Jump to content
ALX™

Αγαπημενο Ελληνικο τραγουδι.

Recommended Posts

Μουσικα και στιχουργικα,αλλα επιλεξτε ενα μονο.(Ξερω υπαρχουν πολλα,αλλα σιγουρα ενα ειναι αυτο που ξεχωριζει)

Ενα τραγουδι που ειναι χρονια το αγαπημενο μου και καθε φορα που το ακουω ειναι σαν να το ακουω για πρωτη φορα.Το τραγουδι που με συντροφευει σχεδον παντα στα μοναχικα ταξιδια με την μοτοσυκλετα οταν το σιγουτραγουδω μεσα απο το κρανος.

Ακόμα προσπαθώ

Πυξ Λαξ

Για τους φίλους που θυμάμαι αυτά τα βράδια

Για τα νεύρα που μου σπάσαν στο στρατό

Για τα όνειρα που μας τα δώσαν άδεια

Δεν θυμάμαι που την πάτησα και 'γω

Για σένα κούκλα μου που βλέπω να παλεύεις

Και για μένα που έχω κολλήσει εδώ

Για τις μέρες που θα 'ρθούν και τις φοβάμαι

Σ' ένα κόσμο που έχει αντίκρυσμα σκληρό

Α... κόμα προσπαθώ

Α... κόμα προσπαθώ

Για τα χρόνια που θυμάμαι απ'το σχολείο

Για όσα είδα και δεν ήθελα να δω

Για αυτά που μ'έμαθαν να ζω και να ελπίζω

Και δεν είναι αυτά που βρήκα εγώ

Για τα σύνορα που θέλω να καούνε

και για κόσμους όμορφους που πάω να βρω

Για τα μάτια σου που στο μυαλό μου ζούνε

Για όλα αυτά που τώρα τραγουδώ.

Ακόμα προσπαθώ..

(Ανατριχιασα μονο και που το εγραψα :blush: )

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ενα "προσφατο" για οσους θυμουνται! :winking:

Καίγομαι καίγομαι

Όταν γεννιέται ο άνθρωπος

ένας καημός γεννιέται

όταν αρχίσει ο πόλεμος

το αίμα δε μετριέται.

Καίγομαι καίγομαι

ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά

πνίγομαι πνίγομαι

πέτα με σε θάλασσα βαθιά.

Ορκίστηκα στα μάτια σου

που τα 'χα σα βαγγέλιο

τη μαχαιριά που μου 'δωκες

να σου την κάμω γέλιο.

Καίγομαι καίγομαι...

Μα συ βαθιά στην κόλαση

την αλυσίδα σπάσε

κι αν με τραβήξεις πλάι σου

ευλογημένος να 'σαι

Καίγομαι καίγομαι...

:)

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Στην Πόλη των Τρελλών/Πυξ Λαξ

Μουσική-Στίχοι:Πλιάτσικας Φίλιππος

Πόσα ταξίδια έχω κάνει στ’ ανοιχτά

Πόσες λεωφόρους που χανόντουσαν αργά

Πόσα συντρίμμια και κρυμμένα μυστικά

Όμως εσένα δε σε βρήκα πουθενά

Μπρος μου φυσάει απ’ τα κίτρινα βουνά

Πίσω μου η πόλη όταν αλλάζει αφεντικά

Πως να διαβάσω τα χείλη σου λοιπόν

Ποιος να τη σώσει αυτή την πόλη των τρελών

Πως να σ’ αγγίξω αφού πέταξες ψηλά

Κι εγώ έχω μάθει να κοιτάω χαμηλά

Όσα μεγάλα είδα στου κόσμου τ’ ανοιχτά

Ήταν γραμμένα σε δωμάτια κλειστά

Ποιοι δρόμοι κρύβονται και ποιοι με κυνηγούν

Ποιοι νικημένοι ποιητές μ’ ακολουθούν

Πως να διαβάσω τα χείλη σου λοιπόν

Ποιος να τη σώσει αυτή την πόλη των τρελών

Πως να σ’ αγγίξω...

. . .

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΩ ΚΑΙ ΘΥΜΑΜΑΙ

ΞΥΛΙΝΑ ΣΠΑΘΙΑ

Μια ανατολή σ' ένα κόσμο

που δεν έχει πάψει ποτέ

να γυρίζει στην ίδια τροχιά

όμως στην άλλη άκρη της γης

κάποιος βλέπει τον ήλιο

να πέφτει ξανά

όμως ξανά ανάβει

ο φάρος του κόσμου

χτυπάει ξαφνικά τα φτερά του

το φως απ΄τη χώρα των πάγων

βουτάει στην καρδιά σου

κι υψώνεται πάνω απ' τη Γη

του Πυρός.

Πόσες φορές θα στρίψει αυτή η σφαίρα

ώσπου ν' αρχίσω πια να σ' εμπιστεύομαι

ώσπου να πάψω να φοβάμαι...

μου είχες πει πως θά 'ρθει κάποια μέρα

που ό,τι αντικρύζω θα το ερωτεύομαι

τώρα αρχίζω και θυμάμαι

Η αγάπη πληρώνει κρυφά δολοφόνους

συχνάζει σε δρόμους χωρίς γυρισμό

σ' αγαπώ κι ας μην ξέρω ούτε καν τ' όνομά σου

ετοιμάσου σε λίγο θα πεις σε μισώ

είμαι το ένα μισό της σελήνης

μην κλείνεις σε λίγο γεμίζει

το άλλο μισό

η αγάπη γεμίζει ξανά τα ποτήρια

ρωτάει ποιος διψάει

ψυθιρίζεις "εγώ..."

P.S. Αφιερωμένο στον micron_maik γιατί του αρεσει όσο και εμένα :D

Τροποποιήθηκε από τον CROW

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

EΛεγα να γραψω ενα που μου κολησε το πρωι στο ραδιο στο σπιτι και λεει "εχεις μεγαλο ταλεβτο στα χειλη" :P δεν ξερω αλλα κανει το μυαλο μου να ταξιδευει (για τα χειλη λεω) :lol: :lol:

Αλλα με τις απαντησεις σας.... μου ηρθε ενα κατι.

fan της ελληνικης και ξενης rock δεν ξερω τι να προωτο βαλω οποτε θα διαλεξω ενα στη τυχη....

ΤΡΥΠΕΣ (και οχι Σιδηροπουλο που τον εχω στη κορυφη των Ελληνων)

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός

Σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει

Μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ

Κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός

Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει

Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός

Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποιοι χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό

Ποιες θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι

Ποιος άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω

Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό

Ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη

Ποιος έρωτας σε σπρώχνει ποιο μακριά από δω

Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Το όνειρο που σ' έφερε μια μέρα ως εδώ

Σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει

Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό

Το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλυτώνει

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός

Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει

Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός

Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποια νήματα σ' ενώνουν με μια άλλη θηλιά

Ποια κύματα σε διώχνουν απ' αυτό το λιμάνι

Ποια μοίρα σε φωνάζει από την άλλη μεριά

Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποια σύννεφα σκεπάσαν τη στεγνή σου καρδιά

Ποια αστέρια τραγουδάνε τη καινούρια σου ζάλη

Ποιο ψέμα σε κρατάει στην αλήθεια κοντά

Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δεν θέλουν να βγουν

Ποια ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη

Ποια θλίψη σε κλωτσάει ποιο μακριά από παντού

Πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι

Τροποποιήθηκε από τον adam

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΩ ΚΑΙ ΘΥΜΑΜΑΙ

ΞΥΛΙΝΑ ΣΠΑΘΙΑ

....

Πόσες φορές θα στρίψει αυτή η σφαίρα

ώσπου ν' αρχίσω πια να σ' εμπιστεύομαι

ώσπου να πάψω να φοβάμαι...

μου είχες πει πως θά 'ρθει κάποια μέρα

που ό,τι αντικρύζω θα το ερωτεύομαι

τώρα αρχίζω και θυμάμαι

.....

σ' αγαπώ κι ας μην ξέρω ούτε καν τ' όνομά σου

....

η αγάπη γεμίζει ξανά τα ποτήρια

ρωτάει ποιος διψάει

ψυθιρίζεις "εγώ..."

P.S. Αφιερωμένο στον micron_maik και στην CROW γιατί τους αγγιζει όσο και εμένα και εμεινα εκπληκτος με ανοιχτο το στομα οταν ειδα την απαντηση...

.... :mellow:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

ΤΑΞΙΔΙ ΦΑΤΜΕ

Μόνος οδηγάω μόνος ατέλειωτος ο δρόμος

ατέλειωτες στροφές.Σκόνη μια χώρα μες στη σκόνη

μα πάντα με πληγώνει κι αρχίζω ανασκαφές.

Είδα την άγνωστη πατρίδα χαμένη Ατλαντίδα στις χωματερές.

Τώρα περιμένει τώρα με τα κρυφά της δώρα τους εθελοντές.

Μην ψάχνεις πια αλλού αφού το ξέρεις ήδη.

Μην ψάχνεις πια αλλού εδώ είναι το ταξίδι.

Εδώ είναι το ταξίδι.

Φώτα της πόλης μας τα φώτα σαν τα βαρελότα που ρίχναμε μικροί.

Φιλίες οι παιδικές φιλίες χαμένες παραλίες χαμένη διαδρομή.

Στάση κορίτσια που ΄χω χάσει πληγές που ΄χω ξεχάσει

ανοίγουνε ξανά.Βράδια τα εφηβικά μας βράδια τα πιο πικρά μας χάδια

πατρίδα μας γλυκιά.

Μην ψάχνεις πια αλλού αφού το ξέρεις ήδη.

Μην ψάχνεις πια αλλού εδώ είναι το ταξίδι.

Εδώ είναι το ταξίδι.

Κρίμα να μείνεις πάντα θύμα πάλι το ίδιο ποίημα για ξένες καλλονές.

Μόνος οδηγάω μόνος κι όλο με βγάζει ο δρόμος στις ίδιες γειτονιές...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

" ΕΣΩΡΟΥΧΑ" ΚΑΡΒΕΛΑΣ....

Καλα, καλα μην με πυροβολητε ολοι μαζι :lipssealed:

Τι να πω 20 χρονια το ακουω και το χαζοτραγουδο του greek "hilander" με διασκεδαζει........(χαζο ε?) :blush:

λιγο περισσοτερο σοβαρο τραγουδι

ΝΙΝΟ-Φοβαμαι......

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Στράτος Διονυσίου - Βρέχει φωτιά στην στράτα μου

Αυτό το κομμάτι θα μιλάει πάντα στην καρδιά μου και όλων των ελλήνων.

:_thumbsup:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

ΒΑΛΤΕ ΝΑ ΠΙΟΥΜΕ.

Διαφανα Κρινα.

Τα όνειρα που βυζάξαμε με της καρδιάς μας το αίμα

Πεταξαν και χαθήκανε μες της ζωής το ρέμα

Μα τάχα εμείς παντοτινά τ' άφταστα θα ζητούμε;

Βάλτε να πιούμε

Τα περασμένα σβήσανε, το τώρα δε θα μείνει

Τροφή των χοίρων έγιναν και οι πιο λευκοί μας κρίνοι

Μα τάχα πρέπει τους νεκρούς αιώνια να θρηνούμε;

Βάλτε να πιούμε

Αδέλφια κάτω η βάρκα μας στο μόλο μας προσμένει

Ελάτε οι ταξιδιάρηδες να πιούμε συναγμένοι

Στο περιγιάλι το φαιδρό ας γλεντοτραγουδούμε

Βάλτε να πιούμε

Τάχατε κι όποιος δε μεθά κι όποιος δεν τραγουδήσει

κι όποιος στʼ αγκάθια περπατά μια μέρα δεν θ' αφήσει

τ' αγαπημένο μας νησί που έτσι γερά πατούμε

Βάλτε να πιούμε

Πες μας που πάει ο άνθρωπος τον κόσμο σαν αφήνει

πες μας που πάει ο άνεμος, που πάει η φωτιά σαν σβήνει

σκιές ονείρων είμαστε, σύννεφα που περνούμε

Βάλτε να πιούμε

Στο ξέχειλο ποτήρι μας είναι όλα εκεί γραμμένα

Καπνοί 'ναι τα μελλούμενα κι αφρός τα περασμένα

καπνός κι αφρός το γέλιο μας κι εμείς που τραγουδούμε

Βάλτε να πιούμε

Άκουσε δε βιαζόμαστε να φύγουμε βαρκαρη

μα σαν είναι ώρα γνέψε μας, δε σου ζητούμε χάρη

μα όσο να φύγεις πρόσμενε κι αν θέλεις σε κερνούμε

Βάλτε να πιούμε

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Ο Πρίγκηπας" :_thumbsup:

στην κ.

Οταν κάποιο βράδυ θα σε ξυπνήσει απότομη η κραυγή σου

και τρέξεις στη μαμά σου να το πεις

και εκείνη τρομαγμένη μες στο ψυγείο κλείσει τη φωνή σου

θα 'ναι αργά μεσάνυχτα και θα 'χεις κουραστεί

Οταν θα αγαπήσεις το γέλιο σου και την αναπνοή σου

και δεις πως έχεις κάτι να μας πεις

στο πλάι σου ο άνθρωπος που διάλεξες βιτρίνα στη ζωή σου

τριάκοντα αργύρια αντίτιμο σιωπής

Πες μας τι θα γίνει αν κάποτε αγγίξεις το κορμί σου

και το 'βρεις τσακισμένο απ' τις πληγές

και γύρω σου κούκλες χλωμές ανίκανες να ακούσουν τη φωνή σου

και οι αλήθειες σου να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές.

Και ένα άλλο της Ρίτας Σακελλαρίου, από τον Δημήτρη Μητροπάνο

Μια ζωή πληρώνω

Μια ζωή πληρώνω

αμαρτίες αλλονών

τέρμα ως εδώ

άλλο δεν μπορώ

Από σήμερα παλιόπαιδο θα γίνω

και θα αλλάξω χαρακτήρα και ζωή

σημασία δε θα δίνω

θα 'χω την πόρτα μου κλειστή

Μια ζωή...

Από σήμερα εμένα θα προσέχω

θα κοιτάζω τη δική μου τη ζωή

να πληρώνω δεν αντέχω

έχει τραβήξει το σκοινί

Τροποποιήθηκε από τον blackrose

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

P.S. Αφιερωμένο στον micron_maik και στην CROW γιατί τους αγγιζει όσο και εμένα και εμεινα εκπληκτος με ανοιχτο το στομα οταν ειδα την απαντηση...

.... :mellow:

<{POST_SNAPBACK}>

:D Τελικά τα πράγματα που μας ενώνουν εμάς τους ανθρώπους

είναι πιο πολλά απο όσα μας χωρίζουν :D

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Σπασμένο καράβι.

Καράλης Κώστας

Μουσική/Στίχοι: Σπανός Γιάννης/Σκαρίμπας Γιάννης

Σπασμένο καράβι να 'μαι πέρα βαθιά, έτσι να 'μαι

με δίχως κατάρτια με δίχως πανιά να κοιμάμαι

με κουφάρι γυρτό και με πλώρη εκεί που θα γείρω

Σπασμένο καράβι να 'μαι πέρα βαθιά, έτσι να 'μαι

με δίχως κατάρτια με δίχως πανιά να κοιμάμαι

Να' ναι η θάλασσα άψυχη και τα ψάρια νεκρά, έτσι να' ναι

και τα βράχια κατάπληχτα και τ' αστέρια μακριά να κοιτάνε

Δίχως χτύπο οι ώρες και οι μέρες θλιβές δίχως χάρη

και έτσι κούφιο και ακίνητο μες σε νύχτες βουβές το φεγγάρι

Έτσι να 'μαι καράβι γκρεμισμένο νεκρό, έτσι να 'μαι

Σ' αμμουδιά πεθαμένη και σε κούφιο νερό να κοιμάμαι

Να κοιμάμαι . . .

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

..."μ'αεροπλανα και βαπορια"...ΜΠΕΛΛΟΥ-σαββοπουλος...

..Η επιτομη της ελληνικης "φυλης".... :yes:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Παπακωνσταντίνου - Πόρτο Ρίκο

Φιγούρα ξωτική και ταξιδιάρικη

στο φως του φεγγαριού ανθίζει πάλι

γιατί όλη την ζωή του την εξόδεψε

παράφορα γυρεύοντας μιαν άλλη

Θυμάμαι σαν παιδί γελούσε και έλεγε

στην σέλα ακροβατώντας ποδηλάτου

τον κόσμο εμείς θα φέρουμε στα μέτρα μας

πριν να μας φέρει εκείνος στα δικά του

Μα ο κόσμος προχωρά χωρίς να μας ρωτά

κλεισμένοι δρόμοι, κλέφτες και αστυνόμοι

αγάπα το κελί σου, του πάν, κι ύστερα

έξω φθόνος μα γελούσε ακόμη

Μια νύχτα μεθυσμένη παίρνει ανάποδες

ημερολόγια καίει και πτυχία

το χάραμα μπαρκάρει σε πειρατικό

για τις ζωής του την σκηνοθεσία

Αλγέρι, Αλεξάνδρεια, Σαουθ Άφρικα

στο Άμστερνταμ δυο τέρμινα και κάτι

γλιστρούσαν οι αγάπες μες στα μάτια του

σαν τον αφρό στα δάχτυλα του ναύτη

Στο Πόρτο Ρίκο χρόνια ασυλλόγιστα

και τις καρδιάς του σκόρπισε τα φύλλα

σε υπόγεια σκοτεινά και ύποπτα

λες και έψαχνε το φως μες στην ξεφτίλα

Κάποια ζεστή βραδιά σε ένα μπλουζάδικο

άκουσε να φαλτσάρει η μουσική του

τα αφεντικά στον δρόμο τον πετάξανε

τα στίγματα σαν είδαν στο κορμί του

Και η Σύλβια που με πάθος τον αγάπησε

δεν έλειψε στιγμή απ' το πλευρό του

ζητώντας με μανία στην αγκάλη

την κόλαση και τον παράδεισό του

Σαλπάρισε μια νύχτα με πανσέληνο

και στο στερνό του γράμμα μου 'χε γράψει

Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο

και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει

Τα χρόνια έχουν περάσει δεν θυμάμαι πια

Ερνέστο τον ελέγανε η Νίκο

και ακόμα συγχωρείστε με που ξέχασα

αν χάθηκε στο Μετς η στο Πόρτο Ρίκο

Όσο για μένα είμαι πάντα εδώ

με τον ματιών σας την φωτιά σημαία

είναι όμορφα απόψε που ανταμώσαμε

μ' αρέσει να αρμενίζουμε παρέα

Τροποποιήθηκε από τον niki_kar

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

πολυ ωραιο θεμα φιλε !!! :_thumbsup:

Μανος Λοιζος! στιχοι!

Στελιος Καζαντζιδης!!!

Οταν βλεπετε να κλαιω!

Οταν βλεπετε να κλαίω

καπου μεσα μου πονει

πληγωμένο αιδονακι

που του πηραν την φωνη

πληγωνενο αηδονάκι

που του πηραν την φωνη

οταν βλεπετε να πινω

στης ταβερνας την γωνια

θελω λιγο να ζεστανω

της καρδιας την παγωνια

θελω λιγο να ζεστανω

της καρδιας την παγωνια

και οταν δειτε να γελαω

σαν το ξενιαστο παιδι

σαν παλια πως αγαπουσε

στο ονειρο μου θα χω δει !

Τροποποιήθηκε από τον IoannisPanagiotidis

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...