nemo1408

Καλησπέρα και πάλι, Sorry για την καθυστέρηση αλλά μόλις γύρισα από Dubai και είπα να αράξω λίγο. Σχετικά με το ταξίδι στο αγαπημένο μας Nordkapp έχω να πω ότι "ανέβασα" την ιστοσελίδα www.nordkapp.gr όπου έχω βάλει πολλές πληροφορίες σχετικά με το ταξίδι αλλά και τη διοργάνωση ενός υποστηριζόμενου ταξιδιού εκεί τον ερχόμενο Ιούλιο. Όποιος θέλει να σερφάρει θα βρει και αρκετές φωτό από το δικό μου ταξίδι αλλά και φωτό φίλων που πήγαν μετά από εμένα. Για περισσότερες πληροφορίες στείλτε email.

Χαιρετώ κι εγώ την παρέα. Νέος στο φόρουμ αλλά με 25 χρόνια στις δύο ρόδες, με 4 δίτροχες "ερωμένες" και κάνα εκατομμυριάκι χλμ σε όλο τον πλανήτη ελπίζω να με δεχτείτε στην παρέα. Σαν πιο παλιός από τους παρευρισκόμενους στα ταξίδια και ειδικά στο Βόρειο Ακρωτήρι θα θελα να προσθέσω κάποια πραγματάκια. Μετά το Στέφανο Ψημμένο και τους δύο Κωστήδες, Σημάτο και Πράπα που ανέβηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 80 εγώ έκανα τη διαδρομή το καλοκαίρι του 92. Τότε τα πράγματα ήταν λίγο πιο "άγρια". Δεν περηφανεύομαι για κανά κατόρθωμα γιατί απλά δεν είναι. Κι ας λένε πολλοί πως το Nordkapp είναι το "Έβερεστ" των Ελλήνων μοτοσυκλετών. Εντάξει δε λέω... είναι ταξίδι υπολογίσιμο, αξίζει τον κόπο, τις θυσίες, τα λεφτά, τον καλοκαιρινό ήλιο (για όσους γουστάρουν νησάκι και ξάπλα στη θάλασσα), τους τσακωμούς με το έτερον ήμισυ και ... τον άγνωστο εαυτό μας. Το 92 για να γυρίσω λίγο πίσω, δεν υπήρχε internet, δεν υπήρχε google earth, gps, κινητά τηλέφωνα, ευρώ, ελεύθερη διακίνηση στη δυτική (τότε υπήρχε ακόμα και ανατολική ευρώπη), τούνελ στο Mageroya (το νησί στο οποίο είναι πάνω το Β. Ακρωτήρι), γέφυρα για τη Σουηδία και δε ξέρω τι άλλο. Δεν ξέρω τι δρόμους συναντήσανε όσοι πήγαν τώρα τελευταία αλλά τότε από την Jyvaskyla μέχρι το Νordkapp καμμιά 600 χλμ ήταν χώμα λόγω των έργων αλλαγής των ασφαλτοταπήτων. γι αυτό θεώρησα (τότε) τον εαυτό μου τυχερό που "ανέβηκε" με το θρυλικό Kawasaki Tengai 650 σόλο και με 70 κιλά μπαγκάζια από πίσω (εργαλεία, ανταλλακτικά, λάδια, φίλτρα, μπουζί, σκηνή, τρόφιμα σε μορφή αφυδατωμένη, ορειβατικές γκαζιέρες, πάκο με χάρτες και ενημερωτικά από τις πρεσβείες, φωτογραφική με φιλμ, βιντεοκάμερα - Panasonic M7 4κιλη - και δε συμμαζεύεται. Τότε υπήρχε ακόμα Σοβιετική Ένωση και ψυχροπολεμικές συνθήκες (έχω και extra ιστορία να σας διηγηθώ κάποια στιγμή). Όλα αυτά έκαναν το ταξίδι να φαντάζει όσο ένας διαστημικός περίπατος. Ο "περίπατος" έγινε και πραγματικά μπορώ να σας πω ότι εκεί επάνω "ξαναγεννήθηκα" δίπλα στο άγαλμα του βασιλιά Olaf. Από τότε έχουν περάσει 17 χρόνια και έγινε η κοσμογονία σε όλους του τομείς. Τι δεν άλλαξε? Μόνο οι συντεταγμένες του Nordkapp που λέει ο λόγος. Ούτε και ξέρω πόσοι πήγατε από τότε στο θαύμάσιο αυτό μέρος. Ελπίζω πολλοί και θα ήταν μια καλή ευκαιρία τώρα που το σκέφτομαι για να γίνει μια σύναξη των "κατακτητών" της εσχατιάς της Ευρώπης. Το δικό μου ταξίδι ξεκίνησε στις 26 Ιουνίου. Η διαδρομή που ακολούθησα ήταν η κλασσική πλοίο για Ανκόνα, πρώτη διανυκτέρευση στη Νυρεμβέργη (1000 χλμ), δεύτερη διανυκτέρευση στο Travemunde της βόρειας Γερμανίας, πλοίο για Ελσίνκι τρίτη διανυκτέρευση, Jyvaskyla τέταρτη, Rovaniemi πέμπτη διανυκτέρευση, Ivalo έκτη διανυκτέρευση, Nordkapp μετά από 24 ώρες περιπλάνησης μεταξύ Λαπωνικής Φινλανδίας και Καρελίας στη βόρεια Ρωσία (αυτό σημαίνει να χάνεσαι στην πιο πυκνή ομίχλη και χιονόπτωση στις 3 Ιουλίου!!!)΄. Στο Β. Ακρωτήρι έμεινα περίπου 12 ώρες - είδα τον ήλιο του μεσονυκτίου - έκανα τις βόλτες μου, την περισυλλογή μου, την αναγέννηση και αποχώρησα συμπληρώνοντας 40 ώρες άυπνος. Στο ferry από το νησί προς την ηπειρωτική Νορβηγία κοιμήθηκα καβάλα στη μηχανή και ακουμπησμένος στο σίδερο του πλοίου. Η επόμενη στάση για σκηνή και ύπνο έγινε λίγο πριν την Alta σε μια στροφή του δρόμου που "εκοβε" λίγο τον θυελλώδη άνεμο και τη βροχή. το κατέβασμα έγινε φυσικά από τα φιορδ, πήγα μέχρι το Bergen και έφτασα στο Oslo για ...pit stop δύο ημερών σε Έλληνα φίλο. Μετά τα γνωστά, πλοίο για Δανία, Γερμανία, Αυστρία και τσουπ στην Ανκόνα στις 19 Ιουλίου. Σούμα στα χιλιόμετρα, 13000 (μαζί και τα λάθος χιλιόμετρα στη Ρωσία). Κόστος 600.000 δραχμούλες (τότε η βενζίνη στη Νορβηγία είχε 140 δρχ περίπου, στην Ελλάδα 70 αν δεν κάνω λάθος). Η μηχανή με έβγαλε "παλικάρι". εντάξει μια φορά ανεβαίνοντας τη Γερμανία πρόσθεσα κατά λάθος πετρέλαιο (σε αναλογία 50-50 με την υπάρχουσα βενζίνη). Στις υγρασίες του Βορρά ήθελε καμμιά ώρα να πάρει τα ίσα της, η καδένα των αντιβάρων ήθελε τέντωμα κάθε 3000 χλμ. αλλά και τα λαδάκια της άλλαξα στο Οσλο και μια ασφάλεια του σταντ που βραχυκύκλωσε. Ύπνος στη σκηνούλα και στον καλοκαιρινό υπνόσακκο που όταν έσφιξε το κρύο τον ενίσχυσα με δύο τομάρια ταράνδου αγορασμένα στο χωριό του Αη Βασίλη. Φαγάκι πλούσιο πρωινό με αφυδατωμένο γάλα με μούσλι και ένα "κουβά" μερέντα πάνω σε μαύρο ψωμί, γεύμα θα αστειέυεστε βέβαια, βραδινό σαντουιτσάκι με πατατάκια αγορασμένα σε βενζινάδικο. Σε ειδικές περιπτώσεις κανά ριζάκι ή μακαρονικό από τη μαμά πατρίδα φτιαγμένα σε μερίδες χωρισμένες και φυλαγμένες στην pelican βαλίτσα από το Camel Trophy. Μπάνιο με νερό από ποταμάκι που ζέσταινα στη γκαζιέρα και σαπουνάκι που δεν αφρίζει. Ρουχαλάκια, ισοθερμικά, δερματινα και από πάνω goretex. Γαντάκια διπλά (δύο ζευγάρια) όπως και μάλλινες κάλτσες πάνω από βαμβακερές και μποτα ψηλή εντούρο. Μάγκες κάντε τα ταξίδια αυτά όσο είναι καιρός. Καμμιά γκόμενα, γυναίκα, μάνα, πατέρας, εργοδότης δεν πρέπει να σας εμποδίσει. Μη μασάτε. απλώς προετοιμαστείτε καλά και οδηγείστε με μυαλό. 'Οπως άλλωστε πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Η Ευρώπη είναι εύκολος προορισμός και μόνο ο καιρός του Αρκτικού θα σας ζορίσει λίγο (υπάρχουν και τυχεροί που την έβγαλαν στεγνοί όπως υπάρχουν κι άλλοι - εγώ - που συνεχώς έβρεχε από την Αθήνα). Πού να δείτε σε άλλα ταξίδια δυσκολίες (βλ. π.χ. Σαχάρα, Ισλανδία, Ν. Ζηλανδία, Ινδία και Νεπάλ). Άντε και καλά χιλιόμετρα να χουμε.