Roki

Οδηγείτε Ελληνικά Το διάβασα, μου άρεσε και το μεταφέρω. Είναι κείμενο που έγραψε ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΟΣ και περιέχεται στο βιβλίο του "We are Greeks!". Το βρήκα στο site του MIND GAMES στη διεύθυνση http://www.varos.gr/Greek/Greeks/Gr11.htm Είστε περήφανος που είστε Έλληνας και καλά κάνετε. Θα πρέπει όμως αυτό να το επιδεικνύεται διαρκώς. Και ο δρόμος είναι μια ιδανική πασαρέλα. Οι εποχούμενοι Έλληνες διέφεραν σε κάθε εποχή από τους άλλους. Από τότε που ζωγράφιζαν παραστάσεις στα άρματά τους και τα μετέτρεπαν σε δρεπανηφόρα ή στόλιζαν τα κάρα τους με φούντες και χάντρες, μέχρι σήμερα που φορτώνουν τα ΙΧ τους με ποδιές και αεροτομές. Εδώ είναι μερικές συμβουλές για το πώς θα πρέπει να κινείσθε στους δρόμους μη αφήνοντας καμιά αμφιβολία στους άλλους για την εθνικότητά σας. • Στον αυτοκινητόδρομο να κινείστε αμετακίνητα στην αριστερή λωρίδα. Είναι προσβολή για την οδηγητική σας δεινότητα αλλά και για την ισχύ του αυτοκινήτου σας -ανεξαρτήτως κυβισμού- οποιαδήποτε άλλη επιλογή. Αν όμως βιάζεσθε, τότε θα πρέπει να αρχίσετε τα σλάλομ. Αναγκαστικά. Γιατί σε ελληνικό δρόμο πάντα υπάρχουν κι’ άλλοι Έλληνες. • Μέσα στην πόλη όμως να αλλάζετε συχνά και άνευ λόγου λωρίδα κυκλοφορίας. Είναι πολύ ξενέρωτο να διανύετε μια απόσταση πάνω από 50 μέτρα στην ίδια λωρίδα. • Μην χρησιμοποιείτε τα φλας. Όσοι έπονται οφείλουν να γνωρίζουν ότι αυτός που προπορεύεται είστε εσείς. • Σε μια στροφή με φανάρι μέσα στην πόλη ή στα διόδια, μην περιμένετε στην ουρά. Η ουρά είναι χαρακτηριστικό ενός Άγγλου, όχι ενός Έλληνα. Λέγεται μάλιστα πως ο Άγγλος είναι τόσο κολλημένος με αυτό, που ακόμα και όταν είναι μόνος του στο δρόμο, σε εκδοτήριο εισιτηρίων, ή σε στάση λεωφορείου, φτιάχνει την τέλεια ουρά του ενός. • Οδηγώντας κρεμάτε το αριστερό χέρι έξω από το παράθυρο αλλά ποτέ σκέτο. Ένα εντυπωσιακό δαχτυλίδι, ένα ρόλεξ και ένα κομπολόι είναι το ιδανικό ντύσιμο. • Στις περιπτώσεις που περιμένετε στο φανάρι και ο διπλανός μαρσάρει κοιτάζοντας σας με νόημα, μην αρνείστε την κόντρα. Ο κόσμος είναι πολύ μικρός και δεν θα νιώσετε καθόλου ευχάριστα διαπιστώνοντας μια μέρα ότι όλοι σας θεωρούν αδελφή. • Ανεβάστε όσο παίρνει τα φώτα της χαμηλής σκάλας. Μπορεί να τυφλώνουν τους άλλους αλλά εσείς έχετε καλύτερο οπτικό πεδίο. Προέχει η άνεσή σας. • Έχετε πάντα τα φώτα ομίχλης αναμμένα. Σε κανονικές συνθήκες εσείς δεν τα χρειάζεσθε. Τα χρειάζεται όμως το αυτοκίνητό σας για να βγάζει μάτια. • Μια Ελληνίδα οδηγός που σέβεται την καταγωγή της δεν μακιγιάρεται στο σπίτι, ούτε όταν θα φτάσει στη δουλειά της. Μακιγιάρεται καθ’ οδόν. • Αν δεν είστε γυναίκα μην χρησιμοποιείτε τους καθρέφτες. Εξήντα χρόνια αυτοκίνησης δεν ήταν αρκετά για την παρατηρητικότητα των αυτοκινητοβιομηχανιών, να συνειδητοποιήσουν ότι οι Έλληνες δεν τους χρησιμοποιούν, οπότε άνετα μπορούν να τους βάλουν στα έξτρα. • Το ίδιο και τις ζώνες ασφαλείας. Είναι απορίας άξιο που τόσο οι κατασκευαστές όσο και η Τροχαία, δεν εννοούν να καταλάβουν πως του Έλληνα το στήθος «ζυγόν δεν υπομένει». Αντίθετα, ενώ ο εξοπλισμός του αυτοκινήτου με δεκαέξι και πλέον αερόσακους θεωρείται «μαστ» -ασχέτως αν αυτοί είναι άχρηστοι χωρίς τις ζώνες- οι εταιρίες δείχνουν εδώ εξαιρετικά φειδωλές.

Ίσως το πιό σημαντικό τραγούδι που ερμήνευσε ο Παύλος Σιδηρόπουλος (από άποψη στίχων τουλάχιστον) είναι ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ που έγραψε ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΟΣ, ο πιό σημαντικός ποιητής της γενιάς μας ('70-'80). Κάποιος χαρακτήρισε το τραγούδι "σύγχρονο Εθνικό ύμνο" και -δυστυχώς για εμάς- δεν υπερβάλλει.... Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ' το πενήντα έχει να φανεί και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί. Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί. Σε δίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική. Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή Πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική. Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί. Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή; Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί; Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή; Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί. Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γέμισαν σκουριά. Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκάλωσες στη σκαλωσιά. Πού πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά; Ηλεκτρικός Θησέας... και τα λοιπά. Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή, βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη. Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί. Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί. Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή. Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί. Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί. Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα Νέα ψάχνεις για δουλειά. Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά. Όσα τους κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά. Τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά. Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίχλα ροκ. Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό; Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό; Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς. Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς.