Μνήμες.

[Πόρθος 159]

Δηλαδή δεν είναι αντικειμενική... Ή είναι λίγο πραγματική? Ρε Θανάση, μην υπεκφεύγεις, η απάντησή σου είναι καμουφλαρισμένη... Είπατε μια κουβέντα για την πηγή. Δεκτόν.

Τελικά είναι λάθος? Λέει ψέματα ο ανθρωπος? Λέει ψέματα η πηγή? Δεν έγιναν καθόλου έτσι τα γεγονότα ? Δεν μπορώ να καταλάβω από την απάντησή σου...

Θανάση περιμένω....

[black_hawk 573]

Θανάση περιμένω....

Ειπα να πει και κανενας αλλος, μην μονοπωλουμε την κουβεντα!

Any way, αν μπουμε στο τριπακι "Η μια πλευρα λεει αυτο και η αλλη το αλλο, αρα η αληθεια ειναι καπου στη μεση" ξερεις που φτανουμε?

Στο σημειο να'ρθω να σε κλεψω, και μετα στο διακαστηριο, εσυ να καταγγελλεις την κλοπη, εγω με τη σειρα μου να λεω οτι εσυ μ'έκλεψες, και ετσι να'ρχομαστε στα ισα! Ωραιο ε? Ποιος ωφελειται απ'αυτη την πρακτικη, αρα την ακολουθει???

Ας αρκουμαστε λοιπον, στους νεκρους και, κυριως! σ'αυτο που ΣΥΣΣΩΜΟΣ! ο πολιτικος κοσμος της χωρας, ανεξαρτητως χρωματος ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ! (Εκτος και αν η αληθεια κατοικοεδρευει κατα ΕΑΤ-ΕΣΑ μερια!)

[Πόρθος 159]

Μιχάλης Γουνελάς

Πείτε μου, πώς βρεθήκατε, πώς ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία που σας ανακαλέσανε τις άδειες.

Εκείνο το βράδυ ανεκλήθησαν όλοι οι αξιωματικοί στη μονάδα. Εγώ έτυχε να πάω πρώτος μέσα στη μονάδα. Δεν θυμάμαι τώρα τι ώρα ακριβώς ήταν, πάντως ήταν βράδυ. Μπαίνοντας μέσα είδα ότι μπροστά στην πύλη είχε ορθωθεί μια φάλαγγα πέντε αρμάτων. Μέχρι να αλλάξω και να βάλω τη στολή μου τα άρματα είχαν φύγει από κει. Κανείς δεν μου είπε πού θα πάω, απλώς μου είπαν ότι θα συναντήσεις τον υπεύθυνο της ΑΣΔΕΝ, τον βοηθό επιτελάρχου τον Συνταγματάρχη Γεμανή.

Ξεκινώντας, υπέθεσα ότι τα άρματα θα πήγαιναν στο επιτελείο για λόγους ασφαλείας. Πηγαίνοντας προς τα εκεί όμως με το ΙΧ αυτοκίνητο ενός στρατιώτη, είδα ότι δεν υπήρχαν άρματα. Κάποιος πολίτης στο δρόμο μας πληροφόρησε ότι είδε άρματα στη συμβολή των οδών Μεσογείων και Φειδιππίδου.

Επιστρέφοντας λοιπόν, τα βρήκα. Από κει λοιπόν ξεκινήσαμε και κατευθυνθήκαμε στο Πολυτεχνείο, όπου και φτάσαμε, δεν θυμάμαι ακριβώς ώρες, έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια τώρα. Εκείνη την ώρα ορθώσαμε τα άρματα απέναντι και περιμέναμε δυο - τρεις ώρες περίπου και σε αυτό το διάστημα γίνανε διαπραγματεύσεις με εκπροσώπους των φοιτητών, μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής, που τους επετράπη και βγήκαν έξω και οι διαπραγματεύσεις αυτές έγιναν στον προθάλαμο του ξενοδοχείου ΑΚΡΟΠΟΛ. Οι εκπρόσωποι δήλωσαν ότι δεν ελέγχουν απόλυτα την κατάσταση, ότι θέλουν κι αυτοί να λήξει αυτή η ιστορία αλλά να λήξει βέβαια ειρηνικά και αναίμακτα και προτάθησαν από όλους διάφορες λύσεις, για να ανοίξει η πύλη του Πολυτεχνείου. Εξ όλων των λύσεων οι οποίες επροτάθησαν, σαν πλέον πρόσφορη εκρίθη να ανοίξει η πύλη με την ενέργεια ενός άρματος μάχης. Δεν θυμάμαι ποια πλευρά έκανε αυτή την πρόταση, η οποία τελικώς έγινε αποδεκτή. Μόλις έγινε αυτό, εγώ πήγα απέναντι από την πύλη, έφερα ένα άρμα απέναντι από την πύλη και ένας από τους τρεις εκπροσώπους των φοιτητών, δεν θυμάμαι ποιος ήταν ακριβώς, με έναν τηλεβόα ειδοποίησε τον κόσμο ο οποίος ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο, να απομακρυνθεί από την πύλη, γιατί θα πέσει η πόρτα. Ανέβηκα κι εγώ ο ίδιος επάνω στο άρμα και σιγά - σιγά ξεκινήσαμε και ρίξαμε την πύλη. Πίσω από την πύλη δεν υπήρχε κανένας. Υπήρχαν μόνο δύο αυτοκίνητα τα οποία και κατεστράφησαν και δεν τραυματίστηκε ούτε σκοτώθηκε κανείς.

Η μόνη η οποία τραυματίστηκε ήταν κάποια κυρία ονόματι Ρηγοπούλου, η οποία δεν ήρθε καθόλου σε επαφή με το άρμα, τραυματίστηκε υποθέτω από διάφορα αντικείμενα τα οποία εκσφενδονίστηκαν μακριά κατά την πτώση του άρματος και η πλησιέστερη απόσταση που ήρθε η εν λόγω κυρία με το άρμα ήταν τουλάχιστον δεκαπέντε μέτρα. Τώρα εάν τραυματίστηκε πολύ ή εάν τραυματίστηκε λίγο, δεν το ξέρω. Μετά άνοιξε βέβαια η πόρτα του άρματος, μπήκε μέσα αυτό, άρχισαν να βγαίνουν οι φοιτητές. Εκεί τελειώνει ο ρόλος ο δικός μας.

Βέβαια, είχε προηγηθεί συμφωνία ότι δεν θα τους πειράξει κανείς τους φοιτητές και οι δυνάμεις των καταδρομών και των πεζοναυτών, οι οποίες ευρίσκοντο εκτός Πολυτεχνείου, έφτιαξαν έναν διάδρομο μέσα από τον οποίο περνούσαν οι φοιτητές και μπόρεσαν έτσι να φύγουν με ασφάλεια. Απομακρυνόμενοι βέβαια από το χώρο του Πολυτεχνείου, δεν ξέρω τι απέγινε. Δεν ξέρω η Αστυνομία ίσως κάπου αλλού να τους την είχε στήσει. Αυτή είναι η όλη ιστορία σχετικά με την πύλη.

Υπήρξε συμφωνία των εκπροσώπων των φοιτητών για να πέσει η πύλη ;

Βεβαίως! Συναποφασίστηκε. Εκρίθη ως η πλέον πρόσφορη λύση και συναποφασίστηκε. Δεν θυμάμαι ποια πλευρά το πρότεινε. Δεν το θυμάμαι. Αλλά εκρίθη ως η πλέον πρόσφορη και η πλέον ακίνδυνη λύση.

Γιατί έπρεπε να γίνει; Γιατί δεν μπορούσε να ανοίξει η πόρτα ή οι πλαϊνές πόρτες;

Όταν φτάσαμε στο Πολυτεχνείο, εκείνη την ώρα είχε γίνει κάποια συμφωνία με κάποιους άλλους, πιθανόν με την Αστυνομία και είχε ανοίξει μια παράπλευρη πόρτα από την οποία βγήκε ένας αριθμός εγκλείστων, εκατό - διακόσιοι, δεν ξέρω πόσοι. Αλλά κάποιοι από το εσωτερικό του Πολυτεχνείου αντέδρασαν, την έκλεισαν την πύλη και εν συνεχεία δεν επέτραπαν σε κανέναν να βγει. Γι΄ αυτό λοιπόν, έπρεπε να ανοίξει κάποια δίοδος απέξω. Δεν υπήρχε άλλη λύση να εκτονωθεί η κατάσταση και να φύγουν από μέσα.

Αλλά η πύλη αυτή εκ των υστέρων χρησιμοποιήθηκε για να βγει ο κόσμος;

Όχι, γιατί έπεσε η κεντρική. Βγήκαν όλοι από την κεντρική. Από κει βγήκαν όλοι, από την κεντρική πύλη, διότι κατέρρευσε. Έπεσε, άνοιξε. Και από κει βγήκαν εν συνεχεία όλοι όσοι ήσαν μέσα.

Γιατί δεν μπορούσαν οι φοιτητές να την ανοίξουν την πόρτα;

Γιατί κάποιοι αντιδρούσαν από μέσα. Υπήρχαν ομάδες περιφρούρησης οι οποίοι δεν ήθελαν, δεν ξέρω για ποιους λόγους, αλλά δεν ήθελαν να εκτονωθεί η κατάσταση δηλαδή. Και τους εμπόδιζαν δια της βίας να βγουν.

Πείτε μου κάτι, εσείς είχατε την ευθύνη, δίνατε διαταγές για τα άρματα; Ποια ήταν η δική σας αρμοδιότητα;

Εγώ ήμουν επικεφαλής των αρμάτων, των πέντε αρμάτων τα οποία πήγαν στο Πολυτεχνείο.

Όταν φτάνατε στο Πολυτεχνείο υπάρχουν πυροβολισμοί, ποιο είναι το κλίμα;

Όχι. Δεν υπήρχαν πυροβολισμοί. Αντιθέτως αυτές τις δυο - τρεις ώρες που μείναμε εκεί απέξω από το Πολυτεχνείο, μέχρι να αποφασιστεί να πέσει η πύλη, συζητούσαμε από τα κάγκελα με τον κόσμο που ήταν μέσα. Και συζητούσαμε σε φιλικό κλίμα. Αλλά και από τις καταθέσεις, εάν πάρετε και διαβάσετε τις καταθέσεις της δίκης, θα δείτε ότι παράπονο με το στρατό δεν είχε κανείς από εκείνους οι οποίοι ευρίσκοντο μέσα. Ο στρατός τήρησε την υπόσχεση την οποία έδωσε. Ότι θα βγει ο κόσμος έξω χωρίς να πειραχθεί κανένας. Και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι τουλάχιστον εκεί μπροστά στην πύλη του Πολυτεχνείου και όπου υπήρχε παρουσία στρατού, δεν υπήρξε καμία βιαιοπραγία.

Το κλίμα μέσα στο στρατό πώς ήταν απέναντι στους φοιτητές; Είχε γίνει κάποια προσπάθεια φανατισμού των αξιωματικών;

Όχι, καμία. Καμία προσπάθεια. Κατεβήκαμε για να παίξουμε το ρόλο του διαιτητού μεταξύ φοιτητών και Αστυνομίας. Δεν υπήρξε κανένας φανατισμός, ούτε και καμία βέβαια ανθρωποκτόνος πρόθεσις. Διότι εάν υπήρχε, καταλαβαίνετε ότι θα υπήρχαν εκατόμβες θυμάτων.

Εσείς από ποιον παίρνατε διαταγές;

Από τον κ. Γιοβάνη.

Ποια ήταν ακριβώς η διαταγή;

Η διαταγή ήταν να ανοίξουμε δίοδο για να μπορέσουν να βγουν έξω οι φοιτητές. Όταν λέμε διαταγή μη φανταστείτε ότι εδόθη διαταγή όπως δίνεται στις επιχειρήσεις. Διάλογο κάναμε.

Οι φοιτητές ήρθαν και σας ζητήσανε να γίνουν διαπραγματεύσεις;

Είχε προηγηθεί, δεν ξέρω. Όταν πήγαμε εμείς αυτά είχαν όλα ήδη συμφωνηθεί και δεν το ζητήσανε από μας. Δεν ξέρω ποιοι συμφώνησαν και με ποιους έγινε η συμφωνία να βγουν οι τρεις εκπρόσωποι έξω προκειμένου να βρεθεί κάποια λύση.

Στις διαπραγματεύσεις είναι οι εκπρόσωποι των φοιτητών, εσείς και ποιοι άλλοι ακόμα;

Και η Αστυνομία, δεν θυμάμαι να υπήρχαν άλλοι. Στον προθάλαμο του ΑΚΡΟΠΟΛ.

Εκείνες τις ώρες επικρατεί χάος, φωνάζουν από τα μεγάφωνα; Ποια είναι η εικόνα;

Ναι, ακούγονται συνθήματα μέσα από το Πολυτεχνείο, ο Ραδιοφωνικός σταθμός λειτουργεί, υπήρχε χάος, οπωσδήποτε υπήρχε χάος. Αλλά, παρόλα ταύτα όμως, οι διαπραγματεύσεις και η προσπάθεια να βρεθεί μία λύση να εκτονωθεί η κατάσταση συνεχίζετο, παρά το χάος που υπήρχε.

Κάποια στιγμή κάνουν εκκλήσεις τα μεγάφωνα στους φαντάρους. Αυτό τι επίδραση έχει σε σας;

Κοιτάξτε να δείτε, εάν είχαμε ανθρωποκτόνο πρόθεση, οπωσδήποτε αυτές οι εκκλήσεις θα έπιαναν τόπο. Μα, εμείς σας είπα, ότι πήγαμε για να κάνουμε τον διαιτητή. Δεν είχαμε σκοπό να σκοτώσουμε κανέναν. Αντιθέτως, πήγαμε να βοηθήσουμε ούτως ώστε να μην υπάρξουν θύματα. Αυτή την απήχηση είχαν αυτές οι εκκλήσεις επάνω μας.

Αλλά υποθέτω ότι για να καλέσουν και το στρατό, θα πρέπει η κατάσταση να είχε ξεφύγει από τον έλεγχο της Αστυνομίας.

Οπωσδήποτε. Οπωσδήποτε και είχε ξεφύγει.Βεβαίως και είχε ξεφύγει. Ήθελε πολύ λεπτούς χειρισμούς. Μία εσφαλμένη ενέργεια, θα μπορούσε να οδηγήσει σε αιματοχυσία. Εγώ πιστεύω ότι ο στρατός συνέβαλε στο να μην έχουμε περαιτέρω αιματοχυσία.

Μετά που πέφτει η πύλη τι γίνεται;

Μπήκα μέσα στο Πολυτεχνείο, κάποιος φοιτητής ήρθε δίπλα μου και προσεφέρθη να με ξεναγήσει στο χώρο. Πήγα λοιπόν και επισκέφθηκα τους διάφορους χώρους, με πήγε στον Ραδιοφωνικό σταθμό, με πήγε σε μια εσωτερική αυλή η οποία υπάρχει. Μέχρι να τελειώσει αυτή η ξενάγηση, το Πολυτεχνείο είχε αδειάσει όταν βγήκα έξω.

Οπότε επιστρέψατε;

Επέστρεψα στη μονάδα μου.

Σας έδωσαν καμιά διαταγή τις επόμενες μέρες να βγείτε έξω ξανά στους δρόμους;

Εγώ δεν ξαναβγήκα έξω.

Στη δίκη γιατί νομίζετε ότι σας κατηγόρησαν;

Εγώ πήγα κατηγορούμενος για τρεις ανθρωποκτονίες. Διότι κάποιος κατέθεσε και είπε ότι σε ένα από τα αυτοκίνητα τα οποία ευρίσκοντο πίσω από την πύλη και το οποίο κατεστράφη, ευρίσκοντο μέσα τρεις άνθρωποι. Ως απεδείχθη, δεν υπήρχε κανείς. Ο Εισαγγελέας πρότεινε επτά μήνες φυλάκιση, το δικαστήριο μου επέβαλε δέκα οκτώ και ο Άρειος Πάγος μετά από αναίρεση έκανε την ποινή επτά ή οκτώ μήνες, δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή ακριβώς.

Κι εσείς υπηρετήσατε δεκατρείς μήνες;

Κάθισα δεκατρείς μήνες, γιατί η απόφαση επί της αναιρέσεως καθυστέρησε να βγει. Ενώ η ποινή μου ήταν επτά ή οκτώ μήνες, δεν θυμάμαι ακριβώς.

Κορυδαλλό δηλαδή;

Κορυδαλλό.

Όπου ήταν κι άλλοι;

Ήμασταν όλοι μαζί. Ήμασταν μία πτέρυγα, δεν θυμάμαι ποια πτέρυγα ακριβώς ήταν, ήμασταν σαράντα - πενήντα.

Εκεί σας δόθηκε η ευκαιρία να μάθετε κάποια πράγματα παραπάνω για τα παρασκήνια από τους άλλους αξιωματικούς ή πολιτικούς;

Όταν λέτε παρασκήνια, τι εννοείτε;

Εννοώ για το αν παίχτηκαν κάποια πολιτικά παιχνίδια γύρω από το Πολυτεχνείο, εννοώ για τη διαμάχη.

Πολλές υποθέσεις, αλλά τίποτα το βέβαιο. Δεν ξέρω. Δεν ξέρω ποιος υποκίνησε αυτή την κατάσταση. Πιστεύω ότι ξεκίνησε αυθόρμητα και από ένα σημείο και μετά από κάποιους χειραγωγήθηκε. Τώρα ποιοι ήταν αυτοί δεν έχω υπόψη μου. Δεν μπορώ να σας πω με βεβαιότητα.

Γιατί χρεώνανε δηλαδή τη μονάδα σας στον Ιωαννίδη;

Κοίταξε να δεις, δεν νομίζω ότι ο Ιωαννίδης ήταν υπεύθυνος. Διότι δεν υπήρξαν στοιχεία τουλάχιστον. Κατά τη διάρκεια της δίκης, εγώ δεν επείσθην ότι ήταν ο Ιωαννίδης υπεύθυνος. Ούτε νομίζω ΄ότι τον συνέφερε. Γιατί ο Ιωαννίδης είχε στο μυαλό του μετά μία εβδομάδα να κάνει πραξικόπημα, να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο. Δεν τον συνέφερε να μαζευτούν μονάδες τις οποίες δεν ήλεγχε στην Αττική, εκείνη την εποχή. Δεν νομίζω ότι αυτός ήταν εκείνος ο οποίος υποκίνησε την κατάσταση. Δεν το νομίζω.

Απλώς πιστεύετε ότι είχε ξεφύγει από όλους κάποιο…;

Ακριβώς, αυτό πιστεύω. Όλα αυτά τα γεγονότα ξεκίνησαν, κανείς δεν τα εκτίμησε σωστά από την αρχή και κάποια στιγμή διογκώθηκε η κατάσταση και αιφνιδίασε τους πάντες. Έτσι πιστεύω ότι έγινε.

Δεν υπήρχε όμως κάποιο κλίμα μέσα στο στρατό εναντίον των φοιτητών;

Όχι, όχι. Στο στρατό δεν υπήρχε κλίμα εναντίον των φοιτητών, γιατί να υπάρχει εναντίον των φοιτητών; Μην νομίζετε ΄ότι όσοι υπηρετούσαν στο στρατό ήταν άβουλα όντα και μίσθαρνα όργανα κάποιου καθεστώτος, προς Θεού. Ο καθένας είχε τις ιδέες του, τις αντιλήψεις του, όλοι είχαμε συγγενείς φοιτητές. Για ποιο λόγο να υπάρχει; Και αυτό απεδείχθη τουλάχιστον, γιατί σας είπα και πάλι ότι εάν δεν ΄ήταν ο στρατός στο Πολυτεχνείο θα είχαμε περισσότερη αιματοχυσία. Θα είχε εκτραπεί εντελώς η κατάσταση.

Υπήρξε όμως συμμετοχή του στρατού στις αιματοχυσίες τις επόμενες μέρες.

Υπήρξε. Υπήρξε, αλλά δεν πιστεύω ότι υπήρξε από πρόθεση. Υπήρξε από αδέσποτες σφαίρες κυρίως, διότι κάπου χάθηκε ο έλεγχος φαίνεται. Αυτός ήταν ο λόγος, έτσι πιστεύω. Δεν πιστεύω ότι ήταν από πρόθεση.

Ίσως και από φόβο.

Όχι από φόβο, δεν νομίζω από φόβο ότι ήταν. Απλώς εχάθη ο έλεγχος, διεσπάσθησαν τα τμήματα, διασκορπίστηκαν και οι διοικητές δεν είχαν τον έλεγχο των τμημάτων τους

Εσείς όταν ήσασταν εκεί μπροστά, δεν έχετε αγωνία για το τι θα γίνει; Ποια είναι τα προσωπικά σας συναισθήματα;

Δεν είχα καμία αγωνία, διότι πίστευα ότι όλα θα πάνε καλά. Έτσι πίστευα. Και γιατί ήλεγχα απόλυτα την κατάσταση. Ως ότου τουλάχιστον με αφορούσε. Και γι' αυτό ανέβηκα και ο ίδιος επάνω στο άρμα, ούτως ώστε να μην γίνει κάποια ενέργεια που δεν θα ήθελα να γίνει. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο οδηγός του άρματος βλέπει;

Βεβαίως βλέπει.

Έβλεπε πού πάει.

Ναι, αλλά δεν είναι μόνο ότι βλέπει ο οδηγός του άρματος, είναι ότι έβλεπα κι εγώ από πάνω και είχα ενδοεπικοινωνία με τον οδηγό. Και τον κατηύθυνα ανά πάσα στιγμή. Πέραν αυτού, υπήρχε κι ένας ανθυπασπιστής δίπλα, που τον είχα τοποθετήσει εγώ, ο οποίος πήγαινε πεζός δίπλα στο άρμα, ούτως ώστε να υπάρχει υπερ-εξασφάλιση.

Εάν τώρα, μετά από 29 χρόνια, ξαναβλέπατε τα πράγματα, τι νομίζετε ότι θα μπορούσατε να είχατε κάνει κάτι διαφορετικό;

Δεν νομίζω. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να είχα κάνει κάτι το διαφορετικό. Πιστεύω ότι ενήργησα με την σύνεση που επέβαλε η θέση μου και η ηλικία μου. Δεν έχω τύψεις συνειδήσεως, γιατί πιστεύω ότι συνέβαλα κι εγώ στο να μην λάβει μεγαλύτερη έκταση η αιματοχυσία. Αυτό πραγματικά το πιστεύω.

Επομένως, η καταδίκη σας από μια άποψη είναι άδικη.

Δεν θα κρίνω αποφάσεις δικαστηρίων, δεν ξέρω.

Ωραία, αυτά ήθελα να σας ρωτήσω και κάτι τελευταίο: Είχε κυκλοφορήσει τότε, διαβάζοντας τη δίκη μέσα από τις εφημερίδες, όχι τα πρακτικά, ότι αυτό το σχέδιο ήταν στα πλαίσια κάποιου σχεδίου "κεραυνός" ή κάτι τέτοιο. Υπήρχε κάποιο γενικότερο σχέδιο κινητοποίησης;

Μην ακούτε τι λένε. Η επιχείρηση δεν ήταν προσχεδιασμένη. Αιφνιδιάστηκαν οι πάντες. Και σας είπα ότι ξεκίνησα από το Γουδί που ήταν το στρατόπεδο, χωρίς να ξέρω πού πηγαίνω και χωρίς σαφείς οδηγίες. Δεν ήταν προσχεδιασμένο.

Και τις οδηγίες τις παίρνετε όταν φτάνετε στο χώρο;

Από τον Συνταγματάρχη Γιοβάνη, όταν το συνάντησα στην συμβολή Φειδιππίδου και Μεσογείων, όπως σας είπα. Ούτε κι αυτός ήξερε τι γινόταν εκεί κάτω. Όταν πήγαμε εκεί επί τόπου, κάναμε εκτίμηση της καταστάσεως και είδαμε τι γίνεται.

Άρα, εσείς στην ουσία αποφασίσατε. Δεν υπήρχε κάποιος άλλος που να αποφασίσει για τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης.

Όχι βέβαια. Εμείς αποφασίσαμε.

Κάνοντας τις διαπραγματεύσεις με τους φοιτητές, δεν ενημερώνατε κάποιον;

Δεν ενημερώναμε κανέναν. Εγώ τουλάχιστον δεν ενημέρωνα κανέναν. Και μπορώ να σας πω ότι ο Γιοβάνης ήταν αξιωματικός του Πεζικού. Εγώ του επέβαλα την άποψή μου παρόλο που ήταν ανώτερος από μένα. Ήταν εκ φύσεως ήσυχος άνθρωπος, άνθρωπος χαμηλών τόνων και μπορώ να πω ότι αυτός αγωνιούσε πολύ περισσότερο από όσο αγωνιούσαν όλοι οι υπόλοιποι. Εγώ ήμουν πιο ψύχραιμος.

Οπότε δηλαδή, το μόνο στην ουσία που τέθηκε στη δίκη είναι αυτό το διάστημα ότι η συμφωνία μπήκε σε εφαρμογή δυο - τρία λεπτά πριν.

Αυτό το άκουσα στη δίκη. Ότι υπήρχε κάποια προθεσμία δύο - τριών λεπτών, η οποία δεν ετηρήθη. Στη δίκη όμως το άκουσα. Δεν την ήξερα αυτή τη συμφωνία. Και εάν τηρείτο ποια θα ήταν η διαφορά; αυτό δεν το κατάλαβα. Δεν νομίζω ότι θα άλλαζε τα πράγματα.

Δεν νομίζω ότι είχαν σημασία. Υποθέτω ότι αυτά τα δύο - τρία λεπτά τα ζητήσανε μήπως αποφασίσουν και πειστούν αυτοί μέσα που δεν άφηναν τους υπολοίπους να βγουν, να τους αφήσουν. Υποθέτω.

Και όχι για να τους απομακρύνουν.

Πού να απομακρυνθούν; Πού να πάνε; Απλώς φύγανε όλοι πίσω από την πύλη. Γιατί ένας εκπρόσωπος της Συντονιστικής Επιτροπής, όταν εγώ ήρθα με το άρμα απέναντι, εκείνος ήρθε με έναν τηλεβόα και φώναζε: Συνάδελφοι, απομακρυνθείτε γιατί θα πέσει η πόρτα. Αυτό έγινε.

Τα κείμενα που δημοσιεύονται αποτελούν την ακριβή απομαγνητοφώνηση των συνεντεύξεων, χωρίς καμία επεξεργασία.

http://www.rwf.gr/interviews_senaria-new.p...nterview_id=327

Σταμέλος Δημήτρης

Λοιπόν ας δούμε τα γεγονότα στο πολυτεχνείο και να τα πιάσουμε από την αρχή.

Το βασικό έναυσμα κατά την άποψή μου ήτανε ότι εσύ ήσουνα στρατευμένος, όταν μας αφήσανε από το στρατό φυσικό το λόγο είναι να θεωρούσαμε πιθανόν κι εμείς πιθανόν και οι συνάδελφοί μας ότι μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω εναντίον ας πούμε της χούντας, των κρατούντων. Οι τρεις ημέρες αυτές από τότε που ήρθαμε 10-11 Νοεμβρίου μέχρι 13 που αρχίσανε τα γεγονότα περάσανε πολύ γρήγορα και περάσανε όπως πιθανώς θυμάσαι κι εσύ με Συνελεύσεις των σχολών την τελευταία ημέρα τι να κάνουμε βασικώς και αποφασίστηκε η κατάληψη.

Άλλες σχολές ψηφίσαμε να μη γίνει η κατάληψη, άλλες ψηφίσαμε να γίνει η κατάληψη του πολυτεχνείου. Φυσικά μετά προχωρήσαμε όλοι μαζί. Αυτή είναι η σύντομη ας πούμε εισαγωγή προς τα γεγονότα, διότι αυτό το γεγονός που μας άφησαν να επιστρέψουμε στις σχολές θέλει κουβέντα, μπορεί να κουβεντιαστεί από διάφορες απόψεις.

Η δικιά σας σχολή γιατί είχε αποφασίσει να μην γίνει η κατάληψη;

Η Σχολή Μηχανολόγων είχε αποφασίσει να μην γίνει η κατάληψη. Το βασικό μας σκεπτικό ήτανε ότι ήμασταν ανώριμοι να συγκρουστούμε με ένα ολόκληρο κράτος. Τα προσωπικά μου επιχειρήματα ήτανε ότι εμείς ήμασταν φοιτητικό κίνημα, δεν είχαμε σύνδεση με συγκεκριμένους πολιτικούς ορατή. Οι οργανώσεις της εποχής είχανε τη σύνδεσή τους και καλώς. Δεν ήμαστε συνεννοημένοι, δεν είχαμε πρόγραμμα, δεν είχαμε στρατηγική.

Οι άλλοι είχανε κράτος στα χέρια τους οργάνωση και όπλα. Η άποψή μου ήτανε ότι ένα φοιτητικό κίνημα στη φάση μίας τέτοιας μαζικότητας που είχαμε πάντα, δηλαδή οι φοιτητές όλοι μαζί, δεν μπορεί να συγκρουστεί με ένα κράτος. Μπορεί πιθανόν να γίνει το έναυσμα, αλλά δεν μπορεί να συγκρουστεί με ένα κράτος. Επίσης επεκτείνοντας αυτή την κουβέντα θα πρέπει να εξετάσουμε, χάσαμε τουλάχιστον πενήντα τρεις ανθρώπους, τι πετύχαμε με αυτό και αυτό είναι ένα από τα ζητούμενα σαν τέλος αυτής της κουβέντας.

Εγώ προσωπικά δεν ήμουνα έτοιμος να συγκρουστώ σε επίπεδο όπλων, γιατί είναι σαφές ότι θα πηγαίναμε σε ένα επίπεδο όπλων σε κάποια φάση, εντάξει; Τι συμμετοχή θα είχε ο ευρύτερος κόσμος της Αθήνας δεν μπορούσαμε να το προβλέψουμε τότε. Σαν νέοι νομίζαμε ότι θα ξεσηκωθούνε όλοι, αλλά δεν ξεσηκωθήκανε όλοι, έτσι δεν είναι; Επομένως η άποψή μου ήτανε ότι θα έπρεπε σε εκείνη τη φάση να συγκρατήσουμε τα κεκτημένα που ήτανε ότι επιστρέψαμε από το στρατό ασφαλώς ως πίεση των υπολοίπων μας, των οικογενειών μας, των συμφοιτητών μας, του πολιτικού κόσμου αν θέλεις. Ήταν ένα σφάλμα της χούντας όπως και να το κάνουμε εντάξει ορατότατο να σε πάρει να χάσεις χρόνο από τις σπουδές σου. Από κει και πέρα πίστευα ότι έπρεπε να συγκρατήσουμε αυτό το πράγμα να ξαναοργανωθούμε στις συνελεύσεις μας στις διαμαρτυρίες μας. Τα ίδια πράγματα φωνάζαμε, πίστευα ότι δεν είμαστε έτοιμοι και σε συνεργασία με άλλες κοινωνικές τάξεις, διότι υπήρξε προσέλευση και θα σου πω επί αυτού, εντάξει; Έτσι ώστε να κάνουμε μία συνολική σύγκρουση και να ρίξουμε την Κυβέρνηση. Αυτό ήταν το βασικό σκεπτικό του προσωπικό μου και της σχολής μου.

Όταν ήρθανε οι άλλοι από τη νομική εσείς νομίζω είχατε Συνέλευση τότε; Θυμάστε όταν μπήκανε στο πολυτεχνείο; Την Τετάρτη εννοώ.

Ναι, οι σχολές του πολυτεχνείου έκαναν Συνέλευση, άλλες αποφασίσανε υπέρ, άλλες αποφασίσανε εναντίον, αλλά είχανε ήδη γίνει Συνελεύσεις στη γεωπονική στη νομική, όλοι είχανε κάνει τις Συνελεύσεις τους και το αποτέλεσμα ήτανε ότι η πλειονότητα των σχολών ήθελε τα γεγονότα, αυτό είναι γεγονός.

Και μετά εσείς πότε μπαίνετε στην Συντονιστική και πότε παίρνετε και αυτό το σχέδιο αποχώρησης;

Από τη Σχολή Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων εγώ δεν έβαλα υποψηφιότητα να είμαι Συντονιστική. Γιατί; Γιατί ήμουνα εναντίον του να πάρουν τα γεγονότα την έκταση που πήρανε. Συντονιστική Επιτροπή εξελέγη ο Ολύμπιος ο Δαφέρνος και ο Γιώργος ο Παπαβασιλόπουλος, αγαπητοί φίλοι και αδέρφια μου και οι δύο. Εγώ ανακατεύτηκα με τα γεγονότα πολύ διότι ήμουνα εκεί πέρα, δεν ήθελα όμως να είμαι τυπικά από την αρχή Συντονιστική Επιτροπή. Όλοι λένε ότι είμαι της Συντονιστικής, πρακτικά είμαι από τους ας πούμε θες να του πούμε πρωτεργάτες; Είναι μια κουβέντα που δε θα την αρνιόμουνα ας πούμε και σε τελευταία ανάλυση κάθισα κι εγώ εκεί με τους φίλους μου και τους συντρόφους μου αν θες όπως μιλάγαμε τη γλώσσα εκείνης της εποχής, εντάξει;

Ανέλαβα τον ανεφοδιασμό εγώ στην αρχή και ήμουνα παρών και στις κουβέντες που κάναμε να αποχωρήσουμε τη δεύτερη μέρα. Τη δεύτερη μέρα διαφάνηκε ότι κάπως μας ξέφευγε η κατάσταση από τα χέρια. Είχαμε ήδη περικυκλωθεί, δεν μπορούσαμε να μπούμε να βγούμε άνετα, υπήρχε προσφορά σε χρήματα και πράγματα, θαυμάσιες ημέρες από αυτή την άποψη, αλλά γεγονός είναι ότι είχαμε αποφασίσει όλοι μαζί τη δεύτερη ημέρα το μεσημέρι ή την πρώτη μέρα δε θυμάμαι τώρα, να φύγουμε. Δεν μπορέσαμε να κάνουμε εκκένωση, κατεβήκαμε όλοι κάτω και προσπαθήσαμε να ανοίξουμε τις πόρτες να κάνουμε εκκένωση του πολυτεχνείου να τελειώσει αυτό, διότι βλέπαμε ότι αυτή την κορύφωση δεν μπορούσαμε να την ελέγξουμε προς ποια κατεύθυνση θα πήγαινε. Δε μπορέσαμε διότι κατ΄ αρχάς πολλοί συνάδελφοι δε θέλανε, νεαρότερα άτομα θα πρέπει να πω. Πάντως εκεί πέρα υπήρξε ένα ορατό προβοκάρισμα, εγώ προσωπικά έβλεπα εσατζήδες που τους γνώριζα να φωνάζουνε συνθήματα πιο πολύ από εμάς.

Δηλαδή κάπου είχαμε και περικυκλωθεί, υπήρξανε και ας πούμε, βέβαια ο κάθε άνθρωπος του καθεστώτος που ήταν μέσα ήταν αναγκασμένος να φωνάζει συνθήματα, δεν ξέρω αν προβοκάριζε εκείνη τη στιγμή ή όχι, δεν μπορώ να είμαι και απολύτως βέβαιος, εντάξει; Γεγονός είναι ότι δε μπορέσαμε να εκκενώσουμε το πολυτεχνείο για δυο λόγους. Πρώτον μερίδα μας δεν το ήθελε, δεύτερον διότι ήμασταν περικυκλωμένοι, ήδη η αστυνομία ήταν απέξω και δεν ήταν κι εύκολο. Ίσως πάντως αν κάναμε μια μαζική έξοδο να το είχαμε πετύχει, δεν υπάρχει αμφιβολία. Για διάφορους λόγους απέτυχε αυτή η προσπάθεια, μετά μείναμε μέσα. Το κυριότερο δεδομένο που διαμορφώθηκε κατόπιν ήτανε η λειτουργία του σταθμού η οποία ήδη υπήρχε, προσήλθαν κάποιοι πολιτικοί τους οποίους δεν ξέρω γιατί δεν ήμουνα εγώ σε αυτές τις συζητήσεις με αυτούς.

Και έπεσε το σύνθημα της γενικής απεργίας. Αυτό ήτανε το βασικό που αποφασίσαμε να προβάλλουμε από τη στιγμή που ήμαστε μέσα. Όσον αφορά την επιτυχία αυτού του συνθήματος δεν υπήρξε επιτυχία αυτού του συνθήματος. Θες διότι προερχόταν από κάποια πολύ νεαρά άτομα τα οποία δεν είχαν την οικονομία της χώρας στα χέρια τους εκείνη τι στιγμή, είχαν την φοιτητική τους ζωή και τον ιδεολογικό τους ας πούμε κόσμο, εντάξει; Αυτό δεν πάει να πει ότι καταφέροντο εναντίον των ελλήνων αυτή τη στιγμή, πάντως δεν έγινε εν πάση περιπτώσει από την γενιά των γονιών μας, εντάξει; Τα γεγονότα πήραν μια κορύφωση, πιστεύω ότι τους ενοχλούσε πάρα πολύ η λειτουργία του ραδιοσταθμού ο οποίος έκανε καλά τη δουλειά του ο φίλος ο Δημήτρης και η Μαρία και ως τόνος φωνής και αυτά που λέγαμε ας πούμε ταιριάζανε με τις περιστάσεις και τα πράγματα. Κι επειδή τους ενοχλούσε πιστεύω ότι τελικά θα έπρεπε να δώσουνε μία λύση η οποία δόθηκε μία ώρα που προγραμματισμένα τέτοιες επεμβάσεις γίνονται τρεις η ώρα το πρωί, διότι τότε ο ανθρώπινος οργανισμός είναι στην κατώτερή του φάση. Επομένως τότε μας κουράσανε με δακρυγόνα ξέρω΄γω κι έπρεπε κατά κάποιο τρόπο να κλείσουνε αυτή την πληγή αν θέλεις.

Αυτή είναι η εξέλιξη των γεγονότων στην τυπική τους μορφή. Επιστροφή μας από το στρατό, Συνελεύσεις στις σχολές, απόφαση για κατάληψη του πολυτεχνείου, απόφαση να το εκκενώσουμε τη δεύτερη μέρα δεν μπορέσαμε, μετά στη συνέχεια ρίξανε το σύνθημα της γενικής απεργίας, συνέχισαν να λειτουργούν ο ραδιοσταθμός και έπρεπε κι αυτοί να δώσουνε μια λύση.

Και φθάνουμε την Παρασκευή το βράδυ που αρχίζουν οι πυροβολισμοί. Εκεί θέλω να μου πείτε τη δική σας εμπειρία.

Εκεί πέρα γεγονός είναι ότι δεν βάλανε οι ελεύθεροι σκοπευτές κατευθείαν μέσα στο πολυτεχνείο. Ήμουνα υπεύθυνος της πόρτας όπως σου είπα προηγουμένως που κουβεντιάζαμε τις τελευταίες έξι εφτά ώρες. Φέρναμε τραυματίες και τους περιποιόμαστε στην αρχιτεκτονική και τους ξαναδιώχναμε με τα ασθενοφόρα που ερχόντουσαν στην πόρτα για να τους πάρουνε. Ήμουνα παρών σε όλα αυτά. Παραδώσαμε δυο νεκρούς στους επικεφαλείς της εισβολής μαζί με τον Κώστα όταν τέλειωσε όλη αυτή η ιστορία. Τις τελευταίες ώρες στην αρχή ήτανε η αστυνομία και άρχισε να προσέρχεται και ο στρατός. Ήτανε παρατεταγμένοι, φέρανε το τανκς, παρόντες από πλευρές ήταν ένας άνθρωπος της ΚΥΠ δε θυμάμαι το όνομά του τώρα, ήτανε και τρεις στρατιωτικοί. Όπως σου έλεγα προηγουμένως τον έναν δεν τον έχουμε βρει, κανένας δεν τον βρήκε έναν από τους επικεφαλείς, τους άλλους τους βρήκαμε.

Όντως υπεύθυνος εκεί για το ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει εξ ιδίας μου πρωτοβουλίας θα πρέπει να σου πω, αλλά είχα μια αγάπη έναν σεβασμό και από τους συναδέλφους μου και με αφήνανε να το κάνω, είδα ότι κάποια στιγμή έπρεπε να καταβάλλουμε και μια προσπάθεια από πλευράς μας να λυθεί αυτό το θέμα γιατί δεν όδευε πουθενά. Θα πρέπει να πω όχι μόνο σαν φοιτητής αλλά και σαν έλληνας ότι δεν πίστευα ότι ο στρατός θα μας επιτεθεί κατά μέτωπον. Δε φαινότανε αυτό ορατό, έτσι; Αυτό που φαινότανε όχι ορατό ορατότατο, ότι η στάση της αστυνομίας είναι προσβλητική για το Σώμα της τότε εποχής. Η στάση του στρατού δεν είναι προσβλητική για το Σώμα της τότε εποχής. Ήτανε πιο επαγγελματίες, πιο συγκρατημένοι. Οι αστυνομικοί ήτανε πιο οξυμένοι και βαράγανε αδιακρίτως, έτσι; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πυροβολήσανε από γειτονικά κτίρια ανθρώπους οι οποίοι είχανε μια τάση να προσέλθουνε στο πολυτεχνείο, γι αυτό είχαμε και πραγματικά νεκρούς. Να μην αμφιβάλλει κανένας, είχαμε νεκρούς.

Γιατί έχουνε υπάρξει συζητήσεις αν υπήρχανε πενήντα τρεις ή δεν υπήρχανε. Υπήρξαν αυτοί και έχουν περάσει από τα χέρια μας, επομένως δεν τίθεται θέμα να το συζητήσουμε. Έτσι λοιπόν ανέβηκα και είπα στους υπολοίπους που ήτανε πάνω και συνεδριάζανε και ανεβοκατεβαίνανε. Δε θέλω να πω ότι ήτανε κλεισμένοι επάνω, όλοι μαζί ήμαστε και είχαμε ένα δωμάτιο που καθόμασταν ας πούμε, ότι θα έπρεπε κι εμείς να διαπραγματευθούμε ένα είδος εξόδου, να δώσουμε μία λύση ας πούμε στα γεγονότα. Και ζήτησα κάποιος να έρθει μαζί μου να κάνουμε αυτά τα πράγματα. Ορίστηκε ο Κώστας ο Λαλιώτης από όλους τους υπολοίπους και μαζί κάναμε τις διαπραγματεύσεις. Βγήκαμε έξω συναντήσαμε τους επικεφαλείς, τον αρχηγό της αστυνομίας, αυτόν που κοντρολάριζε το άρμα τον επικεφαλής στρατιωτικό με το πηλίκιο, αυτός που αναφέρω ότι δε βρήκαμε ποτέ φορούσε μπερέ. Και συνομιλήσαμε και με τον άνθρωπο της ΚΥΠ που ήτανε μπροστά. Μερικές κουβέντες γίνανε ακριβώς μπροστά, απέξω ακριβώς από την πύλη, μερικές κουβέντες γίνανε λίγο πιο δεξιά στο πεζοδρόμιο.

Εμείς τους είπαμε ότι θέλουμε να αποχωρήσουμε κι έτσι είχαμε συνεννοηθεί ο Κώστας κι εγώ με τη Συντονιστική μας Επιτροπή να οργανώσουμε πλέον μία έξοδο, διότι βλέπαμε εάν θέλεις ότι είχαμε ηττηθεί υπό αυτή την άποψη. Περικυκλωμένοι ήμαστε, τι να κάνουμε; Δεν είχαμε όπλα εμείς. Ούτε και πολλοί από μας θέλαμε να σκοτώσουμε φαντάρους άμα θες να στο πω έτσι, έτσι; Γιατί σε κάθε πράξη που θα πρέπει να κάνεις θα πρέπει να μετράς το τι έχεις να πληρώσεις και το τι αναμένεις να πάρεις. Επομένως εγώ προσωπικά και να είχα όπλα δε θα είχα επιτεθεί σε έλληνα φαντάρο. Ούτε και σε έλληνα αστυνομικό πρέπει να σου πω, όπως πιθανόν μου έχεις πει ότι θες να κουβεντιάσουμε κάποιες άλλες διαστάσεις αυτής της ιστορίας, έτσι;

Επομένως θεωρώ ότι καλώς αποφασίσαμε κι εμείς να δώσουμε κι από πλευράς μας μια κάποια λύση εκτονώσεως των φορτισμένων πολύ στιγμών εκείνων των ωρών. Οι στρατιωτικοί είναι γεγονός ότι το θέλανε πρέπει να πούμε, είμαι πεπεισμένος ότι δεν ήταν εκεί για να σκοτώσουν άτομα και αυτό πρέπει να τους το δώσουμε μια που έτσι ήρθανε. Ασφαλώς αντιπροσωπεύανε ένα καθεστώς το οποίο ίσχυε .. έναντι συμπολιτών μας και ελλήνων, ούτε και γι αυτό έχω καμιά αμφιβολία από την άλλη μεριά, έτσι; Πάντως ήτανε πιο επαγγελματίες και πιο συγκρατημένοι από τους αστυνομικούς.

Μας έλεγαν λοιπόν να ανοίξουμε, επανειλημμένα ο Κώστας κι εγώ προσπαθήσαμε να την ανοίξουμε την πόρτα από μέσα να βγάλουμε τα σίδερα να απομακρύνουμε το αυτοκίνητο. Βγάζαμε ένα σίδερο και μπαίνανε άλλα δυο τρία από άλλους φίλους μας και συναγωνιστές μας οι οποίοι επιζητούσαν την κορύφωση ας το πούμε έτσι, έτσι; Πέρασε αρκετή ώρα μία μιάμιση ώρα που προσπαθούσαμε αυτό το πράγμα, ίσως λιγότερο ίσως περισσότερο, κι ο Μελάς που ανέφερες προηγουμένως δεν ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος μας κοιτούσε ας πούμε σαν εχθρούς του, προσπαθούσε κι αυτός να αποφύγει την κίνηση του άρματος και τον ένοιαζε το ανθρώπινο κόστος.

Εν πάση περιπτώσει οι στρατιωτικοί αποφασίσανε χωρίς να συμφωνήσουμε εμείς, τους ζητάγαμε περισσότερο χρόνο εμείς μήπως μπορέσουμε και ανοίξουμε την πόρτα γιατί ήτανε και άνθρωποι πίσω από την πόρτα, δεν ξέραμε τι θα συνέβαινε αν έπεφτε το άρμα επάνω. Εν πάση περιπτώσει αποφασίσανε και το άρμα χτύπησε την πόρτα, ευτυχώς χτύπησε μόνο η Ρηγοπούλου την οποίαν δεν είδα εκείνες τις στιγμές. Από κει και πέρα άρχισε μία έξοδος των φοιτητών προς τα αριστερά και δεξιά, η αστυνομία ασχημονούσε και επαναλαμβάνω προσβάλλει το σώμα και τους έλληνες η στάση της αστυνομίας. Τους τιμάει εμμέσως η στάση του στρατού. Επιτέλους δηλαδή πρέπει να το πούμε, υπήρχε μεγάλη διαφορά στάσεως, έτσι; Οι αστυνομικοί κάπως προστατεύανε τα παιδιά να φύγουνε, δεν τα χτυπάγανε..

Οι αστυνομικοί;

Οι αστυνομικοί ασχημονήσανε και σε μένα προσωπικά προς το τέλος των γεγονότων. Οι στρατιωτικοί είχανε στάση επαγγελματική, προσπαθούσανε κατά κάποιο τρόπο να μας βγάλουνε αριστερά και δεξιά από τις πόρτες. Οι αστυνομικοί πηγαίνανε κοντά στα παιδιά και τα βαρούσανε την ώρα που βγαίνανε, πολλές φορές το έχω δει εγώ προσωπικά αυτό. Κατά το τέλος δε των γεγονότων ο ίδιος ο Καλύβας με βάρεσε εμένα μέσα στην κλούβα, με συγχωρείτε παιδιά δεν κάνω τον ήρωα, αλλά πρέπει να υποστηρίξω ορισμένες απόψεις, έτσι;

Διαχωρίζω λοιπόν σαφώς την στάση της αστυνομίας από τη στάση του στρατού. Τη στάση του στρατού φτάνω σε ένα σημείο να την τιμήσω, ασχέτως που με θίγανε κι εμένα εκείνη την ώρα, δεν ήμουν ούτε ιδεολογικά συνταυτισμένος, ούτε πολιτικά κι εν πάση περιπτώσει εχθρευόντουσαν γενικώς κάτι που έκανα εγώ, ΟΚ; Ήτανε πάντως πιο συγκρατημένοι άνθρωποι.

Εν πάση περιπτώσει μπήκε το άρμα, βγήκαμε οι περισσότεροι, κάποιους συνελάμβανε η αστυνομία, μετά μπήκαμε με τους επικεφαλείς μαζί με τον Κώστα το Λαλιώτη τους πήγαμε στο νοσοκομείο που είχαμε όπου τους δείξαμε δυο νεκρούς που είχαμε. Μας ζήτησαν να τους πάμε και στο ραδιοφωνικό σταθμό να τους τον παραδώσουμε, έτσι μας ζητήσανε και τους πήγαμε, όπου είχε σιγήσει πια ο σταθμός τότε όταν πήγαμε εμείς επάνω. Και κατόπιν πήγαμε έξω.

Όταν βγήκαμε έξω με τους επικεφαλείς πλέον είχε φύγει η πλειονότης ας πούμε των εγκλείστων, οι οποίοι δεν ήταν μόνο φοιτητές, θα ήθελα να σου αναφέρω μερικούς εκπροσώπους άλλων κοινωνικών τάξεων με τους οποίους είχα συζητήσει εκείνες τις ημέρες. Είναι μάλιστα συνυφασμένο αυτό με το τι θα μπορούσαμε να πετύχουμε. Και εν πάση περιπτώσει ζητάγαμε από τον στρατιωτικό υπεύθυνο τουλάχιστον αφού μας μιλούσε, εγώ πιστεύω ότι ήτανε πιο ισχυρός αυτός με το μπερέ και το πουλόβερ τον οποίον δεν τον βρήκαμε ποτέ, χωρίς κι αυτός να έχει εκφραστεί ας πούμε εγκληματικά ή να βλέπω εγκληματική πρόθεση από πλευράς του, άλλο το ένα, άλλο το άλλο, εντάξει;

Του λέγαμε λοιπόν να μας δώσει ένα τζιπ να πάμε σπίτια μας γιατί η αστυνομία περίμενε δίπλα να μας συλλάβει ή εν πάση περιπτώσει να κάνει κάτι που να μας προστατεύσει εμάς. Αυτός αρνήθηκε, δεν το ήθελε για πιθανόν δεν ξέρω δικούς του λόγους εν πάση περιπτώσει, πάντως θα ήθελα να το είχε κάνει ομολογώ. Εν πάση περιπτώσει μας συλλάβανε και μας πήγανε εμάς με τον Κώστα τον Λαλιώτη στα..

Σας είπε «φύγετε».

Ναι μας είπε φύγετε. Μόλις φύγαμε φυσικά μας πιάσανε οι αστυνομικοί που περιμένανε στο ενάμισι μέτρο. Μας πήγανε στο κτίριο της χωροφυλακής νομίζω στη Μεσογείων και από εκεί μας πήγανε στην ΕΣΑ και για διαδικασίες άλλες ας πούμε ανάκριση και τα λοιπά. Εμένα προσωπικά με είχανε κατηγορήσει για τα γεγονότα του πολυτεχνείου με το νόμο αλλαγής πολιτεύματος το νόμο Παπαναστασίου, δε θυμάμαι τώρα αν είναι ταυτόσημοι ή όχι, εν πάση περιπτώσει είχα απολογηθεί σε στρατοδίκη. Και μας αφήσανε με τα γεγονότα της Κύπρου κι όταν έπεσε ο Παπαδόπουλος μας αφήσανε, εμένα προσωπικά με αφήσανε στις 24 Δεκεμβρίου να πάω σπίτι. Αυτή ήτανε η πορεία. Αυτές είναι οι στιγμές εκείνες με λίγα λόγια που μου έχεις ζητήσει να στις πω.

Είστε ο πρώτος που βγαίνει. Μπορείτε να μου περιγράψατε αναλυτικά τι κάνατε, τι σας είπαν και τι τους είπατε;

Έβγαλα το φανελάκι μου και το έκανα έτσι σα σημαία, διότι φοβόμουνα κι εγώ μήπως φάω καμία. Δεν το πίστευα για να σου πω την αλήθεια, εν πάση περιπτώσει είθισται αυτό το πράγμα, προϊδεάζεις τον άλλον ότι έρχομαι να συζητήσω και βγήκα απέξω. Τον πρώτο που συνάντησα ήτανε τον αρχηγό της αστυνομίας ο οποίος μας καταεξέπληξε, μου είπε "Σταμέλο μου τι θα κάνουμε;" Είναι γεγονός αυτό για τον Χρηστολουκά. Και κατόπιν συνάντησα τους άλλους που δεν ήξερα τα ονόματά τους αλλά κατάλαβα ότι είναι οι επικεφαλείς. Αμέσως μαζί με τον Κώστα συζητάγαμε μαζί τους ότι κι εμάς πρόθεσή μας είναι να εγκαταλείψουμε πια το πολυτεχνείο και να μας βοηθήσουν να βγούμε.

Συνταυτίστηκαν με αυτή την άποψη οι επικεφαλείς όπως έχουμε πει παλιά και στις δίκες τους εξάλλου, τα ίδια πιστεύω ότι λέω και τώρα, και δεν μπορέσαμε να ανοίξουμε την πόρτα εγώ κι ο Κώστας ο Λαλιώτης. Ένα σίδερο βγάζαμε, δύο μπαίνανε ή από αριστεριστές, ή από συμφοιτητές μου, ή από άλλα στοιχεία, εν πάση περιπτώσει δεν μπορέσαμε να ανοίξουμε την πόρτα. Κατά κάποιο τρόπο λοιπόν η επέμβαση του τανκς ήταν αναγκαστική αν θέλαμε να δώσουμε μια λύση.

Πάντως εμείς δε συμφωνήσαμε, εάν κάποιοι κύριοι που ήταν παρόντες εκεί σου έχουνε πει όπως μου είπες πιθανόν προηγουμένως ότι εγώ κι ο Κώστας ο Λαλιώτης σαν εκπρόσωποι της Συντονιστικής ή η Συντονιστική συμφωνήσαμε το τανκς να επιπέσει επί της πόρτας, αυτό δεν έγινε. Δεν συμφωνήσαμε αν αυτό έχει ειπωθεί, αλλά πάντως δεν έγινε με ένα τρόπο, πώς να σου πω, εγκληματικό εναντίον μας. Αυτό πρέπει και να το πούμε από την άλλη πλευρά. Θέλανε κι αυτοί να δώσουνε μία λύση στο βράδυ. Έπρεπε και από πλευράς τους να δώσουνε μία λύση.

Οι φαντάροι δε χτυπήσανε παιδιά ούτε οι επικεφαλείς ούτε ο ίδιος ο επικεφαλής της αστυνομίας. Η ασφάλεια ήτανε αυτή η οποία ας πούμε περισσότερο, αλλά και άντρες ένστολοι της ελληνικής αστυνομίας. Όχι μόνο αυτοί που τους λέγαμε ασφαλίτες τους οποίους τους ξεχωρίζαμε διότι είχανε πολιτικά ρούχα, αλλά και άνθρωποι ένστολοι της ελληνικής αστυνομίας που δεν τιμάει το Σώμα ότι μας χτυπάγανε. Δεν είδα στρατιωτικό να χτυπάει συμφοιτητή μου.

Υπήρξε κάποια ειδοποίηση από σας να φύγουνε, να απομακρυνθούν από την πόρτα;

Υπήρξε όχι υπό την έννοια δε θυμάμαι κάποιος να μίλησε με τηλεβόα που λένε. Πιθανόν και να μην το θυμάμαι εγώ προσωπικά. Υπήρχε πολύ μεγάλη φασαρία, πολύ μεγάλη σύγχυση. Πάντως γεγονός ναι, προτρέπαμε πλέον κι εγώ εκεί κοντά ήμουνα και έλεγα ότι θα μπει το τανκς. Απέξω ήμουνα εγώ όταν μπήκε το τανκς, ακριβώς όπως είναι η πόρτα του πολυτεχνείου δυο μέτρα από την αριστερή κολώνα. Ναι, ήτανε προφανές ότι πλέον ειδοποιούσαμε ότι αυτό το πράγμα θα συμβεί. Βέβαια συνέβη ερήμην της δικής μας συναινέσεως από την άλλη πλευρά. Αλλά τι σημασία έχει; Αυτό έγινε εκείνη τη στιγμή.

Τώρα και να συναινούσα εγώ ή ο Κώστας ο Λαλιώτης δεν αντιπροσωπεύαμε μία πραγματική, πώς να το πούμε, αντιπροσωπεύαμε όλους τους υπολοίπους που ήμασταν στις διαπραγματεύσεις μέσω της Συντονιστικής μας, δε θα τολμούσαμε όπως ποτέ πιστεύω ούτε εγώ ούτε ο Κώστας ας πούμε να πούμε ναι συμφωνούμε να μπει το τανκς. Αυτό δεν υπήρχε περίπτωση γιατί αυτό δεν το θέλαμε και ούτε υπήρχε περίπτωση ούτε και ο Κώστας ο Λαλιώτης πιστεύω σε καμιά περίπτωση έχει συναινέσει σε ένα τέτοιο πράγμα, σε μια στιγμή που δεν τον άκουγα εγώ, είμαι απολύτως βέβαιος. Εμείς τους λέγαμε όχι περιμένετε εν πάση περιπτώσει να κατορθώσουμε να ανοίξουμε την πόρτα να βγούμε από τις πλαϊνές. Δε θυμάμαι κι ακριβώς τώρα τι συζητάγαμε εκείνες τις συγκεκριμένες στιγμές και με ποια συγκεκριμένα λόγια, διότι παίζουν ρόλο τα συγκεκριμένα λόγια. Η συνολική μου στάση είναι..

Υπήρξε κάποια στιγμή κάποιος που είπε ο στρατός δεν διαπραγματεύεται;

Δεν μπορώ να σου πω αν θυμάμαι αυτή τη φράση. Πάντως όποιος και να την είπε περίμενε μια ώρα μέχρι να ολοκληρώσουμε. Δηλαδή είχε δείξει κι αυτός μια κάποια υπομονή. Εάν το είχε πει, θα το είπε κατά το τέλος σαν επικεφαλής ή σαν άνθρωπος ή δεν ξέρω μπορεί να ήτανε αυτή η άποψή του.

Αυτόν με τον μπερέ θα ήθελα πάρα πολύ να τον συναντήσω μια φορά να μας πει κι αυτός τις απόψεις του και ποιος ήτανε και τι ρόλο έπαιζε εκεί πέρα. Πάντως κι αυτός δεν ήτανε μια ας πούμε ξέρω΄γω εγκληματική φύση βρε αδερφέ εναντίον μας. Τη δουλειά του έκανε από τη δικιά του τη σκοπιά με συγκράτηση και όχι σαν τους ασφαλίτες και μερικούς αστυνομικούς, για να μην καταδικάσουμε και όλη την ελληνική αστυνομία. Είπα δεν τιμάει το Σώμα η στάση των ανθρώπων που είδαμε μπροστά μας να χτυπάνε συναδέλφους μας.

Θυμάστε κανένα χαρακτηριστικό επεισόδιο από τις διαπραγματεύσεις; Δηλαδή ήτανε φοβισμένοι;

Οπωσδήποτε είχαν ένα βαθμό ταραχής. Αυτός που ήτανε τέρας ψυχραιμίας ήταν ο επικεφαλής της ΚΥΠ μάλλον ο εκπρόσωπος της ΚΥΠ ας πούμε και αυτός με τον μπερέ και το πουλόβερ των ΛΟΚ, δεν ξέρω βρε αδερφέ, δεν προέρχομαι από εκεί για να σου πω παραπάνω. Αυτόν δεν τον βρήκαμε.

Οι φαντάροι υποθέτω ότι θα ήτανε ταραγμένα τα παιδιά, δε συζητήσαμε με φαντάρους. Ο Γουνελάς προσπαθούσε να αποφύγει το να χτυπήσει την πόρτα. Τον τιμώ γι αυτό. Μπήκε βέβαια τελικά. Θα μπορούσε να έχει αρνηθεί εν πάση περιπτώσει να χτυπήσει με ένα κόστος προσωπικό. Δεν το θέλησε και θα είναι υπεύθυνος που δεν το θέλησε να το κάνει, έτσι δεν είναι; Θα μπορούσε να έχει αρνηθεί την εντολή. Μην του ρίχνουμε όμως και τόσο βάρος, έτσι; Όλοι άνθρωποι είμαστε. Ήταν φοβερά δύσκολο εκείνη τη στιγμή ότι και να είχε στην καρδιά του ή στο μυαλό του να αρνηθεί αυτή την εντολή. Εξάλλου είχε προηγηθεί μία διαδικασία που θέλαμε να ανοίξουμε την πόρτα, κατά κάποιο τρόπο δόξα το θεό, μόνο η Ρηγοπούλου δυστυχώς η κοπέλα για την προσωπική της ζωή χτύπησε. Δηλαδή επομένως η πράξη του είχε το λιγότερο δυνατόν ας πούμε εγκληματικές και ποινικές ευθύνες, κατάλαβες; Βεβαίως έχει την περίπτωση της Ρηγοπούλου, δεν μπορούμε να το αποφύγουμε να το πούμε.

Και το κλίμα πώς ήτανε;

Ασφαλώς όλοι φοβόμασταν και αυτοί οι ίδιοι σου είπα οι επικεφαλείς του στρατιωτικού πλην της ΚΥΠ που ήταν τέρας ψυχραιμίας και πλην του κυρίου που σου αναφέρω με τον μπερέ οι άλλοι όλοι ήταν ταραγμένοι άνθρωποι και ο Γουνελάς ήτανε και όλοι. Πιθανόν όχι στο βαθμό το δικό μας. Εμάς οι στιγμές εκείνες μαζί με τον Κώστα το Λαλιώτη μας είχανε δώσει και είχαμε βρει μια περίεργη δύναμη, αλλά κι εμείς φοβόμαστε βεβαίως, δεν μπορώ να σου πω όχι, δεν είναι εύκολο να βγεις έξω ας πούμε και να πεις ότι εγώ αντιπροσωπεύω και διαπραγματεύομαι και τα λοιπά.

Δόξα το θεό ίσως παίξαμε κάποιο ρόλο στο να μην έχουμε ένα επεισόδιο στην πύλη που θα είχαμε περισσότερους νεκρούς και οι οποίοι δε θα είχαν προσφέρει τίποτα κατά την άποψή μου. Δεν είχε νόημα πέραν της οριστικής μας πλέον περικυκλώσεως και των νεκρών που είχαμε μέχρι εκείνη τη στιγμή κατά την άποψή μου το να επιδιώξουμε μία μάχη στην πόρτα, γιατί θα επρόκειτο περί μάχης. Εμείς ήμαστε άοπλοι. Εγώ συνήθως δε νομίζω ότι σαν άοπλος πρέπει να αντιταχθώ σε οργανωμένα όπλα. Θα πρέπει να προστατεύσω τον εαυτό μου..

Και ξαφνικά βρίσκεστε μόνοι μέσα μετά από αυτό;

Ναι, περπατήσαμε το πολυτεχνείο σχεδόν μόνοι ο Κώστας ο Λαλιώτης εγώ και δύο τρεις επικεφαλείς. Υπήρχανε και συμφοιτητές μας οι οποίοι φεύγανε, αλλά εν πάση περιπτώσει βασικά είχε φύγει η πλειονότης. Γιατί περιμέναμε μαζί με τους επικεφαλείς την έξοδο περίπου στο σύνολό της. Είχαν μείνει και σκόρπια άτομα μέσα που βγαίνανε. Τους πήγαμε από την αρχιτεκτονική όπου η λέξη παραδώσαμε δεν ξέρω μεταφορική είναι, είχαμε δύο πτώματα εκεί πέρα και μετά τους πήγαμε και στο κτίριο των Μηχανολόγων όπου τους δείξαμε που ήταν ο σταθμός. Αυτό μας το ζητήσανε οι ίδιοι και το κάναμε δεν είχαμε και λόγο εξάλλου..

Και μετά όταν μπαίνετε στο περιπολικό;

Δεν μπήκαμε στο περιπολικό, μας βάλανε σε μία κλούβα μαζί με άλλους που είχανε συλλάβει στην πόρτα και μας πήγανε στο αρχηγείο της χωροφυλακής όχι μόνο τον Κώστα Λαλιώτη κι εμένα αλλά και άλλους συναδέλφους μας, ήτανε γεμάτη η κλούβα. Εκεί παραμείναμε δυο τρεις μέρες και κατόπιν μας πήρανε για το ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Και στις ανακρίσεις στο ΕΑΤ τι έγινε;

Στις ανακρίσεις στο ΕΑΤ-ΕΣΑ προσπαθούσανε φυσικά να εκμαιεύσουν πληροφορίες από εμάς για συναδέλφους οργανώσεις και τα λοιπά και για τα διάφορα τα γεγονότα τι έγιναν, που τα ξέρανε βασικώς. Η προσπάθειά τους ήτανε να στοιχειοθετήσουνε αντικαθεστωτικές ας πούμε κατηγορίες εναντίον μου, δεν μπορώ να μιλήσω για άλλον, υποθέτω και εναντίον του Κώστα. Και όταν τελείωσε η διαδικασία ανακρίσεων και τα λοιπά είχα απολογηθεί σε στρατοδίκη με βάση το νόμο του Παπαναστασίου και αλλαγής πολιτεύματος 509 υπήρχανε τότε δύο νόμοι, έτσι; Και μετά ήμουνα κρατούμενος κάπου στο Χαϊδάρι σε ένα στρατόπεδο.

Όπου μετά τα γεγονότα της Κύπρου και την αλλαγή εξουσίας προς τον Ιωαννίδη για δικούς τους λόγους δε θέλησαν να κάνουνε δίκη για τα γεγονότα του πολυτεχνείου. Θα ήταν πια και η απόλυτος ντροπή μετά τα γεγονότα της Κύπρου να γινόταν αυτό το πράγμα. Και μας αφήσανε.

Δηλαδή όταν λέτε τα γεγονότα της Κύπρου, δεν εννοείτε το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου;

Ναι αυτό εννοώ, είχε γίνει αυτό έτσι δεν είναι;

Όχι αυτό έγινε το καλοκαίρι του ΄74. Ο Ιωαννίδης άλλαξε μια εβδομάδα μετά.

Ναι ο Ιωαννίδης είχε αλλάξει, με συγχωρείς δεν το θυμάμαι καλά αυτό το σημείο. Εξάλλου έχουμε πολλά να πούμε για το ρόλο του Ιωαννίδη και για την αντικατάσταση του Γεωργίου Παπαδόπουλου από τον Ιωαννίδη προς τα γεγονότα της Κύπρου και αν το πολυτεχνείο ήτανε ας πούμε ένα σκαλοπάτι το οποίο βοήθησε τον Ιωαννίδη να ρίξει τον Παπαδόπουλο. Και πολλά θα είχαμε να πούμε αν τμήμα της τότε Κυβερνήσεως του Γεωργίου Παπαδόπουλου ήθελε αυτή την αλλαγή, άρα προβοκάρισε σε ένα ορισμένο βαθμό τα γεγονότα. Διότι δεν μπορούμε να μιλήσουμε για απλό προβοκάρισμα των γεγονότων, τα γεγονότα οι περισσότεροι από μας τα θέλανε, έτσι; Βεβαίως είπαμε να τα σταματήσουμε τη δεύτερη μέρα, δεν μπορέσαμε, αλλά ούτε και μπορώ να είμαι βέβαιος, έβλεπα εσατζήδες όπως σου είπα να φωνάζουν πιο πολύ απ΄ τα παιδιά παίζοντας το ρόλο τους ή προβοκάροντας πιθανόν.

Έχω την αίσθηση πάντως ότι και οι ίδιοι η πλευρά θέλανε μια κάποια κορύφωση όχι εγκληματική ας πούμε. Έχω τις σκέψεις μου και τις υπόνοιές μου κατά πόσο προβοκαριστήκαμε πραγματικά, έτσι ώστε να μπορέσει ο Ιωαννίδης να ρίξει τον Παπαδόπουλο, διότι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος έλεγε και κάποια όχι. Δεν πιστεύω ότι ήταν επιτυχημένος έλληνας. Πάντως ήταν έλληνας από κάποιες απόψεις, έτσι; Αν δεν κάνω λάθος λέγεται ότι δεν έδινε βάσεις στους αμερικανούς για τη Μέση Ανατολή στην Κρήτη και τα λοιπά. Εν πάση περιπτώσει δεν περάσανε από τα χέρια του τα γεγονότα της Κύπρου.

Επίσης είμαι απόλυτα βέβαιος ότι αν γινότανε μία σύρραξη με τους τούρκους την τότε εποχή οι έλληνες θα πολεμούσανε και είχαμε υπεροπλία με τους τούρκους. Δηλαδή οι τούρκοι το 1973 και 1974 δεν τα βγάζανε εύκολα μαζί μας σε περίπτωση γενικής συρράξεως. Επομένως βλέπω πιθανόν εξωτερικοί παράγοντες να θέλανε την εγκατάσταση του Γεωργίου Παπαδόπουλου από τον Ιωαννίδη. Διότι πιστεύω ότι ο Παπαδόπουλος θα εκήρυττε πλήρη πόλεμο με την Τουρκία και τότε θα φέρναμε την Τουρκία σε δύσκολη θέση γιατί είχαμε υπεροπλία σε πολλά όπλα.

Και θα ήταν και ένα ξέσπασμα δικό μας ως λαού έστω και με έναν ηγέτη τον οποίον δεν τον θέλαμε. Την αντικατάστασή του από τον Ιωαννίδη επειδή καλώς ή κακώς έγινε πολύ κοντά με τα γεγονότα του πολυτεχνείου, έτσι δεν είναι; Η αντικατάσταση της εξουσίας. Θα μπορούσε κανείς να τη δει συνυφασμένα, είναι αντικείμενο ιστορικής έρευνας, δεν είναι αντικείμενό μου ούτε και είμαι σίγουρος ότι τα γεγονότα του πολυτεχνείου ούτε μπορώ να το διατυπώσω ότι ήτανε μια συνολική προβοκάτσια. Εμείς θέλαμε να φύγουμε, δε μπορέσαμε.

Υπήρξε μια κορύφωση, συνετέλεσε σε μία αλλαγή του κυβερνώντος ας πούμε, του δικτάτορος της Ελλάδος τότε, έτσι; Στα χέρια αυτού δεινοπαθήσαμε σα λαός στο πρόσωπο της Κύπρου, στα χέρια αυτού δεν πολεμήσαμε με τους τούρκους ενώ έπρεπε να είχαμε πολεμήσει και είχαμε υπεροπλία τότε. Τεράστιο εθνικό λάθος του Ιωαννίδη ότι δεν έκανε πόλεμο τότε με την Τουρκία, διότι τότε θα φέρναμε τους τούρκους σε πάρα πολύ δύσκολη θέση. Επαναλαμβάνω είχαμε υπεροπλία σε ορισμένα όπλα και έχω συζητήσει με πάρα πολλούς στρατιωτικούς της εποχής εκείνης.

Για να σας πάω λίγο πιο πίσω. Θέλω να μου πείτε στο στρατό πώς ήτανε, πώς ήσασταν εσείς, πώς σας φέρθηκαν;

Στο στρατό μου φέρθηκαν καλά. Στο στρατό δεινοπαθούσες και είχες μεγαλύτερη πίεση απ΄ αυτήν που δέχτηκα εγώ εάν δήλωνες όταν σε ρώταγε το Α2 αν ήσουνα κομμουνιστής. Αν δήλωνες ότι ήσουνα κομμουνιστής αδερφέ πέρναγες άσχημα. Υπήρχε ένας μαζί μας στην Τρίπολη ο οποίος δήλωνε ότι ήτανε κομμουνιστής ο οποίος κοιμότανε κάθε βράδυ στο κρατητήριο κι όταν εμείς πηγαίναμε ίσα με το λόφο αυτός κρατούσε το όπλο έτσι κι ανέβαινε τον έναν λόφο και τον άλλον για να ακολουθεί το τάγμα. Τον ταλαιπωρήσανε πάρα πολύ τον άνθρωπο. Δε θυμάμαι το όνομά του, καλά να είναι, παλικάρι!

Εγώ καλώς ή κακώς στο ιδεολογικό επίπεδο δεν ήμουνα ποτέ κομμουνιστής με την παλαιοκομμουνιστική έννοια. Εγώ ανήκω στην αριστερά. Και θα ήθελα να σκέφτομαι ότι πριν τη λέξη αριστερός είμαι έλληνας. Δεν θα ήθελα να αποδεσμευτούμε ως έθνος και ως λαός από τις λέξεις πατρίδα, Ελλάδα, τη γλώσσα μας, την ιστορία μας. Θα ήταν κρίμα εξάλλου. Δε θα ήθελα να ζω με βάση το ότι ήταν κάποιος από τους προγόνους μου μαραθωνομάχος, θα ήθελα να ζω με ότι προσφέρω σήμερα σαν πρόσωπο και σαν λαός. Αλλά οπωσδήποτε υπάρχουν ορισμένες εθνικές συνιστώσες μας που καλό είναι να μην τις ξεχνάμε, διότι και ο κάθε λαός στηρίζεται στις ιστορικές του βάσεις για να ευδοκιμήσει επί μακροχρονίου βάσεως. ʼρα γιατί κι εμείς να μην το κάνουμε και εξάλλου δεν είναι μελανή η ιστορία μας.

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν είναι γεγονός ότι τότε στο στρατό είχαμε και μια αφέλεια εμείς, εμείς γελάγαμε μέσα στο Α2 ας πούμε, αλλά γεγονός ότι αν δεν δήλωνες ότι είσαι κομμουνιστής είχες μια άλλη μεταχείριση. Και δε ντρέπομαι γι αυτό το πράγμα, εν πάση περιπτώσει εγώ δεν ήμουνα ούτε του κομμουνιστικού κόμματος ούτε της ΚΝΕ και πάντα έβλεπα με μία ας πούμε θετική κριτική αυτή την παράταξη. Είναι γεγονός ότι έχουνε προσφέρει πάρα πολλά στην ιστορία του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος, αυτό δεν μπορούμε να μην το πούμε, τους ανήκει μέρος του αγώνος να καλυτερεύσει τη θέση της η εργατική τάξη και στην Ευρώπη και παγκοσμίως.

Ωστόσο ο τρόπος που πιστεύουνε ότι πρέπει να οργανωθεί ένα σύγχρονο κράτος πίστευα ότι απέχει από τα σύγχρονα δεδομένα. Κι όχι μόνο από τα σύγχρονα δεδομένα, ίσως κι απ΄ το κύτταρο, διότι η προϋπόθεση ότι όλοι είμαστε καλοί άρα μπορούμε να δράσουμε κομμουνιστικά δηλαδή μεταχριστιανικά, είναι μια υπόθεση η οποία στην πράξη έχει αποτύχει.

Πείτε μου και δυο λόγια και για τη δίκη.

Η δίκη των έντεκα ήτανε κάποια γεγονότα πάλι στο πολυτεχνείο στα οποία διαδηλώναμε εμείς, φωνάζαμε τα συνθήματά μας, συλλάβανε ορισμένους και περάσανε με το συγκεκριμένο κατηγορητήριο. Εγώ είχα φύγει εκείνες τις μέρες διότι με συλλαμβάνανε τακτικά από το σπίτι και με πηγαίνανε στην ασφάλεια όποτε είχαμε Συνέλευση, σχεδόν δεν πήγα ποτέ. Και όλοι οι συνάδελφοί μου μου λέγανε φύγε εσύ σήμερα, προφανώς θα συλλάβουν άλλους ξέρω΄γω, δεν είναι ανάγκη να είσαι εσύ.

Γεγονός είναι ότι με βάλανε στη δίκη κι εγώ ήμουνα έξι ώρες πριν στο σπίτι μου. Έχω μετανιώσει που ήμουνα στο σπίτι μου δηλαδή επειδή συνέβη και όλο αυτό έτσι, κατάλαβες, σε τελευταία ανάλυση. Πάντως είναι ενδεικτικό ότι έναν φοιτητή όχι τον Κυριάκο τον Σταμέλο τον βάλανε σε μια δίκη κι αυτός ας πούμε όταν έγινε σύγκρουση ήταν στο σπίτι του πριν έξι ώρες. Αυτό το έκανε προσωπικά ο Σμαΐλης που με έβαλε σε αυτή την ιστορία. Αν θυμάμαι καλά. Και εν πάση περιπτώσει αν μου επιτρέπεις να πάω να συνδέσω κάπως τα πράγματα με τη 17η Νοέμβρη που μου είπες από την αρχή ότι θα ήθελε να είναι αντικείμενο ας πούμε κάπως της κουβέντας μας, ναι είναι γεγονός ότι κακοπεράσαμε, είναι γεγονός ότι δαρθήκαμε πολλοί από εμάς, είμαι απόλυτα βέβαιος ότι κάποιοι άλλοι χειρότερα κι από εμένα.

Το αντικείμενό μας δεν είναι όμως σήμερα να συζητήσουμε ποιος έφαγε ξύλο ή ποιος δεν έφαγε ξύλο. Εξάρονται τα πνεύματα, ο εμφύλιος ήτανε πολύ κοντύτερα σε εκείνα τα γεγονότα τότε, αυτοί που είχανε χάσει από τη δικιά τους πλευρά ανθρώπους είχαν ενταχτεί στα σώματα ασφαλείας, είχαν ένα μένος. Εντάξει ως εδώ, πολύ κακώς βεβαίως.

Συζητούσαμε λοιπόν ότι προσπαθούσαμε να συνδέσουμε έτσι τη 17η Νοέμβρη με την ιδεολογία έχεις πει να κουβεντιάσουμε της τότε εποχής και θα ήθελα όντως να σου πω την άποψή μου. Ναι λοιπόν φάγαμε ξύλο, ναι είδαμε μίσος σε μάτια ανθρώπων και σε άλλους μια πιο ελαστική στάση θα πρέπει να σου πω. Από κει και πέρα η δικιά μας γενιά πρώτον είχε ένα σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή. Δεύτερον η πλειονότης από εμάς ήταν εναντίον της θανατικής ποινής και οι περισσότεροι από εμάς εξακολουθούμε και είμαστε εναντίον της θανατικής ποινής.

Περαιτέρω από την αριστερά όπως σου έλεγα προηγουμένως άφησέ μου αυτό το σημείο να το πω, το θεωρώ σημαντικό, έχουμε κερδίσει την καλυτέρευση της θέσης της εργατικής τάξεως παγκοσμίως. Και αν θέλεις στο φιλοσοφικό θεωρητικό επίπεδο κάπως αν το πούμε έτσι σε αντιδιαστολή με το άλλο που είναι το πρακτικότερο επίπεδο για τη συνεισφορά της αριστεράς, έχουμε κερδίσει τη δυνατότητα να καταλάβουμε ότι κι αν είμαστε μοναχοί επάνω στον πλανήτη μπορούμε να συνεννοηθούμε ελλείψει θεού. Αυτό δε σημαίνει ότι έχω τίποτα με τη θρησκεία, τα κείμενα της ελληνικής ορθοδόξου εκκλησίας είναι ένα αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής γραμματείας και χρήζουνε μελέτης όπως και οι αρχαίοι έλληνες συγγραφείς.

Από κει και πέρα νέοι από την αριστερά είδαμε ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε χωρίς ένα κάποιο μεταφυσικό αν θέλεις υπόβαθρο. Επομένως με σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή, άνθρωποι που ήμαστε εναντίον της θανατικής ποινής και άνθρωποι οι οποίοι προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο ιδεών θελκτικό προς τους συνανθρώπους μας ελλείψει θεού, δηλαδή να φύγει αυτό και να έρθει κάποιο άλλο που να συνεννοούμαστε μοναχοί μας, απέχουμε πάρα πολύ ως πλαίσιο ιδεών από την απόφαση την προσωπική να σκοτώσω το Μάλλιο. Δε θα ήθελα λοιπόν ούτε να έχει σκοτωθεί ο Μάλλιος ούτε ο Γουέλς ούτε κανένας. Διότι προδίδω τις ιδέες μου, προδίδω τον τρόπο με τον οποίον προσπάθησα να προβάλλω αυτές τις ιδέες μου και τη δραστηριότητά μου. Δε θα πω λυπάμαι γι αυτούς που φτάσανε να το κάνουνε, πάντως δεν είμαι υπέρ τους. Δεν τους θεωρώ κοινούς εγκληματίες θα πρέπει να σου πω. Η θέση του τρομοκράτη είναι κάπως ιδιότυπη πολιτικά. Δεν είμαι όμως υπέρ τους, είμαι κάθετα εναντίον τους. Ή τουλάχιστον δεν προέρχονται από τη γενιά τη δικιά μας η οποία αν μου επιτρέπεις να τα επαναλάβω ήταν εναντίον της θανατικής ποινής, στο φιλοσοφικό επίπεδο προσπαθήσαμε να συνεννοηθούμε άρα πρέπει να έχουμε ένα πλαίσιο ιδεών το οποίο να είναι κάπως εκλεκτικό με σεβασμό προς τον άλλον.

Επομένως μιλώντας για τον εαυτό μου και πιστεύω για την πλειονότητα των φίλων και τότε συντρόφων και ακόμα συντρόφων, είμαστε εναντίον αυτής της πρακτικής. Θα θέλαμε κατά κάποιο τρόπο να συναντήσουμε τον Μάλλιο υποθέτω μετά σαράντα χρόνια και να κάνουμε μια κουβέντα μαζί του να δούμε πως σκέφτεται ο άνθρωπος. Τον Γουέλς δεν πρόκειται να τον συναντάγαμε ποτέ ούτως ή άλλως, εντάξει, ή κάποιους άλλους. Αλλά το να πάμε να σκοτώσουμε κάποιον επιχειρηματία επειδή θέλουμε να παραδειγματίσουμε ή επειδή ξέρω΄γω κλέβει σε συμβάσεις με το κράτος ή για να δημιουργήσουμε μία γενικότερη αναστάτωση, δεν ήτανε τμήμα της δικιάς μας ιδεολογίας με βάση τους δύο τρεις άξονες που σου είπα προηγουμένως.

Δεν χαίρομαι όταν ακούω τρομοκρατικές ενέργειες. Έχω ζήσει πάρα πολλά χρόνια εκτός Ελλάδος στην περιοχή του Ισλάμ. Και ο Μπιν Λάντεν για πολλούς δικούς του είναι μαύρο πρόβατο. Σου θυμίζω ότι οι χριστιανοί έχουμε τρία Πατριαρχεία σε ισλαμικό έδαφος. Δεν μας έχουνε πειράξει ποτέ. Τείνουνε να έρθουνε προς εμάς. Τους κρατάει ακόμα ότι έχουνε μπλέξει την πολιτική με την θρησκευτική εξουσία. Αν το Ισλάμ δεν το λύσει αυτό το πρόβλημα δεν πρόκειται να πάνε μπροστά. Πρέπει να ξεχωρίσουνε τους νόμους του κράτους με τους νόμους τους θρησκευτικούς. Εκεί έχουνε μεγάλο πρόβλημα σαν σύμμεικτη κρατική και θρησκευτική εξουσία. Πάντως έχω ζήσει με πάρα πολλούς μουσουλμάνους, δεν έχουνε σχέση με την ιδεολογία ενός Μπιν Λάντεν και το πρόβλημα θέλω να καταλήξω να σου πω ότι κατ'ουσίαν είναι οικονομικό, έχουνε νοιώσει ότι έχουνε καταπιεστεί από τη δύση, η δύση τους έχει κοροϊδέψει, η δύση τους έχει κλέψει, η δύση τους παίρνει τα λεφτά τους.

Επομένως συνδέοντάς το με το θέμα της τρομοκρατίας εκεί πέρα έχει άλλη διάσταση το πρόβλημα και οπωσδήποτε και πάλι με σεβασμό στις αρχές που λέγαμε και αυτός γιατί πάει και σκοτώνει ανθρώπους. Προς θεού δηλαδή εμείς δεν έχουμε τίποτα με το αμερικανικό έθνος, έχουμε με την εξωτερική του πολιτική και με αυτούς που εκφράζουν την εξωτερική του πολιτική πιθανόν. Εγώ έχω συνεργαστεί με αμερικανούς και ως υφισταμένους μου και ως προϊσταμένους μου. Θαυμάσιοι είναι, σαν κι εμάς είναι οι άνθρωποι. Ο μέσος αμερικανός δε φταίει τίποτα. Επομένως στο θέμα της τρομοκρατίας αυτή είναι η τοποθέτησή μου Στέλιο ότι με βάση τις αρχές μας είμαστε αντίθετοι και με χαρά βλέπω ότι πολλοί είναι αντίθετοι.

Έχει υπάρξει ένας λαϊκισμός επί του θέματος, έχει υπάρξει λάθος της αριστεράς ότι επί πολλά χρόνια δεν έχει βγει να μιλήσει σταθερά και με συγκεκριμένα επιχειρήματα εναντίον μιας τέτοιας τοποθέτησης. Δε βλέπω όμως να έχει, με την μακρά παράδοση του ανθρωπισμού και τις προσπάθειες που έχουν γίνει να συνεννοηθούμε οι ανθρώποι μεταξύ μας δε βλέπω να έχει σχέση αυτή η τοποθέτηση η απόφαση είναι να εκτελέσει κάποιον. Εμένα μου προξενεί πώς να σου πω, απέχθεια η ιδέα. Δεν μπορώ να καταλάβω πως φθάσανε να κάνουνε τους εαυτούς τους κριτές των πάντων και εν πάση περιπτώσει και ψυχολογικά νομίζω ότι είναι μία στάση ύστατου νάρκισσου να αποφασίζεις εσύ ποιος πρέπει να καθαριστεί και ποιος όχι. Προς θεού, δεν είμαι υπέρ της άποψης αυτής. Αυτό ήθελα να σου πω.

Δυο συμπληρωματικές ερωτήσεις. Στη διάρκεια που ήσασταν επικεφαλής του ανεφοδιασμού και μετά της πόρτας, είχατε επαφές με Καθηγητές του πολυτεχνείου;

Δεν το θυμάμαι αυτό το πράγμα και αν πρέπει να τιμήσω κάποιον και δεν το θυμάμαι για να τον τιμήσω. Του ζητώ συγνώμη. Αυτό που έκανα είναι ότι έκλεψα τα τυριά από την καντίνα και μετά τα πλήρωσε ο πατέρας μου. Σου το λέω σαν ανέκδοτο. Τα σπάσανε τα ψυγεία και πήρανε τα τυριά και ο άθλιος ήθελε μετά να του τα πληρώσω εγώ προσωπικά και η οικογένειά μου. Πράγμα το οποίο κάναμε, αλλά δεν στράφηκα μετά εναντίον του γιατί ένας κουλός ήταν εκεί που μας έφτιαχνε τα σάντουιτς μέσα στο πολυτεχνείο καιρό και τον συγχώρησα γιατί είδα ότι είχε οικογένεια και δεν πειράζει, εντάξει.

Και γιατί ήρθε σε σας;

Ήρθε σε μένα γιατί εγώ ήμουνα υπεύθυνος του ανεφοδιασμού κι εγώ έσπασα το ψυγείο για να πάρω τα τυριά. Γι αυτό ήρθε σε μένα. Και οι κοπελιές μας βοηθάγανε πάνω στα μαγειρεία να μαγειρεύουμε κι είχα πάρει πρωτοβουλία την πρώτη μέρα να μπορούμε και να φάμε. Κατά κάποιο τρόπο απέχοντας λίγο και από τις αποφάσεις της πρώτης ημέρας, διότι ήμουνα εναντίον του να πάρουν τα γεγονότα την έκταση που πήρανε για τους λόγους τους οποίους σου είπα.

Όταν ήμουνα υπεύθυνος κάτω στην πόρτα ήρθε μια ωραιότατη κοπέλα λίγο πιο καλοντυμένη από ότι θα έπρεπε τις ώρες αυτές και δεν την άφηνα να μπει. Και κάποιος μου λέει ρε συ αυτή είναι η Αιμιλία Υψηλάντη, άφησέ τη να μπει. Λέω ποια είναι; Όχι είναι δικιά μας, είναι ηθοποιός η κοπέλα. Και μπήκε η Υψηλάντη μέσα. Της ζητώ συγνώμη! Ήτανε η Υψηλάντη εκεί πάντως γιατί την έβαλα εγώ προσωπικά.

Ένα άλλο σημείο που έχω βρει για σας είναι ότι σας είχαν διαγράψει από τον Σύλλογο ή σας είχανε περάσει από το Πειθαρχικό για κάποιο λόγο. Το θυμάστε αυτό;

Όχι μας είχανε διαγράψει από τον φοιτητικό Σύλλογο οι συνάδελφοι τους οποίους είχε ορίσει η χούντα σαν εκπροσώπους μας. Αυτοί με διαγράφανε από τον Σύλλογο γιατί ήμουνα καλός ομιλητής στις Συνελεύσεις. Εγώ κατόπιν αποφάσισα να ιδιωτεύσω μετά όλα αυτά τα γεγονότα, μου ταίριαζε καλύτερα σαν άνθρωπος και σαν προσωπικότητα. Κι όπως έλεγα προηγουμένως τους φίλους οι οποίοι με ορισμένα κριτήρια βγήκαν πιο μπροστά, διότι με ορισμένα κριτήρια βγήκανε πιο μπροστά έτσι; Αντί να τους κριτικάρουμε και ας πούμε να καταλαβαίνουμε ότι και αυτοί σαν άνθρωποι αλλάξανε πιθανόν κάπως απόψεις, όπως άλλαξα κι εγώ, όπως άλλαξες κι εσύ πιθανόν, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να τους χτυπάμε την πλάτη και να τους ευχόμαστε να βρίσκουν τις δυνάμεις να κάνουν το καλύτερο για τον τόπο και τον λαό μας. Τα υπόλοιπα όλα, ποιος εκμεταλλεύτηκε το πολυτεχνείο και τα λοιπά βρίσκω ότι δεν έχει απολύτως κανένα νόημα ως κουβέντα και βρίσκω ότι δεν έχει και απολύτως καμία σύνδεση με τα γεγονότα του πολυτεχνείου αυτά καθαυτά.

Όπως σου έλεγα προηγουμένως όποιος θέλει δεκανίκι θα πιάσει ότι βρει μπροστά του. Μιλώντας για γνωστά ονόματα ή μη γνωστά ονόματα. Οι φίλοι λοιπόν οι οποίοι αυτή τη στιγμή διαχειρίζονται πιο πολλά πράγματα από μας στην πολιτική ζωή, θα πρέπει να έχουν την υποστήριξή μας. Μαζί μας ήτανε, που ήτανε; Να τους χτυπάμε την πλάτη και να τους λέμε παιδιά κάντε ότι πιθανόν μπορείτε καλύτερο. Εφόσον ήτανε προσωπική μου επιλογή εμένα να ιδιωτεύσω δεν έχω απολύτως καμία ας πούμε αξίωση να είμαι στη δημόσια και στην πολιτική ζωή και εύχομαι το καλύτερο για τους υπολοίπους. Έτσι νομίζω είναι το καλύτερο να τοποθετηθούμε.

Τα κείμενα που δημοσιεύονται αποτελούν την ακριβή απομαγνητοφώνηση των συνεντεύξεων, χωρίς καμία επεξεργασία.

http://www.rwf.gr/interviews_senaria-new.p...nterview_id=319

Ας αρκουμαστε λοιπον, στους νεκρους και, κυριως! σ'αυτο που ΣΥΣΣΩΜΟΣ! ο πολιτικος κοσμος της χωρας, ανεξαρτητως χρωματος ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ! (Εκτος και αν η αληθεια κατοικοεδρευει κατα ΕΑΤ-ΕΣΑ μερια!)

Εγώ Θανάση μου, δεν το ανέχομαι αυτό.... Ιδίως από τους πολιτικούς μας. Φαντάζομαι (στο βάθος) και εσύ θα συμφωνείς.

Τροποποιήθηκε Νοέμβριος 20 , 2007 από τον Πόρθος

[black_hawk 573]

ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΦΑ η Συνέντευξη? Πείτε ΝΑΙ ή ΟΧΙ?

Μουφα"??? Ποιος ειπε κατι τετοιο??

Απλα, εχει τον ιδιο βαθμο "αντικειμενικοτητας" που θα ειχε και μια συνεντευξη του spypetr, στον Φιωτακη!!

Τελικά είναι λάθος? Λέει ψέματα ο ανθρωπος? Λέει ψέματα η πηγή? Δεν έγιναν καθόλου έτσι τα γεγονότα ? Δεν μπορώ να καταλάβω από την απάντησή σου...

αν μπουμε στο τριπακι "Η μια πλευρα λεει αυτο και η αλλη το αλλο, αρα η αληθεια ειναι καπου στη μεση" ξερεις που φτανουμε?

Στο σημειο να'ρθω να σε κλεψω, και μετα στο διακαστηριο, εσυ να καταγγελλεις την κλοπη, εγω με τη σειρα μου να λεω οτι εσυ μ'έκλεψες, και ετσι να'ρχομαστε στα ισα! Ωραιο ε? Ποιος ωφελειται απ'αυτη την πρακτικη, αρα την ακολουθει???

Ας αρκουμαστε λοιπον, στους νεκρους και, κυριως! σ'αυτο που ΣΥΣΣΩΜΟΣ! ο πολιτικος κοσμος της χωρας, ανεξαρτητως χρωματος ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ! (Εκτος και αν η αληθεια κατοικοεδρευει κατα ΕΑΤ-ΕΣΑ μερια!)

...

Εγώ Θανάση μου, δεν το ανέχομαι αυτό.... Ιδίως από τους πολιτικούς μας. Φαντάζομαι (στο βάθος) και εσύ θα συμφωνείς.

Αν ξαναδιαβασεις παραπανω τι λεγαμε, θα διαπιστωσεις οτι δεν αμφισβητουνται ΟΥΤΕ! η (οποια!) πηγη, ΟΥΤΕ! τα λεγθεντα!

Εκεινο που ειναι αμφισβητησιμο, ειναι ο βαθμος αληθειας των λεγομενων!

(Μην ξεχνας, οτι σε οποιοδηποτε δικαστηριο, ο κατηγορουμενος ΔΕΝ! ορκιζεται, διοτι η δικαιοσυνη θεωρει αυτονοητο (και ορθα!) οτι θα υπερασπισει τον εαυτο του με καθε προσφορο τροπο και μεσο! ;)

Τωρα το αλλο, για τους πολιτικους μας, δεν το'πιασα ακριβως... Ολοι συλληβδην, ειναι μια κλικα που τα'βαλε με τους καλους χουντικους, τους οποιους καταδικασε, για να νεμεται την εξουσια? Για εξηγησε το καλυτερα.. :o

[Πόρθος 159]

Αν ξαναδιαβασεις παραπανω τι λεγαμε, θα διαπιστωσεις οτι δεν αμφισβητουνται ΟΥΤΕ! η (οποια!) πηγη, ΟΥΤΕ! τα λεγθεντα!

Εκεινο που ειναι αμφισβητησιμο, ειναι ο βαθμος αληθειας των λεγομενων!

(Μην ξεχνας, οτι σε οποιοδηποτε δικαστηριο, ο κατηγορουμενος ΔΕΝ! ορκιζεται, διοτι η δικαιοσυνη θεωρει αυτονοητο (και ορθα!) οτι θα υπερασπισει τον εαυτο του με καθε προσφορο τροπο και μεσο! ;)

Τωρα το αλλο, για τους πολιτικους μας, δεν το'πιασα ακριβως... Ολοι συλληβδην, ειναι μια κλικα που τα'βαλε με τους καλους χουντικους, τους οποιους καταδικασε, για να νεμεται την εξουσια? Για εξηγησε το καλυτερα.. :o

Οχι φίλε στο πρώτο έχεις λάθος ή κάνεις εσκεμμένα λάθος:P . Δεν το είπατε αμέσως αλλά συνομωτικά, ψυθιριστά..... Εαν δεν είναι έτσι πάσο. Πάντως ο Γιώργος έχει ανεβάσει (όσον αφορά στο δεύτερο) κάμποσα βιντεάκια - εαν θυμάμαι καλά- από το Ρεπορταζ χωρίς σύνορα.... γεγονός που δείχνει πως το παίρνει στα σοβαρά το θέμα.

Αν, αν είναι έτσι τότε πάει άπατη η δακρύβρεχτη ιστορία της "μνήμης".

Και φυσικά και ελέγχεται ο βαθμός αλήθειας των λεγομένων (και θα ήταν κρίμα εαν δεν ήταν έτσι) αλλά για όλους. Οχι μόνο για εκεί που μας αρέσει. Βάλτα κάτω και κάνε πρόσθεση. Αφαίρεση δεν θα δεχτώ... :D

Για τους πολιτικούς δεν υπάρχει τίποτε καθαρότερο από το ότι ο καθένας (από μέρους τους) καρπώθηκε μέρους της λαικής εξέγερσης και την έκανε θέσεις εξουσίας, δουλειές, πολιτικές καριέρες, θεσούλες υπουργείων κα. και ας μην είχε συηισφέρει στο παραμικρό.

Αυτό που υποννοείς (για τους καλούς χουντικούς) μπορείς να το απευθύνεις σε άλλον. Εγώ δεν σου απαντάω καν!

Επίσης, αυτό που προτείνες ως συμβιβαστική λύση (50-50) στο προηγούμενο Post σου δεν μπορώ να την δεχτώ για λόγους αρχής.

[birichino 1]

ναι καλα τα λεει ο black hawk

πορθε διαλεγουμε πιο απο τα δυο θελουμε για αλειθινο..

εμενα βασικα το δικο σου δεν μου αρεσε γιατι ηταν πολυ πεζο..

το πρωτο μου αρεσε περισοτερο γιατι ειχε δραμα συνεσθιματα κτλ κτλτ κτλτκτκλτκλτ

μου θυμισε πιο πολυ την ταινια "ορατοτης μιδεν" με το κουρκουλο να φωναζει:

"οχιι αλλλλοοο κααααρβουνοοοοοοοο"

τι κανετε μορεεε!?

"οχιι αλλλλοοο κααααρβουνοοοοοοοο"

:2funny: :rotfl: :P

[GSR600 0]

οχιι αλλλλοοο κααααρβουνοοοοοοοο"

Τό πιασες βλέπω...

[black_hawk 573]

Επίσης, αυτό που προτείνες ως συμβιβαστική λύση (50-50) στο προηγούμενο Post σου δεν μπορώ να την δεχτώ για λόγους αρχής.

Κατ'αρχην μου φτανει (και χαιρομαι! για) αυτο!

Για τα υπολοιπα, ξανα-ξανα-κανε τον κοπο να ξανα-ξανα διαβασεις το τι προβλεπει η διακαιοσυνη (ανεξαρτητη αρχη), για τους κατηγορουμενους.. :)

Τροποποιήθηκε Νοέμβριος 20 , 2007 από τον black_hawk

[Πόρθος 159]

Κατ'αρχην μου φτανει (και χαιρομαι! για) αυτο!

Για τα υπολοιπα, ξανα-ξανα-κανε τον κοπο να ξανα-ξανα διαβασεις το τι προβλεπει η διακαιοσυνη (ανξαρτητη αρχη), για τους κατηγορουμενους.. :)

Αυτό λέω από την αρχή για το Γουνελά και μου λέτε όχι...έφαγε 1,5 χρόνια (εαν θυμάμαι καλά) για την καταστροφή της πόρτας...και όχι! δεν σκότωσε άνθρωπο.

Δεν διάβασες το δεύτερο μέρος της συνέντευξης του Σταμέλου? Κάνε τον κόπο σε παρακαλώ ,,,,

[black_hawk 573]

Δεν διάβασες το δεύτερο μέρος της συνέντευξης του Σταμέλου? Κάνε τον κόπο σε παρακαλώ ,,,,

Την διαβασα και απο το "πρωτοτυπο"! :)

Εσυ διαβασες τη κατα πολυ συντομοτερη προβλεψη της δικαιοσυνης, οσο αναφορα τους κατηγορουμενους? ;)

ξανα-ξανα-κανε τον κοπο να ξανα-ξανα διαβασεις το τι προβλεπει η διακαιοσυνη (ανεξαρτητη αρχη), για τους κατηγορουμενους.. :)

[Πόρθος 159]

Εσυ διαβασες τη κατα πολυ συντομοτερη προβλεψη της δικαιοσυνης, οσο αναφορα τους κατηγορουμενους? ;)

Με πας κατά το 50-50 αλλά σου είπα, δεν είναι δυνατόν. Ας κρίνει ο καθένας. (που ούτως ή άλλως έτσι ήταν)

[birichino 1]

ΤΟ ΤΑΝΣ ΠΟΥ ΜΠΕΙΚΕ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΠΑΕΙ ΤΙ ΣΙΟΠΙ ΤΟΥ

τι εγεινε εκεινη τι νυχτα στο πολυτεχνειο?

τανκς: δε θυμαμε καλα ηταν νυχτα κ ειχε πολυ υγρασια, τα καρμπιρατερ μου δεν δουλευουν καλα σε αυτες τις συνθικες...

θα σας πω οσα που θυμαμε..

ειμουνα σε ενα βενζιναδικο.. παρκαρισμενο, δεν θυμαμε τιν οδος.. ο αρχιγος κ ο οδιγος ετρογαν σουβλακια, ο πυροβολιτης εκοβε βολτες κ κ πιραζε τις γυρο φιτιτριες..

οσπου! ελιφθει ενα μινιμα στον ασυρματο !!!MAYDAY MAYDAY!!! "ελατε στο πολυτεχνειο!!" "εξω απο τιν πυλη του πολιτεχνειου!!"

ο οδηγος πεταξε το σουβλακι απο ολα, κ εκατσε στη θεση του...

ο αρχιγος βλαστιμαγε.. "γ@μο τη χουντα μου μεσα ουτε το σουβλακι μου δε με αφινει να φαω" κ επιβιβαστικε κ αυτος επιγοντος

στο δρομο σε μια στροφι δεξεια μου εφειγε η ερπιστρια...

κ μετα τη εγεινε?

αποκαταστισαμε την βλαβη εγκερα με τη βοιθια τριων μιχανολογων απο το πολυτεχνιο που ηταν κατα της καταλιψης..

μολις φτασαμε εξω απο την πυλι ο αρχιγος εδοσε εντολη στον οδιγο να μαρσαρο... για να φωβισουμε τους φοιτιτες που ηταν εξω απο τιν πυλι...

κ εσεις τι κανατε!?

ε.. τι να εκανα αφου ο οδιγος τραβιξε τον αερα στη μεση αυξηθικε το μιγμα κ μαρσαρα στης 3000rpm!! στην αρχη κ αφου δεν φεβγανε με αναγακασε ο οδηγος στης 5000rpm!! μου δεν αντεχα αλλο ενιοθα το λαδι να μιν αρκι να λυπανει της μπιελες μου

ενιοθα οτι θα πεταξω τα πιστονια απο τον κολο μου!!!

η θερμοκρασια μου ανεβενε ολο κ περισοτερο!!! σταματιστε μορε τι κανετεεε!!! οχι αλλο καρβουυνοοο!! οχιιι αλλο γκαζι φωναζα... εβλεπα τους φοιτιτες να με κοιτανε εντρομη!! μην φαν καμια μπιελα στη κουτρα...

καναν πιο περα απο την πορτα

κ μετα γελαγανε λεγοντας "να τωρα θα κολισει το μπουρδελο!!" κ με δειχνανε... :(

πως εστανθηκατε εσεις τοτε?

τοτε επιχουντας ειμουν κ εγω νεο τανκς με λιγες ωραις χρησεις.. τους εβλεπα ολους σαν σουλικια

θυμοσα πολυ κ ανιπομονουσα να μπω μεσα να τα παρω στο κυνιγει τα μ@λ@κισμενα!!!

να τα λιοσω κατο απο τις επιστριες μου..

κ τι εγεινε?

ο αρχιγος ειπε στον οδηγο

ποσο ηρθε ο ολυμπιακος με το παναθηναηκο?

ο οδηγος δεν ακουγε καλα απο τον τοσο θοριβο τις μιχανις μου.. μια ο θορυβος μια η υψηλι θερμοκρασια μια οτι ηταν κ λιγο ορνιο...

καταλαβε'οτι του ειπε να μπει μεσα

ξεκινισαμε κ λιοσαμε τιν κεντρικη πυλη..

πισο απο αυτην ειχε κ το μερσεντες του πριτανη...

το ελιοσα κ αυτο! το εκανα σα χαρτοπετσετα....

ειδα τον πριτανη να αλλαζει χρωματα... να κραταει τιν καρδια του..

κ να λεει "οχι ρε γαμοτο μολις του εκανα το μεγαλο σερβις!" κ μετα λιποθιμισε...

αυτα ηταν τα τελευτεα του λογια..

αφου μπικατε στο πολυτεχνειο, οι φοιτιτες πως σας υποδεχτικαν?

μια χαρα οι δηκιγοροι μου λεγαν μιν ανισιχεις το μερσεντες εχει μιτι ασφαλια! κ ισιχασα...

οι μιχανολογοι με πιραν μεσα στα εργαστιρια να μου αλλαξουν λαδια γιατι ειχα κανει 1000κμ ιδι..

καπου εκει σιναντισα κ τον πυροβολιτι να καυλαντιζει...με μια νοσιλευτρια.

οι αλλες νοσιλευτριες τρεξαν γριγορα πανο απο τον πριτανη να του δοσουν τις προτες βοιθιες...

ο μονος που την πλιροσε, ηταν ο πυροβολιτης με ενα χρονο φυλακι κ στεριση βαθμου για τι εγκαταλιψε εν ωρα καθικοντος...

κ μετα τη εγεινε?

ε.. κατεβεικαν κατο στο προαβλιο κ ο αρχιγος φωναζε στον οδηγο γιατι δεν του ειπε να μπει κ αυτος μπεικε... κτλ

ο οδηγος δεν καταλαβενε καλα ηταν λιγο χαζουλις χωριατης μπαστουρνοβλαχος... κ τελος παντον.

τον ξαναροτισε ο αρχιγος τι εγεινε με το παιχνιδι..

κ του απαντισε "το πειραμε αρχειγε σημιοσατε 2" ...

διλαδι ο παναθιναικος?

ο παναθιναικος.. εκεινι την εποχη ηταν η αγαπιμενη ομαδα του παππαδοπουλου.. τα ειχε ολα πλιρομενα..

κ ο αρχιγος τι εκανε?

ο αρχιγος ξετρελαθικε απο τι χαρα του γιατι ειχε πιασει 13αρι στο προ-πο

κ μετα τη γεεινε?

αρχισε να τρεχει πανο κατο πανο κατο σα τρελος, κ να χοροπιδαει απο τιν χαρα του..

μας αγγαλιαζε κ μας φιλουσε ολους!

ιδικα εμενα μου ελεγε οτι ειμαι το αγαπιμενο αρμα τις μεραρχιας

ενο παντα με εβριζε κ με ελεγε ελατοματικο κ με ρεζιλευε στην αναφορα...

τραβματιες υπιρχαν?

ναι!

πιοι?

οταν ανοιξαμε τιν πυλη απο εξω περιμεναν οι γονεις τον παιδιων μπικαν μεσα κ τα πλακοσαν στο ξυλο...

μετα απο τοσα χρονια πως εσθανεστε? θα το ξανακανατε?

οχι.

γιατι?

γιατι εχω αποσιρθει...

Τροποποιήθηκε Νοέμβριος 20 , 2007 από τον birichino

[GFiotakis 11]

A. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο....

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι "μαυροσκούφηδες" ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. "Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα" μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. "Παλιοκουμμούνια" θα καλοπεράσετε!" λέγαμε».

------------------------------------------------------------

Μιχάλης Γουνελάς , Υποπλοίαρχος-Οδηγός τανκς

ΕΡΩΤΗΣΗ : Το κλίμα μέσα στο στρατό πώς ήταν απέναντι στους φοιτητές; Είχε γίνει κάποια προσπάθεια φανατισμού των αξιωματικών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Όχι, καμία. Καμία προσπάθεια. Κατεβήκαμε για να παίξουμε το ρόλο του διαιτητού μεταξύ φοιτητών και Αστυνομίας. Δεν υπήρξε κανένας φανατισμός, ούτε και καμία βέβαια ανθρωποκτόνος πρόθεσις. Διότι εάν υπήρχε, καταλαβαίνετε ότι θα υπήρχαν εκατόμβες θυμάτων.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΔΩ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΓΚΟΥΝΕΛΑ

----------------------------------------------------------------

Πατακός , γνωστός (δημοκράτης της επταετίας )

Η πόρτα έπεσε με συμφωνία των φοιτητών , οι ίδιοι το ζητάγανε γιατί δεν μπορούσανε να βγούνε έξω…..

------------------------------------------------------------

Μιχάλης Γουνελάς , Υποπλοίαρχος-Οδηγός τανκς

ΕΡΩΤΗΣΗ : Γιατί έπρεπε να γίνει; Γιατί δεν μπορούσε να ανοίξει η πόρτα ή οι πλαϊνές πόρτες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :Όταν φτάσαμε στο Πολυτεχνείο, εκείνη την ώρα είχε γίνει κάποια συμφωνία με κάποιους άλλους, πιθανόν με την Αστυνομία και είχε ανοίξει μια παράπλευρη πόρτα από την οποία βγήκε ένας αριθμός εγκλείστων, εκατό - διακόσιοι, δεν ξέρω πόσοι. Αλλά κάποιοι από το εσωτερικό του Πολυτεχνείου αντέδρασαν, την έκλεισαν την πύλη και εν συνεχεία δεν επέτραπαν σε κανέναν να βγει. Γι΄ αυτό λοιπόν, έπρεπε να ανοίξει κάποια δίοδος απέξω. Δεν υπήρχε άλλη λύση να εκτονωθεί η κατάσταση και να φύγουν από μέσα.

ΕΡΩΤΗΣΗ :Γιατί δεν μπορούσαν οι φοιτητές να την ανοίξουν την πόρτα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :Γιατί κάποιοι αντιδρούσαν από μέσα. Υπήρχαν ομάδες περιφρούρησης οι οποίοι δεν ήθελαν, δεν ξέρω για ποιους λόγους, αλλά δεν ήθελαν να εκτονωθεί η κατάσταση δηλαδή. Και τους εμπόδιζαν δια της βίας να βγουν.

Ω ΤΙ ΕΚΠΛΗΞΗ !!! ΦΟΒΕΡΗ ΤΑΥΤΙΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ ΚΑΙ ΦΟΒΕΡΗ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΛΕΝΕ.

-----------------------------------------------------------------------------------------

....... ο Γιώργος έχει ανεβάσει (όσον αφορά στο δεύτερο) κάμποσα βιντεάκια - εαν θυμάμαι καλά- από το Ρεπορταζ χωρίς σύνορα.... γεγονός που δείχνει πως το παίρνει στα σοβαρά το θέμα.

Αν, αν είναι έτσι τότε πάει άπατη η δακρύβρεχτη ιστορία της "μνήμης".

Και φυσικά και ελέγχεται ο βαθμός αλήθειας των λεγομένων (και θα ήταν κρίμα εαν δεν ήταν έτσι) αλλά για όλους. Οχι μόνο για εκεί που μας αρέσει. Βάλτα κάτω και κάνε πρόσθεση. Αφαίρεση δεν θα δεχτώ... :D

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗΝ ΠΡΕΜΟΥΡΑ ΜΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΦΙΛΕ ΠΟΡΘΕ …ΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ ???

ΟΤΑΝ ΛΕΣ ΓΙΑ ΔΑΚΡΥΒΡΕΧΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ….ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ?? ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΦΙΛΕ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙΣ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ????

ΛΥΠΑΣΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ???

ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ......

edit:διορθωση

Τροποποιήθηκε Νοέμβριος 20 , 2007 από τον GFiotakis

[black_hawk 573]

Με πας κατά το 50-50 αλλά σου είπα, δεν είναι δυνατόν. Ας κρίνει ο καθένας. (που ούτως ή άλλως έτσι ήταν)

Μαλλον, δεν καταλαβαινομαστε, αν και το νομισα, καποια στιγμη...

Οταν λεω "50-50" (και τη σχιζοφρενοια που το διεππει!) εννοω το παρακατω!!

αν μπουμε στο τριπακι "Η μια πλευρα λεει αυτο και η αλλη το αλλο, αρα η αληθεια ειναι καπου στη μεση" ξερεις που φτανουμε?

Στο σημειο να'ρθω να σε κλεψω, και μετα στο διακαστηριο, εσυ να καταγγελλεις την κλοπη, εγω με τη σειρα μου να λεω οτι εσυ μ'έκλεψες, και ετσι να'ρχομαστε στα ισα! Ωραιο ε? Ποιος ωφελειται απ'αυτη την πρακτικη, αρα την ακολουθει???

Σ'αυτο ομως..

(Μην ξεχνας, οτι σε οποιοδηποτε δικαστηριο, ο κατηγορουμενος ΔΕΝ! ορκιζεται, διοτι η δικαιοσυνη θεωρει αυτονοητο (και ορθα!) οτι θα υπερασπισει τον εαυτο του με καθε προσφορο τροπο και μεσο!) ;)

..δεν χωραει "50-50", οσο και αν "βολευει".. (Ποιον, εκ των "αντιδικων" αραγε?? Τον γ@μι@ 'η τον γ@μημενο??) ;)

(Βεβαιως, συνεχιζω να περιμενω τη γνωμη σου, επι του δευτερου..) :)

Τροποποιήθηκε Νοέμβριος 20 , 2007 από τον black_hawk

[black_hawk 573]

ΤΟ ΤΑΝΣ ΠΟΥ ΜΠΕΙΚΕ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΠΑΕΙ ΤΙ ΣΙΟΠΙ ΤΟΥ

τι εγεινε εκεινη τι νυχτα στο πολυτεχνειο?

τανκς: δε θυμαμε καλα ηταν νυχτα κ ειχε πολυ υγρασια, τα καρμπιρατερ μου δεν δουλευουν καλα σε αυτες τις συνθικες...

θα σας πω οσα που θυμαμε..

ειμουνα σε ενα βενζιναδικο.. παρκαρισμενο, δεν θυμαμε τιν οδος.. ο αρχιγος κ ο οδιγος ετρογαν σουβλακια, ο πυροβολιτης εκοβε βολτες κ κ πιραζε τις γυρο φιτιτριες..

οσπου! ελιφθει ενα μινιμα στον ασυρματο !!!MAYDAY MAYDAY!!! "ελατε στο πολυτεχνειο!!" "εξω απο τιν πυλη του πολιτεχνειου!!"

ο οδηγος πεταξε το σουβλακι απο ολα, κ εκατσε στη θεση του...

ο αρχιγος βλαστιμαγε.. "γ@μο τη χουντα μου μεσα ουτε το σουβλακι μου δε με αφινει να φαω" κ επιβιβαστικε κ αυτος επιγοντος

στο δρομο σε μια στροφι δεξεια μου εφειγε η ερπιστρια...

κ μετα τη εγεινε?

αποκαταστισαμε την βλαβη εγκερα με τη βοιθια τριων μιχανολογων απο το πολυτεχνιο που ηταν κατα της καταλιψης..

μολις φτασαμε εξω απο την πυλι ο αρχιγος εδοσε εντολη στον οδιγο να μαρσαρο... για να φωβισουμε τους φοιτιτες που ηταν εξω απο τιν πυλι...

κ εσεις τι κανατε!?

ε.. τι να εκανα αφου ο οδιγος τραβιξε τον αερα στη μεση αυξηθικε το μιγμα κ μαρσαρα στης 3000rpm!! στην αρχη κ αφου δεν φεβγανε με αναγακασε ο οδηγος στης 5000rpm!! μου δεν αντεχα αλλο ενιοθα το λαδι να μιν αρκι να λυπανει της μπιελες μου

ενιοθα οτι θα πεταξω τα πιστονια απο τον κολο μου!!!

η θερμοκρασια μου ανεβενε ολο κ περισοτερο!!! σταματιστε μορε τι κανετεεε!!! οχι αλλο καρβουυνοοο!! οχιιι αλλο γκαζι φωναζα... εβλεπα τους φοιτιτες να με κοιτανε εντρομη!! μην φαν καμια μπιελα στη κουτρα...

καναν πιο περα απο την πορτα

κ μετα γελαγανε λεγοντας "να τωρα θα κολισει το μπουρδελο!!" κ με δειχνανε... :(

πως εστανθηκατε εσεις τοτε?

τοτε επιχουντας ειμουν κ εγω νεο τανκς με λιγες ωραις χρησεις.. τους εβλεπα ολους σαν σουλικια

θυμοσα πολυ κ ανιπομονουσα να μπω μεσα να τα παρω στο κυνιγει τα μ@λ@κισμενα!!!

να τα λιοσω κατο απο τις επιστριες μου..

κ τι εγεινε?

ο αρχιγος ειπε στον οδηγο

ποσο ηρθε ο ολυμπιακος με το παναθηναηκο?

ο οδηγος δεν ακουγε καλα απο τον τοσο θοριβο τις μιχανις μου.. μια ο θορυβος μια η υψηλι θερμοκρασια μια οτι ηταν κ λιγο ορνιο...

καταλαβε'οτι του ειπε να μπει μεσα

ξεκινισαμε κ λιοσαμε τιν κεντρικη πυλη..

πισο απο αυτην ειχε κ το μερσεντες του πριτανη...

το ελιοσα κ αυτο! το εκανα σα χαρτοπετσετα....

ειδα τον πριτανη να αλλαζει χρωματα... να κραταει τιν καρδια του..

κ να λεει "οχι ρε γαμοτο μολις του εκανα το μεγαλο σερβις!" κ μετα λιποθιμισε...

αυτα ηταν τα τελευτεα του λογια..

αφου μπικατε στο πολυτεχνειο, οι φοιτιτες πως σας υποδεχτικαν?

μια χαρα οι δηκιγοροι μου λεγαν μιν ανισιχεις το μερσεντες εχει μιτι ασφαλια! κ ισιχασα...

οι μιχανολογοι με πιραν μεσα στα εργαστιρια να μου αλλαξουν λαδια γιατι ειχα κανει 1000κμ ιδι..

καπου εκει σιναντισα κ τον πυροβολιτι να καυλαντιζει...με μια νοσιλευτρια.

οι αλλες νοσιλευτριες τρεξαν γριγορα πανο απο τον πριτανη να του δοσουν τις προτες βοιθιες...

ο μονος που την πλιροσε, ηταν ο πυροβολιτης με ενα χρονο φυλακι κ στεριση βαθμου για τι εγκαταλιψε εν ωρα καθικοντος...

κ μετα τη εγεινε?

ε.. κατεβεικαν κατο στο προαβλιο κ ο αρχιγος φωναζε στον οδηγο γιατι δεν του ειπε να μπει κ αυτος μπεικε... κτλ

ο οδηγος δεν καταλαβενε καλα ηταν λιγο χαζουλις χωριατης μπαστουρνοβλαχος... κ τελος παντον.

τον ξαναροτισε ο αρχιγος τι εγεινε με το παιχνιδι..

κ του απαντισε "το πειραμε αρχειγε σημιοσατε 2" ...

διλαδι ο παναθιναικος?

ο παναθιναικος.. εκεινι την εποχη ηταν η αγαπιμενη ομαδα του παππαδοπουλου.. τα ειχε ολα πλιρομενα..

κ ο αρχιγος τι εκανε?

ο αρχιγος ξετρελαθικε απο τι χαρα του γιατι ειχε πιασει 13αρι στο προ-πο

κ μετα τη γεεινε?

αρχισε να τρεχει πανο κατο πανο κατο σα τρελος, κ να χοροπιδαει απο τιν χαρα του..

μας αγγαλιαζε κ μας φιλουσε ολους!

ιδικα εμενα μου ελεγε οτι ειμαι το αγαπιμενο αρμα τις μεραρχιας

ενο παντα με εβριζε κ με ελεγε ελατοματικο κ με ρεζιλευε στην αναφορα...

τραβματιες υπιρχαν?

ναι!

πιοι?

οταν ανοιξαμε τιν πυλη απο εξω περιμεναν οι γονεις τον παιδιων μπικαν μεσα κ τα πλακοσαν στο ξυλο...

μετα απο τοσα χρονια πως εσθανεστε? θα το ξανακανατε?

οχι.

γιατι?

γιατι εχω αποσιρθει...

Δε μ'λες καλο μου..

Μιας και εκεινη την εποχη, πρωτοανακαλυπτα τις πολλαπλες χρηστικοτητες των γεννητικων μου οργανων... και τα θυμαμαι καλα.. (και εντονα..)

ΕΣΥ! ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ??

Μηπως ειμαι αιμομικτης??? (Να το διορθωσω, μ'ενα ηδονικο σφιγμο "τελειωματος"??)

:wub:

[spypetr 4]

Ο Λαός έχει μνήμη, δυστυχώς για κάποιους, που νομίζουν - ελπίζουν, ότι όλα ξεπουλιούνται, ακόμα και η μνήμη.

Το αν υπήρχαν νεκροί ή όχι, αν ο αγώνας των φοιτητών ήταν και παλαϊκός, αν τα γεγονότα των ημερών εκείνων είχαν ή όχι ιδεολογικό έρεισμα (γιατί αναμφίβολα ήταν πολιτικά), αν ήταν χτύπημα για τη δικτατορία ο αγώνας αυτός, αν το αγωνιστικό κίνημα έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την μετέπειτα ιστορία της Ελλάδας, είναι αυτονόητα για το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού Λαού, που ξέρει να τιμάει τους αγώνες των προγόνων του.

Να θυμήσω ότι:

Η πρώτη πορεία προς τιμήν των γεγονότων του '73, είχε ένα εκατομύριο κόσμου.

Η ακροδεξία στην Ελλαδα δεν μπόρεσε να βρει πολιτικό έρεισμα ικανό (μέχρι το 2007), για την είσοδο της στη Βουλή (παρά μόνο μέσα από τη ΝΔ).

Σαν ένδειξη τιμής και μνήμης η Ακαδημαϊκή κοινότητα έχει υιοθετήσει έναν κανόνα μέσα σε όλα τα καταστατικά των φοιτητικών Συλλόγων,ο οποίος δεν επιτρέπει την δράση ακροδεξιών παρατάξεων, μέσα απ' αυτούς.

Μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν εκείνες τις μέρες ήταν:

Κάτω η Χούντα

Έξω οι ΗΠΑ

Έξω το ΝΑΤΟ

Λαϊκη Κυριαρχία

Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους

Και φυσικά

το Ψωμί Παιδεία Ελευθερία

Τροποποιήθηκε Νοέμβριος 20 , 2007 από τον spypetr

[GFiotakis 11]

το Ψωμί Παιδεία Ελευθερία

Ψωμί Παιδεία Ελευθερία

διαχρονικο τελικα αυτο το συνθημα

οπως και οι κυβερνησεις στις οποιες απευθυνεται

B)

[birichino 1]

Δε μ'λες καλο μου..

Μιας και εκεινη την εποχη, πρωτοανακαλυπτα τις πολλαπλες χρηστικοτητες των γεννητικων μου οργανων... και τα θυμαμαι καλα.. (και εντονα..)

ΕΣΥ! ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ??

Μηπως ειμαι αιμομικτης??? (Να το διορθωσω, μ'ενα ηδονικο σφιγμο "τελειωματος"??)

:wub:

στηλε μου μια το τηλεφωνο σου σε pm

Τροποποιήθηκε Νοέμβριος 21 , 2007 από τον birichino

[Πόρθος 159]

-----------------------------------------------------------------------------------------

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗΝ ΠΡΕΜΟΥΡΑ ΜΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΦΙΛΕ ΠΟΡΘΕ …ΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ ???

ΟΤΑΝ ΛΕΣ ΓΙΑ ΔΑΚΡΥΒΡΕΧΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ….ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ?? ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΦΙΛΕ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙΣ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ????

ΛΥΠΑΣΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ???

ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ......

Προσπαθώ αγαπητέ, να πω 2-3 πραγματάκια....

1ον. Ψάχνουμε απεγνωσμένα ήρωες να τιμήσουμε. Ήρωες και με το ζόρι δεν γίνετε. Ιδίως όταν δεν υπάρχουν. (ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ μόνο για ΜΕΣΑ στο Πολυτεχνείο)

2ον. Με παντιέρα το Πολυτεχνείο, τα θύματά του, πολλοί στήριξαν τις καριέρες τους. Και μας κυβερνούν ακόμη και σήμερα. Αν αναλογιστείς πως δεν υπήρχαν (σαν αντίσταση κατά της χούντας) πουθενά, τότε μιλάμε για αισχρότητα.

3ον. Οι δικαστικές αποφάσεις (κάπου λέχθηκε για ανεξάρτητη αρχή) παραδέχτηκε νεκρούς, αλλά όχι μέσα, οπότε ο σχετικός νόμος για σύνταξη παραμένει ανενεργός. Επίσης ο αριθμός των νεκρών ελέγχεται και αυτός. Το ότι με αφορμή το Πολυτεχνείο υπήρξαν θύματα είναι γεγονός που δεν μπορεί κανείς να το παραγνωρίσει. (ορίστε Θανάση η απάντησή σου, που ξέρω δεν σε καλύπτει, γιαυτό μίλησα για 50-50)

4ον.Το πολυτεχνείο δεν έριξε την χούντα. Της κατόρθωσε χτύπημα γερό, μάλλον όχι στη χούντα αλλά στον υπνοβάτη, βολεμένο αστό.... που είδε πως δεν χρειάζεται οργανωμένη κομματική δράση για να στοιχηθεί σε αγώνες. Για να το παλέψουμε λίγο, ας σκεφτούμε πως σήμερα δεν κατεβαίνουμε στους δρόμους να διαδηλώσουμε τα δίκαιά μας και δεν έχουμε και χουντικούς να μας φοβερίσουν τη ζωή!

5ον.Χρωστάμε στο πολυτεχνείο την άνοδο του Ιωαννίδη. Με τις γνωστές συνέπειες.

Το "Πολυτεχνείο" εαν θέλει να μας διδάξει κάτι αυτό είναι πως ο κοσμάκης ζητούσε αιτίες να παλέψει. Αφορμές είχε πάμπολες. Από τα μνημόσυνα (Παπανδρέου) μέχρι τις δίκες (καραολή) όπως και πολλά άλλα γεγονότα. Αλλά στο κάλεσμα της νεολαίας, έστω και αν αυτό έγινε τυχαία, και δεν ήταν οργανωμένο από κανένα κομματικό σκυλί, κανένας δεν μπόρεσε να μείνει ασυγκίνητος. Σε αντιστοιχία κοίτα σήμερα την κατάντια των νεολαιών που πρώτα παίζει ρόλο η κομματική γραμμή και μετά το κοινό καλό.

Προσπαθώντας να το βάλουμε στη σωστή του διάσταση οφείλουμε να τα μελετήσουμε όλα. Και η σωστή διάσταση δεν είναι ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΕΡΙΞΕ ΤΗ ΧΟΥΝΤΑ. ΤΕΛΟΣ. ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΠΑΛΕΨΑΝ. ΤΕΛΟΣ. Πρέπει να ψάξουμε και τις αφορμές - αιτίες και τα αποτελέσματα. Δεν είναι κάτι ξεκομμένο αλλά ένα γεγονός μέσα σε ιδιαίτερα ταραγμένη για την χώρα μας, περίοδο. Και είναι τόσο πρόσφατο. Και ιδίως όταν την έχουν καπελώσει (αυτή την ιστορία) πάμπολλοι από τους πολιτευτές και τα κόμματα. Την αλήθεια δεν την ξέρω, αλλά σας εραστής της Ιστορίας της πατρίδας μου οφείλω να το ψάξω για να βρω μέρος της. Αυτό ψάχνω να βρω... Τί ακριβώς γιορτάζουμε με το Πολυτεχνείο.

[deusXT 8]

Αυτό ψάχνω να βρω... Τί ακριβώς γιορτάζουμε με το Πολυτεχνείο.

Μάλλον έχεις καποιο λαθος αλέκο. Δε θα επρεπε να ψαχνεις τι γιορταζουμε (διοτι γιορταζουμε το χαβα του απαυτου του καθενος) αλλά τι ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να γιορταζουμε.

3 δεκαετίες μετά είναι δύσκολο να ξεμπλεξεις το σπιναρισμα 10 διαφορετικών αποχρωσεων. Τι δυσκολο....αδύνατο.

[black_hawk 573]

...

Σ'αυτη τη βαση, και οπως τα διευκρινιζεις τωρα, προφανως! εχουμε να πουμε πολλα! (Και μαλλον, δεν διαφωνουμε και παααρα πολυ! )

[apostat 40]

Τί ακριβώς γιορτάζουμε με το Πολυτεχνείο.

Και τι σε νοιάζει;

Οι εθνικές γιορτές πουθενά δεν γιορτάζουν κάποια συγκεκριμένα γεγονότα. Γιορτάζουν κάποια ιδέα, που υποτίθεται ότι θα εμφυσήσει εθνική συνείδηση στους υπηκόους, κάτι σαν παρακαταθήκη για το μέλλον. Το γεγονός το ίδιο, χρησιμοποιείται μόνο σαν σκελετός, μέσα από τον οποίο προβάλλονται αυτά που ο εκάστοτε άρχων θέλει να προωθήσει.

Επίσης, είναι ένας εύκολος τρόπος να αλλοιώσεις την ιστορική μνήμη και να δώσεις άλλοθι σε κάποιες ομάδες, που αλλιώς θα βρισκόταν σε δύσκολη θέση λόγω της βρώμικης προϊστορίας τους.

Ποιος σας είπε ότι ένα έθνος θέλει να ξέρει πάντα την πραγματική του ιστορία;

[black_hawk 573]

Ανεκαθεν η ιστορια, εξαρτωνταν απο την οπτικη γωνια που βλεπει κανεις τα πραγματα, ευπλαστη ζυμη για να περνει τη φορμα που καθε φορα βολευει..

Το θεμα ειναι η οπτικη γωνια..

[Πόρθος 159]

Και τι σε νοιάζει;

Το γεγονός το ίδιο, χρησιμοποιείται μόνο σαν σκελετός, μέσα από τον οποίο προβάλλονται αυτά που ο εκάστοτε άρχων θέλει να προωθήσει.

Δεν θα πρέπει να με νοιάξει?

[thunderosaurus 2]

Προσπαθώ αγαπητέ, να πω 2-3 πραγματάκια....

...Πολυτεχνείο.

Αν ήθελες αυτά να πεις -και φυσικά το δέχομαι ότι έτσι είναι-...τότε θα υπήρχε λόγος μόνο για δημιουργική συζήτηση γιατί και λογική έχουν και σαφήνεια. Διαφωνίες υπάρχουν, αλλά δεν είναι εκεί το ζήτημα. 'Αλλο ζήτημα η κόντρα και άλλο ο διάλογος.