vittorio

Κατα τα αλλα τα Michelin έφταιγαν...

Λοιπον η συνεχεια... Φευγοντας απο το Szeged, μπηκαμε σε μια εθνικη οδο που τοσο επιπεδο οδοστρωμα πρωτη φορα στην ζωη μου εβλεπα! Μην μιλησω για την ποιοτητα ασφαλτου, θα σας πιασουν τα κλαματα! Τα 170 χιλ μεχρι την Βουδαπεστη ηταν για μενα εμπειρια ζωης. Δεν υπηρξε ουτε ενας οδηγος που να μας τρομαξει με την συμπεριφορα του, με το που μας εβλεπαν να πλησιαζουμε στα 300 μετρα εμπαιναν δεξια με γρηγορη κινηση, κανενας μα κανενας δεν ξεπερνουσε τα 140-150 χιλ/ωρα -τα φορτηγα ολα με 80-90!- και το κυριοτερο απο ολα, ηξεραν να χρησιμοποιουν τα φλας τους! Υπήρξε δε περιπτωση που καποιος "εγκλωβίστηκε" σε προπορευομενους του και μου αναψε τα αλαρμ για να μου πει να κανω υπομονη που δεν μπορεσε να μου αφησει χωρο!!! Τι να πω για τα συνεργεια συντηρησης του δρομου που εκαναν αποψίλωση στο γρασιδι στο πλαι του δρομου, για την παρακαμψη των 10 χιλιομετρων που μας στειλαν στο αλλο ρευμα αφου ειχαν βαλει ελαστικες κορινες στην γραμμη επανω, που γεμιζαν τις ρωγμες του δρομου με πισσα για να μην ανοιξει αλλο, για του φορτηγατζιδες που εβγαιναν μεχρι το χορτο για να μας κανουν χωρο μην μας κουνησε το ρευμα της καροτσας τους (!!!). Παιδια δυστυχώς δεν θα τα δουμε ΠΟΤΕ αυτα στην Ελλαδα.... Τα δε διοδια για τετοιους συγκλονιστικους δρομους ηταν, μπαινοντας στα συνορα 7,5 ευρω για 4 ημερες! Αντε γεια... Φτανουμε λοιπον Βουδαπεστη (στην πανεμορφη Βουδαπεστη!) και φτανουμε στο ξενοδοχειο μας που ηταν στο κεντρο της πολης. Ειχα τοση λαχταρα να δω αυτην την πολη, ετσι οπως την εβλεπα μπαινωντας, που αφησαμε τα μηχανακια στο ξενοδοχειο και πηραμε τους δρομους με τα ποδια. Δεν ξερω ρε παιδια, πρεπει να βαλετε σκοπο στην ζωης σας, να πατε καποια στιγμη, ειναι απλα μαγεια. Απολαυστε... Εχω τραβηξει συνολικα 600 ποζες, ειλικρινα δεν ξερω ποιες να πρωτοβαλω... Σε αυτην την πολη, η παραμικρη κινηση, βολτα πραγματικα αποκταει καινουργιο νοημα. Επιλεξαμε μια πλατεια για καφε. Στο καφε μας πηραν γραμμη οτι ημαστε Ελληνες -δεν ξερω πως, δεν φωναζαμε!- και χωρις να παραγγειλουμε, μας εφεραν Greek Frappe μισολιτρο, με 2,5 ευρω παρακαλω, στο κεντρο τις Βουδαπεστης! Το ακουτε καραγκιοζηδες της Αριστοτελους; Η πλατεια... By night... Την επομενη μερα καναμε ποδαρατα περιπου 10 χιλιομετρα -συμφωνα με τον χαρτη- και ειδαμε απιστευτα μερη. Παντου παρκα αναψυχης, πολυ πρασινο, παντου διευκολυνσεις για τους πεζους και τους ποδηλατες. Απιστευτα μεταφορικα μεσα, τραμ, λεωφορεια, μετρο οπως αρμοζουν σε μια ευρωπαικη μητροπολη. Πεσαμε πανω και σε ενα μουσειο αεροποριας (!) μεσα σε ενα τεραστιο παρκο, φυσικα και μπηκα και επαθα απο τα εκθεματα, θα βαλω μονο μια που δειχνει το μεγεθος το εκθεματων που ειχε μεσα: Ολοκληρος κινητηρας απο ενα τερατωδες Toupolev επιβατικο... Για να φανταστείτε το μεγεθος του οι κοκκινες κολονες πισω ειναι σε διαμετρο αγκαλιας!!! Και γαμωτη δεν εχει τις ιδιες βασεις με το Versys, θα πηγαινε καλα με αυτο το μοτορι!!! Το απογευμα καταληξαμε σε μια ελληνικη ταβερνα -που ειχε μια απιστευτα ομορφη ντοπια σεφ- και τα σερβιτορια καθε φορα που περνουσαν μας ελεγαν "ΟΠΑ" γιατι μερακλωσαμε τραγουδοντας Πασχαλη Τερζη που επαιζε στα ηχεια... Βγαινοντας αντικρισαμε αυτο στην απεναντι οχθη του Δουναβη..και μελανιασα! Ξεκινησαμε για Brno. Ενα λαθος δικο μου, μας εβγαλε στα Αυστριακα συνορα -απο Bratislava που ειχαμε κανονισει- και αποφασισαμε να παμε μεσο Βιεννης, απο τον περιφεριακο της και να συνεχισουμε απο εναν επαρχιακο -οπως εδειχνε ο χαρτης- που ανεβαζε κατευθειαν Τσεχια με λιγα χιλιομετρα παραπανω σε σχεση με την εθνικη της Σλοβακιας. Επαμε τι να κανουμε θα ταλαιπωρηθούμε λιγο, αλλα τωρα ετσι πως ηρθαμε...Βαζουμε λοιπον βενζινη εξω απο την Βιεννη... Και ξεκιναμε... Μεχρι που συναντησαμε ΑΥΤΟ!!!! Αυτο κυριες και κυριοι ειναι η ασφαλτος απο 76 χιλιομετρα επαρχιακου φιδισιου δρομου στην ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ μου πλεον Αυστρια!!! Το μακελειο και το ξεσαλωμα που εγινε δεν μπορειτε να το φανταστείτε, απορώ πως δεν ειμαστε ακομη στα κρατητηρια καποιου αστυνομικού τμηματος!!! Οταν σταματησαμε σε καποια στιγμη, κοντεψα να παθω εγκαυμα απο το λαστιχο, γιατι συνηθισμένος απο τα χλιαρα λαστιχα, του Ελλαδισταν, εβγαλα το γαντι και πηγα να το αγγιξω! Ειχε τουλαχιστον 60 βαθμους!!! (Η καφε λωριδα που φαινεται στο πλαι, ειναι η γλυτσα που ξεβρασε απο την Ελληνικη ασφαλτο! Και επιτελους μετα απο δυο ωρες παρα κατι οδηγικης νιρβανας, φτασαμε στον προορισμο μας. Ειχαμε κλεισει στο Ivancice 20 χιλιομετρα απο την πιστα. Τακτοποιήσαμε τα πραγματα στο ξενοδοχειο και βγηκαμε τσαρκα στο πολυ γραφικο Brno. Δυστυχως την Παρασκευη εβρεχε αρκετα και χασαμε την ευκαιρια να παμε Πραγα. Ειμασταν και κατι τις κουρασμενοι και αποφασισαμε να μεινουμε στα περιξ και να ξεκουραστουμε. Δεν πειραζει καλα να 'μαστε, μια αλλη φορα... Πισω στο ξενοδοχειο μας μεχρι την Παρασκευη το πρωι, ειμασταν οι μοναδικοι μηχανοβιοι μεχρι που πλακωσε παρεα και γιναμε ενα καλο τσουρμο. Ολοι για τον αγωνα φυσικα! Και οχι μονο μηχανοβιοι... Απο την επομενη εικονα που θα δειτε και για δυο μερες οι τριχες μου κατεβηκαν απο την θεση τερμα καγκελο την Κυριακη το απογευμα. Δεν εχω λογια να περιγραψω αυτο που εζησα και πιστευω καθε μηχανοβιος πρεπει να ζησει. Η οργανωση των Τσεχων, δεν εχει αποδοθει ποτε σωστα σε κανενα περιοδικο που εχω διαβασει, ο σεβασμος τους στους ανθρωπους που τους επισκεφθηκαν ειναι ΑΠΛΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ, η ασφαλεια που αισθανθηκαμε για τις μοτοσυκλετες μας μεσα σε ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΕΣ που βρισκονταν παρκαρισμενες, δεν την εχω αισθανθει ουτε αν τις ειχαμε διπλα στο κρεββατι μας! (Μας ζητουσαν τις αδειες για να τις βγαλουμε απο το παρκινγκ!) Οταν μπηκαμε μεσα στην πιστα, το πρωτο πραγμα που ακουσα ηταν ο ΕΞΩΚΟΣΜΟΣ ΗΧΟΣ της Ducati του Stoner που πηγαινε μαλλια-κουβαρια, με μια Desmosedici απο κατω του, να κουνιεται και να λυγιέται, σαν να θελει να τον ξεφορτωθει απο πανω της. Το δευτερο καλυτερο ηχο ειχαν τα Suzuki και τα Kawasaki. Τα Yamaha ιδιως του Rossi ηταν, σα να ψιθύριζαν! Ενα αλλο που μου εκανε φοβερη εντυπωση ηταν, οτι ειναι αδιονοητες οι ταχυτητες οταν τους βλεπεις να στριβουν. Κρατουσαν σχεδον ολοι τοση μεγαλη φορα μεσα στην στροφη, που νομιζες -ιδιως στα ανηφορικα τμηματα- οτι θα σφηνώσουν μεσα στον λοφο! Αν δεν το εβλεπα με τα ματια μου δεν θα το πιστευα. Καθαρα δια γυμνου οφθαλμου, οι μοτοσυκλετες MOTO GP σου δινουν μια αισθηση οτι, εχουν την ευελιξια ενος 125 μεσα στην στροφη, και την κατευθηντικοτητα και την "βαρια" αισθηση ενος CBR XX στην ευθεια ή στην εξοδο της στροφης. Δεν μιλαμε για τις επιταχυνσεις τους: Σα να εισαι σε αγωνα Dragster! Απιστευτα "μηχανηματα" Η πιστα απο μονη της ηταν ενα στολιδι... Το πανυγηρι δε που επικρατουσε στα διαζωματα ηταν απλα απιστευτο. Εδω μια τεντα της ΚΤΜ, με ενα superduke, σουπερ φτιαγμενο για το ενιαιο της Παρασκευης. Την Κυριακη γινονταν το αδιαχωρητο! 142.000 κοσμο, εγραψε το "κοντερ". Η ατμοσφαιρα ηταν συγκινητική, ιδιως μολις περασε το pace car. Πρωτα τα 125, μετα τα 250 και τελος τα θηρια... Συνεχιζεται...

Ω ναι, χαίρομαι που έκανε αίσθηση... :D

Να σας πω την πικρη αληθεια, σημερα επαιξε λεωφορειο δεν ξερω, παπουδιασα!

Οι προβλέψεις μου ήταν σωστές, άνω κάτω έχει γίνει το grid, θα γουστάρουμε χοντρά φέτος... B)

Για φέτος παίζει Ιταλία, θα δούμε... -_-

Έχει να πέσει πάλι το γέλιο της αρκούδας.... :P

Μια που ολο και πλησιαζει η εποχη που αρχιζουμε να κανονιζουμε για τα φετινα ταξιδια μας, βαζω το δικο μου περσινο ταξιδι στην Τσεχια ετσι για το ξεσηκωμα! Η ιδεα αυτου του ταξιδιου, ξεκινησε απο το 2005. Ηταν ενα ονειρο ζωης για μενα και το θεωρησα και απαραδεκτο απο μερους μου να μην εχω παει μια φορα σε αγωνα MOTOGP μετα απο τοσα χρονια ενασχολησης με τις μοτοσυκλετες. Απο τοτε που στην Τουρκια εγινε η πιστα, αρχισαν να μου μπαινουν τα φυτηλια και πιο εντονα, αλλα λογω υποχρεωσεων δεν μπορεσα να παω παρολλο που ηταν σχετικα διπλα(!). Ετσι, μπηκε ο στοχος για ενα πιο μακρινο ταξιδι, αλλα σε μια σαφως πιο οργανωμενη χωρα με πολυ μεγαλη εμπειρια σε αυτες τις διοργανωσεις. Το ταξιδι σαν οργανωση δεν εχει καποια ιδιαιτερη απαιτηση εκτος των βασικων: Ορεξη για ταξιδι, σε καλη κατασταση μοτοσυκλετες και λεφτα. Τα οποια λεφτα, οχι κανενα εξωφρενικο ποσο -εντελει- και σκεφτηκαμε επισης να κλεισουμε δωματια στα μερη διανυκτέρευσης -ψυχολογικο καθαρα δεν χρειαζονταν-. Το γενικο πλανο της διαδρομης ηταν να ανεβουμε απο Σκοπια/Σερβια με την πρωτη διανυκτερευση ή Βελιγραδι ή Szeged που ειναι η πρωτη πολη της Ουγγαριας, στην συνεχεια Βουδαπεστη 2 μερες και απο κει στο Brno για 4 μερες το ΣαββατοΚυριακο του αγωνα. Και στο κατεβασμα για πισω, μια βολτα απο Βιεννη και επιστροφη. Τα εξοδα που πρεπει να γινουν απο εδω για ενα τετοιο ταξιδι ειναι, τα εισητηρια του αγωνα, η πράσινη καρτα της μοτο, τα ξενοδοχεια στην Τσεχια -γιατι λογω του αγωνα γινεται σκοτωμος!- μια οδικη βοηθεια -ψυχολογικο κυριως- και οτι αλλο μπορειτε να φανταστητε προσωπικο, που θα κανει το ταξιδι ανετοτερο. Στην διαδρομη ημασταν δυο μαζι με ενα φιλο μου με ενα fazer 600. Ετσι λοιπον αφου ολα ηταν οκ, πηραμε τα "πατινια μας" και ξεκινησαμε... Στο τελωνειο των Σκοπιων, δεν καθηστερησαμε καθολου και συνεχίσαμε τον δρομο μας... (Ψαχνοντας αργοτερα για τις φωτο, διαπιστωσα οτι, στην διαδρομη μεχρι το Βελιγραδι, δεν ειχα βγαλει ουτε μια φωτο για δειγμα! Δυο ηταν οι λογοι: Πρωτον γιατι βαλαμε το κεφαλι κατω και ανεβηκαμε μεσα σε 6 ωρες(με τις στασεις!) περιπου Βελιγραδι (640 χιλ!) μηπως μας πιασει η ζεστη και δευτερον γιατι οσο μπαιναμε μεσα στα Σκοπια και στην Σερβια, εμενα μου φανηκε τοσο μιζερο και αθλια που δεν ηθελα να σταματησω ουτε για κατουρημα! Τι να πρωτοπεριγραψω, για το οτι βρομουσε η βενζινη τους, για το οτι οι Σερβοι ειναι οι χειροτεροι και ποιο δολοφονικοι οδηγοι ολου του ταξιδιου, για τα καρα μεσα στου δρομους, για την φτωχια και τις σκυθρωπες φατσες που συναντουσες, για τα διυλιστήρια στα Σκοπια που διμιουργουσαν αιθαλομιχλη απο τα φουγαρα τους και δεν εβλεπες την μυτη σου ή για την επικινδυνότητα των δρομων (ιδιως σε καποια κομματια λιγο πριν το Nis καναμε συνεχεια ζιγκ-ζαγκ μεσα στον δρομο!). Χωρις να θελω να επηρεάσω κανεναν, αυτες οι δυο χωρες πλεον για μενα εχουν ταξιδιωτικο απαγορευτικο! Τελος καλα ολα καλα μπηκαμε Βελιγραδι και εκει εγω επαθα το πρωτο σοκ! Κρατησαν τα κτιρια των βομβαρδισμων απο τους Αμερικανους, σαν μνημεια για να τα βλεπουν οι ταξιδιωτες (οι Ευρωπαιοι συνήθως, το πιασατε το υπονοουμενο; ;) . Το κακο ειναι οτι σαν πρωτη εντυπωση ειναι λαθος, γιατι εχει απιθανα μερη αλλα που μπορεις να δεις... :D Η ασφαλτος στην πολη μεσα ειναι απιστευτη (ειδα πολλα "σερβικα καγκουρια" να πηγαινουν αερα!) και το "στιγμα" της βραδιας εκεινης ηταν, που η ξενοδοχος φοβοταν να μας αφησει να παρκαρουμε τα μηχανακια εξω απο το ξενοδοχειο (γιατι αραγε!) και μας τα εβαλε μεσα στην ρεσεπσιον! Δεν το πιστευετε; Για ριξτε μια ματια... :P Καναμε μια βολτα μεσα στην πολη για φαγητο και καφε και μετα βουρ για υπνο. Το πρωι μας περιμενε ενας οδηγικος γολγοθας, γιατι μεχρι να μπουμε Ουγγαρια ειχαν εργα και πολλα κομματια του δρομου ηταν κομματια στην κυριολεξια και κουραστηκαμε αφανταστα. Μολις φτασαμε στα συνορα και αφου ξεπαραδιαστικαμε σε ολα τα σερβικα διοδια (28 ευρω -μονο το πηγαινε- το μηχανακι για αυτους τους αθλιους δρομους οι αλητες!) μπηκαμε Ευρωπη! Η διαφορα ειναι διαστημικη κι γω πηρα επιτελους ανασες! Επιτελους πολιτισμος! Πηγαμε κατευθειαν Szeged, και κατσαμε για καφε και φωτο γιατι πραγματικα ειναι ενα κουκλι. Τα "πατινια" μας... Η αφεντια μου η "ευρωπαικη"!!!! Συνεχιζεται....

Μου αρέσει πολύ ο σχεδιασμός του, όχι για κάποιον άλλον λόγο....

Επειδή για βόλτα αυτό το ΣΚ χλωμό, (ψόφος!) οποίος γουστάρει εντός πόλης καφεδάκι σήμερα μετά τις 4:00 ας πούμε, πείτε. Όχι μόνο τις Πέμπτες. Αυτό είναι extra...

Παιδια θεωρητικα ωραια τα λεμε αλλα, στην πραγματικοτητα θα το σκεφτομουν πολυ να εκανα το ιδιο που εκανε ο δικος μου ο πατερας και θειος οσο αναφορα την εξελιξη μου στο θεμα. Ηταν βεβαια αλλες εποχες -μπορουσες να βγεις σε κεντρικο δρομο της πολης, και ολα καλα!- αλλα ακομα και με τα σημερινα δεδομενα, των καλυτερων μοτοσυκλετων, της γενικης εξελιξης του χωρου, πολυ δυσκολα! Εχω τον ανιψιο μου, 4 ετων, που εχει λησαξει να ανεβει το minibike και ειλικρινα φοβαμαι πολυ να τον πωρώσω σε αυτο το πραγμα γιατι το ενα θα φερει το αλλο και θα φτασουμε στο μηχανακι δρομου. Ειπα στην αδερφη μου -που επισης ειναι πορωμενη επι του θεματος!- να τον μαθουμε μονο μεσα σε πιστα, ωστε να αποσυνδεσει την ολη οδηγηση απο τον δημοσιο δρομο. Ειναι ομως ρισκο: Θα το δει σαν χομπι και προπονηση, για να ασχοληθει αργοτερα ερασιτεχνικά με αγωνες ή θα αρχισει να ζηταει να το εχει και σαν οχημα δρομου; Ειμαι πολυ διστακτικος γιατι βλεπω τι γινεται καθε μερα -και δεν βλεπω να βελτιωνετε η κατασταση- και ειναι φοβερα μεγαλη ευθύνη. Παρολλο την εμπειρια που εχω, δεν ξερω αν μπορω να του εμπεδώσω ολα αυτα που χρειαζεται για να ειναι ασφαλης... Ελπιζω καποιος να με καταλαβαινει...

Δεν ξέρεις τι είπες τώρα... :worshippy:

Τα καλά παιδιά πάνε παράδεισο, τα κακά παιδιά πάνε παντού...

Ουτε σε διαφημηση της Kawasaki να ηταν!!! :D

APRILIA RS 125 κιταρισμενο με Polini στα 175cc και αναρτηση Marzzochi BMW K1200S (Το μπλε!) DUCATI Hypermotard NCR Leggera HARLEY DAVIDSON Πλακα μου κανετε; HONDA NSR100R & RUNE KAWASAKI ZX10R '08 KTM SuperDuke990 MOTO GUZZI Griso 1100 SUZUKI GSXR1300 '08 Hayabusa TRIUMPH Daytona 675 YAMAHA R1 SP Benelli TnT Titanium Bimota YB10 Furano Moto Morini Granpasso 1200

Εγω απο την αλλη θα παω "κοντρα" σε ολους και θα σας πω οτι δεν εχει σημασια η εταιρία, αλλα η καθε μοτο ξεχωριστα. Οι μοτοσυκλετες ειναι η απολυτη εκφραση της εννοιας "προσωπικο οχημα" και εχει να κανει καθαρα με πως εκφραζει τον καθενα μας. Δεν μπαινει σε καλουπια, ουτε αποκταει ταμπελες. Εχει να κανει με την αντιληψη του καθενος...

Οχι. Αν θυμαμαι καλα πρωτο ειναι το Innova, μετα το Beverly 250, μετα μια ορδη απο παπιες και κινεζικα και οι πρωτες μοτο ειναι το V-strom το Versys και το GS!

Κακα τα ψεματα, το πετρελαιο σαν καυσιμο για τα μεταφορικα μεσα, παει προς αντικατασταση. Οποτε μην περιμενετε καμια εξωφρενική ανακαλυψη πανω στους βενζινοκινητηρες, πανε για ραφι... Οπως επισης μην περιμενετε την επανεφευρεση του διχρονου. :/ Οσο για τους μαλακακους τους ενοχλημενους απο τα μηχανακια, μην στεναχωριεστε, καποιος μαγκακος "δικος μας" πηδαει την γυναικα του... :D

Νομιζω πως αν ψαξει να βρει κανεις των καταλογο πωλησεων στην Ελλαδα, θα καταλαβει πολλα... Το τελευταιο ΜΟΤΟ ειχε ενα καταλογο τετοιον για το 2007.

Παντως μαθαμε τα παντα για την Οχια! Εκπληκτικο ζωο, πολυ τεχνολογια απο μερους της φυσης! Αθανατο National Geografic... :D

Περσι το καλοκαιρι, Θεσσαλονικη-Τσεχια και πισω και στο καπακι Κωνσταντινουπολη, μεσα σε 12 μερες 5000 χιλιομετρα χωρις να αισθανθω το παραμικρο πιασιμο, μονο ενα μικρο μουδιασμα στο χερι του γκαζιου! Σου λεει κατι; :P

Σαν Varadero με ερπυστριες ειναι! :rotfl: :2funny: :2funny:

Εχω δει δυναμομετρησεις μεχρι και 64 ροδα με 6,2 κιλα ροπη...

Κανεις λαθος! Δεν το σύγκρινα με το FZ1! Ελεος, ειναι δυνατον να συγκρινεις μοτο των 7000 ευρω με των 11000! Το Ζ δεν ειναι στην κατηγορια των 1000 αλλα των 600 και δεν μπορω να το πιστεψω οτι ειναι της ιδιας εταιριας με το versys! Οσο για την αισθηση των "150 κιλων", παρε μια βολτα ενα, και πανε Επιδαυρο, δεν θα πιστευεις αυτο που οδηγας! Και μην μου πεις οτι ανοιγεις στο apex αφοβα το γκαζι στο Yamaha, γιατι και το δικο σου για τα κριτηρια της κατηγοριας του παλι μπουκαλα θελει πισω! Μην μου πεις οτι το πιεσες σε στροφιλικι και δεν εβρασε το αμορτισερ; Υ.Γ. Δεν ειμαστε σε αντιπαραθεση, δεν υπερασπιζομαι καμια εταιρια, κουβεντουλα κανουμε, ετσι; B)

Νομιζω πως μετα απο ολη αυτην την κουβεντα, κανεις την καλυτερη επιλογη. Με το καλο...