Drakos 67 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Καλημέρα παίδες. Εχθές το απόγευμα φεύγω από την δουλειά και πάω σπίτι. Φτάνω, βγάζω μπουφάν κλπ, και φτιαχνω ένα καφέ να χαλαρώσω λίγο. Βγάζω το κινητό από το τσαντάκι και βλέπω 2 κλήσεις από την Ρούλα. Λέω κάτι έγινε. Κακό προαίσθημα. Την πέρνω τηλ στο καπάκι, και με το που το σηκώνει την ακούω να κλαίει με λιγμούς. Τι έγινε λέω, γιατί είσαι έτσι? Μου λέει ότι έκανε μαγνητική ο πατεράς της, κι έχει καρκίνο στο σηκωτι, και την σπλίνα. Οι γιατροί είπαν ότι επειδή είναι 80 χρονών, δεν γίνεται να χειρουργηθεί, και ότι θα κάνει μία ελαφριά χειμιοθεραπεία για να μην πονάει πολύ μόνο. Του δίνουν το πολύ 6 μηνές ζωή ακόμα Ένιωσα ανύμπορος να βοηθήσω. Δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη. Ένιωθα πως ότι και να έλεγα θα ακουγόταν μαλακία..... Ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που ενώ είχα την διάθεση να βοηθήσω, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Δεν ξέρω τι να πω.... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
janabetis 764 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Σε νιώθω.. πρόσφατα είχα παρόμοια νέα.. μόνο που δεν είναι 80 αλλά 30 :( Κάψτε τα ημερολόγιο και δώστε του λίγο ποιοτικό χρόνο ;) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
KARAFLODAIMON 96 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Το μόνο που μπορείς να κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να εύχεσαι αυτούς τους 6 μήνες να μήν πονάει φίλε μου Γιώργο! Σε νιώθω.. πρόσφατα είχα παρόμοια νέα.. μόνο που δεν είναι 80 αλλά 30 :( Κάψτε τα ημερολόγιο και δώστε του λίγο ποιοτικό χρόνο ;) :o :o :o 30 !!!!!!!!! .........ζούμε απο τύχη ρε γμτ...... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
gkalas 76 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Τραγικο.Βεβαια απο την αλλη μπορει να ζησει και παραπανω,ο Θεος το ξερει μονο.Και εμενα σε 3 περιπτωσεις που γνωριζω(ο ενας ηταν θειος μου) τους ειχαν δωσει οι γιατροι καποιους μηνες και τωρα επειτα απο χρονια ζουνε και ειναι και περδικια.Φιλε στηριξε την κοπελλα οσο μπορεις δινοντας της ελπιδες.Καταλαβαινω ποσο ασχημα νιωθεις και ανημπορος να βοηθησεις.Τα εχω περασει και εγω. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
zoo 1.586 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Σε νιώθω.. πρόσφατα είχα παρόμοια νέα.. μόνο που δεν είναι 80 αλλά 30 :( Κάψτε τα ημερολόγιο και δώστε του λίγο ποιοτικό χρόνο ;) +100000000 (Κάτι που πρέπει να θυμόμαστε να κάνουμε όλοι πάντα) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Viper4 3.568 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Μακάρι να φτάσουμε όλοι την ηλικία του... Όλα μέσα στην ζωή είναι φίλε DRAKO. Προσπάθησε να είσαι δίπλα στην κοπέλα σου αλλά και στον πατέρα της σε περίπτωση που χρειαστεί κάτι... Κάντε την υπόλοιπη ζωή του όσο γίνεται πιο ευχάριστη! Μην έχετε νταουνιασμένο ύφος και κλάματα όταν είστε κοντά του! Χαρά να βλέπει ο άνθρωπος!!! Να περνάτε χρόνο μαζί του! Λυπάμαι πολύ... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
black_hawk 573 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Κάντε την υπόλοιπη ζωή του όσο γίνεται πιο ευχάριστη! Μην έχετε νταουνιασμένο ύφος και κλάματα όταν είστε κοντά του! Χαρά να βλέπει ο άνθρωπος!!! Να περνάτε χρόνο μαζί του! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
terino 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Μακάρι να φτάσουμε όλοι την ηλικία του... Όλα μέσα στην ζωή είναι φίλε DRAKO. Προσπάθησε να είσαι δίπλα στην κοπέλα σου αλλά και στον πατέρα της σε περίπτωση που χρειαστεί κάτι... Κάντε την υπόλοιπη ζωή του όσο γίνεται πιο ευχάριστη! Μην έχετε νταουνιασμένο ύφος και κλάματα όταν είστε κοντά του! Χαρά να βλέπει ο άνθρωπος!!! Να περνάτε χρόνο μαζί του! Λυπάμαι πολύ... +1 Γιώργο... Είναι το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Ταξιδευτής 6.947 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Φιλε Γιωργο, σε καταλαβαινω τι περνας... Το εχω ζησει και εγω πριν χρονια. Καταρχας το 6 μηνες δεν ειναι ντε και καλα ακριβες. Οταν ηρεμησετε λιγο απο τα ασχημα νεα θα δειτε οτι υπαρχουν πολλοι που ειχαν τετοιες διαγνωσεις και εζησαν πολλα χρονια!! Και εμενα ο παππους μου πριν απο μια δεκαετια στα 80 του διαγνωστηκε με παρκινσον, καρκινο του προστατη, ενα πνευμονα εντελως αχρηστο και τον αλλο στο 30% λειτουργιας. Του εδιναν ενα χρονο ζωης το πολυ. Το παλεψε ομως, και εζησε πανω απο 10 χρονια δυνατος και ακμαιος. Καποια στιγμη πρεπει να φευγουμε ομως... Τωρα πια παροτι ζει ακομα ειναι πλεον κατακοιτος και αδυναμος να κουνησει εστω και το κεφαλι του... Σιγουρα οχι η καταληξη που θα ηθελα να εχω... Στην τελικη, ο πατερας της κοπελας εχει ευτυχησει να ζησει μεχρι τα 80 του, κατι που δεν μπορω να πω οτι θα καταφερουμε εμεις ετσι οπως παμε... Δωστε στον ανθρωπο την προσοχη σας, την αγαπη και την παρουσια σας... Αυτα ειναι που εχει αναγκη, ειτε ζησει 6 μηνες ειτε 6 αιωνες. Ολα θα πανε καλα! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
gkalas 76 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Aυτο που λενε ολα τα παιδια.Πολυ φροντιδα στον παππου και σε καμια περιπτωση μην ειστε κατσουφιασμενοι μπροστα του.Το ξαναλεω οτι υπαρχουν πολλοι που τους δωσανε λιγους μηνες και ζησαν χρονια.Θα συμπεριφερεστε σαν να μην τρεχει τιποτα οταν ειστε διπλα του(οσο δυσκολο και αν ειναι). Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Ellessar_GR 360 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Οχι ρε γαμώτο! Μου τη δίνουν τέτοια νέα, που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα απολύτος! Κουράγιο... Από την άλλη δεν σημαίνει ότι επειδή το είπαν οι γιατροί στέκει κιόλας. Εγώ είχα ένα θείο παλιότερα που στα 75 του διέγνωσαν καρκίνο σε συκώτι, λεμφαδένες, πνευμώνια και έντερο. 6 μήνες με θεραπεία του είπαν.... Αυτός δεν έκανε τίποτα, συνέχιζε να καπνίζει 3 πακέτα τη μέρα και να πίνει 2 λίτρα καφέ. Τελικά μας άφησε 12 χρόνια αργότερα.... Ποτέ δεν ξέρεις στα σίγουρα μέχρι το τέλος Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
argi6argi 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Τί να πώ ρε φίλε; Είμαι με την γνώμη των πολλών. Κάτσε δίπλα στην κοπέλα σου και στήριξε την όπως και όσο μπορείς και προσπαθήστε να είστε όσο πιο φυσιολογικοί γίνεται. Είμαι σίγουρος οτι οι 6 μήνες θα είναι παραπάνω... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
caesar 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Κρίμα και πάλι κρίμα. Το ίδιο περιστατικό έζησα εγώ με τον Πατέρα μου, μόνο που έφυγε 50 χρονών. Πραγματικά είναι μια από τις καταστάσεις που δεν μπορείς να κάνεις πολλά. Το σίγουρο είναι πως ο άνθρωπος αυτός θα πρέπει να βρει μεγάλη στήριξη από την οικογένεια του, και σαφώς εάν περνάει από το χέρι σου και από εσένα. Άλλο που βίωσα εγώ ήταν, σαν άντρας είναι πολύ σημαντικό να μην πέσει το ηθικό του(Ειδικά αν ήταν η "κεφαλή" του σπιτιού), πρέπει να του δείχνουν ότι ακόμη μετράει η γνώμη του στο σπίτι και αυτός είναι η κεφαλή του σπιτιού. Κλάματα και στεναχώριες, να μην υπάρχουν και ακόμη και αν κάποιος μελαγχολεί η βουρκώνει όχι μπροστά του. Πίστεψε με η ψυχολογία του ατόμου παίζει τεράστιο ρόλο. Ένα άλλο εξίσου σημαντικό είναι η στήριξη της κοπέλας σου, καθώς και των υπολοίπων μελών της οικογένειας. Και εξηγώ..... Σίγουρα αυτός που το περνάει είναι σε χειρότερη κατάσταση, όμως όλοι βρίσκονται στο ίδιο σπίτι με το ίδιο "δυσάρεστο" κλίμα και πίστεψε με οι μέρες - μήνες - χρόνια που θα περάσουν τους στιγματίζουν. Είναι πολύ σημαντικό και αυτοί να μπορούν κάπου να μιλάνε, να νοιώθουν ότι κάποιος είναι δίπλα τους, ότι τους στηρίζει. Τέλος, επειδή ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και τα δυσάρεστα τα αντιμετωπίζει διαφορετικά, με όποιο τρόπο και αν προσεγγίσεις - προσεγγίσετε το θέμα, φροντίστε να του θυμίσετε - δείξετε ότι είναι πραγματικά άξιος άνθρωπος, ότι πραγματικά έχει προσφέρει σε εσάς και ότι άλλο νομίζεται ότι χρειάζεται να πάρει μαζί του ένας άνθρωπος. 1000 Sorry αν παρασύρθηκα κάπως, αλλά κάτι τέτοια σου φέρνουν μνήμες.. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Dark_kronos 4 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Μολις διαβασα το ονομα του τοπικ φρικαρα ασχημα... Μολις ειδα οτι μηλαμε για εναν ανθρωπο 80 χρονων εφυγε ενα μικρο βαρος... Καταλαβενω οτι προκειτε για δυσκολα πραγματα, εγω ευτιχος δεν εχω ζησει κατι παρομοιο, απο κοντινους ανθρωπους τουλαχιστων, οποτε δεν μπορω να προσφερω την εμπειρια μου, Πιστευω ομως οτι αυτο που ειναι το καλητερο ειναι να μην σκευτεστε οτι σε χ χρονο δεν θα υπαρχει πια αυτος ο ανθρωπος, αλλα να σκευτεστε τα ωραια αυτου του ανθρωπου, να τον ευχαριστιθιτε οσο τον εχετε και να μην τον αφηνετε και αυτων να το αντιμετωπισει μονος του. Παντα μαζι του, σε οτι χρειαστει. Ξερω οτι δεν αλλαζει ο πονος, αλλα τουλαχιστων ειναι ενας ανθρωπος σε ηλικια που μπορει πλεων να φυγει... δεν ειναι υπερβολικα νωρις... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
^tasoulis^ 152 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 (τροποποιήθηκε) Ναι οι 6 μηνες ειναι ενδεικτικοι...ο πατερας μου εφυγε σε 2 χρονια απο οταν το μαθαμε στα 57 απο το ιδιο ακριβως Την ψυχολογια που ειπαν και ποιο πανω παιζει πολυ ρολο ποτε θα τον γονατισει :( Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 από τον ^tasoulis^ Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
DIMITRISZ750 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 23 , 2008 Φιλε σε καταλαβαινω τα περασα και εγω με των πατερα μου 3 μηνεs λεγανε 1.5 χρονο των κρατησα,παντοs ειναι κριμα οταν φευγουν γονειs αλλα τι να κανειs,μεσα στη ζωη ειναι ολλα. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Demonk 3 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 11 , 2008 Φιλε σε καταλαβαινω τα περασα και εγω με των πατερα μου 3 μηνεs λεγανε 1.5 χρονο των κρατησα,παντοs ειναι κριμα οταν φευγουν γονειs αλλα τι να κανειs,μεσα στη ζωη ειναι ολλα. Συμφωνώ απόλυτα δυστυχώς στην περίπτωση του πατέρα μου οι γιατροί πέσανε ακριβώς . 1 μηνα ζωή του δώσανε στα 53 του...δεν προλαβα καν να του πω όλα όσα ένιωθα γι αυτόν..απο κει και πέρα αποδέχεσαι το κακό που σε βρήκε και συνεχίζεις να ζείς χωρίς τον άνθρωπό σου ο οποίος όμως θα ζεί για πάντα μέσα στην καρδιά σου.Προσωπικά εγω κατάλαβα μετά απο αυτό οτι δεν αξίζει να στεναχωριέσαι και να αγχώνεσαι για κάποιες καθημερινές μ@λ@κίες...δεν αξίζει ζήσε όσο καλύτερα μπορείς τη ζωή σου γιατί αύριο δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει Υγεία είναι το πάν όλα τα άλλα παλέυονται Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
μάθο... 10.136 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 11 , 2008 ...δεν προλαβα καν να του πω όλα όσα ένιωθα γι αυτόν.. Τα μεγαλυτερα λαθη στη ζωη μας...Κρυβουμε αυτα που νοιωθουμε απο αυτους που αγαπαμε... δεν αξίζει να στεναχωριέσαι και να αγχώνεσαι για κάποιες καθημερινές μ@λ@κίες...δεν αξίζει ζήσε όσο καλύτερα μπορείς τη ζωή σου γιατί αύριο δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει ΑΠΟΛΥΤΩΣ!!!!ετσι... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Ladau 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 13 , 2008 Mια απο τα ιδια εδω , που εχασα θειο 55 χρονων σε 20 μερες ... Ουτε προλαβε να καταλαβει τι ειχε ευτυχως γι αυτον ... Οσο για μας που μενουμε πισω, κουραγιο Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
cineboy 166 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 13 , 2008 Μπορώ να σε καταλάβω απόλυτα φίλε μου.... Ακριβώς τα ίδια πέρασα πριν 5 χρόνια με την Μητέρα μου που την έχασα τελικά απο καρκίνο στο ήπαρ και ενω ήταν 63 χρονών. Και σε εμένα μου ανακοίνωσν το εξάμηνο που της απομένει και δυστυχώς δεν έπεσαν πάρα πολύ έξω....κατάφερε να τους διαψεύσει ζώντας 8 συνολικά μήνες περίπου απο εκείνη την ημέρα της τραγικής ανακοίνωσης προς εμένα και την αδελφή μου. Τι μπορείς να κάνεις;.......απλά όσο σκληρό και να σας είναι προσπαθείστε να εξικοιωθείτε με την ιδέα του χαμού και προς Θεού μην κάνετε επώδυνα πράγματα γιά να κερδίσει ο άνθρωπος ακόμη κάποιες ημέρες ζωής επίπονες.Είναι εγωιστικό και σκληρό κάτι τέτοιο. Φυσικά και θαύματα υπάρχουν και σας εύχομαι ένα τέτοιο να συμβεί και σε εσάς..... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
cineboy 166 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 13 , 2008 (τροποποιήθηκε) Ξέχασα να σου αναφέρω ότι την μητέρα μου την έχασα σαν σήμερα ακριβώς πριν 3 χρόνια!!! Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 13 , 2008 από τον cineboy Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Vezouvios 6 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 13 , 2008 τα ιδια περναμε και εμεις με τον πεθαιρο μου!! Δυσκολα τα πραγματα,δυσκολη φαση! Ηλικια 67 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Moustardas 355 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 13 , 2008 Κουράγιο Drake. Τα ίδια πάνω κάτω περνάω και γω. Έχασα προχτές φίλο 26 χρονών από πνευμονία ! Κουράγιο ρε. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Postmankav 77 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Νοέμβριος 7 , 2008 Παλικαρε κουραγιο σε σενα και την κοπελια, το μονο που εχω να πω, τα περασα και εγω με ενα πολυ καλο φιλο του πατερα μου, που μας άφησε στα 59, απο καρκινο στο συκοτι, αυτο που με φοβισε περισσότερο φιλε μου ηταν οτι οι γιατροι πεσανε απολυτα χρονικα μεσα, μας ειπαν εχει 3 μηνες ζωης, πως μπορεις και το λες αυτο???? Μάματα με κεφαλεα γραμματα, ελπιζω να μην ποναει πολυ, γιατι στην περίπτωση την δικια μας ηταν πολυ δυσκολα, μορφινες κτλ… και κάποιες ωρες απορουσα με τον εαυτο μου, πως μπορω να σκεφτομε « να τελιωνει να υσηχασει », ειναι δυσκολα , γιατι βλεπεις κάποιον να φευγει ετσι απλα και να μην μπορεις να κανεις τιποτα, παίζεις πρωτο ρολο στο θεατρο του παραλογου, λες - αλλα καλα δεν ειναι τιποτα -, και ξεσπας μονος σου τα δραδια, αστα να πανε... οσο μπορειτε δωστε του ποιοτητα ζωης. Απλα να σκέφτεσαι οτι φευγουν και μικρα παιδια….. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
alter ego 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Νοέμβριος 7 , 2008 καλησπερα,η απουσια ενος ανθρωπου δεν εχει ηλικια!το θεμα ειναι πως ολα τα σπιτια περνανε κατι αναλογο,απλα τωρα δυστυχως ετυχε στον μπαμπα της Ρουλας!δωστε αγαπη σ"αυτον τον ανθρωπο,πειτε του οσα δεν εχετε προλαβει να του πειτε,δωστε τις πιο σφιχτες αγκαλιες,και σκεφτειτε πως τουλαχιστον προλαβαινετε να του προσφερετε λιγα ακομη!εμεις που εχουμε χασει απο αιφνιδιο θανατο δικους μας ανθρωπους θα παρακαλαγαμε να εχουμε εστω 6 μηνες ακομη να προσφερουμε αγαπη,στοργη,αγκαλια και θα μπορουσαμε ετσι αυτοι που μας "εφυγαν" να ηξεραν πως τους λατρεψαμε!.............................κουραγιο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ο χρονος θα γιατρεψει τον πονο αλλα οχι τα γιατι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!το θεμα ειναι να μην το ξερει ο ιδιος ποιο θα ειναι και ποτε το τελος!!!!!!!!οσο θα ζει θα ελπιζει!!!!!!φιλικα Χριστινα!!!!!!!!!!!!!!!!!! :( :( :( Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες