Jump to content

kostas_cbf

Μέλη
  • Δημοσιεύσεις

    152
  • Εγγράφηκε

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Days Won

    7

Πόντοι

190 Excellent

Σχετικά με το μέλος kostas_cbf

  • Κλάση
    Γυρνάει δεν γυρνάει
  • Γενέθλια 02/22/1989

Μέθοδοι Επικοινωνίας

  • Ιστοσελίδα
    http://
  • ICQ
    0

Άλλα Στοιχεία

  • Φύλο
    Άνδρας
  • Τόπος
    ATHENS JUNGLE

Η Μοτοσικλέτα μου

  • myBike: Κατασκ/ής
    Αλλος
  • myBike: Μοντέλο
    Sprinter
  • myBike: Κυβισμός
    125

Ο Εξοπλισμός μου

  • Κράνος
    HJC IS-MAX II

Η Μοτοσικλέτα των Ονείρων μου

  • dreamBike: Κατασκ/ής
    Honda
  • dreamBike: Μοντέλο
    CBR
  • dreamBike: Κυβισμός
    600 RR

Πρόσφατοι επισκέπτες στο προφίλ

672 προβολές προφίλ
  1. Λοιπον Παρασκευη η Δευτερα παραλαμβανω Ευχαριστω οσους ασχοληθηκατε! Καλους δρομους να εχουμε ολοι μας...
  2. https://www.car.gr/23082484-suzuki-sv-650 Αυτο εχω σκοπο να παρω οποτε κομπλε και απο αυτη την αποψη. Thanks!
  3. Λοιπον κατεληξα σε rc390, mt-07 και sv650 και πηγα τα ειδα απο κοντα. Το rc390 ειναι αρκετα ψηλο. Ειμαι 1,70 και αν ηθελα να πατησω και τα 2 ποδια παταγα στην μπαλα του ποδιου. Περαν αυτου το μηχανακι ειναι πολεμικο. Σκληρη σελα, σκληρες αναρτησεις και πολυ σκυφτη θεση οδηγησης. Θα ηταν η πρωτη επιλογη για entry level track bike αλλα για ταξιδακια και βολτες θα ηταν βασανο ακομα και σε συγκριση με το ninja που ειχα. Τα αλλα 2 ωραια μηχανακια πιο κοντα στα μετρα μου και πιο κοντα στα θελω μου. Και τα 2 στους 75 ιππους με το sv650 πιο βαρυ κατα 30 κιλα. Λογω καλυτερης τιμης και καλυτερης εμφανισης του sv650 κατεληξα σε αυτο. Θα παω απο βδομαδα να κανω μια ερευνα τιμων σε διαφορους εμπορους και λογικα θα το κλεισω.
  4. Μετα απο αρκετη αναζητηση προστιθεται στη λιστα KTM RC390 που παιζει σε καποιες αντιπροσωπειες σε τιμη 4690 καινουριο μοντελο του 18. Το θεωρω τρελο vfm αν και ειναι μηχανακι που προοριζεται για πιστα και οχι τοσο για τη χρηση που θελω. Εμφανισιακα αν και ξεφευγω απο νεορετρο κατηγορια γ@μ@ει. Απο κινητηρα φορα αυτον του duke 390 αν δεν απατωμαι που σημαινει οτι με λιγη στοργη παραπανω δεν θα εχω προβλημα. Επισης πολυ καλο vfm στα χρηματα που κοιταω ειναι το mt-07 στα 6800 καινουριο που ειναι και μια κατηγορια πανω. Γενικα κατεληξα να δω το duke 390 μεταχειρισμενο απο φιλο και αν δεν κατσει το deal θα παω σε αντιπροσωπειες να δω πως κουμπωνω πανω σε rc390, ninja400, rebel και mt-07. Να τα δω απο κοντα, να περασει και καποιος καιρος να ομαλοποιηθει και η κατασταση λογω κορονοιου και βλεπουμε.
  5. Γεια σου και από εμένα. Καλό και ασφαλές ξεκίνημα στον κόσμο των δίτροχων. Μπράβο που πήρες πρώτα εξοπλισμό. Το ninja 250R της Kawasaki το έχεις κοιτάξει? Δεν είναι γυμνό μεν αλλά είχε κυκλοφορήσει πάρα πολύ και θα βρεις άπειρα μεταχειρισμένα στο μπάτζετ σου. Μιας και το είχα παλιότερα και δεν είμαι και εγώ πρώτο μπόι (1,70) θα σε βολέψει από αυτή την άποψη. Επίσης ταξιδεύει άνετα λόγω fairing. Εγώ πηγαινοερχόμουνα Αθήνα Χαλκίδα καθημερινά. Μοναδικό μειονέκτημα σε περίπτωση πτώσης τα πλαστικά τα οποία είναι πανάκριβα. Πάντως επειδή μια χαρά γκαζάκι έχει θέλει προσοχή στο ξεκίνημα. Εγώ θα σου έλεγα να δεις και 125 π.χ. cbf/ybr 125. Ναι μεν είναι αδύναμα αλλά θα είναι πολύ πιο φιλική μετάβαση για κάποιον νέο. Επίσης είναι πολύ πιο ελαφριά μηχανάκια άρα πολύ πιο δύσκολο να έχεις κάποια χαζή στατική πτώση. Ότι και αν επιλέξεις να πας πρώτα σε μια αντιπροσωπεία να κάτσεις στο μηχανάκι που θες ώστε να δεις πως κουμπώνεις πάνω του. Καλό έλεγχο από μηχανικό ή κάποιο γνώστη αν είναι μεταχειρισμένο και αλλαγή ελαστικών αν απαιτείται γιατί σαν νέα οδηγός τα καλά ελαστικά μπορεί να σε γλιτώσουν από κάποια πτώση λόγω απειρίας.
  6. Αν και τα μηνύματα που λαμβάνω από την εταιρεία που δουλεύω είναι θετικότατα, σίγουρα θα κάνω υπομονή μέχρι να περάσει το μεταβατικό στάδιο της μετά καραντίνας εποχής. Όπως και να έχει το μπάτζετ το έχω θέσει έτσι ώστε να απομένει αρκετή κάβα για τυχόν αναποδιές. Πολύ σωστός πάντως στη συμβουλή σου μιας και δεν είναι καιρός για παρορμητικές αποφάσεις. Κατά τα άλλα πληρέστατη η απάντηση σου. To Brixton το μικρό είναι πανέμορφο και είχα ψηθεί να κάνω τράμπα με το δικό μου όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Είχα ρωτήσει κάποιους κατόχους και όλοι μου είπαν ότι εμφάνιζε βλάβες στα περιφερειακά με το καλημέρα. Επιπλέον τα μεγαλύτερα μοντέλα δεν έχουν εξίσου όμορφη εμφάνιση. Όποτε για αυτό τα έβγαλα εκτός κάδρου. Το Z400 δεν το είχα υπόψιν και φαίνεται τίμια επιλογή. To Leoncino μαζί με τα υπόλοιπα της Benelli το είχα δει αλλά ξέχασα να το βάλω στη λίστα. Το πρόβλημα με τα Benelli έγκειται στο αν η παραγωγή στην Κίνα σημαίνει και συμβιβασμούς στην ποιότητα. Και δεν φοβάμαι τόσο τα μηχανικά, αλλά θα ξενερώσω απίστευτα με πλαστικά που τρίζουν ή χαζές βλάβες στα περιφερειακά σε ένα τέτοιο μηχανάκι. Τα Husqvarna είναι κάπως ψηλά για το μπόι μου 1,70. Όχι ότι δεν γίνεται να το οδηγήσω αλλά μια ανασφάλεια θα την έχω. Αν πάω σε μεγαλύτερη κατηγορία υπάρχουν πολλές επιλογές αλλά θα προτιμούσα κάτι πιο ήπιο μιας και κατέληξα σε μικρομεσαίο όχι τόσο λόγω μπάτζετ όσο για ομαλότερη μετάβαση στις υψηλότερες κατηγορίες. Όπως και να έχει σε ευχαριστώ για το χρόνου σου.
  7. Σε ευχαριστώ για την απάντηση. Γενικα δεν ειχα ιδεα τι εστι Benelli οποτε μην με παρεξηγεις. Ιταλικα που παραγονται Κινα μερια απο οτι καταλαβα. Απο εκει και περα ξεφευγοντας απο την κατηγορια ρετρο υπαρχουν και το yamaha mt-03 και KTM Duke 390. Το duke γνωστο μηχανακι. Εχει δυνατοτητες και σε χωμα. Παιζει και σε καλες τιμες μεταχειρο. Το mt-03 να πω την αληθεια δεν το ειχα υποψιν. Ελκυστικη σιγουρα η τιμη και ομορφο μηχανακι. Εβαλα και τα 2 παραπανω για πληροτητα γιατι φανταζομαι θα ψαχνονται και αλλοι σε αυτη την κατηγορια. Για μενα αφου βγαινει η Benelli απο το καδρο το διλημμα ειναι Ducati ελαφρως μεταχειρο η Rebel κουτι? Το Ducati περαν οτι ειναι Ducati και εχει χαρακτηρα ειναι αξιοπιστο? Αν παιζει κανενας κατοχος θα βοηθουσε. Μετα απο ιντερνετικη αναζητηση δεν βρηκα ξεκαθαρες πληροφοριες. Το Rebel ειναι εγγυηση λογω Honda και καλυτερο VFM αλλα το Ducati ηταν ερωτας με την πρωτη ματια ❤
  8. kostas_cbf

    Μικρομεσαία Κατηγορία 300-500cc

    Χαιρετώ την παρέα. Φτιάξανε λίγο τα οικονομικά και έχει αρχίσει και με τρώει ο κώλος μου να προχωρήσω σε νέα αγορά. Καταρχήν σε επίπεδο εμπειρίας είμαι 31 και καβαλάω από τα 15 μου παπί. Εκτός παπιού είχα για μια 5ετια το μικρό cbfακι και για 1 χρόνο το ninja 250 όπου και το έδωσα με την κρίση. Έκτοτε με συντροφεύει ο ακούραστος εργάτης Daytona sprinter 125. Παράπονο δεν έχω μέχρι και Τουρκία με πήγε www.mybike.gr/topic/85739-με-παπί-τουρκία/. To θέμα είναι ότι παρά την πρακτικότητα του παραμένει παπί. Η πρώτη σκέψη ήταν να το αντικαταστήσω με ένα όχημα με την πρακτικότητα παπιού για τις καθημερινές μετακινήσεις που θα μου δίνει τη δυνατότητα για πιο άνετα ταξίδια. Το μυαλό μου ήταν ανάμεσα στο παπί-μοτοσυκλετάκι της SYM VF185 και στο scooter Cruisym 300. Το πρώτο μου άρεσε εμφανισιακά, το 2ο λόγω πρακτικότητας και γιατί το θεωρώ τρελό VFM. Οι παραπάνω λύσεις απορρίφθηκαν γιατί δεν έχω κλειστό γκαράζ κοντά στο σπίτι και φοβάμαι αρκετά το ζήτημα της κλοπής. Το sprinterακι έχει επιβιώσει 2 χρόνια (να μην το ματιάσω) αλλά δεν είναι και το πιο προσφιλές στα κλεφτρόνια μηχανάκι λόγω φτηνών ανταλλακτικών και η χασούρα αν κλαπεί δεν είναι απαγορευτικά μεγάλη. Οπότε κατέληξα στη λύση να κρατήσω το παπί για τις καθημερινές μετακινήσεις και να πάρω μια μηχανή που θα γουστάρω για κυριακάτικες βόλτες και ταξίδια που θα φυλάσσεται σε γκαράζ. Το μπάτζετ μου παίζει μέχρι 6000-6500 για αγορά καινούριου. Η κατηγορία που θέλω να παίξω λόγω εμπειρίας είναι η μικρομεσαία. Γενικά μου αρέσουν τα ρετρό μηχανάκια και σε κάτι τέτοιο θα ήθελα να πάω. Με μια μικρή έρευνα έχω συγκεντρώσει τα παρακάτω. Benelli IMPERIALE 400: 374 cc, 21 PS, 205 kg, 4490 E Benelli 502C CRUISER: 499.6 cc, 47.6 PS, 220 kg, 6800 E Benelli BN 302S: 300 cc, 38 PS, 204 kg, 4750 E Honda CMX500 Rebel: 471 cc, 46.2 PS, 190 kg, 7190 E (παίζουν προσφορές αύτη την περίοδο οπότε είναι εντός μπάτζετ) Kawasaki Ninja 400: 399 cc, 45 PS, 168 kg, 6490 E Και τέλος υπάρχει και ο έρωτας Ducati Scrambler Sixty 2 400 που παίζει μεταχειρισμένο στο μπάτζετ μου. https://www.car.gr/26963175-ducati-scrambler-sixty-2 https://www.car.gr/11976648-ducati-scrambler-scrambler-sixty2 Η αλήθεια είναι ότι με ψήνει το Ducati αλλά με προβληματίζει ότι δεν πολυκυκλοφόρησε ούτως ώστε να έχω ένα ασφαλές δείγμα. Το IMPERIALE είναι υπέροχο σε εμφάνιση αλλά τάφος. Το Cruiser της Benelli δεν είναι ακριβώς ρετρό αλλά είναι το αμέσως επόμενο που μου άρεσε. Το θέμα είναι ότι δεν γνωρίζω πολλά για την αξιοπιστίας της εν λόγω μάρκας σε επίπεδο αντιπροσώπου και όσον αφορά την ποιότητα κατασκευής της εν λόγω μηχανής. Και φθηνή δεν τη λες. To Rebel της Honda επίσης ωραίο αλλά δεν έχει πολύ κυκλοφορήσει για να έχω μια πιο σφαιρική εικόνα. Πάντως σίγουρα κερδίζει πόντους λόγω αξιοπιστίας και άνεσης στο κομμάτι του ταξιδιού. Τα άλλα 2 δεν είναι ρετρό εμφανισιακά αλλά είναι μηχανάκια που αξίζει να τους ρίξεις μια ματιά σε αυτή την κατηγορία. Κάθε πρόταση δεκτή και για κάποιο άλλο μοντέλο και φυσικά αν υπάρχουν κάτοχοι των παραπάνω θα τους είμαι ευγνώμων αν αφιερώσουν λίγο χρόνο να μου πουν τη γνώμη τους.
  9. Η Νορβηγια εχει μπει στη λιστα για μελλοντικο ταξιδι. Παραμυθενιο μερος, με εικονες εντελως διαφορετικες απο την υπολοιπη Ευρωπη. Περαν των μαγευτικων εικονων γραφεις και παρα πολυ καλα, γεγονος που κανει την ταξιδιωτικη ιστορια σου πιο ενδιαφερουσα και απο βιβλιο του Dan Brown. Αν την ανεβαζες ολοκληρη απλα θα την τελειωνα σε ενα βραδι ακομα και αν αυτο ισοδυναμουσε να δουλευω αυπνος την επομενη. Καλους δρομους να εχεις!
  10. Σμυρνη πηγα για μια μερα και ηταν πανεμορφη. Σιγουρα θα επιστρεψω. Δεν ενιωσα αργος σε κανενα σημειο του ταξιδιου. Τουρκια για μηχανες το οριο ειναι 80km/h ακομα και στον αυτοκινητοδρομο κ εχει συχνα ρανταρ. Θα χρειαζομουν λιγο παραπανω δυναμη στις ορεινες διαδρομες οπου σε συνεχομενα ανηφορικες στροφες κρεμαγε αλλα γνκ ανετα πηγα. Εξαλλου με παπι εχουν γινει πολυ μεγαλυτερα ταξιδια απο το δικο μου. Το μονο που χρειαζεται ειναι σωστη προετοιμασια κ υπερνικηση των οποιων δισταγμων.
  11. Την επόμενη ημέρα πολύ πρωινό ξύπνημα και αναχώρηση από το ξενοδοχείο για να περάσω έγκαιρα τις διαδικασίες στο τελωνείο. Στο τελωνείο θέλει να το ψάξεις μόνος σου γιατί οι οδηγίες των υπαλλήλων είναι ελλειπείς. Χαρακτηριστικό είναι ότι είχα περάσει έλεγχο διαβατηρίου, οχήματος και αποσκευών και είχα κάνει check in με την εταιρεία του πλοίου αρκετή ώρα πριν την αναχώρηση και δευτερόλεπτα πριν επιβιβαστώ τελωνειακός μου ζήτησε τα χαρτιά μου και έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση με τον υπάλληλο του πλοίου να μου κάνει σήμα να μπω. Τελικά τέλος καλό και μετά από κανένα 5λεπτο μου επέστρεψε τα χαρτιά και μπήκα στο πλοίο τελευταίος και καταιδρωμένος. Έφτασα Χίο κατά τις 11 και έφαγα καμιά ώρα στο ελληνικό τελωνείο που η ουρά για τον έλεγχο ήταν τεράστια. Το πλοίο για Πειραιά έφευγε στις 2 τα ξημερώματα από το λιμάνι των Μεστών που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού. Πήρα το δρόμο για το λιμάνι των Μεστών που περνάει από τα γνωστά μαστιχοχώρια. Ο δρόμος για τα μαστιχοχώρια είναι πολύ καλής ποιότητας. Καμία σχέση με αυτόν της βόρειας Χίου. Τα highlights της διαδρομής το Πυργί και τα Μεστά με την μοναδική αρχιτεκτονική τους. Κανένα 5λεπτο απόσταση από τα Μεστά βρίσκεται ο Λιμένας Μεστών το οποίο είναι ξεχωριστό χωριό με 3 μαγαζιά και λίγους κατοίκους. Επειδή έφτασα πολύ νωρίς και δεν πέρναγε με τίποτα η ώρα πήρα πάλι πίσω το δρόμο για Μεστά. Εκεί βρήκα μια ταμπέλα για Μερικούντα και έστριψα να δω τι υπάρχει προς τα εκεί. Μετά από 15λεπτη διαδρομή (είχε και λίγο χωματόδρομο) βρέθηκα σε μια πανέμορφη έρημη παραλία μόνο για την πάρτη μου. Η συνέχεια δεν είχε κάτι το ενδιαφέρον απλά αναμονή για την αναχώρηση για Πειραιά. Και του χρόνου να είμαστε καλά... THE END
  12. 6η και τελευταία μέρα στην Τουρκία περισσότερο ασχολήθηκα με το πακετάρισμα. Έκανα όμως μια τελευταία βόλτα στο Τσεσμέ και επισκέφτηκα το κάστρο της πόλης. Αξίζει σίγουρα επίσκεψης. Στην επιστροφή δοκίμασα και pide (τούρκικη σκεπαστή πίτσα) με κασέρι και σουτζούκι. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε αν βρεθείτε Τουρκία.
  13. 5η ημέρα το μηχανάκι έμεινε στο parking του ξενοδοχείου. Το πρόγραμμα περιελάμβανε επίσκεψη στη Σμύρνη. Προτίμησα να πάρω λεωφορείο για να δω την πόλη περπατώντας χωρίς να φορώ τον άβολο μοτοεξοπλισμό. Η διαδρομή Τσεσμέ-Σμύρνη είναι περίπου μιάμιση ώρα με το λεωφορείο. Κατέβηκα στην περιοχή Balcova, όπου και πήρα το μετρό για να βρεθώ στο κέντρο της πόλης. Κατεβαίνοντας είδα πως τα εκδοτήρια ήταν κλειστά και τα αυτόματα μηχανήματα ήταν μόνο στα τούρκικα. Ζήτησα βοήθεια από ένα παλικάρι στην ηλικία μου. Με ενημέρωσε ότι στα αυτόματα μηχανήματα γίνεται μόνο φόρτιση και θα έπρεπε να περιμένω να ανοίξουν τα ταμεία ή να ψάξω σε κάποιο μαγαζί έξω να αγοράσω την izmirimkart (εισιτήριο). Προθυμοποιήθηκε όμως να περάσω με το δικό του εισιτήριο. Όταν έκανα κίνηση να του δώσω το αντίτιμο δεν το δεχόταν με τίποτα γιατί ήμουν επισκέπτης από Ελλάδα. Πραγματικά ευγενέστατος και με πολύ καλά αγγλικά. Πιάσαμε την κουβέντα στο μετρό, όπου με ρώτησε για προορισμούς στην Ελλάδα, συζητήσαμε για σπουδές και δουλειά και μου έδωσε κάποιες συμβουλές για αξιοθέατα στην πόλη. Γενικά όταν του είπα ότι είμαι Έλληνας έδειξε συμπάθεια και φιλική διάθεση, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι νεότερες γενιές οφείλουμε να πάψουμε να συντηρούμε έχθρες και προκαταλήψεις του παρελθόντος. Μετά από αυτή την ευχάριστη συνάντηση κατέβηκα στη σταση Ucyol. Περπάτημα για κανένα δεκάλεπτο και βρέθηκα στο ασανσέρ που κατασκευάστηκε για να διευκολύνει την κάθοδο στην παραλία. Προτίμησα να κατέβω με τα πόδια για να δω την θέα από ψηλά. Τα σκαλοπάτια ήταν ατελείωτα και η κλίση του εδάφους πολύ απότομη. Μετά την κοπιαστική κάθοδο βρέθηκα στην τεράστια παραλία. Περιμετρικά της παραλίας υπάρχει πεζόδρομος, ποδηλατόδρομος και μπόλικο πράσινο. Μετά από 15λεπτο περπάτημα παράλληλα στην παραλία βρέθηκα στην πλατεία Konak που θεωρείται από τα πιο τουριστικά σημεία της Σμύρνης. Εκεί βρίσκονται ο πύργος της Σμύρνης και το Konak τζαμί. Έφυγα από την παραλία και κατευθύνθηκα προς το παζάρι Kemeralti. Πρόκειται για μια τεράστια υπαίθρια αγορά που μπορείς να βρεις ότι τραβάει η όρεξη σου. Επειδή επικρατεί συνωστισμός θέλει να είσαι σε εγρήγορση για πορτοφολάδες. Σχετικά κοντά είναι και η αρχαία αγορά που δυστυχώς ήταν κλειστή για συντήρηση. Έβγαλα κάποιες φωτογραφίες από έξω. Περιπλανήθηκα λίγο στη γύρω περιοχή όπου και σταμάτησα για φαγητό σε ένα πωλητή του δρόμου. Με 10 λίρες (ούτε 2 ευρώ δηλαδή) έφαγα tavuk doner σε αραβική πίτα συνοδευόμενο από αριάνι (ξινόγαλο). Νοστιμότατο το street food. Κατέβηκα πάλι στην παραλία κατευθυνόμενος προς το Kordon, ένα σημείο δίπλα στην παραλία με πολύ πράσινο και μαγαζιά εκατέρωθεν. Περιττό να σας πω πόσο μου θύμισε Σαλόνικα εξαρχής το όλο σκηνικό. Στη συνέχεια πήρα το καραβάκι για να βρεθώ στην απέναντι πλευρά στην περιοχή Bostanli. Περπάτησα πάλι παραλιακά για 30 λεπτά και βρέθηκα στη Καρσιγιάκα. Εκεί είχε ένα πεζόδρομο με μαγαζιά που θύμιζε πάρα πολύ την Ερμού. Δοκίμασα και τον ξακουστό μπακλαβά με φιστίκι σε ένα από τα πιο γνωστά μαγαζιά της Σμύρνης το Agam Baklava. Τον συνόδεψα με μερακλήδικο τούρκικο καφέ. Από τις πιο ωραίες γαστρονομικές εμπειρίες που είχα στο ταξίδι μου και εννοείται πήρα προμήθειες και για Ελλάδα. Μετά από τόσο ποδαρόδρομο πήρα αποκαμωμένος τον δρόμο της επιστροφής. Η Σμύρνη είναι πολύ ενδιαφέρουσα πόλη τόσο λόγω αξιοθέατων, όσο και λόγω του ανοιχτόμυαλου κόσμου και σίγουρα θα επιστρέψω κάποια στιγμή για να αποκτήσω πιο σφαιρική εικόνα για την πόλη.
  14. Τέταρτη ημέρα και επόμενος προορισμός ήταν το Seferhisar και το Sigacik. Για ακόμα μια μέρα πήρα τον γνωστό πλέον δρόμο για Σμύρνη. Αυτή τη φορά έφτασα στις παρυφές της Σμύρνης όπου και πήρα την έξοδο για Seferhisar. Ο δρόμος μετά την έξοδο για Iskele είναι αυτοκινητόδρομος με πυκνή κίνηση. Παίρνοντας την έξοδο για Seferhisar ακολουθούσε ένας πολυσύχναστος κυκλικός κόμβος. Θέλουν τεράστια προσοχή γιατί πρακτικά δεν τηρείται η προτεραιότητα αλλά περνάς περισσότερο με συνεννόηση. Αν πας με τη λογική έχω προτεραιότητα θα τρακάρεις. Στο δρόμο για το Seferhisar συνάντησα πολλά χωριουδάκια εκατέρωθεν του κεντρικού δρόμου σε κάποια από τα οποία έκανα μια βόλτα. Πραγματικά μου θύμισαν τα χωριά στη γενέτειρα μου την Καρδίτσα. Ήταν πολύ οικείες εικόνες για μένα. Άφιξη στο Seferhisar, μια πόλη 45000 με αρκετό πράσινο, θορυβώδη αγορά και μποτιλιάρισμα όπως όλες οι τούρκικες πόλεις που συνάντησα ως τώρα. Αφού διένυσα λίγα χιλιόμετρα προς τα δυτικά βρέθηκα στο παραλιακό χωριό του Sigacik, Στην παραλία του χωριού υπάρχουν 3-4 καφέ και συνεχίζοντας στον ίδιο δρόμο φτάνεις στο παλιό κομμάτι της πόλης που βρισκόταν το κάστρο στο παρελθόν. Το Sigacik αποδείχθηκε διαμαντάκι και αξίζει σίγουρα μια παράκαμψη από όσους βρεθούν στην περιοχή. Επόμενη στάση η αρχαία πόλη της Teos. Η διαδρομή άξιζε τον κόπο λόγω θέας, αλλά ο αρχαιολογικός χώρος ήταν απογοητευτικός. Τα αρχαία ευρήματα είναι άτακτα τοποθετημένα όπως ξεθάφτηκαν. Πρακτικά αν δεν είσαι αρχαιολόγος δεν αξίζει να την επισκεφτείς. Μετά από μια μέρα γεμάτη από χιλιόμετρα πήρα το δρόμο της επιστροφής κόβοντας δρόμο μέσω Bademler για να βγω πιο γρήγορα στο δρόμο Τσεσμέ-Σμύρνη. Επέστρεψα κατά τις 5 το απόγευμα με ελαφρά συμπτώματα ηλίασης, όποτε έφαγα κάτι πρόχειρο και ταβλιάστηκα. https://goo.gl/maps/GCZ737t5Z76zJU1b7
  15. Επόμενη στάση η πόλη της Βουρλά, μια πόλη 50000 κατοίκων. Όπως όλες οι πόλεις της Τουρκίας το πράσινο στοιχείο ήταν έντονο. Ένα ακόμη σημείο που χρήζει μνείας είναι οι πολύ μεγάλοι δρόμοι σε σχέση με το μέγεθος των πόλεων. Σαν πόλη είχε μπόλικη φασαρία και κίνηση. Πάρκαρα σε κεντρικό σημείο και περπάτησα λίγο στην αγορά. Οι ρυθμοί των Τούρκων μοιάζουν αρκετά με τους δικούς μας. Τσαμπουκάδες και βιασύνη στο τιμόνι αλλά τα καφέ και τα φαγάδικα γεμάτα. Όταν πήγα να ξεπαρκάρω ένας Τούρκος ντελιβεράς ενδιαφέρθηκε για το πόσο ικανοποιημένος είμαι με το sprinter. Φάνηκε μάλλον απογοητευμένος όταν του έδειξα ότι η βελόνα στο κοντέρ φτάνει μέχρι τα 100 Το πρόγραμμα είχε επιστροφή, ξεκούραση και απογευματινή βόλτα στη μαρίνα του Τσεσμέ. Έκατσα για φαγητό σε ένα από τα κοντινά εστιατόρια που σέρβιρε τούρκικη κουζίνα. Παρήγγειλα ένα πιάτο με κεφτέδες, κασέρι, σάλτσα ντομάτας και πιπεριές. Όσο και αν τα υλικά ήταν υποσχόμενα, το γευστικό αποτέλεσμα ήταν μέτριο. Ίσως και να ευθυνόταν το τουριστικό σημείο. Το κιουνεφέ που πήρα ως επιδόρπιο ήταν απίστευτο και έσωσε την παρτίδα. https://goo.gl/maps/PxVY9K8hijMo97rS8
×
×
  • Create New...