helonaracer

κασέρι

Ρε....Αυτό που γουστάρεις πιό πολύ να πάρεις....Ολα καλά είναι, αρκεί να ρίξεις τα απαιραίτητα φράγκα για περιφερειακά και να τα στήσεις καλά Α μόνο σχετικά με το Γερμανικό Ποιμενικό να έχεις πάντα υπόψη σου ότι.... ...τα γερμανικά σπάνε :P :P :P

Άρα? Παίρνουμε τα βουνά να τους βρούμε?????

Ρε συ, μη το παίρνεις πατριωτικά :D Παραδείγματα αναφέρω, για να εξηγήσω το γιατί μηχανάκια με ABS μπλοκάρουν εύκολα και το γιατί το ABS από μόνο του δεν είναι η μαγική λύση. Να σου πω την αλήθεια μου, όπως είπα και κάπου πιό πριν, δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι έχει πρόβλημα το BMW στα πολλά με τέρμα φρένο έκτάκτου ανάγκης. Με την έλειψη βύθισης, θέλει λίγη προσοχή βέβαια στην αρχή του φρεναρίσματος, αλλά στο χοντρό ζόρι, εκεί που έχουν φτάσει οι μηχανές σήμερα, το φρένο στο τηλεσκοπικό μπροστινό περιορίζεται πιά από το edo, πράγμα που σημαίνει ότι το ψαλίδι με την μικρότερη βύθιση, μπορεί να συνεχίσει να δίνει δύναμη στο φρένο εκεί που το τηλεσκοπικό έχει σηκώσει πίσω τροχό στον αέρα και πάει για ανάποδο καπάκι. Στα λίγα όμως και με κακή άσφαλτο, ούτε να το σκέφτομαι να μην έχει βύθιση...

Η αλήθεια φίλε μου, είναι ότι το γυμνό και δικάβαλο στο ταξίδι είναι λίγο πρόβλημα. Για να καταλάβεις, και τα SS στην ουσία γυμνά είναι. Για να έχεις μιά κάποια ανεμοκάλυψη, θα πρέπει να ξαπλώσεις πάνω στο ντεπόζιτο να μπείς τελείως πίσω από το φέρινγκ. Αυτό που τα κάνει όμως τα SS να κινούνται σχετικά άνετα με 200+ χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα απ τον αέρα είναι η σκυφτή θέση οδήγησης που έχει ως αποτέλεσμα να σε χτυπάει ο αέρας από μπροστά κατα μήκος του κορμού κι όχι κάθετα προς αυτόν να σε κουράζει όπως γίνεται στην όρθια θέση οδήγησης ενός γυμνού. Αν είσαι μονοκάβαλος στο γυμνό και σκύψεις κάμποσο προς τα μπρος τότε βελτιώνεται αρκετά η κατάσταση αλλιώς, στο δικάβαλο... πας αργά. Εκτός κι αν συνεργαστεί ο συναναβάτης και σκύβει κι αυτός.

Σκατά στα μούτρα του κάθε μαλάκα, που αφήνουν να παίρνει ένα χιλιάρι ο οποιοσδήποτε κι ύστερα να σκοτώνεται. Παιδιά, σαφώς και το κράνος θα βοηθούσε ίσως την κατάσταση, αλλά αφού θα είχε πρώτα πέσει. Το θέμα όμως είναι το ΓΙΑΤΙ επεσε... 1)Για όλους τους λόγους που ανέφερε ήδη ο Γιώργης 2)Γιατί ως φαίνεται δεν ήξερε την τύφλα του απο μηχανές. Για να του φύγει το μπροστινό στην πτώση, σημαίνει ότι κατά 99% είχε διπλώσει τιμόνι κατά την διάρκεια της σούζας και στην προσγείωση που ήθελε να το ισιώσει, δεν τον άφηνε το αυτόματο σταμπιλιζατέρ. Δεν είναι παιχνίδι τα χιλιάρια ρε γμτ μου...

Λαμπρή!

μπαααα ανάποδα τα βλέπεις τα πράγματα.... Άμα φοβάσαι, τότε σκέφτεσαι την πτώση οπότε καταφέρνεις να ζήσεις αρκετά ώστε να γεράσεις :lol:

Ναι, λογικό να έχει πρόβλημα εφόσων το αποτρέπει απ το να βυθίσει. Πιστεύω όμως με περισσότερη προοδευτικότητα στην τρόμπα, θα του έδινε αρκετό χρόνο μέχρι να μεταφερθούν τα φορτία εμπρός. anyway τα όσα είπα, ήταν γενικά και όχι για τα BMW μόνο, κι αυτό από μιά κακή πολύ κακή εντύπωση που μου άφησαν τα φρένα του κατά τα άλλα πραγματικά υπέροχου Fazer 600

Α, κι ένα πολύ βασικό που ξέχασα να πώ... Μεγάλη προσοχή στον αυχένα. Εάν σκάσουμε με το σώμα μας σε ένα εμπόδιο έστω και με χαμηλή ταχύτητα, τότε η αδράνεια του κεφαλιού+κράνους, είναι τέτοια που θα μας ξηλώσει τον αυχένα. Γι αυτό, το σφίξιμο του αυχένα και δίπλωμα του μέσα στον κορμό, είναι πααααρα πολύ σημαντικό

Ρε παιδιά...ούτως ή αλλώς, πως γίνεται η κρίση να είναι για όλους???? Τι έγινε, φορτώσανε τα λεφτά σε διαστημόπλοιο και τα πετάξανε στο διάστημα? Μειώθηκαν οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι? Μειώθηκαν τα χωράφια και δεν έχουν που να σπείρουν? Τι ακριβώς έχει γίνει και υπάρχει κρίση? Μα τι άλλο, από συγκέντρωση χρήματος σε λίγες τσέπες που έχουν κλείσει τις κάνουλες και δεν το αφήνουν να κυκλοφορεί. Οπότε, οι έχοντες αυτές τις τσέπες βιώνουν κι αυτοί την κρίση? Όχι βέβαια, αφού εκεί συγκεντρώνεται το χρήμα. Άρα εξ ορισμού και καθαρά με την διαδικασία της λογικής, ΔΕΝ θα μπορούσε η κρίση να είναι για όλους

χαχαχαχαχα Λοιπόν, είπα ψέματα...εκτός από τις 4 πτώσεις που ανέφερα, έχω άλλες δύο, από την εποχή που δεν υπολογίζ τον εαυτό μου ως μοτοσυκλετιστή. Αφ ενός γιατί δεν ήταν δικά μου μηχανάκια κι αφ εταίρο γιατί δεν είχα συνειδητοποιήσει ακόμη τι έκανα και στην κυριολεξία έπαιζα με τον χάρο λόγο της αφέλειας μου. Στα λέω αυτά για να περιγράψω την μία εκ των δύο πτώσεων.... 221 και κάτι εγώ, λίγους μήνες μετά που έχω απολυθεί από φαντάρος, καβάλα στο XS 400 που είχαμε πάρει μαζί με τον αδερφό μου αλλά που ήταν ακόμη δικό του, πηγαίνω στον ας πούμε κεντρικό της γειτονιάς μου για να βγω στην Βουλιαγμένης. Τσουκου τσουκου εγώ, μη φανταστείς τίποτα χιλιόμετρα και ξαφνικά βλέπω στα αριστερά μου το Ντινάκι, την κόρη του σουβλατζή της γειτονιάς όπου τελευταία φορά την είχα δει κανά χρόνο πριν φύγω για φαντάρος και ήταν ένα δεκατετράχρονο μπλιαχ μπλιαχ μπλιαχ, έλα μου όμως που από τότε είχα περάσει τρία χρόνια και το δεκατετράχρονο μπλιαχ είχε γίνει δεκαεφτάχρονο ωχ αμαν με μιά φουστίτσα τόσο διακριτική που δνε μπορούσες να την διακρίνει και μπλοζάκι τόσο εφαρμοστό που ήταν σαν δεύτερο δέρμα!!!! Αποτέλεσμα: Εγώ με τα μάτια καρφωμένα αριστέρα και το στόμα ανοιχτό σα χάνος, ανοίγω και λίγο το γκάζι να κάνει βρουμ(σιγά το γκάζι ντε) και μπροστά μου, ο μπάρμπας με το κατσαριδάκι απ το αντίθετο ρεύμα αποφασίζει όλως αιφνιδίως να στρέψει αριστερά του στο στενό, περνώντας κάθετα μπροστα μου δηλαδή, εγώ να παίρνω χμαπάρι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, φρένα(εεχχμμ καλά κάτι σαν φρένα τελος πάντων) πλάγιασμα, πέσιμο, το XS σφηνωμένο από κάτω απ την κατσαρίδα κι εγώ σώος μεν, αλλά με το ηθικό για τα μπάζα. Τότε ήταν που υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην αφήσω να με ξαναφάει κανείς και μέχρι στιγμή καλά πάμε :D Αλλα τώρα πιά, βασική αρχή είναι ότι δεν κοιτάζουμε στον δρόμο τα κοριτσάκια, ούτε τις φουστίτσες τους, ούτε τα μπουτάκια τους ούτε τα ζυζάκια τους ούτε τίποτα. Απλά δεν υπάρχουν. Όταν καβαλάω μηχανή, το μόνο που κοιτάζω είναι η επόμενη κίνηση που θα κάνω. Τα κοριτσάκια μπορώ να ατα απολαύσω στις πλατείες, ΄που παρκάρω την γουρουνίτσα μου, βγάζω και το κράνος να βλέπουν ποιός είναι αυτός ο κούκλος που κυκλοφοράει αυτή την κούκλα(καλά, ρέ, κούκλα που λεει ο λόγος ε?) :P

Ε αυτό είναι το ζητούμενο μωρε...να ξέρουμε τα 10 που πρέπει να κάνουμε έτσι ώστε να προλάβουμε να κάνουμε έστω τα 2

Μήτσε μ', σι πιάν' βιαστικό κι αδιάβαστ' Για ξαναδιάβασ' την τελευταία παράγραφ' :lol:

Βέβαια θα μου πείς, ποιός θέλει να συζητάει για πτώσεις, πτου κακά κι όξω από δω κλπ κλπ Πλην όμως, όλοι κοπτώμαστε να φοράμε κράνος σε περίπτωση πτώσης ε? Φτάνει όμως αυτό? Άντε λοιπόν να βάλουμε κι ένα μπουφανάκι μπας και γλυτώσουμε κανά χέρι καμιά πλάτη κανά πλευράκι κλπ. Τώρα που τα βάλαμε λοιπόν όλα αυτά, είμαστε εντάξει, ασφαλείς? Α μπα, δεν παίζει...γι αυτό άντε να βάλουμε και κανά πανταλωνάκι, άντε και καμιά μποτίτσα, άντε κανά γαντάκι, άντε κανά έξτρα προστατευτικό μπας και την σκαπουλάρουμε άμα μας κάτσει η στραβή. οκ τα βάλαμε κι αυτα....άρα τώρα είμαστε θωρακισμένοι και που να σαβουριαζόμαστες τρείς ημερισίως μετά φαγητού δεν καταλαβαίνουμε χριστό ε? Αμ δε...ξέρεις πόσοι και πόσοι τα φορούσαν όλα και κονομήσαν δωμάτιο ευάερο κι ευήλιο στο ΚΑΤ? Διότι ο εξοπλισμός ναι μεν θα μας σώσει σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά θα είναι απλά "κάποιες" και όχι όλες. Από τι καθορίζεται όμως το πως και πότε δεν θα μας σώσει? Από την τύχη? Από την γκαντεμιά μας? Από το κακό το μάτι του γείτονα? Από το καλό το μάτι της γυναίκας του που μας βλέπει και ξερογλύφεται? Να με συμπαθάται, αλλά εγώ το έχω κόψει να πιστεύω στην τύχη και στην γκαντεμιά. Για κάθε τι που συμβαίνει, υπάρχουν λόγοι πίσω του. Πολλοί λόγοι...αμέτρητοι. Τόσο πολλοί όσο ολόκληρο το σύμπαν. Άπειροι δηλαδή. Κι εφόσων είναι άπειροι, σαφώς και δεν μπορούμε να τους υπολογίσουμε όλους, αυτό όμως δεν σημαίνει κι ότι πρέπει να κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια και περιμένουμε να περάσει η νταλίκα από πάνω μας ε? Ας δούμε λοιπόν τι συμβαίνει σε περίπτωση ατυχήματος, τι μπορούμε να κάνουμε για να αποφύγουμε τα δυσάρεστα, αλλά και πως να είμαστε προετοιμασμένοι εκ των προταίρων. Ας δούμε καταρχάς την περίπτωση του τρακαρίσματος. Την "στούκα" στην κοθομιλουμένη. Η στούκα, είναι από τα πιό επικίνδυνα ατυχήματα που μπορούν να μας συμβούν και πάρα πολύ παρεξηγημένα. Αυτό που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος, είναι ότι στην στούκα, η ζημιά δεν γίνεται από την απογείωση από την μηχανή αλλά ΠΑΝΩ στην μηχανή στην διαδικασία του ξεκουμπώματος μας από αυτήν. Για σκέψου...τα χέρια σου είναι τεντωμένα πάνω στο τιμόνι σε σχεδόν οριζόντια θέση, κινείσαι με 50 χλμ/ωρα και ξαφνικά ακινητοποιείσαι πάνω σε ένα εμπόδιο, το σώμα σου τείνει να συνεχίσει να κινείται με 50 χλμ/ωρα, αλλά τα χέρια σου που είναι πιασμένα στο τιμόνι, το εμποδίζουν. Τι θα τους συμβεί? Μα θα τους συμβεί ακριβώς ότι θα συμβεί άμα βγείς πεζός σε μιά λεωφόρο κι απλώσεις τεντωμένο το χέρι σου προς το ρεύμα που κινείται με 50 χλμ/ωρα. το πρώτο στην σειρά αμάξι θα πέσει πάνω στο χέρι σου, θα στο ξεκολήσει απ τον ώμο και θα το πάρει μαζί του. Ανατριχιαστικό ε? Ναι, όσο και να σκέφτεσαι μυαλά χυμένα στην άσφαλτο. Γι αυτό φοράμε το κράνος. γι αυτό λέμε και το τι συμβαίνει και τι να κάνουμε σε κάθε περίπτωση. Άρα, συνοψίζοντας....Στην στούκα η κύρια και μεγάλη ζημιά γίνεται κατά το ξεκόλημα μας απ την μηχανή. Τα χέρια σπάνε τελείως πάνω στο τιμόνι, μετά έρχονται η μηροί που κοπανάνε πάνω του καθώς τιναζόμαστε, σπάνε και μαζί αποκολούν και την λεκάνη και τέλος ακολουθεί το κάτω μέρος των ποδιών. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, στο τέλος έχουμε και το τελικό στραπάτσο πάνω στο αυτοκίνητο που καρφωθήκαμε. Ενώ, αν απλά εκτελέσουμε μιά πτήση με 50χλμ/ώρα και προσγειωθούμε στο έδαφος με πλάγια διεύθηνση τι το τραγικό μπορούμε να πάθουμε? πολλά γδαρσίματα αν δεν φοράμε δέρματα και ίσως κάποια ψιλοσπασιματάκια αν δεν γνωρίζουμε το πως να πέφτουμε. Σίγουρα όμως όχι όλα τα προαναφερόμενα(εκτός αν για κακή μας τύχη πέσουμε πάνω σε κάποιο άλλο εμπόδιο) Το μέγα ερώτημα όμως, είναι το τι κάνουμε για να τα αποφύγουμε όλα αυτά. Η λύση είναι μία και μόνη. Το εκτινασόμενο κάθισμα! Επειδή όμως η μηχανές δεν διαθέτουν ακόμη εκτινασόμενο κάθισμα, θα χρησιμοποιήσουμε τα πόδια μας αντ αυτού. Λίγο πριν σκάσουμε πάνω στο όποιο εμπόδιο βρέθηκε μπροστά μας κι αφού είμαστε σίγουροι ότι δεν έχουμε χώρο για να σταματήσουμε ή να το αποφύγουμε, τινάζουμε το σώμα μας προς τα πάνω ώστε να απογειωθούμε, οπότε να βγούμε έξω απ την μηχανή ώστε να αποφύγουμε τις συγκρούσεις των μελών μας με το τιμόνι κι άλλα προεξέχοντας μέρη, αλλά και με σκοπό να περάσασουμε πάνω απ το εμπόδιο, το οποίο εάν είναι ΙΧ θα είναι και σχετικά εύκολο.Εάν δεν είναι ΙΧ και είναι κάποιο μεγάλο όχημα, τότε το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε, είναι πρώτον να φύγουμε από την μηχανή προς τα πάνω και με πλάγια διεύθηνση, ώστε να σκάσουμε στο εμπόδιο υπό γωνία κι επίσης να περιστρέψουμε το σώμα μας κατά 90 μοίρες αν είναι δυνατόν, ώστε να σκάσουμε πάνω του με τα πλευρά(κι όσο μπορούμε διπλωμένοι) Αμέσως επόμενη κίνηση, είναι να διπλώσουμε το σώμα μας σε εμβρυακή στάση, έτσι ώστε να είναι κατά το δυνατόν προστατευμένο κατά την προσγείωση. Για φαντάσου να πέσεις στο έδαφος από ένα ύψος δύο μέτρων και να βρεί κάτω το χέρι σου τεντωμένο. θα πάθει ακριβώς ότι λέγαμε ότι θα πάθανε πριν πάνωσ το τιμόνι. Το τρίτο πράγμα που έχουμε να κάνουμε, είναι να ρολάρουμε αρχικά στο εδαφος και μόλις αποκτήσουμε αίσθηση του προσανατολισμού να απλώσουμε το σώμα μας χαλαρά προς την κατεύθηνση κατά την οποία ρολάρουμε, έτσι ώστε να μην σκαλώσουν κάτω τα προεξέχοντα άκρα μας, κάτι που θα οδηγήσει σε νέα πτήση μετά πιρουετών. εκεί μένουμε και σερνόμαστε με τα άκρα μας να είναι χαλαρά και κατά το δυνατόν χωρίς πίεση προς το έδαφος και δεν κάνουμε ΚΑΜΙΑ προσπάθεια να ανασηκωθούμε παρά μόνο όταν έχουμε σταματήσει τελείως. ΕΞΑΙΡΕΣΗ η περίπτωση που κινούμαστε προς κάποιο εμπόδιο, γκρεμό κλπ όπου κι εκεί όμως, η οποιαδήποτε προσπάθεια μεταβολής της πορείας μας θα πρέπει να γίνει προσεκτικά διότι αν σκαλώσει κάποιο άκρο μας κάτω και αρχίσουμε να τιναζόμαστε στον αέρα, τότε θα φτάσουμε στον γκρεμό μιά ώρα αρχίτερα. Τα περί πτώσης ισχύουν το ίδιο και στην κοινή πτώση που συνέβει είτε από φρένα είτε επειδή την είδαμε Ρόσιδες στην στροφή(όχι Ρωσίδες ρεεε) Με μία σημαντική επισήμανση όμως. Σε περίπτωση πτώσης, σούπας, χύμας, σαβούρδας κλπ, πρώτο μας μέλημα είναι να απαλαγούμε από την μηχανή. Να θυμάσται ότι η μηχανή έχει μεγαλύτερο βάρος από εμάς και τα μέταλα της έχουν μικρότερο συντελεστή τριβής. Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη αδράνεια και μικρότερη τριβή για να σταματήσει. Άρα όταν εμείς θα έχουμε σταματήσει, η μηχανή θα έρχεται από πίσω μας με όσα έτοιμη να περάσει από πάνω μας σαν οδοστρωτήρας. Γι αυτό, αν φύγουμε από δεξιά, δίνουμε με πόδια και χέρια μία στην μηχανή να φύγει αυτή αριστερά κι εμείς ακόμη πιό δεξιά ώστε να μην συναντηθούμε πουθενά. Για φαντάσου τι θα γίνει, άμα εσύ σταματήσεις ελαφρά πάνω σε ένα μαντράκι κι έρθει από πίσω σου η μηχανή με μιά ταχύτητα 20 χλμ/ώρα και σε βρεί με την κόψη του τιμονιού στην σπονδυλική στήλη? Παράλυτος στην καλύτερη περίπτωση και νεκρός στην χειρότερη.(ή ανάποδα?) Επίσης, στην περίπτωση του hisiding, πολύ σημαντική είναι η αντίδραση μας ακριβώς την στιγμή που η μηχανή προσπαθεί να μας πετάξει από πάνω της. Εκεί, πολύ σημαντικό είναι να κρατήσουμε το γκάζι ανοικτό και να πιέζουμε δυνατά το μαρσπιέ (πατάκι) που βρίσκεται στο εσωτερικό της στροφής, ώστε να διώξουμε την μηχανή με το πλάι και να μη μας εκτινάξει εκτινασόμενη, διότι εκεί οι συνέπειες είναι πραγματικά απρόβλεπτες και τραγικές. Τι σας λέω τώρα ε? Και που να τα σκεφτεί κανείς όλα αυτά εκείνη την ώρα θα μου πείς κι εσύ... Κι όντως, έτσι είναι! Εκείνη την ώρα δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς και πολλά. Ότι κάνεις θα γίνει αυτόματα με ελάχιστη συμετοχή της συνειδητής σκέψης σου. Πριν φτάσει όμως η στιγμή, μπορείς να κάνεις πάρα πολλά. Και το βασικότερο όλων είναι το να σκέφτεσαι την πτώση. Μη φοβάσαι να την σκέφτεσαι. Δεν ξέρω αν εσύ πιστεύεις ότι είναι γρουσουζιά, αλλά εγώ πάντως που την σκέφτομαι πάντα, παντού κι όλων των ειδών τις πτώσεις αλλά και στραβές, δεν έχω παρά μόνο 3 ατυχήματα σε προπονήσεις και 1 σε αγώνες(άρα πήγαινα κοντά στα όρια και εις γνώση μου ότι ρισκάρω) και σε ΚΑΝΕΝΑ από τα τέσσερα δεν έπαθα τίποτα γιατί ήξερα από πριν ΑΚΡΙΒΩΣ τι επρεπε να κάνω. Αν υπολογίσει κιόλας κανείς ότι οι δύο πτώσεις ήταν Hisiding θα καταλάβει ότι τελικά το σύστημα δουλεύει. Γι αυτό το ξαναλέω...ζήστε και ξαναζήστε στην φαντασία σας την πτώση, την στούκα, την στραβή και δοκιμάστε τις αντιδράσεις σας εκεί. Για να καταλάβεται πόσο συχνά και πόσο έντονα το κάνω εγώ αυτό, φτάνει να σας πώ ότι καμιά φορά που κάθεται και κάνω καμιά χοντρή ταρζανιά (βλέπε καγκουριά) στον δρόμο, λέω μέσα μου...."Όλο κάτι τέτοιες μαλακίες κάνεις ρε και τρώς κάθε τρείς και λίγο τα μούτρα σου!" Ενώ στην πραγματικότητα, δεν έχω φάει ποτέ τα μούτρα μου. Απλά απ το λέγε λέγε(σκέψου σκέψου) μου έχει μείνει το συναίσθημα ότι έχω πέσει καμιά χιλιάδα φορες

Ρε, μήπως έχει πάγιο ΟΤΕ και γι αυτό δεν παίρνει??????????????

Ε μα για το πρι πρι μιλούσα μόνο...

Λοιπόν, σχετικά με την ρύθμιση των βαλβίδων.... Να στο πω έτσι γενικά γενικά, οι εκκεντροφόροι, όταν το μοτέρ είναι κρύο, έχουν μιά απόσταση από την βαλβίδα η οποία σχεδόν εξαλείφεται όταν ζεσταθεί ο κινητήρας και διασταλούν τα μέταλα, άρα και οι εκκεντροφόροι και η βαλβίδα. Εάν αυτή η απόσταση, το διάκενο δηλαδή, είναι πολύ μικρό όταν το μοτέρ είναι κρύο, τότε όταν διασταλούν τα μέταλα, θα εξαφανιστεί τελείως το κενό με αποτέλεσμα ο εκκεντροφόρος να πιέζει την βαλβίδα και να την αφήνει μιά ιδεά ανοιχτή που σημαίνει ότι χάνεις συμπίεση, μίγμα κλπ Ενώ εάν η απόσταση είναι πολύ μεγάλη, τότε ακόμη κι όταν θα διασταλούν τα μέταλα, θα εξακολουθεί να υπάρχει σημαντικό κενό μεταξύ εκκέντρου και βαλβίδας με αποτέλεσμα όταν έρθει το έκκεντρο να πιέσει την βαλβίδα κανονικά στην ώρα του, να χτυπάει με φορα πάνω στην βαλβίδα και να αυξάνει η φθορά. Το κατάλληλο διάκενο σε κρύο μοτέρ μας το λέει η εταιρεία, η οποία το έχει υπολογίσει κι από κει μπορούμε να αποκλείνουμε κατα τι προς τα πανω χωρίς πτώση της απόδοσης, αλλά αν αποκλίνουμε προς τα κάτω τότε, χάνουμε σημαντικά σε απόδοση. Οι βαλβίδες καλό είναι να ρυθμίζονται στα τακτά χρονικά διαστήματα που προτείνει η εταιρεία με ένα 30% +- Στα καρμπυρατέρ τώρα... Καταρχάς, όταν συνχρονίζουμε, συνχρονίζουμε ένα γκρουπ από καρμπυρατέρ κι όχι ένα μόνο του Συνχρονισμό δηλαδή κάνουμε σε μοτέρ που έχουν 2 ή παραπάνω καρμπυρατέρ. Για ποιό λόγο τον κάνουμε.... Ο κινητήρας μας, κάνει εισαγωγή με την υποπίεση που δημιουργεί το έμβολο καθώς κατεβαίνει. με αυτήν την υποπίεση ρουφάει αέρα ο οποίος για να μπεί στον κινητήρα περνάει μέσα απ το καρμπυρατέρ όπου εκεί βρίσκεται το ζιγκλέρ μας, από το οποίο ο αέρας με το κενό που δημιουργεί πίσω του, ρουφάει βενζίνη. Το πόση βενζίνη θα ρουφήξει άρα και ποιό το μίγμα, εξαρτάται από την ταχύτητα με την οποία κινείται ο αέρας. Σε μιά τετράδα κυλίνδρων όμως, ¨" δεν έχουν ποτέ και οι τέσσερις κύλινδροι το ίδιο ακριβώς "ρούφηγμα", οπότε για να δουλέψουν ομοιόμορφα, θα πρέπει να συνχρονίσουμε το ρούφγμα τους, το οποίο γίνεται μέσω του καρμπυρατέρ(ή και του ψεκασμού) μην μπω σε λεπτομέρειες όμως σχετικά με το πως. Τι συμβαίνει αν δουλεύουν ασυνχρόνιστα? Αν είναι ελαφρά ασυνχρόνιστα, σημαίνει κυρίως μειωμένη απόδοση και δευτερευόντως μιά ελάχιστη φθορά. Αν τώρα έχει κάνει κανείς 1.000.000 χλμ και δεν τα έχει συνχρονίσει ποτέ.....ε έτσι κι αλλιώς, έφτασε η ώρα να αλλάξει μηχανάκι ;)

Ε δεν ξέρω τωρα τι φρένα έχει το GS, αλλά 250 κιλά πράμα, με 20 χλμ σε γλίτσα δρόμο, σιγά μη δεν έκανε σκί στο τσαρούχωμα... Βρε δεν πα να είχε και τα κορυφαία φρένα, του φούστη, ένα σλάλομ θα το έκανε :lol:

Ρε, δε πιστεύω να σου μπούνε τίποτα ιδέες και να αρχίσεις τις ελεύθερες πτώσεις και να σε ψάχνουμε ε??? :P Α, και που ήτανε το κράνος σου ε? ε?

Ε ρε συ, όπως υπάρχουν 600άρια μοτάρντ, υπάρχουν και τετρακοσάρια. Κάτσε να μπούνε και οι μοτάρντες του φόρουμ να πουν κι αυτοί. Ή καλύτερα, άνοιξε ένα νέο θέμα και ρώτα για μοτάρντ εντός Α1. Εξήγησε το και στον τίτλο του θέματος να το δούνε οι ειδικοί μοταρντολόγοι και να πούνε τα δικά τους. (Αλήθεια, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι το 250 είναι τόσο λίγο?)

Ρε....τα ABS δεν ήταν ποτέ χάλια...η BMW ήταν χάλια... Χωρίς πλάκα τώρα, ο λόγος που τα έπαιρνα κυριολεκτικά με την BMW παλιά, ήταν ότι έφτιαχνε ένα πανάκριβο μηχανάκι, του πέταγε πάνω ένα ABS και στηριζόμενη στην ασφάλεια του ABS έβαζε γιαταμπάζα φρένα. Διότι, όπως ήδη ξέρεις(τα λέω για τους άλλους ξανά) το ABS θα μας γλιτώσει μόνο απ το μπλοκάρισμα. Το πόσο εύκολα όμως θα μπλοκάρει, είναι καθαρά θέμα ποιότητας φρένων(και λοιπών συμετεχόντων) κι όχι θέμα ABS Όταν η Χ, Ψ κι Ω εταιρεία, για λόγους οικομίας πιάνει και πετάει πάνω δύο μεγάλους δίσκους, μιά πανίσχυρη αλλα φτηνιάρα τρόμπα και δυό δαγκάνες της πλάκας, τότε το αποτέλεσμα είναι να μπλοκάρει το μπροστινό για πλάκα, όπου εκεί επεμβαίνει το ABS για να μην διπλώσει και μας πετάξει κάτω, πλην όμως δεν βοηθάει σε τίποτα όταν πλησιάζουμε επικίνδυνα το εμπόδιο μπροστά μας. Γι αυτό, το θέμα είναι.....με ABS ή χωρίς, ΠΑΝΤΑ κορυφαία φρένα. κι αν δεν τα έχουμε, τότε να τα βάλουμε. ουγκ

το 400άρι δεν παίζει? Κάτι σε στρητ?

Φίλε μου, ότι και να πάρεις τώρα, μεταβατικό θα είναι. Αλλά....(χεχε αυτά τα αλλά...) Εάν πάρεις κάτι στα επίπεδα του 125, τότε θα χρειαστεί πολύ σύντομα να περάσεις σε κάτι άλλο, κάτι που το θεωρώ επικίνδυνο, μιάς και μπορεί να γλυκαθείς και να πας σε κάτι μεγάλο. Ενώ το 250 ή ακόμη και 400, άμα έχεις και λίγο μυαλό μέσα στο κεφάλι, θα αργήσεις πολύ να το εξαντλήσεις, οπότε θα μάθεις πολύ περισσότερα πράγματα επάνω τους κι όταν μετά από μερικά χρόνια θα το έχεις πραγματικά εξαντλήσει, τότε θα περάσεις με σχετικά αρκετή ασφάλεια σε κάτι πιό μεγάλο. Ειδικά αν μιλάμε για τετρακοσάρι, τότε θα έλεγα ότι είναι φοβερό σχολείο μιάς και έχει τις ίδιες γενικές αρχές με μιά μεγάλη στρητ.

Μπα, εμένα μόνο δυό πράγματα με απασχολούν....αυτά τα δύο που λέω πάνω πάνω στην υπογραφή μου :D