Νότια Πίνδος - Ζαγοροχώρια

[bousoulas 1]

Ο προορισμός είχε αποφασιστεί εδώ και μήνες. Το φετινό εκδρομικό θα γινόταν στην Ήπειρο. Ο συνοδοιπόρος Στέφανος δεν είχε καμία αντίρρηση και, αφού βρέθηκαν και οι ημερομηνίες, το μόνο που έμενε ήταν να βάλουμε κάτω τους χάρτες, να ανοίξουμε τους ταξιδιωτικούς οδηγούς και να χαράξουμε τη διαδρομή. Μια διαδικασία που πάντα την απολαμβάνω σχεδόν τόσο όσο και το ταξίδι το ίδιο! Μετά από πολύ ψάξιμο και έρευνα καταλήξαμε:

Σύνδεσμος: <http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=el&msa=0&msid=109071808447035837108.000470634482594e04ad6&ll=39.711413,21.167908&spn=0.763795,1.212616&z=10>

Ο αρχικός σχεδιασμός του προγράμματος θα περιελάμβανε και αρκετά χλμ. σε χωματόδρομους, οπότε έπρεπε να γίνουν οι κατάλληλες προετοιμασίες: κιτ επισκευής ελαστικών (χρήσιμο παντού), ρύθμιση αναρτήσεων και αλλαγή ελαστικών. Το Stroma άφησε για λίγο τα Battlewing και φόρεσε τα Continental TKC80.

Η μηχανή λοιπόν ήταν έτοιμη, εγώ όμως; Εκτός από κάποια χλμ. που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, δεν είχα καμιά εμπειρία από χώμα. Άραγε θα γυρνούσα αγρατσούνιστος και εγώ και το Stroma;

Την Πέμπτη 23 Ιουλίου ξύπνησα νωρίς νωρίς, ήπια το καφεδάκι μου, φόρτωσα τη μηχανή και περίμενα. Ο Στέφανος με το Transalp ήρθε στην ώρα του. Κάποιες τελευταίες συνεννοήσεις, ένας τελευταίος έλεγχος στο φόρτωμα και... φύγαμε!!! Η Ήπειρος μας περίμενε!!!

Ξεκινήσαμε από το χωριό Παλαιομονάστηρο, ή Μπελέτσι για τους ντόπιους, και πήραμε τη γνωστή όμορφη διαδρομή που περνάει από τα χωριά του Ασπροποτάμου. Περάσαμε τα μεγάλα και γνωστά χωριά Περτούλι και Νεραϊδοχώρι αφήσαμε την άσφαλτο και στρίψαμε για το φράγμα του Αχελώου.

Αυτός ο βατός χωματόδρομος μας οδήγησε μέχρι το φράγμα μέσα από μία προσεχώς υποβρύχια διαδρομή δίπλα στην κοίτη του Αχελώου, μέσα σε ένα δάσος βελανιδιάς.

Μετά το φράγμα συνεχίσαμε για Βουλγαρέλι. Ο δρόμος καλός με πολλά κομμάτια φρέσκιας ασφάλτου και η διαδρομή όμορφη. Στάση στο Βουλγαρέλι και καφέ και ξεμούδιασμα.

Από το Βουλγαρέλι ως την Κυψέλη είναι μια πανέμορφη διαδρομή μέσα από ένα υπέροχο ελατόδασος, με ωραία θέα, όπου το επιτρέπουν οι στροφές και τα ξέφωτα.

Από την Κυψέλη τραβήξαμε βόρεια και το τοπίο είναι επίσης πολύ όμορφο, με τις απόκρημνες βουνοπλαγιές των Τζουμέρκων στα δεξιά. Συνεχίζοντας βόρεια ο δρόμος προχωράει στην πλαγιά με τα πολλά πλατάνια και αρχίζουν να εμφανίζονται και τα πρώτα έλατα.

Μετά τους Κτιστάδες η θέα γίνεται ονειρική, προς τις κορφές του Λάκμου. Ανάμεσα Κτιστάδες και Καλαρρύτες συναντήσαμε και τη μονή Κιπίνας. Η αλήθεια είναι ότι για να την αντιληφθείς πρέπει να είσαι υποψιασμένος, ειδάλλως είναι πολύ πιθανό να περάσεις από κάτω της και να μην καταλάβεις την ύπαρξη της, καθώς μοιάζει να είναι κολλημένη στον κάθετο βράχο.

Από τη Μ. Κιπίνας μέχρι τους Καλαρρύτες η διαδρομή είναι ένα όνειρο, μέσα από τις άγριες ρεματιές.

Στάση στους Καλαρρύτες για ξεμούδιασμα και ανεφοδιασμό. Τσιμπάμε κάτι πρόχειρο, πίνουμε πολύ νερό και ζητάμε πληροφορίες από τους ντόπιους για τη συνέχεια της διαδρομής μας. Το σχέδιο ήταν να ανεβούμε τον Λάκμο σχεδόν μέχρι την κορυφή του (2294 μ. υψόμετρο), να συναντήσουμε τον χωματόδρομο που ανεβαίνει από το Συρράκο και να τον κατηφορίσουμε μέχρι να μας βγάλει στο Συρράκο. Ο χωματόδρομος και στον χάρτη και στον ταξιδιωτικό οδηγό περιγράφεται ως βατός. Οι ντόπιοι όμως είχαν άλλη γνώμη και μιλούσαν για πολύ φυτευτή πέτρα. Σκέψη και προβληματισμός. Από τη μία το δέλεαρ της ανάβασης του Λάκμου και από την άλλη ο φόβος για την κατάσταση του δρόμου.

Παρακαλείται όποιος γνωρίζει αν ο δρόμος είναι πράγματι βατός ή όχι να μοιραστεί τις γνώσεις του...

Τελικά πρυτάνευσε η λογική (κοινώς μασήσαμε...) και το σχέδιο αλλάζει. Προορισμός και διανυκτέρευση στο Μέτσοβο. Από τους Καλαρρύτες λοιπόν κατευθυνόμαστε ανατολικά προς Ανθούσα, μια διαδρομή που σε κάποια σημεία της φθάνει τα 1800 μ. υψόμετρο. Η θέα είναι απρόσκοπτη προς κάθε κατεύθυνση και όπου και αν στρέψεις το βλέμμα σου πέφτει πάνω σε βουνοκορφές, κάποιες μάλιστα ακόμα κρατούσαν κάποια ίχνη χιονιού!

Ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος αλλά τα τελευταία 11 χλμ. πριν την Ανθούσα είναι στρωμένα με χαλίκι ΑΑΑ και προσφέρονται για παιχνίδι

Από το Χαλίκι έως το Ανήλιο απολαύσαμε μια πανέμορφη διαδρομή με ελάχιστη έως ανύπαρκτη κίνηση.

Μια μικρή γεύση στο

(προσπεράστε τα 22 πρώτα δευτερόλεπτα..)

Μετά το Ανήλιο αντικρίσαμε μία από τις τεράστιες γέφυρες της Εγνατίας οδού και στο βάθος το Μέτσοβο.

Η διαδρομή από το Ανήλιο μέχρι το Μέτσοβο είναι πολύ σύντομη αλλά είναι περιπετειώδης! Για να φτάσεις από τα πρώτα νότια σπίτια του Μετσόβου στην πλατεία του χωριού χρειάζεσαι gps! Ένας πραγματικός λαβύρινθος μέσα από τα σοκάκια και αν είστε τυχεροί σύντομα θα φθάσετε στην υπέροχη πλακόστρωτη πλατεία με το παρκάκι από πάνω και τις ψησταριές τριγύρω της.

Ευτυχώς το gps του Στέφανου έκανε καλή δουλειά και μας οδήγησε γρήγορα στην πλατεία. Βρίσκουμε δωμάτιο, φρεσκαριζόμαστε και βουρ για καύσιμα ... μοσχαράκι στη στάμνα με χυλοπίτες...!!!

Μετά το φαγητό μεταφερόμαστε κάποια μέτρα παραδίπλα για να πιούμε μια μπυρίτσα, να χαζέψουμε την κίνηση και να συζητήσουμε την αυριανή διαδρομή.

Τέλος 1ης ημέρας

Σύνολο χλμ. ημέρας: 235

Ασφάλτινα: 210

Χωμάτινα: 25

Τροποποιήθηκε Αύγουστος 18 , 2009 από τον bousoulas

[lavazutra 2.890]

Ωραίοι εσείς!!!! Πολύ όμορφη διαδρομή φίλε μου, να στε καλά να επαναλέβετε τέτοιες βολτάρες!

[xourafis 758]

μπραβο ρε παιδια!!!πολυ ωραια διαδρομη!!! :)

[jimmis5 15]

Μπραβο παιδες για προχωρα για Προχωρα και με βαζεις σε πειρασμο.

[antc 0]

:clapping:

αυτα ειναι .... μπραβω !

περιμενουμε ......

[Kostas-MotoLover 10.029]

Μπράβο παίδες. Χορτάσατε οξυγόνο έτσι?

Ωραίες διαδρομές, ήσυχες και πανέμορφες. Πάντα τέτοια.

Τέλος 1ης ημέρας

To be continued να υποθέσω?

μοσχαράκι στη στάμνα με χυλοπίτες...!!!

Πείνασα!!!

[bousoulas 1]

Το πρωί της Παρασκευής, αφού ήπιαμε το καφεδάκι μας και ψωνίσαμε τις απαραίτητες προμήθειες για τη συνέχεια της διαδρομής (νερό-ψωμί-κασέρι), φορτώσαμε τις μηχανές και ξεκινήσαμε. Ο σχεδιασμός προέβλεπε ότι τελικός προορισμός για διανυκτέρευση είναι το Πάπιγκο και θα φθάναμε εκεί αφού θα είχαμε διασχίσει ανατολικό-κεντρικό-δυτικό Ζαγόρι. Το πρόγραμμα της ημέρας λοιπόν ήταν πολλά υποσχόμενο και ξεκινήσαμε χωρίς πολλές καθυστερήσεις (τουλάχιστον έτσι νομίζαμε ...).

Από το Μέτσοβο τραβήξαμε για τη λίμνη των πηγών του Αώου.

Από τη λίμνη και μετά μπήκαμε στο Ανατολικό Ζαγόρι και μέχρι να φθάσουμε στη Βοβούσα απολαύσαμε μια υπέροχη διαδρομή μέσα από ένα πυκνό πευκόδασος. Η Βοβούσα είναι ένα όμορφο χωριό χτισμένο στις δυο πλευρές του ποταμού Αώου, με ένα μεγάλο πέτρινο τοξωτό γεφύρι μόνο για πεζούς, που ενώνει τις δυο γειτονιές.

Φθάνοντας στη Βοβούσα είχαμε μεγάλη ανυπομονησία για το αμέσως επόμενο κομμάτι της διαδρομής, περίπου 27 χλμ. χώμα, γιατί είχαμε διαβάσει στον ταξιδιωτικό οδηγό για μία από τις ομορφότερες δασικές διαδρομές στην Ελλάδα. Αφού σταματήσαμε για τις σχετικές φωτό στη Βοβούσα, ανεβήκαμε στις μηχανές έτοιμοι να ορμήσουμε στο χωματόδρομο. Πριν όμως κουμπώσουμε την πρώτη στο κιβώτιο παρατηρήσαμε κάτι που μας έβαλε σε σκέψεις. Πού είναι το χώμα οέο;;; Και αυτή η ολοκαίνουρια πινακίδα που έδειχνε τη συνέχεια της διαδρομής μας φαινόταν πολύ ύποπτη. Μήπως είχαμε αργήσει και μας είχε προλάβει η άσφαλτος;

Όλα αυτά τα ερωτήματα μας τα απάντησε ένας ντόπιος και μας έδωσε τις απαντήσεις που θέλαμε να ακούσουμε:

"Χώμα, χώμα μέχρι τη Λάιστα".

Με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά ανοίξαμε το γκάζι και ορμήσαμε. Η συνέχεια ήταν πράγματι όπως την περιέγραφε ο ταξιδιωτικός οδηγός: 27 χλμ. μέσα από ένα πυκνό δάσος από πεύκα να μας αγκαλιάζει από παντού, εμποδίζοντας ακόμη και το φως του ήλιου να τρυπώσει! 27 χλμ. πράγματι ονειρεμένης δασικής διαδρομής!

Στο τέλος του χωματόδρομου μας περίμενε άλλο ένα κομμάτι απολαυστικής διαδρομής, ασφαλτοστρωμένο αυτή τη φορά, που με γλυκές στροφές μάς έβγαλε μέχρι τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στα χωριά του Κεντρικού Ζαγορίου. Είχε κιόλας μεσημεριάσει και ο Στέφανος, που δεν έχει πολύ καλές σχέσεις με τον ήλιο και τη ζέστη, πρότεινε να βρούμε ένα καλό μέρος να την πέσουμε μέχρι να περάσει η κάψα του μεσημεριού. Εξάλλου είχαμε αρκετή ώρα στη διάθεσή μας μέχρι να φθάσουμε στο Πάπιγκο. Αποφασίσαμε λοιπόν να ξαποστάσουμε κανα δύωρο και βρέθηκε και το καταλληλότερο μέρος: η Σαρακατσάνικη Στάνη. Ένας μεγάλος χώρος με άφθονα δέντρα για σκιά, δροσερό νερό, γρασίδι για ξάπλα! Εδώ έχει αναπαρασταθεί ένας ολόκληρος οικισμός Σαρακατσάνων με τις παραδοσιακές καλύβες τους, τα γιδομαντριά τους, τις στρούγγες κλπ. Προφανώς κάποια μέρα του χρόνου θα γίνεται εδώ πάνω και ένα συναπάντημα Σαρακατσάνων με γλέντια, ψησίματα και όλα αυτά τα ωραία!

Αφού λοιπόν αναπληρώσαμε δυνάμεις, γύρω στις πέντε το απόγευμα ξαναξεκινήσαμε. Συνεχίζοντας μετά τη Σαρακατσάνικη στάνη, κατηφορίσαμε στις δασωμένες πλαγιές της Τύμφης μέχρι το Σκαμνέλλι. Το επόμενο Ζαγοροχώρι, το Τσεπέλοβο, είναι χτισμένο στα 1150 μ. υψόμετρο. Μέχρι το Καπέσοβο το τοπίο ήταν πανέμορφο: στα δεξιά μας τα δάση της Τύμφης, στα αριστερά μας οι δασωμένες ρεματιές! Πράσινο παντού!

Πλησιάζοντας το Καπέσοβο αντικρίσαμε στα δεξιά μας τη νότια απόληξη του φαραγγιού του Βίκου, δυο τεράστιοι πέτρινοι όγκοι που μοιάζουν να έχουν σχιστεί στα δύο από κάποιο μαχαίρι... Αποφασίσαμε λοιπόν να πλησιάσουμε και να θαυμάσουμε το φαράγγι από κοντά. Περάσαμε τα πολύ γνωστά Ζαγοροχώρια Βίτσα και Μονοδένδρι, και φθάσαμε στην Οξυά, όπου και σταματά ο δρόμος. Από εδώ περπατήσαμε για καμιά 500 μ. στο λιθόστρωτο που κρέμεται πάνω από το χείλος του γκρεμού και απολαύσαμε την πιο εκπληκτική θέα στο φαράγγι του Βίκου.

Μετά από αυτή την παράκαμψη συνεχίσαμε χωρίς άλλες καθυστερήσεις για το Πάπιγκο. Περάσαμε την Αρίστη και πλησιάζοντας στη γέφυρα του Βοϊδομάτη το τοπίο μάς προετοίμαζε για το θέαμα που θα αντικρίζαμε.

Στο τέλος αυτής της στροφής πέσαμε πάνω στη γέφυρα του Βοϊδομάτη. Τα σχόλια περιττεύουν...

Αφήσαμε πίσω μας τη γέφυρα και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε τα καγκέλια που οδηγούν στο Πάπιγκο. Είναι να απορεί κανείς πώς οι άνθρωποι καταφέρνουν να οδηγούν το χειμώνα εδώ πάνω με τόσο χιόνι και πάγο...

Με τα πολλά φθάνουμε Πάπιγκο, βρίσκουμε δωμάτιο, φρεσκαριζόμαστε και βουρ για καύσιμα... λουκάνικο χωριάτικο, πίτα χωριάτικη, σουβλάκι χοιρινό... Μετά από πολύ φαγητό και λίγη κουβεντούλα για το πρόγραμμα της αυριανής ημέρας, αποσυρόμαστε νωρίς για ύπνο γιατί την επόμενη ημέρα είχαμε να γράψουμε περισσότερα χλμ. και είπαμε να ξυπνήσουμε νωρίς.

Σύνολο χλμ. ημέρας: 196.5

Ασφάλτινα: 169.5

Χωμάτινα: 27

Το πρωί του Σαββάτου ξυπνήσαμε νωρί νωρίς, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε για πίσω :( .

Αφήνοντας πίσω μας το Πάπιγκο, κάθε τόσο γυρνούσαμε για να θαυμάσουμε τη φύση που ξυπνούσε...

Περάσαμε τον Άγιο Μηνά και στρίψαμε προς Κόνιτσα. Πολύ γρήγορα βρεθήκαμε να πίνουμε το καφεδάκι μας δίπλα στο παλιό γεφύρι...

Μετά την Κόνιτσα συνεχίσαμε για τα χωριά που βρίσκονται στις βόρειες πλαγιές της Τύμφης. Η διαδρομή τόσο στο χάρτη όσο και στον ταξιδιωτικό οδηγό έδειχνε πολύ όμορφη και πράγματι έτσι ήταν. Μέχρι το Παλαιοσέλι η διαδρομή σε όλο το μήκος της προσφέρει απολαυστική θέα στις κορυφές της Τύμφης νότια και στις δασωμένες πλαγιές του Σμόλικα βόρεια. Ο δρόμος βέβαια στενός με αρκετές κακές στροφές και κακή ποιότητα ασφάλτου, αλλά σε τέτοιο περιβάλλον και με τέτοια τοπία ποιος βιάζεται...;

Απολαύσαμε λοπόν τη διαδρομή και μετά το Παλαιοσέλι στρίψαμε νότια για Βρυσοχώρι. Στο χάρτη ο δρόμος φαίνεται ως βατός χωματόδρομος αλλά η άσφαλτος είχε φθάσει πριν από εμάς... Συνεχίσαμε στον ίδιο δρόμο όπως την προηγούμενη ημέρα για Σκαμνέλλι-Τσεπέλοβο-Καπέσοβο και μετά το Καπέσοβο στρίψαμε αριστερά για τους Νεγάδες. Από Νεγάδες βγήκαμε στους Φραγκάδες μέσα από ένα βατό χωματόδρομο μέσα από ρεματιές, έλατα και βελανιδιές. Σύντομη στάση για ξεμούδιασμα και νερό και συνέχεια. Ο στόχος μας ήταν να διασχίσουμε τα υπόλοιπα χωριά του Ανατολικού Ζαγορίου, να βγούμε στην Εγνατία και να φθάσουμε Μέτσοβο πριν μας πιάσει η πολλή ζέστη.

Από τη Λεπτοκαρυά μέχρι τη Δόλιανη οδηγήσαμε σε σπιρτόζικους ρυθμούς, καθώς το επιτρέπει τόσο η χάραξη των στροφών όσο και η ποιότητα της ασφάλτου...

Μέχρι να βγούμε στην Εγνατία σταματήσαμε δυο-τρεις φορές για να συνέλθει ο Στέφανος από τη ζέστη που είχε αρχίσει να τον ταλαιπωρεί...

Και επειδή Ήπειρος χωρίς γεφύρια δε γίνεται...

Το μεσημέρι μας βρήκε στο Μέτσοβο να πίνουμε τον καφέ μας και να προσπαθούμε να εξαντλήσουμε τα πόσιμα υδάτινα αποθέματα της περιοχής...

Αποφασίσαμε να αράξουμε μέχρι να περάσει η μεγάλη κάψα και βρήκαμε το ιδανικό μέρος...

Όταν η υπόλοιπη Ελλάδα φλεγόταν στους 42 βαθμούς κελσίου, αυτό το γρασίδι και η σκιά των δέντρων μάς εξασφάλιζαν το ιδανικότερο μέρος για λίγη χαλάρωση!

Κάποια στιγμή σηκωθήκαμε και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Μέτσοβο-Ανήλιο-Χαλίκι-Ανθούσα και από εκεί η γνωστή διαδρομή του Ασπροποτάμου μέχρι να συναντήσουμε την αφετηρία μας που ήταν και ο τερματισμός μας, το χωριό Παλαιομονάστηρο.

Σύνολο χλμ. ημέρας: 312

Ασφάλτινα: 297

Χωμάτινα: 15

Ήταν πράγματι μια πολύ ωραία εκδρομή. Καλή παρέα, πανέμορφες διαδρομές, εντυπωσιακά τοπία... τι άλλο να ζητήσει κανείς...

Οι διαδρομές ήταν η χαρά του on-off!!! Το Stroma ανταποκρίθηκε σε όλες τις περιστάσεις! Βέβαια οι χωματόδρομοι που περάσαμε δεν ήταν ιδιαίτερης δυσκολίας, αλλά ήταν αυτό που χρειαζόμουν για να πάρω μπροστά και να αρχίσω να βλέπω πιο ζεστά το θέμα χώμα...

Τα TKC80 μου έδιναν αρκετή αυτοπεποίθηση όταν πάταγα χώμα. Επειδή είμαι εντελώς στο χώμα, φυσικά και δεν μπορούσα να τα πιέσω. Ωστόσο είχα την αίσθηση ότι έχω μια "καβάντζα" που θα με ξελασπώσει αν συναντήσω κάποιο δύσκολο κομμάτι...

Η έκπληξη όμως ήταν η συμπεριφορά των TKC80 στην άσφαλτο... αν εξαιρέσω την περίεργη αίσθηση των τακουνιών ειδικά σε χαμηλές ταχύτητες, δύσκολα καταλάβαινα ότι δε φοράω λάστιχο προσανατολισμένο για ασφάλτινη χρήση. Φυσικά δε λέω ότι έφταναν σε απόδοση τα Battlewing, αλλά στεκόταν πάρα πολύ καλά για τακουνάτο ελαστικό!!!

Πολύ ικανοποιημένος είμαι επίσης από το διάτρητο μπουφάν και παντελόνι Bering. Δοκιμάστηκαν σε ακραίες καιρικές συνθήκες (αν θυμάστε εκείνο το καυτό τριήμερο του Ιούλιου) και τα κατάφεραν. Φυσικά υπήρχαν στιγμές που ίδρωνα και ζεσταινόμουν, αλλά έκαναν πολύ καλή δουλειά!!!

Βιβλιογραφία: "Ανεξερεύνητη Ήπειρος" (Στ. Ψημένος, εκδ. Road), χάρτες Road και Ανάβαση.

Τίτλοι τέλους...

Οι συνοδοιπόροι ...

Και οι μηχανές τους...

Καλά χιλιόμετρα και πάντα όρθιοι!!!

Τροποποιήθηκε Αύγουστος 19 , 2009 από τον bousoulas

[Ladau 0]

Ωραια διαδρομη, συχγαρητηρια. Την επομενη φορα ριχτε ενα ποστ οτι περνατε απο τα μερη μας :D

[μάθο... 10.136]

Ωραιοι!!!Πολυ ομορφα μερη.Για πες;Το Vstrom με τα TKC πώς πηγαινε απο κραδασμους στο τιμονι σε σχεση με τα "ασφαλτινα"; Χρειαστηκε ζυγοσταθμιση οταν τα εβαλες;...Πόσο τα πηρες;Επισης κανατε καμμια βουτα σε λασπες (αν βρηκες πουθενα)ή σε ποταμακια με το Vstrom;Πώς τα ειδες;Γενικα στο πατημενο "πουδρα" χωμα πώς ειδες να κινειται το Vstrom με τα τακουνια;Εμπνεει απο αναρτησεις;Το ABS πιστευω να το απενεργοποιησες ε;...Γιατι λεω να τα βαλω κι εγω τα τακουνια και μαλιστα μονιμα επανω...

Και που'σαι...Επομενη αγορα,αν γουσταρεις το χωμα,κοιτα να παρεις μποτα και εντουρο παντελονι-τζακετ...Θα δεις πολυ καλυτερα το θεμα "ασφαλεια" αλλά και ζέστη...Κοστιζουν κατι παραπανω αλλά θα τα ευχαριστηθεις(και μπορεις να τσεκαρεις και σε αγγελιες μεταχειρισμενων...)

[Kostas-MotoLover 10.029]

Ωραιοι!!!Πολυ ομορφα μερη.Για πες;Το Vstrom με τα TKC πώς πηγαινε απο κραδασμους στο τιμονι σε σχεση με τα "ασφαλτινα"; Χρειαστηκε ζυγοσταθμιση οταν τα εβαλες;...Πόσο τα πηρες;Επισης κανατε καμμια βουτα σε λασπες (αν βρηκες πουθενα)ή σε ποταμακια με το Vstrom;Πώς τα ειδες;Γενικα στο πατημενο "πουδρα" χωμα πώς ειδες να κινειται το Vstrom με τα τακουνια;Εμπνεει απο αναρτησεις;Το ABS πιστευω να το απενεργοποιησες ε;...Γιατι λεω να τα βαλω κι εγω τα τακουνια και μαλιστα μονιμα επανω...

Κάνε και καμμιά ερώτηση βρε Κώστα.

:D :P

[μάθο... 10.136]

Κάνε και καμμιά ερώτηση βρε Κώστα.

:D :P

Ε ειπα να μην ρωτησω πολλα ρε :D

[laksof 13]

Μπραβο παιδια....πολυ ωραια μερη......φοβερη διαδρομη!!!

[bousoulas 1]

Thanx παίδες!!!

Ωραιοι!!!Πολυ ομορφα μερη.Για πες;Το Vstrom με τα TKC πώς πηγαινε απο κραδασμους στο τιμονι σε σχεση με τα "ασφαλτινα"; Χρειαστηκε ζυγοσταθμιση οταν τα εβαλες;...Πόσο τα πηρες;Επισης κανατε καμμια βουτα σε λασπες (αν βρηκες πουθενα)ή σε ποταμακια με το Vstrom;Πώς τα ειδες;Γενικα στο πατημενο "πουδρα" χωμα πώς ειδες να κινειται το Vstrom με τα τακουνια;Εμπνεει απο αναρτησεις;Το ABS πιστευω να το απενεργοποιησες ε;...Γιατι λεω να τα βαλω κι εγω τα τακουνια και μαλιστα μονιμα επανω...

Και που'σαι...Επομενη αγορα,αν γουσταρεις το χωμα,κοιτα να παρεις μποτα και εντουρο παντελονι-τζακετ...Θα δεις πολυ καλυτερα το θεμα "ασφαλεια" αλλά και ζέστη...Κοστιζουν κατι παραπανω αλλά θα τα ευχαριστηθεις(και μπορεις να τσεκαρεις και σε αγγελιες μεταχειρισμενων...)

Φίλε mAthosalas,

1. Με τα TKC ταξίδεψα από Αθήνα για Τρίκαλα. Στην εθνική τα πήγα μέχρι 120 χαω (χαρά στο κουράγιο μου ε!!!) και κραδασμούς δεν είχα παρά μόνο σε πολύ χαμηλές ταχύτητες, π.χ. σταμάτημα σε φανάρι. Είχα συνεχώς όμως τη γνωστή αίσθηση των τακουνιών στην άσφαλτο, η οποία άπαξ και τη συνηθίσεις δεν είναι ενοχλητική.

2. Ζυγοστάθμιση δε χρειάστηκε ή τουλάχιστον δε μου έκανε εκεί που τα πέρασα.

3. Τα πήρα 220 ευρώ (με περαστικά εννοείται). Μάλιστα ο ιδιοκτήτης του καταστήματος μου έκανε εξυπηρέτηση, αλλά δεν ξέρω αν επιτρέπεται να γράψω λεπτομέρειες μήπως θεωρηθεί διαφήμιση...

4. Λάσπες δε βρήκαμε ούτε ποταμάκια. Μόνο ένα μικρό ρυάκι, ίσα ίσα για να βρέξουμε τα λάστιχά μας.

5. Το ABS το είχα απενεργοποιήσει.

6. Όσον αφορά το ερώτημά σου πώς πάει το Vstrom με τακούνια στο πατημένο "πούδρα" χώμα και αν εμπνέει από αναρτήσεις, δεν μπορώ να σου απαντήσω. Είναι σα να δίνεις σε ένα newby οδηγό ένα fazer με λάστιχα pirelli diablo, να τον αμολάς σε ένα στροφιλίκι και να περιμένεις να σου μεταφέρει εντυπώσεις για τις δυνατότητες του πλαισίου, των αναρτήσεων και των ελαστικών. Ξέρεις εκ των προτέρων ότι ο τύπος δεν μπορεί και δεν πρόκειται να πιέσει το μηχανάκι και έτσι δεν μπορεί να σου μεταφέρει ακριβή εικόνα.

Όπως έχω ήδη δηλώσει είμαι εντελώς στο χώμα, οπότε σε καμιά μα καμιά περίπτωση δεν είμαι αρμόδιος για τεχνικές αναλύσεις. Ούτε πλασαρίσματα με φρένα, ούτε power drifts, ούτε καν ένα γρήγορο ρυθμό δεν μπορώ να ακολουθήσω ακόμα (αλλά μια μέρα θα τα καταφέρω ). Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι το Stroma με αυτά τα ελαστικά και με τις αναρτήσεις ρυθμισμένες μού έδινε την εντύπωση ότι χασμουριόταν, όπως το πήγαινα εγώ... έδειχνε ότι είχε περιθώρια για πιο γρήγορο ρυθμό, για πιο δύσβατους χωματόδρομους. Αυτό κατάλαβα όταν στο τελευταίο χωματόδρομο, έχοντας αποκτήσει μια κάποια αυτοπεποίθηση, άρχισα να το πηγαίνω με ένα ρυθμό α...

Πάντως, αν δε φοβόμουν τη γρήγορη φθορά των τακουνιών, ίσως και εγώ να είχα τα TKC μόνιμα πάνω... εκπληκτικό λάστιχο .

Επειδή έχω αρχίσει να γουστάρω το χώμα, σκέφτομαι να αγοράσω καμιά μπότα που να προσφέρεται και για touring και για enduro χρήση. Προτάσεις ευπρόσδεκτες.

Επίσης, επειδή σχεδιάζω μια αυθημερόν εξόρμηση στο Πήλιο, όποιος έχει πατήσει τους χωματόδρομους του βουνού και μπορεί να με ενημερώσει, παρακαλώ να το δηλώσει και να μοιραστεί τις γνώσεις του...

[hondacb900boldor 5]

Καλό. Ονειρεμένα χλμ.

Πάντα τέτοια.

[μάθο... 10.136]

Φίλε mAthosalas,..................

Σε ευχαριστω για τις απαντησεις :)

[bousoulas 1]

Σε ευχαριστω για τις απαντησεις :)

No problem, γι' αυτό είμαστε εδώ, για να μοιραζόμαστε γνώσεις και εμπειρίες .

Αν σε ενδιαφέρει η αγορά των TKC και σε ικανοποιεί η τιμή που ανέφερα, μπορώ να σου στείλω πμ για λεπτομέρειες...

[black_hawk 573]

Αγαπημενοι προορισμοι... Μπραβο!!! :thumbsup: