Stefaki

Εδώ και δύο χρόνια περίπου είχα σχέση με ένα παιδί.Το καλοκαίρι του 2009 πήρε με πολύ κόπο την μηχανή που ονειρευόταν τόσο καιρό,ένα ρ6.Πάρα το γεγονός οτι ήμουν αντίθετη στο θέμα μηχανή,χάρηκα με την χαρά του και παρόλο το φόβο μου,την μοιράστηκα μαζί του!Δεν μπορούσα να φανταστώ τον πόνο που μου είχε επιφυλάξει η μοίρα!Στις 18 Ιανουαρίου έχασε τον έλεγχο της μηχανής του και η συνέχεια είναι η χειρότερη που θα μπορούσε να είναι(συγνώμη αλλά δεν θέλω να αναφέρω λεπτομέρειες για το ατύχημα)!Τον πρόδωσε αυτό που αγάπησε τόσο.Σε μιά στίγμη χαθήκαν τα ονείρα μιας ζωής που κάναμε.Δεν μπορώ να ξεχάσω το βράδυ που έφυγε,την τελευταία αγκαλιά του,το τελευταίο σ αγαπώ που άκουσα απο τα χείλη του!Υπάρχουν στιγμές που πιάνω τον εαυτό μου να τον μισώ...να μισώ τον άνθρωπο που αγάπησα όσο τίποτα για αυτό που μας έκανε.Ξέρω οτι δεν είναι ευχάριστα σε κανέναν και ενδεχομένως να μην σας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα αυτά που γράφω αλλά το πραγματικά δύσκολο είναι για αυτούς που μένουν πίσω!Πιστεύω όσοι διαβάσεται το μηνυμά μου κάτι θα κερδίσεται και εσείς αλλά και οι δικοί σας άνθρωποι.Γιατί αν όλοι πριν βάλεται το κράνος σας,σκεφτόσασταν για μια στιγμή οτι υπάρχουν άνθρωποι που σας αγαπούν,που σας χρειάζονται,που ΕΙΣΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ γι αυτούς ίσως να μην είχαν συμβεί πόλλα απο όσα έχουν γίνει μέχρι σήμερα.Εύχομαι να μην χάσει κανένας ξανά τον άνθρωπό του στον δρόμο.Είναι οτι χειρότερο μπορεί να τύχει σε κάποιον! Γιωργάκη μου θα ζείς για πάντα μέσα μου!Να με προσέχεις απο εκεί ψήλα..μην με αφήσεις!Σ ΑΓΑΠΑΩ!!!