Jump to content

Αναζήτηση στην κοινότητα

Showing results for tags 'Τρίκαλα'.



More search options

  • Search By Tags

    Ετικέτες χωρισμένες με κόμματα
  • Search By Author

Τύπος περιεχομένου


Συζητήσεις

  • myBike.gr
    • Νέα για το myBike.gr
    • Νέα Μέλη
  • Γενικά
    • Γενική Συζήτηση
    • Μοτο-Επικαιρότητα
    • Συναντήσεις (Μελών και όχι μόνο)
    • Γραφειοκρατία
    • Αγώνες
    • Track Days / Πίστα
  • Μοτοσικλέτα
    • Μοντέλα: Nέα, Συγκριτικά και Reviews
    • Τεχνικά Θέματα / Πώς μπορώ να...;
    • Ανταλλακτικά, Βελτιώσεις, Aftermarket και Accessories
    • Αναλώσιμα
    • Ελαστικά μοτοσικλέτας
    • Χ vs Ψ [vs Ω]...
    • Βίος και Πολιτεία
    • Εγχειρίδια (Manuals)
    • Μοτοσικλέτες στο Garage
  • Παπιά / scooters και μικρές μοτοσυκλέτες μέχρι 125cc
    • Γενικά
    • Τεχνικά θέματα
    • Aftermarket, αξεσουάρ και βελτιώσεις
    • Ελαστικά παπί /scooter
    • Χ vs Ψ [vs Ω]...
    • Ερωτήσεις / Γραφειοκρατία / ΚΤΕΟ
  • Διάφορα
    • Ταξίδια - Περιπέτειες
    • Προορισμοί - Προτάσεις
    • Οδήγηση / Τεχνικές
    • Εξοπλισμός Αναβάτη
    • Αναπαλαιώσεις / Ανακατασκευές / Restore / Rebuild / Caferacer projects
    • Οδηγοί και Downloads
    • Καταστήματα / Υπηρεσίες
    • Φωτογραφία / Video
    • Ποδήλατο
    • Ευχάριστα
    • Δυσάρεστα
    • Reviews
  • Off-Topic
    • Μπλα-Μπλα
    • Σκόρπιες σκέψεις – προβληματισμοί
    • Επικαιρότητα
    • Τεχνολογία
    • Επιστήμη
    • Ανέκδοτα, Links, Games
    • Πολιτισμικά / Καλλιτεχνικά
    • Αθλητικά
    • Εορτολόγια
  • Audiophiles's Hi-Fi
  • Audiophiles's Home Cinema
  • Club 2's κρανη
  • Club 2's ktm 1290

Κατηγορίες

  • Μοτοσυκλέτες
  • Αξεσουάρ / Ανταλλακτικά
  • Εξοπλισμός αναβάτη
  • Άλλα

Find results in...

Find results that contain...


Δημιουργία

  • Start

    End


Τελευταία ενημέρωση

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


AIM


MSN


Ιστοσελίδα


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Τόπος


Ενδιαφέροντα


myBike: Μοντέλο


myBike: Κυβισμός


dreamBike: Μοντέλο


dreamBike: Κυβισμός


Κράνος

8 αποτελέσματα

  1. Ταξίδι στη λίμνη Πλαστήρα. Μια βόλτα που είχα υποσχεθεί ότι θα κάνουμε στο φίλο Γιώργο GKS εδώ και πολύ καιρό και τώρα τον Ιούνιο είχε κάτσει καλά και η ημερομηνία 12,13,14/6 ήταν ιδανική για να γίνει. Πόσο περισσότερο όταν στην παρέα προστέθηκε τις τελευταίες μέρες και ο φίλος Σάββας που αποφάσισε να ξελαμπικάρει και να κάνει ένα καλό τριήμερο ταξίδι ( λίγο τσουχτερό για το budget μας αλλά ΜΟΝΑΔΙΚΟ) Έτσι λοιπόν αφού οι μέρες έφτασαν και το ξενοδοχείο κλείστηκε έφτασε η ώρα για ένα ωραίο ΠΣΚ. Παρασκευή λοιπόν και δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσω όσο πιο νωρίς γινόταν την δουλειά μου Δυστυχώς όταν βιάζεσαι όλα τα στραβά σου τυχαίνουν αλλά τελικά κατά τις 15:00 περίπου ήμουν στο ραντεβού που είχαμε με τον Σάββα στα Mc Donalds. Το πρόγραμμα μας για την Παρασκευή έλεγε ΑΥΤΗ με στάση στο Μπράλο σε γνωστό μαγαζί για καφέ και συνάντηση με τον Γιώργο GKS που θα ερχόταν απ΄την Πάτρα. Εδώ η καλή μου Σύντομα κατέφθασε και ένας καταχαρούμενος Σάββας. Αφού ξεκινήσαμε με κατεύθυνση τον Μπράλο αποφασίσαμε μιας και είχαμε χρόνο να περάσουμε απ΄το οικόπεδο του Σάββα στο Μπράλο μιας και είχε εκρεμότητα με το Ε9 και έπρεπε να το μετρήσουμε για να βάλει σωστά τις διαστάσεις του αλλά και για να ξεπεράσει τα δαιμόνια του που είχε απ΄το ατύχημα. Στάση λοιπόν εκεί. Αφού τελειώσαμε με τις εκρεμμότητες του οικοπέδου συνεχίσαμε για το καφέ στο Μπράλο όπου και κάναμε την επόμενη στάση μας περιμένοντας και τον Γιώργο. παρέα με ένα υπέροχο Αφού ήρθε και ο Γιώργος Έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε και αφού ανεβήκαμε τον Δομοκό :roll: ( με camera on αλλά με ηλιοβασίλεμα) πήραμε τις ευθείες του Θεσσαλικού κάμπου και έτσι αφού ήδη είχε σουρουπώσει φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας που παρεπιπτώντως ήταν εξαιρετικό και πολύ χαλαρωτικό. Αφου τακτοποιηθήκαμε στο δωμάτιο μας επισκεφτήκαμε την διπλανή ταβέρνα για να γεμίσουμε τα στομάχια μας όπου εκεί έπεσε και η ιδέα να ενημερώσουμε και τον Θωμά για το που είμαστε και εαν μπορούσε να ερχόταν μιας και το ήθελε πολύ. Η έκφραση φανερώνει και την ψυχολογία μας. Πραγματικά υπέροχα. Το δωμάτιο φανταστικό, η κούραση αρκετή και έτσι αφού πέσαμε για ύπνο ανακάλυψα πως κάποια μοτέρ δούλευαν και το βράδυ και μάλιστα χωρίς εξάτμιση. Άυπνος λοιπόν σχεδόν όλο το βράδυ σηκώθηκα απ΄τα χαράματα και μαζί μου και ο Σάββας και βγαίνοντας στο μπαλκόνι νιώσαμε την απίστευτη αίσθηση της εξοχής και της πεντακάθαρης ατμόσφαιρας. Με το πρώτο φώς η εικόνα μας ήταν αυτή. Η επόμενη ημέρα μας περίμενε με ένα πολύ σφικτό πρόγραμμα όχι τόσο απο θέμα χιλιομέτρου σαν απόλυτο νούμερο αλλά σαν διαδρομές με πολύ σφικτό στροφιλίκι και ανεβοκατέβασμα βουνών ΕΔΩ η διαδρομή. Να και κάποιες φωτό έξω απ΄το ξενοδοχείο μας. Έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε δεξιόστροφα τον γύρο της λίμνης με πρώτη στάση.....
  2. Καλησπεριζω ακομα μια φορα την μοτοπαρεα Σας προτεινω τον καλυτερο προορισμο για τα Χριστουγεννα τον Μυλο στα Τρικαλα,στισ 28 Νοεμριου ανοιγει και θα ειναι μεχρι τισ 4 Ιανουαριου(2015) Κανονιστε κανα παρειτσα να μας επισκεφτιτε και να κανονισουμε για κανα καφεδακι αν ερθετε προσ τα εδω,μπορουμε να σας συστινουμε ξενονες με χαμιλη τιμη κ ωραια μαγαζια με φαγητο Μπορουμε να φιλοξενισουμε κανεναν αν εχει προβλημα με τα χρηματα για κανα 2-3 ημερες Ελπιζω να ερθει η μοτοπαρεα να γνωριστουμε και να περασουμε ωραια http://www.milosxotikon.gr/home/ Οριστε και η ιστοσελιδα για οποιον ενδιαφερεται
  3. Ένα απόγευμα και συγκεκριμένα το απόγευμα της 24ης του μηνός Οκτωβρίου του σωτήριου έτους 2014 ημέρα Παρασκευή και ώρα 5ην και 30 απογευματινή, ο σκληρός πυρήνας του περιπόλου μάχης νοτίου κεντρικής Ελλάδος και λοιπών νήσων συνεπικουρούμενος εκ δυο επιπλέον βαρέων καταδρομικών της Aprilia (Capo) και μιας ελαφρύτερης μονάδας της suzuki (VStrom) συνήλθαν σε ομάδα μάχης, και εκκίνησαν εκ του περιχαρακωμένου στρατοπέδου πρωτευούσης εν τω μέσω σφοδρής βροχόπτωσης δια το ορεινό συγκρότημα της Πίνδου. Τελικός στόχος η προσβολή της Βαλιας Καλντας δι όλων των μέσων και σε όλα τα επίπεδα. Πρώτος σταθμός ανασυγκρότησης με διανυκτέρευση τα Τρίκαλα και μερική συμπλήρωση της δύναμης μας με ένα ελαφρύ ταχυκίνητο καταδρομικό της ΚΤΜ (640) Σάββατο πρωί το κλιμάκιο της Λάρισας ανταποκρινόμενο θετικά απέστειλε ενισχύσεις 3 βαρέα καταδρομικά της ΚΤΜ (990) τα οποία έπλευσαν πάση δυνάμει με το πρώτο φως της ημέρας. Εν πλήρη σύνθεση πλέων (3 caponord 3 KTM990 1 KTM640 και 1 Vstrom) εκκινήσαμε για Καλαμπάκα και απο εκεί για Μουργκανη παρακάμπτοντας σε δευτερεύον επαρχιακό κινούμενοι στις παρυφές του Κοζιακα μεχρι τη διασταύρωση του χωριού Στεφάνι. Εκεί έγινε παύση της κίνησης των μονάδων και σύσκεψη των επιτελών δια την ικανότητα κίνησης των μονάδων στο δύσβατο της έμπροσθεν περιοχής. Αποφασίσθηκε δια λόγους ασφάλειας οι εξοπλισμένες με χωμάτινες ερπύστριες μονάδες να συνεχίσουν για στεφάνι και απο εκεί κινούμενες στις κορυφογραμμές βόρεια βορειοδυτικά του Κοζιακα και βορειοανατολικά των Τζουμερκων στα 1800 μέτρα να Πλήξουν το Μέτσοβο σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι δυο μονάδες που δεν ήταν εξοπλισμένες με καθαρά χωμάτινα ελαστικά να συνεχίσουν απο άσφαλτο μέσω Κατάφυτου Ανθούσας Χαλικιού και καβατζάροντας το Τζουμέρκο απο το βορειοανατολικό πέρασμα στα 1700 μέτρα να πλήξουμε το Μέτσοβο απο το νότο. Μετά το Χαλίκι η θερμοκρασία πέφτει στους 4 βαθμούς και η κίνηση γίνετε δυσχερής, βαίνοντας δυσχερέστερη όσο συνεχίζαμε την πορεία μας προς το πέρασμα. Το πέρασμα εχει κλίσει απο το χιόνι τα τμήματα προελαύνουν με πείσμα δίχως σκέψη υπαναχώρησης. Τελικά μετά πολλών κόπων και βασάνων διεκπεραιωνόμαστε εν Καρπενήσι τις πρώτες μεσημβρινές ώρες αναμένοντας τις ημέτερες δυνάμεις αι οποίαι αφού προσπάθησαν τα μέγιστα δεν κατόρθωσαν να υπερκεράσουν τα χιονισμένα υψώματα λόγω μεγάλης απόθεσης χιονιού και εκτέλεσαν παρακαμπτήριο ελιγμό μέσω ασφάλτου. Όση ώρα ήμασταν εν αναμονή καταλύσαμε στην θαλπωρή ενός ζεστού γραφικού καφέ συνοδευόμενοι απο γλυκιά αχνιστή σοκολάτα (την οποία καταχράστηκα δις) Με την άφιξη των υπολοίπων δυνάμεων και την κατανάλωση μερικών ζεστών ροφημάτων ακόμα ανασυγκροτηθήκαμε και εκκινήσαμε για τον τελικό προορισμό της ημέρας το μικρολιβαδο. Στο οποίο καταλύσαμε τις πρώτες απογευματινές ώρες και ετοιμαστήκαμε για το πρώτο και μοναδικό γεύμα της ημέρας το οποίο είχαμε δικαιωματικά κερδίσει. Το βράδυ καθισμένοι στο σαλονάκι γύρω απο το αναμμένο τζάκι παρακολουθούμε τους επιτελείς που εκπονούν το σχέδιο κίνησης του στόλου την επόμενη μέρα. Αρκετά αργότερα μετά απο πολύ μπορου μπουρου χαιναμουν ανεβήκαμε στα δωμάτια και παραδοθήκαμε με συνοπτικές διαδικασίες στην αγκαλιά του μορφέα
  4. Με τον ερχομό της άνοιξης ξύπνησαν μέσα μας οι μοτοσυκλετιστικές επιθυμίες που καλύπτονται μόνο με χιλιόμετρα... Αφορμή για τη βόλτα στάθηκε η επίσκεψη στον ξάδερφο που σπουδάζει στο Βόλο και να κάνουμε και μια γύρα στο Πήλιο. Αλλά από που να πάμε στο Βόλο? Κανονικά? Βαρετό... Οπότε βγήκαν οι σχετικοί χάρτες και αρχίσαμε να ψάχνουμε διαδρομές... Χμ... Να μια ωραία διαδρομή: Πάτρα - Άρτα - Τρίκαλα - Βόλος για το πήγαινε χρησιμοποιώντας τον επαρχιακό δρόμο που ενώνει την Άρτα με τα Τρίκαλα περνώντας από τα Τζουμέρκα. Σάββατο πρωί παιρνάμε μια βόλτα από το Motoraid για να πάρουμε αδιάβρο και κατά τις 10.30 περνάμε τη γέφυρα Ρίου-Αντιρίου και ανηφορίζουμε προς Ήπειρο. Επειδή το Πάτρα-Άρτα το έχουμε κάνει κάμποσες φορές, δεν κάναμε ούτε μια στάση. Το πήγαμε μονοκοπανιά έως και τη λίμνη Πουρναρίου, που είναι λίγο μετά την Άρτα. Τι ομορφιά... Είχαμε περάσει και το Πάσχα με το αυτοκίνητο μια βόλτα από τη λίμνη, αλλά και πάλι άξιζε τον κόπο να απολαύσουμε και να αποθανατίσουμε αυτό το τοπίο. Συνεχίσαμε το δρόμο μας προς το Βουλγαρέλι... Δεν είχα ξαναπάει και πραγματικά με εντυπωσίασε το πως στέκει αυτό το χωριό κάτω από τον ορεινό όγκο. Από το σημείο αυτό και μετά ο δρόμος στο μεγαλύτερο μέρος του ακολούθησε το μοτίβο που φαίνεται στην επόμενη φωτογραφία. Η χαρά του παιδιού δλδ... Για το τοπίο δεν έχω να πω και πολλά... Τόσο διαφορετικό απ ότι είχαμε συνηθίσει ως τώρα... Εύκολα κανείς μπορεί να διακρίνει τη χαρά μας... Και τσουπ... Φτάσαμε στα Τρίκαλα κατά τις 3 το μεσημέρι, όπου κάναμε και μια μικρή στάση για φαγητό το μεσημέρι. Ωραία και καθαρή πόλη τα Τρίκαλα Γ Ε Μ Α Τ Η ποδήλατα! Ευχάριστη αστική έκπληξη αυτή η πόλη! Όπως είδατε και από τις φωτογραφίες ο καιρός ήταν συννεφιασμένο. Που άνοιξη.... :D Φεύγοντας από τα Τρίκαλα μας έπιασε γερή βροχή και λίγο χαλάζι... Δεν τρέχει τπτ όμως... Η διάθεσή μας άριστη... Κάνουμε μια μικρή στάση στην άκρη του δρόμου και βάζουμε και τα παντελόνια από τα αδιάβροχά μας και φύγαμε για Βόλο. Για τη διαδρομή μέχρι το Βόλο δε θα πω κάτι άλλο... Απλά πηγαίναμε ευθεία.... :D Μόλις φτάσαμε στο Βόλο κατά τις 6 το απόγευμα κατευθυνθήκαμε στο ξενοδοχείο όπου θα μέναμε το βράδυ. Μπανάκι και ξεκούραση και το βράδυ βουρ με τον ξαδερφάκο μας να μας δείξει πως καταλαλώνεται το τσίπουρο από τον φοιτιτόκοσμο στη Θεσσαλία. :D Την επόμενη μέρα ο καιρός φαινόταν ότι θα μας κάνει το χατήρι... Στο ζαλισμένο μας μυαλό από τα τσίπουρα της προηγούμενης μέρας μας είχαμε 3 επιλογές: α) Απλά φεύγουμε το μεσημέρι και γυρνάμε στην Πάτρα από τον Μπράλο κατά τις 5 το απόγευμα. β) Φεύγουμε νωρίς νωρίς και κατευθυνόμαστε προς Καρπενήσι για να γυρίσουμε μέσω Ευρυτανίας. γ) Ξεκινάμε για μια βόλτα στο Πήλιο και μετά την κάνουμε για Πάτρα. Επικράτησε η 3η επιλογή αφού δεν είχαμε ξαναπάει στο Πήλιο και ήταν καλή ευκαιρία. Για να μη λέμε μαλακίες ήταν άριστή ευκαιρία και την εκμεταλευθήκαμε δεόντως κάνοντας το γύρο του Πηλίου, το οποίο ήταν ανθισμένο ως εκεί που δεν έπαιρνε! Να πάτε! Αρχίζει να φαίνεται και το Αιγαίο....
  5. Όπως λέει και ο τίτλος βρεθήκαμε για ακόμη μια φορά σε κάποια γωνιά της Ελλάδας (αυτή τη φορά πολύ κοντά στη βάση μας) να αναζητάμε ένα ακόμα εγκαταλελειμμένο χωριό που ο χρόνος δεν κατάφερε ακόμα το τελειωτικό του χτύπημα. Η ιδέα ξεκίνησε από τον Σωτήρη ο οποίος (δεν έχω καταλάβει ακόμη πως) ψάχνοντας στο google earth παρατήρησε κάποια χαλάσματα κοντά στο χωριό Αγρελιά (βορειο-ανατολικά του νομού Τρικάλων). Παρατηρόντας πιο προσεκτικά τον χάρτη διαπιστώσαμε πως όχι απλά δεν επρόκειτο για κάποια χαλάσματα αλλά φαινόταν καθαρά η ύπαρξη ένος χωριού πολύ κοντά μάλιστα στον επαρχιακό που οδηγεί στο χωριό Αγρελιά. Απογευματινή βόλτα και καφές στο βόρειο κομμάτι του νομού Τρικάλων (το οποιό για να πω την αμαρτία μου δεν το είχα και σε ιδιαίτερη εκτίμηση λόγω της Πίνδου, των Αγράφων, των Τζουμέρκων που μέχρι τώρα μονοπωλούσαν τον ταξιδιωτικό και φωτογραφικό μου ενδιαφέρον). Γρήγορη βόλτα και καφές λοιπόν με την παρέα να αποτελείται από Αποστόλη, Σωτήρη, Θάνο, Σπύρο, Νίκο και Βαγγέλη Τα χιλιόμετρα που διανύθηκαν δεν ξεπέρασαν τα 80 με τα 20 από αυτά χωμάτινα μέσα στην νότιο-δυτική πλευρά των Βερδικούσσων. Το κόστος της βόλτας κάτω από 10 ευρώ. Νέα μηχανή στην παρέα, με τον ίδιο θεοπάλαβο αναβάτη (KTM-Θάνος), νέο μέλος στην παρέα (Νίκος-Transalp), και το κλείσιμο της ημέρας έγινε με εντυπωσιακό τρόπο καθώς ο καλός φίλος Σπύρος πραγματοποίησε επιτέλους το όνειρό του και έγινε κάτοχος Αφρικάνας. Σπυράκο καλορίζικη και καλοτάξιδη !!!!! Για όσους επιθυμούν να επισκευθούν το συγκεκριμένο χωριό, στον περιφερειακό Λαρίσης-Ιωαννίνων (στα Τρίκαλα), απέναντι απο την εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου ακολουθείτε πινακίδες προς Παλαιόπυργο. Στα 30 χιλιόμετρα περίπου στο αριστερό σας χέρι θα δείτε ένα μεγάλο ξωκλήσι και πινακίδα που γράφει "Κουμαριά". Ακολουθείτε τον βατό χωματόδρομο για περίπου 5-6 χιλιόμετρα και βρίσκεστε στο χωριό. Ας ξετυλίξουμε σιγά σιγά το οδοιπορικό χωρίς πολλά λόγια από εμένα αλλά με πολλές φωτογραφίες και πληροφορίες για την συγκεκριμένη περιοχή. Η αναχώρηση έγινε στις 16:30 από το γνωστό πλέον μέρος συνάντησης (Bulli's Cafe). Ξεκινόντας και αφού περάσαμε από την Κρηνίτσα και τον Παλαιόπυργο αρχίσαμε να ανεβαίνουμε για να συναντήσουμε μετά από λίγα χιλιόμετρα την Ι.Μ Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κορμπόβου ( Η Ι. Μ. Κοιμήσεως Θ/κου, ή άλλως γνωστή ως μονή Κορμπόβου είναι κτισμένη στο χείλος μικρού κρημνώδους βράχου, ενώ αρχικά είχε χτισθεί σε απότομο γκρεμό και αναφέρεται σε χρυσόβουλλο του 1336 ως μετόχι της ακμάζουσας τότε μονής Ζαβλαντίων. Το παλιό καθολικό αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, είναι μονόχωρος τρίκογχος ναός, εσωτερικά κατάγραφος με τοιχογραφίες του 1650, ενώ το σημερινό, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι ναός αθωνίτικου τύπου, σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλλο, που ανηγέρθηκε στα 1809, με ελάχιστο εναπομείναντα τοιχογραφικό διάκοσμο και ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1838.) Ούτε λόγος για στάση στο μοναστήρι μιας και ο προορισμός μας ήταν άλλος και αφού περάσαμε και το χωριό Λαγκαδιά συνεχίσαμε το ανηφορικό κομμάτι. Επόμενο χωριό το Λιόπρασο και πλέον το τοπίο αρχίζει και αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αποστόλης με την Africana του (?). (Παρασκευά επιτέλους η καλή σου ανέπνευσε και πάλι. Έχουμε θέματα ανοιχτά εμείς οι τρεις ;) ) Ο δρόμος μετά το Λιόπρασο. Στροφές σε μέτρια άσφαλτο και φυσικό τοπίο πολύ διαφορετικό από αυτό της Πίνδου, εξίσου όμορφο. Πολύ κοντά στο Λιόπρασο υπάρχει ο ποταμός Ντολερίτης. Στην δεξιά πλευρά του δρόμου ο Δήμος Παλαιοκάστρου έχει κατασκευάσει έναν όμορφο χώρο αναψυχής δίπλα στην μονότοξη γέφυρα του ποταμού. Δυστυχώς τα γράμματα της ξύλινης πινακίδας έχουν σβηστεί και δεν γνωρίζω άλλες πληροφορίες για την συγκεκριμένη περιοχή. Να περάσω, να μην περάσω... Θα περάσω !! Ο μάχιμος Σπύρος κάνοντας την τελευταία του βόλτα με το V-Strom Η ευτυχία των κατόχων HONDA δεν κρύβεται ούτε σε στιγμές χαλάρωσης...KαΤ εΜέ πάντα :) (Σωτήρης XR) Το καλογιαλισμένο Transalp του Νίκου (ελπίζω να ακολουθήσεις και σε άλλες μας εξορμήσεις φίλε) Μετά την σύντομη στάση μας στο ποτάμι και μετά από λίγα χιλιόμετρα στο αριστερό μας χέρι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου και λίγα μέτρα πιο κάτω ο χωματόδρομος που οδηγεί στο χωριό Κουμαριά. Φτάνοντας στο χωριό απλά έμεινα έκπληκτος από το θέαμα που αντίκρυσα. Ένα ολόκληρο χωριό χτισμένο στις πλαγιές του λόφου. Τα σπίτια σε αρκετή καλή κατάσταση χωρίς σε κανένα από αυτά να υπάρχει σκεπή μιας και οι ξύλινες κατασκευές δεν άντεξαν στον χρόνο. Λίγα λόγια για το χωριό ( πηγή) Tο χωριό Κουμαριά (Τσιμάρια) έχει μικρή ιστορία, λιγότερη από έναν αιώνα. Το χωριό χτίστηκε κατά το 1881 από τους κατοίκους της παλιάς Σμόλιας (Παλαιοχώρι) εκεί που βρίσκεται σήμερα η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, οι οποίοι για λόγους που παραμένουν ανεξακρίβωτοι αρχίσανε να εγκαταλείπουνε το χωριό. Ανεβήκανε βορειότερα και έτσι χτίσανε την Κουμαριά. Κατά τον εμφύλιο πολεμο κάηκε το χωριό και οι κάτοικοι του πήγανε στα Τρικαλα και επέστρεψαν το 1950. Κατά την δεκαετία του 1960 αρχίζει η μετανάστευση και οι τελευταίοι κάτοικοι έφυγαν οριστικά το 1979. Τα σπίτια είναι πλέον μισογκρεμισμένα. Μόνο κτηνοτρόφους και κυνηγούς συναντάει κανείς. Αλλά αρκετοί χωριανοί, που έχουνε γεννηθεί στη Κουμαριά έρχονται συχνά και διανυχτερέουνε στον ξενώνα του χωριού. Η εκκλησία Κοίμηση της Θεοτόκου σώζεται σε καλή κατάσταση. Κάθε δεκαπεντάυγουστο έχει πανηγυρι. Τότε γεμίζει το χωριό ζωή, έστω για λίγες ώρες....Εχουνε χτιστεί ένας ξενώνας και μαγειρία, νερό υπάρχει ευτυχώς άφθονο. Στον ξενώνα υπάρχουνε κρεβάτια, τραπέζια και ένα τζάκι για τις κρύες μέρες του χειμώνα Ακριβώς απέναντι από το χωριό υπάρχει ένα μεγάλο μισογκρεμισμένο κτίριο. Δεν είμαι σίγουρος αλλά νομίζω είναι ο παλιός ναός της Αγ. Παρασκευής. Σωτήρης και Θάνος ανάμεσα στα χαλάσματα Ένα από τα μεγάλα κτίσματα του χωριού. Μάλλον το γραφείο της κοινότητας ή κάτι αντίστοιχο. Ο δρόμος περνάει από την κορυφή του χωριού και προσφέρει μια απολαυστική θέα. Θέα από το κάτω μέρος του χωριού Το δημοτικό σχολείο Όλα τα κτίσματα έχουν αυτή την όψη Απόλυτη ησυχία και καλή πα΄ρεα. Όπως είπε ένα από τα παιδιά σε τέτοια μέρη σχεδιάζεις τα επόμενα ταξίδια σου. Συμφωνω.... Συνεχίζοντας στον χωματόδρομο επόμενος προορισμός μας ήταν η Αγρελιά.
  6. Και μου λέει το ξαδέρφι.... Πάρε το Hornet μου και τράβα... Να είσαι άνετος... Να είσαι γρήγορος... Να είσαι σίγουρος πως θα πας και θα φτάσεις και θα γυρίσεις... Του λέω δεν θέλω... Ούτε να πάω γρήγορα... Θέλω να απολαύσω τη διαδρομή... Να απολαύσω τη φύση... Να βάλω και 2 πράγματα παραπάνω σε βαλίτσες... Θέλω η φίλη που θα έρθει μαζί μου να είναι άνετη σαν βασίλισσα! Να έχει πλάτη να ακουμπήσει! Να νιώθει ότι κάθεται σε πολυθρόνα! Εξάλλου δεν έχει ξαναπάει ταξίδι με μηχανή. Και στην τελική θέλω το ρίσκο! Την αγωνία! Του να μην ξέρω αν θα φτάσω.... Του να μην ξέρω αν θα γυρίσω... Θέλω την περιπέτεια! Βαρέθηκα τις σιγουράτζες του λέω... Και έτσι φόρτωσα τα μπαγκάζια στην 32χρονη γριά μου με τα 250κυβικά της... Και φύγαμε! Η γριά όπως βλέπετε είναι σε μέτρια κατάσταση... Τα ρίσκα πολλά για τυχόν μηχανική βλάβη... Αλλά και η φανέλα της Yamaha είναι βαριά πλέον μετά από 30+ χρόνια στους δρόμους... Το ταξίδι ξεκίνησε από Τρίκαλα μέσω της ορεινής διαδρομής Μεσοχώρα-Βουργαρέλι έπειτα Άρτα, Πρέβεζα και στη Λευκάδα. 5 ημέρες ξενοιασιάς και απόλυτης εναρμόνισης του 250 κυβικών μοτέρ με τη φύση! Η επιστροφή από την ίδια διαδρομή... Δυστυχώς δεν τράβηξα πολλές φωτογραφίες μιας και επικεντρώθηκα στις διακοπές μου περισσότερο! Μια στάση για τσιγάρο στο "υπο αναμονή ολοκλήρωσης" φράγμα μεσοχώρας και συνεχίζουμε Τεχνητή λίμνη Πουρναρίου δίπλα από το χωριό Μελάτες λίγο πριν την Άρτα Το γιοφύρι της Άρτας στέκεται απ ότι βλέπω! Και φτάνοντας και στη Λευκάδα, βουρ για βουτιά στο Πόρτο Κατσίκι! Έπειτα είπα να πάω και μια μίνι κρουαζιέρα στα γύρω νησιά οπότε έχουμε μια πρώτη στάση για βουτιές στους μαγευτικούς Εγκρεμνούς! Το νοτιότερο σημείο της Λευκάδας το ακρωτήρι με τον πανέμορφο παλιό φάρο και της καημένη την Σαπφώ να έχει αυτοκτονήσει από εκεί λόγο ερωτικής απογοήτευσης! Και από εκεί στην Κεφαλλονιά για τουρισμό στο Φισκάρδο και έπειτα στην Ιθάκη για φαγητό στις Φρίκες! Πολύ όμορφο και γραφικό λιμάνι Φρίκες Ιθάκης Στάση για ξεκούραση τσιγάρο και καφέ Και επιστρέφοντας τελικά μια αναμνηστική φωτογραφία ξανά στο φράγμα μεσοχώρας Δυστυχώς όπως προείπα δεν είχα όρεξη για πολλές φωτογραφίες και είναι κάπως λιτό αυτό το Thread αλλά δεν βαριέσαι... Περισσότερο για την γριά το έκανα παρά για τις διακοπές! Και είχαμε και την μηχανική μας βλάβη! Το δυναμό απεβίωσε και αναγκάστηκα να φορτίσω μπαταρία σε ένα συνεργείο ωστε να μου φτάσει για το ταξίδι επιστροφής! Αλλά τέλος καλό όλα καλά! Ελπίζω να σας άρεσε!
  7. Χαιρετω ολα τα μελη του φορουμ και ελπιζω να με συγχωρεσουν που αργησα τοσο πολυ να κανω αυτο θεμα (τους λογους θα τους κατανοησετε αργοτερα). Οπως ειχα υποσχεθει θα εκανα ενα ταξιδακι την 30 του Απριλη απο Αθηνα με προορισμο οπως και τιτλος του θεματος την ιδιαιτερη πατριδα μου τα Τρικαλα μιας και η 15ημερη αδεια ηταν μια καλη ευκαιρια να καθαρισει λιγο το ξεροκεφαλο μου απο την φασαρια της πολης και τις αγριοφωναρες των ανωτερων. Αποφασισα λοιπον να ξεκινησω οπως ειπα στις 30 και ωρα εκκινησης ταξιδιου εθεσα στις 12:30 το μεσημερι (να εχουμε και λιγο ηλιο). Η διαδρομη ηταν λιγο περιεργη απο την αποψη οτι δεν ηθελα να παω απο εθνικη οδο λογω υπερβολικης ταχυτητας των αυτοκινητων και εν γενει οχηματων απο την αλλη ο επαρχιακος ειναι επικινδυνος λογω οδοστρωματος και λογω του οτι βενζιναδικα ειναι ελαχιστα εως μηδαμηνα. Ετσι μετα απο ωριμη σκεψη του..... GPS μου η διαδρομη που ακολουθησα ειναι αυτη http://goo.gl/maps/yCnkn Μια ημερα πριν ξεκινησω εγιναν οι εξης αλλαγες/βελτιωσεις στο παπι: Αλλαγη λαδιων και μπουζι, ελεγχος διακενου βαλβιδων, ελεγχος μιγματων, αλλαγη τακακια πισω (μπροστα καποιοι επιτηδειοι εκλεψαν την μανετα και το ειδικο βιδακι που υπαρχει στο ταμπουρο πηγαιναν και για την ροδα αλλα δεν τα καταφεραν τους τσακωσε το 100.) ελεγχος για τυχον διαροοες και ελεγχος καταστασης ελαστικων. Η διαδρομη μου ξεκινα απο τα JUMBO στην Φιλολαου στο Παγκρατι (τι κανεις εκει ρε μεγαλε BARBIE θα παρεις?) οπου αγορασα ενα ωραιοτατο 5λιτρο δοχειο βενζινης για ωρα αναγκης πληρωσης καυσιμων (ναι παραδοξως ειχε ενα στα 6 ευρα). Αφου εξοπλιστηκαμε με τα ακρως απαραιτητα οπως νερο 1 λιτρο, 2 σαντουιτς (μην πεινασουμε στο δρομο), μπαταρια στο κινητο, μπαταρια στην καμερα, κWλ0χαρτο (ποτε δεν ξερεις που θα σου τυχει) καφε και τσιγαρα ξεκιναμε προς αναζητηση βενζιναδικου. Μια σταση σε ενα βενζιναδικο της ΕΚΟ στην Λεωφορο Αθηνων ωστε να γεμισουμε ντεποζιτο και δοχειο και να κανουμε εναν ενδελεχη (σχολαστικο) ελεγχο στο εργαλειο μας. Και αρχιζουμε πιεσεις ελαστικων σωστες, ταση αλυσιδας ικανοποιητικη, λειτουργια φωτων μια χαρα, λειτουργια κινητηρα μια χαρα, αλλα κατι δεν μου καθοταν καλα. Ενα κακο προαισθημα ειχα οτι κατι θα χαλουσε και θα μου εσπαζε τα νευρα να το επισκευασω. Δεν προλαβαινω να κανω 30 μετρα απο το βενζιναδικο αρχισαμε. Ελεγχος απο ΖΗΤΑδες. Ολα καλα με τα χαρτια αλλα δεν βρισκουν καθολου ικανοποιητικη την δικαιολογια μου για το μπετονακι με την βενζινη (τους ειπα οτι ξεκιναω για μακρινο ταξιδι και δεν με πιστευαν.Να αποδειξεις μεσω GPS να ο χαρτης που ειχα την διαδρομη να πυξιδα που κουβαλουσα μαζι μου να τροφιμα που ειχα τιποτα και δικαιολογημενα μιας και ο μεσος νους σκεφτεται οτι ολο και καποιο βενζιναδικο θα βρεις στην πορεια με 1 λιτρο την βγαζεις.) Αφου περασα ενα μισαωρο για να εξακριβωσουν το ποιον μου στην Υποδιευθυνση Τροχαιας Αθηνων με συνοδευσαν μεχρι το βενζιναδικο οπου ειχαν το μπλοκο τους (μιας και το μηχανακι ειχε ακινητοποιηθει εκει) και εφυγα. Και επισημως πλεον και με την βουλα ξεκινα το Μεγαλο Ταξιδι. Πρωτη σταση λιγο εξω απο τα ναυπηγεια ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ οπου σταματησα για περιπου 15 λεπτα χαζευοντας την θαλασσα και κανοντας και ενα τσιγαρακι. Μια φωτο ετσι για το αρχειο μιας και το μηχανακι θα εκανε το ταξιδι one-way (χωρις επιστροφη τους λογους θα τους εξηγησω παρακατω) http://imageshack.us...0/dsc0006sy.jpg Συνεχιζοντας το ταξιδι συνηδειτοποιω οτι εχω κανει ενα τρομερο και ασυγχωρητο σφαλμα ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΒΑΛΕΙ ΜΟΥΣΙΚΗ. Που πα ρε μαστορα χωρις μουσικη? Ξεκιναμε δυναμικα με το τυχαια στο ραδιο. Η μουσικη αρχιζε να καθαριζει για λιγο το μυαλο μου και ολα εδειχναν οτι το ταξιδι θα πραγματοποιουνταν με επιτυχια και ασφαλεια. Οι εικονες που εβλεπε εκεινη την ωρα το ματι μου εδειχναν απαραμιλλες: εικονες γεματες πρασινο και να ακους την MOTORSPORT να σκιζει τον ηχο σαν πριονι. Φθανοντας λιγο εξω απο την Μαγουλα συναντω υπερβολικη για τα δεδομενα της εκει περιοχης κινηση. Σταματαω και ρωταω κατι ομορφα κοριτσια (αφορμη εψαχνα και γω) γιατι εχει τοση κινηση και μου ειπαν οτι γινονται κατι εργα. Οταν ακους κατι τετοιο ενα πραγμα σημαινει ταλαιπωρια μεχρι να βρεις και παλι τον δρομο σου. Οντως ταλαιπωρηθηκα λιγο μιας και το GPS εγραφε οτι να ΄ναι ετσι σωτηριος αποδειχτηκε ο χαρτης σε συνδιασμος με την πυξιδα οπου με εβγαλαν απο την δυσκολη θεση Αφου ξαναμπηκα παλι σε σωστη πορεια ο δρομος αρχισε να γινεται επικινδυνος λογω ανωμαλιων (η διαφορα μεταξυ των επιπεδων των οδοστρωματων ξεπερνουσε κατα μεσο ορο τα 10 εκατοστα!) αλλα δεν το εβαλα κατω. Ακρη ακρη και με αρκετη υπομονη για περιπου 5 χλμ ηρθε η λυτρωση και ταυτοχρονα η διασκεδαση. Ανηφορικος δρομος με ελαφρια κλιση και με πολλες στροφες κατι που προσωπικα με αρεσει. Αρχισα να ανοιγω και λιγο παραπανω το γκαζι με την ταχυτητα μου να ειναι απο 65 εως 85 χλμ. για να μπορω να ευχαριστηθω και λιγο καλυτερα τα στροφιλικια που ειχα και ξαφνικα φθανω σε ενα σημειο οπου η ανασα μου κοπηκε λογω του αντικρισματος http://imageshack.us...1/dsc0008bu.jpg Η θεα μαγευτικη.... http://imageshack.us...4/dsc0007bb.jpg ....αντικρυζοντας το τοπιο καταλαβαινω οτι ειμαστε κοντα σε Θηβα (οσο κοντα νομιζα τοσο μακρια ητανε τελικα) και ξεκινα κατηφορικη διαδρομη οπου κατεβαινω με σβηστο μοτερ για οικονομια καυσιμου. Μια μικρη σταση για να παρω καφεδακι και να βαλω την ζωνη μεσης μιας και το ταξιδι ειναι μεγαλο σε διαρκεια και βουρ για τον δρομο παλι. Το ταξιδακι μου με την αγαπημενη μου παπια ξεκινησε και παλι με την διαδρομη να καταντα βαρετη λογω μεγαλων ευθειων στις οποιες ομως το μηχανακι μου δεν μπορουσε να ανοιξει πανω απο 120 (οπου ειναι και η τελικη του) οποτε συμβιβαστηκα με την λυση να τραβηξω ενα βιντεακι με την καμερα που ειχα τοποθετησει στο κρανος με τρελες πατεντες. Αφου περασα αρκετα τοπια ομορφα πανω στο ανθος λογω ανοιξης και λογω καλοκαιριας ξαφνικα ακουω ενα αρκετα δυνατο ΚΡΑΚ απο το πισω μερος της παπιας. Αμεση η αντιδραση μου με το να κραταω πατημενη κατω την ταχυτητα ωστε να αποδεσμευσω τον κινητηρα απο την μεταδοση και πλακωμα οσο το δυνατον περισσοτερο στα φρενα. Πιανω ακρη σβηνω και ξεκινα και παλι ελεγχος. Απο τον ελεγχο δεν φαινεται να υπαρχει καποια ζημια πραγμα που με προβληματιζει καθως ο θορυβος ηταν αρκετα δυνατος. Τελος παντων αγνοησα (ειμαι και εγω τραγικος ωρες ωρες) το τρανταγμα αυτο και λεω να κανω εναν ελεγχο στα καυσιμα να δουμε που κυμαινονται. Καθως βαζω στο διπλο σταντ το μηχανακι παρατηρω οτι ειχα καυσιμα για περιπου αλλα 30 χιλιομετρα. Σημειωτεον οτι ειχα διανυσει περιπου 180 χιλιομετρα διαδρομης και για λογους ψυχολογικους αλλα και συμπεριφορας μου απενατι στον κινητηρα εκανα γεμισμα λιγο εξω απο τον Ανω Μπραλο. Και εκει που εκανα το τσιγαρο μου λεω δεν τραβαω καμια φωτο μιας και εχουμε λιγο ισκιο? http://imageshack.us.../dsc0010zch.jpg και http://imageshack.us.../dsc0011wqt.jpg . Παρατηρειτε κατι στις φωτογραφιες? Οι αρκετα εμπειροι θα το καταλαβουν με την μια οι δεν πιο απειροι ιδου η απαντηση: Η αλυσιδα. Εχει περισσοτερο τζογο. Και αυτη ειναι η συνεπεια. Το προβλημα εντοπιστηκε στην γραναζιερα οπου οι 3 απο τις τεσσερις βιδες ειχαν ξεβιδωθει τελειως και μια προφανως (απο την φωτο δεν φαινεται) βρηκε αντισταση αναμεσα σε ψαλιδι/αλυσιδα/γραναζιερα και εσπασε! Ιδου και η επιμαχη φωτο http://imageshack.us...4/dsc0009gq.jpg Σκεφτηκα το εξης οχι πανικος. Και τοτε με πιανει το νευρικο και τρελαινομαι. Να μην μπορω να συνεφερω την ταση της αλυσιδας με τιποτα. Αναβω τσιγαρακι να ηρεμησω και ερχεται ετσι ξαφνικα η λυση σαν το φως το αληθινον. Σε παλια κουβεντα που ειχα με τρελο για τις μηχανες τυπακι μου ειχε πει οτι για να παρατεινουν λιγο παραπανω την ζωη της αλυσιδας οταν κρεμαγε εκαναν σουζα ωστε να κρατιεται τεντωμενη! Σαν τελευταια επιλογη μιας και οι βιδες και τα παξιμαδια που ειχα δεν ταιριαζαν τα μαζευω βαζω μπροστα και ξεκινω. Με το που ειχα τον δρομο ανοιχτο με λιγη κεκτημενη ταχυτητα η παπια σηκωνεται στην μια ροδα για ελαχιστα δευτερολεπτα. Μετα την πτωση της στο δρομο γινεται οπτικος ελεγχος και βλεπω οτι οντως ισχυει! Η αλυσιδα ειχε τεντωθει αλλα με το που εσκασε το μηχανακι στο δρομο η φωτογραφικη μου καμερα ειπε να με αποχαιρετησει κανοντας και αυτη πτωση απο το κρανος οπου την ειχα προσαρμοσει ελαχιστα λεπτα πριν ξεκινησω το αποτελεσμα : καταστραφηκε τελειως και ευτυχως μπορεσα και πηρα τη καρτα μνημης (οτι ειχε απομεινει δηλαδη και απο αυτην δηλαδη) και συνεχισα. Λιγο εξω απο την Λαμια το τοπιο εμοιαζε φανταστικο. Λες και βγηκε απο τον κοσμο των παραμυθιων. Η αποτυπωση απο την καμερα του κινητου μου δεν μπορει ουτε στο 1/1000000000 να αποτυπωσει την ζωντανη εικονα. Μπορει να μην φαινεται και τοσο καλα λογω του οτι τραβηχτηκε εν ωρα κινησης http://imageshack.us...4/dsc0013le.jpg http://imageshack.us.../dsc0012rml.jpg http://imageshack.us...2/dsc0015vd.jpg http://imageshack.us.../dsc0016kfq.jpg http://imageshack.us...6/dsc0017tk.jpg Και συνεχιζω την διαδρομη μου και παλι η διαδρομη αποκτα ενδιαφερον απο το σημειο Α του χαρτη http://goo.gl/maps/Xpamk εως το σημειο οπου αρχιζει η ευθεια αφου το κομματι αυτο ειναι και κατηφορικο αλλα και με στροφες αρκετα ανοικτες (οσο περιεργο και να φαινεται χωρανε δυο νταλικες σε καθε ρευμα για να κλεισει τελειως ο δρομος). Η θεα απο εκεινο το σημειο ειναι το κατι αλλο : βλεπεις πρωτον ολη την Λαμια και δευτερον τον δρομο προς Δομοκο. Αφου περασα αυτο το σημειο σταματησα σε ενα σημειο λιγο μετα την γεφυρα που υπαρχει εκει (οι γνωστες του τοπου και της περιοχης εκει θα καταλαβουν λιγο πριν το πρατηριο της ΒΡ) γιατι 2 λεπτα πιο πριν με ειχε κανει προσπεραση ενα ΧΤΧ μπλε που ειχε κατευθυνση προς Αρτα οπως μου ειπε αργοτερα (μηπως ηταν κανενας απο εσας?) και μολις ειχε μεινει απο βενζινη. Τον δινω τα 2 λιτρα που μου ειχαν μεινει απο το τελευταιο γεμισμα μεχρι να φτασει στο βενζιναδικο και ελεγχω τα καυσιμα μου οπου ηταν υπεραρκετα να φθασω στον τελικο προορισμο (τι τραγικη ειρωνεια και αυτη να προσπερνας παπακια και μετα να παιρνεις ως βοηθεια καυσιμα απο αυτα...) εκανα μαζι με τον ΧΤΧ μια βολτα μεσα απο το κεντρο της πολης και μετα μια σταση για καφε αμεσως μετα τις σιδηροδρομικες γραμμες (υπαρχει ενας παραδοσιακος φουρνος αναμεσα σε ενα ηλεκτρολογειο και ενα συνεργειο αυτοκινητων φθηνο και με καλο καφε και φαγητο) Σταση εκει για περιπου μια ωρα και μιας και βρηκα ευκαιρια πεταχτηκα διπλα στο συνεργειο και ρωτησα αν μπορουν να επιδιορθωσουν την αλυσιδα. Η εξυπηρετηση ειναι το κατι αλλο στην επαρχια. Ηρθε ενα παλικαρακι εκει μεσα σε ενα 30λεπτο ηταν ετοιμο και το μονο που πληρωσα ηταν 10 ευρω μονο για τον κοπο! (αν και δεν ηθελε λεφτα εγω απο ευγενεια του εβαλα 10 ευρω στην τσεπη να πιει ενα καφε και αυτος σαν νεος που ειναι με την κοπελα του) Τα μαζευω και ξεκινω και παλι και φθανω Δομοκο περιπου στις 18:30. Η θεα ηταν μαγευτικη, το ηλιοβασιλεμα φανταστικο και θεα σχεδον ολο τον Θεσσαλικο καμπο... Μετα απο περιπου 50 λεπτα διαδρομη εμπαινα πλεον στον Νομο Τρικαλων. Με το που πατησε η μπροστινη ροδα στην γεφυρα στα συνορα των νομων Καρδιτσας - Τρικαλων ενιωσα οτι πλεον εφτασα στην Γη της Επαγγελιας. Τωρα ολα φιανονταν σαν να γυρισε ο χρονος πισω στην εφηβικη μου ηλικια οπου με τα παπια αλωνιζαμε τις δυο πολεις. Μια βολτα μεσα στο κεντρο της πολης μου και λιγη κουβεντα με φιλαρακια που ετυχε να τα δω (και να με δουν) και επιτελους φθανω στο πατρικο μου. Μολις κατεβηκα απο το παπι το πρωτο πραγμα ηταν να ξαπλωσω στο γρασιδι και να καθισω εκει για 3 λεπτα μεχρι που ηρθε ο σκυλος και αρχισε να με τραβαει για να παιξουμε. Το ολο ταξιδι κρατησε μαζι με τις στασεις περιπου επταμιση ωρες. Απο καυσιμα χρειαστηκα 1 ολοκληρο ντεποζιτο και 1 λιτρο και 254ml. Συνολο κοστους καυσιμων ηταν 13,84 ευρω εκεινη την ημερα (8 λιτρα συνολικα εβαλα αλλα δεν εκαψα και τα 8) την στιγμη που το ΚΤΕΛ σου παιρνει αν θυμαμαι καλα 26 ευρω. Ο συνολικος χρονος ταξιδιου θα ηταν πολυ πιο μικρος αν δεν τυχαιναν ο ελεχος της Αστυνομιας, η ματαιη προσπαθεια μου επισκευασω την αλυσιδα, οι μεγαλες σε διαρκεια στασεις μου για τσιγαρο και η περιορισμενη ταχυτητα στα 65 χιλιομετρα που πηγαινα απο τα 84 αρχικα λογω της αλυσιδας που φοβομουν μην ξαναχαλασει. Προτεινεται για αυτους που εχουν μεγαλου κυβισμου μοτο μιας και θα πανε παρα πολυ ανετα. Οι λογοι που αργησα να γραψω το θεμα ηταν η καμερα που ειχε σπασει και δεν μπορουσα να εχω ολες τις φωτο (αυτες καταφεραν φιλοι και γνωστες με τα κομπιουτερς να σωσουν, εσωσαν και το βιντεο αλλα το μονο που δειχνει ειναι μια μαυρη εικονα), ενα ιατρικο προβλημα που με κρατησε αρκετες εβδομαδες εκτος εργασιας και γενικα απασχολησης αλλα και καποια νομικα θεματα με την Αστυνομια μιας και το βραδυ της 29 Απριλιου εγινε αποπειρα κλοπης της παπιας μου ακριβως λιγα μετρα εξω απο το Αστυνομικο Τμημα της περιοχης μου. Οι λογοι που το ταξιδι δεν εχει επιστροφη ειναι οτι εγινε δευτερη αποπειρα κλοπης της παπιας (την πρωτη οι δυο την γλυτωσαν οι αλλοι δυο στριμωχτηκαν και οδηγηθηκαν απο την ΔΙ.ΑΣ. στην δικαιοσυνη) το κοστος συντηρησης της ειναι ασυμφωρο συγκριτικα με την πολη οπου μεγαλωσα (Τρικαλα) και λογω ιατρικου προβληματος δεν μου επιτρεπει ο γιατρος για 2 μηνες την οδηγηση οποιουδηποτε οχηματος (ακομα και ποδηλατου) για την αποφυγη παραπλευρων συνεπειων στην θεραπεια μου. Τωρα μαλλον κατα τον Αυγουστο θα κανω ταξιδακι Τρικαλα - Μετεωρα - Ιωαννινα - Κερκυρα και θα ειναι με επιστροφη οποτε υπομονη κανουμε για το επομενο ταξιδι.... Τα σχολια (αλλα και παρατηρησεις/υποδειξεις/προτασεις/αποριες) δικα σας....
  8. Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι να είναι άραγε αυτό που με σπρώχνει να γυρίσω για ακόμη μια φορά το κλειδί στη μίζα, να δέσω το κράνος μου, να "κουμπώσω" την πρώτη και να αφήσω τους τροχούς της "γριάς" μου να γυρίσουν στην ψυχρή άσφαλτο... Τάσεις φυγής...απόδραση από τα πρέπει, τα δήθεν, τα δεδομένα...ψυχοθεραπεία... Ίσως τελικά να είναι ανάγκη...τόσο απλά. Ανάγκη να ξαναζήσω στιγμές που με γεμίζουν, στιγμές που θεωρώ πως είναι προέκταση του εαυτού μου, ενός εαυτού που χρόνια τώρα έχω καταλάβει αυτά που θέλει, που επιζητά, και που του τα χαρίζω απλόχερα σε κάθε ευκαιρία... Κάποιες φορές πρέπει να ζεις τις στιγμές όπως σου προσφέρονται, μην ψάχνεις το γιατί, δεν υπάρχει... Ίσως τα "θέλω" σου να μην συμβαδίζουν με αυτό που ανοίγεται μπροστά σου ζήσε το όμως και μην περιμένεις την κατάλληλη στιγμή, δεν υπάρχει... Το ταξίδι αυτή τη φορά μοναχικό, δεν είναι η πρώτη φορά, δεν θα είναι η τελευταία... Πληροφορίες Το βυθισμένο χωριό Φάγκος βρίσκεται βορειοανατολικά από την πόλη της Άρτας στον δρόμο Άρτας-Τρικάλων (32 χιλιόμετρα από την πόλη της Άρτας). Στις αρχές της δεκαετίας του '80 και με την ολοκλήρωση της κατασκευής του φράγματος του Άραχθου ποταμού δημιουργήθηκε η τεχνητή λίμνη Πουρναρίου. Το χωριό Φάγκος χάθηκε κάτω από τα νερά της λίμνης και οι κάτοικοί του δημιούργησαν νέο οικισμό ο οποίος ονομάστηκε Άνω Καλεντίνη. Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών η στάθμη του νερού της λίμνης πέφτει αισθητά αποκαλύπτωντας τα απομεινάρια του βυθισμένου χωριού. Δυστυχώς ελάχιστες κατασκευές έχουν παραμείνει αναλοίωτες από την δύναμη της φύσης. Χρήσιμα * Το σημείο πρόσβασης βρίσκεται στον χάρτη στο σημείο Α * Αν επισκεφθείτε την περιοχή μεγάλη προσοχή στο σημείο που τελειώνει ο χωματόδρομος. Αν το έδαφος είναι πολύ λασπώδες μην επιχειρήσετε να μπείτε με την μοτοσυκλέτα. * Αν έρχεστε από Τρίκαλα μεγάλη προσοχή στον δρόμο μετά τα Κάψαλα. Ο δρόμος παρουσιάζει συχνές καθιζήσεις (ιδιαίτερα επικίνδυνες !!!). Επίσης είναι πολύ συχνό το φαινόμενο των κατολισθήσεων. Καλά ταξίδια σε όλους... (Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον φίλο μου Γιώργο Χριστογεωργάκη για τις πληροφορίες)
×
×
  • Create New...