spypetr 4 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Το παρακάτω διήγημα δεν έχει καμιά σχέση με πραγματικά γεγονότα, καταστάσεις και άλλα παρεμφερή διηγήματα. Η οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική. Επίσης εγώ κάνω την αρχή. Όποιος θέλει συμπληρώνει. Το σπαμάρισμα επιτρέπεται. Ο μαύρος λεκές στο πάτωμα Μέρος α Κεφάλαιο 1 Ήταν όλοι ευτυχισμένοι, δε τους έλειπε τίποτα. Η ιστορία μας δεν ξεκινάει, γιατί δεν υπάρχει αρχή, ούτε τελειώνει και ποτέ.(μη χαίρεστε). Χειμώνας, σε μια μεγάλη πόλη της δυτικής στερεάς Ελλάδας (η υπόλοιπη είναι ασταθής), σε ένα εμπορικό κέντρο, κατάμεστο από κόσμο, διακρίνουμε τον ήρωα. Τον ήρωα μας. Τον Καραμελάκια. Τι όνομα και αυτό βρε παιδάκι μου? Τον βάφτισαν έτσι, γιατί του άρεσε πολύ να τρώει καραμέλες και οτιδήποτε μπορούσε να έρθει σε τριβή με την γλωσσίτσα του. Αργότερα έγινε πωλητής καραμελών σε γνωστό κατάστημα, εντός μεγάλου πολυκαταστήματος. Ενίοτε, πουλούσε τη πραμάτεια του και στις πλαζ. Ήταν νέος, ανάθεμα τον , μόνο 31 χρονών. Κοσμογυρισμένος και γεμάτο εμπειρίες, ήρθε επιτέλους στα πάτρια εδάφη. Είχε φύγει από τον τόπο του για έναν και μοναδικό λόγο. Να ξεγλιστρήσει απʼ τον στρατό. Και τα κατάφερε. Υποτίθεται σπούδαζε. Μεγάλος παραμυθάς. Ο Καρμελάκιας τώρα πουλούσε καραμέλες στα μικρά παιδάκια, μέσα στο εμπορικό κέντρο που εργαζόταν και συνήθως δε σκεφτόταν τίποτα. Νοσταλγούσε το παρελθόν σαν σε όνειρο. Πολύ θα ήθελε να ξαναμπεί σε εκείνα τα gay bar, που ήταν ανοιχτά όλη τη νύχτα, στο κρύο και βροχερό London. Ο Καραμελάκιας έκανε πολύ παρέα με τον Φιώκκυ. Έναν παλαβό image maker που του την είχε «δώσει», όταν κάποιος τον έκανε προσπέραση με Honda AX 250, απʼ την εξωτερική. Από τότε δεν ήταν καλά. Ο Φιώκκυ μιλούσε μόνο αρχαία Ελληνικά, που θεωρούσε την μοναδική γλώσσα που υπήρχε στον κόσμο. Κατά περίεργο τρόπο ο κόσμος, αργά ή γρήγορα τον έπαιρνε χαμπάρι. Είχε ένα πάθος με την Τζένη Καρέζη. Είχε παντού στο δωμάτιο του, κολλημένες αφίσες με αυτήν, σε διάφορες πόζες (οι λεπτομέρειες λογοκρίθηκαν). Ο Καραμελάκιας όμως παρόλα αυτά, τον συμπαθούσε. Είχαν γνωριστεί σε ένα beach bar στη Μύκονο. Piero. Το αγαπημένο bar του Φιώκκυ. Ο πατέρας του Καραμελάκια ήταν μεγαλοαγρότης τσιφλικάς και έβγαζε πολλά χρήματα. Τον έστειλε να σπουδάσει στο εξωτερικό, για να σταματήσει να κάνει αυτή τη δουλειά, για να γίνει άνθρωπας. Αυτός όμως ήθελε να μείνει. Και τώρα που γύρισε έκανε αυτό που γούσταρε μέσα στο εμπορικό κέντρο. Ώρες, ώρες κολλούσε και κοιτούσε το πάτωμα σα χαζός. Κοιτούσε μια μαύρη στάμπα στα πράσινα πλακάκια του πατώματος. Έναν μαύρο λεκέ στο πάτωμα. Νόμιζε ότι έβλεπε την μάπα του, να καθρεφτίζεται στο πράσινο πλακάκι. «Ρε μπας και είμαι ένας μαύρος λεκές?» Έλεγε και ξανάλεγε. Ένα από τα αγαπημένα του τραγούδια ήταν «ντου-ντου από παντού». Του άρεσε πολύ η Ανίτα. Δεν έχανε επεισόδιο Είχε και ένα μηχανάκι. Japan stromateks. Πόσες φορές δεν σκέφτηκε να το πετάξει. συνεχίζεται Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
costaeu4 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
gmeles 4 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Λοιπον Σπυρο το κειμενο σου εχει ελλειψεις...... Ο Καραμελακιας γνωρισε τον Φιωκκυ την πρωτη φορα που ο Φιωκκυ ηταν στο νησι?? Την δευτερη?? Την Τριτη??? Το ΑΧ ειχε προλαβει να κουμπωσει 3η οταν τον περασε?? Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
costaeu4 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 gmeles θέτεις πολύ σημαντικά ερωτήματα... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Miyu 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
spypetr 4 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Πόσο λυπόταν ο Καραμελάκιας που υπήρχαν άτομα που πήγαιναν με τα πόδια και παρόλα αυτά πήγαιναν πιο γρήγορα απʼ αυτόν. Μετά από διεξοδικές συζητήσεις που είχε με φίλους του έδωσαν την καλύτερη συμβουλή. «Ρε φίλε βάλε κάγκελα και το μοτόρι θα πετάει σε λέω (από θες/νικη ήταν αυτός). Ο Καραμελάκιας είχε πολλούς φίλους, που είχαν τις ίδιες αγωνίες και προβληματισμούς με αυτόν. Ένας απʼ αυτούς ήταν ο Αίμας. Ο Αίμας ήταν ένα παιδί από τη Μηναρούπολη που του άρεζε η γεύση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Καβαλούσε με χάρη τον Λόρδο του πάντα δικάβαλος και ξεγλιστρούσε με χάρη από τα πλοκάμια της αστυνομίας. Ήταν άνθρωπος (?) της νύχτας. Σπάνια τον έβλεπες στο φως της ημέρας. Αν τον δείτε νύχτα καλό είναι να τον αποφύγετε γιατί μπορεί να πεινάει. Η Αίμα που ήταν το ταίρι του Αίμα τον ακολουθούσε στις μεταμεσονύχτιες αποδράσεις του, περιμένοντας το ηλιοβασίλεμα, ώρα που πρέπει να πάει για ύπνο. Ο πιο διφορούμενος φίλος του Καραμελάκια ήταν ο Μπίλις. Ο Μπίλις ήταν ο ήρωας απ΄ άλλον πλανήτη. Χεράς και κουλός ταυτόχρονα, γρήγορος και αργός. Ο Μπίλις είχε μεγάλη επιτυχία στα πιπίνια και έκανε τα πάντα για να ικανοποιήσει το πάθος του. Ήταν ορκισμένος εχθρός του Fedajhin Multi και δε έβλεπε την ώρα να αναμετρηθεί μαζί του σε κάθε είδος αγωνιστικό τερέν. Ο Μπίλις ο φωνακλάς υπήρξε σωτήρας του Μαρτιν του υδρολόγου. Κάτοχοι και οι δύο, με δίτροχα που χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας και προσοχής, πήγαιναν μαζί. Η εταιρία που τους προμήθευσε τα δίτροχα τους, είχε κλείσει εδώ και καιρό. Όλες οι εξ ανατολών εταιρίες του είδους είχαν κλείσει, λόγω προβλημάτων που έβγαζαν οι κινητήρες και το σασί (?). Άσε που είχαν αποδειχθεί απελπιστικά αργές, ύστερα από την είσοδο των ΕΕ δίτροχων. Ο Μπίλις είχε σώσει τον Μαρτίν από βέβαιο θάνατο όταν αυτός στη προσπάθεια του να ξεφορτωθεί το χρέπι του, αποφάσισε να το πετάξει σε έναν βράχο. Το κακό δεν άργησε να έρθει. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Δεν έμεινε βίδα για βίδα. Ο γνωστός υδρολόγος, σώθηκε ως εκ θαύματος, ένα χέρι από ψηλά ήρθε να τον σώσει. Το χέρι του σωτήρα του. Το χέρι του Μπίλι. Αυτοί λοιπόν είναι κάποιοι φίλοι του Καραμελάκια. Ο Καραμελάκιας έκανε και παρέα με διάφορες ομάδες κακοποιών στοιχείων, κάτοχοι μηχανών. Μια απʼ αυτές τις ομάδες ήταν η ομάδα από τη Μηναρούπολη. Ο Αίμας άνηκε σʼ αυτήν την ομάδα, παρόλο που είχε ατίθασο χαρακτήρα. Ο Γλίτσας ήταν μέλος αυτής της ομάδας της Μηναρούπολης. Αυτός δεν είχε μείνει πάνω από 2 βδομάδες σʼ αυτήν. Είχε γυρίσει όλο τον κόσμο με το παπί του, 453 φορές. Ο Κόμης Κρις ήταν επίσης ιδρυτικό και ιδιαίτερα δραστήριο μέλος, παρά το γεγονός ότι ήταν κάτοχος ενός διτρόχου με ένα άλογο στη ρόδα. Η άλλη σπείρα η οποία είχε επαφές με τον Καραμελάκια ήταν η ομάδα των χωματουργών. Δύσκολο επάγγελμα αφού για να το κάνεις πρέπει να είσαι νυχθημερόν πάνω σε χρέπι και να κάνεις καγκουριές στα χώματα. Τους χρησιμοποίησε ένα διάστημα το υπουργείο για να ανοίξουν κάτι δρόμους. Περνούσαν μέσα από λίμνες, ποτάμια, δάση, πλαγιές. Μέσα από παραλίες και καμιά φορά έκαναν και μπάνιο να φύγει η χωματίλα. Πολύ δύσκολη δουλειά ομολογώ. Αρχηγός της ομάδας φαντάζει ο Φιώκκυ ο γνωστός image maker και θαμώνας του Piero στη νήσο Μύκονο. Φωνακλάς και κεφάτος τιθάσευε την ομάδα που τον υπάκουαν έχοντας υπόψη τους, το βαρύ χέρι του άντρα. Του άντρα που δεν είχε πλύνει ποτέ πιάτο, δεν είχε στήσει ποτέ σκηνή. Του άντρα που είχε χέρια μόνο για φάπες και για το τιμόνι του χρεπιού του. Συνοδηγός και συνοδοιπόρος η Τζένη. Πάντα πιστή πάνω στο χρέπι κατέβαζε το πόδι της όταν το χρέπι του χερά Φιώκκυ, ήταν έτοιμο να πέσει. Και ήταν πολλές οι φορές. Οι υπόλοιποι των χωματουργών ήταν ο Τσι-λες κινέζικο όνομα προερχόμενος από το Λυβικό Πέλαγος. Το χρέπι του ήταν για πέταμα και προσπαθούσε εναγωνίως να φθάσει τους υπόλοιπους της συμμορίας που έξυναν και αυτιά. Εν στάση. Ο Ιότας ήταν ο άλλος χωματουργός που πήγαινε το ίδιο καλά στο χώμα όσο και στην άσφαλτο. Δηλαδή χάλια. Δυστυχώς η μοίρα του, του έπαιξε ένα πολύ άσχημο παιχνίδι. Γνωριμία με τον Πρόεδρα Φιώκυ. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Καταστράφηκε ως αναβάτης χωματουργός και ήταν καταδικασμένος να καβαλάει ένα χρέπι που είναι ακατονόμαστο. Φεβρουάρια. Συνεχίζεται……… Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
veligekas 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 (τροποποιήθηκε) Αν το κάνουμε λίγο Χ Χ πειράζει με τις καραμελιτσες και τον καραμελιτσα που όπως έγραψες "του άρεσε πολύ να τρώει καραμέλες και οτιδήποτε μπορούσε να έρθει σε τριβή με την γλωσσίτσα του."? ε? :smoke: :D Υ.Γ Ρε κοίτα τι σκέφτοντε ορισμενοι!!!!! <_< Τροποποιήθηκε Αύγουστος 6 , 2007 από τον veligekas Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
BLOODY64 522 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 κατι μου θυμιζει αυτη η ιστορια ,ενδιαφερον παντως,συνεχισε λεμε Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
nick833 5 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Πολύ πιπεράτη αυτή η ιστορία ρε Σφύρο Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
spypetr 4 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 (τροποποιήθηκε) Συμφορουμίτες, υπενθυμίζω ότι εγώ έκανα την αρχή. Όποιος θέλει γράφει ότι καταλαβαίνει Συλλογική δουλειά για το καλύτερο αποτέλεσμα Τροποποιήθηκε Αύγουστος 6 , 2007 από τον spypetr Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
martinez 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Συμφορουμίτες, υπενθυμίζω ότι εγώ έκανα την αρχή. Όποιος θέλει γράφει ότι καταλαβαίνει Συλλογική δουλειά για το καλύτερο αποτέλεσμα ΤΗ ΠΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕ ΜΑΣ ΔΙΝΕIΣ ????????????????????????????????????????????????????????????????????????????? ΡΕ ΣΕΙΣ ΤΗ ΤΟΝ ΠΟΤΙΣΑΤΕ ΤΟΝ ΤΙΓΡΗ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟΟΟΟ ΛΕΜΕΕΕΕ. :P Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Yotis 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Να μιλησουμε λιγο και για ενα αλλο ατομο που αποδειχτηκε σταθμος στη ζωη του ηρωα μας. Αυτος δεν ηταν αλλος απο τον κατα(σ)κοπο Πετρο. Ο Πετρος ηταν ενα γλυκο παιδι, καρντασης, βερος Σαλονικιος. Απο μικρο παιδι του αρεσε να επιλεγει τον δυσκολο δρομο. Ακομα και τωρα που ειναι πλεον ενας κατασταλαγμενος οριμος αντρας το ιδιο κανει. Εχει μια τρομερα απαιτητικη δουλεια που τον αναγκαζει πολες φορες να γυρναει σπιτι αργα το βραδυ κατα(σ)κοπος. Φερνοντας την κουβεντα πολες φορες στις πολιτικες του πεπηθησεις δν ντρεπεται να δηλωνει οτι υποστιριζει το Κομα Κουλων κ' Ευρωπαικων, ενα κομα που στις προτελευταιες εκλογες μολις που καταφερε να παρει μολις 0,00002%. Τον ιδιο δρομο ακολουθησε και στην επιλογη μηχανης. Ειχε ενα αγγλικο μοντελο που το ονομα του ηταν Tiger Lillies, η εταιρια που το κατασκευαζε (Pentium) ειχε δωσει αυτο το ονομα αποδιδοντας φορο τιμης στο γνωστο μπαλετο (...) Πολες φορες εβλεπαν τους δυο φιλους να καθονται πλαι-πλαι διπλα στο γκρεμο προσπαθοντας ο ενας να πεισει τον αλλο οτι το μηχανακι του ειναι καλο και δεν αξιζει να το σπρωξει ως την ακρη... Πολες φορες επεστρεφαν μονοι σ'εκεινο τον γκρεμο. Καιαδας λεγοταν, εκει οι αρχαιοι προγονοι τους, εριχναν τα ζαβα παιδια. Οι δυο φιλοι ειχαν πιστεψει οτι παρατριχα γλυτωσαν κι αυτος ηταν κι ενας λογος που ο κατα(σ)κοπος προσπαθουσε σε καθε ευκαιρια να αποδειξει στον Φιωκη (του φαινοταν εξαιρετικα απιθανο το γεγονος οτι καποιος στις μερες μας γνωριζε αρχαια ελληνικα) οτι ο μοναδικος αξιολογος πολιτισμος που ειχε υπαρξει στον Ελλαδικο χωρο και ηταν αξιος λογου ηταν οι Βλαχοι. Ετσι κι εκεινο το βραδυ της πρωτομαγιας ο καραμελακιας βρεθηκε στον γκρεμο αποφασισμενος να απαλαχτει απο τον ιαπωνικο μπελα που τον ταλαιπωρουσε. Εκει ειδε τον Πετρο να αγναντευει το απειρο μπροστα στη σκηνη του που ειχε στησει για να περασει το βραδυ... Παραμιλουσε ξυπνιος σιγοψυθιριζοντας ενα τραγουδακι που ερχοταν συχνα στο στομα του τετοια μερα καθε χρονο, πηγαινε καπως ετσι <<Δεν ειν' αργια, ειν' απεργια) Τον ξυπνησε απο τη νιρβανα του μ'ενα φιλικο χτυπημα στην πλατη, και οι δυο μαζι χωρις να πουν λεξη σηκωθηκαν και μπηκαν στη σκηνη. Κανεις δεν εμαθε τι ειπωθηκε εκεινο το βραδυ μεσα στη σκηνη, δεν εκαναν ποτε σε κανεναν ουτε μια νυξη για τη νυχτα που περασαν μαζι, καπιοι περαστικοι μονο ειπαν οτι ειδαν τον Πετρο να φευγει τρεχοντας απο εκεινο το μερος και δεν σταματησε παρα μονο οταν ειχε φτασει στην Κρητη, αφου ειχε παρει το πρωτο καραβι που εφευγε μπαινοντας στο λιμανι του Πειραια. Αλοι παλι λενε οτι ο καραμελακιας κλαιεει καθε φορα που καποιος τον ρωταει για εκεινη τη νυχτα... Ο Ιοτας ενα βραδυ τον μεθυσε προσπαθοντας να μαθει την αληθεια, αλλα οντας αθλιος διπλωματης το μονο που καταφερε ηταν να ακουσει μερικα ακομα απο εκεινα τα κρυα ανεκδοτα, που αρεσαν τοσο πολυ στον καραμελακια. Καποια στιγμη δεν αντεξε και τον πηρε να πανε μια βολτα στο Γαλαξειδι, αυτο τον ηρεμουσε για λιγο... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
black_hawk 573 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Να μιλησουμε λιγο και για ενα αλλο ατομο που αποδειχτηκε σταθμος στη ζωη του ηρωα μας. Αυτος δεν ηταν αλλος απο τον κατα(σ)κοπο Πετρο. Ο Πετρος ηταν ενα γλυκο παιδι, καρντασης, βερος Σαλονικιος. Απο μικρο παιδι του αρεσε να επιλεγει τον δυσκολο δρομο. Ακομα και τωρα που ειναι πλεον ενας κατασταλαγμενος οριμος αντρας το ιδιο κανει. Εχει μια τρομερα απαιτητικη δουλεια που τον αναγκαζει πολες φορες να γυρναει σπιτι αργα το βραδυ κατα(σ)κοπος. Φερνοντας την κουβεντα πολες φορες στις πολιτικες του πεπηθησεις δν ντρεπεται να δηλωνει οτι υποστιριζει το Κομα Κουλων κ' Ευρωπαικων, ενα κομα που στις προτελευταιες εκλογες μολις που καταφερε να παρει μολις 0,00002%. Τον ιδιο δρομο ακολουθησε και στην επιλογη μηχανης. Ειχε ενα αγγλικο μοντελο που το ονομα του ηταν Tiger Lillies, η εταιρια που το κατασκευαζε (Pentium) ειχε δωσει αυτο το ονομα αποδιδοντας φορο τιμης στο γνωστο μπαλετο (...) Πολες φορες εβλεπαν τους δυο φιλους να καθονται πλαι-πλαι διπλα στο γκρεμο προσπαθοντας ο ενας να πεισει τον αλλο οτι το μηχανακι του ειναι καλο και δεν αξιζει να το σπρωξει ως την ακρη... Πολες φορες επεστρεφαν μονοι σ'εκεινο τον γκρεμο. Καιαδας λεγοταν, εκει οι αρχαιοι προγονοι τους, εριχναν τα ζαβα παιδια. Οι δυο φιλοι ειχαν πιστεψει οτι παρατριχα γλυτωσαν κι αυτος ηταν κι ενας λογος που ο κατα(σ)κοπος προσπαθουσε σε καθε ευκαιρια να αποδειξει στον Φιωκη (του φαινοταν εξαιρετικα απιθανο το γεγονος οτι καποιος στις μερες μας γνωριζε αρχαια ελληνικα) οτι ο μοναδικος αξιολογος πολιτισμος που ειχε υπαρξει στον Ελλαδικο χωρο και ηταν αξιος λογου ηταν οι Βλαχοι. Ετσι κι εκεινο το βραδυ της πρωτομαγιας ο καραμελακιας βρεθηκε στον γκρεμο αποφασισμενος να απαλαχτει απο τον ιαπωνικο μπελα που τον ταλαιπωρουσε. Εκει ειδε τον Πετρο να αγναντευει το απειρο μπροστα στη σκηνη του που ειχε στησει για να περασει το βραδυ... Παραμιλουσε ξυπνιος σιγοψυθιριζοντας ενα τραγουδακι που ερχοταν συχνα στο στομα του τετοια μερα καθε χρονο, πηγαινε καπως ετσι <<Δεν ειν' αργια, ειν' απεργια) Τον ξυπνησε απο τη νιρβανα του μ'ενα φιλικο χτυπημα στην πλατη, και οι δυο μαζι χωρις να πουν λεξη σηκωθηκαν και μπηκαν στη σκηνη. Κανεις δεν εμαθε τι ειπωθηκε εκεινο το βραδυ μεσα στη σκηνη, δεν εκαναν ποτε σε κανεναν ουτε μια νυξη για τη νυχτα που περασαν μαζι, καπιοι περαστικοι μονο ειπαν οτι ειδαν τον Πετρο να φευγει τρεχοντας απο εκεινο το μερος και δεν σταματησε παρα μονο οταν ειχε φτασει στην Κρητη, αφου ειχε παρει το πρωτο καραβι που εφευγε μπαινοντας στο λιμανι του Πειραια. Αλοι παλι λενε οτι ο καραμελακιας κλαιεει καθε φορα που καποιος τον ρωταει για εκεινη τη νυχτα... Ο Ιοτας ενα βραδυ τον μεθυσε προσπαθοντας να μαθει την αληθεια, αλλα οντας αθλιος διπλωματης το μονο που καταφερε ηταν να ακουσει μερικα ακομα απο εκεινα τα κρυα ανεκδοτα, που αρεσαν τοσο πολυ στον καραμελακια. Καποια στιγμη δεν αντεξε και τον πηρε να πανε μια βολτα στο Γαλαξειδι, αυτο τον ηρεμουσε για λιγο... Ωραιοι οι "δυσκολοι δρομοι" ομως, ε?? ;) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
GFiotakis 11 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 6 , 2007 Ο Πετρος ομως δεν ηταν ενα απλος και περαστικος ανθρωπος ειχε μια πολυ βαθια ιστορια , το πραγματικο του ονομα ειναι Σπυροβιτς Πετρωφ , Ρωσος απο την Μοσχα , οικονομικος μεταναστης στην χωρα μας. Οταν ηρθε για πρωτη φορα στην γειτονια ολοι ειπαν , τι καλο παιδι , μεχρι που καταλαβαν πια ειναι τα γουστα του , τοτε πολοι του γυρισαν την πλατη , αλλα αυτος κοιτουσε παντα λιγο ποιο χαμηλα . Το ονομα του το προσαρμοσε με τα Ελληνικα δεδομενα και τωρα πια ακουει στο Πετρος. Ο Πετρος λοιπον με τα ξεθωριασμενα κοκκινα ονειρα καταφερε μετα απο πολυ κοπο να αποκτησει μια πορτοκαλι μηχανη που ομως δεν ειχε καμια σχεση με τις πορτοκαλι θεες, ηταν μια Αγγλετερα απο αυτες που δυσκολα μπορεις να προσδιορισεις το φυλο τους. Πολοι καταλαβαν αργοτερα γιατι επελεξε την συγκεκριμενη μηχανη-παρταλι , το εξεφραζε παρα πολυ η φιλοσοφια του να εισαι αλλα και να μην εισαι , να εισαι ενεργητικος η παθητικος. Αυτος ειναι ο Πετρος και δυστυχως για τον Καραμελακια ηταν απο τους πρωτους που «κολλησαν» μαζι του. Ομως και ο χωματουργος και καταπληκτικος σε ικανοτητα χειρισμου μοτοσικλετας Φιωκη ηταν απο τους πρωτους που τον γνωρισαν μιας και ειχαν ενα κοινο ενδιαφερον , την γλωσσολογια . Ο Πετρος ηταν φανατικος υπερ της μοναδικης παγκοσμιας γλωσσας των βλαχων και κανενας δεν μπορουσε να καταλαβει απο που απορρεει αυτο το παθος του, αλλα ολα αυτα μεχρι εκεινο το βραδυ που κατω απο τον εναστρο καθαρο ουρανου στο Γαλαξιδι υπο το φως του φεγγαριου μπηκε στην ιδια σκηνη με τον Καραμελακια. Το μονο που ακουσε καποιος απο μια διπλανη σκηνη ηταν…οπως λαχει εμεις οι βλαχοι… Το επομενο που μαθαμε για τον Πετρο την αλλη μερα ηταν μια φωνη απο την γυναικα του Κεραυνοσαβρου φιλου του Πετρου…..Κεραυνοσαβρε ο Πετρος εχει αντρα στην σκηνη.!!! απο εκεινη την ωρα δεν μαθαμε τιποτα αλλο ….σιωπη …και παρολο που ο Ιοτας προσπαθησε να μαθει το αποτελεσμα ηταν να γυρισει ο Ιοτας με προβλημα ακοης και μεθυσμενος . ειναι κοινο μυστικο πια πως ο Καραμελακιας ειναι διαφορετικος απο εκεινο το βραδυ….αργα η γρηγορα θα μαθουμε τι ακριβως συνεβη εκεινο το φεγγαρολουστο βραδυ στο Γαλαξιδι. Ο Πετρος εν τω μεταξυ εχει να λυσει και αλλα προβληματα ενα απο τα βασικα του προβληματα ηταν ο μποξερ Αξελ ο οποιος προσπαθουσε να τον στριμωξει στην γωνια με ποιηματα και αλλα ωραια ρομαντικα ωσπου και αυτος εμαθε για το βραδυ στο Γαλαξιδι και ολα αλλαξαν μονομιας . Ο Αξελ προσπαθει πια να τον στριμωξει αλλα ο Πετρος μπορει και ξεφευγει γιατι εχει μαθει να κραταει μια καθαρη ακτινα γυρω του , κατι σαν Ρωσος κατα(ς)κοπος. Το μελλον δεν προδιαγραφετε παρα πολυ καλο για τον Πετρο και μαλιστα δεν φαινεται να ξεκαθαριζει ο οριζοντας συντομα για τον Πετρο. Τωρα ο Καραμελακιας μενει σιωπηλος στην πολη του φωτος και μοιαζει σαν το ηφαιστειο που ειναι ετοιμο να εκραγει…… Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
costaeu4 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 Μπουμ! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
black_hawk 573 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
veligekas 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 (τροποποιήθηκε) Αφού μπήκαν και οι αντάρτες στην ιστορία σε λίγο θα έχουμε και :knife: !!1 ουπσ!!! Και εγώ άλλα γάντια δεν σηκώνω!!!!!!! ΤΕΡΜΑ!!! Τροποποιήθηκε Αύγουστος 7 , 2007 από τον veligekas Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
spypetr 4 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 (τροποποιήθηκε) Κεφάλαιο 2ο Ο Πέτρος ήταν όντως πολύ στριμωγμένος μετά τα τελευταία. Ήταν δύσκολο να ξεφύγει από τον κλοιό που τον είχε περιβάλει. Από τη μία οι χωματουργοί, από την άλλη ο Αξελ. Είχε και τον Θεμιστοκλή στο σπίτι που τον κυνηγούσε συνεχώς να πλύνει κανένα πιάτο. Ο Φιώκκυ τον είχε βάλει και αυτός στο μάτι, ύστερα από ένα συνέδριο γλωσσολογίας, που συμμετείχαν. Οι διαφωνίες τους ήταν τόσο έντονες, που οι διοργανωτές αναγκάστηκαν να κλείσουν τις εργασίες. Όλα ξεκίνησαν ύστερα από τη παγκόσμια συνάντηση κουλαδιών, που έγινε στο Νότο και που αποφασίστηκε από την επιτροπή προτάσεων των κουλαδιών. Στην επιτροπή αυτή έγιναν μάχες για την επιβολή της μιας ή της άλλης άποψης. Σʼ αυτήν συμμετείχαν ο Φιώκκυ, ο Καραμελάκιας και ο Πέτρος. Αρχικά συμμετείχε και ο Ασπροπαγώνης, αλλά δεν άντεξε τους βάρβαρους τρόπους των υπολοίπων. Αηδίασε για πάρτη τους και τους άφησε στα κρύα του λουτρού. Το status του, δε τον επέτρεπε να συναναστρέφεται με τέτοια χαμερπή άτομα. Ήταν βλέπετε ιατροδικαστής-νεκροανατόμος (μπλιάχ). Αυτοί οι τρεις άντρες, έδιναν τα ραντεβού τους μετά τα μεσάνυχτα και με άκρα μυστικότητα. Μερικές φορές στα ραντεβού έρχονταν και άλλα κουλάδια, όπως ο Ντακάρ απʼ την Αλεξάνδρεια, ο Αίμας απʼ τη Μηναρούπολη, ο Μπίλις από τη Σελεμελούπολη. Αυτοί το μετάνιωναν κάθε φορά που κανόνιζαν ραντεβού με αυτά τα ρεμάλια. Η κραιπάλη ήταν πια στοιχείο του χαρακτήρα τους. Το ραντεβού είχε οριστεί στο Νάϊτ και ο Φιώκκυ με τον Καραμελάκια είχαν ήδη φτάσει. -Ρε συ δεν έχει καθόλου κόσμο, είπε ο Καραμελάκιας. -Έλα ρε, πως κάνεις έτσι. Θα έρθουν όλοι. -Φιώκκυ, νομίζω πως όλοι μας αποφεύγουν. -Ρε χαλάρωσε σου λέω, δε τρέχει τίποτα. Να, εκεί. Βλέπεις ρε ο Μάρκος με τον Μανόλη. -Καλά αυτοί τι θέλουν εδώ? Τους είπες τίποτα? -Όχι ρε, αυτούς τους είπε άλλος. -Φιώκκυ, η Κατερίνα είναι εκεί ρε συ. Τι γίνεται ρε? Νομίζω ότι μπήκαμε σε άλλο μυθιστόρημα. -Ρε, πάμε να τους σπάσουμε στο ξύλο, δε μʼ αρέσουν εμένα αυτά. Παπακαλιάτιδες είμαστε? -Περίμενε τον Πέτρο τουλάχιστον ρε Φιώκκυ. -Εντάξει μη τον κόψουμε τον Μανόλη τώρα που μπαλαμαριάζει την Κατερίνα. -Πω......!!!τι γυναικάρα ρε Φιώκκυ. -Καλά αν ήταν εδώ ο Μπίλις θα ορμούσε με τη μία. Θα πλάκωνε και τον Μανόλη. -Χα χα. Τι ωραία που τα λες βρε Φιώκκυ. -Καλά ας έρθει ο Πέτρος και βλέπουμε. Ο Πέτρος ήρθε μετά από 3 ώρες καθυστέρηση, όπως πάντα. -Που είσαι ρε καραγκιόζη? Ρώτησε ο Φιώκκυ. Με τα πόδια ήρθες? -Όχι ρε παιδιά, με την γάτα μου. Είπε ο Πέτρος κρατώντας μια γάτα Αγγλίας στην αγκαλιά του. -Άντε ρε Πέτρο ήπιαμε ένα βαρέλι μπύρες, είπε ο Καραμελάκιας. Τι έγινε? -Δουλειές. Παιδιά, άστε. Πλύσιμο πιάτα, σκούπισμα, σφουγγάρισμα, ξεσκόνισμα. Με τον Θεμιστοκλή δε τη βγάζεις καθαρή. -Άντε ρε που πλένεις και πιάτα. Είπε με υποτιμητικό τόνο ο Φιώκκυ. Άντρας είσαι εσύ ρε? -Γιατί ρε παιδιά εσείς δε πλένετε? Και μετά απʼ αυτό, ξεράθηκαν στα γέλια για τις επόμενες τρεις ώρες, ο Καραμελάκιας και ο Φιώκκυ. Το καλύτερο τους να κοροϊδεύουν τον Πέτρο. Φυσικά όταν πήγαιναν σπίτι, όλο και κάποιο πιάτο έπλεναν και αυτοί. Αλλά δε το φανέρωναν. Μη ξεφτιλιστούν κιόλας. -Τι έγινε? Αποφασίσατε τίποτα για συνάντηση? Είπε ο Πέτρος. -Ναι ρε, κάτσε να πιεις μια μπύρα πρώτα. -Θα κάνουμε παγκόσμια συνάντηση κουλαδιών είπε σε ένα παραλήρημά του ο Καραμελάκιας. Μόλις είχε πάθει υπογλυκαιμία και ήθελε επειγόντως ένα τσουβάλι καραμέλες. -Σοβαρά? Που? Πότε? -Λέμε ή Εύβοια ή Βόλο. Για τις 4-5 Απρίλια πήγασο. Είπε ο Φώκκυ. -Τζάμι ρε καρντάσια. Ποιοι θα έρθουν? -Όλοι ρε -Αυτοί απ΄ την Μηναρούπολη? -Θα έρθουν. -Αυτοί απʼ την Σελεμελούπολη? -Θα έρθουν και αυτοί. -Οι χωματουργοί? -Καλά ρε πλάκα με κάνεις? Άντε πάνε πλύνε κανά πιάτο, είπε με το στυλ του Προέδρου ο Φιώκκυς. -Θα έρθουν και από τη χαβουζόπολη? -Ναι, λέμεεεε. -Πάω να ειδοποιήσω. Να το βάλω στις εφημερίδες. Να το μάθουν όλα τα κουλάδια. Είπε ο Πέτρος. Έτσι η επιτροπή ορίστηκε ως επιτροπή πρωτοβουλίας για την παγκόσμια συνάντηση των απανταχού κουλαδιών. Τα πράγματα όμως δε πήγαν όπως τα περίμεναν. Πολλά άλλαξαν. Περίεργη τροπή σε καίριες αποφάσεις της επιτροπής. Από εδώ και πέρα γράφονται οι δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κουλαδοκόσμο. Συνεχίζεται...... Τροποποιήθηκε Αύγουστος 7 , 2007 από τον spypetr Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ALX™ 3.016 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 Κανονίστε να ρθει ο Μάρκος από κει.Δεν σας σώζει τίποτα μετά :D Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
thunderosaurus 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 ΤΗ ΠΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕ ΜΑΣ ΔΙΝΕIΣ ????????????????????????????????????????????????????????????????????????????? ΡΕ ΣΕΙΣ ΤΗ ΤΟΝ ΠΟΤΙΣΑΤΕ ΤΟΝ ΤΙΓΡΗ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟΟΟΟ ΛΕΜΕΕΕΕ. :P Ε, ναι! Καλά το είπα εγώ. Το νερό στο Γαλαξείδι κάτι είχε. Εμένα ας πούμε μου ήρθε κωλοπιλάλα. Άσε που ο Σπύρος ήπιε και καφέ στον Κορινό... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
MantisZZN 20 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 kalh istoria me anatropes...... gia na ginei ligo pio sunarpastikh bale kai kamia dolofonia mesa.... tipota extremeeeeee...... oso gia ta XXX eipame... uparoun kai anhlika koritsia sto forum Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
donald_duck 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 ωραία, πολύ ωραία ιδέα, για να δούμε, ελπίζω πάντως από μαύρος λεκές στο πάτωμα να μην καταλήξει στα μαύρα φεγγάρια του έρωτα :P θα προσπαθήσω να συνεισφέρω και γω B) με όποιον τρόπο μπορώ τελοσπάντων... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
veligekas 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 (τροποποιήθηκε) Ξαφνικά ένας αέρας σηκώθηκε. Ένα βουητό με κρότο σαν αυτό που κάνουν τα μαχητικά όταν σπάνε το φράγμα του ήχο, έσχιζε τα ουράνια. Η τούφικη κοτσίδα του Φιώκη σηκώθηκε.. Ο Πετράκης με κομμένη ανάσα περιμένει να δει το φως που φαινόταν στο βάθος.. Ενώ ο καραμελίτσας κόμπιασε στο άκουσμα του.........Μπίλυ από την Σελεμελουπολη..Όλοι στην πλαζ τινάχτηκαν στον αέρα από την τρομάρα τους ενώ όλες οι γυναίκες θαυμάζανε τον μαύρο ιππότη πάνω στα 200 του άλογα!!!! Ο Μπίλυς είδε τα ρεμάλια και σαν γνήσιος χαιλάντερ- δολοφόνος φώναξε στα παιδιά.. « Καλά ρε λαμακες? Πλάκα με κάνετε? Τόση ώρα σας ψάχνω . Ψάχνω να βρω τα παπάκια σας , ουπς μοτόρια σας αλλά τα μόνα που είδα ήταν ένα γατάκι που έπαιζε με μια μπαλίτσα και ένα άλογο που έβοσκε παραπέρα στα χορτάρια!!!» Τα δικά σας ήτανε? Με ντροπή και με σκυμμένο το κεφάλι οι υπόλοιποι κούνησαν καταφατικά τα καζανοκεφαλα τους!!! Ξαφνικά μια οπτασία καλύπτει τον ήλιο από τον Μπίλυ. Μια αγγελική οπτασία , ηλιοκαμένο κορμί , μελαχρινή με μακριά σγουρά μαλλιά που κάλυπταν ευλαβικά τους γυμνούς της ώμους.. Ενώ τα καταπράσινα μάτια της μαγεύανε ακόμα και τον αντράκλα τον Μπίλυ. Ήταν η αδερφή του Καραμελάκια.. Ήταν η καραμελένια. Ο Μπίλυς μαγεμένος από αυτήν την εξωτική μορφή σηκώνεται και σας ο μοναδικός τζέντλεμαν στην παρέα της παραχωρεί την θέση του..»παρακαλώ κάθισε» την είπε ο Μπίλυς και αυτή με μια σαγηνευτική κίνηση άφησε το άρωμα του σώματος ελεύθερο να απλωθεί στον αέρα.. Αυτό έφτανε μόνο και μόνο για να τον κάνει ταύρο σε υαλοπωλείο. Οι φερεμόνες στον αέρα πηγαινοερχόντουσαν την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι συζητούσαν για τα χρέπια τους και για διάφορες αμπελοφιλοσοφίες . Ξαφνικά ο Πέτρος ρίχνει την ιδέα « Ρε γκαρντάσια δεν πάμε μια τσάρκα για κανα ποτάκι?» Όλοι συμφωνήσανε . Ανέβηκαν όλοι στα χρέπια τους εκτός από έναν που ανέβηκε στο μοτόρι του με την Καραμελένια συνεπιβάτισσα. Με αρχηγό τον Φιοτ ξεκινάνε και μετά από λίγο σταματάνε σε ένα κωλόμπαρο όπου από έξω του ήταν παρκαρισμένες μόνο τσοπεριες. Τότε λέει ο Πέτρος στον Φιοτ « Ρε λαμακα εδώ μόνο τσοπεράδες ιμπεριαλιστές είναι εδώ. Τι μας έφερες να κάνουμε?» και απαντάει με τρανταχτή και ζωηρή φωνή ο Φιοτ « Πεινάω και θέλω να φάω κανα 2-3 αμερικανάκια εξάλλου θα βάλουμε τον Μπίλυ μπροστά μην μασάς. ΧΑΧΑΧΑΧΑ» . Κατεβαίνουν και μπαίνουν μέσα. Όλοι με μια κίνηση ταυτόχρονα γυρνάνε τα κουφιοκέφαλα τους και κοιτάνε τους ιταλοτζαμπανέζους μοτοσικλετιστές που εισέβαλαν στο μπαρ τους. Στο μπαρ κλαμπ «αλλελουγια». Το κλίμα φαινόταν από την αρχή εχθρικό. Μύριζε μπαρούτι αλλά και οι μασχάλες του Καραμελάκια . Αφού καθίσανε τα ταγάρια.. έρχεται ένας τύπος και τους παίρνει παραγγελία?» τι θα πάρετε? Πέστε μου γρήγορα για να σας τα δώσω γρήγορα και να πάρετε τον μπούλο γρήγορα» Ο Πέτρος κοιτάει τον Φιοτ με βλέμμα τίγρη , ο Καραμαλακιας με βλέμμα «φλόκας καραμέλας» ο μόνος που δεν έδωσε σημασία ήταν ο κουλ easy rider Μπίλυς ο οποίος κοιτούσε τα μάτια της Καραμελένιας. «Ήρεμα» λέει ο Φιοτ στους υπόλοιπους και με αργή κίνηση οπλίζει του τουφέκι (στα άρματα στα άρματα εμπρός στον αγώνα) του, και σαν σύγχρονος Βελουχιώτης αρχίζει τις πιστολιές. Όλοι άρχισαν να τους ορμάνε. Ο Φιοτ να έχει αρπάξει τρεις και να τους βαράει σαν χταπόδια κάτω στο πάτωμα , ο Πέτρος είχε 2 και χτυπούσε μεταξύ τους τα κεφάλια , ο Καραμελακιας πήρε μια γιαγιά που την έκανε να λιώσει από το γλείψιμο (ουπς..σόρυ. Αυτό είναι από άλλη ταινία),διορθώνω , ο Καραμελάκιας γέμισε με καραμέλες το στόμα του και σαν πολυβόλο τις πετούσε στους τσοπεράδες ιμπεριαλιστές ενώ ο Μπίλυ βρήκε την ευκαιρία και πήρε την Καραμέλενια και φύγανε για μια βόλτα στην παραλία (Εμ τι χαζός είναι . Άδραξε την ευκαιρια!!χαχαχ) . Εκεί καθίσανε στην άμμο. Η ατμόσφαιρα ήταν φανταστική η μελωδία της θάλασσας , το φεγγάρι σαν φόντο και η αρρενωπότητα του Μπίλυ και η εικόνα του τριχωτού του στήθους (για΄τιμόνον εκεί έχει τρίχεσ. Στο κεφάλι καμια!!) δεν άργησαν να ρίξουν την Καραμελένια.Μετά πέφτει λογοκρισία και προσπερνάω και το σημείο που ο Μπίλυς καταλαβαίνει πως και η Καραμελένια είχε την ίδια αδυναμία με τον αδερφό της , δλδ «γιατί της άρεσε πολύ να τρώει καραμέλες και οτιδήποτε μπορούσε να έρθει σε τριβή με την γλωσσίτσα της.» (λογοκρισία). Ξαφνικά 3 χρεπόνια εμφανίζονται από το πουθενά. Χαλασμένα διαλυμένα και οι καβαλιέρος τους με κομμένη την ανάσα να κοιτάνε τον Μπίλυ. Ο Φιοτ αμέσως λάλησε και είπε « Καλά ρε παλιό χλέμπουρα βρωμοτζαμπανέζε άλλος .. άλλος πληρώνει? Πάλι με την τροχαλία σου παίζεις?Σήκω ρε μην σε αρπάξω από τις ξύστρες και σε ταΐσω στον Πήγασο μου» . Αμέσως ο Μπίλυς τινάζεται πάνω φοράει τα πρόστυχα δερμάτινα γάντια του ενώ οι υπόλοιποι φόρεσαν τα κολάν τους και πέταξαν από ένα γάντι τους σε αυτόν. Η μοίρα πλέον είχε γραφτεί.. έλα όμως που για καλή τους τύχει κάτι μότορια είχαν φτάσει . Ήταν τα ζαβά από την Πάτρα . Συνέχεια εσείς Τροποποιήθηκε Αύγουστος 7 , 2007 από τον veligekas Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
veligekas 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2007 ωραία, πολύ ωραία ιδέα, για να δούμε, ελπίζω πάντως από μαύρος λεκές στο πάτωμα να μην καταλήξει στα μαύρα φεγγάρια του έρωτα :P θα προσπαθήσω να συνεισφέρω και γω B) με όποιον τρόπο μπορώ τελοσπάντων... :whistling: :whistling: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
veligekas 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 8 , 2007 Καμία συνέχεια? χαχαχαχαχαχαχαχα Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
