Jump to content
ALX™

Πόσο δυσκολεύτηκες να πείσεις τους γονείς ώστε να πάρεις το πρώτο σου μηχανάκι?

Recommended Posts

Στην αρχή ήταν αρνητική η μητέρα μου, αλλά την έπεισα και δε γκρίνιαζε μετά. Την πήγαινα και στη δουλειά με την πάπια σε απεργίες και τέτοια, οπότε είδε το μηχανάκι με άλλο μάτι. Τώρα όλα καλά, σαν να έχω αυτοκίνητο που μου είχε πρήξει να αγοράσω. Αυτά για το δεύτερο μηχανάκι όμως. Το πρώτο το πήρα στα 15-16 κρυφά. :rolleyes: Ελπίζω να μη διαβάσει η μάνα μου αυτό το κείμενό μου γιατί ακόμα δεν της έχω πει για το πρώτο μου κρυφό μηχανάκι. :D γιατί μετά... :shoot:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Εμένα παιδιά ποτέ δε μ' άφηνε ο πατέρας μου ενώ ο ίδιος είχε από 16 μηχανάκι. Είχε πάθει ένα ατύχημα πριν κάτι χρόνια και από τότε δε καβάλησε ξανά. Η μάνα μου πάλι όχι αλλά την έψησα σε μια μέρα. Τον πατέρα μου τον έλεγα δε μ αφήνεις αλλά με το που γίνω 18 θα το παρκάρω απ έξω να το ξες ότι θα 'ρθει αυτή η μέρα. Έτσι κι έγινε 2-3 μέρες αφού έγινα 18 πήγα είδα ένα κρύπτον μεταχειρισμένο, πήγα έκανα τα χαρτιά το έφερα στο σπίτι και περίμενα να 'ρθει απ τη δουλειά να γελάσω. Έρχεται.....καθησμένοι στο σαλόνι εγώ με τη μάνα μου, και με το που μπαίνει του λέει "ο γιος σου πήρε μηχανάκι". Καλά παιδιά σας μιλάω μέχρι να πεθάνω δε θα ξεχάσω αυτό το βλέμμα. Του φυγε η μιλλιά από το στόμα. Και μετά.....Ρεσιτάλ..Φωνές, κακό...Τώρα όμως μου το ζητάει για βόλτες..Κανονικά τα @@ μου έπρεπε να παίρνει αλλά τι να κάνουμε είμαι και αγαθός ο μαλάκας.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

εγω ειμαι 20 στα 18 με 19 εβγαλα για αμαξι δεν με αφινε ο πατεραζ μου να βγαλω για μιχανακι ουτε να αγορασω σε καμια περιπτοσι με επριζε με το αμαξι ε εβγαλα για αμαξι αλλα δεν εχω λευτα για αμαξι και αγορασα το προτο μου μιχανακι 50ρι παπι και εβγαλα και διπλομα με 12ευρο το εχω λιγο καιρο και το εχω ερωτευτι δεν σιγκρινετε το παπι με το αμαξι.το βλεπω να πιγενω για 125ρι διπλομα και μετα μετατροπες το παπι οσο για το αμαξι εχει πολλα εξοδα και ειναι λιγο ξενεροτο αλλα για μακρινα ταξιδια ειναι καλλα

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Εμενα ο πατερας ηταν γενικα αρνητικος οπως κ η μανα μου...οταν πηγα στα 19 να βγαλω διπλωμα μου πε η μανα μου βγαλε κ για μηχανακι ποτε δεν ξερεις αν θα χρειαστει....απαντησα αρνητικα κ εφτασα 25 για να ερθω στην κουβεντα που ειπε η μανα μου οτι θα χρειαστει....εκατσα εδωσα για μηχανακι,δεν μπορουσαν να μου πουν μην παρεις γτ ημουν αρκετα ωριμος,μεγαλος κ με 6 χρονια οδηγησης με αμαξι να καταλαβω οτι το μηχανακι ειναι πιο επικινδυνο απο αποψη προστασιας στο δρομο...πηρα το διπλωμα,παρηγγειλα το μηχανακι αφου το πληρωνα απο την τσεπη μου,οι γονεις ηταν διστακτικοι στην αρχη αλλα τωρα κανουμε ολες τις δουλειες κ ειδαν οτι οδηγαω σαν ανθρωπος κ οχι σαν κανιβαλος...βεβαια παντα εχουν την εννοια μου...η μανα δεν εχει καβαλησει κ ουτε προκειται ποτε το μηχανακι....εδω το 2008 πεταγονοντουσαν δακρυγονα μπροστα της(ελεω θανατου Γρηγοροπουλου) δεν μπορουσε να ανασανει λογω ασθμα κ αυτη προτιμησε να περπατησει παρα να την παρω να την απομακρυνω με το μηχανακι.....α ρε μανα....

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Απευθύνομαι στους πιτσιρικάδες.

Με τη συμπεριφορά σας, την ωριμότητά σας, τη συνέπεια λόγων - έργων σας, θα πείσετε τους γονείς σας ότι αξίζει να σας εμπιστευθούν να έχετε μηχανάκι.

Οταν έχω ένα παιδί 16 ετών:

-που πατάει στα πόδια του,

-που ξέρει τί σημαίνει κίνδυνος,

-που έχει βάλει τα πράγματα "ίσια" μέσα στο κεφάλι του (άρα που δεν θα κάνει μαλακίες για να τον δούνε οι άλλοι),

-που έχει αυτοεκτίμηση (και δεν ψάχνει να κάνει τον ... μοτο-μάγκα για να φουσκώσει την ανύπαρκτη αυτοπεποίθησή του),

ναι τότε έχω κάθε λόγο να το εμπιστευθώ να οδηγεί το δικό του μηχανάκι.

Να θυμάστε λοιπόν, οι πιτσιρικάδες: Η εμπιστοσύνη των γονιών σας είναι ΔΙΚΗ ΣΑΣ υπόθεση. Χτίστε την με συνέπεια.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Οι γονείς μου ούτε κουβέντα δεν σήκωναν, έβγαλα δίπλωμα σαν φοιτητής στα 19 για 125 με το σκεπτικό ''ας το χω τώρα ποτέ δεν ξέρεις'' οι δικοί μου λέγανε ''κακώς το βγαλές μηχανή δεν πέρνεις κλπ κλπ'' αλλά μηχανή δεν πήρα είχα την τρέλα με τα αμάξια(ακριβό το σπορ) οπότε μετά το πέρας της φοιτητικής ζωής, ο ερχομός της δουλειάς που βρήκα και εξαιτίας της οικονομικής κρίσης το αμάξι πουλήθηκε επειδή έπρεπε να δουλεύω για να πληρώνω τα πάγια έξοδα οπότε η αγορά μηχανής μονόδρομος και τότε άρχισαν όλα........

γκρίνια απο δω γκρίνια απο κει η μάνα κανονίστηκε βλέπετε είμαι και 25 χρονών και δεν κάνω μ@@κιες με τα οχήματα, παλιά ναι τώρα όμως όχι. ο πατέρεας ανένδοτος ως που πήγα αγόρασα ένα cbf250, το είδε και αντί να γκρινιάξει του άρεσε''μπα? λέω :shock: ''

και ξαφνικά μου λέει ''να με μάθεις και μένα να οδηγάω'' εκεί τα δα όλα χαχα :hunter::wallbash: . Από τότε όλα καλά και ήδη αγόρασα μεγαλύτερη όπου δεν μου παν τίποτα αλλά υπάρχει και μια εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο μου ότι δεν θα βγω ξεκράνωτος πιωμένος να κάνω σούζες στην παραλιακή

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

οντος με αυτιν την κρισι που μας εχει πιασει με τι λευτα να σιντιρουμαι αμαξι Go ολοι παπια 4χρονα για οικονομια :mB_kalo_e:

Τροποποιήθηκε από τον Chriss

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ήμουνα 16 και πήγαινα Γ' λυκείου . Γεννήθηκα πάνω στην βέσπα του πατέρα μου και του θείου μου

Οπότε δεν ήταν πολύ δύσκολο.

Ακόμα θυμάμαι το 2000 ακριβώς ενώ πήγαινα 3η λυκείου σε όλο το σχολείο είχαν 3 η 4 άτομα μηχανάκι και όλοι είχαν στρογγυλοφάναρο και ένας glx.

Και σκάω εγώ με το 125 δίχρονο Κούτα Yamaha Z.

Τι φοβερή εποχή ήταν

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Η μάνα μου πρέπει να βάρεσε 2-3 εγκεφαλικά όταν είδε το MP3! Είμαι σίγουρος ότι θα βαρέσει άλλα τόσα όταν δει το NC! Είχε βάλει όποιον ξέρει να με πείσει να το πουλήσω! Φυσικά δεν ρώτησα ποτέ μια και είμαι μεγάλο παιδί πια, ετών 37... :P

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Η πρώτη νύξη έγινε στα 17 μου αλλά η αγαπημένη μου μάνα ήταν ανένδοτη(και όταν λέει όχι δε μπορείς να την μεταπείσεις).Αποφάσισα λοιπόν να πάω για το δίπλωμα στα 18 στα κρυφά,αλλά λίγο πριν συμβεί αυτό,ένα τροχαίο(πεζός)σμπαράλιασε το δεξί μου πόδι,με αποτέλεσμα να γίνω Robo-cop(λάμες,βίδες κλπ).Φυσικά δεν εγκατέλειψα την ιδέα,ίσα-ίσα που πείσμωσα περισσότερο και συνέχισα να μαζεύω λεφτά περιμένωντας απλά την κατάλληλη στιγμή για να ξαναρχίσω τις διαπραγματεύσεις....Ώσπου πέρυσι το καλοκαίρι έδωσε την έγκριση η στρατηγός του σπιτιού!

Φυσικά η γυναίκα νομιζε οτί θα αγοράσω βέσπα(διπλωματίες για να σπάσει σιγά-σιγά),οπότε όταν της είπα οτί θα έπαιρνα μηχανή με συμπλέκτη γιατί κάποια στιγμή(με το καλό) θα ανεβώ κατηγορία,τρόμαξε αλλά το είχε πάρει ήδη απόφαση.

Φυσικά τίποτα από τα παραπάνω δε θα συνέβαινε αν:

-Δεν με εμπιστευόταν

-Δεν πήγαινα την ίδια μέρα να πάρω καλύτερο κράνος

-Δεν πλήρωνα όλα τα έξοδα μόνος μου(βοηθάει πολύ όταν βλέπει ο γονιός οτί έχεις βάλει κάτι σα στόχο και τον κυνηγάς κάνοντας θυσίες)

-Δεν ήμουν ειλικρινής απέναντι της(προτίμησα να περιμένω την συγκατάθεση της και μετά να ξεκινήσω τις διαδικασίες)

Τελικά την τελευταία μέρα πριν φύγει για Γερμανία,την πήγα μέχρι την εφορία για κάτι δουλειές που είχε,και της καλάρεσε!!! :D

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Εγω ανοιξη 2007 οταν καβαλησα για πρωτη φορα μηχανακι ( Chaly του παππου μου, απιστευτη αισθηση, πρωτογνωρη, και ας ηταν απλα ενα Chaly , ενιωθα σαν να ανοιγε ενας αλλο κοσμος μπροστα μου ), βλεποντας τους παντες με μηχανακια + οτι οι γονεις μου ειναι χωρισμενοι και ηθελα να μπορω να πηγενω και καθημερινες

στο χωριο του πατερα μου ( ολοι οι παιδικοι φιλοι βρησκοταν εκει..) αρχισα την μουρμουρα στην μητερα μου, χωρις πολλες πολλες ελπιδες μιας και η ιδια δεν ηταν ανετη στα οικονομικα μετα τον χωρισμο ( για τον πα-τερα(ς) ας μην το σηζηταμε, δεν υπαρχει λογος ), οποτε δεν πιεζα και πολυ, την ενιοθα..

Μια μερα εκει που καθομουν και εβλεπα το χαζοκουτι ερχετε και μου λεει

- Τον Χρηστο τον θυμασε ?

- Ποιον Χρηστο ?

- Τον θειο σου που πηγεναμε οταν μεναμε Γερμανια

- Α ναι, τι εγινε ?

- Να του ειπα για το μηχανακι που ηθελες, και μου ειπε να μην ανησυχω, θα σου παρει αυτος ενα.

- Σοβαρα μου μιλας τωρα η με δουλευεις ?

- Ναι βρε αγορι μου , να παρτον στο τηλεφωνο τον εχω

Τηλεφωνο.

- Ελα ρε Στελαρα , τι εμαθα θελεις μηχανη ?

- Ελα θειο, ε σηζητουσα με την μανα μου για κανενα μικρο , να μπορω να πηγενω και στο χωριο καμια βολτα..

- Ενταξη ενταξη , θα σου κανω εγω ενα δωρο απο εδω, αφου μου το θελεις εσυ, δεν θα σου χαλασω χατιρη !

Σε αυτο το σημειο, αφησα το ακουστικο χωρις καν να πω ευχαριστω, αγκαλιασα την μανα μου και εκλεγα απο αναμικτα συναισθηματα.

Ακομα δεν μπορω να πιστεψω οτι περα απο ολες τις δυσκολιες μπορουσα να εχω μηχανακι σαν ολα τα αλλα παιδια στην ηλικια μου,

κατι που πραγματικα αλλαξε την εφηβικη μου ζωη..

Το Μηχανακι εφτασε τον Μαιο του 2007 και ηταν ενα Piaggio Typhoon 50cc μεταχειρησμενο, το οποιο το λατρεψα απο την 1η στιγμη.

Ηταν το 1ο μηχανακι που εβαλα "χερι" , η 1η μου βουτια ηταν με αυτο, το πρωτο ατυχημα με συνεπιες ( σπασημο κλειδας ) , ολα με αυτο !

Ακομα το εχω , αλλα βρησκετε στην ακρη με μερικα σπασμενα πλαστικα και χαλασμενο καρμπιρατερ, το οποιο εχω ενα καινουργιο αγορασμενο απο το 2008, ακομα να το περασω.. Ενο δεν εχει καποιο μηχανικο προβλημα...

Καποια στιγμη θα το φτιαξω , που θα παει !

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ας πω κι εγω τη δικια μου ιστορια, με ξυπναει ο πατερας ενα πρωι (οταν πηγαινα δευτερα δημοτικου) να παω σχολειο και οπως παντα σηκωθηκα.. Ελα μου ομως που ηταν Σαββατο και ακομα και σημερα χανω τις μερες :crazy:

Τι να κανω νομιζοντας οτι οντως εχω σχολειο παμε στο σαλονι, ξεκιναει να ανοιγει το παντζουρι για να φυγουμε και με το που αποκτω την ικανοτητα να ΜΠΟΡΕΣΩ να δω εξω μετα απο το παλιοφως του ηλιου υστερα απο το σκοταδι του σπιτιου εχω μπροστα μου ακριβως μια απιστευτη και γυαλιστερη ολοκαινουρια γουρουνα 50cc της Kawasaki :shock: Την ιδια κιολας μερα (αφου δεν ειχα σχολειο τελικα....) πηγαμε για να αρχισω να μαθαινω εκει στις αλανες του Αγ. Δημητριου και στην Αγ. Βαρβαρα στο τεραστιο οικοπεδο πριν γινει σχολειο που ειναι τωρα και ολα αυτα γυρω στο 97-98. Υστερα απο χρονια βεβαια γινανε καποια πραγματα και μηχανη κανονικα ξανακαβαλησα πριν 2 χρονια αλλα τι να κανουμε? Παντως δεν χρειαστικε να πεισω κανεναν διοτι ο πατερ ηταν απο τα καγκουρια της εποχης με το RGV και το NSR και ετρεχε και σε αγωνες τοτε και εκανε και τις σουζες του με το ΧΤ στην παραλιακη ξετυλιγοντας κωλοχαρτο πανω στο τιμονι....... Αυτα βεβαια πριν γεννηθω γιατι μολις γεννηθηκα μαζευτηκε :taz:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Απευθύνομαι στους πιτσιρικάδες.

Με τη συμπεριφορά σας, την ωριμότητά σας, τη συνέπεια λόγων - έργων σας, θα πείσετε τους γονείς σας ότι αξίζει να σας εμπιστευθούν να έχετε μηχανάκι.

Οταν έχω ένα παιδί 16 ετών:

-που πατάει στα πόδια του,

-που ξέρει τί σημαίνει κίνδυνος,

-που έχει βάλει τα πράγματα "ίσια" μέσα στο κεφάλι του (άρα που δεν θα κάνει μαλακίες για να τον δούνε οι άλλοι),

-που έχει αυτοεκτίμηση (και δεν ψάχνει να κάνει τον ... μοτο-μάγκα για να φουσκώσει την ανύπαρκτη αυτοπεποίθησή του),

ναι τότε έχω κάθε λόγο να το εμπιστευθώ να οδηγεί το δικό του μηχανάκι.

Να θυμάστε λοιπόν, οι πιτσιρικάδες: Η εμπιστοσύνη των γονιών σας είναι ΔΙΚΗ ΣΑΣ υπόθεση. Χτίστε την με συνέπεια.

H εμπιστοσύνη αυτή μπορεί να υπάρχει αλλά να σου λένε "εσένα σε επιστύομαι, τους αλλους που έρχονται από απέναντι δεν εμπιστεύομαι"...

μακάρι να ήταν τόσο απλά.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Kαλα εχω μια ωρα τωρα και διαβαζω ιστοριες και απο φασισα να πω και την δικια μου...

Eιχα βαλει τα μεσα να πεισω την μανα μου για κανα 6μηνο και τις ελεγα "θα παρω!" μου ελεγε "οχι, γιατι θα τρακαρεις και μετα θα τρεχουμε", της ελεγα "με το αμαξι 2 χρονια ουτε γρατζουνια", μου ελεγε "αυτο ειναι αλλο"20 χρονων(ηδη 2 χρονια το διπλωμα αυτοκινητου)

Bρισκω ακρη για δουλεια και αρχιζω και μαζευω γκα-φρα και εκει που πηγαιναμε καπου με την μητερα συμβαινει το αναπαντεχο....

σταματαμε σε ενα φαναρι... απο αριστερα ενας μηχανοβιος, αναμενο αριστερο φλας, να περιμενει να στριψει αριστερα στην διασταυρωση... και δεξια πιατσα με ταξι και ο πρωτος ο οποιος θελει να στριψει αριστερα(δηλαδη να περασει μπροστα απο εμενα και να χωθει αριστερα) και το κανει ο βλακας οταν αναψε πρασινο με αποτελεσμα να φυγει γρηγορα, να με κοψει, και να χωθει να στριψει αριστερα... αλλα ο μηχανοβιος δεν τον ειχε δει με αποτελεσμα να πεσει πανω στην πισω του πορτα... με το που το βλεπει η μανα μου αυτο μου λεει "την μηχανη ξεχνα την"....

περιττο να πω οτι απο τοτε μισω τους ταριφες... και μου πηρε γυρω στον εναν χρονο να την μεταπεισω και να μου λεει "μονο μικρο"... με αποτελεσμα να παρω το πρωτο μου παπι yamaha crypton r 115! την Α.ΚΤΗΝ.Α. (Αδυσοποιτο ΚΤΗΝος της Ασφαλτου)

το αστειο σε ολο ειναι οτι μου ελεγε ναι μονο για μικρο, και τωρα που με βλεπει να το καβαλαω(1.90 100 κιλα) μου λεει "μικρο σου ειναι"

αρεε γονεις!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Πάντοτε ο γονείς μου ήταν τελείως κατηγορηματικοί στην αγορά μηχανής καθώς είχαν δει πολλά και στην οικογένεια σχεδόν κανείς δεν είχε. Η πρώτη φορά που ζήτησα από τους δικούς μου να πάρω μηχανάκι ήταν γύρω στα 15-16...φυσικά ήταν αρνητικοί-δεν το συζητούσαν καν και μιας και δεν δούλευα λόγω φροντιστηρίων συμβιβάστηκλα προσωρινά με την ιδέα και έκανα υπομονή....φτάνω στα 18, πιάνω δουλειά και λίγο αργότερα βγάζω δίπλωμα για αυτοκίνητο. Είχα περάσει και τα σήματα της μηχανής αλλά δεν κάνει οδήγηση λόγω έλλειψης χρημάτων....περνάει ο καιρός κι όλο λέω θα κάνω και την οδήγηση αλλά όλο κάτι συμβαίνει και δεν περισσεύουν χρήματα.....περνάει ο καιρός.....φτάνουμε λοιπόν στο περασμένο καλοκαίρι και λέω στους δικούς αν είναι καλά τα οικονομικά μου, τον χειμώνα θα το βγάλω....μου λένε εντάξει πιστεύοντανς βέβαια ότι δεν θα γίνει...ο πατέρας μου το συζητούσε πιο εύκολα.....τελικά όλα πάνε καλά και τον περασμένο Δεκέμβρη δίνω οδήγηση (έβρεχε κατακτωδώς εκείνη την μέρα αλλά σταμάτησε για λίγο και έδωσα!!). Παίρνω το δίπλωμα και ανακοινώνω στους δικούς μου πως θα ψάξω για κάποιο μεταχειρισμένο το επόμενο διάστημα....λένε εντάξει....φτάνουμε λοιπόν την στιγμή που βρίσκω ένα cbr 125.....τους λέω θα πάω να το κοιτάξω κι αν είναι καλό θα το πάρω...ύπήρξε ένα μικρό σοκ καθώς είδαν πως θα το κάνω πράξη....την επομένη το είδα και το πήρα.....αυτό που δεν θα ξεχάσω είναι ότι όταν το πήγα σπίτι ( κι εκείνη την μέρα είχε πολύ κακό καιρό και παλι έβρεχε) το βλέπει ο πατέρας και μου λέει...αυτό μεγάαααλο είναι....χαχαχαχαχα.....οδηγάω ένα εξάμηνο τώρα, όσο το δυνατόν πιο προσεκτικά, κάνω βέβαια τις βλακειούλες μου με μέτρο και ΠΑΝΤΑ ΚΡΑΝΟΣ!!!!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

εμενα το μικροβιο του να οδηγας ενα μοτο μου μπηκε μια μερα οταν γυρνουσα απο το φροντιστηριο στις 2 η ωρα τα χαραματα ( ειχαμε εκτατο μαθημα μαθηματικα κατευθυνσης ) και για να μην παρω τον συνηθισμενο δρομο για το σπιτι αποφασισα να παω απο την λεωφορο . ειδα μια παρεα απο παπακια και σκουτερακια να γυρνανε απο βολτα και ονειρευτηκα πως θα ημουν και εγω πανω σε ενα μοτο με το οποιο θα μπορουσες ανα πασα ωρα και στιγμη ξεφυγεις απο το προγραμα σου και να ξεχυθεις στους δρομους απολαμβανοντας την ταχυτητα , αυτο το αισθημα , αυτο τον αερα που χτυπα το προσωπο σου . αυτο δεν αργησε να γινει αφου ο πατερας μου με εμαθε στο glx και τοτε αρχισαν τα αληθινα ονειρα . οι λοιποι συγγενης ηταν καθετοι στην ιδεα του μοτο γιατι παλιοτερα επεφτα με το ποδηλατο και πηγαινα νοσοκομειο . παρολα αυτα , πηγαιναμε δικαβαλο με τον πατερα μου βολτες για να με βλεπει πως τα πηγαινω . και απο τοτε κολλησα . προσπαθησαν ολοι εκτος του πατερα μου να με εθισουν με τα αμαξια αλλα εγω πιστος . και στις φετινες διακοπες αποφασισαμε με τους γονιους μου να παω να βγαλω το α1 και να παρω ενα σκουτερ στα 300 κυβικα για να πηγαινω στο φροντιστηριο και στις βολτες μου και αργοτερα σε κανενα ταξιδακι. προς το παρον κολλημα εχω εγω με τα σκουτερ και ο πατερας μου με τις χτχ οπου θελει να τσιμπησει μια οταν θα αγορασω και εγω το δικο μου

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Να πω κ εγω την ιστορια μου οντας 17 χρονων με το πρωτο μηχανακι..

Περιπου 2 χρονια τωρα,παιρνω το αμαξι της μανας μου για μικροβολτες και για να ξεκαυλωσω που κ που.Μη νομιζετε,ενα τεριος του 2008 ειναι! Αλλα οταν δεν υπαρχει κατι αλλο μια χαρα ειναι κ αυτο.Η μανα μου δεν το ειχε ψιλοχωνεψει,το ιδιο κ ο πατερας μου αλλα αυτος ηταν πιο χαλαρος γιατι σε τετια ηλικια εκανε πολυ χειροτερα! Ετσι λοιπον σαν χωρισμενοι που ειναι ειχα την ευκαιρια να αντιμετωπισω μονο τη μανα μου καθως με αυτην εμενα στο σπιτι.Τοτε ενα παλικαρι απο την παρεα μου ξεθαψε ενα xt125 του πατερα του,ΤΟΥ 86 ΠΑΡΑΚΑΛΩ! και αρχισαμε τις βολτες πανω κατω.Με επιασε κ εμενα τοτε κ αρχισα να ψαχνω.Βρηκα εναν δουκα μικρο 125 σε ευκαιρια κ το ειπα στους δικους μου αλλα ανενδωτοι! Περασε λιγος καιρος,ξεχαστηκα αλλα το αμαξι το επαιρνα κανονικα! Τοτε το εβαλα κατω,ειδα τα οικονομικα μου κτλ και ειπα οτι θα παρω κατι μικρο,50αρι για να μπορω να το βαλω κ στο ονομα μου..Τοτε συνεχισαν οι κανονικες διαπραγματευεις..Τον πατερα μου τον επεισα κατευθειαν,τη μανα μου ομως οχι! Ετσι μια μερα ηρθα σπιτι με ενα Derbi drd pro καραπειραγμενο κ περιμενα να γυρισει απο τη δουλεια..Τα υπολοιπα δε χρειαζεται να τα πω..χαμος ασχημος αλλα τωρα μετα απο τοσους μηνες το εχει συνηθησει πια κ εφερα κ 2ο μηχανακι για ανταλακτικα..Το μονο που λεει ειναι να προσεχω κ να φοραω κρανος..Λευτα ομως για συντηρηση κτλ δεν μου εχει δωσει ποτε κανενας απο τους γονεις μου κ δε νομιζω οτι θα μου δωσουν.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

AA ηταν πανευκολο....εβγαλα διπλωμα χωρις να με αφηνει η μανα μου (χεστηκα) αγορασα καινουριο το daytona και το παρκαρα κατω απο το σπιτι και λεω στη μανα μου αυτο ειναι δικο μου!!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Εμένα προς το παρόν έχουν πιστέψει ότι την πήρα για να την λύσω σαν χόμπυ και να εξασκηθώ... Κούνια που σας κούναγε μέχρι να γίνει πένα...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Αν ζουσε ο πατερας μου σιγουρα τωρα θα ημουν με κατι μεγαλυτερο απο παπι 100cc.

Η μανα μου για μηχανακι δεν εκανε τιποτα, μηχανη δε με αφηνει να παρω γιατι λεει θα σκοτωθω... (οδηγω απο τα 12 κ τωρα ειμαι 22 στα 23)

εδω για μπανιο με 250αρα τσοπερ πηγα (100χλμ+ διαδρομη) με τον ξαδερφο μου πισω αλλα μου λεει αλλο αυτο...

της εχει μπει η ιδεα οτι οι μηχανες ειναι μονο για να σκοτωνονται και τιποτα παραπανω.

τι να πεις; ελληνιδα μανα, δεν αλλαζει γνωμη με τιποτα.

που θα παει καποια στιγμη θα με δει να καβαλω μηχανη κ τοτε απλα θα το αποδεχτει.

(εχω οδηγησει ενα σωρο μηχανες αλλα δικια μου δε πηρα... ακομα...)

Τροποποιήθηκε από τον zentakias

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

ΜΑΝΑΑΑΑΑΑΑ.....ο μπαμπας εφυγε κ εχω προπονηση, ε κ τι να σου κανω ? να με πας ρε μανα ? ΟΧΙ !!!!

φευγω κ βλεπω απ εξω τα κλειδια για το chappy της μανας μου 3 δευτερολεπτα σκεψη για το ποσα καντηλια κ ξυλο θα φαω το καβαλαω κ εφυγαααααααα

πατερας - πηρες το μηχανακι

εγω- ναι, ειχες φυγει κ δεν μποροθσα να παω προπονηση

πατερας - σφαλιαρα, ποδια δεν ειχες ?

εγω - μετα απο 20 δευτερα να συνελθω, ναι αλλα ηταν περασμενη η ωρα

πατερας - δν θα το ξανακανεις

εγω- οκ ξεκαθαρο

μετα απο 2 μερες βρηκα ενα GILERA RK 50CC ολοκαινουργιο εξω απ το σπιτι !!!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...