Jump to content
honda55551

Ποίηση

Recommended Posts

Κατω απο το σπιτι σου περνω....

και τηγανιζεις ψαρια....

Πετα μου ενα κεφτε.....

Ευχαριστω δεν καπνιζω....

:P

μπ@ δεν πας βημα

:wacko: περπαταγα,

και περασα κατω απο την μηλια

και επεσε ενα βερικοκο

μα το καρπουζι ηταν βαρυ

και εσπασε το παρπριζ απο το μηχανακι :wacko::wacko:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Το έλκηθρο, είναι ένα άχρηστο μέσον για το καλοκαίρι,

κι ώς γνωστόν, μετά το σεισμό και τη δυνατή βροχή,

βγαίνουν οι ψηλές σκιές των ανθρώπων με τα πολύχρωμα πάνινα παπούτσια,

και ο χορός τους που ξεκλειδώνει τις απορείες μας.

Καμία αιχμή για τις αυτοκρατορίες που χάθηκαν...

τωρα απλά και μόνο ηχεί ένας ρυθμός , γλυκός και ελαφρύς

και το ίδιο το γιαπωνέζικο σώμα μας.

Και το νερό? Αυτό που μπαίνει κάτω απο τις πόρτες

είναι απο τους πάγους που λιώνουν!

Λές να μεθύσω το βράδυ??? Δε γ@μιέται..........

Lost bodies !!!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Το έλκηθρο, είναι ένα άχρηστο μέσον για το καλοκαίρι,

κι ώς γνωστόν, μετά το σεισμό και τη δυνατή βροχή,

βγαίνουν οι ψηλές σκιές των ανθρώπων με τα πολύχρωμα πάνινα παπούτσια,

και ο χορός τους που ξεκλειδώνει τις απορείες μας.

Καμία αιχμή για τις αυτοκρατορίες που χάθηκαν...

τωρα απλά και μόνο ηχεί ένας ρυθμός , γλυκός και ελαφρύς

και το ίδιο το γιαπωνέζικο σώμα μας.

Και το νερό? Αυτό που μπαίνει κάτω απο τις πόρτες

είναι απο τους πάγους που λιώνουν!

Λές να μεθύσω το βράδυ??? Δε γ@μιέται..........

Lost bodies !!!

:think: ...ακόμα το ψάχνω

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Οταν θα υψώνεται ο ήχος

θα βγαίνει βίαια ένας στίχος

να συμπληρώσει το κενό

τ'άγνωστου κόσμου,το κενό

ενός ονείρου που θα με κρατήσει

παίζοντας άσχημα μαζί μου.

Νιώθω σαν φεύγω.....την πνοή σου

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ποιήματα που μελοποιήθηκαν με ροκ ήχο.

Ανδρείκελα -Καρυωτάκης (Υπόγεια Ρεύματα)

Πρέβεζα -Καρυωτάκης (Παπακωνσταντίνου)

Gala (Θα γλεντήσω κι εγώ μια νύχτα)-Καρυωτάκης (Magic de spell)

Γράμμα σε έναν ποιητή-Καβαδίας (Ζερβουδάκης)

Σάββατο, 31 Οκτώβρη-Σεφέρης (Μάσκες)

Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινοπώρου δείλι- Ουράνης (Διάφανα Κρίνα) .................. και και και πολλά άλλα

.....

Ήτανε βράδυ στο ποτάμι

κι η νύχτα με μαβιά παλάμη

ξέπλεκε κάθε της πλοκάμι

μες στο νερό που πόντιζε τη βαριά μας καρδιά

Ήταν το βράδυ ένα μετάξι

και στην ψυχή είχε βάλει τάξη

η σκέψη που όλα τα 'σωσε προτού να γεννηθούν

Κάποτε ανάβαν παραθύρια

κάποτε γέρναν τα γιοφύρια

και τα μουντά κι άναρθρα κτίρια

μας έδειχναν πως οι καρδιές χαλνούν ότι ποθούν

Μείναμε μόνοι δίχως γνώμη

ίσως μας πείραξε το ρόμι

που η νύχτα μητριά μας ποτίζει πυκνό

και μες στους δρόμους τα φανάρια

χορεύανε τρελά, σαν ζάρια

Πότε γοργά και πότε ανάρια

που κάποιο χέρι πέταγε λευκά απ' τον ουρανό

απο τα πιο αγαπημενα μου............ ;)

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Εφευρίσκω τον Θεο

φκειάχνω την θεωρία μου.

Ελπίζω για να

ξαλαφρώσω.

Αυθυποβολή

λέει η επιστήμη'

την πίστη μου.

Υπάρχω δεν υπάρχω

το ίδιο κάνει.

Για μένα ειναι

σημαντικό.

Δεν είμαι τελικα

το κέντρο του κόσμου.

Η ορφάνια σημαία

της εξορίας μου.....

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Σ'είδα τριντάφυλλο ν'ανθίζεις,

λέξεις να λες θείες μ'αρωματα

κάθε γιορτη να μου στολίζεις

με φόντο μύρια άλλα χρώματα.

Ήσουν εσύ που είχες φύγει

σαν άσωτη παραλλαγή,

χρόνια που νήμα ξετυλίγει

να βρω μιαν άκρη σιωπηλή.........

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

χχμμμ....Τώρα το βλέπω ετούτο εδώ πρώτη φορά...

Να ποστάρω κι εγώ ένα παλιό μου, να τιμήσω τις κυρίες?

Είναι το αγαπημένο μου και το μόνο καλό μου και το είχα γράψει για μιά φίλη σαν ευχαριστώ για την συμπαράσταση της :)

----------- Η κυρά της Ανατολής ------------

Έι, σύ κυρά, γιά πές μου...

Πρέπει νά'ναι όμορφο να στέκεσαι καταμεσίς του πελάγου ε?

Νά΄σαι η κυρά του κύματος καί να το στέλνεις 'λούθε...

καί κείνο, γιά χάρη τών ματιών σου, να χαδολογάει ακρογιάλια ανατολίτικα,

καί μ'ένα ρεσάλτο, να τα 'λαφρώνει απ' το χρώμα τ' ανατέλοντως ηλίου,

να το σμίξει μ' αίμα, να σιάξει το χρώμα των χειλιών σου....

Εί, σύ κυρά, για πές μου...

Πρέπει νά'ναι όμορφο, νά΄σαι κυρά στα μέρη κείνα ε?

Νά'σαι τ' αγέρα η κυρά και να τον μοιράζεις 'λούθε...

και κείνος, ν'αρπάζει από δώθε το δροσό, την κάψα από κείθε,

να 'ρθει βλαβικά, στην ποδιά σου να τ'αποθέσει,

να κάμεις χαρμάνι, αγέρι, να φουσκώνει τα πανιά, ενος πειρατή πρασινομάτη...

Έι, σύ κυρά, γιά πές μου...

Πρέπει νά'ναι όμορφο του λογισμού τ'άυλα ν'αγγίζεις ε?

Νά΄σαι η κυρά του χρόνου καί να κοιτάζεις 'λούθε...

καί να κάνεις τις όρντινες ορμήνεια, τα φιρμάνια ενα παρά,

και τους θρόνους προσανάματα σ'όσα ο νούς λογά...

Έι, σύ κυρά, γιά πές μου...

Πρέπει νά'ναι θάνατος να στέκεσαι καταμεσίς του πελάγου ε?

Κόντρα στη κόντρα του καιρού και σ'όσα θένε στο πάτο να σε δούν,

με μόνα στηρίγματα, νερό κι αλάτι κι ένα πέλαγο από πίστη...

Μα κυρά μου...φταίν τα κύματα, τα ξωτικά της ιστορίας,

που μόνο κείθε γεννούν, την Κυρά της Ανατολής...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
χχμμμ....Τώρα το βλέπω ετούτο εδώ πρώτη φορά...

Να ποστάρω κι εγώ ένα παλιό μου, να τιμήσω τις κυρίες?

Είναι το αγαπημένο μου και το μόνο καλό μου και το είχα γράψει για μιά φίλη σαν ευχαριστώ για την συμπαράσταση της :)

----------- Η κυρά της Ανατολής ------------

Έι, σύ κυρά, γιά πές μου...

Πρέπει νά'ναι όμορφο να στέκεσαι καταμεσίς του πελάγου ε?

Νά΄σαι η κυρά του κύματος καί να το στέλνεις 'λούθε...

καί κείνο, γιά χάρη τών ματιών σου, να χαδολογάει ακρογιάλια ανατολίτικα,

καί μ'ένα ρεσάλτο, να τα 'λαφρώνει απ' το χρώμα τ' ανατέλοντως ηλίου,

να το σμίξει μ' αίμα, να σιάξει το χρώμα των χειλιών σου....

Εί, σύ κυρά, για πές μου...

Πρέπει νά'ναι όμορφο, νά΄σαι κυρά στα μέρη κείνα ε?

Νά'σαι τ' αγέρα η κυρά και να τον μοιράζεις 'λούθε...

και κείνος, ν'αρπάζει από δώθε το δροσό, την κάψα από κείθε,

να 'ρθει βλαβικά, στην ποδιά σου να τ'αποθέσει,

να κάμεις χαρμάνι, αγέρι, να φουσκώνει τα πανιά, ενος πειρατή πρασινομάτη...

Έι, σύ κυρά, γιά πές μου...

Πρέπει νά'ναι όμορφο του λογισμού τ'άυλα ν'αγγίζεις ε?

Νά΄σαι η κυρά του χρόνου καί να κοιτάζεις 'λούθε...

καί να κάνεις τις όρντινες ορμήνεια, τα φιρμάνια ενα παρά,

και τους θρόνους προσανάματα σ'όσα ο νούς λογά...

Έι, σύ κυρά, γιά πές μου...

Πρέπει νά'ναι θάνατος να στέκεσαι καταμεσίς του πελάγου ε?

Κόντρα στη κόντρα του καιρού και σ'όσα θένε στο πάτο να σε δούν,

με μόνα στηρίγματα, νερό κι αλάτι κι ένα πέλαγο από πίστη...

Μα κυρά μου...φταίν τα κύματα, τα ξωτικά της ιστορίας,

που μόνο κείθε γεννούν, την Κυρά της Ανατολής...

:worthy::worthy::worthy:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Αυτό ειναι για την Νατασα....καθόμουν αυτές τις μέρες στις διαδρομές μας και παρακολουθούσα την οδήγησή της....

Δε θα 'θελα να μοιάζω στο κοπάδι

των πουλιών που πετάνε

σ'αυτό το νοσταλγικό δειλίνο

στυς δρόμους τ'ουρανού.

Ένα πουλί μονάχα απ'το

κοπάδι αυτό θέλω να'μαι!

:_thumbsup:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Αυτό ειναι για την Νατασα....καθόμουν αυτές τις μέρες στις διαδρομές μας και παρακολουθούσα την οδήγησή της....

Δε θα 'θελα να μοιάζω στο κοπάδι

των πουλιών που πετάνε

σ'αυτό το νοσταλγικό δειλίνο

στυς δρόμους τ'ουρανού.

Ένα πουλί μονάχα απ'το

κοπάδι αυτό θέλω να'μαι!

:_thumbsup:

:_thumbsup: :_thumbsup:

Ευχαριστω πολυ Αντρεα!!!

Τροποποιήθηκε από τον Miyu

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ενα για εμένα,την Miyu....και νομίζω πάει και στον giorgoBMW αυτό

Ασε με να ξεκουραστώ

λίγο σήμερα.

Μη με φορτώνεις

καινούργιες υποχρεώσεις.

Ασε με να κάνω οτι μπορω.

Μην περιμένεις θαύματα,

ποιήματα γράφω.

Μην χαλάς τις απόψεις μου

για τον κόσμο.

Ειναι δύσκολο να πώ

πως βρήκα άλλες.....

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Ενα για εμένα,την Miyu....και νομίζω πάει και στον giorgoBMW αυτό

Ασε με να ξεκουραστώ

λίγο σήμερα.

Μη με φορτώνεις

καινούργιες υποχρεώσεις.

Ασε με να κάνω οτι μπορω.

Μην περιμένεις θαύματα,

ποιήματα γράφω.

Μην χαλάς τις απόψεις μου

για τον κόσμο.

Ειναι δύσκολο να πώ

πως βρήκα άλλες.....

:_thumbsup: :_thumbsup: ξέρεις να διαβάζεις τους ανθρώπους...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Ενα για εμένα,την Miyu....και νομίζω πάει και στον giorgoBMW αυτό

Ασε με να ξεκουραστώ

λίγο σήμερα.

Μη με φορτώνεις

καινούργιες υποχρεώσεις.

Ασε με να κάνω οτι μπορω.

Μην περιμένεις θαύματα,

ποιήματα γράφω.

Μην χαλάς τις απόψεις μου

για τον κόσμο.

Ειναι δύσκολο να πώ

πως βρήκα άλλες.....

:_thumbsup: .............

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Σε ενα καραβι πηρανε

το μανωλιο για μουτσο

και βγηκε ενα σκυλοψαρο

και του φαγε.....

το δαχτυλο!

:grin:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Σε ενα καραβι πηρανε

το μανωλιο για μουτσο

και βγηκε ενα σκυλοψαρο

και του φαγε.....

το δαχτυλο!

:grin:

:lol: :lol:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Το αυριο δεν το χει εξασφαλίσει ποτέ κανείς

Τιποτα και κανένας δεν είναι δεδομένα

Αν ξεραμε οτι το τέλος παραμονευει ανα πάσα στιγμή

Αν ηξερα οτι οταν αποχαιρετας καποιον ηταν η

τελευταια φορά που θα τον αγγάλιαζα σφιχτά και θα

τον φιλαγα ξανα΄και ξανά.

Αν ήξερα οτι δεν θα ξανακουγα τις φωνές των

αγαπημένων μου, θα τις ηχογραφούσα για να

τις ακούω ξανά και ξανά.

Αν ήξερα οτι σε μια στιγμή θυμού και διαφωνίας

δεν θα προλάβαινα να πω συγνώμη θα κατάπινα

τον εγωισμό ξανά και ξανά.

Αν ήξερα οτι ήταν οι τελευταίες μέρες μου

θα λεγα πάντα αυτό που νίωθω και κάθε μερα

"΄σ'αγαπω" στους αγαπημένους και δεν θα

υπέθετα ανόητα , οτι το ξέρουν ήδη.

Γι αυτο ο καθενας μας οτι μπορει να κάνει

να το κάνει ΣΗΜΕΡΑ γιατι το αυριο μπορεί να

μην έρθει ποτέ.

Τροποποιήθηκε από τον eroden

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Το αυριο δεν το χει εξασφαλίσει ποτέ κανείς

Τιποτα και κανένας δεν είναι δεδομένα

Αν ξεραμε οτι το τέλος παραμονευει ανα πάσα στιγμή

Αν ηξερα οτι οταν αποχαιρετας καποιον ηταν η

τελευταια φορά που θα τον αγγάλιαζα σφιχτά και θα

τον φιλαγα ξανα΄και ξανά.

Αν ήξερα οτι δεν θα ξανακουγα τις φωνές των

αγαπημένων μου, θα τις ηχογραφούσα για να

τις ακούω ξανά και ξανά.

Αν ήξερα οτι σε μια στιγμή θυμού και διαφωνίας

δεν θα προλάβαινα να πω συγνώμη θα κατάπινα

τον εγωισμό ξανά και ξανά.

Αν ήξερα οτι ήταν οι τελευταίες μέρες μου

θα λεγα πάντα αυτό που νίωθω και κάθε μερα

"΄σ'αγαπω" στους αγαπημένους και δεν θα

υπέθετα ανόητα , οτι το ξέρουν ήδη.

Γι αυτο ο καθενας μας οτι μπορει να κάνει

να το κάνει ΣΗΜΕΡΑ γιατι το αυριο μπορεί να

μην έρθει ποτέ.

Α ρε Ανθη.......αφου βγηκατε ζωντανες απο εκει μεσα....... μην λες τιποτα...

Κοιτα μπροστα :_thumbsup:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Κι αυτό για μένα...έτσι...γιατί είμαι κάπως απόψε....

------ Τα "γιατί" τα πελαγίσια --------

Εγώ, με το θαλασσινό κορμί και την κάψα της αρμύρας,

καλώ εσέ Ποσειδώνα,, θαλασσοκράτορα πατέρα,

αφέντη των στοιχειών, γεννήτορα των μύθων

στρατάρχη των κυμάτων, και κύρη του βυθού,

Καλώ σε, και ζητώ, ο,τι ξέχασες, για προίκα να μου δώσεις

Εγώ, παιδί του πελάγου και της κουβέρτας

Καλώ εσέ άι Νικόλα τ' ουρανού,

εσέ που βάτεψες την θάλασσα, κι έσπειρες όντα απο μπλέ,

με τ'αλάτια να καίνε την καρδιά,

το ιώδιο να βάφει τα μαλιά

και στα μάτια, φώσφορο της μάνας θάλασσας, να φεγγοβολά

Καλώ σε και ζητώ σε, να γίνεις ήλιος, στις πεντάρφανες ανατολές μου

Εγώ, σπαθί και θώρακας, σφάγιο και σφάχτης

καλώ εσέ, αδερφέ μου αγιώργη, ακόλουθε και ηγέτη

εσέ σύντροφε μαχών δικών, αδίκων και δικαίων

που με σάριζα αλεξανδρινή, φονεύεις δράκους και στοιχειά,

κι όλα του νου μας τα εκτρώματα

Καλώ σε, και ζητώ, να φορέσεις στην ματιά μου, όσα τ' ατσάλι μου φορά.

Εγώ, ορφανός, δάσκαλος και μαθητής

καλώ εσέ, Αθηνά κυρά, αφέντρα της ορμής και δούλα της σοφίας

άσκιαχτη Θεά , πό'χεις κρυμένο ξίφος, μέσα στων αιώνων το βιβλίο

δέσποινα της νύχτας, ορμηνεύτρα ματιών χαμένων, στα ?γιατί? τα πελαγίσια.

Καλώ σε, και ζητώ, κάτι να μ' αγγίζει, όταν στο σύμπαν μου βουτώ

Εγώ, βράχος, δέσμιος στο βράχο,

καλώ εσέ, Προμηθέα άλλε μου εαυτέ,

θνητέ, π'έγινες θεός, σαν μοίραζες φωτιά, γέννα της καρδιάς σου,

Καλώ σε και ζητώ, με εμέ να μοιραστείς,

όσα , με της ψυχής σου αίμα, σου 'μάθαν οι αιώνες

Κι είναι μόνο η ματιά μου που τολμά να σε ρωτά,

πως να αντέχω, καρδιάς ξεριζωμώ κάθε π' αλλάζει μέρα

Κι είναι καρδιάς απομεινάρια, κείνα που ρωτούν,

γιατί? κάθε νύχτα νέος θάνατος γεννιέται, σαν οι φύτρες της νεκρής, νέα καρδιά γεννούν

Εγώ, γεννημένος εδώ, μα φερμένος απ' αλλού,

μόνος, κάτοικος ενός σύμπαντος μικρού,

Καλώ εσέ, Θεέ, εσέ, π'άλλοι σ' είπαν Δία, άλλοι Αλάχ,

κι άλλοι Βούδα κι Άμων Ρά

Καλώ σε και ζητώ, να μου δώσεις ότι δεν έδωσες ποτέ,

καλώ σε, να μου δώσεις το ?γιατί?..........

Τροποποιήθηκε από τον helonaracer

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Μικρή νεράιδα απο πιο παραμύθι

δραπέτευσες για να κάνεις

επιτυχία τα όνειρα

του νεαρού εμπόρου,

που πουλάει τα πάντα

για να σ'έχει

στολίδι στην επικράτειά του

ποντάροντας στα πολύχρωμα

όνειρά σου

που ταξιδεύουν σε βυθούς

ευτυχίας και ανίας

στην παραζάλη

ενός παιχνιδιού ταχύτητας..........

Χρεωμένη στα όνειρά σου

και στο τίποτα

πέρασες μπροστά μου

μια νύχτα του Ιούνη

με φόβο και αυταρέσκεια

συζητώντας με το άπειρο,

συνωμοτώντας

με την απουσία σου.........

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...