϊκών λαών το ευρώ διατηρεί μικρά υπολείμματα της παλιάς του αίγλης- όταν δεν προκαλεί απέχθεια. «Ποιών ευρωπαϊκών λαών;», θα ρωτήσει εύλογα κανείς, παρακινώντας μας να γίνουμε περισσότερο αναλυτικοί.

Η πρώτη επισήμανση έγινε ήδη- αυτή που αφορά τα «PIGS» του Νότου και την Ιρλανδία. Δεύτερη επισήμανση: Το «κεκτημένο» δυσαρεστεί εν γένει τις... τυχερές κοινωνίες που βρέθηκαν στη στοργική του αγκαλιά! «Το ευρώ δεν είναι αγαπητό, αλλά λίγοι θέλουν να το εγκαταλείψουν», έγραφαν στις 29 Μαϊου οι New York Times, σχολιάζοντας τα ενδιαφέροντα αποτελέσματα μιας έρευνας του Pew Research Center. Πρόσθεσε δε η εφημερίδα: «Παντού ενδυναμώνουν οι αμφιβολίες για το κατά πόσο συνιστά πλεονέκτημα μιας χώρας η ιδιότητα του μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Οι περισσότεροι ερωτηθέντες από πέντε χώρες της Ευρωζώνης ( Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα) εξέφρασαν δυσφορία για το κοινό νόμισμα. Έκριναν πως η ζωή τους είχε χειροτερέψει.

Ο λόγος για τον οποίον δεν εύχονταν κατά πλειοψηφία την έξοδο της χώρας τους από την Ευρωζώνη ήταν ο φόβος. Η αβεβαιότητα «για το άγνωστο», σε καιρούς αδυσώπητης κρίσης. Θα χαμογελούσε, άραγε, κανείς «ευρωπαϊστής» από αγαλλίαση, για αυτό;

Ειλικρινά, θα περιμέναμε με μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποιος «ευρωπαϊστής» (διάβολε, πόση απατηλή μυθολογία και ψεύτικη «θετική φόρτιση» κουβαλά αυτός ο όρος!) θα ένιωθε ικανοποίηση, διαπιστώνοντας ότι ο τρόμος «μπαλώνει» τα μεγάλα κενά που έχει αφήσει το «αρνητικό ισοζύγιο» εμπειριών και βιωμάτων των εργαζόμενων της Ευρώπης...

«Απογοητεύονται, αλλά τρέμουν να φύγουν». Με τι ακριβώς συνάδει αυτή η «λογική»; Με τους κανόνες μιας οικειοθελούς διακρατικής σύμπραξης ή με τους κώδικες κάποιας... κοινής συμμορίας, η οποία απειλεί να εξοντώσει όσους τολμούν να αποχωρήσουν; Μήπως με αιχμαλωτισμένα ζώα, που «πρέπει» να πιστέψουν ότι έχουν χάσει την ικανότητα να επιβιώνουν «εκεί έξω»;

Ας μην ισχυριστεί κανείς ότι ο εν λόγω φόβος είναι υπόθεση της καπιταλιστικής κρίσης (γενικώς) κι όχι του ευρώ (ειδικώς): Εάν κάποιος θεωρεί ότι η κρίση χρέους εκδηλώθηκε, περιπλέχτηκε κι οξύνθηκε ερήμην ενός παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος όπως το ευρώ, απλώς κοροϊδεύει τον εαυτό του.

Σήμερα, ακόμη κι ένας πρωτοετής φοιτητής οικονομικών αντιλαμβάνεται ότι το ευρώ διεύρυνε τα οικονομικά χάσματα, αποτελώντας αφόρητο βαρίδι για τις λιγότερο ανταγωνιστικές, περιφερειακές οικονομίες της Ευρωζώνης. Ούτε οι κοινωνίες των... κερδισμένων χωρών, όμως, χαμογέλασαν. Αντιθέτως, υποχρεώθηκαν να βιώσουν κι αυτές – αναλογικά, φυσικά- «εσωτερική υποτίμηση». (Στη Γερμανία, μάλιστα, αυτή η ... ιερή διαδικασία άρχισε από τη δεκαετία του ’90, εν είδει προθέρμανσης για την εποχή του κοινού νομίσματος).

Τρίτη επισήμανση: Το «κεκτημένο» το βλέπουν οι «ακατάδεχτοι» Σκανδιναβοί και νιώθουν αμέριστη ανακούφιση για την... ακαταδεξιά τους! Πριν από πέντε χρόνια στη Δανία είχε αναθερμανθεί κάπως η ιδέα της ένταξης στην Ευρωζώνη. Σε μικρότερο βαθμό ίσχυε αυτό για τη Σουηδία. Σήμερα, όμως, στις αντίστοιχες κοινωνίες υπερισχύει κατά κράτος το «όχι» στο ευρώ: Μάτια έχουν οι άνθρωποι και βλέπουν!

Συμπεριλαμβανομένης της Νορβηγίας που δεν ανήκει καν στην ΕΕ, μετράμε τρεις... «Αλβανίες του Βορρά». Τρεις «δυστυχισμένες», «απομονωμένες», «αξιοθρήνητες» χώρες οι οποίες, αν κρίνουμε από όσα τερατώδη λένε οι εγχώριοι μουτζαχεντίν του «ευρωπαϊσμού», έχουν μεταφερθεί κάπου μεταξύ Δαμασκού και υποσαχάριας Αφρικής.

Η Ισλανδία, πάλι, κλήθηκε να μετακομίσει στον... Άδη, αλλά οι Ισλανδοί αρνήθηκαν – σε δυο δημοψηφίσματα- να ετοιμάσουν βαλίτσες για εκεί. Το 2009 η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της χώρας είχε υποβάλλει αίτηση ένταξης στην ΕΕ. Αν γινόταν, όμως, σήμερα δημοψήφισμα, το «όχι» θα επικρατούσε πανηγυρικά. Όσο για το ευρώ, ούτε να ακούσουν δεν θέλουν φυσικά οι Ισλανδοί, που είδαν την οικονομία τους να ανακάμπτει και τη ζωή τους να ξαναγίνεται ανθρώπινη, αφ’ ότου αρνήθηκαν να πληρώσουν τα «σπασμένα» (ή μάλλον τα κλεμμένα) των τραπεζιτών τους.

Βλέπετε, σε αντίθεση με την Ελλάδα «που δεν παράγει τίποτε» και ως εκ τούτου οι «ιθαγενείς» της οφείλουν να υπομένουν τα πάντα, η Ισλανδία, αυτό το... μεγάλο παγοδρόμιο, παράγει τα πάντα...

Τέταρτη επισήμανση: Το «κεκτημένο» το βλέπουν οι... φτωχοί Ανατολικοί, αλλά – άκουσον, άκουσον- δεν τους τρέχουν τα σάλια. Τρέχουν οι ίδιοι μακριά φωνάζοντας «να λείπει το βύσσινο»! Εντυπωσιακή ήταν η είδηση του περασμένου Ιουλίου, όπως προέκυψε από δημοσκόπηση που έγινε στην Πολωνία: Με το συντριπτικό «σκορ» 68% -25% οι ερωτηθέντες τάχθηκαν εναντίον της ένταξης στην Ευρωζώνη!

Ανάλογη είναι η απροθυμία και των πολιτικών ηγεσιών των χωρών της Α. Ευρώπης. Τον Οκτώβριο του 2011 συναντήθηκαν στη Βαρσοβία και συζήτησαν τα του ευρώ οι πρωθυπουργοί της Πολωνίας (Ντόναλντ Τουσκ), Τσεχίας (Πετρ Νέκας) και Ουγγαρίας (Βίκτορ Όρμπαν). Συμφώνησαν ότι δεν υπάρχει λόγος να επιδιώξουν αυτή τη στιγμή την είσοδό τους στο «κλαμπ» του κοινού νομίσματος.

Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του Τσέχου ηγέτη, Π. Νέκας: «Η κυβέρνησή μου δεν έχει ορίσει ούτε πρόκειται να ορίσει ημερομηνία ένταξης στο ευρώ. Η νομισματική ένωση μετατρέπεται σε ένωση μεταφοράς πόρων και χρεών, συνεπώς πρέπει να περιμένουμε να δούμε πού θα οδηγηθεί η Ευρωζώνη».

Η πολωνική κυβέρνηση κινείται στη γραμμή «θέλουμε την ένταξη, αλλά δεν ορίζουμε ακόμη ημερομηνία- στόχο», ενώ στην κοινωνία της χώρας - όπως προαναφέρθηκε- επικρατεί καταλυτική αποστροφή προς το ευρώ. Η Ουγγαρία δεν συζητά κάτι τέτοιο για τα έτη πριν από το... 2020. Η Ρουμανία λέει «από το 2018 και βλέπουμε». Η Βουλγαρία δεν έχει θέσει την ένταξη ως στόχο στο... ορατό μέλλον. Μόνο η «ρημαγμένη» Λετονία επιθυμεί διακαώς, αυτή τη στιγμή, την ένταξη στο ευρώ.

Στα ανατολικά βρίσκεται και η Τουρκία, της ο οποίας ο αρμόδιος για ευρωπαϊκά θέματα υπουργός, Εγκεμέν Μπαγκίς, δήλωσε τον περασμένο Ιούνιο: «Στο παρελθόν, όταν οι Τούρκοι κλήθηκαν να απαντήσουν αν θέλουν να ενταχθούν στην ΕΕ, το 80% απάντησε καταφατικά. Τώρα το 85% απαντά αρνητικά!». Υπερβολικό ή μη το ποσοστό, η απομυθοποίηση της ΕΕ στην Τουρκία δεν επιδέχεται την παραμικρή αμφισβήτηση.

Οι πολιτικές ελίτ των χωρών που βρίσκονται εκτός κοινού νομίσματος- ή και εκτός ΕΕ- βλέπουν τι ακριβώς συντελείται στην Ευρωζώνη, ως απόπειρα τιθάσευσης της κρίσης: Προωθούνται άρον- άρον μέτρα «σιδερένιας» ολοκλήρωσης. Έτσι όμως παγιώνεται και σε θεσμικό επίπεδο, δηλαδή όχι μόνο ντε φάκτο, η Ευρώπη των πολλών «ταχυτήτων». Αυτό το μοντέλο θα... υποδεχθεί τις νεοφερμένες χώρες, των οποίων ο ενθουσιασμός για την προοπτική εισόδου στην Ευρωζώνη μοιραία ξεθυμαίνει.

Κάπου εδώ, όμως, βλέπουμε τα συντρίμμια του τελευταίου ιδεολογικού οχυρού των Ταλιμπάν του «ευρωπαϊσμού»: Τη γοητεία που ασκούσε η ΕΕ κι αργότερα το ευρώ στις ελίτ και τις κοινωνίες των Ανατολικών- και δη των χωρών του πάλαι ποτέ «υπαρκτού»...

Τι κι αν είχες να καταμαρτυρήσεις τα «μύρια όσα» για την οικονομική και κοινωνική γραμμή πλεύσης της ΕΕ ή για τα «αποφασίζομεν και διατάσσομεν του διευθυντηρίου της; Μονότονα ηχούσε η απάντηση – αντιπερισπασμός: «Κοιτάξτε με πόσο πάθος επιθυμούν αυτοί οι άνθρωποι να μπουν στο κοινό μας σπίτι και πάψτε να είστε αχάριστοι».

Ναι, κάποια στιγμή η Ανατολική Ευρώπη προβλήθηκε περίπου ως κοιτίδα του μετα-μοντέρνου παγκόσμιου πολιτισμού και σφραγίδα του «τέλους της Ιστορίας»! Σχεδόν ως... οικουμενικός φάρος διαφημίστηκε ακόμη και το οικονομικό πρόγραμμα του μέθυσου Γιέλτσιν που προκάλεσε «οικονομική γενοκτονία», κατά τον εύστοχο χαρακτηρισμό του Αλεξάντερ Ρουτσκόι, αντιπροέδρου της Ρωσίας στα δυο πρώτα «μετα-σοβιετικά» χρόνια (1991-93).

Τώρα που «αραίωσαν» και οι Ανατολικοί, το «κεκτημένο» έχει φαν κλαμπ σχεδόν ερημωμένο...

Τα ΟΝΕιρεμένα παραμύθια και τα «σκουλήκια της δραχμής»...

Ας κάνουμε μια μεθοδολογική παραχώρηση. Ας προσποιηθούμε προς στιγμήν ότι μας έπεισε η εσχατολογία που διατείνεται πως τυχόν έξοδός μας από την Ευρωζώνη, όπως κι αν γίνει, θα κομίσει σεισμούς, καταποντισμούς κι επιστροφή στις... σπηλιές, στις οποίες ζούσαμε (αν δεν το θυμάστε...) μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2001.

Ας υποκριθούμε πως μας έπεισαν τα λόγια του Α. Σαμαρά στη Bild: Το βιοτικό μας επίπεδο –είπε- μειώθηκε κατά 35%, αλλά κάλλιο 35% και μέσα στο ευρώ παρά έξω και 70%... Μένει όμως μια απορία: Ο στατιστικός... διπλασιασμός του κακού κρίνεται απαραίτητος, για λόγους ψυχολογικούς- εκφοβιστικούς; Δηλαδή όταν η πραγματική υποτίμηση της ζωής μας (τη λένε και «διάσωση») φθάσει στο 60%, θα ακούμε πως εκτός Ευρωζώνης μας περιμένει ένα 120%; Κι αυτό τι ακριβώς θα σημαίνει; Θα πεθάνουμε όλοι και τα σκουλήκια ... της δραχμής θα φάνε το 20% των πτωμάτων μας, από την πρώτη κιόλας ημέρα;

Τέλος πάντων, έστω ότι δεχόμαστε το παρανοϊκό αξίωμα πως η διαρκής μετατροπή του κακού σε χειρότερο, δηλαδή η σημερινή ολέθρια εξέλιξη, είναι εξ ορισμού προτιμότερη από τις... σκηνές Αποκάλυψης που ελλοχεύουν εκτός του «μαντριού». Από πού κι ως πού όμως απαλλάσσουν τους εαυτούς τους από την υποχρέωση της αυτοκριτικής και της απολογίας οι ευρω- μουτζαχεντίν, οι οποίοι παιάνιζαν το «ένας είναι ο θεός - ο ευρωπαϊσμός» (κούφια έννοια, προσδιοριζόμενη κάθε φορά κατά το δοκούν), συμπληρώνοντας «και προφήτης αυτού το ευρώ»;

Δεν έχουν να πουν τίποτε για αυτό που συντελείται σήμερα στην Ευρώπη; Δεν νιώθουν την ανάγκη να εξηγήσουν πώς και γιατί οι εργαζόμενοι της Γηραιάς Ηπείρου οδηγήθηκαν στην παρούσα κινούμενη άμμο; Δηλαδή το «ευρωπαϊκό ιδεώδες» ήταν η αποσάθρωση του κοινωνικού κράτους και η αναγωγή της φτώχειας σε... αναπτυξιακή αρετή; Δεν νιώθουν καν την ανάγκη να αντιδιαστείλουν όσα έλεγαν και προέβλεπαν προς αυτά που τώρα διαδραματίζονται;

Η ίδια η πορεία προς την ΟΝΕ συνοδεύτηκε από τρία καθεστωτικά παραμύθια. Ας τα θυμηθούμε. Μύθευμα πρώτο, χονδροειδές μα δελεαστικό: «Θα επιτευχθεί σύγκλιση μισθών με τους Βόρειους»! Αυτή βεβαίως ήταν η «βερσιόν» για τον ευρωπαϊκό Νότο. Στο Βορρά «πλασαριζόταν» η διαβεβαίωση πως το ευρώ θα έριχνε τις τιμές των αγροτικών προϊόντων. Ως γνωστόν ... «επαληθεύθηκαν» αμφότερα.

Μύθευμα δεύτερο: «Μην ακούτε τις Κασσάνδρες, δεν θα φέρει ακρίβεια το ευρώ». Τελικά, εκείνοι που έκλεισαν τα αφτιά τους για να μην ακούσουν τις Κασσάνδρες αναγκάστηκαν να γουρλώσουν τα μάτια τους: Όπως όλοι θυμούνται, με το «καλημέρα» του κοινού νομίσματος οι ανατιμήσεις- «στρογγυλοποιήσεις» των τιμών αποδείχθηκαν πιο τροφαντές κι από την κοιλιά του Πάγκαλου.

Μύθευμα τρίτο: «Η ένταξη στην ΟΝΕ είναι μια επιβράβευση των επιτυχιών της ισχυρής Ελλάδας» Ανοησίες ολκής. Εκτός Ευρωζώνης έμειναν μόνον οι χώρες που επέλεξαν να μείνουν – είπαμε, κάτι θλιβερές «Αλβανίες του Βορρά». Επρόκειτο για έναν εικονικό «αγώνα», στον οποίο εκ προοιμίου θα «νικούσαν» όσοι λάμβαναν μέρος.

Βεβαίως με την πάροδο των ετών, το εκκρεμές των καθεστωτικών ευρω- φληναφημάτων μετακινήθηκε από τις φανφάρες στον αηδιαστικό ραγιαδισμό. Από τον «άθλο της ισχυρής Ελλάδας» στην «ντροπή των μαγειρεμένων στοιχείων, με τα οποία μπήκαμε στην ΟΝΕ». Αυτή η «ντροπή»... υποδείκνυε έναν επιπλέον λόγο, για τον οποίο «έπρεπε» να αποδεχθούμε με στωικότητα την «κινεζοποίησή» μας. Μόνο που με ανάλογες αλχημείες υποδέχθηκαν το ευρώ όλοι, της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης, όπως μαρτυρούν πλέον και τα στοιχεία της AMECO, της γενικής διεύθυνσης οικονομικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Μήπως όμως γινόμαστε «χυδαίοι οικονομιστές»; Μήπως μορφάζουν οι Ευρω- Αντουανέτες διαπιστώνοντας ότι ασχολούμαστε με βιοτικά επίπεδα (και λοιπά «μπανάλ») και παραβλέπουμε την αποστολή του «ευρωπαϊκού ιδεώδους» στα άυλα πεδία των «αξιών» και των «ιδανικών»; Τίποτε δεν παραβλέπουμε, αντιθέτως... βλέπουμε. Τι βλέπουμε; Πώς έχουν... προαχθεί οι δημοκρατικές αρχές, η «κοινοτική αλληλεγγύη», το ευρωπαϊκό «εμείς», κλπ, κλπ.

Για την ιλαροτραγωδία της «αλληλεγγύης» και του «κοινού μας σπιτιού» δεν χρειάζεται να ξοδέψουμε πολλές αράδες. Αρκεί ίσως η επισήμανση που έκανε προσφάτως, αρθρογραφώντας στους NY Times, ο καθηγητής στο Γέιλ, Νικόλας Σαμπάνης, με αφορμή τη διαπίστωση πως «οι Γερμανοί λένε στους Έλληνες πώς να ζήσουν και οι Έλληνες απαντούν αποκαλώντας τους Ναζί». Έγραψε: «Δεν είναι μόνο αποτέλεσμα οικονομικής ανησυχίας ή φόβου. Είναι η προβλεπόμενη επανεμφάνιση σκληρών εθνικών ταυτοτήτων, τις οποίες η ΕΕ ήλπιζε ότι θα εξαφανίσει» (αναδημοσίευση στα «Νέα», της 28ης Αυγούστου).

Αυτές που τείνουν να εξαφανιστούν ολοσχερώς από την Ευρώπη της εποχής του «κεκτημένου» είναι οι επιφάσεις δημοκρατικότητας- ακόμη και οι στοιχειώδεις. Η βούληση και οι ανάγκες των κοινωνιών αντιμετωπίζονται ως ενοχλητικές λεπτομέρειες. Βολοδέρνουν κάπου ανάμεσα στη Σκύλα των αγορών και τη Χάρυβδη των Βρυξελλών, δηλαδή ενός λόμπι – κηφηναριού δοτών τεχνοκρατών, τους οποίους ποτέ κανείς δεν εξέλεξε.

Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις των επί μέρους χωρών, από την ελληνική και τον Ραχόι μέχρι τον... «αντάρτη» Ολάντ (αυτός έκανε –λέει- απογραφή αλά Αλογοσκούφη, ανακάλυψε κρυμμένα ελλείμματα κι ενέδωσε στη γοητεία της λιτότητας!), έχουν «μονιμοποιήσει» το ξετσίπωτο, ταχύτατο, εφ’ όλης της ύλης «είπα – ξείπα». Στο όνομα των δημοσιονομικών πλαφόν - έλλειμμα κάτω από 3% του ΑΕΠ, χρέος κάτω του 60%- που κληροδότησε η Συνθήκη του Μάαστριχτ, σαν να πρόκειται για θεϊκές εντολές, οι οποίες δεν «σηκώνουν» επεξηγήσεις, «πώς» και «γιατί».

Η «γραμμή» για συνταγματικές προβλέψεις, στα επί μέρους κράτη, που θα «διώκουν» ακόμη και τον… Κέϊνς είναι ένας ακόμη θρίαμβος της «δημοκρατικής Ευρώπης». Ομοίως και η ασύλληπτη, διεθνής επιχείρηση κατατρομοκράτησης των ψηφοφόρων πριν από τις ελληνικές εκλογές του Ιουνίου. Κεραυνοί εν αιθρία; Όχι δα... Αρκεί να θυμηθούμε το... ποιοτικό άλμα του 2005, τότε που καταψηφίστηκε το Ευρωσύνταγμα σε Γαλλία κι Ολλανδία κι αμέσως ματαιώθηκαν όλα τα υπόλοιπα προγραμματισμένα δημοψηφίσματα στην Ευρώπη!

Ευρω- Ταλιμπάν, το «κεκτημένο» και τα μάτια σας! Αν και προφανώς δεν τα ανοίγετε ποτέ...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 7 , 2012 από τον yamahito

[A.K.A. SonIC 1.567]

ναι μια χαρα άρθρο αλλα δεν απαντάει σε κάτι ουσιώδες ..

[middlevillager 949]

Aν υπάρχει μια στιγμή που δε μας συμφέρει ν αποχωρήσουμε είναι αυτή. Σκεφτείτε να γυρίζαμε τώρα στη δραχμή κι όλα τα λαμόγια που χουν βγάλει τα χρήματά τους έξω, να πέσουν σαν τα κοράκια και να πάρουν τα πάντα κοψοχρονιά. Πώς και πώς θα το περιμένουν.

[Lektikos 344]

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 7 , 2012 από τον Lektikos

[gilles 2.628]

«Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή!»

Tάδε έφη, Αλέξης Τσίπρας....

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 7 , 2012 από τον gilles

[ironMANos® 1.794]

Γιναμε και οικονομολογοι!!!...............................................

«Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή!»

Tάδε έφη, Αλέξης Τσίπρας....

Στις επομενες εκλογες θα εχει την δυνατοτητα να μας κανει.......................

[gilles 2.628]

Γιναμε και οικονομολογοι!!!...............................................

Στις επομενες εκλογες θα εχει την δυνατοτητα να μας κανει.......................

Μετά από τις 3 εβδομάδες διακοπών (αγανακτισμένων, έτσι?) επέστρεψε δριμύτερος. Εγώ πιστεύω ότι (ο πρώην καταληψίας-μέλλοντας Αλέξης Τσιπραντρέου) θα τη χάσει τη μπάλα, και μάλλον θα γυρίσει στα γνωστά του επίπεδα του 6-7%...

Για άλλη μια φορά ένας πολιτικός που υπάρχει, απλά και μόνο επειδή δεν έχουμε έναν άξιο να αντιπαρατεθεί...

[ironMANos® 1.794]

. Εγώ πιστεύω ότι (ο πρώην καταληψίας-μέλλοντας Αλέξης Τσιπραντρέου) θα τη χάσει τη μπάλα, και μάλλον θα γυρίσει στα γνωστά του επίπεδα του 6-7%...

Για άλλη μια φορά ένας πολιτικός που υπάρχει, απλά και μόνο επειδή δεν έχουμε έναν άξιο να αντιπαρατεθεί...

Εννωεις οτι θα παει σε τετοια ποσοστα πριν τις επομενες εκλογες?

Αν ναι,δεν νομιζω,αφου δεν εχουν που αλλού να πανε οι πασοκοι..............

[A.K.A. SonIC 1.567]

παραλίγο να τον πιστέψω ...

δυστυχώς ακόμα 0 πολιτικοί υπάρχουν για μένα

ο καμένος που εξαφανιζόλ?

[ANDREASP 575]

να κάνω μία ερώτηση μια που δέν ειμαι οικονομολόγος

εφόσον γυρνάμε στην δραχμή και γίνετε η υποτίμηση ας ξεπεράσουμε τα χρωστούμενα που παραμένουν σε ευρω βαραμε και μια χρεωκοποία και ήματσε ας πουμε ΟΚ

τα πάντα τα εισάγουμε απο χώρες με πολύ σκληρό νόμισμα.Οχι απαραιτητα. Υπαρχουν πολλες χωρες που μπορουμε να κανουμε συνεργασιες με ανταποδοτικά οφέλη. Σημερα δεν μας το επιτρεπουν αυτο οι "φιλοι και εταιροι" μας!!!

ΠΟΣΟ ΘΑ ΚΑΝΕΙ

ενα ψυγείο μια κουζίνα ενα μηχανακι ενα αμαξι ένας θερμοσίφωνας τηλεόραση κινητό κτλ κτλ κτλ

3-4 μηνιάτικα??

λογικά καπου εκει

+ βενζίνη ακόμα και απο αυτα τα ελάχιστα προϊόντα που παράγουμε ... κυρίως τροφές στα χωρια και εξοχη θα τα ψιλοβολέψουνε αναρωτιέμαι πόσο θα κοστίζει η μεταφορά αγροτικόν προϊόντων προς στις πόλεις να σκεφτείς οτι μόνο η βενζίνη θα ειναι στα άκρα ύψη με το καινούργιο νόμισμα να τώρα κάνει 700δραχμες το λίτρο πάμε για 1500δραχμες όταν ο μισθός θα ειναι 200χιλιαδες

πόσο μα πόσο απαγορευτική θα είναι πετρελαιο φυσικο αεριο κτλ Καθολου.Στα καυσιμα ο φοροι ειναι το 70% της τιμης.Ολοι αυτοι οι φοροι πηγαινουν για την αποπληρωμη των ληστρικων τοκων.Αν φυγει ενα μερος των φορων τα καυσιμα θα ειναι και φτηνοτερα απ οτι σημερα.

όπως και τα φορτηγάγια τις μεταφορές τον ελάχιστων αγροτικών προϊόντων ανταλλακτικά τα πάντα έρχοντε απο έξω τα οποία κόστη τους θα περνάνε στον καταναλωτή

και πάμε φυτοφάρμακα αγροτικά υλικά εργαλεία κτλ κτλ όλα εισαγόμενα με ένα τόσο μικρό νόμισμα πως θα τα πάρουνε??

μήπως ΠΧ 1 κιλό πατατες θαφτάσει να κάνει όσο 50 κίλα σήμερα

και πές οτι το λύνουμε και αυτό αντε με κάποιο ωραίο μαγικό τρόπο

αφού θα καταναλώνουμε αποκλειστικά εγχώρια προιόντα γιατι για εισαγωγές το ξεχνάμε τι θα εξαγουμε?? Τα παντα Με νομισμα που μπορουμε να διαμορφωνουμε την ισοτιμια του αναλογα με τα συμφεροντα του τοπου μας οι εξαγωγες και ο τουρισμος θα εκτιναχθουν Σημερα με το σκληρο ευρω οι εξαγωγες κατ' ετος ειναι 17 δις και ο τουρισμος 11 δις.!!! η θα μας βολέψει όλους ο τουρισμός αυτα και μερικές χιλιάδες αλλα πραγματάκια που είναι μέρος της αλυσίδας αυτου του προβλήματος πως θα λυθούν??

ναι σε εθνικό νόμισμα ΜΟΝΟ όταν παράγουμε και κάποια πράγματα για να ζήσουμε ... αν δεις την αλυσίδα η τιμές θα φύγουν στα ύψη τόσο πολύ που θα χάσουμε την μπάλα

ακομα και οι αναπτήρες εισαγόμενοι ειναι .. και μετα θα έχουμε να κρατήσουμε ισοτιμίες εναντια στο δολάριο ευρώ γιεν ρουβλι... δεν θεωρώ τους πολιτικους αξιους για οικονομικες πολιτικες υπερ Ελλάδας

οπότε το νόμισμα πλέον θα πατώσει αισχρά

ΥΓ άσε που θα παίξει κοινωνικού παγκόσμιο πρόβλημα .. πώς θα στέλνουν οι ΜΚΟ τόσα μύρια για τις εκπαιδεύσης των δικαστών στο αυγανισταν την αποφλοίωση τις ντομάτας στην αφρική και 100δες άλλα όμορφα προγράμματα που κάνουν τόσα χρόνια τώρα??? :P

ΥΓ2

Η Ελλάδα δέν έχει χρυσό 28δις και εδώ ειναι ενα άλλο σκάνδαλο που ειναι καλα κρυμένο ο χρυσός της Ελλάδος έχει κάνει φτερα΄!!! προς στο εξωτερικό !!!!!

είχαμε 38δις πριν τον παγκόσμιο

όπου 10δες γερμανικα πλοία βυθίστηκαν απο τους "ΣΥΜΑΧΟΥΣ" όταν μεταφέρανε τον Ελληνικό χρυσο προς Γερμανία

ότι απέμεινε έφυγε για εξωτερικό όταν ξεκινήσνα οι διαδικασίες να μπούμε στο ευρω .. τα αποθέματα του χρυσού ειναι Ελάχιστα

υπάρχει καπια λύση για όλα αυτα??

Γενικα θα υπαρξουν δυο επιπεδα ζωης στην αρχη.Το εγχωριο επιπεδο που θα ειναι υψηλο και το εισαγόμενο που θα ειναι πραγματι χαμηλο.Τα εισαγομενα προϊοντα θα ειναι πανακριβα Αυτο ομως θα δημιουργησει ευκαιριες για την παραγωγη πολλων εισαγομενων προϊοντων και υπηρεσιών στην χωρα μας, δινοντας εργασια σε εκατονταδες χιλιαδες Ελληνες.Αυτοι με την σειρα τους θα γινουν καταναλωτες, θα αυξηθει η ζητηση, και κατα συνεπεια κι"αλλο η παραγωγη και παει λεγοντας. Το μονο αρνητικο στο σεναριο αυτο ειναι ο πληθωρισμος. Ομως καλυτερα να εχω να λυσω το προβλημα του πληθωρισμου, παρα το προβλημα του αποπληθωρισμου που εχω σημερα. Η Ελλαδα εχει ζησει και με μεγαλα ποσοστα πληθωρισμου, ποτε ομως δεν ειχε τετοιο τεραστιο προβλημα ανεργιας που εχει σημερα και που θα γινει ακομα μεγαλυτερο μεσα στο 2013.

Τι να τα κανω τα φτηνα εισαγομενα προϊοντα οταν δεν μπορει το 50% του πληθυσμού να τα αγορασει.

Το σκληρο ευρω ειναι μονο για τους εχοντες. Ευνοεί τις εισαγωγες και πνιγει τις εξαγωγες και την εγχωρια παραγωγη. Για ολους εμας ειναι θηλιά στο λαιμο μας, η οποια θα σφίγγει ολο και περισσοτερο, με αυξηση της ανεργιας, της φτωχιας και της απελπισιας.

[A.K.A. SonIC 1.567]

πολυ καλή εξήγηση μια που δέν το κατέχουμε το θέμα ακριβώς!

αν έπαιζε δραχμή με το σενάριο που λύνει τις χαζές απορίες μου φίλε με 1000 μέσα αν και πιστεύω θα είναι ποιο πολύπλοκο από αυτό

γιατι και πρίν το ευρω δραχμή είχαμε αλλα χρεωκοπήσαμε 2 φορές και υποτιμήσαμε το νόμισμα αλλές 2 μέσα σε μερικά χρόνια σαν Ελλας..

απο εκει και πέρα ΕΓΩ ΗΜΟΥΝ ΑΚΡΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΣΤΟ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΥΡΩ η ΔΡΑΧΜΗ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ . .. δηστυχώς όμως

1 εφόσον μπήκαμε στο ευρω και απο τότε εχουν αλλαξει 100% τα οικονομικά παιχνίδια και οι κανόνες του παιχνιδιου πιστέυω οτι να βγούμε θα ειναι απλά αυτοκτονία ..

ο κόσμος δεν ειναι ίδιος όπως τότε οι παγκόσμιες οικονομίες που στραγγαλίζουν για πλάκα αδύναμα νομίσματα ειναι εδω!!! όχι πίσως μας η κοντά μας ειναι πλέον γεγονός

με αυτες τις παραμέτρους δραχμή=αυτοκτονία\

παιδιά όσο και να μην το θέλουμε το θηρίο είναι υπαρκτό και ελέγχει τις οικονομίες δεν είναι και πολυ απλα τα πράγματα

μάλλον

[Lektikos 344]

Μερικά άτομα χαραμιζονται.. Στο mega θα κάνανε καριέρα.

[A.K.A. SonIC 1.567]

όντως και μερικοί έπρεπε να είναι κριτές σε talent show πολύ χαράμι βρε παιδάκι μου

[ANDREASP 575]

Μην τα βαζετε ολα στο μυαλο σας γιατι θα τρελαθειτε Το μεγαλυτερο προβλημα ειναι η ανεργια Εκει πρεπει να εστιασουμε και να δουμε πως μπορουμε να το λυσουμε. Καθε εισαγομενο προϊον κλεβει και καποια λεπτα ή ωρες ή και ημερες (αναλογα την αξια του)εργασιας απο τους Ελληνες.Δεν μπορουμε να περιμενουμε ποτε και αν θα γινουμε ανταγωνιστικοι με τις βορειες χωρες ή με την Κινα.Οι μεν βορειες χωρες εχουν μεγαλα παραγωγικα κεφαλαια και τεχνογνωσια που εμεις δεν εχουμε η δε Κινα εχει πολυ χαμηλο εργατικο κοστος. Και τι πρεπει να γινει οταν καποια χωρα εχει χαμηλοτερη ανταγωνιστικοτητα απο αυτες.Να ζει μεσα στην φτώχεια και την εξαθλιωση? Ασφαλως οχι.Πρεπει να εχει το δικο της νομισμα και τους δικους της κανονες συναλλαγων με τις αλλες χωρες, ωστε με το νομισμα να διορθωνει την ανταγωνιστικοτητα με την ισοτιμια του και με τους περιορισμους που πρεπει να θετει στις εισαγωγες να προστατευει την εγχωρια παραγωγη.

Να σας δωσω ενα παραδειγμα .Οι Χωρες που εχουν μεγαλη παραγωγη χαλυβα και προϊοντων χαλυβος (αυτοκινητα μηχανακια κτλ)εχουν καταφερει να θεσπισουν μεγαλους δασμους στα αντιστοιχα εισαγωμενα, μεσα στη Ευρωπαϊκη Ενωση.για να προστατευσουν την παραγωγη τους Αντιστοιχα οταν πουλανε τα δικα τους, αυτοκινητα πχ, στην Αμερικη, υπολογιζουν την ισοτιμια του ευρω με το δολαριο 1 προς 1.Αλλοιως δεν προκειται να πουλησουν τιποτα.Στη ουσια υποτιμουν το ευρω στις συγκεκριμενες συναλλαγες.

Εμεις αντιθετα μπεστε σκυλοι αλέστε Υποτελεια σε ολο της το μεγαλειο.

Ασφαλωε εχουμε φτηνα εισαγομενα προίοντα .....ΤΣΑΜΠΑ ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΞΤΕ!!!!!

[HLIAS 7.581]

ο καμένος που εξαφανιζόλ?

Γιατι εσυ πιστεψες σε αυτον????

Ελα Χριστε

[A.K.A. SonIC 1.567]

είπα παραλίγο ..

[mlv 102]

δραχμη...το 2000 καλα πληρωνοταν ολοι σε δραχλουλες?δεν θυμαμαι κανεναν να επαιρνε μισθο σε πλατανοφυλλα

επισης για το θεμα μυθος πληθωρισμος να θυμισω οτι καφες 150 δραχμες το 2000...σημερα 1200 δραχμουλες...η κανω λαθος?

αυξηση τιμων εισιτηριων πλοιων σε 10 χρονια 465% και μισθοι μεχρι το 2008 στο +22%

τωρα για τοντσιπρα μερικοι που αναμασανε εδω περι αργεντινης η δηλωση ειναι η εξης

«Δεν μπορεί να πάει μακριά αυτή η βαλίτσα. Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή, όπως είχατε πει. Πέρασαν δυσκολίες, αλλά κατάφεραν να σταθούν με αξιοπρέπεια στα πόδια τους. Εσείς όμως μας οδηγείτε σε χειρότερες καταστάσεις. Θα έχουμε χάσει πλήρως εθνική κυριαρχία και αξιοπρέπεια, θα ήμαστε υποτελείς και ολόκληρη η Ελλάδα θα έχει γίνει μια Ειδική Οικονομική Ζώνη», ανέφερε ο κ. Τσίπρας, λέγοντας στον υπουργό Οικονομικών ότι «θα σας χτυπούν την πλάτη και θα ζητάτε άφεση αμαρτιών από την κυρία Μέρκελ». Στη συνέχεια υποστήριξε ότι «πολύ σύντομα ο λαός θα σηκώσει κεφάλι και πολύ γρήγορα οι ευρωπαίοι θα έχουν απέναντί τους μια ηγεσία που δεν λέει αυτά που θέλουν να ακούσουν».

ετσι για να μην κανουμε οτι δεν καταλαβαινουμε....συντομα το λομπυ του ευρω και οι ευρωπροδοτες θα παρουν ποδι απο την ελλαδα ειτε με το καλο ειτε με το αγριο

[KTMAKIAS 600]

ΔΡΑΧΜΗ

[gilles 2.628]

δραχμη...το 2000 καλα πληρωνοταν ολοι σε δραχλουλες?δεν θυμαμαι κανεναν να επαιρνε μισθο σε πλατανοφυλλα

επισης για το θεμα μυθος πληθωρισμος να θυμισω οτι καφες 150 δραχμες το 2000...σημερα 1200 δραχμουλες...η κανω λαθος?

αυξηση τιμων εισιτηριων πλοιων σε 10 χρονια 465% και μισθοι μεχρι το 2008 στο +22%

τωρα για τοντσιπρα μερικοι που αναμασανε εδω περι αργεντινης η δηλωση ειναι η εξης

«Δεν μπορεί να πάει μακριά αυτή η βαλίτσα. Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή, όπως είχατε πει. Πέρασαν δυσκολίες, αλλά κατάφεραν να σταθούν με αξιοπρέπεια στα πόδια τους. Εσείς όμως μας οδηγείτε σε χειρότερες καταστάσεις. Θα έχουμε χάσει πλήρως εθνική κυριαρχία και αξιοπρέπεια, θα ήμαστε υποτελείς και ολόκληρη η Ελλάδα θα έχει γίνει μια Ειδική Οικονομική Ζώνη», ανέφερε ο κ. Τσίπρας, λέγοντας στον υπουργό Οικονομικών ότι «θα σας χτυπούν την πλάτη και θα ζητάτε άφεση αμαρτιών από την κυρία Μέρκελ». Στη συνέχεια υποστήριξε ότι «πολύ σύντομα ο λαός θα σηκώσει κεφάλι και πολύ γρήγορα οι ευρωπαίοι θα έχουν απέναντί τους μια ηγεσία που δεν λέει αυτά που θέλουν να ακούσουν».

ετσι για να μην κανουμε οτι δεν καταλαβαινουμε....συντομα το λομπυ του ευρω και οι ευρωπροδοτες θα παρουν ποδι απο την ελλαδα ειτε με το καλο ειτε με το αγριο

Ποιοί κατάφεραν να σταθούν στα πόδια τους???? Ποιος τα λέει αυτά ρε γαμώτο, ο Ριζοσπάστης????

Στην Αργεντινή έχουν πληθωρισμό 25%!!! Το ποσοστό της φτώχειας 30%! Πρωτοφανής έκρηξη της βίας.

Για να βγεις απο τη χώρα πρέπει να δηλώνεις ΑΦΜ και λεπτομέρειες του ταξιδιού σου στις αρχές...και αν.

Και η Αργεντινή, ήταν σε καλύτερη κατάσταση από εμάς οικονομικά πριν την κρίση...

Θα κάνει ο Τσίπρας μάθημα στην Ευρώπη, που ούτε ένας, ένας δεν έχει καταδεχτεί να τον συναντήσει...Εκεί, να κόβουμε νόμισμα, να λαδώνουμε να διορίζουμε, να μην παράγουμε ούτε οδοντογλυφίδες...Τι ξέρουν οι Ευρωπαίοι? Μπροστά στον ΣΥΡΙΖΑ γατάκια είναι κι αυτοί...

Άντε και στα δικά μας

http://www.youtube.com/watch?v=rH6_i8zuffs

[Lektikos 344]

όντως και μερικοί έπρεπε να είναι κριτές σε talent show πολύ χαράμι βρε παιδάκι μου

χαχα ναι ! δηλ και εκει, πανω κατω τα ιδια άτομα θα ειναι...

Μανωλιδου - Laos, Νεα δημοκρατία

Ψινακις - Laos

γενικά μόνο δεξιοί πάνε