eroden 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούνιος 26 , 2008 ma perche questa notte ha le ore piu lunge che non passano mai ma perque i miei pensieri sono sempre gli stessi e non cambiano mai anche il silenzio sta parlando mi di te il mondo e cosi grande ma diventa cosi piccolo se tu non hai mai innamorato-a Μα γιατι αυτή η νύχτα έχει τις πιο μακρυνές ώρες που δεν περνούν ποτέ μα γιατί οι σκέψεις μου είναι πάντα οι ίδιες ακόμη και η σιωπή μου μιλάει για σένα ο κόσμος είναι τοσο μεγάλος αλλά γίνεται μικρός οταν εσύ δεν έχεις ποτέ ερωτευτεί (οταν εσυ δεν μ'εχεις αγαπήσει ποτέ) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Pitbull 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούνιος 26 , 2008 Ένα κι από μένα από την προσωπική, μικρή και ταπεινή μου ποιητική συλλογή: (αφιερωμένο για τις απανταχού κυρίες) Ματάκια μου όμορφα αν ο κόσμος που ζούμε είχε έστω και την μισή από την δική σου ομορφιά τότε δεν θα λεγόταν "γη" αλλά "παράδεισος"...... Εεε και που είστε το χω γράψει εγώ, οπότε επιτρέπετε μόνο δανεισμός (δηλαδή όποιος το πάρει πρέπει μετά από 1 και μόνο χρήση να το επιστρέψει ) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούνιος 27 , 2008 Αυτό το βρήκα μόλις τώρα...πεταμένο απο την εποχή που ήμουν καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου για κάποιους μήνες.... Μελαγχολική βροχούλα... πινακίδες βουβές... σιωπή-ηρεμία. Τράβηξε την κουρτίνα, μ'αρεσει να κοιτάω έξω την βροχή Δεν λέει κάτι αλλά μου άρεσε Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 16 , 2008 Σήμερα ένα για μας τους μοτοσυκλετιστές που σκοπεύουμε να πάμε τουλάχιστον 120 χρονών πάνω στην μηχανή Αφήσαμε ξωπίσω το θάνατο κι ότι αγαπήσαμε, πορευτήκαμε επί ματαίω κι ήταν η ζωή μας, στις νέες παραμέτρους αζύγιστη και νεκρική. Δεντροστοιχίες εθνικών οδών την άνοιξη... κι ύστερα ένα στοιχάκι τιποτένιο μας άνοιγε την όρεξη κάθε κυριακή. Περικοπές ευλογημένες κι ο θάνατος παρών καραδοκούσε την ματαιότητα.... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
MantisZZN 20 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 16 , 2008 (τροποποιήθηκε) honda55551 την εχεις την ποιηση μεσα σου... ευχαριστουμε και αλλο ενα... Μια μερα αλλιωτικη ξημερωνει γεματη οχι μονο ονειρα και ελπιδες γεματη δυναμη και ποθο. Νοσταλγικα θυμαμαι τα ονειρα που εκανα μικρος(η) και τωρα να, ξαφνου, παρητηρω...και βλεπω ολοκαθαρα. Δεν ειναι πλεον ονειρα μα σχεδια για το αυριο, το αυριο που εγω η ιδια επλασα και μονη μου θα ζησω... ... εχει και συνεχεια, με τα δικα μου ονειρα, αλλα δεν τα γραφω για να αναπολησει ο καθενας οτι επιθυμει η ψυχουλα του :P Τροποποιήθηκε Ιούλιος 16 , 2008 από τον MantisZZN Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
eroden 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 30 , 2008 Πρόβαλε απόψε η μοναξιά με χίλια πρόσωπα και βλέμματα ονειροπόλα που μιλούν στη σιωπή και τραγουδούν τα χείλη, ουρλιάζουν, στέλνουν κραυγή, αλλά τα λόγια τους χάνονται... στο κενό. Ο άνεμος έκλεψε απόψε την ηχώ και την φυλάκισε μες στο βυθό της θάλασσας, μαργαριτάρι, σπασμένο σε χίλια κομάτια, μα ένα κοχύλι το'κρυψε στην αγκαλιά του. Η ελπίδα κρύφτηκε μες την αχτίνα του φεγγαριού διαπερνάει το νερό, χαιδεύοντας το κύμα, ψάχνοντας για κρυμμένους θησαυρούς και ξαναβρίσκει της καρδιάς το τραγούδι. Είναι τόσο δύσκολο ν'αγαπά κανείς αληθινά. Μόνο όποιος έχει κατακτήσει ένα ικανό βαθμό αυτογνωσίας μπορεί ν'αγαπήσει πραγματικά. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
KARAFLODAIMON 96 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 30 , 2008 Ένα ξύπνημα μαζί σου, αυτό είναι που ζητάω να αγγίζω το κορμί σου το κορμί που αγαπάω. Τα πουλιά να κελαηδάνε η φύση να μας κάνει συντροφιά οι αγγέλοι να γελάνε στη δική μας τη χαρά. Οι δυο να χουχουλιάζουμε Ο πρίγκηπας και η πριγκήπισσα από τα παραμύθια. Το ξέρεις πως ταιριάζουμε και ότι αυτά είναι αλήθεια. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
helonaracer 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 9 , 2008 ------ Τι ν'αγγίξεις με τις λέξεις... ------ Πές μου... Τι να αγγίξεις με τις λέξεις; Οι αισθήσεις υπήρχαν απο πρίν... Πως να κάνεις λέξεις, τον κόμπο που σου κλείνει την φωνή; Υπήρχε εκεί, από πρίν να γεννηθείς... Πόσες λέξεις χρειάζεται να ξέρεις; Το θαλασσί, δεν ορίζεται από λέξεις, τ'ορίζει η θάλασσα, και το γαλάζιο ο ουρανός... Που είναι οι λέξεις που θα βρούν τα όσα νειώθεις; Είναι χαμένα στ'αμπάρι από καιρό, λάφυρα, ξεχασμένα από τον χρόνο... Κι ο λογισμός, να μην πληρώνει... Κι ο Γκρεκάλε, να γκαστρώνει τα πανιά... Και στο μεσιανό, μια νεκροκεφαλή... Πάνω στ'ολόμαυρο μετάξι να δεσπόζει... Ποιός με σώζει... Ποιός με σώζει... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
helonaracer 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 13 , 2008 Αν κι αργά, αφιερωμένο στην ξενιτεμένη μας... :) Παλιό κι αυτό...να δούμε πότε θα στρώσω τον απ'αυτόν μου να γράψω και κάτι τις νέον... Πάνω στον δίσκο της Φαιστού, και στης Κνωσού λιθάρια, λόγια χαράζω να σου πουν τσ' κρήτ'ς τα παληκάρια. Να πουν στη μάνα Σαμαρειά, και στο νερό που κελαρύζει, να αφήκουν λόγια στην βραδιά να σε γλυκονανουρίζει. Πέρα στη χώρα στα Σφακιά, η λεβεντιά να προσκυνά, ναν τσ'αγάπης μπαλωθιά, κι o αχός να σε ξυπνά. Να πουν στ'Όμαλου την συνεφιά, και στην υγρή του χάρη, να θρέψει τ'άτι στην καρδιά, και τ'άρμα που θα σε πάρει. Και στου Ψηλορείτη την κορφή, που βράδυ θρέφει τις φωθιές, για σένανε ν'ανάψει πιο κρυφή, φωθιά, ν'ανάβεις, τις καρδιές. Πάνω στον δίσκο της Φαιστού, και στης Κνωσού λιθάρια, λόγια χαράζω να σου πουν, τσ' κρήτ'ς τα παληκάρια. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
bab2112 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 13 , 2008 ειδα τον κοσμο μ'αλλα ματια γιατι καποιος μου εδωσε μπουνια και στης ψυχης μου τα κομματια, ειπα να πω αϊ στα κομματια, λεσ κ ειχα κανει τιποτα κακο μονο την αληθεια του κοσμου βρηκα μα, γιατι με λες παρανοικο; Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 18 , 2008 Καμπυλόγραμμες,εύσχημες λεπτομέρειες σ'ενα πρωινό, ξύπνημα σκέψεων και απόψεων για το δρόμο της ζωής. Λίγη χαρά συγκρατημένη και το χάσμα να μεγαλώνει μέρα τη μέρα απ'τον καιρό που ο άνθρωπος αισθάνθηκε λόγο και παρέα... και το λόγο της παρέας.... Σε αυτούς που μας προδώσαν τα όνειρα... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
amanda 51 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 18 , 2008 Καμπυλόγραμμες,εύσχημες λεπτομέρειες σ'ενα πρωινό, ξύπνημα σκέψεων και απόψεων για το δρόμο της ζωής. Λίγη χαρά συγκρατημένη και το χάσμα να μεγαλώνει μέρα τη μέρα απ'τον καιρό που ο άνθρωπος αισθάνθηκε λόγο και παρέα... και το λόγο της παρέας.... Σε αυτούς που μας προδώσαν τα όνειρα... :( Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 19 , 2008 Τόξα με κρανιές και σπάγγο και βέλη απο καλάμι..... Μια πορεία με συγκίνηση.... Το πρώτο όπλο μου.... Η πρώτη Λύρα μου..... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
eroden 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2008 Οι έρωτες των εύκρατων μηνών. Στα λουλούδια της ψυχής. Άριες αλληλούγια αγγέλων. Ένας φαλλός σαν λίμνη από χρώματα. Τα πουλιά μπαινοβγαίνουν στο δωμάτιο. Οι σκέψεις ξαπλωμένες Ανάσκελα μετρούσα τις χαρές. Να τραβηχτούν τα σύννεφα περιμένω Μπόρα είναι θα περάσει. Να δω ξανά τον καθαρό ουρανό. Τον καταγάλανο με τα όμορφα όνειρα Πεταλούδες, ουράνια τόξα και μουσικές Θαρρώ πως μόνο έτσι : Το φώς λάσπη πλάθοντας Την δύση ανάστροφα θωρώντας Βάζοντας την καρδιά μου Ενέχυρο στον ουρανό Θα αποστηθίσω όλα αυτά. Κι όταν τα πόδια μας γυμνά Στην πράσινη γη ακουμπήσουν Θα μας ρωτήσουν : πέστε μας, αγαπήσατε? Κι εμείς χαρούμενοι όσο ποτέ Με το δειλό χαμόγελο στα χείλη Τα μάτια φωτεινά και τα μάγουλα να καίνε Θα ψιθυρίσουμε.... Ο! ΝΑΙ ΠΟΛΥ! ΠΟΛΥ! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Dummy 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2008 Α στα διαλα συγκινηθηκα Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 28 , 2008 Χτες το βράδυ που βγήκα πάλι στα στέκια τα παλιά,τα κακόφημα.....εκεί όπου οι παλιοί με γνωρίζουν και οι νέοι απορούν για το απο πού βρέθηκα,πού ξέρω τις "μούρες" και τί ρόλο βαράω.....στο παγκάκι,έξω απο το μπαρ που θα έμπαινα,αράζω την μηχανή και εκεί βλέπω μια παλιά αγαπητή φιγούρα να με κοιτά με απορία και όχι σιγουριά απο το "κάψιμο" για το αν είμαι εγω....."Ανδρίκο αγαπούλα μου εσύ είσαι;"μου λέει....ήταν η Νανά,παλιά φίλη που διαλούσαμε τις νύχτες μας μαζί παλιά,μόνο που αυτή την κατάπιε η νύχτα.Την πήρα μαζί μου,την κέρασα ένα ποτό και ύστερα σάντουιτς στα παγκάκια.....χτες δεν χρειάστηκε να ψάξει την "δόση" της,ξεχάστηκε......."ακόμα,μόνο εσύ μου χαμογελάς ρε μαλακισμένο" μου είπε κάτω απο το σπίτι της και την καληνύχτισα....και απόψε της χαρίζω αυτό Έλα κάτω φίλε στα παλιά χρόνια, στα παλιά χωράφια, έλα είμαι μόνος. Κλαίω εσένα για εμένα, είσαι ο μόνος μόνο εσυ μπορείς να καταλάβεις. Έλα κάτω τραγουδώντας. Έλα να τραγουδήσουμε την αγάπη και τα παλιά φωτεινά σκοτάδια μας τα εφηβικά. Έλα κάτω την άνοιξη Το τέλος του καλοκαιριού, έλα κάτω να κλέψουμε αχλάδια και σταφύλια. Να κοροιδέψουμε τον εαυτό μας, ποιός είναι σοφότερος να ξαναϊδούμε. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
KARAFLODAIMON 96 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 29 , 2008 Χτες το βράδυ που βγήκα πάλι στα στέκια τα παλιά,τα κακόφημα.....εκεί όπου οι παλιοί με γνωρίζουν και οι νέοι απορούν για το απο πού βρέθηκα,πού ξέρω τις "μούρες" και τί ρόλο βαράω.....στο παγκάκι,έξω απο το μπαρ που θα έμπαινα,αράζω την μηχανή και εκεί βλέπω μια παλιά αγαπητή φιγούρα να με κοιτά με απορία και όχι σιγουριά απο το "κάψιμο" για το αν είμαι εγω....."Ανδρίκο αγαπούλα μου εσύ είσαι;"μου λέει....ήταν η Νανά,παλιά φίλη που διαλούσαμε τις νύχτες μας μαζί παλιά,μόνο που αυτή την κατάπιε η νύχτα.Την πήρα μαζί μου,την κέρασα ένα ποτό και ύστερα σάντουιτς στα παγκάκια.....χτες δεν χρειάστηκε να ψάξει την "δόση" της,ξεχάστηκε......."ακόμα,μόνο εσύ μου χαμογελάς ρε μαλακισμένο" μου είπε κάτω απο το σπίτι της και την καληνύχτισα....και απόψε της χαρίζω αυτό Έλα κάτω φίλε στα παλιά χρόνια, στα παλιά χωράφια, έλα είμαι μόνος. Κλαίω εσένα για εμένα, είσαι ο μόνος μόνο εσυ μπορείς να καταλάβεις. Έλα κάτω τραγουδώντας. Έλα να τραγουδήσουμε την αγάπη και τα παλιά φωτεινά σκοτάδια μας τα εφηβικά. Έλα κάτω την άνοιξη Το τέλος του καλοκαιριού, έλα κάτω να κλέψουμε αχλάδια και σταφύλια. Να κοροιδέψουμε τον εαυτό μας, ποιός είναι σοφότερος να ξαναϊδούμε. ωραίος ο παίχτης... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 30 , 2008 Στις αναμνήσεις μας Στο δειλινό παιδιών φωνές, βόλτες δειλές εφήβων, αιώνες μακρια και μέσ' στο χθές στα μυστικά της νύχτας ανεβαίνουν. Ρόλοι αδίστακτοι,προγονικοί, ο κόσμος λες και συνεχίζει βαθειά ανάσα και ματιά λοξή σαν μελισσάκι που λουλούδια τριγυρίζει. Ειρήνη,πόλεμος κι αγάπη σε μια πλατεία αγγομαχούν το δάκρυ,η οφθαλμαπάτη τ'άγνωστο σάμπως να θωρούν Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 5 , 2008 (τροποποιήθηκε) Κάθομαι και σας κοιτάζω, σκέψεις του μυαλού σας και άλλες τόσες δικές μου. Ψάχνουμε να βρούμε ποιος είναι ο κυνηγός και ποιός το θήραμα...... Ποιός φοβάται περισότερο τον άλλον. Φόβος,αρχέγονη ηδονή..... Παλεύουμε να βρούμε τον νικητη..... Και στο τέλος χάσαμε.... Μιας και δεν νικήσαμε το μεγαλύτερο φόβο μας. Τον ιδιο μας τον εαυτό Κάθε μέρα ακούω τα λόγια του να μου λένε "όταν φύγεις να με πάρεις μαζί σου"..............πέρασαν κοντά 2 χρόνια απο τότε και τα λόγια του σπαρταράνε στο μυαλό μου.Εκείνη τη νύχτα που μου τα είπε,"έφυγε" και αυτός και του άφησα την υπόσχεση ανεκπλήρωτη........Στα όνειρά μου που τον βλέπω,δεν μου κρατάει κακία αλλά νομίζω πως τον απογοήτευσα. Στον Χρυσανθο αυτό. Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 5 , 2008 από τον honda55551 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 5 , 2008 Kαι ένα δεύτερο....αμα πίνω...ευτύχως ενα φιλαράκι είναι ταρίφας και με πάει σπίτι... Πολλοί οι εφιάλτες μου, λαχτάρησα να τους λυσμονύσω. Έδιωξα τα λάθη μου έδιωξα τα πάθη μου. Αγάπησα... Τρελάθηκα.. Απαρνήθηκα και γεύτικα. Μίσησα τις αναμνήσεις μου.... και στο τέλος τις αγάπησα. Οι κόρες των ματιών μου ξέρουν τα πιστεύω μου.... Σας μισώ... γιατί είστε τα κομάτια μου, ο ίδιος μου ο εαυτός.... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 5 , 2008 (τροποποιήθηκε) ......................Κανείς άλλος;;;;;;;; :D Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 5 , 2008 από τον honda55551 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
amanda 51 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 5 , 2008 ......................Κανείς άλλος;;;;;;;; :D δως μου λιγο χρονο και θα σκασει και απο μενα.. :P Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
argi6argi 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 5 , 2008 Kαι ένα δεύτερο....αμα πίνω...ευτύχως ενα φιλαράκι είναι ταρίφας και με πάει σπίτι... Πολλοί οι εφιάλτες μου, λαχτάρησα να τους λυσμονύσω. Έδιωξα τα λάθη μου έδιωξα τα πάθη μου. Αγάπησα... Τρελάθηκα.. Απαρνήθηκα και γεύτικα. Μίσησα τις αναμνήσεις μου.... και στο τέλος τις αγάπησα. Οι κόρες των ματιών μου ξέρουν τα πιστεύω μου.... Σας μισώ... γιατί είστε τα κομάτια μου, ο ίδιος μου ο εαυτός.... Respect φίλε! Κάποιες φορές στα λόγια σου βλέπω τις πράξεις μου... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 8 , 2008 Aκόμα σαν μικρό παιδί τον θάνατο φοβάμαι... Ακόμα σαν μικρό παιδί διψάω για ζωή... Ανυσηχώ στον ύπνο μου και ξυπνάω για να συναντήσω τις ψευδαισθήσεις... Κόμάτια του μυαλού μου που χάθηκαν σε μια στροφή. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Οκτώβριος 18 , 2008 δως μου λιγο χρονο και θα σκασει και απο μενα.. :P Που είναι μωρη;;;;; :lol: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
