Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 07/08/2016 in all areas

  1. 25 points
    ...η λύση είναι μία, πάμε Παναγία..! Παναγία Προυσιώτισσα συγκεκριμένα. Χρειαζόμουν λοιπόν που λέτε μια δροσιστική βολτίτσα. Που να πάω όμως; Μου είχε προτείνει ο @billy84 μια ωραία διαδρομή, στην Πελοπόννησο, ψηνόμουν και για Αθανάσιο Διάκο-Παύλιανη αλλά και για Προυσό. Η ώρα περνούσε.. 9μιση ξεκίνησα προς Βοιωτία σκεφτόμενος βλέποντας και κάνοντας. Πρώτη στάση στη Χαιρώνεια με το λιοντάρι της Συνεχίζω προς Λαμία και αποφασίζω να πάω Προυσό. Όσο ανεβαίνω σε υψόμετρο τόσο καλύτερα, σκέφτομαι. Μικρή στάση Λαμία για ένα γρήγορο καφέ και τυρόπιτα και συνεχίζω προς Καρπενήσι. Φτάνω Τυμφρηστό. Πέρα της ωραίας διαδρομής αρχίζει και έχει μια δροσιά άλλο πράμα. Πριν και μετά το χωριό υπήρχαν στοιβαγμένα κομμένα δέντρα, ήδη ετοιμάζονται όταν όλη η Ελλάδα λιώνει στις παραλίες. Προχωράω προχωράω και φτάνω εδώ.. Ω ρε γμτ που να πάω τώρα. Δεξιά πάει Καρπενήσι από την παλιά εθνική γράφει, αριστερά Καρπενήσι από μία σύραγγα. Από παλιά θα συνεχίσει μέσα από το βουνό σε φιδίσια διαδρομή...Από δεξιά; Ακολούθησα το bike τελικά που κάποιος είχε γράψει. Αν μη τι άλλο μπήκε στο κόπο να κουβαλήσει σπρέι να το γράψει. Βγήκα στη σύραγγα Παύλου Μπακογιάννη (φωτό από το internet), μήκους 1400μέτρων. Ρε σεις μέσα στο τουνελάκι έχει πολύ ωραία δρουσούλα... Σε κάποιο παράλληλο σύμπαν ακόμα ακούγεται στη σύραγγα η μελωδία της δίμπουκης lazer που προσέφερα απλόχερα ενοχλώντας ίσως λίγο τους κουτάκηδες που προσπέρασα. Βγαίνω σε τέτοια φάση πάλι \ Συνεχίζω προς Μικρό και Μεγάλο Χωριό. Και τσουπ έφτασα εδώ. Και Προυσό.. Αφού προσκύνησα συνέχισα νότια προς Θέρμο. Έχει μεσημεριάσει όμως πλέον και πεινάω σα λύκος. Τι καλά λίγο πιο κάτω.. Προχωράω σιγά σιγά μιας και βάρυνα ολίγον τι. Φτάνω Θέρμο και μετά από λίγο τσουπ θάλασσα. Χμμμ μα τόσο παγκόσμιος είμαι πια, που βρήκα τόσο γρήγορα; Και σαν πολύ ήρεμη θάλασσα να είναι αυτή.. Ασε που προχωράω και την έχω στ'αριστερά μου. Πηγαίνοντας προς Ναύπακτο η θάλασσα έπρεπε να είναι στα δεξιά μου. Ω ρε γμτ κοίτα να δεις που πάλι χάθηκα.... Κλασσικά δηλαδή...!Δεν είναι θάλασσα η Τριχωνίδα είναι. Και κοίτα να δεις που πέρασα τα ''παλιοχώρια'' με τη βομβαρδισμένη άσφαλτο και κοντεύω Αγρίνιο. ΦΑΚ. ΦΑΚ. Τι να κάνω τώρα. Να συνεχίσω προς Αγρίνιο; Βλέπω και πινακίδες για Αστακό που πρέπει να κωλολέει. Και πως θα γυρίσω; Από Μεσολόγγι και Πάτρα; Περνάει και η ώρα... YOLO; Σκατούλες, αναστροφή και πίσω. ΦΑΑΑΑΑΑΚ. Από τους βομβαρδισμένους πάλι δρόμους. Έχω και καινούργια ρουλεμάν τιμονιού..! Μέχρι το χωριό Παράβολα είχα φτάσει. 40 χαμμένα χιλιόμετρα στο κωλόδρομο πήγαινε-έλα για Θέρμο πάλι. Δε μασάω όμως...πετάει το Versys. Ο δρόμος έχει αρχίσει πάλι και γίνεται γαμάτος. Τώρα δε σταματάω με τίποτα που να με πληρώναμε. Μόνο για νερό. Περνάω και τη γέφυρα Μπάνια και έφτασα Ναύπακτο. Πολύ όμορφη η παραλία όμως είναι για άλλη μέρα. Η ώρα πήγε 6 και, χρειάζομαι μόνο κάτι δροσιστικό και φεύγω. Κατεβάζω λοιπόν το κεφάλι. Έχω ακόμα πόσα χιλιόμετρα για πίσω... Εύκολα χιλιόμετρα όμως. Στάση μόνο για να ξεπιαστώ λοιπόν. Η ώρα κοντεύει 7, η θερμοκρασία έχει κατέβει σε ανεκτά επίπεδα και ρολάρω δίπλα στη θάλασσα, η αύρα της οποίας με δροσίζει. Περνάω τις παραλίες τη μία μετά την άλλη. Πρώτη φορά ανεβαίνω από Ιτέα για Δεσφίνα-Δίστομο. Όσες φορές έχω περάσει έχω κάνει την κατάβαση μόνο και συνέχιζα από αλλού. Άλλο φρούτο... Τσακ μπαμ έφτασα Δίστομο. Αρχισε να νυχτώνει και εγώ είμαι στην παλιά από Θήβα προς Ελευσίνα. Κοντεύω... Φωτογραφία από το αυγουστιάτικο φεγγάρι δε θα σας βάλω κι ας είμαι ρομαντικούλης. Η διαδρομή ήταν 700χλμ στο περίπου στον ακόλουθο χάρτη. Υ.Γ. Μην κάνει κανένας αστείο και κάνει παράθεση τα πάντα όλα και φορτώνει μέχρι αύριο.
  2. 19 points
    Η αναμετάδοση θα ξεκινήσει με ένα υπέροχο άρθρο της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ που θα σας δώσει να καταλάβετε που πήγαμε και τι είναι αυτά που θέλαμε να δούμε και φυσικά γυρίσαμε ζωντανά.Κεντρική Πίνδος: Το πέρασμα του ΜπάρουΕτοιμαστείτε για... ανελέητο κλωθογύρισμα. Ο δρόμος κουλουριάζεται σαν φίδι μέσα σε φαράγγια, πυκνόφυτα δάση και απόκρημνες πλαγιές. Με αφετηρία την Καλαμπάκα, η περιπέτεια ξεκινά από τα χωριά του Ασπροπόταμου και κορυφώνεται στον αυχένα του Μπάρου, σ’ ένα από τα λιγοστά προσβάσιμα ορεινά «περάσματα» από τη Θεσσαλία στην Hπειρο, από τα βλαχοχώρια των Τρικάλων στα χωριά των Τζουμέρκων.Mέσα στην καρδιά της Πίνδου, σε σημείο όπου η πολύκορφη Κακαρδίτσα σμίγει με το βουνό Περιστέρι, βρίσκεται ένα από τα πλέον δύσβατα περάσματα της Πίνδου γνωστό για τις τρομερές χιονοθύελλες που ξεσπούν απροειδοποίητα ακόμη και την άνοιξη.Η ορεινή διάβαση του Μπάρου ήταν γνωστή εδώ και αιώνες στα καραβάνια των κυρατζήδων (αγωγιατών) που μετέφεραν ανθρώπους και εμπορεύματα στα δυσπρόσιτα χωριά, αλλά και στους τσελιγκάδες της Πίνδου που κάθε άνοιξη ανέβαζαν τα κοπάδια τους από τα χειμαδιά της Θεσσαλίας, ψηλά στα αλπικά λιβάδια για να βοσκήσουν ελευθέρα όλο το καλοκαίρι.Τότε ήταν μια εποχή που τα κορφοβούνια της Κεντρικής Πίνδου και οι κοινότητες που ρίζωναν στις πλαγιές της, έσφυζαν από ζωή. Με την πάροδο του χρόνου, αλλά κυρίως μετά τον Εμφύλιο πόλεμο ο τόπος άδειασε... Αργότερα ανοίχθηκαν δρόμοι που συνέδεσαν τα Τζουμερκοχώρια με την Αρτα και τα Γιάννενα, τα χωριά του Ασπρου με τα Τρίκαλα και την Καλαμπάκα.Μέσα στις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν το ορεινό πέρασμα του Μπάρου πέρασε σε αχρηστία και λησμονήθηκε.Το χωριό Χαλίκι είναι το βορειότερο από τα χωριά του Ασπροπόταμου.Το καλοκαίρι κάποιοι κάτοχοι τετρακίνητων οχημάτων αποφάσιζαν να αναζητήσουν την περιπέτεια διασχίζοντας τον τρισάθλιο χωματόδρομο που τολμούσε να σκαρφαλώσει σε μεγάλα υψόμετρα συνδέοντας την Ανθούσα και το Χαλίκι (Θεσσαλία) με τους Καλαρρύτες και το Ματσούκι (Ηπειρος). Μέσα σε αυτούς και ο γράφων που πολλές φορές αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω ηττημένος από τις λάσπες, τις κατολισθήσεις ή τις ξεχασμένες χιονούρες που ακόμη και τον Ιούνη επέμεναν να καταλαμβάνουν το οριακά στενό οδόστρωμα, εκεί ψηλά στη ράχη του Καταρραχιά σε υψόμετρο 1.800 και βάλε?Σήμερα ο δρόμος αυτός έχει ασφαλτοστρωθεί (μόλις τον περασμένο Νοέμβρη ολοκληρώθηκε η κατασκευή και του τελευταίου χωμάτινου τμήματος). Ετσι αν ο καιρός είναι ήπιος και έχει περάσει το εκχιονιστικό μηχάνημα της Νομαρχίας μπορείς την άνοιξη ακόμη και με συμβατικό αυτοκίνητο να πιεις τον καφέ σου στην όμορφη πλατεία της Ανθούσας και το μεσημεράκι να φας στις γραφικές ταβέρνες των Καλαρρυτών απολαμβάνοντας τη διαδρομή και τα σπάνιας ομορφιάς τοπία!Ας βάλουμε όμως τα πράγματα σε μια ταξιδιωτική σειρά ώστε να προσανατολιστούμε γεωγραφικά, να συμφιλιωθούμε με το πολύπλοκο ορεινό ανάγλυφο της Κεντρικής Πίνδου και τις αποστάσεις. Το χωριό Ανθούσα των Τρικάλων απέχει 70 χιλιόμετρα από την Καλαμπάκα και βρίσκεται στην άνω λεκάνη απορροής του Αχελώου, γνωστού εδώ στα ορεινά και σαν Ασπροπόταμου η Ασπρου.Ο δρόμος αποκαλύπτει τις ορεινές του διαθέσεις από τα πρώτα χιλιόμετρα. Οι στροφές κάνουν την εμφάνισή τους αμέσως μετά την Καλαμπάκα και συνεχίζονται βασανιστικά αμείωτες σε όλη τη διάρκεια της προτεινόμενης διαδρομής. Προσπερνάμε τα χωριά Καστανιά, Αμάραντος, τη δασική τοποθεσία Κουκουφλί με τα πηγαία νερά όπου λειτουργεί από το 1973 ο πεστροφογεννητικός σταθμός Ασπροποτάμου και κατηφορίζουμε για τη θέση Τρία Ποτάμια.Εδώ συναντιούνται ο κύριος κορμός του Αχελώου που έρχεται από τον Βορρά και τα δυο ορεινά ρέματα Σκληνιασώτικο και Χαλικιώτικο. Στα Τρία Ποτάμια ο δρόμος διακλαδίζεται. Το αριστερό παρακλάδι οδηγεί στα κοντινά και γι’ αυτό εύκολα επισκέψιμα χωριά Πολυθέα, Αγία Παρασκευή, Μηλιά, αλλά και στο Περτούλι.Δεξιά, ο επίσης ασφάλτινος δρόμος κατευθύνεται προς Βορρά σε πορεία στο σύνολό της παράλληλη με την κοίτη του Αχελώου. Το τέλος αυτής της διαδρομής θα μας φέρει στο χωριό Ανθούσα αλλά και στο χωριό Χαλίκι που είναι το τελευταίο και πιο βόρειο από τα βλάχικα χωριά του Ασπροπόταμου.ΑνθούσαΠνιγμένη στις οξιές και στο χρυσάφιΗ Ανθούσα είναι χαρακτηρισμένη παραδοσιακός οικισμός και από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται για ένα οποιοδήποτε χωριό.Η Βλαχολεπενίτσα ή Λεπενίτσα (το παλιό όνομα της Ανθούσας) δεν είναι απλά ένας ακόμα ορεινός οικισμός. Να φανταστεί κανείς πως εδώ ψηλά στην Πίνδο, πριν ακόμη έρθουν οι δρόμοι, είχε φτάσει το ηλεκτρικό ρεύμα! Ηδη από το 1952, οι εφευρετικοί κάτοικοι εκμεταλλεύτηκαν τα άφθονα νερά των χειμάρρων της περιοχής, δίνοντας ενέργεια σε μικρές υδρογεννήτριες. Παλαιότερα το χωριό ήταν γνωστό για τους επιδέξιους χρυσοχόους του, μα και για τους σκληροτράχηλους τσελιγκάδες του.Τώρα πια για τουλάχιστον 8 μήνες τον χρόνο, η ορεινή αυτή κοινότητα ερημώνει και οι κάτοικοι μετακινούνται με τα κοπάδια τους στα χειμαδιά της Θεσσαλίας (κυρίως γύρω από τα Φάρσαλα). Στην είσοδο της Ανθούσας μας υποδέχεται το μικρό μα χαριτωμένο πέτρινο γεφύρι και μετά μια υπέροχη πλακόστρωτη πλατεία με τους παλιούς καφενέδες που το καλοκαίρι εκτελούν χρέη ψησταριάς. Στο κέντρο της πλατείας εντύπωση προκαλεί η ιδιαίτερης αισθητικής λιθόκτιστη βρύση. Δίπλα βρίσκεται η εκκλησία των Αγ. Πάντων με το περίτεχνο σκαλιστό τέμπλο του 1786, ενώ άξια προσοχής είναι η εκκλησία της Αγ. Παρασκευής (1730).Στην απέναντι από την πλατεία γειτονιά ξεχωρίζει η μεγάλη λιθόδμητη οικία του Παπαστεργίου (κτίσμα του 1877), που έχει ανακηρυχθεί μνημείο της νεότερης ιστορίας.Εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς και σπάνιας οικολογικής αξίας είναι το πυκνόφυτο δάσος οξιάς που αγκαλιάζει από παντού τα χωριά.Από την Ανθούσα υπάρχουν πολλές δασικές διαδρομές που θα ενθουσιάσουν τους πεζοπόρους αλλά και τους κατόχους τετρακίνητων οχημάτων. Ενδεικτικά αναφέρουμε την πιο βατή αλλά και δημοφιλή που συνδέει την Ανθούσα με το χωριό Στεφάνι. Το σύνολο της πορείας πραγματοποιείται μέσα στο δάσος οξιάς. Σε αρκετά σημεία υπάρχουν χώροι αναψυχής και πηγές με τρεχούμενο νερό.Μόλις 5,5 χιλιόμετρα πιο μακριά από την Ανθούσα συναντάμε το βλαχοχώρι Χαλίκι που είναι το βορειότερο από τα χωριά του Ασπροπόταμου. Ο οικισμός βρίσκεται αμφιθεατρικά σκαρφαλωμένος σε γυμνή από βλάστηση πλαγιά του βουνού Περιστέρι, σε ύψος 1.150 μ. σε σημείο στο οποίο εντοπίζεται από αρκετούς η αρχαία Χαλκίδα.Στον δρόμο από Ανθούσα για το Χαλίκι θα προτείνουμε να πραγματοποιήσετε τουλάχιστον δύο στάσεις. Η πρώτη είναι στη διασταύρωση της Ανθούσας όπου και συναντάμε την παλιά εκκλησία της Παναγιάς της Γαλακτοτροφούσας (1799), σημείο συνάντησης των κτηνοτρόφων, εξ ου και τ’ όνομά της, ενώ κάτω στο ποτάμι στέκει ακόμη όρθιο το δίτοξο γεφύρι του Μίχου (1799). Φτάνοντας στο Χαλίκι θα δούμε το έρημο σήμερα μοναστήρι του Προφ. Ηλία που κατά την παράδοση έκτισαν οι Χαλικιώτες μοναχοί, αδελφοί Μαυρογιώργη το 1835.Στο κέντρο του χωριού ξεχωρίζει η μεγαλόπρεπη εκκλησία της Αγ. Παρασκευής, ενώ από τα πιο εντυπωσιακά κτίσματα είναι τα πέτρινα σπίτια του Δρόσου, του Δημάκη και του Ζιώζια. Λίγο ψηλότερα και δυτικά, στη θέση Βερλίγκα, αναβλύζουν οι κυριότερες πηγές του Αχελώου. Από το Χαλίκι ακολουθώντας πλέον ασφάλτινο οδόστρωμα μπορείτε να περάσετε προς την πλευρά του Μετσόβου και το χωριό Ανήλιο (25 χλμ.). Πριν όμως ξεκινήσετε ενημερωθείτε από τον ξενώνα αν η διαδρομή ολοκληρώνεται καθώς ο δρόμος ανεβαίνει σε μεγάλο υψόμετρο (1.650) ψηλά στον αυχένα της Ρόνας και υποφέρει από κατολισθήσεις.Η φύση σε κίνδυνοΣτα αρχέγονα δάση της Κακαρδίτσας, του Λάκμου (Περιστέρι), της Ρόνας ζουν όλα τα μεγάλα θηλαστικά των βουνών της Βαλκανικής Χερσονήσου όπως η καφετιά αρκούδα (Ursus arctos), ο λύκος (Canis lupus), το ελάφι (Cervus elaphus), τα ζαρκάδι (Capreolus capreolus), το αγριογούρουνο (Sus scrofa), η βίδρα (Lutra lutra) που πλέον έχουν εξαφανιστεί εδώ και χρόνια από τους ορεινούς βιοτόπους της Ευρώπης.Η περιοχή αυτή της Κεντρικής Πίνδου που θεωρείται από τις ομορφότερες της χώρας δυστυχώς απειλείται από τις όλο και αυξανόμενες ανθρώπινες παρεμβάσεις που κατατεμαχίζουν και αλλοιώνουν τα αλπικά υψίπεδα.Τρανταχτό παράδειγμα η απαράδεκτη διάνοιξη δασικού δρόμου από το Χαλίκι προς την Βερλίγκα όπου βρίσκονται οι πηγές του Αχελώου. Εντονο παραμένει το πρόβλημα της ρύπανσης από παράνομες χωματερές, η ανεξέλεγκτη αμοληψία από τις όχθες των ποταμών και φυσικά το εντατικό κυνήγι. Παράλληλα η λαθραλιεία με δίχτυα, χημικά ή ακόμη και ηλεκτρικό ρεύμα (!) σχεδόν έχει εξαφανίσει την πέστροφα Ασπροπόταμου (Salmo farioides) που ήδη καταγράφεται στο Κόκκινο Βιβλίο των απειλουμένων ειδών. Αν βρεθείτε σε ταβέρνες της περιοχής όπου ο καταστηματάρχης ισχυρίζεται ότι σερβίρει άγρια πέστροφα Ασπροπόταμου θα συμβάλετε στην προστασία του μοναδικού αυτού ψαριού αν τον επιπλήξετε για την επιλογή του, καθώς το ψάρεμα της άγριας πέστροφας επιτρέπεται μόνο με ερασιτεχνικά εργαλεία και ποτέ για εμπορικούς σκοπούς.Η ανάβαση προς τους ΚαλαρρύτεςΣτη διασταύρωση της Ανθούσας προς Χαλίκι στο ύψος του μοναστηριού της Παναγίας Γαλακτοτροφούσας θα συναντήσουμε τον νέο ασφαλτοστρωμένο δρόμο που τραβά με κατεύθυνση δυτική προς Ηπειρο (υπάρχει ταμπέλα για Καλαρρύτες). Η πορεία στην αρχή ξεδιπλώνεται μέσα σε όμορφο δάσος από θεόρατα έλατα. Στο βάθος της χαράδρας κυλά τα αφρισμένα νερά του το ρέμα του Νέγκρη (παραπόταμος του Αχελώου).Η ανάβαση έντονη και διαρκής μας φέρνει σε όλο και μεγαλύτερα υψόμετρα, ενώ σιγά σιγά μας αποκαλύπτεται το πολύπλοκο ορεινό σύμπλεγμα της Κεντρικής Πίνδου σε όλο του το μεγαλείο.Μετά τη βρύση Βάικα, στην τοποθεσία Γούπι, το τοπίο σιγά σιγά ξεγυμνώνεται. Το υψόμετρο όλο και μεγαλώνει. Βράχια, γκρεμοί και δεκάδες ανεμοδαρμένες κορφές που ξεπερνούν τα 2.000 μέτρα ύψος εμφανίζονται μπροστά μας μετά κάθε στροφή. Δώδεκα χιλιόμετρα επίπονης ανάβασης και φτάνουμε στη θέση Μπάρος (μέγιστο υψόμετρο 1.900). Εδώ βρίσκονταν μέχρι το 1912 τα ελληνοτουρκικά σύνορα.Η ορεινή διάβαση του Μπάρου ήταν ένα από τα τρία ορεινά περάσματα της Κεντρικής Πίνδου που χρησιμοποιούσαν το καλοκαίρι για να μεταφέρουν τα καραβάνια τους οι αγωγιάτες. Τα άλλα δύο είναι η γνωστή διάβαση της Κατάρας κοντά στο Μέτσοβο και νοτιότερα η διάβαση που συνέδεε την Ελάτη Τρικάλων με τη Μεσοχώρα και το Βουλγαρέλι Αρτας.Στον αυχένα του Μπάρου αφήνουμε πλέον πίσω τη Θεσσαλία και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε προς την πλευρά της Ηπείρου.Στα 13 χιλιόμετρα από τη διασταύρωση της Ανθούσας ο δρόμος διχάζεται. Το ένα παρακλάδι με πορεία νότια διατρέχει τον γυμνό διάσελο Τζούμα Πλαστάρι και κατεβαίνει προς την πλευρά των Τζουμέρκων για να καταλήξει μετά 10 χιλιόμετρα στο χωριό Ματσούκι Ιωαννίνων. Από Ματσούκι αν θέλετε συνεχίζετε εύκολα πια για Πράμαντα και Αραχθο. Πίσω στον αυχένα του Μπάρου ο ασφάλτινος δρόμος τραβά δυτικά τη γεμάτη στροφές κατηφορική του πορεία, περνά από τη θέση Βρύση Νικούλτσα και καταλήγει στην είσοδο των Καλαρρυτών (11 χλμ.).Το χωριό θεωρείται δίκαια ένα από τα ομορφότερα της Κεντρικής Πίνδου (και της Ελλάδας εδώ που τα λέμε) και διαθέτει υποδομή για φαγητό και διαμονή. Από εδώ θα επισκεφθείτε τη χαράδρα του Καλαρρύτικου ποταμού από όπου περνά το μονοπάτι που οδηγεί στο Συρράκο (2 χλμ.) και φυσικά συνεχίζοντας τον ασφάλτινο δρόμο προς Πράμαντα θα πραγματοποιήσετε μια στάση στη μονή Κηπίνας.Για να είστε σίγουροι ότι η προτεινομένη διαδρομή από Ανθούσα για Καλαρρύτες είναι ανοιχτή θα πρέπει να επικοινωνήσετε πιο πριν είτε με στους Καλαρρύτες και το καφενείο του κυρίου Ναπολέοντα (26590 61518), είτε με το Χαλίκι και την ταβέρνα του Χρήστου «La Verliga» (24320 87274).Fast infoΜατσούκι, Μονή ΒύλιζαΛίγο έξω από το χωριό Ματσούκι σ’ ένα σχετικά ομαλό αντέρεισμα της χαράδρας του Ματσουκιώτικου ρέματος βρίσκεται η Μονή Βύλιζας (κτίσμα του 11ου αι. που ανακαινίσθηκε το 1783), αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Η επωνυμία Βύλιζα προέρχεται από τη βλάχικη ντοπιολαλιά και έχει ρίζες στη λατινική λέξη vigilo (=φυλάττω, εποπτεύω) καθώς πράγματι, η θέση στην οποία βρίσκεται το μοναστήρι μοιάζει να «φυλάει», να «εποπτεύει» τις διαβάσεις των Τζουμέρκων και της Κακαρδίτσας. Στη δυτική άκρη του Ματσουκιού ξεκινά το αναπαλαιωμένο καλντερίμι που οδηγεί στο μοναστήρι (1.500 μ.)Οι καταρράκτες του ΜατσουκιούΑπό Ματσούκι ακολουθώντας τον δρόμο για Πράμαντα, δεξιά σας θα έχετε τη χαράδρα του Σταφιλά ή Ματσουκιώτικου ρέματος όπου γκρεμίζουν από αρκετό ύψος τα νερά τους πολλοί καταρράκτες.ΠΗΓΗ ΚΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ.Μετά τα παραπάνω ξέρετε τι θα δείτε στη συνέχεια και βέβαια αν και το κεντρικό θέμα είναι το πέρασμα του ΜΠΑΡΟΥ υπάρχει ΚΑΙ η μετάβαση που δεν έμεινε ανεκμετάλλευτη από ομορφιά ούτε για ένα εκατοστό αλλά και η επιστροφή ομοίως....προετοιμαστείτε λοιπόν για το τι ομορφιά θα δείτε....... Τρίτη 21 Ιουνίου 2016 :Αυτό το βράδυ του ξημερώματος Δευτέρας προς Τρίτη ως συνήθως δεν πέρναγε....αγρύπνια, άλλος ποστάριζε στις 04.10, άλλος χαζολόγαγε στο χαζοκούτι μετρώντας ώρες, άλλος κλωθογύριζε στο κρεββάτι, γενικά οι ώρες δεν περνούσαν αλλά επιτέλους κάποια στιγμή έφτασε η ώρα θέλοντας και μη οπότε 06.20 κατεβαίνω με το μπογαλάκι μου κάτω να φορτώσω....ξαφνικά ακούω ΜΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠ κόρνα.... ω ρε μπινελίκια λέω που θα τρώει κάποιος... Και ποιος είναι ?Ο Ακούλης που προσπαθεί να στρίψει στο πάρκιν φορτωμένος με τανκμπάγκια και όλα τα συναφή.... Χαιρετιόμαστε, φορτώνω με συνοπτικές διαδικασίες και φτάνουμε πρώτοι πρώτοι πριν καν ανοίξουν στα Mac Donalds πούχαμε ραντεβού : Δεν περνάει λίγη ώρα, να και ο έτερος άγρυπνος, ο Γιώργης : Δεν περνάει λίγη ώρα ακόμα νάσου και ο Λεφτ με τον Γούντυ : Αφού συμπληρώθηκε η παρεούλα, μετά από ολιγόλεπτη συζήτηση όπου απερρίφθει με συνοπτικότατες διαδικασίες και ψήφους 3 έναντι 1 η εθνική, τραβήξαμε για Θήβα - Μπράλο όπου σταματήσαμε στο συνηθισμένο μας μέρος στο Χάνι για καφέ όπου μεταξύ άλλων έγιναν και μαθήματα τραβήγματος φωτό αφού τους ξυπνήσαμε φωνάζοντας ΚΑΦΕΕΕΕΕΕΕ...... :Κάποιοι τρώνε κουλουράκι ευγενική χορηγία του Άκη που ξύπνησε και τους φούρνους και τρώνε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ και φαίνεται...... :Γελάνε και τα αυτάκια του Άκη και αυτό φαίνεται :Από κει και πέρα συνεχίζουμε για Λαμία, ανεβαίνουμε τον Δομοκούλη όπου το ευχαριστιόμαστε δεόντως ορισμένοι αλήηηητες παλιάνθρωποι κλπ κλπ, κατεβαίνουμε στον κάμπο και η ζέστη αρχίζει να βαράει στην κεφάλα.Στην Καρδίτσα καθόμαστε λίγο πίνουμε κανά τόνο νερό, βρέχουμε κεφάλια κλπ και συνεχίζουμε ζωηρά για Πύλη Τρικάλων.Εκεί στην Πύλη υπάρχει ένα υπέροχο τοξωτό πλίνθινο γεφύρι που άλλες φορές είχαμε περάσει αέρα πατέρα και ούτε φωτό ούτε τίποτα αλλά τούτη τη φορά είμασταν αποφασισμένοι να μην ξεφύγει τίποτα οπότε ιδού το γεφύρι του : Τελικά αυτοί οι NCίδες είναι μεγάααααααλες κουφάλες λέμε..... :Συνεχίζεται.... Στη συνέχεια σειρά είχανε οι καταρράκτες Παλαιοκαρυάς και το εκεί Γεφύρι επίσης πανέμορφα.Μετά από μικρή εντουράδα φτάνουμε, αποθέτουμε τα πάντα όλα και η δροσιά - ομορφιά δεν περιγράφεται, παρά μόνο με τις εικόνες που θα ακολουθήσουν.Απολαύστε : Με την ευκαιρία της υπέροχης δροσιάς φάγαμε και το μεσημεριανό μας με την ευγενική χορηγία του Άκη σαντουιτσάκι και τον ευχαριστώ γιαυτό αφού εγώ δεν είχα πάρει τίποτα ως συνήθως μιας και το να κάτσω να φτιάξω τέτοια δεν παίζει. Και το σχετικό βίντεο από τα δύο παραπάνω πανέμορφα μέρη με καλή αρχή από τον Άκη : Σειρά τώρα έχει το πανέμορφο Περτούλι, Νεραϊδοχώρι κλπ κλπ μέσα στο έλατο και τη δροσιά και επειδή είμαστε καλοπερασάκηδες χτυπάμε και τα κεφεδάκια μας βλέποντας γύρω μας να βολτάρουν αναβάτες με πανέμορφα άλογα σε μια απίστευτη ησυχία και ομορφιά που οι φωτό δυστυχώς δεν μπορούν να περιγράψουν.Το βίντεο όμως ναι.Αυτό είναι μέχρι το καφεδάκι : Μετά το καφεδάκι συνεχίζουμε και βλέπουμε ξανά ομορφιές που είχαμε ξαναδεί μεν αλλά που δεν βαριόμαστε να ξαναδούμε : Και όλη η διαδρομή μέχρι τον Άγιο Νικόλαο Ασφάκας Ασπροποτάμου : Σειρά τώρα έχουν τα Δολιανά Ασπροποτάμου και ο μοναδικός Ναός του Τιμίου Σταυρού με τους 13 τρούλους.Και δύο λογάκια για αυτόν : Στο χωριό Δολιανά υπάρχει ένας ιδιαίτερος ναός του Τιμίου Σταυρού που θεμελιώθηκε πιθανότατα το 1770. Ηταν Μοναστήρι που ανήκε στη Μονή Αγίου Στεφάνου των Μετεώρων. Όμως στη διάρκεια της κατοχής οι Γερμανοί έκαψαν όλα τα κτίσματα, τους ξενώνες και τους Ναούς και σώθηκε μόνο ο Ναός αυτός που σήμερα αναστηλώνεται και γίνονται εργασίες στον περιβάλλοντα χώρο. Η ιδιαιτερότητά του είναι ότι έχει 13 τρούλους που συμβολίζουν τον Χριστό και τους 12 Αποστόλους. Παρόμοιος Ναός υπάρχει μόνο στην Κύπρο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες του φύλακα του Ναού διαθέτει επίσης και κρύπτη στην οποία ανεβαίνει κανείς με μια μυστική σκάλα που ίσως λειτουργούσε και σαν κρυφό σχολειό για τα παιδιά των γύρω χωριών.Βρίσκεται μεταξύ Δολιανών και Κρανιάς στην καρδιά της Νότιας Πίνδου. Απέχει από την Καλαμπάκα 50 χιλιόμετρα και το συνδέει με τον κεντρικό δρόμο ένας χωματόδρομος 500 μέτρων. Είναι χτισμένο σε μια ράχη σε υψόμετρο 1.150 μέτρα. Δεν είναι όμως ορατό από τον κεντρικό δρόμο γιατί πραγματικά το κρύβει ένα δάσος από πανύψηλα έλατα.Πρέπει να χτίστηκε τον 17ο αιώνα αλλά επειδή δεν υπάρχουν πηγές πληροφοριών είναι άγνωστη η ακριβής χρονολογία. Κάηκε χωρίς να καταστραφεί εντελώς από τους Γερμανούς το φθινόπωρο του 1943 (ίσως για αντίποινα για την εκτέλεση εκεί 80 Γερμανών αιχμαλώτων). Το μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού πριν καεί είχε μοναχούς. Τώρα είναι έρημο. Γιορτάζει στις 14 Σεπτεμβρίου και κάθε χρόνο παρευρίσκεται και χοροστατεί στη Θεία λειτουργία ο Μητροπολίτης μας. Γιορτάζει επίσης και στις 15 Αυγούστου. Να αναφέρω εδώ ότι με εράνους και δωρεές των κατοίκων της Κρανιάς περισσότερο έγιναν κάποια έργα αναστηλώσεως και συντήρησης με την εποπτεία βέβαια του Υπουργείου Πολιτισμού. Μένουν όμως και άλλα να γίνουν. Βλέποντάς το απέξω πραγματικά σε εντυπωσιάζει. Είναι κτισμένο με πέτρα και σκεπασμένο με πλάκες και είναι ρυθμού Βασιλικής μετά τρούλων. Εκείνο που το κάνει μοναδικό είναι οι πολλοί Τρούλοι. Σίγουρα εδώ γίνεται ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΤΡΟΥΛΩΝ. Ο κεντρικός τρούλος μάλιστα (τελευταία έγινε η ανακαίνιση του) είναι διπλός (διώροφος) κάτι σπάνιο νομίζω. δεν θα αποκαλύψω πόσοι είναι για να έχει ενδιαφέρον το μέτρημά τους. Πάντως ο αριθμός είναι διψήφιος. Στην πλευρά της κυρίας εισόδου που είναι νότια υπάρχουν σκαλιστές – γλυπτές πέτρες με μορφές των : Αγίου Γεωργίου , Δημητρίου , Κωνσταντίνου – Ελένης, Αγγέλων κ.λ.π.Εντυπωσιακή είναι και η δουλεμένη με μεράκι μονοκόμματη πέτρα που περιβάλλει την Βόρεια ξύλινη πόρτα με το μεγάλο κλειδί. Αντίθετα η δυτική καινούργια πόρτα περιβάλλεται από κομματιαστές πέτρες. Διαφορά τεχνιτών – μαστόρων ; Και οι δύο είσοδοι είναι μικροί και πρέπει να σκύψει όποιος θέλει να εισέλθει. Ευλαβικό προσκύνημα ; Το εσωτερικό είναι λίγο σκοτεινό και το λιγοστό φως μπαίνει από τα μικρά παραθυράκια των τρούλων. Ρεύμα δεν υπάρχει. Η στέγη στηρίζεται σε σειρές από κολώνες φτιαγμένες από πέτρες πελεκητές στρογγυλές τοποθετημένες η μία πάνω στην άλλη. Τα τόξα και οι αψίδες που σχηματίζονται στις ενώσεις των κολώνων στην κορυφή καθώς και οι θόλοι, το κάνουν εντυπωσιακό. Έχει γίνει μεγάλη χρήση ελαφρόπετρας (πωρόλιθου) για μείωση του βάρους. Μεταξύ οροφής και σκεπής υπάρχουν μεγάλα κενά κρύπτες. Εντύπωση προκαλούν επίσης και οι μικρές και μεγάλες κόγχες. Σε διάφορα σημεία στους τοίχους είναι κτισμένα πήλινα αγγεία με στόμια προς το εσωτερικό του ναού. Σκοπός τους ; Η καλή ακουστική. Το εσωτερικό είναι ασοβάτιστοΤο τέμπλο σκαλιστό αλλά καινούργιο γιατί το παλαιό κάηκε, όπως και οι εικόνες. Πίσω από την Αγία Τράπεζα υπάρχουν πέτρινα καθίσματα (σύνθρονο) όπως αυτά στην εκκλησία της Παναγίας στην Καλαμπάκα (λιγότερα όμως). Στην νότια πλευρά υπήρχε κρυφή σκάλα που οδηγούσε πάνω στις κρύπτες. Πρόσφατα έγιναν η σκάλα και ο θόλος. Στους χρόνους της σκλαβιάς λειτουργούσε εκεί κρυφό σχολειό.Ας τον δούμε : Η διαδρομή από Περτούλι προς Δολιανά : Αφού λοιπόν είδαμε και αυτήν την πανέμορφη εκκλησιά και ο άνθρωπος που τη φροντίζει με μεράκι μας είπε και τις παραπάνω κουβέντες που σας μετέφερα, σειρά είχε ο τελικός προορισμός της ημέρας όπου θα διανυκτερεύαμε.Φτάσαμε λοιπόν στο Χωριό Χαλίκι πούχει 7 μόνιμους κατοίκους τον χειμώνα αλλά το καλοκαίρι σφίζει από ζωή μιας και ανεβαίνουν τα πρόβατα επάνω και οι τσελιγκάδες με τις οικογένειές τους.H διαδρομή ΔΟΛΙΑΝΑ - ΧΑΛΙΚΙ : Χαλίκι λοιπόν : Βγάζουμε τις αρματωσιές, αλλάζουμε και περπατάμε στην πλατειούλα την πανέμορφη του χωριού όπου χτυπάμε ένα ωραιότατο φαγητό και κάμποσα μπυρόνια : Αφού φάγαμε και ήπιαμε καμπόσο, γυρνώντας απολαύσαμε ένα υπέροχο θέαμα με άπειρες πυγολαμπίδες και απο το μπαλκονάκι το ολόγιεμο φεγγάρι που ανέτειλε : Έτσι κάπως τελειώνει η πανέμορφη πρώτη μέρα και παραδιδόμαστε κατά τις 00.30 στην αγκαλιά του Μορφέα.... Συνεχίζεται....
  3. 8 points
    Ηθελα να αλλαξω λάστιχα και επρεπε να τελειωσω τα παλιά. Την πηγα μια ορεινη Ναυπακτια
  4. 7 points
    Τετάρτη 22 Ιουνίου 2016 :Επιτέλους ξημέρωσε η δεύτερη μέρα και ήρθε η ώρα για το κυρίως δρομολόγιο που ήρθαμε να περάσουμε.Ως συνήθως ξυπνάμε με το πρώτο φως, εγώ και ο Γιώργης και αρχίζουν οι φωνές - μπουνιές στους τοίχους κλπ για να ξυπνήσουν και τα άλλα δύο κοιμόμενα πουλάκια. Τελικά θέλουν δεν θέλουν ξυπνάνε.... Ετοιμάζεται το πρώτο φραπεδάκι ατάκα και επιτόπου : Αράζουμε και απολαμβάνουμε την Ανατολή : Τρώμε ένα ομολογουμένως χορταστικότατο, γερό πρωινό και φορτώνουμε τα ζωντανά μας αφού τα καθαρίζουμε από την φουλ πρωινή υγρασία που στάζανε :Καβαλάμε και αποχαιρετούμε το γραφικότατο ΧΑΛΙΚΙ, ο δρόμος μας περιμένει....Το πέρασμα του ΜΠΑΡΟΥ : Από το Χαλίκι μέσα από τα έλατα προχωράμε για το πάσο του Μπάρου και ναι έχουμε και εμείς πάσα στην πανέμορφη Πατρίδα μας, ας δούμε αυτά πρώτα που κακώς δεν τα ξέρει ο κόσμος και μετά ας δούμε και τα έξω.Η διαδρομή από Χαλίκι προς το πέρασμα του Μπάρου σε βίντεο (ένα από τα καλύτερα σε αρχέγονο δάσος ελάτων....δεν υπάρχουν λόγια μόνο εικόνα και μουσική) : Οι φωτό θα μιλήσουν μόνες τους για το τι είδαμε και τα βίντεο που θα προστεθούν αργότερα ένα μέρος του τι ζήσαμε ιδιαίτερα στην κατάβαση που ο αέρας ήτανε....κάτσε καλύτερα όχι καλά... .Αλλά λόγια τέλος, ας μιλήσουν οι εικόνες : Ανάβαση : Πλέον αρχίζουμε και πατάμε στα 2 Χλμ υψόμετρο και στο ψηλότερο σημείο, ο αέρας ήδη έχει αρχίσει αλλά εμείς αυτό ήρθαμε να δούμε και οι φωτό πάνε σύννεφο, με πέτρες στις τσέπες ο Λεφτ.... :Το βίντεο προς την κορυφή επίσης ένα από τα καλύτερα, απολαύστε : Δεν ξέρω γιατί ο Γούγλυς τις μικραίνει μη με κράξετε δεν φταίω...Αν υπάρχει και κάποια ασυνέχεια συμπαθάτε με αλλά το υλικό είναι πολύ και δεν παντρεύεται εύκολα... Σε αυτό το σημείο ας δούμε λίγο τον ΧΑΡΤΗ για να καταλάβουμε που βρισκόμαστε και που πάμε.Εδώ φαίνονται λίγα στο μάτι τα 71,3 χλμ αλλά όταν τα διαβείς μπορείς να συμπεράνεις ότι μιάζουν με χαλαρά τουλάχιστον 600 λόγο του βαθμού δυσκολίας που θα φανεί στα βίντεο όσο είναι δυνατόν που θα συμπληρωθούν όπως γίνεται όταν είναι έτοιμα σε κάθε ένα ποστ, ανάλογα με το που βρισκόμαστε.Αρχίζει η κατάβαση από το πέρασμα του ΜΠΑΡΟΥ και πλέον πατάμε από Θεσσαλία στην Ήπειρο.Κατευθυνόμαστε προς το Χωριό Ματσούκι.Η διαδρομή της καταβάσεως από το πέρασμα του Μπάρου προς το Χωριό Ματσούκι αποτυπωμένη στα δύο επόμενα βίντεο : Ο αέρας είναι φοβερός, σε σημεία ίσα που ισορροπούμε πάνω στα μηχανάκια και η ταχύτητα είναι ελάχιστη.Παρόλα αυτά οι εικόνες και η εμπειρία είναι το κάτι άλλο και αφού εγκαταλείπουμε το αλπικό τοπίο ξαναμπαίνουμε στο πράσινο.Ήδη διακρίνεται το χωριό όπου θα σταματήσουμε για ξεκούραση και καφεδάκι 'Αμα τολμάς άνοιξε ζελατίνα από τον αέραΦτάνουμε στο χωριό και ώρα για καφέ αλλά και να ειδοποιήσουμε ότι είμαστε καλά να μην ανησυχεί ο άμαχος πληθυσμός γιατί βαράει κιόλας άμα λάχει και άμα την επιστροφή. Φυσικά με αξιόπιστα τηλέφωνα για νάμαστε σίγουροι Δίπλα ο Γιώργης μελετά τον χάρτη και εμείς ...καλαμπούρι του θανατά..... Αφού τραβάμε φωτό του υπέροχου γύρω τοπίου Βγάζουμε και την παρέα να θυμόμαστε το πέρασμά μας από κείθε Κατεύθυνση πλέον για το χωριό ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ .Είμαστε στα Τζουμέρκα πια.Η διαδρομή ΜΑΤΣΟΥΚΙ - ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ αποτυπώνεται στα δύο παρακάτω βίντεο : Όπως σε όλη την Ελλάδα το Μηχανικό του ΕΣ έχει στήσει στα πλέον δύσβατα σημεία γέφυρες Μπέλευ που συνδέουν τα μικροχώρια μεταξύ τους. Δυστυχώς η πρόοδος ξεχνά την επαρχία και δη τα απομονωμένα χωριουδάκια αφού για τους ιθύνοντες δυστυχώς Ελλάδα είναι μόνο η Αθήνα και τα μέρη που αυτοί νομίζουν..... Παρόλα αυτά όμως η ομορφιά είναι ομορφιά και δεν κρύβεταιΆφιξη στους Η γύρω περιοχή του σημείου στάσεως Πίνουμε και μπόλικο δροσερό νεράκιΚαι άμα λάχει την πέφτουμε και λιγάκι Σειρά έχει το ΣΥΡΡΑΚΟ.Ζόρικη διαδρομή και αυτή αλλά η ομορφιά πανταχού παρούσα.Το βίντεο της διαδρομής : Δεν εννοώ τα μοτοσακά βρε, απλά αυτή είναι η σειρά των φωτό.... Η ομορφιά είναι αυτή, αμέσως να παρεξηγήσετε.. Και άφιξη Αφού είδαμε το ωραιότατο ΣΥΡΡΑΚΟ είχε κλείσει η μέρα και πλέον μέσω ΑΥΤΗΣ της διαδρομής φυσικά σφικτότατη από στροφή, πάμε για ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΟΥΣ όπου είχε κλείσει ο Λεφτ ξενοδοχείο.Το σχετικό βίντεο της διαδρομής : Ο Λεφτ ήδη ήταν εκεί μιας και είχε δει το Συρράκο και πήγαμε μόνο οι 3 που δεν τόχαμε δει.Φτάνουμε στο ξενοδοχείο και βρίσκουμε τον Λεφτ.Εκεί και ενώ θέλουμε να φουλάρουμε, επενεργεί ο Μέρφυ και ο Γιώργος δεν βρίσκει το κινητό του που περιέχει πολύτιμα στοιχεία... Ξαναφεύγει μόνος του ο έρμος και ξαναπάει πίσω μέσω στροφής της αρκούδας αλλά ευτυχώς ειδοποιεί με το δικό μου τηλέφωνο που τούδωσα να έχει κάτι μαζί του ότι το βρήκε.Επιστρέφει λοιπον και όλα καλά, παλιομέρφυ τον ήπιες δεν μας χαλάς ρε....φουλάρισμα αύριο ζαμάν φου...Ο Λεφτ είχε ρωτήσει τον εκεί υπάλληλο που τούδειξε τα δωμάτια που είναι η πλατεία και τούπε ότι είναι δέκα λεπτά περπάτημα, έχει λίγο ανήφορο στην επιστροφή αλλά νταξ....Ο Λεφτ επιμένει να πάμε με τα μηχανάκια, εμείς είχαμε λιπάνει αλυσίδες και δεν θέλαμε αλλά θέλαμε να περπατήσουμε και λίγο και τελικά πάμε με τα πόδια.Ε ρε μια κατηφόρα .......... Ο Λεφτ μου τάσουρε κανονικότατα λέμε και είχε δίκιο.... Τέλος πάντων μας σώνει ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου που είναι ιδιοκτήτης και της ταβέρνας που φάγαμε και μας είπε ότι μετά θα μας πάει αυτός με το βανάκι...ΟΥΦ τη γλυτώσαμε αλλιώς φαγωμένοι από κει θα παθαίναμε κανά καρδιακό δεν υπήρχε περίπτωση, άλλη φορά μοτοσακό και Άγιος ο Θεούλης. Πάμε στην πλατεία λοιπόν και ωραία πράματα.Για δείτε Η θέα του αυχένα της Πίνδου Αφού την τηλώσαμε μας γύρισε το βανάκι στο ξενοδοχείο αλλά σιγά μην κοιμηθούμε πριν τις 12.00.... Αφού λοιπόν ρίξαμε το γέλιο της αρκούδας (ευτυχώς στο ξενοδοχείο είμαστε μόνο εμείς γιατί αλλιώς θα υπέφερε κόσμος λέμε...) ήρθε η ώρα να πέσουμε ξεροί γιατί την επόμενη μέρα θάχαμε πάλι εκμετάλλευση μέχρι του τελευταίου χιλιοστού της διαδρομής της επιστροφής.Έτσι λοιπόν τελείωσε η δεύτερη μέρα....
  5. 7 points
    Ήρθαν και οι μανετες από Κίνα, μπήκαν εύκολα χωρίς κόπο. Για τα λεφτά τους είναι μια χαρά και οπτικά με φτιάχνουν πολύ Να γράψω εδώ ότι η αριστερή μανετα στο ρελαντί συντονιζε, πλέον μια χαρά. Ελπίζω αργότερα να κάνω καμιά βόλτα γιατί μου λείπει και ας έχει και αυτόν τον αέρα που είναι σπαστικός.
  6. 5 points
    Να κάνω και εγώ εδώ τη μόστρα μου με τη τσιριμπίμ τσιριμπόμ που τσίμπησα προσφάτως, να ζουλέψετε, να γουστάρετε, να έχω και εγώ ένα μπελά να γράφω τα κατορθώματά της. Λοιπόν όπως πολλοί εμάθατε, απέλυσα το CCM και η αντικαταστάτρια είναι μαντάμ μαυριδερή και ξηγημένη με καταγωγή απο τας ασίας. Τη λενε Χορνέτ (όπως τη λέει ένας φίλος) και είναι ομορφούλα με δυναμικό χαρακτήρ. Αρέσκεται στις πενιές τις μόρτικες, που όταν πέσουν, ξεκινάει τους χορούς της, ιδιαίτερα απο τις 8k στροφαί ανα λεπτό και άνω. Η μανταμίτσα που λέτε είναι αλαφρά περπατημένη, aka 23.500km , χωρίς να έχει κουραστεί απο τον προηγούμενο οργανοπαίχτη. Με τις περιποιήσεις της, στην ώρα τους, με δικό της χώρο να αναπαύεται, δίχως να κρυώνει ή να βρέχεται.
  7. 5 points
    Αράχτε να σας τα διηγηθώ στα ίσα. Η κοπελίτσα εκτός απο τα λίγα χιλιόμετρά της, έχει ενημερωμένο βιβλίο σέρβις και φοράει καινούργιο πατούμενο, φρέσκο που σπαρταράει ακόμα. Σε περίπτωση που κάπου σκοντάψει, έχει τα μανιτάρια της και για να να ακούμε τη φωνάρα της, καθότι 4κ και μελωδικιά έβαλε ένα όμορφο τελικό που δεν το βλέπουμε και τόσο συχνα. Νικολή πρέπει να λένε αυτόν που το έφτιαξε διότι το πρόσωπο έβαλε απάνω στο τελικό το όνομά του. Nikko racing. Μαζί κουβαλά και ένα μπόγο με τα απολύτως απαραίτητα το δηλαδής ένα μαύρο βρακί για το ντεπόζιτό της που γράφει απάνω μπάγστερ και μια μάσκα ομορφιάς που τη βάνει απάνω όταν πάει για ταξίδι. Κοντεύει η ώρα για το σέρβις της, πολλά θα τα κάνω μόνος μου και μερικά θα τα αναλάβει συνεργείο, καθαρό, όμορφο και τακτοποιημένο. Υπάρχουν στη λίστα και μερικά εξτρά που θέλω να της κάμω δώρο, έτσι για να την κακομαθαίνω, αλλά για την ώρα θα μείνουμε στα προκαταρκτικά.
  8. 5 points
    Δεν το σχολίασε κανείς βλέπω.... ας κάνω λοιπόν την δοκιμή... .......σαμπό.....?! Είχαμε τα tdm με σαγιονάρα, τώρα έχουμε και τα lc4 με σαμπό?
  9. 4 points
    Λοιπον, μετα τον τελευταιο ελεγχο που εκανα εβγαλα τα εξης συμπερασματα. Το προβλημα ηταν οντως ο αισθητηρας του γκαζιου TPS. Αυτό προέκυψε απο: 1) Αυτοδιάγνωση με το λαμπάκι του check engine που αναβοσβηνε με την εξης ακουλουθια, αν την χρειαστει καποιος: 5 φορες αργες, 4 γρηγορες (εννοειται για το συγκεκριμενο μοντελο) 2) Μετρησεις με πολυμετρο, που εβγαλε εντελως λαθος βολτ τοσο σε ανοιχτο οσο και σε κλειστο γκαζι 3) Οταν αποσυνδεσα τον TPS, το λαμπακι ηταν αναμμενο και η μηχανη δουλευε σχεδον φυσιολογικα, με closed loop χαρτογραφηση Γενικα, απο οτι καταλαβα ο εγκεφαλος διαβαζε την ενδειξη του tps που ελεγε οτι το γκαζι ηταν τερμα ανοιχτο (εδειχνε 4,9 βολτ στο τερμα ανοιχτο ενω επρεπε να δειχνει 3,7 αλλα οκ) και ετσι ψεκαζε μειγμα για τερμα γκαζι. Το γκαζι ομως ηταν κλειστο, αρα και η παροχη αερα ελαχιστη οποτε ειχα πολυ πλουσιο μειγμα. Αυτο το πλουσιο μειγμα επνιγε το μηχανακι και δεν το αφηνε να δουλεψει σωστα στο ρελαντι η στο υπολοιπο τραβηγμα του γκαζιου, ενω οταν οντως ειχα τερμα γκαζι δεν υπηρχε θεμα, επειδη υπηρχε η σωστη ποσοτητα αερα. Εν τελη, αυριο θα παρω καινουργιο TPS, θα το ρυθμισω σωστα και ελπιζω να μην εχω θεμα! Ευχαριστω ολους για την βοηθεια
  10. 4 points
    Α καλά, ευχαριστώ, καλημέρα σύντροχε ! Με 250 πάω 2 χιλιάρικα χλμ βόλτα θα σιδερώσω τον σιδερένιο πωπό μου καλύτερα....
  11. 3 points
    Να πας να παραλαβεις το μηχανακι σου Ειμαι περιεργος να δω τι θα σου πουν οταν καταλαβουν οτι λειπει
  12. 3 points
    ΜΑΛΑΚΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΨΩ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΠΡΟΙΚΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΜΩ ΕΔΙΚΟ ΜΟΥ
  13. 3 points
    Μου την έπεσε σκύλος, και άρχισε να τρώει την μηχανή, φτηνά την γλίτωσα !
  14. 2 points
    και τα 2 ειναι πολυ καλα! το cbr ειναι ποιο δυνατο με καλυτερα φρενα και στησιμο και το cbf πολυ οικονομικο με τεραστια αυτονομια και αξιοπιστια(οχι οτι το cbr δεν ειναι αξιοπιστο) τωρα ποιο απο τα 2 που θα ρωτησεις? (αν πας για καινουριο) το cbf εχει παει στα 2600 και το cbr το εχουνε πολυ 3000 προσφορα! με αυτες τις τιμες ΣΙΓΟΥΡΑ το cbr αξιζει να δωσεις 400 ευρω παραπανω απο το cbf και να το παρεις! πριν κανα χρονο που το cbf ειχε 2400 περιπου και το cbr 3560 θα σου ελεγα καλο το cbr αλλα και 1000 ευρω παραπανω τσουζει αλλα τωρα CBR 125
  15. 2 points
    θα συμφωνήσω....και επαυξάνω καθώς υπάρχουν διάφορά ελληνικά μαγαζιά που κάνουν από καλή εως άριστη δουλεια στις σέλες με από ένα τρίτο εως και μιση τιμή της ισπανικής, όπως γνωρίζεις!!
  16. 2 points
    Ολλανδικά παραδοσιακά ξύλινα παπούτσια ή Dr Scholl's, που έχουμε και εδω
  17. 2 points
  18. 2 points
  19. 2 points
  20. 1 point
    Καλησπέρα στην ομάδα! Είμαι ο Κώστας από την Κέρκυρα, 38 ετών. Νέος κάτοχος μιας -μεταχειρισμένης- Honda Varadero XL125V (125cc). Με τα 'θεματάκια' της, αλλά ελπίζω με τις συμβουλές τες, να τα επιλύσω))
  21. 1 point
    Εγώ πάλι επειδή είμαι τσογλάνι, να ρωτήσω, γιατί αφού λες ότι ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ πως έχει ανοιχτεί παρόμοιο θέμα, ξαναανοίγεις ένα ίδιο θέμα;
  22. 1 point
    οφφ τοπικ ζω για τη στιγμη που θα γραφει ο τιτλος του θεματος cr125
  23. 1 point
    Κάτι τέτοια βλέπω και το επόμενο μηχανάκι μου θα έχει ABS, CBS, DCT, ESR, Antiwheelie, TC, EPS και USSR.
  24. 1 point
    αποκλειεται σε ολη την αθηνα να μην βρεις το cbr το καινουριο μοντελο με 3000! παρε σβαρνα ολη την αθηνα και καπου θα το βρεις
  25. 1 point
    http://www.car.gr/classifieds/bikes/view/7723441/ http://www.car.gr/classifieds/bikes/view/7239537/ http://www.car.gr/classifieds/bikes/view/8380887/
  26. 1 point
    μπράβο σου! έχω πάει 2 φορές όταν είχα δίτροχο... με το καλό και η επόμενη! ααα να χαίρεσαι και το μηχανάκι σου
  27. 1 point
  28. 1 point
    10w40 ημισυνθετικο
  29. 1 point
  30. 1 point
  31. 1 point
  32. 1 point
    Ωραιος!! Και εγω πηγα Ηρακλειο-Ιεραπετρα με μερικες παρακαμψεις και νομιζα οτι εκανα βολτουλα, τρομαρα μου! Αυτες ειναι βολτες!! Πανεμορφα!!
  33. 1 point
    Μπραβο ωραια βολτα και ωραιες φωτο!Και απο παλια ολη η βολτα σουπερ ανελεητο στροφιλικι!Την επομενη να κανεις το περασμα απο Δομνιστα-Κρικελο-Λιμνη Ευηνου και να βγεις παλι Ναυπακτο.Αξιζει το ιδιο ισως και περισσοτερο αλλα ειναι δυσκολοτερη διαδρομη!
  34. 1 point
    Τα γράφεις και ωραία ρε κοπελι. .... Καλά χιλιόμετρα με το νέο σου αμόρε λοιπόν
  35. 1 point
    Λοίπον βγήκε και η νεκροψία, 13.88 στο ρελαντι περι τις 1250 στροφές και είναι εκεί σταθερό όσο και να γκαζώσω, μόνο μετά το άναμα λόγο της κατανάλωσης τις μίζας πέφτουμε στο 12,8 και σε μισό λεπτό περίπου είμαστε 13.88 σταθερά στο ρελαντί για χαβαλέ..ανάβοντας και τα μεγάλα φώτα ρελαντί πέφτουμε 13,5..θα πέφταμε λίγο ακόμη ίσως διότι έχω ξένων στη μεσαία σκάλα..αλλά και με 50 στροφές επιπλέων ανεβαίνει στα 13.88.. Η γεννήτρια στο ρελαντί δίνει 17-20 στις 5000 γύρω στα 60+ και όσο γκαζώνω ανεβάζει και άλλο 80-90 στις 7.000 στροφές.. Ωμική αντίσταση με τον κινητήρα ζεστό 0,8Ω. Κατάσταση/υγεία μπαταρίας μετά απο εξωτερική φόρτιση 13.20V, Χαίρομαι που ήμουν απο τους τυχερούς που διάβασα αυτό το ποστ συνεχίστε έτσι!!!!!!!!!!!! Το βούτηγμα όντως δεν μου το χρέωσαν τα παιδιά συν την κόλληση με την πρίζα τπου πάει στον ανορθωτή..οπότε πατσίσαμε το 15αρι για την αγορά του χαλκού :) Μένει να δούμε την διάρκεια που λογικά χωρίς κάποιον άλλο παράγοντα να επηρεάσει κάτι πχ καμένο ανορθωτή.. θα πρέπει να είναι πολύχρονη :) (μια παρατήρηση όταν μετράω εναλλασσόμενο στην πρίζα ενώ είναι κουμπωμένη με τον ανορθωτή δείχνει 12AC αλλά όταν γκαζώνω πάει 8..δεν ξέρω αν σημαίνει κάτι αυτό ή τι είδους μέτρηση είναι αυτή προφανώς λόγο παρεμβολής ανορθωτή έχουμε άλλη μέτρηση..)
  36. 1 point
    (Δεν ξέρω γιατί άφρισε το βερνίκι μάλλον απο το κακό του..) http://i1340.photobucket.com/albums/o737/fserafeim/2016_08_03_IMG_3823_zpsguzypvnp.jpg Για την χαλασμένη κατα τόπους μόνωση στους πόλους χρησημοποίησα τεφλόν ταινία και στους 18..βοήθησε και στο στρώσιμο των σπέιρων.. Εχτές τελειώσε η κοπιαστική διαδικασία τυλίγματος, σήμερα ήταν έτοιμο και το βούτηγμα στο βερνίκι 2 φορές, πλέον αναμένω 2 ώρες στεγνώσει η φλατνζόκολλα, για να βάλω μπρος να δούμε τι κάναμε... Ωμική αντίσταση έχουμε 0.3Ω σε κάθε φάση είτε απομονωμένη είτε σε συνδεσμολογία είτε το πηνίο ήταν εκτός κινητήρα είτε τοποθετημένο..ενημερωτικά όλα αυτά για CBR1000RR 2004-2007 "50" σπείρες το κάθε πηνίο το σύρμα απο 1.10 που είναι μαμά μπήκε 1.12 και χώρεσε χωρίς προβλήματα απλά θέλει καλά τεντώματα (και αυτό κάνει καλή γυμναστική στην πλάτη ) :) 19:30 θα αναφέρω μετρήσεις...
  37. 1 point
    Αλλαφή λάδια, παραφλού, πλύσιμο και λάδωμα αλυσίδας. Δεν οδηγείς CB οδηγείς βιλούδοοοοο
  38. 1 point
    Να φυγει απο το φορουμ...
  39. 1 point
    Γενικα στα παραλια της Αδριατικης ειχε απιστευτη προσφυση και χαραξη ΑΛΛΑ ο δρομος κατα το 80% ηταν κακοστρωμενος στο θεμα οτι υπηρχαν ΠΟΛΛΕΣ αναπηδησεις. Ισως με ενα on-off με μεγαλυτερες διαδρομες να μην ειχα θεμα, αλλα με το street ηταν ολιγον τι κουραστικο. Συγνωμη για το off-topic του thread.
  40. 1 point
    Το αλετρι του ποσες κεφαλες εχει; Ταβαει στο οργωμα; Τις πετρες τις "τρωει" ή κολλαει;
  41. 1 point
    Τελικά η μέρα μου εξελίχθηκε θαυμάσια. Η ώρα στο ρολόι κόντευε 13:50 και ενώ είχα σχεδόν πειστεί ότι μηχανή θα δω από Δευτέρα, να σου χτυπάει το τηλέφωνο. -Έλα τα χαρτιά σου και η πινακίδα είναι έτοιμα. (Προσπάθησε πολύ να τα βγάλει, σήμερα Παρασκευή το μηχανολογικό δε λειτουργεί για το κοινό.) -Σώπα ρε, περίμενέ με μη κλείσεις μαγαζί, βγάζω ασφάλεια και έρχομαι. Η γυναίκα μόλις είχε στρώσει τραπέζι και με την κόρη μου με περίμεναν να φάμε. Σου έφτιαξε τα χαρτιά μου λέει. Ναι λέω έφυγα να προλάβω. Να ευχαριστήσω τον ασφαλιστή μου Πέτρο Κ. τον οποίο πέτυχα πραγματικά την ώρα που κλείδωνε το ασφαλιστικό γραφείο, και με εξυπηρέτησε βγάζοντάς μου την ασφάλεια. Συνοψίζοντας: Η μηχανή κόστισε 10300 με το κλειδί στο χέρι. Ο Δημήτρης μου έκανε δώρο όλα τα χαρτιά (άδεια, πινακίδα, τέλη κυκλοφορίας, τέλη ταξινόμησης) καθώς επίσης κράνος Givi, μπουφάν, γάντια, κάλτσες, συναγερμό, κλειδαριά ασφαλείας. Επίσης κανονίζει να πάρω και το προστατευτικό ψυγείου της Yamaha σε προνομιακή τιμή, την οποία θα ξέρω σύντομα. Έκανα ήδη τα πρώτα 70 χλμ και παρότι είχα χρόνια να οδηγήσω μου φάνηκε πολύ εύκολη μοτοσυκλέτα. Ανυπομονώ να ξημερώσει να την πάρω να πάω στη δουλειά. Κλείνοντας το βαρετό ίσως μακροσκελές post, θέλω ξανά να ευχαριστήσω όλους εσάς, που παρότι δε με γνωρίζετε μου ευχηθήκατε.
  42. 1 point
    για παράδειγμα η φίλη μου οδηγάει ένα σκουτεράκι, το βλέπει πιο πολύ σαν εργαλείο που την εξυπηρετεί μεσα στην πόλη, δεν θα έλεγα ότι έχει την κουλτούρα της μηχανής, τουλάχιστον προς το παρόν. Δουλεύει όλη μέρα σαν τρελή και δεν προλαβαίνει να ξεκουραστεί. και φτάνει το σκ και θέλουμε να πάμε για ένα μπάνιο να χαλαρώσει να ξεκουραστεί λίγο. Το μέσο δεν πρέπει να γίνεται αυτοσκοπός. τι θέλεις πραγματικά?να πάς με τον άνθρωπο σου κάπου να περάσεις καλα. με όλη την κούραση που τραβάει σάββατο απόγευμα να την βάλω με το ζόρι να πάμε με την μηχανή μου ποιο το νόημα?αμαξάκι χαλαρά, μουσικούλα, να μπορούμε να πάρουμε και τον σκύλο μαζί και όλα οκ. θέλω βόλτα με την μηχανή?πέφτει σύρμα στα ρεμάλια κανονίζουμε και φεύγουμε. και όλοι ειναι χαρούμενοι. Αν απο την άλλη ζητήσει να πάμε κάπου με την μηχανή φυσικά και θα πώ ναι.
  43. 1 point
    ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ αυτό μου θύμησες!
  44. 1 point
    Με/για τη μηχανή μου δεν έκανα τίποτα αλλά είπα να κάνω το παλιό μου κράνος πιο ''προσωπικό'' Έχει πολλή δουλειά ακόμα, σκοπεύω να το γεμίσω όλο, να φτάσω το καραγκιοζιλίκι στο τέρμα, μείνετε συντονισμένοι Μακάρι να είχα πιο λεπτά μαρκαδοράκια... ή να ήξερα να ζωγραφίζω καλύτερα.
  45. 1 point
    Το πιο πιθανό, σου έχει χαλάσει ο ρυθμιστής πίεσης του injection ή το μπεκ το ίδιο και κατουράει του σκοτωμού βενζίνη. Πήγαινε σε εξουσιοδοτημένο να το κοιτάξουν με διαγνωστικά. Θα είχε μεγάλη διαφορά, αν πεις μοντέλο, και κάποιος αναγνώστης με το ίδιο, έχει πάθει κάτι παρόμοιο και ξέρει επί του συγκεκριμένου. Γενικά, η λύση ενός προβλήματος, ξεκινάει με την πλήρη συλλογή των σχετικών δεδομένων.
  46. 1 point
    νομιζω πως το κοκκινο ειναι αρκετα κοντα με το κοκκινο στο μηχανακι!!και εκατσε και τελεια στο κεφαλι μου!! δεν μου αρεσει μονο που εχει γυαλία αν και σε λιγο καιρο θα ,πει η φιμε!!
  47. 1 point
    Η Ολγα Μαυρομμάτη ποζάρει μαζί με ένα έργο της
  48. 1 point
    μια βολτα που τα ειχε ολα!!! ωραια παρεα,ωραια κουβεντα, ωραια στριφτερη διαδρομη, ωραια τοπια, θαλλασα, βουνο, επαρχιακο. εθνικη,καφε, φαι, τα παντα!!!!! αντε παιδια και στην επομενη πιο πολλοι!!! ελπιζω να σας αρεσε παιδια οσο και μενα!!
  49. 1 point
  50. 1 point
    Tην εχω ξαναβάλει αλλα ήταν άλλη εβδομάδα....(και άλλο χρώμα...) :p και η μονη που θα με κανει να τα φορεσω στην Hondaρα... δεν νοιωθω καλα....αμαρτησα....
×
×
  • Create New...