helonaracer

620-660? πτου γαμώτο!!! Εγώ ήθελα να το κάνω εφτάμιση. Κάθε αξιοπρεπές στρήτ που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να είναι εφτάμση, η ενιακόσια η χίλιαεκατό η χίλιατρακοσια Όλα τα άλλα είναι φλωριές -_- Καλά, άσε να το στήσω και μετά ψάχνω κατά Αγγλία μεριά. Κι αν δεν βρώ, παίρνω ένα μπλόκ από Kubota, του κόβω έναν κύλινδρο και το καθίζω πάνω

Σ'ευχαριστώ για τις πληροφορίες που μου έδωσες και για κείνες που θα δώσεις. Και άμα ακούσεις τίποτα για κανένα όπως το ψάχνω, ρίξε σύρμα. (Γιατί χωρίς αυτό δεν γίνεται τίποτα...)

Έτσι μπράβο. Το RD 350 YPVS όταν βγήκε είχε τα καλύτερα κρατήματα. Στην εποχή του δεν παιζόταν. Την άσχημη φήμη την είχαν βγάλει κυρίως τα παλιά αερόψυκτα RD αλλά και τα LC αργότερα. Και το κυριότερο βέβαια, ήταν ότι οι περισσότεροι που τα έπαιρναν, ήταν νέοι οδηγοί και τα έπαιρναν λόγω χαμηλής τιμής, για να τα σκίσουν, χωρίς να ξέρουν όμως πως. Το ίδιο συνέβη αργότερα με το ΚR 1 S το οποίο ελικά ήταν το πιό καλοστημένο μηχανάκι που κυκλοφορούσε τότε και για κάμποσα χρόνια μετά. Κι όμως εκείνη την εποχή, οποιαδήποτε στιγμή πήγαινες στον καμένο θα έβλεπες απ έξω μαι δεκάδα παραμορφωμένα KR να αναμένουν το ιδιοκτήτη τους να επιστρέψει με καινούργια κουστουμάκια. Αφού για να καταλάβεις, ο γιός του Καμένου, ακόμη και σήμερα, με τα λεφτα από τα KR τροφοδοτεί οικονομικά τις προεκλοεγικές του εκστρατείες. (Τα έχω οδηγήσει και τα RD 350 YPVS και το LC και το KR 1 S και πίστεψτε με, στην εποχή τους ήταν τέλεια. (Το KR 1 S ακόμη είναι μοναδικό για στροφιλίκια)

Με την κάστερ, έχω κάνει μόνο πού γενικό υπολογισμό βάση της κοινής λογικής που λέει, ότι με το μπροστινό του NSR, θα μειωθει το ύψος, άρα και η κάστερ που στο ΧΤ πρέπει να είναι πάνω απο 27 μοίρες, αλλά σίγουρα δεν πρόκειται να πέσει στις 24 που ήταν το NSR. Μήπως έχεις στοιχεία σχετικα με μεταξόνιο, καστερ και μήκος πηρουνιού απ το ΧΤ? (σόρυ, αλλά όποτε έβλεπα χωματερό του γύρναγα την πλάτη. ήμουν σνόμπ, το ξέρω, αλλά ήμουν νέος και ελπίζω μετά από δεκαπέντε χρόνια να έχει παργραφεί το αδίκημα...) Το τρέιλ, αν γίνει δουλειά με τις πλάκες του NSR τότε δεν τραβάω μεγάλο ζόρι. Αν χρειατεί να βάλω πλάκες ΧΤ...εεχχμμ δεν ξέρω... Τι τρέιλ είχε? Είχε? Έχουν τρέιλ τα χωματερά? Αλήθεια, τι είναι τα χωματερά? εεχχμμ.... ΥΓ. Βασικα, σκελετό μοτέρ και άδεια θέλω. Ξέρει κανείς κανέναν που να έχει κανένα ξεχασμένο πουθενά? Ας είναι και το πρώτο ΧΤ που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα ΥΓ2. Μήπως ξέρεις μέχρι πόσο μπορούν να μεγαλώσουν σε κυβικά τα ΧΤιά?

χμμμμ...να σου πω...δεν ξέρω πως θα το ονομάσουμε και να πω την μαύρη μου αλήθεια, καρφάκι δεν μου καίγεται πως θα το ονομάσουμε. Εμένα αυτό που με ενδιαφέρει, είναι να γέρνει τόσο που να βρεθώ στην ανάγκη να αλλάξω το 89άρι ψαλίδι με αυτό του gull arm για να χώσω μέσα την εξάτμιση και να πάρει λίγες μοίρες ακόμη. Κοίτα, να το πω ποιό απλά... Θέλω να είναι χαμηλό, ντυμένο όλο, με μούρη σφηνοειδή, μονόσελο, να ξύνει, και να μην έχει καθρέπτες για καθαρά χρηστικούς λόγους (βρίσκουν οι ^%$#μένοι!!!!) Κι όλα αυτά συνδιαζόμενα με την αύθονη ροπή που βγαίνει από τα λίγα άλογα του ΧΤ κινητήρα, που μπορώ όμως και να το σκαλίζω και να τον συντηρώ και να τον επισκευάζω μόνος με ελάχιστο κόστος. Συν το ότι με ένα ΧΤ μοτέρ, όταν παίζεις στα στροφιλίκια δεν είσαι συνέχεια με το άνχος μη βρεθείς μια ταχύτητα λάθος μες την στροφή κι άντε να βγείς μετά από κει μέσα. Συν το ότι τα καλούδια του NSR πάνω στον σκελετό του ΧΤ με το μεγαλύτερο μεταξόνιο και την μεγαλύτερη κάστερ θα το κάνει πια παιγνίδι. (Γιατί κακά τα ψέματα, το NSR με την γεωμετρία που είχε, ακόμη και για πίστα επικίνδυνο ήταν) Στα παλιά τα χρόνια, αυτά τα μηχανάκια τα λέγαμε SOS (Sound Of Single) Παιδιά σας ευχαριστώ ειλικρινά για την υποστήριξη :D ΥΓ: Θα είμαι ευγνώμων για κάθε πληροφορία σχετικά με το που μπορώ να βρώ ΧΤ σκελετο-μοτέρ άδεια, ασχέτος ηλικίας και κατάστασης και σχετικής τιμής.

Τελείως μόνος μου όλα. Για τον λαιμό δεν πιστεύω ότι θα ταιριάξει, οπότε καταλήγουμε σε μηχανουργίο. Μήπως ξέρει κανείς αν το ΧΤ εςίχε ποτέ 41mm καλάμια και ποιά χρονιά? Αν είχε τότε απλά παίρνω τις πλάκες του ΧΤ Στο ψαλίδι, χωρίς να το έχω ψάξει, θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα χωράει το ψαλίδι του NSR, οπότε εκεί αρχίζει η κοπτική ραπτική. Επίσης τώρα που το σκέφτομαι, δεν θα είναι άσχημα να βγάλω από το 400άρι την αυθεντική ful floater που είχε και να την ταιριάξω. Εντάξει, άλογα δεν θα έχει αλλά σε στροφιλίκια θα κάνει γαμώ τα παιγνίδια. Ειδικά στα ανηφορικά βουνίσια!!! Ευχαριστώ για την συμπαράσταση! ΥΓ. Οι κατασκυές στις μηχανές είναι αυτό που μου είχε λείψει περισσότερο απ' όλα

Όλα ξεκινούν δεκαπέντε χρόνια πρίν. Μέχρι τότε, η ζωή μου όλη ήταν πάνω σε μιά σέλα. Κάτι σαν τον Λούκι Λούκ ένα πράμα. Τότε, ήταν που αποφάσισα ότι πρέπει να γίνω πιο δυναμικός, να συγκεντρώσω όλα τα ψυχικά μου αποθέματα και να το κόψω το μηχανάκι το ρημάδι. Έτσι λοιπόν, την μαύρη εκείνη πρωία, ξεκίνησα το πρόγραμμα μοτοσυκλετιστικής απεξάρτησης. Θα το κόψω το ρημάδι το μηχανάκι, δεν μπορεί, θα το κόψω. Δεν μπορεί σου λέω, δεν μπορεί, δεν μπορεί, δεν μπορεί... Δεν μπορεί τελικά... Δεν κόβεται το ρημάδι... Δεκαπέντε χρόνια μετά και εξακολουθώ να ψήνομαι... Τελικώς, λίαν προσφάτως απεφάσισα να ενδώσω. Επιστρέφω!!! χμμμμ... Κάτι λείπει.... ουπς!!! Μηχανή, χρειάζομαι και μηχανή! Η αλήθεια είναι ότι το καλό θα είναι να επανεκινήσω από κει που είχα σταματήσει. Μη πέσω κατευθείαν πάνω στα βαρειά και πάθω κανά overdose. Ένα GSXR 750 90άρι δεν θα με χάλαγε καθόλου. Άσε που ήταν και έρωτας μεγάλος εκείνη την εποχή. Άσχετο το ότι τότε η τσέπη μου, ως άλλη Τασώ Καβαδία δεν είχε αφήσει να ευωδωθεί αυτός ο τόσο αγνός έρωτας. Βέβαια, ακριβώς όπως η Τασώ αλλάζει προς το τέλος της ταινίας, έτσι και η τσέπη μου τωρα πιά συμφωνεί με την αγορά του 90αριού το οποίο όμως πλέον είναι μόλις λίγο πιό πάνω από το τσάμπα. Παρά ταύτα, εγώ εξακολουθώ να ψάχνω... Μιά άλλη ιδέα που παίζει είναι να βρώ μοτεράκι για το 89άρι NSRάκι μου, αλλά διχρονίλα στην ηλικία μου...μπά άστο... Μου πέρασε κάποια στιγμή απ το μυαλό να χτυπήσω κανά τετρακοσάρι προερχόμενο από κείθε που βγαίνει ο ήλιος, αλλά άντε να βρίσκεις ανταλακτικά να τρέχεις να παρακαλάς τον κάθε...καλό κύριο...άστο να πάει, άστο.... Και εκεί που σεργιανούσα στα στενοσόκακα του μοτονέτ. πέφτω σε ένα φόρουμ με κάτι εντουράδες που είχανε φαγωθεί με τα ΧΤ και τα ΤΤ τους, κάτι για σκόνες λέγανε, κάτι για λάσπες λέγανε, τώρα, να σας πω εγώ την αμαρτία μου, ποτέ δεν τα πολυκατάλαβα αυτά, περί σκόνης λάσπης και λοιπών, αλλά τέλος πάντων, αποφασισμένος να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου, συνέχισα την παρακολούθηση του θέματος και εις την πορεία, δεν ξέρω πως, δεν ξέρω τι συνέβη, αλλά ανεπτύχθη αίσθημα σφοδρό. Ναί, το ομολογώ, ερωτεύθηκα το ΧΤ! Τώρα θα μου πείτε κι εσείς και με το δίκιο σας δηλάδή, πως γίνεται ρε φίλε από κει που η μόνη επαφή που είχες με το χώμα ήταν όταν φύτευες ντοματιές στην αυλή σου, τώρα να μου θες χωματερό???? ουπςςς! Παρεξήγηση ρε παιδιά! Εγώ πάντα πίστευα κι εξακολουθώ να πιστεύω ότι το μόνο μέλος του σώματος που δικαιούτε να έρχεται σε επαφή με το έδαφος, είναι το γόνατο. (Πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων όπου δύναται να ακουμπήσουν στιγμιαία και τα αυτιά) Εμ τότε, πως γίνεται να ερωτεύτηκα το ΧΤ ε? Ε μα να...είναι που το είδα στον ύπνο μου γυμνό! Τότε εγέννετο ο έρως... Το ΧΤ γυμνό τελείως, μόνο με σκελετό και μοτέρ... Μες την μέση της αποθήκης όπου χρόνια τώρα κομάται το διαμελισμένο NSR ... Κι εκεί, ξαφνικά, άρχισαν τα κομμάτια του NSR να κινούνται λάγνα προς το ΧΤ... Στην αρχή το μπροστινό...άρχισε να χορεύει γύρω από το ΧΤ, κάπως όπως η Κιμ στις κάμποσες βδομάδες, μέχρι που στο τέλος πήγε και κάθησε πάνω στον λαιμό του! Έπειτα, το ψαλίδι, ζωσμένο με την πίσω ζάντα μετα δισκοφρένου, γραναζίου και λοιπών, άρχισε να κόβει κύκλους, μέχρι που ήρθε και κούμπωσε πάνω στον σκελετό του ΧΤ, λες και ήταν από πάντα εκεί η θέση του! Κι ύστερα, αφού πήραν το μπάνιο τους μαζί, άρχισαν να ντύνονται... Στην αρχή το μούτρο, πάντα από το 89άρι, μετά το γιλεκάκι του, κατόπιν η καρίνα η φευγάτη και τέλος... Τέλος, τα οπίσθια του RS !!! Περιτό να πώ ότι ξύπνησα μες τον ιδρώτα... Γ....ο, αυτό είναι κανονικό στερητικό σύνδρομο Και μάλιστα διάρκειας δεκαπέντε ετών! Δεν γίνεται, πρέπει να βρώ ένα ΧΤ σκελετο, μοτέρ με άδεια και μάλιστα επειγόντως. Κινδυνέυω ρεεεε!!!!

χχμμμμ με ποιές???? Κάποτε, κάποια στιγμή, έπεσε στα χέρια μου μια Μοτοτεχνική του '84. Είχε μέσα μια μικρούλα ασπρόμαυρη φωτογραφία, με ένα μηχανάκι που ήταν λες και είχε βγεί από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Το '84 με αλουμινένιο πλαίσιο, διπλά φανάρια, τρείς δίσκους, τετραπίστονες δαγκάνες, υγρόψυκτο, τετρακύλινδρο, δεκαεξαβάλβιδο, 60 άλογα από 400 κυβικά, 4 σε 1, 154 μόνο κιλά... Γαμώτο τους $@^&(*( μόνο για πάρτυ τους το έχουν οι $^$γιαπωνέζοι!!! GSX-R 400 το όνομα της... 6 χρόνια μετά το πέτυχα μπροστά μου σ'ένα μαγαζί κάπου στην Θηβών. Κι εκεί ήταν και το πρώτο μας ραντεβού. Μετά ακολούθησε ο γάμος και ο ευτυχής βίος για 2 περίπου χρόνια. Τότε την χώρισα για μιά NSR 89άρα την οποία δεν την αγαπούσα καθόλου μα καθόλου, αλλά την προτίμησα γιατί μου έκανε καλύτερο κρεβάτι...εεχχμμ σόρυ, έμπαινε καλύτερα στην Τρίπολη ήθελα να πώ. Στην πορεία την ψιλοερωτεύτηκα την NSR, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πώ ότι ήταν ένας έρωτας μεγάλος. Άλλοι μεγάλοι έρωτες.... 2)Bimota YB 4 3)Ducati PASO 750 4)Ducati 851 5)GSXR 750 '90 6)Cagiva Elephant 7) NSXT 600 RR (δεν υπάρχει αλλά θα το φτιάξω εγώ με ένα σκελετό-μοτέρ ΧΤ που θα βρώ και με μπροστινα-πισινά-κουστούμια απο το NSR μου. Όχι motard ε? SOS θα είναι!!!) ΥΓ. Θα ήθελα επίσης να περιέλθω εις ερωτική συνεύρεση με οτιδήποτε έχει δύο τροχούς. Ακόμη και με το καρότσι της λαικής