leyball

(...κατα τη γνωμη μου...) το zeitgeist ειναι ο'τι πιο επικαιρο στα γεγονοτα του τελευταιου αιωνα. κατ'αρχήν, δεν ειναι ταινια, ειναι ντοκυμαντερ! ειναι βαρυ, εννοοντας, δινει παρα πολλες πληροφοριες σε συντομο χρονικο διαστημα. μεχρι σημερα, το εχω δει 9 φορες.. καθε φορα επιανα και κατι που μου ειχε διαφυγει τις προιγουμενες, ακομα και την εννατη (αλλα σε ενα αντικειμενο). το 2ο (zeitgeist addendum) δεν το εχω δει ακομα, γιατι θελω να το κανω dvd μορφη με ενσωματομενους ελληνικους υποτιτλους. οσον αφορα την πρωτη εκδωση... το ντοκυματνερ αυτο, δε μας διχνει τιποτε παραπανω απο την καθημερηνοτητα του κοσμου απο μια αλλη οπτικη γωνια, απο μια αλλη πλευρα... ειναι μια διαφορετικη γνωμη για το τι γινετε... και ειναι αληθεια! αν κοιταξουμε (παρατηρησουμε) γυρο μας, τους ανθρωπους που συνανταμε, που συναναστρεφομαστε, που δουλευουμε μαζι κτλ κτλ... βλεπουμε κατι μη φυσιολογικο, μη ανθρωπινο (δεν μιλαω για το συνολο, αλλα για την πλειοψηφια). ανθρωποι αντικοινωνικοι, φοβισμενοι, διαιρεμενοι σε ομαδες (διαιρε και βασιλευε) πολιτικες, αθλητικες, κοινωνικες οικονομικες, συνοριακες... ο κοσμος φοβαται σημερα.. φοβαται το αυριο. δε ξερει τι θα ξημερωσει γι αυτον, φοβαται το αυριο... και αυτο γινεται καθε μερα! και οταν ζεις με ενα φοβο, δε ζεις, δεν αποδιδεις στο ΤΩΡΑ, γιατι ο νους ειναι διαταραγμενος... διαταραγμενος απο τις τοσες αρνητικες εικονες, τα τοσα αρνητικα που ακουμε και βλεπουμε καθημερινα. και δε μιλαμε πλεον για πολεμους και παιδια που πεινανε, αλλα για "παγκοσμιες οικονομικες κρισεις" , φωτιες που πληττουν τη "χωρα μας", ακομα και για την κυρα Λένη, που ο αντρας της, την ειπε ηλίθια (που στην ουσια, ακουμε ενα καλογραμμενο αρλεκιν).. δεν ειμαστε σιγουροι για τιποτα πλεον.. ζουμε με ενα συνεχες αγχος.. τι αποτελεσμα εχει αυτο; ας κοιταξουμε γυρο μας, γυρο μας θα δουμε το αποτελεσμα. "δεν εχω χρονο" ακουμε καθημερινα. π@π@ρι@!!! χρονο εχουμε, το θεμα ειναι πως τον αξιοποιουμε. ο ανθρωπος πρεπει να δημιουργει, οτιδιποτε. η δημιουργια εχει σαν αποτελεσμα το μπραβο του εαυτου μας, ως προς εμας. εχοντας τα καλα με τον εαυτο μας, μπορουμε να τα εχουμε καλα με ολους, γιατι απλα... μας αποδειξαμε οτι κατι μπορουμε να κανουμε κι εμεις! κι ετσι, δε περιθωριοποιουμε τους εαυτους μας, δινοντας μας το γνωστο κομπλεξ κατωτεροτητας. κι ολα αυτα, ευτυχως (για οσους το ξερουν) και δυστυχως (για οσους Δεν..) λειτουργουν τελειως υποσυνειδητα. το τι κανεις καθε μερα, πως μιλας, πως συμπεριφερεσαι, τι βλεπεις στην τηλεωραση, τι μουσικη ακους κλπ.. διαμορφωνουν το χαρακτηρα μας. δε πρεπει να αφηνομαστε να μας χαρακτηριζουν αλλοι. αυτο γινεται οταν δε ξερουμε τι θελουμε, οταν δεν εχουμε κατσει ποτε να πιουμε ενα ποτο μονοι μας, να τα πουμε με τον εαυτο μας, να τον ρωτησουμε "βρε εαυτε, σ'αρεσει οπως (πχ) ντυνεσαι; σ'αρεσει η δουλεια που κανεις; σ'αρεσει που το νερο των ποταμων (ενω στις πηγες του καθε ποταμου, μια εταιρια εμφιαλωνει και μου πουλαει το νερο, ενω μετα...) ειναι ακαταλληλο για καταναλωση; τι κανω για ολα αυτα; για την καθημερινη μου ζωη; τι κανω για εμας βρε εαυτε;" μονο ο εαυτος μας θα μας δωσει την ειλικρινης απαντηση.. για εμας!