Jump to content
furious

mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250

Recommended Posts

Το διάβασα πρωί πρωί το fb και δεν ήξερα αν πρέπει να χαρώ που επιστρέφει ή να στεναχωρηθώ. Απο την μια λές α ωραία θα έχουμε την ευκαιρία να πιούμε καμια μπύρα να μας πεί καμιά ιστορία αλλά όταν είσαι απο τέτοια πάστα φτιαγμένος να φεύγεις δεν ξέρω κατα πόσο σε ευχαριστεί να γυρίζεις. με το καλό να έρθει ο Ηλίας και να τα πούμε απο κοντά!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Το διάβασα πρωί πρωί το fb και δεν ήξερα αν πρέπει να χαρώ που επιστρέφει ή να στεναχωρηθώ. Απο την μια λές α ωραία θα έχουμε την ευκαιρία να πιούμε καμια μπύρα να μας πεί καμιά ιστορία αλλά όταν είσαι απο τέτοια πάστα φτιαγμένος να φεύγεις δεν ξέρω κατα πόσο σε ευχαριστεί να γυρίζεις. με το καλό να έρθει ο Ηλίας και να τα πούμε απο κοντά!

Πέτρο νομίζω θα έρθει μέχρι να ξαναφύγει.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ισραήλ (πρώην Παλαιστίνη): Δεν είναι τόσο απλό…


 Κάθε ταξιδιώτης γνωρίζει πως για να μπει ή να βγει από το Ισραήλ (πρώην Παλαιστίνη) πρέπει να περάσει μια διαδικασία που ίσως να είναι δύσκολη, ειδικά αν κάνει ένα ύποπτο, πολυετές ταξίδι ανά τον κόσμο… Πρώτη φορά έπρεπε ν’ αδειάσω όλα μου τα μπαγκάζια από τη μοτοσυκλέτα. Όπως είναι λογικό, πέρασαν όλα από ακτίνες Χ, ενώ οι ελεγκτές άνοιξαν τις τσάντες μου και ρωτούσαν λεπτομέρειες για τα υπάρχοντά μου. Στη συνέχεια έπρεπε ν’ απαντήσω πολύ περισσότερες ερωτήσεις κατά τη διάρκεια του ελέγχου διαβατηρίων:
– Τι σημαίνει «Ηλίας»; (δυστυχώς για ‘μένα, αυτό το όνομα το χρησιμοποιούν οι Άραβες…)
– Είναι απλά τ’ όνομά μου, κύριε!
– Γιατί ταξιδεύετε τρία χρόνια συνεχόμενα; Γιατί επιλέξατε την επικίνδυνη Αφρική;;; Τι κάνατε στο Σουδάν; Πόσο μείνατε εκεί; Γνωρίζετε κάποιον εκεί;
και το σημαντικότερο απ’ όλα…
– Έχετε επισκεφτεί και τους μεγάλους εχθρούς μας: Ιράν, Ιράκ, Πακιστάν, Αφγανιστάν;
– Όχι, κύριε, φυσικά όχι! Ξέρω πως είναι άκρως επικίνδυνες αυτές οι δαιμονοποιημένες χώρες. Το βλέπω καθημερινά στις ειδήσεις…
   Μετά από δυο ώρες στα σύνορα, μου επέτρεψαν να μπω στη χώρα. Τελικά δεν ήταν τόσο δύσκολο. Έχω φίλους που πέρασαν πέντε ώρες στα σύνορα, ενώ ένα άλλο ζευγάρι κρατούνταν εκεί δώδεκα ώρες προτού οι αρμόδιοι βεβαιωθούν πως δεν αποτελούν κίνδυνο για το λαό του Ισραήλ…


Η καθημερινή ζωή σε μια υπερορθόδοξη, ιουδαϊκή γειτονιά

Israel1-01.jpg


   Νομίζω πως οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάποια θέματα σχετικά με το Ισραήλ… Υπάρχουν πολλά στερεότυπα και τα περισσότερα δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα επακριβώς, όπως συμβαίνει συνήθως με τα στερεότυπα. Στη γη που ονομαζόταν «Παλαιστίνη» διάφοροι λαοί ζούσαν από τ’ αρχαία χρόνια. Ο ιουδαϊσμός αποτελεί μια από τις παλαιότερες μονοθεϊστικές θρησκείες. Ιουδαίος ήταν κι ο Ιησούς της Ναζαρέτ. Ήταν ένας από τους ρήτορες που κατέκριναν τον υλισμό και την παρακμή των ευκατάστατων κατοίκων της Ιερουσαλήμ, καθώς επίσης και τη ρωμαϊκή κατοχή της Παλαιστίνης. Μετά τη βάπτισή του και τις σαράντα μέρες και νύχτες στην έρημο, ξεκίνησε τη διδασκαλία, που συνοδεύτηκε από αρκετά θαύματα. Όταν έγινε υπερβολικά δημοφιλής, κατηγορήθηκε ως αποστάτης από τις ιουδαϊκές αρχές και καταδικάστηκε σε θάνατο από το Ρωμαίο έπαρχο της Ιουδαίας Πόντιο Πιλάτο. Οι ακόλουθοι του Ιησού Χριστού ονομάστηκαν χριστιανοί. Έτσι σχηματίστηκε ο χριστιανισμός και διαχωρίστηκε από τον ιουδαϊσμό. Στα Ιεροσόλυμα δημιουργήθηκε μια ελληνόφωνη χριστιανική κοινότητα και μέχρι σήμερα η ελληνική ορθόδοξη εκκλησία είναι η δημοφιλέστερη χριστιανική εκκλησία της περιοχής. Το ισλάμ έφτασε στην Παλαιστίνη πολύ αργότερα, το 683 μ.Χ., μερικές δεκαετίες μετά τη διδασκαλία του ίδιου του Προφήτη Μωάμεθ.


Μια αφίσα προειδοποιεί τις γυναίκες στους δρόμους της Mea She'arim, της υπερορθόδοξης, ιουδαϊκής γειτονιάς των Ιεροσολύμων...

Israel1-02.jpg


   Πώς προέκυψε, λοιπόν, το Ισραήλ; Ανά τους αιώνες οι Εβραίοι αντιμετώπιζαν διωγμούς. Ο τελευταίος, τραγικότερος και πιο γνωστός ήταν αυτός από τους Ναζί. Πριν γίνει αυτό, μετά από τετρακόσια χρόνια οθωμανικής κυριαρχίας, οι Βρετανοί κατέλαβαν την Παλαιστίνη. Η βρετανική κυβέρνηση συμφωνούσε με τη δημιουργία ενός κράτους για τους Εβραίους. Χιλιάδες Εβραίοι άρχισαν να μεταναστεύουν στην Παλαιστίνη και οι Άραβες είχαν ήδη θορυβηθεί. Μάχες ξέσπασαν, αλλά η αντίσταση στις μεγάλες δυνάμεις ήταν δύσκολη… Το 1947 η βρετανική κυβέρνηση ανήγαγε το πρόβλημα στα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία πρότειναν το διαχωρισμό της γης ανάμεσα σ’ ένα αραβικό κι ένα εβραϊκό κράτος. Έτσι το 1948 δημιουργήθηκε το Ισραήλ.


Μπλουζάκια προς πώληση στα στενά της παλιάς πόλης των Ιεροσολύμων...

Israel1-03.jpg


   Οι Ισραηλινοί αποφάσισαν να σβήσουν την εικόνα των δειλών και κακόμοιρων Εβραίων και να γίνουν μια δυνατή κι επιθετική στρατιωτική υπερδύναμη. Σήμερα το Ισραήλ αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς όπλων. Οι δεκαετίες που ακολούθησαν την ίδρυση του Ισραήλ ήταν γεμάτες πολέμους. Στην έκβαση κάθε πολέμου το Ισραήλ κατέληγε όλο και μεγαλύτερο. Τα Ηνωμένα Έθνη είχαν παραχωρήσει ένα μικρό κομμάτι γης στο νεοσύστατο έθνος, αλλά τελικά εκείνο κατέλαβε εδάφη που ανήκαν στην Παλαιστίνη, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τη Συρία.


Αυτός ο χάρτης δείχνει τ' αποτελέσματα της επεκτατικής πολιτικής του Ισραήλ και της καταστροφής της Παλαιστίνης.

Israel1-04.jpg


   Θέλοντας να μάθω και να βιώσω ο ίδιος τι συμβαίνει στους ματωμένους Αγίους Τόπους, ταξίδευα με όλες μου τις αισθήσεις ανοιχτές… Οδήγησα βόρεια μέσω κάποιων καταπληκτικών εκτός δρόμου διαδρομών στην έρημο. Η πορεία μέσω του Μεγάλου Κρατήρα (Makhtesh HaGadol) ήταν δύσβατη σε κάποια κομμάτια, ενώ έπρεπε να κατέβω ένα μεγάλο βράχο με τη βαρυφορτωμένη μου μοτοσυκλέτα. Πάντως, απόλαυσα ιδιαίτερα το τοπίο. Πηγαίνοντας προς τα Ιεροσόλυμα, όπου έβλεπα χωματόδρομο να οδηγεί στα δάση, χωνόμουν να τον εξερευνήσω.


Η πορεία μέσω του Μεγάλου Κρατήρα (Makhtesh HaGadol) ήταν αρκετά όμορφη και δύσβατη για τη βαρυφορτωμένη μου μοτοσυκλέτα.

Israel1-05.jpg


   Τα Ιεροσόλυμα αποτελούν το επίκεντρο των αιματοχυσιών ανάμεσα στους ιουδαίους, τους μουσουλμάνους και τους χριστιανούς. Κατά τη διάρκεια ενός σύντομου περιπάτου, μπορεί να δει κανείς χριστιανούς να προσεύχονται στον ιερότερο ναό τους, το Ναό της Αναστάσεως, ιουδαίους να χορεύουν μπροστά στο σπουδαιότερο τόπο τους, το Δυτικό Τείχος και μουσουλμάνους να προσκυνούν στο Τέμενος Al-Aqsa, το τρίτο πιο σημαντικό τους μέρος μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα. Αφιέρωσα περισσότερο από μια ‘βδομάδα για να εξερευνήσω τις αρχαίες γειτονιές των Ιεροσολύμων: την πολύβοη, αραβική, παλιά πόλη, την ιστορική χριστιανική γειτονιά, τη μοντέρνα, εκθαμβωτική πόλη και την υπερβολικά συντηρητική γειτονιά των υπερορθόδοξων ιουδαίων, τη Mea She’arim…


Ιουδαίοι προσεύχονται στο Δυτικό Τείχος, το σπουδαιότερό τους τόπο προσκυνήματος.

Israel1-06.jpg


   Δεν είναι εύκολο να περπατά κανείς στη Mea She’arim, αφού οι κάτοικοί της δε θέλουν περίεργους επισκέπτες, ειδικά αν τυχαίνει να είναι γυναίκες που δεν ακολουθούν τον ενδυματολογικό τους κώδικα. Στους δρόμους είναι όλοι ντυμένοι με παρόμοιο τρόπο. Βλέπει κανείς γυναίκες να κουβαλούν μωρά και παιδιά, ενώ οι άντρες πηγαινοέρχονται στις συναγωγές και τις θεολογικές σχολές. Πολλοί από αυτούς δεν εργάζονται, αφού έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στις θρησκευτικές σπουδές. Ζουν από κρατικές επιχορηγήσεις και δωρεές Εβραίων της διασποράς, οι οποίοι θεωρούν χρέος τους να στηρίζουν τους συμπατριώτες τους που ζουν στο Ισραήλ… Αν δυσκολεύστε να τηρήσετε τις Δέκα Εντολές, ίσως σας δώσει κουράγιο να θυμάστε πως οι ιουδαίοι έχουν 613 εντολές να τηρούν! Κατά την αργία του Σαββάτου δεν επιτρέπεται να ταξιδεύουν, να οδηγούν, να μαγειρεύουν, να γράφουν ή ακόμη και ν’ ανάβουν τα φώτα. Οποιαδήποτε μέρα δεν πρέπει ν’ αγγίζουν άτομα του αντίθετου φύλλου, εκτός αν είναι μέλη της οικογένειάς τους φυσικά, ενώ απαγορεύεται να τρων κρέας με γαλακτοκομικά προϊόντα (ναι, τα cheeseburgers απαγορεύονται!).


Δεν είναι εύκολο να περπατά κανείς στη Mea She'arim, αφού οι υπερορθόδοξοι κάτοικοί της δε θέλουν περίεργους επισκέπτες και μπορούν να γίνουν βίαιοι!

Israel1-07.jpg


   Ένα από τα πράγματα που μ’ έκπληξη διαπίστωσα ήταν πως σε καθημερινό επίπεδο δεν υπάρχει αλληλεγγύη ανάμεσα στους Εβραίους. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά δόγματα στον ιουδαϊσμό και ακόμη περισσότερες διαφωνίες ανάμεσά τους. Έμεινα άφωνος όταν διαπίστωσα πως υπάρχουν δόγματα ιουδαίων, όπως το Satmar και το Neturei Karta, που πιστεύουν πως το κράτος του Ισραήλ πρέπει να ιδρυθεί από το Μεσσία και όχι από ανθρώπους! Έτσι θέλουν αυτήν τη γη να επιστρέψει στους Παλαιστίνιους. Ο σιωνισμός δημιουργήθηκε από Εβραίους ανά τον κόσμο που οραματίζονταν να σχηματίσουν το κράτος του Ισραήλ. Ο σιωνισμός, ωστόσο, δεν είναι συνδεδεμένος με τη θρησκεία. Από την άλλη πλευρά, οι περισσότεροι θρήσκοι ιουδαίοι πιστεύουν πως αυτήν τη γη τους την είχε υποσχεθεί ο Θεός και γι’ αυτό η «Γη της Επαγγελίας» ανήκει στο Ισραήλ κι όχι στην Παλαιστίνη!


Ο σιωνισμός δεν είναι συνδεδεμένος με τη θρησκεία. Οι περισσότεροι θρήσκοι κι εθνικιστές Ισραηλινοί πιστεύουν πως αυτήν τη γη τους την είχε υποσχεθεί ο Θεός, αλλά υπάρχουν ιουδαίοι που δε συμφωνούν μ' αυτό.

Israel1-08.jpg


   Όταν ήμουν ιδιαίτερα σκεπτικός και λυπημένος με την κατάσταση στα Ιεροσόλυμα, οι Ισραηλινοί φίλοι μου μου έλεγαν: «Μη στεναχωριέσαι, θα πας στο Τελ Αβίβ και θα τα ξεχάσεις όλα αυτά…». Πράγματι, το Τελ Αβίβ είναι πιο φιλελεύθερο, γεμάτο ουρανοξύστες και μοντέρνα κτίρια, καταπράσινα πάρκα, ξέφρενα πάρτι και μπόλικα ναρκωτικά, κάτι συνηθισμένο στην ισραηλινή κουλτούρα. Ένας επισκέπτης εκεί ξεχνά πως βρίσκεται στην Ασία. Πιο εύκολα θα πίστευε ότι είναι στα παράλια των Η.Π.Α.. Έτυχε να βρίσκομαι εκεί κατά τη διάρκεια του Gay Pride Parade. Έπρεπε να είμαι ιδιαίτερα προσεκτικός… Την προηγούμενη χρονιά στην αντίστοιχη διοργάνωση της Ιερουσαλήμ, ένας ιουδαίος εξτρεμιστής μαχαίρωσε έξι άτομα και σκότωσε το ένα από αυτά. Μόλις είχε αποφυλακιστεί, αφού είχε διαπράξει το ίδιο έγκλημα και το 2005!


Το Τελ Αβίβ είναι μια μοντέρνα και σύγχρονη πόλη.

Israel1-09.jpg


   Το Τελ Αβίβ είναι η αλήθεια πως δεν είναι του γούστου μου… Ευτυχώς, ο Μπόρις στάλθηκε να με σώσει από τα δεσμά της πόλης. Είναι κι αυτός ένας νομάς. Εξασκεί ένα συμβατικό επάγγελμα, αλλά ζει όλο το χρόνο στο δάσος! Πήγα εκεί για ένα βράδυ, χωρίς να ξέρω τι να περιμένω, αλλά τελικά κατέληξα να μείνω πέντε μέρες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας ταξιδεύαμε με το φορτηγό που οδηγεί σ’ ολόκληρη τη χώρα, ενώ τ’ απογεύματα επιστρέφαμε στ’ όμορφο, κρυμμένο μέρος όπου κατασκηνώνει. Καθισμένοι γύρω από τη φωτιά, καθώς μαγειρεύαμε, συζητούσαμε μέχρι αργά κι ανταλλάζαμε ιδέες για ν’ αποφύγουμε τις κυρώσεις σχετικά με την απαράδεκτη απαγόρευση της ελεύθερης κατασκήνωσης…


Φραγκισκανοί μοναχοί και προσκυνητές περπατούν στην Οδό του Μαρτυρίου (Via Dolorosa), που σηματοδοτεί την πορεία του Χριστού προς τη σταύρωση.

Israel1-10.jpg


   Δυστυχώς, στο Ισραήλ συνάντησα το μεγαλύτερο ποσοστό εθνικιστών απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ευτυχώς, υπάρχουν κι εξαιρέσεις. Με τον Μπόρις ταιριάξαμε τόσο πολύ, που έγινε ένας από τους καλύτερους φίλους που έκανα κατά τη διάρκεια των ταξιδιών μου ανά τον κόσμο. Έχουμε παρόμοια ιδεολογία, αλλά μεγαλώσαμε σε διαφορετικό περιβάλλον. Ήταν σημαντικό για ‘μένα ν’ ακούσω τις εμπειρίες του και να συμπληρώσω μερικά κομμάτια στο παζλ.


Στο Ισραήλ βλέπει κανείς περισσότερες σημαίες απ' οπουδήποτε αλλού... Μέχρι που ο κόσμος ευχαριστεί δημοσίως τα στρατεύματα του Ισραήλ για τους σκοτωμούς και την κακομεταχείριση των συνανθρώπων μας. Προσέξτε την αμερικανική σημαία στη γωνία της ισραηλινής. Προφανώς πρόκειται για Αμερικάνο Εβραίο που ευχαρίστως σκότωνε και Βιετναμέζους...

Israel1-11.jpg


   Κάτι άλλο που ήθελα να κάνω στο Ισραήλ ήταν να επισκεφτώ μια κιμπούτς. Αυτές είναι αγροτικές κοινότητες που ιδρύθηκαν από Εβραίους οι οποίοι αγόρασαν γη στην Παλαιστίνη στις αρχές του εικοστού αιώνα. Το κίνημα αυτό αποτέλεσε τη μεγαλύτερη μη-κυβερνητική κολεκτίβα που έγινε ποτέ. Σήμερα οι περισσότερες κιμπούτς έχουν ιδιωτικοποιηθεί. Εγώ επισκέφτηκα την Κιμπούτς Be’eri, που δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα τις αρχές της. Ιδρύθηκε το 1946 και ήταν μια σχετικά φτωχή αγροτική κοινότητα. Η κατάσταση άλλαξε το 2003, όταν το τυπογραφείο της κοινότητας υπέγραψε συμβόλαιο για να τυπώνει τα κρατικά έγγραφα, τις ταυτότητες, τους λογαριασμούς κ.α.. Η κιμπούτς πλούτισε, οπότε χιλιάδες άτομα σήμερα θέλουν να γίνουν μέλη της, αλλά αυτό είναι αδύνατον. Ακόμη κι όσοι γεννιούνται στην κοινότητα, μπορούν να ζουν εκεί, αλλά δε γίνονται μέλη της μέχρι να κλείσουν τα τριάντα τους χρόνια. Τότε είναι η ώρα ν’ αποφασίσουν. Περίπου χίλια άτομα ζουν σήμερα στην Κιμπούτς Be’eri και σχεδόν κανένα από αυτά δεν είναι θρησκευόμενο. Μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε καν συναγωγή στην κοινότητα.


Η Κιμπούτς Be'eri βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη Λωρίδα της Γάζας, τη μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου... Οι χειροποίητες ρουκέτες της Χαμάς πολλές φορές προσγειώνονται σε ισραηλινά χωράφια και μετατρέπονται σε... σουβενίρ!

Israel1-12.jpg


   Κάποια μέλη της κοινότητας εργάζονται σ’ αυτήν, αλλά πολλοί εργάζονται αλλού. Ασχέτως αν είναι γιατροί, δικηγόροι ή εργάτες, οφείλουν να δίνουν όλο τους το μισθό στην κοινότητα, η οποία πληρώνει το ίδιο ποσό σε όλους. Εκτός από το αρκετά ικανοποιητικό ποσό που παίρνουν, τους παρέχεται στέγη, ενώ λειτουργεί δωρεάν ένα μεγάλο εστιατόριο με ποικιλία γευμάτων. Επίσης, παρέχεται δωρεάν πλύσιμο και σιδέρωμα ρούχων, ποδήλατα, αλλά και αυτοκίνητα που οποιοσδήποτε απ’ την κοινότητα μπορεί να χρησιμοποιεί. Άλλωστε, κανένα μέλος δεν επιτρέπεται να έχει δικό του αμάξι. Έτσι ο καθένας επικεντρώνεται στο επάγγελμά του και δε χρειάζεται να μαγειρεύει, να πλένει ή ν’ ασχολείται με τη συντήρηση του οχήματός του και του σπιτιού του.


Ζωγραφίζοντας την πολυτάραχη παλιά πόλη των Ιεροσολύμων με το μουσουλμανικό Θόλο του Βράχου να δεσπόζει πάνω από το ιουδαϊκό Δυτικό Τείχος.

Israel1-13.jpg


   Πριν εξερευνήσω το βόρειο τμήμα του Ισραήλ, ήταν ώρα να ρίξω μια ματιά στην άλλη πλευρά, τη Δυτική Όχθη και το μικρό εκείνο κομμάτι που έχει απομείνει στην Παλαιστίνη…
 
Μπορείτε να δείτε το χάρτη με περισσότερες φωτογραφίες και ανταποκρίσεις στο: Live Trip Traveller

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Παλαιστίνη: Υπάρχει;

Στο προηγούμενο άρθρο μου ανέλυσα πως ιδρύθηκε το Ισραήλ το 1948 επί παλαιστινιακής γης. Ωστόσο, ακούω μια βασική ερώτηση: «Η Παλαιστίνη είναι χώρα;». Η απάντηση εξαρτάται από το ποιον ρωτά κανείς, αλλά πρακτικά δεν είναι ακριβώς μια ανεξάρτητη χώρα… Δεν είναι απόλυτα αναγνωρισμένη, ενώ οι παλαιστινιακές αρχές έχουν ελάχιστη εξουσία. Είναι μια χώρα υπό ισραηλινή, στρατιωτική κατοχή. Φυσικά, για τους περισσότερους Ισραηλίτες η Παλαιστίνη δεν υπάρχει καν. Όλη εκείνη η περιοχή ανήκει στο Ισραήλ κατά τη γνώμη τους. Γίνονται έξαλλοι κι επιτίθενται λεκτικά όταν ακούν λέξεις όπως: «Παλαιστίνη», «Γάζα» και «Δυτική Όχθη». Αυτό που ο υπόλοιπος κόσμος αποκαλεί «Δυτική Όχθη» είναι η Ιουδαία και η Σαμάρεια γι’ αυτούς.
   Έχουν απομείνει μόνο δυο μικρά κομμάτια γης που κάποιος θα μπορούσε ν’ αποκαλέσει Παλαιστίνη. Το μικρότερο από αυτά είναι η Λωρίδα της Γάζας, μια περιοχή μήκους 45 χιλιομέτρων και πλάτους 10 χιλιομέτρων. Περίπου 1,4 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν σ’ αυτό το πυκνοκατοικημένο μέρος, που αποτελεί τη μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου. Κανείς δε μπορεί να μπει ή να βγει είτε από τη στεριά είτε από τη θάλασσα, εκτός από ελάχιστους που διαθέτουν ειδικές άδειες από τις ισραηλινές αρχές.

Τη Γάζα μπορούσα να τη δω μόνο από μακριά… Ισραηλινά αερόστατα κινηματογραφούν κάθε στιγμή στη Λωρίδα της Γάζας.

Palestine-01.jpg


 Βρισκόμασταν ακριβώς δίπλα στη Λωρίδα της Γάζας, αλλά φυσικά δεν επιτρεπόταν να την επισκεφτούμε. Ωστόσο, ήμασταν αποφασισμένοι να επισκεφτούμε τη Δυτική Όχθη. Μπαίνοντας από τα Ιεροσόλυμα στη Δυτική Όχθη, δε χρειάστηκε καν να σταματήσουμε. Δε χρειαζόμασταν βίζα, αφού δεν υπάρχουν καν σύνορα. Σύμφωνα με τους Ισραηλινούς όλη αυτή η περιοχή είναι μια χώρα, η δική τους χώρα… Υπάρχει, όμως, ένα καινούριο τείχος μήκους 712 χιλιομέτρων που διαχωρίζει τους Παλαιστίνιους από τους Ισραηλινούς. Όταν κανείς προσπαθεί να βγει από τη Δυτική Όχθη, τότε πρέπει να περάσει από τους ελέγχους του ισραηλινού στρατού. Φυσικά, οι περισσότεροι που βγαίνουν από τη Δυτική Όχθη είναι Ισραηλινοί, οπότε ο έλεγχος γι’ αυτούς συνήθως δεν είναι τίποτα περισσότερο από το να κάνουν ξεκάθαρο πως είναι Ισραηλινοί.


Το διαβόητο τείχος μήκους 712 χιλιομέτρων που διαχωρίζει τους Παλαιστίνιους από τους Ισραηλινούς...
Palestine-02.jpg


   Μετά τη Συνθήκη του Όσλο του 1993, η Δυτική Όχθη χωρίστηκε σε τρία μέρη. Μόνο στην Περιοχή Α (18% της Δυτικής Όχθης) οι παλαιστινιακές αρχές έχουν πολιτική εξουσία κι ελέγχουν την ασφάλεια. Στην Περιοχή Β (21% της Δυτικής Όχθης) οι παλαιστινιακές αρχές έχουν την πολιτική εξουσία, αλλά η ασφάλεια ελέγχεται από το Ισραήλ. Στο μεγαλύτερο τμήμα της Δυτικής Όχθης (61%), την Περιοχή C, οι ισραηλινές αρχές έχουν πλήρη έλεγχο σχετικά με την ασφάλεια, την οικοδόμηση και τα πολιτικά θέματα. Στην πράξη, ο ισραηλινός στρατός εισβάλλει ακόμη και στην Περιοχή Α. Οι Περιοχές Α και Β αποτελούνται από 166 νησιά παλαιστινιακών οικισμών σε μια θάλασσα που χαρακτηρίζεται από την Περιοχή C κι ελέγχεται από το Ισραήλ. Η Περιοχή C είναι η μόνη που διατρέχει τη Δυτική Όχθη από άκρη σ’ άκρη χωρίς να διακόπτεται από άλλες περιοχές. Αυτό σημαίνει πως οι Παλαιστίνιοι περιορίζονται στις μετακινήσεις τους ακόμη κι εντός της Δυτικής Όχθης. Συχνά τους καταστρέφουν τα σπίτια και τα χωράφια για υποτιθέμενους «λόγους ασφαλείας». Το να χτίσει ένας Παλαιστίνιος σπίτι είναι σχεδόν αδύνατον, αφού στις περισσότερες περιοχές απαιτείται άδεια από τις ισραηλινές αρχές. Το Ισραήλ επισήμως ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Όχθης και των φυσικών της πόρων, συμπεριλαμβανομένου του νερού, που αποτελεί πολύτιμο αγαθό και σημαντική παράμετρο στις φιλονικίες της Μέσης Ανατολής.


Οι μόνες περιοχές που έχουν απομείνει στους Παλαιστίνιους είναι εκείνα τα ανοιχτόχρωμα καφέ κομμάτια. Όλα τα υπόλοιπα θεωρούνται ισραηλινές περιοχές παρόλο που βρίσκονται στη Δυτική Όχθη.

 

Palestine-03.jpg


   Με τη Στέλλα ήμασταν προσκεκλημένοι σ’ έναν ελληνορθόδοξο, παλαιστινιακό γάμο στη Βηθλεέμ. Έτσι συναντηθήκαμε ξανά με τον Σπύρο και την οικογένειά του, που είχαμε πρωτογνωρίσει στην Ιορδανία. Ο γαμπρός ήταν ένας ξάδερφος του Σπύρου. Ο γάμος έγινε σ’ έναν ελληνορθόδοξο ναό, ενώ το γλέντι με δυναμικούς, παραδοσιακούς, παλαιστινιακούς χορούς έλαβε χώρα σ’ ένα μοντέρνο κέντρο διασκέδασης. Ωστόσο, αυτό που θυμόμαστε με τις πιο γλυκές αναμνήσεις είναι το ανεπίσημο γλέντι που στήθηκε ξαφνικά την προηγούμενη μέρα στο σπίτι της γιαγιάς… Όπως και στην Ελλάδα, το σπίτι των παππούδων παραμένει ο τόπος συνάντησης της οικογένειας. Δε χρειάζονται ραντεβού και συνεννοήσεις. Ο καθένας έρχεται όποτε θέλει, κάποιος βάζει μουσική και το πάρτι ξεκινά στο λεπτό. Η γαλανομάτα κυρία Σοφία, ογδόντα τριών ετών, σηκώθηκε και χόρευε ανάμεσα στα παιδιά και τα εγγόνια της. Όπως μας είχαν πει εξαρχής, θα έπρεπε να ξεχάσουμε για λίγο όσα συμβαίνουν στην Παλαιστίνη… Τέτοιες μέρες όλοι είναι χαρούμενοι και γιορτάζουν!

Με τη Στέλλα ήμασταν προσκεκλημένοι σ’ έναν ελληνορθόδοξο, παλαιστινιακό γάμο στη Βηθλεέμ. Ήταν μια καλή ευκαιρία να δούμε πώς οι Παλαιστίνιοι βάζουν για λίγο στην άκρη τα προβλήματά τους και το γλεντούν!

Palestine-04.jpg


   Η κυρία Σοφία μας εξέπληξε όταν μας μίλησε άπταιστα αγγλικά και γαλλικά! Είναι μια μορφωμένη γιαγιά και ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον για ‘μας ν’ ακούμε τις παιδικές της ιστορίες από τα Ιεροσόλυμα, πριν την ισραηλινή κατάληψη. Μας έδειξε παλιές, ασπρόμαυρες φωτογραφίες, όπου παρατήρησα ένα κοριτσάκι το οποίο φορούσε στο λαιμό ένα φυλαχτό με το αστέρι του Δαυίδ, που αποτελεί ιουδαϊκό σύμβολο. Ρώτησα ποια ήταν αυτή. Η κυρία Σοφία μου εξήγησε πως αυτή ήταν η Ιουδίθ, η καλύτερή της φίλη, μια μικρή Εβραία. Πριν από την κατοχή, μουσουλμάνοι, ιουδαίοι και χριστιανοί ζούσαν μαζί επί αιώνες, συνήθως ειρηνικά. Οι Εβραίοι ήταν λίγοι και οι υπόλοιποι Παλαιστίνιοι τους λυπούνταν και τους βοηθούσαν, αφού ήταν φτωχοί.
 


Παλιές ταυτότητες και φωτογραφίες της κυρίας Σοφίας. Στην επάνω αριστερή γωνία είναι η Ιουδίθ, μια μικρή Εβραία που ήταν η καλύτερη φίλη της κυρίας Σοφίας.

Palestine-05.jpg


   Το 1948 ξεκίνησε ο Πρώτος Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος… Οι συμβουλές που διαδόθηκαν προς τους Παλαιστίνιους ήταν να παν να βρουν καταφύγιο στη Δυτική Όχθη και μετά από μερικές ‘βδομάδες, όταν η κατάσταση θα είχε ηρεμήσει, να επιστρέψουν. Ήταν ένα καλό σχέδιο για να ξεφορτωθούν τους Παλαιστίνιους… Αρχικά η οικογένεια της κυρίας Σοφίας νοίκιασε ένα φτωχικό δωμάτιο στη Βηθλεέμ. Ο καιρός περνούσε, αλλά τα νέα δε γίνονταν καλύτερα… Όταν προσπάθησαν να επιστρέψουν στα Ιεροσόλυμα, διαπίστωσαν πως τα σπίτια τους είχαν κατασχεθεί από Ισραηλινούς. Οι Παλαιστίνιοι είχαν γίνει ξένοι στην ίδια τους τη χώρα… Έτσι χιλιάδες Παλαιστίνιοι μετοίκησαν στη Δυτική Όχθη, αλλά και αλλού. Η κυρία Σοφία έχασε τα ίχνη της Ιουδίθ, της Εβραίας που ήταν η καλύτερη της φίλη. Τώρα δε μπορεί ούτε να πατήσει το πόδι της στα Ιεροσόλυμα.

Η κυρία Σοφία μας εξέπληξε όταν μας μίλησε άπταιστα αγγλικά και γαλλικά! Ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον για ‘μας ν’ ακούμε τις παιδικές της ιστορίες από τα Ιεροσόλυμα, πριν την ισραηλινή κατάληψη…

Palestine-06.jpg


   Ένα από τα χειρότερα εμπόδια στο δρόμο προς την ειρήνη και την ανασύσταση του παλαιστινιακού κράτους είναι οι ισραηλινές αποικίες. Η ισραηλινή κυβέρνηση έχει χτίσει εκατοντάδες αποικίες εντός της Δυτικής Όχθης, που σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο είναι παράνομες, αφού απαγορεύεται η εγκατάσταση πολιτών μιας χώρας σε εδάφη που βρίσκονται υπό την κατοχή της χώρας αυτής. Φυσικά το Ισραήλ έχει άλλη γνώμη, αφού δε θεωρεί καν τη Δυτική Όχθη κατεχόμενη. Έτσι συνεχίζουν να χτίζουν νέες αποικίες και να επεκτείνουν τις υπάρχουσες.
   Αυτές οι αποικίες προστατεύονται αυστηρά είτε από τον ισραηλινό στρατό είτε από τους οπλισμένους εποίκους. Πεντακόσιοι είκοσι χιλιάδες έποικοι ζουν στη Δυτική Όχθη! Κάποιοι απ’ αυτούς είναι σιωνιστές που δεν είναι ιδιαίτερα θρήσκοι, αλλά απλά επωφελούνται από τις επιδοτήσεις του Ισραήλ και τις φθηνότερες τιμές στην Παλαιστίνη. Οι περισσότεροι, ωστόσο, είναι θρησκόληπτοι ιουδαίοι που πιστεύουν πως αυτήν τη γη την είχε υποσχεθεί ο Θεός σ’ αυτούς κι ο Θεός θέλει να την πάρουν έστω και χύνοντας αίμα.

Ένα μεγάλο πρόβλημα στη Δυτική Όχθη είναι οι παράνομες, ισραηλινές αποικίες, που συνεχώς επεκτείνονται κλέβοντας όλο και περισσότερη γη από τους Παλαιστίνιους. Τώρα υπάρχουν μέχρι και αυτοκινητόδρομοι στην Παλαιστίνη που εξυπηρετούν αποκλειστικά Ισραηλινούς και ξένους, ενώ στους περισσότερους Παλαιστίνιους απαγορεύεται η πρόσβαση.

Palestine-07.jpg


   Όταν βρισκόμουν ακόμη στο Ισραήλ, ένας φίλος μου με πήγε μια βόλτα με το αυτοκίνητό του. Προτού καν το καταλάβω, μου είχε πει πως βρισκόμαστε στη Δυτική Όχθη. Εφόσον ήταν Ισραηλινός, ήταν πολύ εύκολο για ‘κείνον να μπει ακόμη και μέσα σε αποικία. Σταματήσαμε στην κορυφή ενός λόφου για να δούμε την περιοχή. Ένας οπλισμένος έποικος ήρθε αμέσως με το περιπολικό αυτοκίνητο για να ελέγξει ποιοι είμαστε. Αυτές οι αποικίες έχουν καταλάβει και τεράστιες αγροτικές εκτάσεις. Έχοντας πρόσβαση σε υψηλότερη τεχνολογία, εκμεταλλεύονται το μεγαλύτερο μέρος των αποθεμάτων νερού, ενώ από τους Παλαιστινίους απαιτείται ειδική άδεια ακόμη και για ένα απλό πηγάδι. Χωρίς νερό δε μπορούν να καλλιεργήσουν και χωρίς να καλλιεργήσουν, δε μπορούν να ζήσουν.

Στους Παλαιστίνιους έχουν απομείνει μόνο μικρά κομμάτια γης και οι δρόμοι τους είναι έτοιμοι να κλείσουν από τον ισραηλινό στρατό οποιαδήποτε στιγμή. Οι άσπρες πινακίδες κατευθύνουν τους Ισραηλινούς στις παράνομες αποικίες τους.

Palestine-08.jpg


   Αυτή η κατάσταση είναι που τρελαίνει τους Παλαιστίνιους. Φανταστείτε πως οι Ισραηλινοί επωφελούνται από το γεγονός πως γι’ αυτούς ισχύει ο πολιτικός νόμος, ενώ για τους Παλαιστίνιους ισχύει στρατιωτικός νόμος και για τα ίδια εγκλήματα (όπως η συμμετοχή σε ειρηνική διαμαρτυρία) φυλακίζονται για μήνες ακόμη και χωρίς να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες! Κάποιοι λίγοι απελπισμένοι Παλαιστίνιοι καταλήγουν ν’ αντιστέκονται βίαια στην κατοχή. Πολύ περισσότεροι αγανακτούν κι αφήνουν πίσω τους αυτό το χάος για ν’ αναζητήσουν μια αξιοπρεπή ζωή στη Δύση. Άλλωστε, αυτός είναι ένας από τους στόχους των σιωνιστών: να ξεφορτωθούν τους Παλαιστίνιους με οποιοδήποτε τρόπο…


Γιορτάζοντας τη νέα χιλιετία στην Παλαιστίνη…

Palestine-09.jpg


   Περπατήσαμε στην Παλιά Πόλη της Βηθλεέμ, που είναι γραφική με τα πλακόστρωτα στενά της και τα πέτρινα σπίτια της. Κάπου εκεί επισκεφτήκαμε τον Ιερό Ναό της Γεννήσεως, όπου πιστεύεται πως γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός. Αναρωτιόμασταν αν τελικά όλες αυτές οι θρησκείες που γεννήθηκαν σ’ αυτούς τους τόπους έφεραν την ειρήνη ή τον πόλεμο… Αρκετά μοναστήρια λειτουργούν στην περιοχή και κάποια απ’ αυτά βρίσκονται σ’ εντυπωσιακές, απομονωμένες τοποθεσίες, όπως η Ιερά Λαύρα του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου.


Η Ιερά Λαύρα του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου είναι ένα ελληνορθόδοξο μοναστήρι χτισμένο το 483 μ.Χ.. Φιλοξενεί μέχρι σήμερα περίπου είκοσι μοναχούς.

Palestine-10.jpg


   Έπρεπε να δείξουμε θάρρος για να επισκεφτούμε την πόλη όπου η διαμάχη μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών είναι πιο έντονη. Αυτή είναι η Χεβρώνα, στο νότιο κομμάτι της Δυτικής Όχθης. Χιλιάδες Εβραίοι έποικοι ζουν σε παράνομες αποικίες γύρω από την πόλη. Στη Χεβρώνα η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη επειδή οπλισμένοι έποικοι, υπό την προστασία του ισραηλινού στρατού, ζουν ακόμη και μέσα στην αραβική πόλη, ανάμεσα στους Παλαιστίνιους! Οι Παλαιστίνιοι, όπως είναι γνωστό, συλλαμβάνονται, βασανίζονται και φυλακίζονται για την κατοχή ενός απλού μαχαιριού. Αυτό αφήνει ελεύθερους τους Εβραίους εποίκους να προσβάλλουν και να κακομεταχειρίζονται τους Παλαιστίνιους, αφού βρίσκονται υπό την προστασία του ισραηλινού στρατού, που συνήθως κάνει τα στραβά μάτια… Ωστόσο, μερικές φορές οι Εβραίοι έποικοι φτάνουν σε τόσο ακραίες καταστάσεις, που συγκρούονται με τον ισραηλινό στρατό, ο οποίος προσπαθεί να τους σταματήσει.


Οι Παλαιστίνιοι στη Χεβρώνα έχουν εγκαταστήσει συρματοπλέγματα πάνω από τους πεζόδρομους, για να συγκρατούν τις πέτρες και τα σκουπίδια που τους πετούν οι Εβραίοι έποικοι από τους επάνω ορόφους. Ύστερα οι έποικοι σκέφτηκαν να τους πετάν κάτι άλλο… ούρα!

Palestine-11.jpg


   Περπατούσαμε προσεκτικά ανάμεσα στους ισραηλινούς στρατιώτες με τις φωτογραφικές μας μηχανές χαμηλωμένες, φυσικά… Στη Χεβρώνα βρίσκεται το Σπήλαιο των Πατριαρχών, που πιστεύεται πως είναι ο συλλογικός τάφος του Αβραάμ, του Ισαάκ, του Ιακώβ και των συζύγων τους. Οι πατριάρχες των τριών πιο γνωστών μονοθεϊστικών θρησκειών κάνουν αυτόν τον τόπο ιερό για μουσουλμάνους, ιουδαίους και χριστιανούς. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό προκαλεί σοβαρές αναταραχές… Η χειρότερη από αυτές ήταν η σφαγή στο Σπήλαιο των Πατριαρχών το 1994. Ο Baruch Goldstein, ένας διακεκριμένος Εβραίος τρομοκράτης, άνοιξε πυρ εναντίον εκατοντάδων μουσουλμάνων που προσεύχονταν κατά τη διάρκεια του ραμαζανιού. Αν ήδη σας σόκαρε αυτό, ακούστε το εξής: Εβραίοι έποικοι είχαν χτίσει μνημείο προς τιμήν του ήρωά τους, του Goldstein και μέχρι σήμερα γιορτάζουν εκείνη τη μέρα!


Το Σπήλαιο των Πατριαρχών είναι ιερό για μουσουλμάνους, ιουδαίους και χριστιανούς. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό προκαλεί σοβαρές αναταραχές στη Χεβρώνα…

Palestine-12.jpg


   Συνεχίσαμε το δρόμο μας για να επισκεφτούμε την Ιεριχώ, την αρχαιότερη οχυρωμένη πόλη στον κόσμο. Τυχαίνει να είναι και η χαμηλότερη, στα 258 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Όχθης ήταν δροσερό, αφού βρίσκεται σε αρκετά μεγάλο υψόμετρο. Η Ιεριχώ ήταν ιδιαίτερα ζεστή, αλλά θέλαμε να επισκεφτούμε μια φάρμα, για να δούμε με τα μάτια μας πώς η ισραηλινή κυβέρνηση και οι έποικοι κάνουν μαρτύριο τη ζωή των Παλαιστινίων. Από τη μια πλευρά, παράνομες ισραηλινές αποικίες βρίσκονται σε όλη τη Δυτική Όχθη κι εκμεταλλεύονται το μεγαλύτερο μέρος των αποθεμάτων νερού. Οι ισραηλινές αρχές σχεδόν ποτέ δε χορηγούν άδειες στους Παλαιστίνιους για ν’ αντλήσουν νερό από το ίδιο τους το χωράφι. Οι Παλαιστίνιοι, όμως, είναι επίμονοι και φτάνουν σε σημείο να κουβαλούν νερό σε δεξαμενές από μακριά με τ’ αμάξια τους. Ύστερα συναντούν ένα ισραηλινό μπλόκο και οι στρατιώτες τους αναγκάζουν ν’ αδειάσουν όλο το νερό, για να βεβαιωθούν, λεν, πως δεν κρύβουν τίποτα παράνομο μέσα στις δεξαμενές…
   Αν ποτέ καταφέρουν να βγάλουν σοδειά, θα πρέπει ν’ αγωνιστούν για να την πουλήσουν. Ο ισραηλινός στρατός συχνά κλείνει τους δρόμους για τους Παλαιστίνιους, για «λόγους ασφαλείας», υποτίθεται. Όταν αυτό συμβαίνει για μερικές μέρες συνεχόμενα, τα προϊόντα δεν είναι πια φρέσκα, οπότε οι αγρότες δε μπορούν πια να τα πουλήσουν ή πρέπει να τα πουλήσουν πολύ φθηνότερα και να ξεχάσουν το κέρδος τους. Την ίδια στιγμή, για τους Ισραηλίτες αγρότες των παράνομων αποικιών οι αυτοκινητόδρομοι είναι πάντα ανοιχτοί κι έτσι εκείνοι εξάγουν τα προϊόντα τους σ’ όλο τον κόσμο.


Επισκεφτήκαμε μια παλαιστινιακή φάρμα στην Ιεριχώ, για να δούμε με τα μάτια μας πώς η ισραηλινή κυβέρνηση και οι έποικοι κάνουν μαρτύριο τη ζωή των Παλαιστινίων…

Palestine-13.jpg


   Κατευθυνόμενοι βόρεια, κάναμε έναν περίπατο στην πολύβουη Παλιά Πόλη της αρχαίας Νεαπόλεως (Nablus). Ήταν εύκολο να μπούμε στη Δυτική Όχθη, αλλά ξέραμε πως δε θα ‘ναι τόσο εύκολο να βγούμε προς το Ισραήλ… Ήμασταν έτοιμοι για λεπτομερείς ελέγχους των αποσκευών μας και εκτενείς ανακρίσεις σχετικά με το ποιόν μας, τη διαδρομή μας και τις γνωριμίες μας στην Παλαιστίνη. Ωστόσο, αυτό που θα συνέβαινε, δεν το είχαμε καν φανταστεί…


Ψώνια στην Παλιά Πόλη της αρχαίας Νεαπόλεως (Nablus)

Palestine-14.jpg


   Φτάσαμε στο σημείο ελέγχου βόρεια του Jenin. Εφόσον αυτά δεν είναι ακριβώς σύνορα, ο συνοριακός σταθμός θύμιζε περισσότερο σταθμό διοδίων. Περιμέναμε στην ουρά πίσω από τ’ αυτοκίνητα. Αμέσως ακούσαμε έναν Ισραηλίτη στρατιώτη από τον πύργο ελέγχου να φωνάζει μέσω των μεγαφώνων. Ήταν στα εβραϊκά, οπότε δεν καταλαβαίναμε τι έλεγε. Ένας στρατιώτης οπλισμένος σαν αστακός μας έκανε ξεκάθαρο από μακριά πως έπρεπε να εξαφανιστούμε αμέσως! Προφανώς, οι Ισραηλινοί φοβήθηκαν τη μοτοσυκλέτα και νόμισαν πως ίσως να είμαστε Παλαιστίνιοι τρομοκράτες. Το ‘χω ξαναζήσει αυτό… Χωρίς να χάσω ούτε δευτερόλεπτο, γύρισα τη μοτοσυκλέτα και φύγαμε μακριά.
   Οι Παλαιστίνιοι είδαν τι συνέβη και μας έδωσαν μερικές συμβουλές. Το χειρότερο ήταν πως δεν είχαμε καν την ευκαιρία να μιλήσουμε σε κάποιον, για να του εξηγήσουμε πως δεν είμαστε Παλαιστίνιοι. Η Στέλλα έβγαλε το κράνος της κι άρχισε να περπατά με τα χέρια ψηλά προς τους στρατιώτες. Κρατούσε το βυσσινί διαβατήριό της για να καταλάβουν πως είμαστε Ευρωπαίοι. Όπως είναι λογικό, η Στέλλα ήταν ιδιαίτερα αγχωμένη, αλλά όπως μας είπαν οι Παλαιστίνιοι, εκείνη έπρεπε να το κάνει, αφού εγώ, ως άντρας, θα ήμουν πολύ περισσότερο ύποπτος. Έδειξε ιδιαίτερο θάρρος και συνέχισε… Ο Ισραηλινός στρατιώτης φώναζε πάλι από τα μεγάφωνα στα εβραϊκά. Η Στέλλα από απόσταση φώναξε όσο δυνατά μπορούσε: «αγγλικά, σας παρακαλώ!». Ο στρατιώτης τη σημάδευε με το αυτόματό του όπλο και της φώναζε να φύγει πίσω!


Ένας Εβραίος στ’ αριστερά κι ένας Παλαιστίνιος στα δεξιά… Καταλάβατε;

Palestine-15.jpg


   Έπρεπε να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί… Μια λάθος κίνηση των χεριών μας εκείνη τη στιγμή θα μπορούσε να οδηγήσει στο θάνατό μας! Αν, για παράδειγμα, προσπαθούσα να βάλω το χέρι μου στην τσέπη για να βγάλω το διαβατήριό μου, θα με πυροβολούσαν αμέσως νομίζοντας πως είμαι Παλαιστίνιος τρομοκράτης που προσπαθεί να ενεργοποιήσει τη βόμβα αυτοκτονίας. Έχουν την εξουσιοδότηση και την εντολή να πυροβολούν και το χτύπημά τους δεν πρέπει να είναι για εκφοβισμό, αλλά για να σωριάσει τον εχθρό μονομιάς, προτού προλάβει να επιτεθεί εκείνος. Απ’ ό,τι φαίνεται, όταν σκοτώνουν κάποιον που δεν έπρεπε, βρίσκουν μια δικαιολογία πάντα για να τον ενοχοποιήσουν.
   Η Στέλλα σταμάτησε να περπατά και φώναξε πως είμαστε τουρίστες. Ο στρατιώτης από τον πύργο ελέγχου ενημέρωσε τους υπεύθυνους κι επιτέλους δυο άλλοι οπλισμένοι στρατιωτικοί άρχισαν να πλησιάζουν από το έδαφος προς τη Στέλλα. Έλεγξαν το διαβατήριό της και η Στέλλα τους εξήγησε πως είμαστε απλά τουρίστες που ταξιδεύουμε στο «Ισραήλ». Της έκαναν μερικές ερωτήσεις κι ύστερα μου ‘γνεψαν να πλησιάσω κι εγώ με τη μοτοσυκλέτα. Μου έκαναν κι εμένα τις ίδιες ερωτήσεις, για να διασταυρώσουν αυτά που τους είπε η Στέλλα κι όταν πείστηκαν, μας άφησαν επιτέλους να περάσουμε τον έλεγχο…


Αναρωτιέμαι αν θα ζω όταν ο κόσμος θα επισκέπτεται τα ερείπια αυτού του τείχους, όπως κάνει τώρα στο Τείχος του Βερολίνου, σοκαρισμένος για το παρελθόν…

Palestine-16.jpg


   Με την αδρεναλίνη να κυλά ακόμη στο αίμα μας, μπήκαμε ξανά στο Ισραήλ. Οδηγήσαμε λίγο πιο πέρα και σταματήσαμε στην άκρη του δρόμου για ν’ αναλογιστούμε τι συνέβη και να επαναφέρουμε τους χτύπους της καρδιάς μας σε φυσιολογικό επίπεδο. Άλλωστε, πήραμε μόνο μια μικρή γεύση των όσων αντιμετωπίζουν τακτικά οι Παλαιστίνιοι. Τελικά ήταν επικίνδυνο, αλλά σίγουρα ήταν ένα σπουδαίο μάθημα να δούμε με τα μάτια μας πώς είναι η ζωή για τους Παλαιστίνιους…
 
Μπορείτε να δείτε το χάρτη με περισσότερες φωτογραφίες και ανταποκρίσεις στο: Live Trip Traveller
 
   Υπάρχουν πολλές αντικειμενικές πηγές πληροφόρησης στο διαδίκτυο, για να μάθει κανείς τι συμβαίνει στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Κάποιες από τις πιο ενδιαφέρουσες είναι:
5 Broken Cameras – Βραβευμένο ντοκιμαντέρ ενός Παλαιστίνιου με συμπαραγωγό έναν Ισραηλινό.
Γάζα ερχόμαστε – Βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Αυγερόπουλου και Καρυπίδη σχετικά με τα πρώτα ξένα καΐκια μετά το 1967 που έσπασαν το θαλάσσιο αποκλεισμό της Γάζας.
The General’s Son – Ο γιος ενός Ισραηλινού στρατηγού μιλά ειλικρινά για όσα συμβαίνουν.
B’Tselem – Ισραηλινός οργανισμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα στα κατεχόμενα

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Το… πάμε το γράμμα, στην Παλαιστίνη!

 

Τις πρώτες μέρες που σπούδαζα στις Σέρρες, περίμενα στην ουρά για να παραδώσω την εργασία μου. Άκουσα έναν συμφοιτητή μου να λέει πως ψάχνει για συγκάτοικο. Πήγα μπροστά στην ουρά και του ‘πα πως κι εγώ ψάχνω για συγκάτοικο! Έτσι πρωτογνωριστήκαμε με τον Αχμέτ, το 2001. Είναι ένας Παλαιστίνιος που είχε μεταναστεύσει στην Ελλάδα για να σπουδάσει πληροφορική. Είχε ήδη παρακολουθήσει το σχολείο της γλώσσας, οπότε μιλούσαμε στα ελληνικά. Στην αρχή, βέβαια, δυσκολευόταν, αλλά αυτό μας έφερνε γέλια! Αφού τακτοποιηθήκαμε στο σπίτι, με ρωτούσε πότε θα πάμε στον Σημίτη να πληρώσουμε. Δεν καταλάβαινα τι δουλειά έχουμε με τον Σημίτη και τον ξαναρώτησα απορημένος. Μου είπε πάλι: «Δεν πρέπει να πάμε στον Σημίτη να πληρώσουμε για το σπίτι;». Έσκασα στα γέλια όταν κατάλαβα πως εννοούσε τον μεσίτη!

   Τέσσερα χρόνια ζούσαμε στο ίδιο σπίτι με τον Αχμέτ. Σύντομα διαπίστωσα πως ο χαρακτήρας του είναι θησαυρός. Είναι ένας από τους πιο φιλότιμους και καλόκαρδους ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Πάντα καθάριζε και τακτοποιούσε και ποτέ δεν είχαμε προβλήματα στο σπίτι. Ο Αχμέτ είναι μουσουλμάνος και πάντα με σεβόταν ως χριστιανό. Αυτή η διαφορά ήταν σα να μην υπάρχει. Ποτέ δεν ξεχνά να μου ευχηθεί καλά Χριστούγεννα και καλό Πάσχα. Μάλιστα, μερικές φορές ντρεπόμουν, γιατί δεν ήξερα πότε τελείωνε το Ραμαζάνι για να του αντευχηθώ.

Ο Αχμέτ ήταν ο συγκάτοικός μου στις Σέρρες από το 2001. Γίναμε τόσο καλοί φίλοι, που αποκαλούμαστε αδέλφια…

Palestine-mail1.jpg

 

   Γίναμε τόσο καλοί φίλοι με τον Αχμέτ, που αποκαλούμαστε αδέλφια… Είχε έρθει η στιγμή που ήθελα να ξεκινήσω για την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Ξέραμε πως οι περιπέτειές μου θα με κρατούσαν στο δρόμο για χρόνια. Μια από τις δυσκολότερες θυσίες που κάποιος πρέπει να κάνει, όταν αποφασίζει να ζήσει τη νομαδική ζωή, είναι ν’ αποχαιρετά οικογένεια και φίλους. Πάντα υπάρχει ελπίδα, οπότε με τον Αχμέτ ονειρευόμασταν να ξανανταμώσουμε στους τόπους του, που ήθελα να επισκεφτώ κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μου. Έτσι δεν είπαμε αντίο. Είπαμε: «Θα τα πούμε στην Παλαιστίνη, αδελφέ»!

   Φαινόταν τόσο μακρινό… Για να είμαι ειλικρινής, ούτε εγώ δεν ήξερα αν θα κατάφερνα να επισκεφτώ την Παλαιστίνη! Μετά από σχεδόν τρία χρόνια και 96.000 χιλιόμετρα εξερευνώντας την αφρικανική ήπειρο, έφτασα στην Παλαιστίνη με τη Στέλλα στη σέλα μου. Πάντα ήμασταν σ’ επικοινωνία με τον Αχμέτ, αλλά δυστυχώς δε βρισκόταν εκεί. Είχε αποφοιτήσει κι είχε φύγει από την Ελλάδα, αφού η βίζα του ίσχυε μόνο για όσο διάστημα σπούδαζε. Εκτός αυτού, η τεχνητή οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε αναγκάσει τον Αχμέτ να μεταναστεύσει και πάλι. Εκείνη την περίοδο εργαζόταν στο Ντουμπάι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Παρόλ’ αυτά, μου έδωσε τα στοιχεία επικοινωνίας της οικογένειάς του.
 

Ήταν περίοδος Ραμαζανιού κι έτυχε να βρισκόμαστε με την οικογένεια του Αχμέτ την ώρα που διακόπτεται η νηστεία της ημέρας, οπότε φυσικά μας προσκάλεσαν στο τραπέζι τους…

Palestine-mail2.jpg

 

   Η οικογένεια του Αχμέτ ζει στο γειτονικό Amman της Ιορδανίας. Ήταν μερικοί από τους εκατομμύρια Παλαιστίνιους που αναγκάστηκαν να καταφύγουν εκεί όταν το Ισραήλ κατέλαβε την Παλαιστίνη. Ο Αχμέτ κατάγεται απ’ τη Βηθλεέμ κι έχει συγγενείς που αντιστάθηκαν στον αιματηρό πόλεμο και συνεχίζουν ν’ αγωνίζονται για να επιβιώσουν στις κατεχόμενες περιοχές όπου γεννήθηκαν. Καβαλήσαμε τη μοτοσυκλέτα μου μέχρι την κατάλληλη γειτονιά και ρωτήσαμε για το θείο του Αχμέτ. Κάποιος που δε μιλούσε αγγλικά, σταμάτησε ένα διερχόμενο αυτοκίνητο, μπήκε μέσα και μας είπε να τον ακολουθήσουμε. Μας οδήγησε στο σπίτι της οικογένειας. Ήταν περίοδος Ραμαζανιού κι έτυχε να βρισκόμαστε εκεί κατά το ηλιοβασίλεμα, την ώρα που διακόπτεται η νηστεία της ημέρας και όλη η οικογένεια τρώει μαζί. Ένας φιλοξενούμενος θεωρείται δώρο Θεού, οπότε δε μπορούσαμε ν’ αρνηθούμε την πρόσκληση της οικογένειας στο πλουσιοπάροχο τραπέζι τους, παρόλο που δε μας περίμεναν.

   Το ορεκτικό ήταν μια σούπα με πλιγούρι, ενώ για κυρίως γεύμα οι γυναίκες είχαν μαγειρέψει μουσάχαν, το εθνικό φαγητό της Παλαιστίνης! Είναι κοτόπουλο ψημένο στο φούρνο πάνω σε αραβικές πίτες με σοταρισμένα κρεμμύδια και κουκουνάρια, σουμάκ, σαφράν και άλλα αρωματικά μπαχαρικά. Η σαλάτα αποτελούνταν από ψιλοκομμένες ντομάτες, αγγούρια, πιπεριές και ταχίνι. Σα να μην έφταναν όλα αυτά, είχε και κανταΐφι για επιδόρπιο. Το παλαιστινιακό κανταΐφι είναι γλυκά, σιροπιαστά τυροπιτάκια, που συνήθως σερβίρονται την περίοδο του Ραμαζανιού.
 

Μουσάχαν, το εθνικό φαγητό της Παλαιστίνης! Είναι κοτόπουλο ψημένο στο φούρνο πάνω σε αραβικές πίτες με σοταρισμένα κρεμμύδια και κουκουνάρια, σουμάκ, σαφράν και άλλα αρωματικά μπαχαρικά.

Palestine-mail3.jpg

 

   Μετά από ένα τόσο μεγάλο και νόστιμο γεύμα, κάτσαμε στο σαλόνι και συζητούσαμε πίνοντας τσάι με μέντα. Μας εξηγούσαν για τις δυσκολίες της ζωής υπό τη στρατιωτική κατοχή του Ισραήλ. Τους είπα για τη ζωή μας με τον Αχμέτ στην Ελλάδα και ήθελαν να μάθουν νέα του. Τελικά του τηλεφωνήσαμε και μιλήσαμε όλοι μαζί.

   Αυτή ήταν η τελευταία δράση της αποστολής μας «Το… πάμε το γράμμα!», που έκανα στα Βαλκάνια, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Αυτή ήταν και η πιο συγκινητική… Αφενός ο λόγος ήταν η μακρόχρονη και ουσιαστική προσωπική μου επαφή με τον πρωταγωνιστή της ιστορίας. Αφετέρου, ο σημαντικότερος, ίσως, λόγος ήταν η βαθιά μου λύπη γι’ αυτούς τους ανθρώπους που επί δεκαετίες τους αφαιρείται το στοιχειώδες δικαίωμα να ζουν ειρηνικά και με αξιοπρέπεια στους τόπους τους. Ο σκοπός αυτής της αποστολής ήταν να δημοσιευτούν ιστορίες προσφύγων και μεταναστών έτσι, ώστε ο Δυτικός κόσμος να μάθει για τους γείτονές του. Άλλωστε, όλοι μοιραζόμαστε την ίδια γη… Ο στόχος μου πάντα είναι να χτίζω γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους κι όχι τείχη. Φυσικά, δε μπορώ να εμποδίσω το τεράστιο τείχος 712 χιλιομέτρων που έχτισε το Ισραήλ γύρω από τα κατεχόμενα. Παρόλ’ αυτά, αν όλοι αρνηθούμε να βάλουμε το λιθαράκι μας σ’ εκείνο το απάνθρωπο τείχος και το βάλουμε για να χτίσουμε μια γέφυρα, ο κόσμος μας θα είναι πολύ πιο ειρηνικός…

Συζητώντας για τις δυσκολίες της ζωής υπό τη στρατιωτική κατοχή του Ισραήλ…

Palestine-mail4.jpg

 

Αφιερωμένο στον Αχμέτ και όλους τους Ανθρώπους, Παλαιστίνιους, Ισραηλινούς και άλλους, που αγωνίζονται πραγματικά για να φέρουν την ειρήνη σ’ αυτούς τους τόπους, αλλά και αλλού…

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ισραήλ (πρώην Παλαιστίνη): Ο επίλογος

Μετά από την τρομακτική μας εμπειρία στα ισραηλινά σύνορα, ξαναμπήκαμε σ’ αυτήν τη χώρα για να εξερευνήσουμε το βόρειο κομμάτι της. Οδηγήσαμε στη γραφική, ορεινή διαδρομή γύρω από το Όρος Gilboa, για να ηρεμήσουμε και να διώξουμε το στρες που μας δημιούργησαν οι Ισραηλινοί στρατιώτες. Μας φιλοξένησε ένα νεαρό ζευγάρι Ισραηλιτών στη μικρή κωμόπολη Kfar Tavor. Η Γκαλ μας διηγούνταν ιστορίες από το στρατό! Είναι παράξενο ν’ ακούει κανείς από μια γυναίκα ιστορίες απ’ το στρατό, αλλά στο Ισραήλ είναι πολύ συνηθισμένο…
Η Βασιλική της Μεταμορφώσεως στο Όρος Θαβώρ

Israel2-1.jpg

 

   Στο Ισραήλ οι γονείς λεν στα μικρά παιδιά τους πως μέχρι να μεγαλώσουν, θα ‘χουν σταματήσει οι πόλεμοι και δε θα χρειάζεται να υπηρετήσουν στο στρατό. Δυστυχώς, τα παιδιά μεγαλώνουν, αλλά οι πόλεμοι ποτέ δε σταματούν. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο: το Ισραήλ είναι μια από τις ελάχιστες χώρες, μαζί με την παρανοϊκή Βόρεια Κορέα και την Ερυθραία, που υποχρεώνει να υπηρετήσουν στο στρατό τόσο τους άντρες, όσο και τις γυναίκες. Οι άντρες υπηρετούν σχεδόν τρία χρόνια, ενώ οι γυναίκες περίπου δύο, ανάλογα με το τμήμα όπου τοποθετούνται. Αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια υποχρεωτικές στρατιωτικές θητείες στον κόσμο. Όσοι αρνούνται, για λόγους ευσυνειδησίας, να υπηρετήσουν το στρατό του Ισραήλ, τιμωρούνται σκληρά, συνήθως με φυλάκιση.
Γκραφίτι στη Ναζαρέτ

Israel2-2.jpg

 

   Επισκεφτήκαμε τη Ναζαρέτ και το σημείο όπου πιστεύεται πως ο Αρχάγγελος Γαβριήλ εμφανίστηκε στην Παναγία και της ανακοίνωσε πως θα φέρει στον κόσμο τον Υιό του Θεού. Σήμερα η Ναζαρέτ είναι η μεγαλύτερη αραβική πόλη στο Ισραήλ. Οι Παλαιστίνιοι που δεν έφυγαν από τη χώρα τους για να γλιτώσουν τον Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο του 1948, βρήκαν καταφύγιο εκεί και τελικά έγιναν Ισραηλινοί πολίτες. Γι’ αυτό σήμερα η πλειονότητα των κατοίκων της Ναζαρέτ είναι Άραβες. Το 31% αυτών είναι χριστιανοί, ενώ οι υπόλοιποι είναι μουσουλμάνοι.
Σύμφωνα με την ελληνική, ορθόδοξη εκκλησία, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου έλαβε χώρα στο πηγάδι και όχι στην οικία της, όπως πιστεύουν σε άλλα χριστιανικά δόγματα. Αυτό είναι το Πηγάδι της Παναγίας.

Israel2-3.jpg

 

   Οδηγήσαμε μέχρι τη Θάλασσα της Γαλιλαίας, όπου κήρυττε ο Ιησούς Χριστός. Επισκεφτήκαμε το Ναό του Επταπήγου (Χορτασμός των Πεντακισχιλίων), όπου πιστεύεται πως ο Χριστός είχε πολλαπλασιάσει τους πέντε άρτους και δύο ιχθύες, για να ταΐσει πέντε χιλιάδες ανθρώπους. Μείναμε έκπληκτοι όταν είδαμε το ναό ν’ αναστηλώνεται. Στην αυλή υπήρχαν φωτογραφίες που έδειχναν το κτίσμα καμένο. Τον Ιούνιο του 2015 ο ναός δέχτηκε εμπρηστική επίθεση από κάποιους Εβραίους εξτρεμιστές, οι οποίοι έγραψαν στους τοίχους: «οι ψεύτικοι θεοί θα εξαλειφθούν». Ισραηλινοί αξιωματούχοι χαρακτήρισαν την επίθεση τρομοκρατική. Πέντε νεαροί, Ισραηλινοί ιουδαίοι, μέλη μιας υπερεθνικιστικής οργάνωσης, συνελήφθησαν και η δίκη τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

   Αυτή ήταν μια τυπική επίθεση που αποκαλείται «το τίμημα» (“price tag” attack). Την τελευταία δεκαετία τέτοιου είδους επιθέσεις γίνονται όλο και πιο συνηθισμένες. Πρόκειται για βανδαλισμούς, κυρίως από νεαρούς Εβραίους εποίκους, που στοχεύουν περισσότερο τους Παλαιστίνιους, αλλά και οποιονδήποτε μη ιουδαίο ή ακόμη και ιουδαίους που εναντιώνονται στις παράνομες, ισραηλινές αποικίες στην Παλαιστίνη. Ισχυρίζονται πως θα πληρώνουν το τίμημα οι Παλαιστίνιοι και οι δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ για όσες κινήσεις γίνονται κατά των αποικιών.
Ο Ναός του Επταπήγου (Χορτασμός των Πεντακισχιλίων) κάηκε μετά από εμπρηστική επίθεση Εβραίων εξτρεμιστών...

Israel2-4.jpg

 

   Κατευθυνθήκαμε βόρεια, στα Υψίπεδα του Γκολάν. Αν και είναι διεθνώς αναγνωρισμένα ως συριακά εδάφη, έχουν καταληφθεί και διοικούνται από το Ισραήλ από το 1967. Το Ισραήλ κατεδάφισε πάνω από εκατό συριακά χωριά εκεί κι έδωσε τη γη σε Ισραηλινούς εποίκους. Είναι μια όμορφη περιοχή στα δροσερά βουνά, με μεσαιωνικά κάστρα και θέρετρα για τους Ισραηλινούς που θέλουν να πάρουν μια γεύση Ελβετίας «στην ίδια τους τη χώρα».
Αν και είναι διεθνώς αναγνωρισμένα ως συριακά εδάφη, τα Υψίπεδα του Γκολάν έχουν καταληφθεί και διοικούνται από το Ισραήλ από το 1967.

Israel2-5.jpg

 

   Βρισκόμασταν ακριβώς δίπλα στα αιματοβαμμένα χώματα της Συρίας… Φυσικά δε μπορούσαμε να πάμε εκεί, λόγω του πολέμου. Κατασκηνώσαμε σ’ ένα πυκνό δάσος με δρύες. Είχε ήδη σκοτεινιάσει όταν μαζέψαμε μερικά ξύλα για ν’ ανάψουμε φωτιά και να μαγειρέψουμε, αφού το καμινέτο μου δε λειτουργούσε πλέον. Κάθε λίγο ακούγαμε ζώα να περπατούν πάνω στα πεσμένα φύλλα. Η Στέλλα είχε φοβηθεί. Όταν γύρισε το φακό της προς εκείνη την πλευρά, είδε ένα αθώο, μικρό τρωκτικό να τρέχει. Προσπαθούσα να την ηρεμήσω όταν ακούστηκαν δυνατοί βηματισμοί από αρκετά ζώα που έρχονταν προς τα ‘μας! Σηκωθήκαμε και προσπαθήσαμε να δούμε τριγύρω με τους φακούς μας, αλλά δε βλέπαμε τίποτα. Η φωτιά μας τύφλωνε. Τα βήματα σταμάτησαν κι ακούσαμε μουγκρητά αγριογούρουνων, που βρίσκονταν υπερβολικά κοντά μας, αλλά δε μπορούσαμε να τα δούμε. Πήρα κάποια βαζάκια που είχαμε στο έδαφος κι άρχισα να τα χτυπώ, για να κάνουμε θόρυβο. Ευτυχώς αυτό ήταν… Τα ζώα μας άφησαν ήσυχους και μετά από λίγο ηρέμησε κι η Στέλλα.
Μαγειρεύαμε στη φωτιά, όταν ακούσαμε αγριογούρουνα να μας πλησιάζουν!

Israel2-6.jpg

 

   Την επόμενη μέρα οδηγούσαμε μέσω κάποιων ερημικών δρόμων δίπλα στα λιβανέζικα σύνορα. Το Λίβανο, φυσικά, είναι άλλη μια χώρα με την οποία το Ισραήλ βρίσκεται συχνά σε πόλεμο. Η Στέλλα έπρεπε να πετάξει πίσω στην Ελλάδα, οπότε εξερεύνησα μόνος τα βόρεια παράλια του Ισραήλ. Επισκέφτηκα την Καισάρεια και μερικές άλλες γραφικές κωμοπόλεις. Αυτή που μου άρεσε περισσότερο ήταν η παλιά πόλη της Άκρας (Akko). Η αρχαία Άκη, όπως ήταν γνωστή στους Έλληνες, πέρασε από διάφορα χέρια: από τον Μ. Αλέξανδρο, τους Ρωμαίους, τους Άραβες, αλλά και τους σταυροφόρους, που τη μετέτρεψαν στο βασικό τους λιμάνι στην Παλαιστίνη. Ανάμεσα σε άλλους, είχαν επισκεφτεί την Άκρα ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης και ο Μάρκο Πόλο. Σήμερα είναι ενδιαφέρον να περπατά κανείς στο λαβύρινθο ανάμεσα στα τείχη της οχυρωμένης, παλιάς Άκρας. Παλιά, λιθόκτιστα τζαμιά βρίσκονται σε κάθε γωνιά. Η εικόνα συμπληρώνεται από την καταπληκτική θέα στη Μεσόγειο!
Η παλιά Άκρα είναι σαγηνευτική με τα στενά της, πλακόστρωτα σοκάκια και τα παλιά της, λιθόκτιστα τζαμιά.

Israel2-7.jpg

 

   Το Tsfat ήταν άλλη μια γραφική κωμόπολη που επισκέφτηκα. Αποτελεί το επίκεντρο του ιουδαϊκού μυστικισμού. Κατά το 15ο και 16ο αιώνα, αρκετοί μύστες μετανάστευσαν εκεί για ν’ αποφύγουν τις διώξεις από την Ισπανία. Σήμερα οι μεσαιωνικές συναγωγές είναι γεμάτες μαυροφορεμένους, ορθόδοξους ιουδαίους και θρησκευτικούς τουρίστες.
Το Tsfat έγινε επίκεντρο του ιουδαϊκού μυστικισμού, όταν ιουδαίοι μετανάστευσαν εκεί από την Ισπανία. Τώρα είναι γεμάτο ενδιαφέρουσες, μεσαιωνικές συναγωγές.

Israel2-8.jpg

 

 

   Η Haifa ήταν αναγκαστικά η τελευταία μου στάση κατά τη διάρκεια του “mad about Africa”. Δε μπορούσα να ταξιδέψω πουθενά αλλού γύρω από το Ισραήλ, λόγω των πολέμων. Έπρεπε να στείλω τη μοτοσυκλέτα μου με καράβι από τη Haifa στην Ελλάδα, ενώ εγώ θα πετούσα εκεί. Μετά από τρία χρόνια στο δρόμο και 96.000 χιλιόμετρα σε 39 χώρες, αυτή η συναρπαστική περιπέτεια έφτανε στο τέλος της… Αποφάσισα να χαρώ την τελευταία μου βραδιά κατασκήνωσης στο Rosh HaNikra, στο βορειότερο άκρο της ακτής του Ισραήλ. Ξάπλωνα στην αμμουδιά κι έβλεπα την 37η και τελευταία πανσέληνο που αντίκριζα στο “mad about Africa”. Τα νερά της Μεσογείου ήταν κατασκότεινα. Σκεφτόμουν πως κάπου εκεί, στα δυτικά, βρισκόταν η Ελλάδα.

   Εκείνη η πανσέληνος έτυχε να συμπίπτει με το θερινό ηλιοστάσιο. Αυτό είναι ένα σπάνιο φαινόμενο που συμβαίνει μόνο μια φορά κάθε περίπου εβδομήντα χρόνια! Με πόσο πιο μοναδικό τρόπο θα μπορούσε να μ’ αποχαιρετήσει η πανσέληνος; Ένιωθα σα να ‘χαμε ραντεβού εκείνη τη νύχτα. Ίσως να ήθελε να με δει μια τελευταία φορά ως νομάδα, να με χαρεί από ‘κει ψηλά λουσμένο στο φως της, να με αποχαιρετήσει και να μου πει πως όλα θα παν καλά. Ανανεώσαμε το ραντεβού μας για μια άλλη ήπειρο…
Μετά από τρία χρόνια στο δρόμο και 96.000 χιλιόμετρα σε 39 χώρες, το "mad about Africa" έφτανε στο τέλος του... Έπρεπε να στείλω τη μοτοσυκλέτα μου με καράβι στην Ελλάδα, ενώ εγώ θα πετούσα εκεί.

Israel2-9.jpg

 

Μπορείτε να δείτε το χάρτη με περισσότερες φωτογραφίες και ανταποκρίσεις στο: Live Trip Traveller

 

   Υ.Γ.: Οφείλω ένα τεράστιο «ευχαριστώ» σε όλους εκείνους τους χιλιάδες υπέροχους ανθρώπους που γνώρισα στο δρόμο και σε όλους εσάς που ακολουθούσατε και στηρίζατε το εγχείρημά μου. Μην υποτιμάτε τη συμμετοχή σας σε αυτό… Πάντα μου δίνετε δύναμη να ταξιδέψω ένα βήμα παραπέρα!

Ευχαριστώ ιδιαίτερα και τις εταιρείες που με στήριξαν σε αυτή μου την προσπάθεια:
Motoraid
REV’IT!
3P Racing
ΕΛΠΑ
eXTra Products
PlanetSim
Baja Designs
Travel Bookstore
NRG
Sena
Motomax
Flipped Horizons
Xasou.gr
Οικονομική Μακεδονίας
Moto Market

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Αυτή η πιο εσωτερική και ανεπιτήδευτη ματιά του Ηλία στα μέρη που πήγε είναι πολίτιμη για μένα και πιστεύω για πολλούς άλλους που διαβάζαμε εδώ μέσα.

Ποια ήπειρος ακολουθεί??? 

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Αυτή η πιο εσωτερική και ανεπιτήδευτη ματιά του Ηλία στα μέρη που πήγε είναι πολίτιμη για μένα και πιστεύω για πολλούς άλλους που διαβάζαμε εδώ μέσα.

Ποια ήπειρος ακολουθεί??? 

Ο προορισμός πάντα είναι ο ίδιος, ο ταξιδευτής θα κάνει την διαφορά

Επόμενο ταξίδι...........

 

Americas-flag-2.jpg

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...