Jump to content

Strogilakias

Μέλη
  • Δημοσιεύσεις

    89
  • Εγγράφηκε

  • Τελευταία επίσκεψη

Όλο το περιεχόμενο του μέλους Strogilakias

  1. Καλως ηρθες στην παρεα του Μybike Πανο !
  2. Oλα τα ειχαμε........ και αυτο ητανε που μας ελειπε !
  3. Εμετικό άρθρο αριστερού περιοδικού: “Δεν θλίβομαι το ίδιο ίδιο με το φόνο ενός φασίστα”. Έτσι είναι. Άλλο το αίμα του “φασίστα” κι άλλο του “αριστερού”. Του Αυγουστίνου Ζενάκου 1. Δημοκρατία, «σταθερότητα» και «αποσταθεροποίηση» Πλήγμα στη δημοκρατία με στόχο την αποσταθεροποίηση, λένε από χθες τα ΜΜΕ, ήταν η δολοφονία των δύο μελών της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο. Δεν ξέρω από πού το συνάγουν. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ αρέσκονται να παίζουν τους ντετέκτιβ. Άκουσα για «επαγγελματικά χτυπήματα», «άρτια οργάνωση», σέχτες, και λίγο για το ξαναζεσταμένο φόβητρο του φιλήσυχου νοικοκυραίου, τον Νίκο Μαζιώτη. Δεν ξέρω πού τα βρίσκουν. Δεν είμαι αστυνομικός. Αυτό που ξέρω είναι ότι τα περί «αποσταθεροποίησης» δεν είναι όπως φαίνονται. Αφήνω κατά μέρος τις συμπτώσεις -αν και καλώς επισημαίνονται από πολλούς-, όπως το ότι τέτοιου είδους συμβάντα ακραίας βίας μοιάζουν με εξωφρενική ακρίβεια να συμπίπτουν με περιόδους όπου η πολιτική της κυβέρνησης δοκιμάζεται, για να πω τούτο: Η «αποσταθεροποίηση» την κυβέρνηση τη συμφέρει. Η «σταθερότητα» συμφέρει την αντιπολίτευση. Εξηγούμαι: Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάθε λόγο αυτή τη στιγμή να θέλει την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής, ιδιαίτερα της οικονομικής. Έχει το πλεονέκτημα: Ξέρει ότι η πολιτική αυτή προκαλεί εξαθλίωση. Η εφαρμογή της πολιτικής αυτής όσο το δυνατόν πιο ανεμπόδιστα –με «σταθερότητα»– οδηγεί αναπόδραστα σε εκλογές και στη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια σχετικά ομαλή αλλαγή εξουσίας, όπως αυτή στην οποία έχει βασίσει τη στρατηγική της η αξιωματική αντιπολίτευση (και για την οποία δέχεται διαρκώς την κριτική των πιο ριζοσπαστικών τμημάτων της αριστεράς, είτε εντός είτε εκτός του κόμματος). Η κυβέρνηση, από την άλλη, έχει αποτύχει να πείσει για την πολιτική της, την οποία η πλειονότητα των πολιτών θεωρεί άδικη και βάρβαρη. Έχει όμως επιτύχει να παρουσιάσει τον εαυτό της ως –ακριβώς– τον εγγυητή της «σταθερότητας». Αλλά ένας «εγγυητής σταθερότητας» στην αναμπουμπούλα χαίρεται, δεν υπάρχει ρόλος γι’ αυτόν όταν όλα είναι σταθερά. Όταν τα πράγματα είναι σταθερά, μιλούμε για φόρους ακινήτων, πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, ιδιωτικοποιήσεις, υποκλοπές της ΕΥΠ, την Eldorado Gold, και άλλα πολλά, στα οποία ο Αντώνης Σαμαράς και οι συν αυτώ δεν τα πηγαίνουν καθόλου καλά. Η κυβέρνηση μπορεί λοιπόν τώρα να σπεύσει να εμφανιστεί ξανά ως «τοποτηρητής της νομιμότητας», να διεκδικήσει ξανά τον δυναμισμό που την διακρίνει όταν επιχειρεί αστυνομικά, σε αντίθεση με όταν επιχειρεί οικονομικά και διασύρεται ακόμη και από τους βουλευτές των κομμάτων της. Το αν οι δολοφονίες είναι το ένα ή το άλλο, δουλειά επαγγελματία, παρακρατική προβοκάτσια, ή εκδίκηση εγκληματικά ηλίθιων, είναι από αυτή την άποψη δευτερεύον. Η «αποσταθεροποίηση», όμως, συμφέρει την κυβέρνηση. Γι’ αυτό και την βροντοφωνάζει από χθες κάθε καθεστωτικό ΜΜΕ. 2. «Το στήριγμα της δημοκρατίας είναι η νομιμότητα» Έτσι το θέλουν οι δημοσιολογούντες της ψευδομετριοπάθειας, έτσι το ακούμε από τους σχολιαστές των δελτίων ειδήσεων, έτσι το γράφουν τα σημερινά Νέα, και άλλα ΜΜΕ με παρόμοιο τρόπο, έτσι το εκφράζει ο υπουργός Δένδιας. Παραλλαγή του αποτελεί η φράση του πρωθυπουργού «θεμέλιο της δημοκρατίας είναι η ασφάλεια του πολίτη», με αφορμή την οποία γράψαμε το εντιτόριαλ του UNFOLLOW 23 που κυκλοφορεί. Η δημοκρατία, λοιπόν, στηρίζεται στη νομιμότητα. Ανοησίες. Όλα τα πολιτεύματα στηρίζονται στη νομιμότητα. Ακόμη περισσότερο, όλα τα καθεστώτα στηρίζονται στη νομιμότητα. Δεν υφίσταται οργανωμένη πολιτική συγκρότηση δίχως μια αντίληψη νομιμότητας. Για την ακρίβεια, όσο πιο κεντρική θέση καταλαμβάνει η έννοια της νομιμότητας στην πολιτική συγκρότηση, τόσο πιο αυταρχικό το καθεστώς. Δεν έχει υπάρξει πιο ακλόνητη νομιμότητα από αυτή του ναζιστικού κράτους. Στη νομιμότητα βασίστηκαν τα καθεστώτα του Φράνκο, του Πινοσέτ, του Σουχάρτο, του Ρεζά Παχλαβί, του Μομπούτου, του Σαντάμ. Στη νομιμότητα βασίστηκαν τα καθεστώτα του Στάλιν και του Μάο. Στη νομιμότητα βασίστηκε το απαρτχάιντ. Στη νομιμότητα βασίζονται οι ισλαμιστικές θεοκρατίες. Μα, θα πει κανείς, αυτά δεν είναι στ’ αλήθεια νομιμότητα. Είναι δικτατορίες, είναι εγκληματικά καθεστώτα, απονομιμοποιήθηκαν λόγω των εγκλημάτων τους. Και θα λέγαμε σε αυτόν που θα πρόβαλλε μια τέτοια αντίρρηση: Από τη στιγμή που το λες αυτό, δεν υποθέτεις συνεπώς ότι υπάρχει μια θέση εκτός της «νομιμότητας» των καθεστώτων, από την οποία μπορείς να κρίνεις αυτή τη νομιμότητα και να ανακαλύψεις ότι είναι ψευδεπίγραφη; Από αυτή τη θέση του κριτή, που δεν δεσμεύεται από την ψευδεπίγραφη νομιμότητα, δεν μιλάς, όταν λες ότι αυτά τα καθεστώτα δεν είναι νόμιμα; Η αναγνώριση μιας τέτοιας θέσης είναι το θεμέλιο της δημοκρατίας, όχι η νομιμότητα. Κι αυτό επειδή στη δημοκρατία η «ουδετερότητα» του κράτους –μια έννοια που σηκώνει, ούτως ή άλλως, μεγάλη συζήτηση– είναι διαρκώς προς απόδειξη, νοείται ζητούμενη αλλά όχι δεδομένη. Η δημοκρατία δεν διαφέρει ως προς τη νομιμότητα. Διαφέρει ως προς τη δυνατότητα να κρίνουμε τη νομιμότητα, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει «νόμιμος» τρόπος να το κάνουμε, ακόμη και όταν η νομιμότητα –όπως κάθε νομιμότητα– θέτει εκτός νόμου την αμφισβήτησή της. Και η συσκότιση αυτού του γεγονότος, με την επίμονη χειραγώγηση των πολιτών στην οποία επιδίδονται όλοι όσοι μιλούν διαρκώς για «νομιμότητα», είναι μεγαλύτερος κίνδυνος για τη δημοκρατία από οποιονδήποτε «κύκλο βίας» επικαλούνται η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ. Δεν πρέπει ούτε στιγμή να σταματήσουμε να το επισημαίνουμε. 3. «Το αίμα είναι ίδιο από όπου κι αν προέρχεται» Κι αυτό ακούγεται συνέχεια από χθες: Μια δολοφονία είναι το ίδιο με μια άλλη δολοφονία, το αίμα είναι πάντα κόκκινο, δεν έχει πολιτικό χρώμα κτλ. Έχει ενδιαφέρον ο αναδιπλασιασμός του δόγματος «καταδικάζω τη βία από όπου κι αν προέρχεται» σε «καταδικάζω τις δολοφονίες από όπου και αν προέρχονται». Η ανέξοδη, απολίτικη, αυτονόητη αυτή καταδίκη, σχεδόν δίχως νόημα (μα ποιος, επιτέλους, εκτός από τους δολοφόνους, επικροτεί τις δολοφονίες;) έχει τελετουργική λειτουργία: επαναλαμβάνοντάς την, εντασσόμαστε στη φαντασιακή κοινότητα της «ασφάλειας». Όπως όμως και η «καταδίκη της βίας από όπου κι αν προέρχεται», το προφανές του πράγματος, αυτό το προφανές που εκμεταλλεύεται τα ανακλαστικά των φιλειρηνικών ανθρώπων, κρύβει την ιδεολογική του παρέμβαση: Η πολιτική δεν έχει σημασία, το πλαίσιο δεν έχει σημασία, οι συνθήκες δεν έχουν σημασία, το από πού προέρχεται το οτιδήποτε δεν έχει σημασία, το παρελθόν δεν έχει σημασία, έχει σημασία μόνο το διαρκές παρόν της δολοφονίας, δίχως άλλα χαρακτηριστικά, το παρόν της βίας, η οποία είναι μόνο και πάντα μέσο δίχως σκοπό, το αέναο παρόν μιας ουσίας της βίας, στην οποία μόνη απάντηση είναι η νομιμότητα. Η καταδίκη αυτή, το «αίμα που είναι ίδιο», τόσο προφανής, είναι εργαλείο – είτε το συνειδητοποιούν όσοι την ενστερνίζονται είτε όχι. Συνεπώς, θλίβομαι που η κοινωνία στην οποία ζω έχει οδηγηθεί από τις κυβερνήσεις της σε τέτοια σκοτεινή συνθήκη, όπου δολοφονούνται άνθρωποι στους δρόμους. Θλίβομαι που δύο νέοι άνθρωποι δεν θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν, ώστε πάνω από όλα να έκαναν τις ζωές τους κάτι διαφορετικό, να τις άνοιγαν σε σπουδαία και δημιουργικά πράγματα, να μάθαιναν ότι δεν γίνεται να είναι φασίστες. Θλίβομαι για τις οικογένειές τους, προφανώς επειδή αυτές αγαπούσαν τους ανθρώπους τους, αλλά κι επειδή δεν θα έχουν την ευκαιρία να τους δουν να γίνονται κάτι άλλο. Αλλά αν το ερώτημα είναι αν θλίβομαι «το ίδιο», η απάντηση είναι όχι. Δεν θλίβομαι το ίδιο με τον φόνο ενός φασίστα και ενός αντιφασίστα. Αυτή είναι η πολιτική μου και δεν την αλλάζω. Ούτε με δολοφονίες’. Από το περιοδικό unfollow Τα σχολια δικα σας κυριοι μου...αυτα βγαινουν και γραφουν καποια ανθρωπακια...
  4. Ψυχροι εγκληματιες...Με επιασε σφυξιμο στην καρδια...Το ειδα τοσες φορες κ ακομα δεν μπορω να το πιστεψω...απο πανω τους πηγαινε και τους πυροβολουσε στο κεφαλι...και το τελευταιο παλικαρι που πυροβολησε πριν πεσει ειχε απλα γυρισει την πλατη του περιμενοντας να τον πυροβοληση ..τα λογια ειναι περιττα....σκατα στον λακκο τον δολοφονων και παραδειγματικη τιμωρια μαζι με τον ρουπακια.....
  5. O πιο μαγκας ειναι ο τελευταιος....
  6. Η περιγραφή του αιώνα! ΚΛΑΙΩΩΩΩ ! :rotfl: :rotfl: :rotfl:
  7. Strogilakias

    Τι τραγουδάκι ακούτε;

    Δεν τον βρισκω καθολου αστειο τον μικρο νικολα, αντιθετως :D :P
  8. Greeks Vs Greeks - Έλληνες εναντίον Ελλήνων (ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΝ) Ενα τοσο συμβολικο βιντεο ! Δειτε το ! Αξιζει το κοπο !
  9. ΔΕΙΤΕ ΤΟ ! ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ !
  10. Strogilakias

    ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ 1908

    Μακαρι να ισχυει οτι λες...Διοτι βλεπω πως μολις τελειωνει ο αγωνας του επιτηθετε και σκεφτηκα πως αν τον ειδε σε κακη ψυχολογικη κατασταση λογο του λαθους του ποτε προλαβαι να το καταλαβει ο αναστσιου και το πρωτο πραγμα που να σκεφτει ειναι να προσπαθησει να τον βοηθησει ? Και επισης μεσα στο γηπεδο βρηκε να το κανει ? Και απο οτι ακουω απο τις φωνες του στην αρχη πριν τον ακουμπησει μονο για να τον βοηθησει δεν τα λεει αυτα που λεει...τι να πω...Και αυτο που λες να ισχυει δεν τα κανεις αυτα αμεσως μετα τον αγωνα και μεσα στο αγωνιστικο χωρο αλλα την επομενη μερα στα αποδυτηρια... Καυτο πο λες με την αρση βαρων ειναι ασχετο γτ το χαστουκι εκει το δινουνε πριν σηκωσουνε τα κιλα για να τσιτοθουν και οχι μετα σε περιπτωση που αποτυχουν !
  11. Strogilakias

    ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ 1908

    Kαι γτ τον σπρωχνει ανεπαληλα καταλαβαινοντας οτι του ορμαει προκλητικα ?! Τι να πω,μακαρι να ειμαι λαθος αλλα δεν νομιζωωω
  12. Strogilakias

    Γιατί;...

    Σιγα μην τα πω! Ολα τα αλλα βλεπεις τα λεω
  13. Strogilakias

    Γιατί;...

    Παιδια το πραγμα ειναι απλο...Και οι 4 ητανε μπατσοι οι οποιοι κανανε την λεζαντας τους...Δεν ειμαι προκατηλημενος αλλα επειδη συναναστρεφομαι με παιδια του επαγγελματος και ξερω πως συμπεριφερονται εξω,μετα την υπηρεσια και ετοιμη για καφεδακι...Λεζαντες του κωλου !
  14. Strogilakias

    ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ 1908

    Ποτε ομως δεν σηκωσε τα κουλά του ο Ζοτς οπως ο αναστασιου ! παρα μονο με λογια τον κατευθυνε ! ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ! ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ !
  15. O Γιωρογος Φουντουλης με την αδερφη του Ειρηνη η οποια πασχει απο συνδρομο down.. Για αυτή την αδερφή του, δούλευε ο νεαρός στον κόκκινο κύκλο, που δολοφόνησαν άνανδρα οι τρομοκράτες και οι ηθικοί αυτουργοί αυτού του αποτρόπαιου (ενός ακόμη) εγκλήματος.
  16. Strogilakias

    ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ 1908

    Αναστασιου σε συπμαθουσα μεχρι που ειδα ρε ΓΕΛΟΙΕ την αντιδραση σου προς τον Τριανταφυλοπουλο στο τελος του αγωνα ! ΔΡΟΜΟ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙ ! ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ ! ΔΕΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΕΤΣΙ ΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ! #!@#!@#$#@! ΔΕΙΤΕ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΙΔΑΤΕ http://www.aniwthoi....-post_9349.html
  17. Aς διαβασουμε και τι λενε τα παιδια για το τραγικο γεγονος,τα σχολια δικα σας ..... “Ανακοίνωση της Συσπείρωσης Αναρχικών «Όταν το δάκτυλο δείχνει το φεγγάρι, ο ηλίθιος κοιτάζει το δάκτυλο» Πώς αλλοιώς θα μπορούσε να αποδοθεί η πράξη της δολοφονίας δυο μελών του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή έξω από τα γραφεία του κόμματος στο Ν. Ηράκλειο Αττικής; Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι ποντάρει στο πλαίσιο των ιδεολογικοπολιτικών αγκυλώσεων και διαδικασιών που ταλανίζουν για δεκαετίες το κίνημα (μετά ή άνευ εισαγωγικών), είτε αυτοπροσδιορίζεται ως επαναστατικό, είτε ως αντιφασιστικό, είτε ως ελευθεριακό-αντιεξουσιαστικό. Πρόκειται για πολιτικές εμμονές που επιμένουν να χάνουν το δάσος πίσω από το δέντρο, όπου οι δράστες με την λογική των συμμοριτικών αντιπαραθέσεων ανάμεσα σε «φασίστες και αντιφασίστες», προχώρησαν σε μια κίνηση αναβάθμισης φαντασιωνόμενοι εμφυλίους πολέμους, αλλά ταυτόχρονα με την συμπεριφορά τους και τις πράξεις τους φροντίζουν να απαξιώνουν τις προοπτικές απελευθερωτικών δραστηριοτήτων, αναλαμβάνοντας το ρόλο του «εκκαθαριστή»-«εκδικητή» και συμπορευόμενοι με τις μύχιες επιθυμίες των κρατιστών. Δεν χωρά αμφιβολία πως η ενέργεια στο Ν. Ηράκλειο κινείται μέσα στο πλαίσιο μιας ενδοεξουσιαστικής διαμάχης, η οποία εντάθηκε με αφορμή τον φόνο του Παύλου Φύσσα και όπου όλες οι δυνάμεις του «συνταγματικού»-μνημονιακού και μη τόξου αποπροσανατόλισαν και προσπάθησαν να βγάλουν οφέλη (μη εξαιρουμένων και των διωκόμενων γι’ αυτήν την υπόθεση). Κι ενώ οι κακοτεχνίες της πολιτικής σπέκουλας ξεθυμαίνουν, ενώ οι κρατικοί διαχειριστές έχουν αποκομίσει τα «κέρδη» από την εφαρμογή των πλέον ολοκληρωτικών μεθόδων, αλλά και τις ανάλογες ζημιές, ενώ όλοι οι εξουσιαστές αναμένουν την κίνηση του «από μηχανής θεού», ο «επί μηχανής» πράγματι κάνει την εμφάνισή του τροφοδοτώντας και πάλι την πολιτική σπέκουλα, που είχε αρχίσει να αλλάζει ρότα. Δεν έχει καμμία σημασία αν η πράξη θα επενδυθεί με κάποιο «βαθυστόχαστο» κείμενο με το οποίο θα αναλαμβάνεται η ευθύνη (όποτε και εάν γίνει αυτό) ή αν θα μιλά στο όνομα του λαού, της αριστεράς, του κομμουνισμού, της επανάστασης, της αντιεξουσίας ή ακόμα και της αναρχίας. Αυτό που στην πράξη προσπαθεί να σιγοντάρει είναι την εξουσία και ιδιαίτερα αυτό το κομμάτι της που ήδη έχει χάσει αρκετά σε επίπεδο πολιτικών χειρισμών. Ακόμα και οι πλέον αδαείς περί τα συμβαίνοντα στην πολιτική αντιλαμβάνονται ότι αυτή η ενέργεια συντάσσεται –με τον ένα ή τον άλλο τρόπο– με το λεγόμενο συνταγματικό τόξο, επιχειρώντας να σπείρει το φόβο στο άλλο εξουσιαστικό κομμάτι. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός πως στόχο αποτέλεσαν μέλη της περιφρούρησης των κομματικών γραφείων. Πρόκειται για μία οπισθοδρομική νοοτροπία την οποία ακόμη και οι σύντροφοι αναρχικοί που έδρασαν στα τέλη του 19ου αιώνα είχαν ξεπεράσει. Επειδή, όσο κι αν διαφωνήσει κάποιος με τις μεθόδους τους δεν μπορεί να μην τους αναγνωρίσει την αυτοθυσία, την ανιδιοτέλεια και το ότι στόχευαν τους τυράννους και όχι τους θαλαμηπόλους. Όμως, σύμφωνα με τα όσα είναι γνωστά στον τομέα της κοινωνικής ψυχολογίας, τα πράγματα δεν ακολουθούν την πορεία των υπολογισμών (αν πράγματι υπάρχουν τέτοιοι) και σε πολλές περιπτώσεις τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά από τα αναμενόμενα. Γι’ αυτό το λόγο η ενέργεια στο Ν. Ηράκλειο μοιάζει περισσότερο με μια ζαριά «κι ό,τι κάτσει» ή προσπάθεια εξόφλησης υποχρεώσεων. Όπως να και έχει το θέμα, ακόμα και οι πλέον καλά οργανωμένες μυστικές υπηρεσίες θα δυσκολεύονταν ή θα δίσταζαν να προβούν σε τέτοιου είδους ενέργεια. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει μία κατάσταση για την οποία οι αναρχικοί δεν μπορούμε παρά να πούμε τα πράγματα όπως έχουν. υστυχώς το κριτήριο τού πότε κάποιος κινείται επ’ ωφελεία της απελευθερωτικής διεργασίας και προσπάθειας έχει χαθεί προ πολλού και, φοβούμαστε πως όσο κι αν προσπαθήσει κάποιος, δύσκολα θα ανακαλύψει σ’ αυτή την ενέργεια κάποια απελευθερωτική ουσία. Αντίθετα, θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί μία ξεδιάντροπη εξουσιαστικού περιεχομένου και σκοπιμοτήτων ενέργεια, που βαδίζει στα αχνάρια άλλων παρόμοιων που έβλαψαν ανεπανόρθωτα τις ιδέες τις οποίες υποτίθεται πως υποστήριζαν ή εκπροσωπούσαν. Συσπείρωση Αναρχικών Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 2013 anarchy.gr anarchypress.gr
  18. Ο πατέρας του Γιώργου, Λάμπρος Φουντούλης μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 δήλωσε συντετριμμένος: «Σκοτώσανε το παιδί μας. Ένα παιδί αθώο, το καλύτερο παιδί. Για καφέ πήγε κι ανέβηκε να ακούσει την ομιλία εκέι γιατί είχανε μία ομιλία εκεί και κατεβάινανε τα παιδιά να φύγουνε και τους γάζωσαν. Ήταν δολοφόνοι, θέλανε να σκοτώσουν το παιδί... Το σκοτώνασε πισώπλατα. Έπεσε κάτω και του έριξαν τη χαριστική βολή στο κεφάλι. Ητανε επαγγελματίες δολοφόνοι αυτοί. Ποιος τους έβαλε; Το παιδί μου δεν ήταν φασίστας, ήταν ένα παιδί που αγαπούσε όλο τον κόσμο και τον αγαπούσε όλος ο κόσμος. Ήταν ένα παιδί αγιο δεν είχε πειράξει ούτε μυρμήγκι. Και μας το σκοτώσαν εέτσι άνανδρα και ύπουλα... Τι κανανε; Νίκησαν το φασισμό που σκότωσαν το παιδί μου; Νικήσανε τη Χρυσή Αυγή; Τι ήταν για τη Χρυσή Αυγή το παιδί μου; Τίποτα δεν ήταν. Ένας ψηφοφόρος απλός ήταν, ένα μέλος. Είχε γραφτεί και πήγαινε και παρακολουθούσε τις ομιλίες. Τίποτα άλλο, καμία άλλη συμμετοχή». "Τον είχα προειδοποιήσει να μην πηγαίνει" Ο ίδιος ισχυρίζεται πως τον είχε προειδοποιήσει να μην πηγαίνει στα γραφεία της οργάνωσης καθώς αποτελούσαν στόχο. "Μου ζήτησε 10 ευρώ γιατί ήταν άνεργος και μου είπε πως θα πήγαινε για καφέ. Του τα έδωσα και δεν τον ξαναείδα. Του έλεγα παιδί μου μην πηγαίνεις εκεί πέρα σας έχουν στοχοποιήσει... Όλη μέρα τα κανάλια λένε για τη Χρυσή Αυγή. Αν θέλεις όταν γίνουν εκλογές και τους πιστευεις, ψήφισέ τους. Μην πηγαίνεις εκεί..." Σύμφωνα με τον ίδιο ο γιος του του είχε απαντήσει "Δε γίνεται τίποτα μπαμπά, πάμε ακούμε και φεύγουμε, πάμε για καφέ από κάτω". Ο Γιώργος είχε μία αδερφή με ειδικές ανάγκες για την οποία αποτελούσε στήριγμα. Όπως λέει ο τραγικός πατέρας "Έχουμε ένα κοριτσάκι με ειδικές ανάγκες. Μετά από δυο χρόνια κάναμε τον Γιώργο. Ένα γερό παιδί με λαχτάρα και χαρά που ήταν όλη μας η ζωή και μας το σκοτώσαν εέτσι άδικα. Ήταν το στήριγμα στην αδερφή του και μας κατέστρεψαν την οικογένειά μας. Μας διαλύσανε, μας ρήμαξαν τη ζωή".
  19. Aποψη μου ειναι πως καποιος πρεπει να τους διαχωρησει τον τροπο ομηλιας στο πεδιο μαχης απο τον τροπο ομιλιας σε μια φυσιολογικη κατασταση...Γιατι με αυτην την λογικη που εχει επικρατησει απο τοτε θα επρεπε να κανουν αλλα τοσα σε φυσιολογικες συνθηκες για να δειχνουν οτι ειναι σε πεδια μαχης που οι συγκεκρημενοι δεν θα δουνε ποτε τους οταν αρχιζουν και βαρανε οι σειρηνες !
  20. Και με το να φωναζουν ασταματητα δειχνουν την μαχητικοτητα τους και την ανδρεια τους ?! Αλλου φαινονται αυτα...Απο εκει και περα αφου ειναι υποχρεωμενοι να φωναζουν ας μην το κανουν τοσο πολυ οπου φαινεται γελοιο !
×
×
  • Create New...