honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Φεβρουάριος 20 , 2009 Αυτό το κείμενο είναι δανεισμένο απο αλλού. Φαίνεται μακρύς ο δρόμος.Και αυτά τα σύννεφα,γκρίζα και μουντά τον κάνουν να δείχνει πολύ μακρύτερος.Ο ήλιος αρκετά θαμπός,δειλιάζει να λάμψει.Ήδη οι πρώτες ψιχάλες εμφανίστηκαν και στο πρόσωπό του αφήνουν την τελευταία τους πνοή.Μερικές στα χείλη του κατεβαίνουν με θράσος.Άγευστες!Σαν τα συναισθήματά του!Πάνε μέρες τώρα,ίσως και μήνες.Χρόνος που ρολόγια δεν προσπάθησαν να μετρήσουν.Στιγμές που κλεψύδρες δεν τόλμησαν να προσεγγίσουν.Όλα δείχνουν σαν χθές και όλα δείχνουν σαν αύριο.Μα τίποτα δεν δείχνει σαν τώρα.Ένα παρόν απροσδιόριστο,αδιάφορο. Τα σύννεφα πυκνώσανε απειλητικά και ο ήλιος έχει χαθεί εντελώς.Βρέχει!Βρέχει πολύ!Και οι σταγόνες -περισσότερες τώρα- συνεχίζουν την ίδια πορεία,το ίδιο αυλάκι που δεν χάραξαν μόνες τους όμως.Τα χείλη μου παγωμένα,ίσα που διακρίνουν μια γεύση τώρα.Μια πικρή συνεχόμενη γεύση.Δεν είναι μόνο νερό αυτό που στάζει.Ένας κόμπος στο λαιμό ολοκληρώνει την εικόνα τούτη...κι όσο θυμάται..... Αρχίζει και κρυώνει.Μα η "βασσίλισα" με σταθερό ρυθμό διασχίζει την άσφαλτο σε άγνωστη τώρα πορεία.Σου δίνει την εντύπωση ότι αυτή οδηγεί....η "βασσίλισα"!Είναι ότι του απέμεινε.Την αγαπούσε τώρα όσο τίποτε άλλο.Ήταν ερωτευμένος μαζί της.Όχι γιατί έπρεπε να γίνει κάτι τέτοιο,αλλά γιατί δεν θα μπορούσε να νιώσει κάτι διαφορετικό.Την είχε ανάγκη και την χρειαζόταν πολύ.Χωρίς αυτήν θα είχε τρελαθεί.Αν δεν το είχε κάνει ήδη. Έρχονται εικόνες απο το παρελθόν.Ζωντανές,χρωματιστές εικόνες.Την θυμάται όμορφη,με σκούρα πυκνά μαλλιά -γοητευτικά σαν τη νύχτα-,δυναμική.Μα πάνω απ'όλα θηλυκή.Κι εκείνη η ματιά της!Δεν θα την ξεχάσει ποτέ.Τέτοια λάμψη!Τέτοιο πάθος!Όταν ανέβαιναν στην "βασσίλισα",τον αγκάλιαζε σφιχτά σαν να ήταν η τελευταία τους βόλτα.Διέσχιζαν μαζί γη και ουρανό,θάλλασες και αστέρια.Τα μακριά μαλλιά της ανέμιζαν στον αέρα.Θυμόταν που στήριζε το σαγόνι της στο δεξί του ώμο και ψιθύριζε "σ'αγαπώ....".Δεν το άκουγε,ο αέρας δεν τον άφηνε.Το ένιωθε όμως.Και συνέχιζε να κρυφοκοιτάζει απο τον καθρέπτη το πρόσωπό της.Πραγματικά αγγελικό!Το έκανε συχνά.Πόσο ευτυχισμένος ήταν.Μοιραστήκανε γέλια και δάκρυα,χαρές και λύπες.Γεννήθηκε ο ένας για τον άλλον.Θα πέθαινε ο ένας για τον άλλον.Πάντα μαζί....πάντα για πάντα. Και ήρθε ο χειμώνας.Και ήρθε μέρα βροχερή -τι σύμπτωση- λες και ήταν σήμερα,όλα υποχώρησαν,όλα κατέρρευσαν,όλα σκοτείνιασαν.Θλίψη!Δεν το θέλησε αυτος αλλά το τέρμα δόθηκε.Η ασπρόμαυρη καρό σημαία έπεσε και ο αγώνας τελείωσε.Σαν όνειρο,σαν οπτασία.Ήταν ο πιο όμορφος αγώνας,χωρίς όμως νικητές,χωρίς κύπελλα και βραβεία.Ζωντανές χρωματιστές εικόνες....σε σκούρο φόντο. Ο ουρανός συννεφοσκεπής ακόμα.Ο δρόμος ατελείωτος.Η βροχή σταμάτησε μα τα χείλη του υγρά.Αυτή η πικρή γεύση που ποτέ δεν μπόρεσε να ξεχάσει.Απο τότε...Κι αυτός ο κόμπος δεν λύθηκε.Δε λύθηκε ποτέ.Κοιτάει στους βρεγμένους καθρέπτες...τίποτα.Επίμονα.....Τίποτα.Μόνο δρόμος που φεύγει,βουνά που χάνονται,χιλιόμετρα που σβήνονται. Ένα φρενάρισμα.Στιγμές που πέρασαν απο μπροστά του χωρίς να τις καταλάβει.Πεσμένος κοιτάει την "βασσίλισα" που όμως έχει χάσει την όψη της.Φουσκώνει τα στήθη του,χαϊδεύει την "βασσίλισα" με το αριστερό του χέρι,κατεβάζει τους καθρέπτες προς τα κάτω.Κοιτάει γύρω του και τα βλέπει όλα διαφορετικά. Πονάει αλλά...χαμογελάει!Πόσο καιρό είχε να το κάνει!!! Ήθελα να αλλάξω πολλά στην διατύπωση αλλά σεβασμός στον δημιουργό Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
honda55551 442 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 19 , 2009 Αυτό είναι για την κρίση που μαστίζει τους πάντες Όλοι με τη σειρά μας θα φορέσουμε τα κουρέλια του ζητιάνου και τη βασιλική χλαμύδα όπως στον καθένα έχει ορίσει η ζωή. Όλοι θα περάσουμε κάτω απ'τη μηλιά,απ'τη συκιά απ'τη βελανιδιά λίγοι όμως θα΄ναι εφευρέτες λίγοι θα παίξουν τον ιούδα και λίγοι θα'ναι οι μάντεις. Όλοι ένας-ένας,δύο-δύο,τρείς-τρεις θα περάσουμε το ποτάμι και θ'ανέβουμε μόνοι μας στο ψηλό βουνό Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
