SirAlex

Φίλε μου μπορεί να μην ξέρω την "γνωστή" περιπέτειά σου, σου εύχομαι όμως από καρδιάς ΣΙΔΕΡΕΝΙΟΣ για τη συνέχεια και μακριά από ατυχήματα... Είμαι κι εγώ σε φάση ανάρρωσης διαρκείας και νομίζω καταλαβαίνω απόλυτα τη χαρά σου για την πρώτη βόλτα ...after!!!!

ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΑΝΩ Μακάρι να βγάλει ή να έχει ήδη βγάλει άκρη ο παθών φίλος, πράγμα που δυστυχώς δεν πολυπιστεύω... Τουλάχιστον ας βγάζουμε στον αέρα ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ και με λεπτομέρειες πάντα όσους dealers και συνεργεία μας δημιουργούν προβλήματα, εννοείται ασχέτως αντιπροσωπειών, μήπως και αλλάξει κάποτε το σκηνικό...

Αγαπητοί φίλοι είμαι αρκετά παλαιός μοτοσυκλετιστής, πρόσφατος στο site και αποφάσισα να γράψω για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο, καθότι το θέμα περί λαμών-βιδών και λοιπών συναφών υλικών μπορεί να ακούγεται κάπως "fun" από αρκετούς γράφοντες, είναι όμως κάτι που αναμφισβήτητα πονάει... και εννοώ ότι όλοι όσοι έχουν προσωπική εμπειρία άρα και άποψη έχουν πονέσει από πολύ έως ...πάρα πολύ... δυστυχώς! Είμαι παθών για πολλοστή φορά από μηχανή, για πρώτη όμως σε επίπεδο λάμας κλπ... από τον Ιούνιο 2006. Η τραγική ειρωνεία για μένα είναι ότι το ατύχημα έγινε με ταχύτητα 20-25 χιλιόμετρα και μάλιστα με το δεύτερο-βοηθητικό μηχανάκι, που μαύρη να 'ναι η ώρα μάθαμε πολλοί να καβαλάμε για να γλιτώνουμε φθορές και έξοδα από το πρώτο, το μεγάλο... Το δια ταύτα, έγινε ό,τι έγινε τότε και στην παρούσα φάση αναρρώνω μετά το επαναληπτικό χειρουργείο για την αφαίρεση των υπόψη υλικών. Επειδή καθόλη τη διάρκεια της τελευταίας διετίας ασχολήθηκα αρκετά με το θέμα, έχω μάθει και καταλήξει στα κάτωθι: Τα υλικά (λάμες-βίδες) συνήθως βρίσκονται στα άκρα, ήτοι πόδια-χέρια. Αν είναι στα χέρια, μπορεί οι λάμες να είναι μικρού σχετικά μεγέθους, αλλά άσχετα με αυτό, επειδή τα χέρια δεν φορτίζονται το ίδιο με τα πόδια, συνήθως συνιστάται να παραμένουν στο σκέλος και άρα να αποφεύγεται το δεύτερο χειρουργείο (καλη περίπτωση!). Αν είναι στα πόδια, υπάρχει σίγουρα φόρτιση και εφόσον προφανώς είμαστε ακόμη σε ηλικία "μηχανής", άρα και δραστηριοτήτων, συνιστάται δυστυχώς η αφαίρεσή τους. Η διαδικασία της αφαίρεσης θεωρείται πολύ απλό και γρήγορο χειρουργείο. Αυτό υποστηρίζουν βέβαια οι φίλοι μας οι γιατροί. Αν αυτή είναι η πραγματικότητα είναι πολύ ευχάριστο. Δυστυχώς όμως δεν είναι πάντα έτσι... Τι εννοώ? Θα αναφερθώ στη δική μου περίπτωση που ήταν από τις "δυστυχώς". Μπήκα χειρουργείο για να βγάλω μία λάμα και 20 βίδες. Αντί για μισή ώρα, που μου λέγανε, κράτησε 3,5 ώρες. Ο λόγος ότι 3 από τις βίδες δεν έβγαιναν, χάλασαν τα 'πάσα', αναγκάστηκαν να κόψουν τα 'κεφάλια' από τις βίδες, απελευθερώθηκε τότε πλέον η λάμα, αλλά είχαν μείνει μέσα στο κόκκαλο (κάτω τριτημόριο κνήμης) τα στελέχη των 3 βιδών. Εκεί ξεκίνησαν τα δύσκολα και οι καθυστερήσεις, ανοίγματα αρκετά ευμεγέθη στο οστό για να μπορέσουν να ελευθερωθούν και να βγουν και τα 3 στελέχη από τις βίδες. Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου βίωνα και τη διχογνωμία των γιατρών, ο ένας έλεγε να αφήσουν μέσα για πάντα τα υπολείματα από τις βίδες, ο άλλος ήταν ανένδοτος στο να βγουν πάση θυσία, όπερ και εγένετο. Το αποτέλεσμα είναι ότι μετά από ένα φαινομενικά εύκολο χειρουργείο, είμαι 1+ μήνα ήδη σε ανάρρωση, με φόρτιση του σκέλους στο 10%, λόγω του φόβου επανακατάγματος!! Συμπερασματικά αν πρόκειται λοιπόν για εξαγωγή υλικών από σκέλος που δέχεται φόρτιση, κάντε το σταυρό σας να πάνε καλά τα πράγματα, δηλ. απλά φυσιολογικά και προχωρήστε στην επέμβαση, καθότι μετά την τελική ανάρρωση θεωρείται ως μηδέποτε γενόμενον (doctor says...)... εγώ μακάρι να το πω εν καιρώ αυτό!!! Βέβαια αν ερωτηθείτε από το γιατρό για οποιοδήποτε λόγο για το αν πρέπει να βγουν ή όχι, προτιμήστε το όχι γιατί ποτέ δεν ξέρετε τι σας περιμένει στη γωνία! Τέλος νομίζω αξίζει να αναφερθεί ότι κάθε χειρουργείο κρύβει και τα απρόοπτά του, όπως την πιθανότητα να κολλήσεις κάποιοι μικρόβιο (ψευδομονάδα) και να τρέχεις χωρίς σταματημό για καιρό με αντιβιώσεις που δεν έχουν τελειωμό... Περαστικά στους παθόντες!