Ταξίδια-Εξωτερικό Long Way Round Europe 2010: Κυνηγώντας όνειρα σε 13 χώρες...

[jimakos 2]

τώρα μάλιστα

[Ταξιδευτής 6.947]

Σε λιγο ειχε ξυπνησει και ο Γερμανος φιλος και κατσαμε να πιουμε τον καφε μας και να ετοιμαστουμε σιγα σιγα...

Ενω τα λεγαμε δεν μπορουσα να μην χαμογελαω σαν χαζος.... Σκεφτομουν το πως καποτε πριν πολλα χρονια σε καποιο camping της Ελλαδας καποιοι Γερμανοι μοτοσυκλετιστες ηταν η αφορμη να κολλησω για παντα με τις μηχανες και τα ταξιδια, και τωρα ειχα εναν "απο αυτους" εδω διπλα μου να με αντιμετωπιζει ως ισο... Ημουν πλεον και εγω ενας απο "αυτους" που ως πιτσιρικας εβλεπα με δεος και θαυμαζα....

Του ειπα το προγραμμα της ημερας μου αλλα στεναχωριομουν για το οτι θα επρεπε να "θυσιασω" την περιηγηση στην Bratislava.

Οντας 2 μερες ηδη εδω μου ειπε οτι η πολη ειναι σχετικα μικρη και δεν εχει και τοσο πολλα αξιοθεατα να δει κανεις, οποτε δεν θα εχανα και πολλα...

Ετσι σκεφτηκα μια καλη μεση λυση: θα πηγαινα να δω την πολη καθως θα εφευγα, αφιερωνοντας μερικες ωριτσες σε αυτη...

Ετσι αρχισα την αχαρη δουλεια του πακεταρισματος σκηνης, sleeping bags και λοιπων πραγματων... Για να μην γεμισω τη σκηνη υγρασια απο τα χορτα εβγαλα τη βαλιτσα της μηχανης στο δρομακι που ειχε πισω απο το παρτερι που ειχαμε στησει και αρχισα να πηγαινω τα πραγματα που μαζευα εκει για να τα διπλωσω.

Καθως ειμαι μεσα στη σκηνη και μαζευω τα τελευταια πραγματα ακουω μια γυναικεια φωνη σε σπαστα ...Ελληνικα (!): " Nai, Kalimera! Signomi, parakalo!"

Βγαινω εξω και βλεπω μια γυναικα γυρω στα 40. Ηταν απο μια οικογενεια Γαλλων ποδηλατων που εμενε στη διπλανη σκηνη. Τι να ηθελε;

Μου δειχνει το δρομακι που ειχα αφησει τη βαλιτσα και μου λεει οτι το συνεργειο καθαριοτητας του camping (2 τυποι με ενα μεγαλο καροτσι) ειχαν παει να παρουν τη βαλιτσα!!! Ευτυχως ομως που τους ειδε ο αντρας της γυναικας και την βουτηξε πριν προλαβουν να την εξαφανισουν!

Οταν καταλαβα τι ειχε παει να παιχτει, κολλησα. Ειχα τυχη βουνο μιλαμε!

Ευχαριστησα τους ανθρωπους χιλιες φορες και απο εκεινη την ωρα και μετα οι βαλιτσες δεν εφυγαν απο τα ματια μου!

Αφου τελειωσαμε με τον Klaus το μαζεμα και δεσαμε τα πραγματα στις μηχανες, ευχηθηκαμε ο ενας στον αλλο καλο ταξιδι και ξεκινησαμε ο καθενας την πορεια του... Στο καλο φιλαρακι! Ειμαι σιγουρος οτι θα τα ξαναπουμε εκει εξω....

Φευγοντας παρατηρησα τις μικρες αποθηκες που ειχα δει χθες ερχομενος... Δεν ξερω τι ηταν παλια αλλα παντως camping ΔΕΝ ηταν...

[Ταξιδευτής 6.947]

Το κεντρο της πολης ηταν πολυ κοντα, οποτε σε λιγο και παρα την πρωινη κινηση ειχα φτασει στη Bratislava.

Ο Δουναβης διασχιζει την πολη οποτε οπως και στην Βουδαπεστη υπαρχουν αρκετες γεφυρες που ενωνουν τις 2 οχθες...

Καμια ομως δεν ειναι πιο χαρακτηριστικη απο την Novy Most (Νεα Γεφυρα), περισσοτερο γνωστη με το παρατσουκλι "γεφυρα UFO" λογω του σχηματος της.

Φτιαχτηκε το 1972 και στην εποχη της ηταν εξαιρετικο παραδειγμα μοντερνισμου αλλα δυστυχως για να φτιαχτει κατεδαφιστηκε ενα σημαντικο τμημα της Εβραικης Συνοικιας και της παλιας πολης. Σημερα λειτουργει ως παρατηρητηριο και τα βραδια ως ακριβο nightclub... "Σημεια των καιρων" σκεφτηκα...

[Ταξιδευτής 6.947]

Εφτασα στην Stare Mesto (η αλλιως "Παλια Πολη" στα Σλοβακικα) και το ομορφο καστρο της Bratislava με καλωσορισε απο ψηλα στο λοφο...

Χτιστηκε το 15ο αιωνα και κατα την περιοδο της Τουρκικης κατοχης της Ουγγαριας, εδω ηταν η κατοικια της βασιλικης οικογενειας των Ουγγρων. Μια φωτια κατεστρεψε το μεγαλυτερο μερος του φρουριου το 1811 και οτι εβλεπα τωρα ηταν μια ανακατασκευη απο το 1950. Οπως και να ειχε ομως ηταν πολυ ομορφο!

Ακριβως μπροστα μου ηταν το Kostol trinitárov, η εκκλησια της Αγιας Τριαδας, φτιαγμενη το 1725 ως πιστο αντιγραφο της εκκλησιας του Αγιου Πετρου στη Βιεννη.

Απο τον πεζοδρομο αυτο περνουσε το τραμ που οδηγει στο καστρο...

Μιας που ειχα αφησει προχειρα τη μηχανη στο πλεον τουριστικο μερος και μιας που δεν ηθελα να τσιμπησω καμια κληση, αποφασισα να μην περπατησω μεχρι επανω αλλα να περιηγηθω στα ενδοτερα της παλιας πολης...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 24 , 2010 από τον Ταξιδευτής

[Ταξιδευτής 6.947]

Η εκκλησια του Αγιου Στεφανου, χτισμενη απο το Ταγμα των Καπουτσινων μοναχων απο το 18ο αιωνα...

Φτανοντας στην καρδια της παλιας πολης βρηκα ομορφους κηπους που συχναζουν πολλοι καλλιτεχνες, περιπλανωμενοι και μη.

Παροτι τα κτηρια ηταν πανεμορφα, η Σλοβακια ειναι ακομα μια φτωχη σχετικα χωρα και αυτο φαινοταν στη συντηρηση καποιων κτηριων...

Ομως η ομορφια δεν κρυβεται!

Περπατωντας τριγυρω βρεθηκα σε ενα πανεμορφο πεζοδρομο που τριγυρω υπηρχαν πολλα γραφικα καφε! Δεν θα εχανα ευκαιρια να απολαυσω τον καπουτσινο της ημερας σε ενα απο αυτα!

Ομως τι θα εκανα με τη μηχανη; Δεν ηθελα να ψαχνω για παρκινγκ αλλα απο την αλλη το να την αφησω στο δρομο δεν ηταν καλη ιδεα μετα την πρωινη περιπετεια... Η λυση αν και καπως ...ανορθοδοξη βρεθηκε!

Η Αυρα ποζαρε σαν μοντελο διπλα στην εισοδο της παλιας πολης και εγω εκατσα στο μαγαζακι της γωνιας για να απολαυσω τον καφε μου...

Kοστος για το περιποιημενο καφεδακι και το γλυκο; 1.2 ευρω!

Και αυτο στο πλεον τουριστικο μερος της πολης!

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 27 , 2010 από τον ALX

[Ταξιδευτής 6.947]

Η πολη συνεχιζοταν προς το βαθος, κατω απο αψιδες και εδειχνε πραγματικα πολυ ομορφη...

Καιρος ομως να δουμε και την μοντερνα πολη....

Που απο οσο εβλεπα εγω τουλαχιστον τωρα δεν ειχε να ζηλεψει σε κατι αλλες συγχρονες πολεις...

Βγαινοντας απο την πολη δεν θα μπορουσα να παραλειψω μια επισκεψη στο μεγαλειωδες Grasalkovičov palác, την κατοικια του Προεδρου της Σλοβακιας. :)

Εκει βρηκα και ενα παραξενο συντριβανι που εμοιαζε με την υδρογειο σφαιρα...

Η Αυρα με περιμενε υπομονετικα ετοιμη για το ταξιδι...

[Ταξιδευτής 6.947]

Συντομα αφησα πισω το ιστορικο και πανεμορφο κεντρο...

...και βγηκα στα περιχωρα της πολης, οπου τα θηριωδη και απροσωπα κτηρια μου υπενθυμιζαν για αλλη μια φορα τα 40 χρονια Κομμουνισμου που ειχε περασει η χωρα...

Η αποσταση απο τα συνορα με την Τσεχια ειναι πολυ μικρη... Η Bratislava ειναι χτισμενη στο δυτικο και πιο στενο ακρο της χωρας... Οι δρομοι για αλλη μια φορα εξαιρετικοι, αν και υποθετω οτι πιο μεσα στη χωρα δεν θα ηταν σε τοσο καλη κατασταση...

Ακομα και ετσι ομως η χωρα που αφηνα πισω με ειχε εντυπωσιασει! Σιγουρα αξιζει μια λεπτομερη επισκεψη στο μελλον....

[Andreas sm13 5]

δεν υπαρχουν λογια....εδω και 2 ωρες το διαβαζω με ολη μου την προσοχη....μπραωο σου ταξιδιςτη!!τολμηρος-τυχερος-ευτυχισμενος!!!!!

[Ταξιδευτής 6.947]

Και ξαφνικα να τα συνορα! Η μαλλον θα πρεπει να πω η πινακιδα τους.

Κατι λογικο βεβαια αν σκεφτει κανεις οτι μεχρι και πριν 20 χρονια οι 2 χωρες ηταν ενωμενες...

Ο δρομος για τον ενδιαμεσο προορισμο μου στην Kutna Hora με περνουσε ακριβως εξω απο το Brno. Παροτι ειχα ξαναεπισκεφθει την πιστα στο παρελθον, σε 3 μερες ηταν το Τσεχικο MotoGP και δεν θα εχανα την ευκαιρια να ριξω μια ματια στα περιξ...

Αν κρινω απο το πληθος των μηχανων που συναντουσα στο δρομο μαλλον πηγαινα σωστα...

Η πιστα του Brno ειναι λιγο εξω απο την πολη και οι πολλες εισοδοι της κανουν το να χαθεις ευκολη υποθεση ακομα και αν εχεις ξαναρθει. Ψαχνοντας για το δρομο που οδηγουσε στη κεντρικη εισοδο της πιστας τελικα βγηκα στην πισω πλευρα της και στις εισοδους που οδηγουσαν στα paddocks.

Eκει προφανως δεν μπορουσα να προχωρησω, και γυρισα πισω περνωντας απο τα χωρια που περικλειουν την πιστα... Τριγυρω εβλεπα συνεχως μοτο "campings", που στην ουσια ηταν καποιες ανοιχτες εκτασεις με χωρο για σκηνες και τροχοσπιτα χωρις ιδιαιτερες υποδομες...

Αν εκρινα απο τον ελαχιστο κοσμο που ηταν εκει μαλλον ειχα ερθει νωρις...

[Andreas sm13 5]

μην μου πεις οτι το υπολοιπο μισο αυριο?!?!?!?!?

[Ταξιδευτής 6.947]

Αφησα πισω το Brno και την εθνικη οδο και σταματησα σε ενα βενζιναδικο για ανεφοδιασμο και ξεμουδιασμα.

Ο καιρος μεχρι στιγμης ηταν συμμαχος μου με μπολικη ζεστη και φοβερη λιακαδα... Που να ηξερα ομως οτι αυτο θα αλλαζε πολυ συντομα...

Συνεχισα με κατευθυνση βορειοδυτικα, ομως ο καιρος μπροστα μου ολοενα και εκλεινε και τα συννεφα σκεπαζαν απειλητικα τον ουρανο.

Οσο και να προσπαθουσα να διατηρω την αισιοδοξια μου οτι ο ουρανος θα καθαρισει, τα πραγματα δεν εδειχναν πολυ καλα...

Ελαχιστα λεπτα αφου εβγαλα αυτη τη φωτογραφια οι πρωτες χοντρες σταγονες αρχισαν να πεφτουν και μεσα σε δευτερολεπτα μετατραπηκαν σε καταιγιδα ΑΠΙΣΤΕΥΤΩΝ διαστασεων!

Εγω δεν φορουσα τα αδιαβροχα αφου μεχρι πριν λιγο τα πραγματα εδειχναν μια χαρα και ειχα σκεφτει οτι θα τα φορουσα στο επομενο parking που ηταν μολις 2 χιλιομετρα πιο κατω.

Πραγματικα μεχρι να κανω αυτα τα 2 χιλιομετρα ειχα βραχει μεχρι το κοκκαλο! Η καταιγιδα ηταν τοσο ισχυρη που η ορατοτητα ειχε μειωθει στο μηδεν ακομα και με προβολεις αναμμενους και παλευα να κρατησω τη μηχανη στην πορεια της ενω εψαχνα απελπισμενα εστω μια γεφυρα ως καταφυγιο.

Τελικα εφτασα στο parking και για καλη μου τυχη ειχε ενα μικρο μαγαζακι με ενα υποτυπωδες υποστεγο μπροστα του. Ανεβασα τη μηχανη διπλα στην εισοδο και σταθηκα εκει να προφυλαχτω...

Η καταιγιδα ηταν τοσο δυνατη που ακομα και αυτοκινητα και φορτηγα ειχαν σταματησει περιμενοντας να κοπασει...

[agnostos_xxx 101]

+απειρα respect και απο εμενα.

Μακαρι να ειμαστε ολοι μας καποια στιγμη της ζωης μας τοσο τυχεροι και αξιοι οπως εσυ.

Μπραβο και παλι. :)

[Ταξιδευτής 6.947]

...Οπως και εγινε! Η μπορα καποια στιγμη περασε αλλα εγω ημουν μουσκεμα! Δανειστηκα μπολικο χαρτι απο την κοπελα στο μαγαζι και στεγνωσα οτι μπορουσα. Αλλαξα t-shirt, φορεσα τα αδιαβροχα και καπως καλυτερα πλεον συνεχισα το δρομο μου.

Καθως προχωρησα ειδα οτι η μπορα ειχε περασει και απο εδω αλλα τωρα ειχε σταματησει εντελως και ο τοπος πλημμυριζε ευωδιες απο το βρεγμενο χωμα...

Ο δρομος με περνουσε μεσα απο ατελειωτα δαση μεχρι εκει που εβλεπε το ματι...

Και βεβαια δεν μπορουσαν να λειπουν τα μικρα χωριουδακια στην πορεια που εδιναν μια μελαγχολικη νοτα στη διαδρομη...

[Ταξιδευτής 6.947]

Kutna Hora

Περιπου μια ωρα αργοτερα ειχα φτασει στο προορισμο μου: την ιστορικη μεσαιωνικη πολη Kutna Hora.

Τα περιχωρα της Kutna Hora δημιουργηθηκαν το 10ο αιωνα, στο Zabori nad Labem και στο Malin, την εδρα της οικογενειας ευγενων Slavnik. Μετα τη δολοφονια ολων των μελων της οικογενειας αυτης το 995, την κυριαρχια της περιοχης απεκτησε η οικογενεια Markvatic.

Ενα μελος της οικογενειας, ο Miroslav απο το Cimburk ιδρυσε το αρχαιοτερο σιστερσιανο μοναστηρι στη Βοημια εδω στο Sedlec. Οι πρωτοι δωδεκα μοναχοι ηρθαν στο Sedlec απο το Γερμανικο μοναστηρι του Waldsassen το 1142.

Η ανακαλυψη κοιτασματων ασημιου στην περιοχη και το μοναστηρι του Σιστερσιανου ταγματος οδηγησαν στη δημιουργια της ξακουστης πολης Kutna Hora.

Αφησα τη μηχανη κοντα σε ενα ναο και ξεκινησα το περπατημα για να βρω το μερος που ειχα ερθει να δω...

Η πολη ηταν γεματη απο μικρα στενακια που εμοιαζαν να εχουν ξεπηδησει απο εργο εποχης...

Οι λεπτομερειες πανω στα κτηρια των δρομων εντυπωσιαζαν και υπογραμμιζαν τον πλουτο που ειχε καποτε αυτη η πολη...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 24 , 2010 από τον Ταξιδευτής

[Ταξιδευτής 6.947]

Προχωρησα με τον οδηγο στο χερι και κατευθυνθηκα προς το λοφο οπου βρισκοταν ο μεγαλοπρεπης καθεδρικος ναος της Αναληψεως της Παρθενου Μαριας. Ανεγερθη το 1280-1320 και ηταν ενας απο τους μεγαλυτερους στον κοσμο τοτε...

Οσο εντυπωσιακο ηταν το εξωτερικο του ναου, ακομα πιο εντυπωσιακο ηταν το εσωτερικο του...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 24 , 2010 από τον Ταξιδευτής

[Torakusu Yamaha 9.120]

Αυτοι οι Γοτθικοι καθεδρικοι ειναι απιστευτοι...Πρεπει απο κοντα να σε καταλαμβανει δεος!

[Ταξιδευτής 6.947]

Πραγματικα σε τετοιους ναους τα μεγεθη χανουν το νοημα τους... Η κλιμακα ειναι τεραστια και ο επισκεπτης μενει να κοιταει αναυδος τη μεγαλοπρεπεια του χωρου....

Σκαλισμενα χειροποιητα ταμπλο με χρυσο και απιστευτες διακοσμησεις...

...προσεγμενες μεχρι την τελευταια λεπτομερεια...

...Τα μεγαλα παραθυρα ηταν διακοσμημενα με τα καλυτερα βιτρο που εχω δει ποτε στη ζωη μου... Απιστευτο...

[Ταξιδευτής 6.947]

Στο προαυλιο του ναου υπηρχε ενας υπεροχος δρομος με τα αγαλματα βασιλεων και σημαινοντων προσωπων της περιοχης...

Η συννεφια και το ψιλοβροχο που με ειχε ακολουθησει μεχρι εδω τωρα ειχε φυγει και ο ηλιος εκανε τα γραφικα στενα να μοιαζουν ακομα πιο ομορφα! :)

Ομως.....

[Ταξιδευτής 6.947]

...οσο υπεροχη και αν ηταν η πολη με τις απιστευτες διακοσμησεις, τις δεκαδες εκκλησιες της και το μεσαιωνικο της χρωμα, εγω δεν ειχα ερθει εδω για αυτα, αλλα για κατι πολυ διαφορετικο....

Εψαχνα να βρω το Kostnice Sedlec, η αλλιως το Οστεοφυλακιο του Sedlec....

...Kαι το βρηκα στην αλλη πλευρα της πολης.

Βλεποντας τον μικρο αυτο ναο των Αγιων Παντων, τιποτα δεν προιδεαζε τον επισκεπτη για το τι υπαρχει εδω...

Απ' εξω συναντησα ενα ζευγαρι μηχανοβιων που ειχαν ερθει με μια Harley απο Ιρλανδια και που τους ειχα δει νωριτερα στο δρομο. Χαιρετηθηκαμε και ο αντρας προσπαθησε να μου πει τις εντυπωσεις του απο το μερος.

Με κοιταξε με αδειο βλεμμα και μου ειπε απλα: "Δες μονος σου".

Μπαινοντας στο προαυλιο ενοιωσα μια περιεργη ενεργεια να με κυκλωνει... Επικρατουσε μια απολυτη σιωπη και ο κοσμος που εβγαινε απο το μερος ηταν σαν ηλεκτρισμενος...

Αλλα εγω ειχα ερθει προετοιμασμενος... Τουλαχιστον ετσι πιστευα γιατι τη συνεχεια δεν θα τη χωρουσε ο νους μου ουτε σε χιλια χρονια...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 27 , 2010 από τον ALX

[Ταξιδευτής 6.947]

Κυριες και κυριοι....

Σας παρουσιαζω το Kostnice Sedlec, αλλιως γνωστο και ως......

Εκκλησια των Οστων: Μια εκκλησια που διακοσμηθηκε με τα κοκκαλα 40,000 ανθρωπων!!

[Ταξιδευτής 6.947]

Ειναι απο τις ελαχιστες φορες στη ζωη μου -ισως η μονη- που αυτο που εβλεπαν τα ματια μου το μυαλο μου αρνουνταν να το πιστεψει....

Ειχα ακουσει για αυτο το μερος παλιοτερα και νομιζα οτι ηξερα τι θα δω... Τελικα ομως αυτο το θεαμα απο κοντα σε εκανε να χανεις τη γη κατω απο τα ποδια σου....

Χιλιαδες κρανια γυρω μου.... Αμετρητα οστα.... Και ολα αυτα, ενα προς ενα ηταν καποτε ΑΝΘΡΩΠΟΙ σαν ολους εμας που τωρα ημασταν εδω και κοιτουσαμε αναυδοι....

ΣΟΚ και ΔΕΟΣ με ολα τα γραμματα κεφαλαια...

[Ταξιδευτής 6.947]

Πως ομως προεκυψε αυτο το απιστευτο πραγμα; Με ποιο σκεπτικο; Ποιοι ηταν ολοι αυτοι;

Τις απαντησεις τις εδωσε το ενημερωτικο φυλλαδιο που μου εδωσε η ευγενεστατη κυρια στην εισοδο -και μαλιστα στα Ελληνικα παρακαλω!!

Το 1278 ο βασιλιας Otakar B' της Βοημιας εστειλε τον Henry, ηγουμενο του Sedlec σε διπλωματικη αποστολη στους Αγιους Τοπους. Φευγοντας απο τα Ιεροσολυμα ο ηγουμενος πηρε μαζι του μια χουφτα χωμα απο το Γολγοθα την οποια και σκορπισε στο κοιμητηριο του μοναστηριου του Sedlec. Το κοιμητηριο τοτε εγινε διασημο τοσο στη Βοημια οσο και σε ολοκληρη την Κεντρικη Ευρωπη και πολλοι πλουσιου επιθυμουσαν να ταφουν εκει.

Ο χωρος ταφης διευρυνθηκε κατα τη διαρκεια της επιδημιας πανουκλας το 14ο αιωνα (το 1318 θαφτηκαν εδω περιπου 30,000 ανθρωποι) και επισης κατα τη διαρκεια των Χουσσιτικων πολεμων το πρωτο τεταρτο του 15ου αιωνα. Η περιοχη του κοιμητηριου ηταν περιπου 3,500 m2 αλλα αργοτερα συρρικνωθηκε. Τα οστα απο τους ταφους στοιβαχτηκαν αρχικα εξω απο την εκκλησια αλλα αργοτερα μεταφερθηκαν στο εσωτερικο απο εναν μισοτυφλο Σιστερσιανο μοναχο το 1511.

Το οστεοφυλακιο, γοτθικο κτηριο του 14ου αιωνα, αποτελειται απο δυο κτηρια. Το 1421 καταστραφηκε υστερα απο εμπρησμο των Χουσσιτων. Ξαναχτιστηκε μεταξυ 1703-1710 σε τσεχικο Μπαροκ στυλ απο το διασημο Τσεχο αρχιτεκτονα Ιταλικης καταγωγης Jan Blazej Santini-Aichl. Το κτισμα χρειαζοταν επισκευες λογω της κακης στατικοτητας. Ο Santini το ανακαινισε και χρησιμοποιησε τα οστα για τη διακοσμηση.

Η σημερινη διαταξη των οστων χρονολογειται απο το 1870 και ειναι εργο του Τσεχου ξυλογλυπτη Frantisek Rint (μπορειτε να δειτε το ονομα του στο δεξιο τοιχο κοντα στην εισοδο).

Ενω αρχικα υπηρχαν εξι πυραμιδες αυτος διατηρησε μονο τεσσερις. Ολα τα οστα απολυμανθηκαν και λευκανθηκαν. Ο Rint χρησιμοποιησε επισης στη διακοσμηση και την πανοπλια του Schwarzenberg. Οσα οστα δεν χρησιμοποιηθηκαν ξαναθαφτηκαν.

Στην εισοδο υπαρχει η επιγραφη JHS (Jesus Hominum Salvator - Ιησους Σωτηρας της Ανθρωποτητας), στα λατινικα και τα ελληνικα.

Τα ανθρωπινα οστα συμβολιζουν το πληθος που κανεις δεν μπορει να μετρησει αντικρυζοντας το θρονο του Θεου. Ο θανατος δεν εχει σημασια. Η λυτρωση θα ολοκληρωθει με την ανασταση ολων των νεκρων και ολοι οι εναρετοι θα κερδισουν το βασιλειο του Παραδεισου που συμβολιζουν οι ξυλινες κορωνες.

Στο κεντρο της εκκλησιας βρισκεται ενας πολυελαιος που αποτελειται απο ολα τα ειδη οστων που υπαρχουν στο ανθρωπινο σωμα.

Κατω απο τον πολυελαιο υπαρχει η εισοδος της κρυπτης που περιεχει τα λειψανα 15 πλουσιων πολιτων. Γυρω απο την κρυπτη υπαρχουν μπαροκ καντηλερια.

Στο αριστερο μερος υπαρχει μια πανοπλια που ανηκε στην οικογενεια Schwarzenberg.

Το κορακι που τσιμπαει το ματι ενος Τουρκου στρατιωτη συμβολιζει τη νικη των Schwarzenberg επι των Τουρκων στη μαχη του Ρααμπ το 1591...

...Ενω σε προθηκες υπαρχουν τα κρανια νεκρων πολεμιστων απο τους Χουσσιτικους πολεμους.

Υπολογιζεται οτι στο οστεοφυλακιο υπαρχουν τα οστα 40,000 ανθρωπων...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 25 , 2010 από τον Ταξιδευτής

[Ταξιδευτής 6.947]

Ειλικρινα δεν ξερω ποσο χρονο εμεινα εκει μεσα... Εχασα καθε εννοια του χρονου, της σκεψης, των συναισθηματων... Το μονο που μπορουσα να κανω μπροστα σε αυτο το θεαμα ηταν να "υπαρχω".... Και αν κρινω απο την απολυτη σιωπη και το μουδιασμα των επισκεπτων γυρω μου μαλλον δεν ημουν ο μονος που ενοιωθε ετσι....

Τα κερια και ο φωτισμος εκαναν την ατμοσφαιρα ακομα πιο κατανυκτικη....

Βγαινω εξω.... Ζωη, θανατος, ΑΝΑΣΑ!

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 25 , 2010 από τον Ταξιδευτής

[Ταξιδευτής 6.947]

Τα χρωματα εξω απο την εκκλησια τωρα μου μοιαζουν διαφορετικα! Σαν να εχουν γινει ολα 100 φορες πιο εντονα και πολυχρωμα!

Πηρα μια βαθια ανασα και βγηκα εξω απο το προαυλιο της εκκλησιας των Αγιων Παντων χαζευοντας τις αλλες δημιουργιες του Τσεχου καλλιτεχνη που ανακατασκευασε την εκκλησια...

Κοιταξα γυρω μου... Εχει παει 6 το απογευμα πλεον και ο κοσμος λιγοστος... Εχω αναγκη απο ανθρωπινη επαφη. Ακριβως απεναντι ειναι ενα πολυ ομορφο εστιατοριο με μερικες οικογενειες που καθονται και τρωνε... Τελεια!

Καθισα να τσιμπησω κατι για να με κρατησει για το υπολοιπο του ταξιδιου και μελεταω τους χαρτες... Εχω περιπου 240 χιλιομετρα μεχρι το Wroclaw σε μικρους δασικους δρομους ομως. Αν ο καιρος συνεχισει να ειναι καλος οπως τωρα δεν θα υπαρχει κανενα προβλημα!

Πηρα τηλεφωνο την Alicja να της πω που βρισκομαι και ποτε υπολογιζω να ειμαι στην πολη της. Ενω μιλουσαμε ακουσα εναν δυνατο συνεχομενο θορυβο και μου λεει "αυτη τη στιγμη εδω ριχνει χαλαζι!" Ωραια... Παει η ελπιδα μου για καλο καιρο στο δρομο...

Αποφασισα να κατσω λιγο ακομα στο μαγαζι για να ξεκουρασω τα ποδια μου απο το σημερινο περπατημα. Βλεπετε οταν πηγα στην Kutna Hora αποφασισα να μην αλλαξω στα πολιτικα μου ρουχα και να κανω τις βολτες μου με τα δερματινα της μηχανης. Η υγρασια ομως, οι βρεγμενες μποτες και η ζεστη που απο ενα σημειο και μετα ειχε πιασει εκαναν τη ζωη μου αφορητη. Ετσι τωρα στο μαγαζι αυτο ηταν ευκαιρια να ξεμουδιασω οσο μπορουσα πριν τη συνεχεια...

Το παρηγορο ηταν οτι αποψε θα κοιμομουν σε μαλακο κρεβατι ως φιλοξενουμενος της Alicja και οχι σε παρτερια και χωματα...

[Ταξιδευτής 6.947]

Ο ηλιος ομως επεφτε και επρεπε να συνεχισω το δρομο μου...

Βγαινοντας στα περιχωρα της Kutna Hora η ατμοσφαιρα ηταν πεντακαθαρη και ολα εμοιαζαν τοσο ομορφα...

Οn the road again...