Jefe

Ωραίος! Βόλτα-ανάσα, δίπλα από την πόλη! Jefe

Ένα όμορφο μακρινό ταξίδι έλαβε τέλος. Καλά σχεδιασμένο και προετοιμασμένο εδώ και καιρό, δεν άφησε περιθώρια για δυσκολίες. Ο καιρός ήταν 1000% σύμμαχός μας όλες τις ημέρες. Διανύσαμε μαζί με τον Σταύρο 13.000 χιλιόμετρα περίπου και έκανα κι εγώ άλλα 2.700 μόνος μου μετά. Τα 3.500 απ' αυτά σε χώμα. Βγάλαμε όλο το ταξίδι χωρίς προβλήματα στις μοτό(ούτε κάν λάστιχο), αλλά και χωρίς κάποιο φυσικό πρόβλημα(ασθένεια). Κάποιος έλεγε ότι μας είχαν ματιάσει αλλά διαψεύστηκε. ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΤΕΛΕΙΑ Οι εικόνες από τα μέρη που είδαμε θα μείνουν γιά πάντα χαραγμένες στο μυαλό μας. Οι άνθρωποι που γνωρίσαμε έγιναν φίλοι μας. Αφήσαμε το ίχνος μας στην Νότιο Αμερική. Είθε κι άλλα ταξίδια να είναι έτσι απροβλημάτιστα, όχι μόνο για εμάς αλλά γιά όλους όσους ταξιδεύουν. Είναι όμορφο να μοιράζεσαι αυτό που ζείς, και να μεταφέρεις εμπειρίες. Ετούτο το ταξίδι που ανέβασα στο forum, μου έκλεψε αρκετές ώρες προσωπικού χρόνου. Άξιζε όμως να το μοιραστούμε και γι' αυτό το έκανα. Ένα ταξίδι τελείωσε κι άλλα έχουν αρχίσει να προετοιμάζονται. Εύχομαι υγεία σε όλους και όμορφα χιλιόμετρα να έχουμε. Σας ευχαριστώ όλους γιά τον χρόνο σας. Jefe

Την Παρασκευή 1/2, έφτασε η ώρα γιά πακετάρισμα… Ο Σταύρος είχε ήδη αφήσει την μοτό του στην αντιπροσωπεία της BMW στο Buenos Aires, στην Cordasco Motohaus, και αφού είχαν γίνει οι απαραίτητες συνεννοήσεις με την μεταφορική και την εταιρεία που θα έκανε τον εκτελωνισμό των μοτό, πήγα κι εγώ πρωί-πρωί και ξεκινήσαμε να πακετάρουμε. Πρώτα ξεκινήσαμε να πακετάρουμε του Σταύρου… Στο ενδιάμεσο απόλαυσα ένα mate με τον Leonardo Cordasco(τον ιδιοκτήτη)…. Και μετά ξεκινήσαμε να πακετάρουμε και την δική μου μοτό… Προτελευταία ημέρα στο Buenos Aires κι ένα πέρασμα από το Cafe Tortoni γιά αποχαιρετισμό, μου φάνηκε απαραίτητο… Ήπιαμε το καφεδάκι μας μαζί με τον φίλο Αλέξανδρο Καμπάνη, τον οποίο τον γνωρίσαμε πρίν ξεκινήσει το ταξίδι. Από την Σύρο ο Αλέξανδρος, μοτοσυκλετιστής καλός, και ζεί λόγω δουλειάς έξι μήνες στην Σύρο, και έξι μήνες στο Buenos Aires. Τελευταίο βράδυ λοιπόν, και τι καλύτερο από το να αποχαιρετήσω τους φίλους μου, από το Horizons Unlimited…. Τον Mark(Radioman)…. Και τον Claude…. Jefe

Οι καταρράκτες Iguazu απέχουν 1.300 χιλιόμετρα από το Buenos Aires και όλα αυτά έπρεπε να γίνουν σε μία ημέρα λόγω στενότητας χρόνου…. Έτσι λοιπόν την Τετάρτη, 30/1 ξεκινήσαμε στις 5 το πρωί για να «βγάλουμε» την απόσταση… Η απαραίτητη στάση για καύσιμα και για ένα σύντομο ξεμούδιασμα…. Έλα μωρέ……821 χιλιόμετρα έμειναν!!! …και χώμα είχε η διαδρομή… …και η σκόνη…σκόνη!!! Η υψηλή θερμοκρασία της ημέρας είχε την επίδρασή της και στα ελαστικά…. Ένας αστυνομικός πού «νόμιζε» πως έτρεχα….και ήθελε να μου δώσει κλήση! Τελικά γίναμε φίλοι, φωτογραφηθήκαμε και μαζί, κόλλησε και ένα sticker της αστυνομίας πάνω στην μία βαλίτσα μου, ότι η ζώνη σώζει ζωές, και έφυγα άνευ κλήσης…. Η θερμοκρασία της ημέρας στα κόκκινα… …και τελικά το απογευματάκι φτάσαμε Buenos Aires. Τα 1.300 χιλιόμετρα είναι και το νέο μου High Score, οδήγησης σε μία ημέρα…. Jefe

Βασίλη, βλέπω ότι περνάς τέλεια τις ελεύθερες ώρες σου. Μου φαίνεται ότι θα πάρω κι εγώ κανένα κατσίκι και θα έρχομαι μαζί σου.... ;-) Jefe

Οι security φυλούσαν τους χώρους ευθύνης τους(καταστήματα) με κοντόκαννες καραμπίνες…. Υπαίθριο ανταλλακτήριο μαύρου χρήματος… Ο security(σχεδόν παιδί), που φύλαγε την μοτό μου στο parking του Super Market που την είχα αφήσει, όσο ήμουν στην πόλη…. Στο τέλος της ημέρας, περάσαμε τα σύνορα πάλι πρός Βραζιλία…. Jefe

Όταν ήμουν πιτσιρικάς στο Δημοτικό και κάναμε Γεωγραφία, διάβαζα για τις χώρες της Νοτίου Αμερικής, όπως Ουρουγουάη, Παραγουάη και τα ονόματα αυτά όπως και το άγνωστο μου προκαλούσαν ένα δέος. Να ‘μαι τώρα επάνω στην μοτοσυκλέτα μου, διασχίζω την Βραζιλία και κατευθύνομαι πρός την Παραγουάη… Σύστημα αναπλήρωσης αέρα στα ελαστικά των φορτηγών, για ασφάλεια… Στα σύνορα είχε τρομερή κίνηση… Τα moto-taxi ήταν μιά έκπληξη… Περάσαμε τα σύνορα… Η κίνηση μεγάλη… Τα moto-taxi είχαν αρκετή δουλειά…. Η πόλη…. Ciudad del Este, ο παράδεισος του shopping! Πάμφθηνα ηλεκτρονικά…. Jefe

Με αυτό το σκάφος θα πάμε κάτω από έναν καταρράκτη… …σ’ αυτόν…. Στο σκάφος…. Αυτή ήταν η τελευταία φωτό πρίν το ντούς κάτω από τον καταρράκτη… Η φωτογραφική μηχανή μπήκε σε αδιάβροχο σάκο και το σκηνικό καταγράφηκε με την water-resistant….video camera…. Όταν τελείωσε η διαδρομή στο ποτάμι, ακολούθησε περιήγηση στο Πάρκο με 4 x 4…. Jefe

Η δεύτερη ημέρα μας στο National Park Iguazu, περιλάμβανε επίσκεψη στους καταρράκτες, από την μεριά της Αργεντινής. Οι ώρες που χρειάζονταν για την περιήγησή μας στο πάρκο ήταν περισσότερες σε σχέση με την περιήγησή μας, από την μεριά της Βραζιλίας. Η περιήγηση ξεκίνησε στις 08:30 και τελείωσε στις 17:00. Η πλευρά της Αργεντινής προσφέρει εγγύτερη προσέγγιση στους καταρράκτες και το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου βρίσκεται στην επικράτεια της Αργεντινής… Τα ρακούν απαντώνται παντού… Χελώνα του γλυκού νερού… Τρώει και….chips!!! Jefe

Ζωϊκός πλούτος… Ένα ιδιαίτερο tube… Μετά την κούραση της ημέρας, μία Βραζιλιάνική μπύρα…..ότι πρέπει…. Το φυσικό σύνορο Βραζιλίας-Αργεντινής… Jefe

Οι καταρράκτες Iguazu, ανήκουν στα νέα 7 θαύματα του σύγχρονου κόσμου. Ο ποταμός Iguazu είναι το φυσικό σύνορο που χωρίζει την Αργεντινή(επαρχία Misiones) με την Βραζιλία(περιοχή Parana). 275 καταρράκτες πέφτουν από ύψη που κυμαίνονται μεταξύ 60 και 82 μέτρα, σε ένα «πέταλο» που έχει δημιουργηθεί. Είναι ένα από τα πρώτα αξιοθέατα σε επισκεψιμότητα στην Νότια Αμερική… Η επίσκεψή μας λοιπόν στους καταρράκτες, ξεκίνησε από την μεριά της Βραζιλίας… http://i1164.photobu...zpsbd4db61e.jpg Κόνδορας…μεγαλοπρεπής! Πλούσιο το Πάρκο σε πανίδα…. Jefe

Σάββατο πρωί 26 του Γενάρη ήρθε η Βάνα στο Buenos Aires, το μεσημέρι είχαμε φύγει για βόρεια. Θα πηγαίναμε στους καταρράκτες Iguazu, στα βόρεια της Αργεντινής και θα μπαίναμε στην Βραζιλία και στην Παραγουάη. Η συνολική διαδρομή ήταν 1300 χιλιόμετρα και θα την κάναμε με μιά διανυκτέρευση στο Santo Tome. Η διαδρομή στον χάρτη με πράσινο χρώμα.... Την διεύθυνση φωτογραφίας την ανέλαβε πιά η Βάνα... Στο δρόμο συναντούσαμε και αυτοκίνητα μιάς άλλης εποχής... Το φεγγάρι ολόγεμο.... Η διαδρομή είχε και χώμα, και...σκόνη.... Στο Santo Tome... ...και νάτο το Εθνικό Πάρκο Iguazu.... Jefe

Έμεινα στο Buenos Aires ακόμη πέντε ημέρες μέχρι να έρθει η σύζυγός μου, η Βάνα. Γνώρισα ακόμη περισσότερο την πόλη και μου άρεσε ακόμα περισσότερο. Βρέθηκα με φίλους μου από το Horizons Unlimited που είχαν ανέβει κι αυτοί στο Buenos Aires. Jefe

Το Cabildo, είναι ένα ιστορικό κτίριο για το Montevideo. Εκεί στεγαζόταν η κυβέρνηση κατά την εποχή της αποικιοκρατίας... Να πως ήταν η πόλη στα τέλη του 18ου αιώνα.... Η αστυνομία σ' έναν έλεγχο... Το ιστορικό θέατρο της πόλης, το Solis.... Στην κλειστή αγορά, απέναντι από το λιμάνι, οι σχάρες των ψησταριών, ασφυκτιούσαν..... Απόγευμα Σαββάτου, και tango στην πλατεία..... ...και την Κυριακή 20/1 έφτασε η στιγμή να αναχωρήσω από το Montevideo.... Jefe

Ένας τελάλης από τα παλιά.... Φωτογραφές του δρόμου.... Ρέκλα....μετά μουσικής όμως! Ένας υπαίθριος κλειδαράς... Χρωματιστό ρύζι σε σακουλάκια, σε πάγκο, έξω από το δημαρχείο, όπου γίνονται πολιτικοί γάμοι! Πολύχρωμη λοιπόν η ζωή των νεονύμφων.... Jefe

Τέσσερις ημέρες λοιπόν στο Montevideo!!! Ξεκούραση, περιήγηση, ανασύνταξη, καλό φαγητό και καλό κρασί! Μια δουλειά που είναι συνηθισμένη σ' αυτές τις χώρες... Τα graffiti κοσμούσαν αρκετούς τοίχους.... Μουσική παντού.... Το Palacio Salvo που βρίσκεται στην Plaza Independencia, είναι το γνωστότερο αξιοθέατο. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1928, και με ύψος 105 μέτρα, ήταν το υψηλότερο κτίριο στην Λατινική Αμερική ως το 1935. Ο στρατηγός Artigas... Το συντριβάνι με τα λουκέτα….. Στο συντριβάνι αυτό λοιπόν βάζεις ένα λουκέτο όπου έχεις γράψει ή χαράξει μαζί με το έτερον ήμισυ τα αρχικά και των δύο, και το κλειδώσεις πάνω στο συντριβάνι, τότε κάποια μέρα θα επιστρέψει μαζί το ζεύγος στο συντριβάνι…. Jefe

Όταν ετοιμάζεις ένα τέτοιο μεγάλο ταξίδι(σε διάρκεια), σαν κι αυτό που κάναμε με τον Σταύρο, ένα βασικό συστατικό, είναι η άδεια.... Ο Σταύρος λόγω θέσης και δουλειάς, σίγουρα υπερέβαλλε εαυτόν γιά να φτάσει να εξασφαλίσει άδεια 42 ημερών, συνδυάζοντας άδεια από το 2012 και το 2013! Όμως καμμιά φορά τα πράγματα δεν έρχονται όπως ακριβώς τα σχεδιάζουμε. Μετά την Cordoba θα τραβούσαμε γιά το Montevideo της Ουρουγουάης. Δυστυχώς κάποιο απρόοπτο γεγονός στην δουλειά του, άλλαξε τα σχέδιά μας, και αφού οδηγήσαμε μαζί μέχρι το Rosario, μετά ο Σταύρος έφυγε γιά Buenos Aires γιά να ετοιμαστεί να φύγει, αφού είχαμε αλλάξει το εισιτήριό γιά να φύγει τρείς ημέρες νωρίτερα απ' ότι αρχικά είχαμε κανονίσει. Εγώ τράβηξα γιά το Montevideo της Ουρουγουάης. 1020 χιλιόμετρα... Η διαδρομή στον χάρτη με πράσινο χρώμα... Πρωϊνό ξύπνημα, φόρτωμα και πουρνό-πουρνό στον δρόμο... Κοντά στα σύνορα... Στά σύνορα... Είχα μιά σχετική ταλαιπωρία στα σύνορα, με τον υδράργυρο στους 37 βαθμούς Κελσίου, και την κίνηση της ημέρας.... Στην Ουρουγουάη.... Λίγα χιλιόμετρα έμειναν ακόμα γιά το Montevideo.... Jefe

Κι ενώ σουρούπωνε, κατέφταναν ακόμη οδηγοί.... Κι ο νικητής στα Quad, Gaston Gonzalez... To roadbook και τα λοιπά συστήματα που είχε πάνω στο τιμόνι του Quad του, ο Gonzalez... Δουλειά από όλους ανεξαιρέτως.... Χαλάρωση και αποθεραπεία με μασάζ, γιά τον Despres.... Η ομάδα της KTM.... Jefe

Η περιήγησή μας στον θαυμαστό κόσμο του Rallye Dakar, μας είχε αφήσει μα το στόμα ανοικτό, όσον αφορά την οργάνωση και την σκληρή δουλειά που "έπεφτε" από τους οδηγούς και τις ομάδες υποστήριξης... Στον χώρο της KTM... Μακράν η πιό οργανωμένη ομάδα στο Rallye Dakar! Ο νικητής.... Cyril Despres.... Εδώ άλλος ένας αγωνιζόμενος που καταφτάνει στα paddock της KTM... Ο Αμερικανός Caselli... Jefe

Το συγκεκριμένο όχημα τέθηκε εκτός μάχης.... Η ομάδα της Husqvarna... Ο Ιταλός Botturi... Η ομάδα της KTM.... Jefe

Μέσα στο bivouac λοιπόν... Villa Carlos Paz, λίγο έξω από την Cordoba και βρισκόμαστε στον θαυμαστό κόσμο του Rallye Dakar, την 10η ημέρα διεξαγωγής του, μαζί με τους αθλητές, τους τεχνικούς, τις ομάδες υποστήριξης, αλλά και τους διοργανωτές.... Το συνεργείο της Michelin... Στο podium... Η κάθε ομάδα είχε τον χώρο της που ήταν προκαθορισμένος από τους διοργανωτές... Το support team της Yamaha.... Ρώσοι... Jefe

Κι έφτασε λοιπόν η μεγάλη ημέρα! Μόλις 37 χιλιόμετρα ΒΔ της Cordoba είναι το χωριό Villa Carlos Paz, όπου θα κατέληγε(και θα κατέλυε) η ειδική διαδρομή του Rallye Dakar, San Miguel de Tucuman-Cordoba. Την Δευτέρα, 14/1 λοιπόν ήμασταν εκεί... Οι μοτό μας παρκαρισμένες έξω από το bivouac(τον χώρο που θα κατέλυε όλο το team του Rallye Dakar), το οποίο φυλασσόταν από τους καραμπινιέρους... Οι μοτό έγιναν αμέσως πόλος έλξης για πολλούς παρευρισκόμενους... Μία μικρή άποψη του bivouac... Μεγάλο το πλήθος των επισκεπτών που ήρθαν να δούν-έστω κι από απόσταση(αφού απαγορευόταν η είσοδος στο bivouac), αυτά τα μεγαθήρια.... Γίναμε μία ατραξιόν για τις κοπέλες που ήθελαν να βγάλουμε φωτό μαζί τους... Δώσαμε και συνέντευξη στο FranceTV Sport η οποία έβγαινε ζωντανά στον αέρα.... Η συνέντευξη αφορούσε τον λόγο που βρισκόμασταν εκεί με τις μοτό μας, έγινε αναφορά στο ταξίδι μας, και επεκτάθηκε στους αγωνιζόμενους στο Dakar... Και αφού κάναμε την βόλτα μας έξω από το bivouac, παραλάβαμε τα πάσα μας για να μπούμε μέσα! Το θέμα αυτό είχε κανονιστεί πρίν ξεκινήσουμε το ταξίδι, από το Buenos Aires.... Με τα πάσα στο χέρι.... Μπαίνουμε μέσααααα!!!! Jefe

Βιαζόμασταν? Ναι λοιπόν βιαζόμασταν.... Βιαζόμασταν να φτάσουμε στην Cordoba όπου θα είχαμε την ευκαιρία να μπούμε στον μαγικό κόσμο του Rallye Dakar... Από την Mendoza, απείχαμε μόλις 670 χιλιόμετρα.... Μιά γκαζιά!!! Η διαδρομή στον χάρτη με πράσινο χρώμα... Τα χιλιόμετρα βγήκαν εύκολα. Ξεκινήσαμε νωρίς και φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας φρέσκιοι θα έλεγα. Το ξενοδοχείο το είχαμε κλείσει ένα μήνα νωρίτερα, γιατί άν το ψάχναμε την ώρα που θα φτάναμε στην πόλη, όπως κάναμε αλλού, θα είχαμε πρόβλημα να βρούμε(κι άν βρίσκαμε ίσως ήταν ακριβό), λόγω του Rallye Dakar. Κάναμε το μπανάκι μας στην πισίνα.... ο υδράργυρος είχε ανέβει στους 35 βαθμούς Κελσίου... ...και μετά βγήκαμε βολτίτσα να γνωρίσουμε την πόλη. Η Cordoba, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Αργεντινής(1.300.000 κατ.) και με πολλά ιστορικά κτίρια από την εποχή των πρώτων Ευρωπαίων αποίκων μερικά... Τέχνη... Ο καθεδρικός της πόλης... Και το βραδάκι... Ο κόσμος, παρά τα προβλήματα, φοράει τα καλά του ρούχα και χορεύει tango στις πλατείες... Jefe

Αφού περάσαμε τρείς όμορφες μέρες(και νύχτες...) στο Santiago, το Σάββατο 12/1, ξεκινήσαμε γιά την Mendoza της Αργεντινής, μόλις 360 χιλιόμετρα δρόμος, ο μισός σχεδόν πάνω στις Άνδεις... Η διαδρομή στον χάρτη με κόκκινο χρώμα... Στις Άνδεις ξανά... Όπου δεν είχαμε σήμα με τα κινητά μας, χρησιμοποιούσαμε τα δορυφορικά μας... Όλο και φτάναμε πιό κοντά στο Rallye Dakar.... Η Mendoza.... Κι ένα ποδήλατο με υψηλές προσδοκίες.... Κι ένα κρασάκι Malbec, αφού η Mendoza είναι διάσημη για τους αμπελώνες της και την ποικιλία Malbec... Jefe

Την τελευταία ημέρα μας στο Santiago την αφιερώσαμε...στο Valparaiso.... Το Valparaiso μια πόλη που βρίσκεται δυτικά από το Santiago και απέχει μόλις 120 χιλιόμετρα. Μία πόλη 280.000 κατοίκων, που βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό, με μεγάλο εμπορικό λιμάνι. Ενώ αρχικά τ' όνομά της μας παρέπεμπε σε κάτι εξωτικό, μας έκανε να πονέσουμε με την φτώχεια της.... Ψάρια Ειρηνικού.... Λεωφορεία, μιάς άλλης εποχής... Πλήθος καλωδίων... ...και ο τεχνικός ψάχνει να βρεί την βλάβη... Αφού περάσαμε κάμποσες ώρες ανακαλύπτοντας το Valparaiso, το αφήσαμε πίσω μας και τραβήξαμε βόρεια όπου μας είχαν πεί να πάμε οπωσδήποτε... Τουριστικά λοιπόν.... Μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά από το Valparaiso... Στην Vina del Mar και στο Con-Con λοιπόν... Jefe