Thetreeoflife

δεν νομίζω ότι είναι ακριβώς έτσι... η μαμά αρκούδα δεν τσεκάρει τον δρόμο για τυχών οχήματα... η μαμά αρκούδα προστατεύει τα μικρά της... έχει πάρει χαμπάρι τους τύπους...όσφρηση.... και όταν έχει περάσει τον δρόμο, συνεχίζει να τσεκάρει...και θα συνεχίσει μέχρι να σιγουρευτεί ότι δεν διατρέχουν κίνδυνο... μητρικό ένστικτο... αυτό είναι το μεγαλείο της φύσης...

κάπου το έχασα... Ο Ηλίας λέει ότι στο TDM (όπως και στο XT) δεν γυρνάς κάποιο ρουμπινέ για την ρεζέρβα. Απλά, όταν η στάθμη της βενζίνης πέσει κάτω από κάποιο όριο (10Ltr για το XT), σου ανάβει μια κόκκινη ένδειξη στο καντράν που σε προειδοποιεί, και ένας χιλιομετρητής (FTrip) ξεκινάει να μετράει χιλιόμετρα. Όταν γεμίσεις, μετά από 5 χιλιόμετρα διαδρομής, αυτός ο χιλιομετρητής (Ftrip) "εξαφανίζεται" και γυρνάει στον κανονικό. Άρα για εμάς, κατά κάποιον τρόπο, αυτή είναι η ρεζέρβα μας.

την υγεία μου

χρόνια πολλά τσιπιρίκο!!!!

12 JasonXT r3negade anothercbrowner hayabusas DeadShadoW renovatio? Lavazutra (μόνο αν πάρουμε τα γυναικάκια παραμάσχαλα) alexport vagelisv+γυναικοπαιδα+αυτοκινητοPosted Image The tree of life + Barbie ( αν δεν είμαι στο γκιζντάνι, αλλιώς, φέρτε μου τσιγάρα) 3 JasonXT anothercbrowner hayabusas nikolasfmx renovatio? Grehiel

γιατί το ψάχνεις, αφού το έχεις ήδη αποφασίσει... το λέει και το όνομα σου.... Bandit θα πάρεις...

Τσίπουρο-Ρακί-Τσικουδιά Η παραγωγή του τσίπουρου χάνεται μέσα στο βάθος του χρόνου, λέγεται όμως πως ξεκίνησε τον 14ο αιώνα στο Άγιο Όρος από μοναχούς που διαβιούσαν εκεί. Με τα χρόνια εξαπλώθηκε σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, κυρίως στη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και τη Κρήτη. Μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα η παραγωγή τσίπουρου γινόταν αποκλειστικά "κατ' οίκον", δεν υπήρχε δηλαδή μαζική βιομηχανική παραγωγή. Από παλιά, ένα άχρωμο αλκοολούχο ποτό παράγεται και πίνεται κάθε χρόνο σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Είναι γνωστό με διάφορα ονόματα: τσίπουρο, αράκ, γκράππα. Αποστάζεται από τα παραπροϊόντα του κρασιού, σαν ο άνθρωπος να θέλησε να εκμεταλλευτεί όσο το δυνατόν περισσότερο το δώρο των θεών, το αμπέλι. Τσίπουρο ονομάζεται στην Ελλάδα το απόσταγμα από στέμφυλα. Παράδοση στην παραγωγή τσίπουρου έχουν η Μακεδονία, η Κρήτη, η Θεσσαλία, και η Ήπειρος. Πρώτη ύλη για την παραγωγή αποστάγματος είναι τα στέμφυλα, δηλαδή η μάζα που απομένει μετά την συμπίεση του σταφυλοπολτού, με σκοπό την παραγωγή κρασιού. Αυτή η μάζα αποτελείται από τους φλοιούς των σταφυλιών, τα γίγαρτα (κουκούτσια) ενώ περικλείει και κάποιο ποσοστό αζύμωτου γλεύκους (μούστου), γλεύκους σε ζύμωση ή και πλήρους ζυμωμένου γλεύκους (κρασιού). Γενικά, τα γίγαρτα αποτελούν το 3-6%, η φλούδα το 6-9% και η σάρκα το 75-85% αυτής της μάζας. Η σάρκα του σταφυλιού αποτελείται κατά 0,5% από στερεά συστατικά. Τα στέμφυλα, για να δώσουν αλκοολούχο απόσταγμα, θα πρέπει αφενός να μην έχουν αποστραγγιστεί εντελώς και αφετέρου να έχουν υποστεί αλκοολική ζύμωση, ώστε τα σάκχαρα του εναπομένοντος μούστου να μετατραπούν σε αλκοόλη. Το τσίπουρο μπορεί να παραχθεί από στέμφυλα που είναι ζυμωμένα και προέρχονται από ερυθρή οινοποίηση με μικρότερη ή μεγαλύτερη ποσότητα κρασιού. Ακόμη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στέμφυλα που ζυμώνονται ξεχωριστά, από τον κύριο όγκο του γλεύκους, τα οποία προέρχονται από λευκά σταφύλια, αλλά και από ερυθρά σταφύλια, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ροζέ ή λευκού κρασιού με απευθείας συμπίεση. Πρώτη ενέργεια για την παραγωγή αποστάγματος από λευκά αζύμωτα στέμφυλα είναι η ζύμωσή τους. Η ζύμωση διαρκεί περίπου 30 ημέρες, όταν τα στέμφυλα ζυμώνονται μόνα τους, και πολύ λιγότερο όταν ζυμώνονται μαζί με το μούστο. Κατά την πρώτη απόσταξη παίρνουμε ένα απόσταγμα (σούμα) που αποτελεί το 15 με 20% του αρχικού όγκου. Μετά το τέλος της απόσταξης, το υπόλειμμα απορρίπτεται. Στη δεύτερη απόσταξη γεμίζουμε τον άμβυκα (καζάνι) κατά 80-90% με σούμα. Πολλές φορές, το προϊόν που λαμβάνεται από την πρώτη απόσταξη καταναλώνεται χωρίς να υποστεί δεύτερη απόσταξη. Το διπλοαποσταγμένο τσίπουρο, όμως, είναι καθαρότερο και λεπτότερο σε άρωμα και γεύση. Στη δεύτερη απόσταξη είναι δυνατόν να προσθέσουμε αρωματικές πρώτες ύλες όπως γλυκάνισο, μάραθο, γαρύφαλλο, μοσχοκάρυδο και μαστίχα. Μετά τη δεύτερη απόσταξη αφαιρούμε το πρώτο 0,5 με 1 λίτρο. Έχει μεγάλο αλκοολικό βαθμό και αποτελεί την «κεφαλή». Κατόπιν συλλέγουμε την «καρδιά» η οποία αντιπροσωπεύει το 50% του αρχικού όγκου. Είναι το κλάσμα που περιέχει τα επιθυμητά συστατικά και το οποίο, αφού αραιωθεί για να επιτύχουμε τους επιθυμητούς αλκοολικούς βαθμούς, θα δοθεί στην κατανάλωση ως τσίπουρο. Το υπόλοιπο, την «ουρά», το συλλέγουμε και το τοποθετούμε στα στέμφυλα ή στη σούμα για να γίνει νέα απόσταξη. Καλός αλκοολικός βαθμός θεωρείται αυτός των 38-45% κατ' όγκο. Η παρακολούθηση της απόσταξης θέλει μεγάλη προσοχή. Η θέρμανση του άμβυκα μπορεί να γίνει με ξύλα, κάρβουνο ή υγραέριο. Στην περίπτωση ξύλων ή κάρβουνου, η θέρμανση ρυθμίζεται ανάλογα με την τροφοδοσία και με την παροχή αέρα, ανοίγοντας ή κλείνοντας την πόρτα που βρίσκεται κάτω από την εστία. Οι ατμοί νερού, αλκοόλης και άλλων πτητικών συστατικών θα κατευθυνθούν προς τον ψυκτήρα και θα παραληφθούν ως απόσταγμα. Ο σύγχρονος τρόπος παρασκευής τσίπουρου από βιομηχανικές μονάδες γίνεται με τη μέθοδο της κλασματικής απόσταξης -ασυνεχούς απόσταξης κυρίως-, όπου χρησιμοποιούνται υψηλής ποιότητας κατασκευής ατμοκάζάνα, πλήρως ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενα και ελεγχόμενα. Αυτό επιτρέπει την παρασκευή ενός πολλαπλά αποσταγμένου προϊόντος υψηλής ποιότητας, μειώνοντας τις ανεπιθύμητες ουσίες της απόσταξης στο ελάχιστο και επιτρέποντας στον παραγωγό να κάνει την επιθυμητή ανάμειξη μεταξύ κεφαλών,καρδιάς και ουρών. Από τα τέλη του Οκτώβρη έως τα μέσα του Δεκέμβρη σε όλη την Ελλάδα «βράζει» ο τόπος. Παραδοσιακά καζάνια ετοιμάζουν το «αγιονέρι», με αποκορύφωμα τις διάφορες γιορτές τσίπουρου σε πολλές περιοχές (Μακεδονία, Ήπειρο), οι οποίες συνοδεύονται με παραδοσιακά γλέντια. H πώληση αποσταγμάτων για απ' ευθείας κατανάλωση ήταν απαγορευμένη μέχρι το 1988. Μόνο οι αμπελουργοί σε ορισμένες περιοχές είχαν το δικαίωμα να αποστάζουν και να εμπορεύονται, σε τοπικό επίπεδο, τα στέμφυλα, ενώ επιτρεπόταν και η πώληση του αποστάγματος σε εταιρείες παραγωγής οινοπνεύματος. Σήμερα, με την ψήφιση νόμου από το 1988 για την παραγωγή αποστάγματος στέμφυλων, επιτρέπεται η παραγωγή και διάθεση τσίπουρου σε όλη την Ελλάδα μόνο με ειδική άδεια. Το τσίπουρο αυτό φορολογείται, ενώ η διάθεση του μη εμφιαλωμένου (χύμα) αποστάγματος απαγορεύεται. Παρασκευή Το τσίπουρο παρασκευάζεται με την απόσταξη στέμφυλων (ή στράφυλα ή τσίπουρα) δηλαδή από τα ράκη (υπολείμματα) των σταφυλιών που μένουν μετά το πάτημα και την εξαγωγή του μούστου για την παραγωγή κρασιού. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο λευκά όσο και κόκκινα σταφύλια. Κατά την απόσταξη προστίθενται συνήθως στον αποστακτήρα, εκτός από τα στέμφυλα, διάφορες αρωματικές ουσίες, όπως γλυκάνισος, μάραθος κ.ά. ή στην Κρήτη φύλλα καρυδιάς. Ο γλυκάνισος είναι η αιτία του "ασπρίσματος" του τσίπουρου όταν προστίθεται νερό ή πάγος. Ορισμένες φορές το τσίπουρο αποστάζεται και δεύτερη φορά, αφού έτσι βελτιώνεται η ποιότητά του. από Εδώ Ούζο Ονομασία Η προέλευση της ονομασίας του ούζου δεν είναι γνωστή με απόλυτη σιγουριά. Εικάζεται ότι η ονομασία προέρχεται από το εξής περιστατικό: Μία εταιρία εξήγαγε το ποτό στη Μασσαλία και στα κιβώτια της εξαγώγιμης παρτίδας αναγραφόταν η φράση "uso Massalia", δηλαδή "προς χρήση στη Μασσαλία". Για κάποιους λόγους η φράση αυτή έγινε συνώνυμη του καλής ποιότητας ούζου, και στη συνέχεια η λέξη "Μασσαλία" έφυγε και έμεινε η λέξη uso=ούζο που στο εξής χαρακτήριζε το ποτό. Μια λαϊκή παράδοση του Τυρνάβου λέει ότι επί τουρκοκρατίας έφτασε εκεί ένας Οθωμανός γιατρός ο Σταυράκ Μπέης, στην πόλη τότε έπιναν ένα ποτό που έμοιαζε με το ούζο και το έλεγαν μεταβρασμένο Ρακί. Ο Σταυράκ μπέης βρέθηκε κάποια μέρα στο σπίτι του πρόκριτου Αντώνη Μακρή με τον οποίο διατηρούσε φιλία. Τον συμβούλεψε να προσθέσει στο απόσταγμα κι άλλη επιπλέον ουσία το οποίο κι έκανε. Ο Μακρής μόλις δοκίμασε το νέο απόσταγμα του άρεσε και φώναξε μωρέ τίναι τούτο ? ούζο Μασσαλίας!! εννοώντας με την λέξη ούζο ότι ήταν εκλεκτή ποιότητα και έτσι επικράτησε η ονομασία ούζο [1]. Η άποψη αυτή τείνει πλέον να εγκαταλειφθεί, καθώς δεν έχει επιστημονικό αλλά λαογραφικό χαρακτήρα. Εγκυρότερες πηγές δείχνουν ότι η λ. προέρχεται από το τουρκ. üzüm, το οποίο σημαίνει "τσαμπί σταφύλι" και "αφέψημα από σταφίδες" (βλ. Sir G. Clauson, An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish, Oxford 1972, σελ. 288). 'Αλλες απόψεις αναφέρουν πιθανή ρίζα από το αρχαιοελληνικό ρήμα όζω -οσμή λόγω της έντονης μυρουδιάς του προιόντος (ούζου)η οποία προέρχεται βασικά από το έντονο άρωμα του γλυκανίσου που συναποστάζεται αρχικά με τα υπολείμματα της οινοποίησης-στέμφυλα , τσάμπουρα-τσαμπιά σταφυλιών-ράκη (τα τελειώματα , απορριπτόμενα)απ όπου πήραν και το όνομα ρακί (το) προϊόν αυτών των ρακών. Ιστορία Οι απαρχές της ιστορίας του ούζου είναι άγνωστες. Εικάζεται ότι το ποτό παραγόταν σε παρόμοια μορφή από την αρχαιότητα ακόμα. Το σίγουρο πάντως είναι ότι ήδη ήταν γνωστό την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Κατά την Οθωμανική περίοδο το ούζο ήταν διαδεδομένο στις περιοχές της σημερινής Τουρκίας, αλλά και σε περιοχές της Μέσης Ανατολής. Η παραγωγή του ούζου αυξήθηκε και εξαπλώθηκε τοπικά στην Ελλάδα μετά την ανεξαρτησία της χώρας από τους Οθωμανούς. Παρασκευή Το ούζο είναι μείγμα αιθυλικής αλκοόλης (οινοπνεύματος) νερού και διάφορων αρωματικών βοτάνων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται πάντα ο γλυκάνισος. Το ούζο, σε αντίθεση με το τσίπουρο, είναι συνήθως μόνο σε μικρό ποσοστό προϊόν απόσταξης σταφυλιών. Σύμφωνα με τη νομοθεσία το ποσοστό αυτό είναι τουλάχιστον 20%. Ωστόσο παράγονται και ούζα που είναι προϊόντα απόσταξης και σε μεγαλύτερα ποσοστά. Η απόσταξη γίνεται σε ειδικά αποστακτήρια (καζάνια), τα οποία είναι κατά προτίμηση φταγμένα από χαλκό. Μετά την ανάμειξη των συστατικών ακολουθεί το "βράσιμο" του μίγματος, περισσότερες από μία φορές. Το τελικό προϊόν έχει συνήθως ανάμεσα σε 40 και 50 αλκοολικούς βαθμούς. Το ούζο στην Ελλάδα Η ονομασία "ούζο" είναι από το 1989 κατοχυρωμένη ως ελληνική και το ποτό μπορεί να παράγεται και να ονομάζεται με αυτόν τον τρόπο μόνο στην Ελλάδα. Κάποιοι τόποι με μακροχρόνια παράδοση στην παρασκευή ούζου είναι η Λέσβος (και κυρίως το Πλωμάρι), η Χίος, ο Τύρναβος και η Καλαμάτα. Το ποτό σήμερα καταναλώνεται σε όλη την Ελλάδα. και αυτό από Εδώ

αν και μου το χαλάτε λίγο με την ώρα, μάλλον και εμείς μέσα... αν θα ζω από την Σαββατιάτικη πορεία στο κέντρο της Αθήνας

Ποια είναι η Μίνα;

χρόνια πολλά Μητσάκο... που χάθηκες ρε παιδί;;;; το αυτό και στους υπόλοιπους γενεθλιάζοντες

ΡΕ ΓΙΟΥΦΤΟ ΘΑ ΣΕ ΣΚΙΣΩ!!! κορμάρα που έχω ο π@ύστης όμως εεε;;;;;

τσίμπα ένα ποντάκι από εμένα φίλε Χρόνη

λοιπόν, μεγάλο παιδί, είσαι... πείρα από συμπλέκτη, όπως συμπεραίνω από τα γραφόμενα σου έχεις... οπότε, μάλλον συμβαίνουν τα εξής: ή η ρύθμιση της μανέτας του συμπλέκτη δεν είναι στα μέτρα σου (απομονώνει ψηλά ή χαμηλά σε αντίθεση με τα γούστα σου) ή έχεις την "κακιά" συνήθεια να ρίχνεις ξερόγκαζα στις αλλαγές (την είχα και εγώ, και όταν την έκοψα, σταμάτησαν και τα σβησίματα) ή όντως έχει πρόβλημα το TPS όσο για τα πλαστικά, αυτά που σου είπαν τα παιδιά παραπάνω... αν είναι ατρακάριστο, τα παλιά, πρέπει κάπου να υπάρχουν... αν όχι, ψάξε το γιατί... αυτά και καλός μας ήρθες

πω πω τι μου θύμισες ρε μάγκα, είχαμε πάρει πέρσι από τη Στενή, ένα γλυκό Κεράσι, άλλο πράμα... τσάκισα μια βαζάρα σε 1 εβδομάδα... μου ανέβηκε το ζάχαρο 300...

έχουμε ρε, GPS 1981 την ξέρω ρε χαμένα την διαδρομή, από το 1989 πηγαίνω...

έλα ρε, το'χω λέμεεεεεεεεε (αλλά κάπου το έχω βάλει και δεν το βρίσκω ρε γαμώτο...)

μικρό,τρελό αγόρι... τι προτιμάς, εμένα μπροστά ή τον Βαγγέλη;;;;

σε λιώσω ρε...

Χιλιαδούυυυυυυυυυ ναιιιιιιιιιιιιιιιιι Γουστάρω τρελά εντός των ημερών θα κάνω και μια καταδρομική να δω αν άνοιξαν οι ταβέρνες... Τέλος, ως γνωστόν, λόγο ιδεολογίας, δεν δηλώνω ποτέ συμμετοχή, αλλά θα έρθω... α και μην ανησυχείτε... ΕΓΩ ΘΑ ΕΊΜΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ!!!

λεπόοοον... έβαλα χθες τα EXP στα 210€ σε κάτι τρομερούς παππούδες στην Αλεξάνδρας... σήμερα λοιπόν πήγα μια βόλτα μέχρι Σούνιο να δω τι λένε τα καινούργια παπά... Πρώτες λοιπόν εντυπώσεις, πολύ θετικές... πολύ καλό κράτημα, σταθερότητα στις στροφές και μια σιγουριά στα φρένα. ίσως η πρώτη φορά που πλάγιασα το XT τόσο πολύ... ίδωμεν λοιπόν...

τώρα το λες ρε γιούφτο;;;; έβαλα EXP... ααα... καλός μας ματαξαναήρθες

ναι

άσε ρε Βασίλη, έχω μπερδευτεί τελείως... ίδια κατηγορία δεν είναι σίγουρα... το ένα είναι 180+ κιλά και το άλλο 200+ δεν ξέρω και γω πόσα. Η Michelin πάλι για το δικό μου προτείνει τα Sirac και ουχί τα Anakee που λέει ο Ιάσονας... και στο site τους δεν γίνεται πουθενά αναφορά για Anakee II!!! Σε έναν γνωστό Μοτοβουλκανιζατερά που ρώτησα μου είπε ότι τα Tourance δεν βγαίνουν πια και υπάρχουν μόνο τα EXP. τι site πάλι λέει άλλα.... ότι να'ναι δηλαδή

Το γνωστό σε όλους θέμα παίδες... Λάστιχα... τα παλιά, απλά δεν... μου'χαν μπει ψύλλοι στα αυτιά και μετά την βόλτα στη λίμνη Δόξα, οι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν... ήρθεν η ώραν τους... Αλλά τι βάζουμε;;; έλα μου ντε;;; τώρα φοράει τα Metzeler Tourance. Η χρήση τους έως τώρα ήταν 90% άσφαλτο και 10% χώμα(όχι τίποτα τρελά, φλαταδούρα του κερατά και αν) και αυτή θα συνεχίσει να είναι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου (να αποκτήσω χέρια ξαφνικά). Έχω ακούσει για τα καινούργια Metzeler EXP, για τα Pirelli Scorpion και για κάποια Dunlop (δεν ενθυμούμε το μονδέλο)... παίζει τίποτες άλλο στην πιάτσα;;; Για πέτε λοιπόν καλά μου παιδιά... Επίσης χρήσιμο θα ήταν να λέγατε και καμιά τιμούλα, κάνα μαγαζάκι, τέτοια, διάφορα... Σας μερσώ εκ των προτέρων...

GAY POST ALLERT!!!