Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 13/06/2015 in all areas

  1. 23 points
    Πρωϊνό ξύπνημα μιας και είχαμε αρκετά χιλιόμετρα να διανύσουμε και θέλαμε να κατέβουμε από τα παράλια του Ιονίου πριν μπούμε στην Ελλάδα. Καλούτσικο το πρωϊνό του ξενοδοχείου χωρίς τπτ ιδιαίτερο. Check out χωρίς πολλά λόγια από τον χοντρούλη ρεσεψιονιστ του ξενοδοχείου και το κλειδί στην μίζα. Δεν θυμάμαι και πολλά από την διαδρομή εκείνου του πρωϊνού, μάλλον ψιλοαδιάφορη. Οι ομορφιές άλλωστε κρύβονται παρακάτω κοντά στο Φιέρ, στον Αυλώνα και στους Αγίους Σαράντα. Έχοντας ξεκινήσει νωρίς και έχοντας την άσχημη συνήθεια να θέλουμε να εξερευνήσουμε όσο περισσότερα μπορούμε σε ένα ταξίδι αποφασίζουμε να κατευθυνθούμε προς το DivJake. Στάση για τσιγάρο σε ένα κλειστό βενζινάδικο και μετά από λίγο ξανά το κλειδί στη μίζα. Γυρίζω το κλειδί και όπως ήταν αναμενόμενο η Άφρικα πήρε μπροστά. Γυρίζει και ο Αποστόλης το κλειδί (που πας ρε καραμήτρο) και το Cappo σιγή ιχθύος. Ωραία πράματα.... Τελική διάγνωση, ανορθωτής... Κόσμος περνούσε, κόσμος σταματούσε και όλοι ήθελαν να βοηθήσουν. Ένας πιτσιρικάς δε βρήκε σε χρόνο dt ένα κατσαβίδι και κόλλησε σα τσιμπούρι για να μας δώσει τις γνώσεις του. Είπα και πιο πάνω πως οι Αλβανοί είναι φιλικοί και ευγενικοί σε σημείο παρεξηγήσεως... Η μόνη λύση για να φύγουμε από το DivJake ήταν να αλλάζουμε τις μπαταρίες από το ένα μηχανάκι στο άλλο κάτι που μέχρι τα σύνορα πρέπει να κάναμε 3 ή 4 φορές. Φυσικά κάθε φορά δεν ξεχνούσα να υπενθυμίζω στον Αποστόλη τον Ιάπωνα σωτήρα του, χαχαχαχα. Πολύ όμορφο το υπόλοιπο κομμάτι της διαδρομής (ειδικά από το Φιερ και κάτω) Ωραίες παραθαλάσσιες διαδρομές και 1-2 όμορφα πάσα που μας ανεβάσαν ψηλά έχοντας στο δεξί μας χέρι τη θέα του Ιονίου πελάγους. Στους Αγίους Σαράντα η μεγάλη στάση της ημέρας. Μια όμορφη παραθαλάσσια πόλη χτισμένη αμφιθεατρικά, ήσυχη και καθαρή. Για 1 πίτσα, 1 καφέ και 1 αναψυκτικό πληρώσαμε 5 ευρώ. Με τα σύνορα πλέον να βρίσκονται πολύ κοντά ξεκινήσαμε για να καταφέρουμε να είμαστε σχετικά νωρίς στη βάση μας. Περίπου στις 19:00 βρισκόμασταν στα σύνορα από την πλευρά της Αλβανίας. Στάση δεξιά για να ετοιμάσουμε τα χαρτιά μας (ταυτότητες, πράσινες κάρτες). Το βλέμμα του Αποστόλη παγώνει..."Δεν μπορώ να βρω την ταυτότητα" μου λέει. "Τι λες ωρέ παλικάρι...ψάξε καλύτερα" του απαντώ. Για να μην τα πολυλογώ η ταυτότητα δεν υπήρχε πουθενά. Σε μια αναλαμπή της μνήμης του θυμάται πως όταν φεύγαμε από το ξενοδοχείο στο Δυράχιο ο χοντρούλης ρεσεψιονίστ του έβαλε σε ένα φάκελο την απόδειξη πληρωμής και την ταυτότητα (?). Ανοίγει τον φάκελο και μέσα υπήρχε μόνο η απόδειξη από το δωμάτιο. Η ταυτότητα βρισκόταν στην ρεσεψιον....Η ώρα είχε πάει 20:00 και η νύχτα είχε ήδη απλώσει το πέπλο της. Τηλεφώνημα στο ξενοδοχείο και μας επιβεβαιώνουν πως η ταυτότητα του Αποστόλη όντως βρίσκεται εκεί. Στο Δυράχιο...285 χιλιόμετρα μακριά... Οκ, ηρεμία, να σκεφτούμε τι εναλλακτικές έχουμε...Να περάσουμε από τα σύνορα χωρίς ταυτότητα αποκλείεται, να μας στείλουν μια φωτοτυπία με φαξ ώστε να περάσουμε και βλέπουμε, να μας τη στείλουν με ένα ταξί, να περιμένουμε να ξημερώσει και να πάμε να την πάρουμε, να γυρίσουμε και να την πάρουμε άμεσα. Βρίσκουμε ένα υπάλληλο και προσπαθούμε στα Αγγλικά να του δώσουμε να καταλάβει το πρόβλημά μας. Μας ακούει, μας λέει να περιμένουμε και μπαίνει μέσα στο γκισέ του. Η ώρα πέρναγε και απάντηση δεν μας έδινε στο αν μπορούσε να γίνει κάτι με το θέμα μας. Σαν να μην υπήρχαμε εκεί...Τον ενοχλούμε ξανά, μουρμουρίζει κάτι στα Αλβανικά και φωνάζει τον προιστάμενο. Λίγα μέτρα πιο μακριά μας και αφού ανταλλάξαν κάποιες κουβέντες παρατηρώ τον προϊστάμενο να κάνει την κίνηση του κεφαλιού του που σημαίνει άρνηση. "Την κάτσαμε" σκέφτομαι. Έρχεται ο υπάλληλος και μας λέει πως μόνο με ταυτότητα θα μπορούσαμε να περάσουμε... Ξεκινάω μόνος μου και αφού δείχνω την ταυτότητα μου και την πράσινη κάρτα περνάω στο Ελληνικό φυλάκιο. Βρίσκω τον προϊστάμενο και του λέω το πρόβλημά μας. "Μπλέξατε" μου λέει, "δεν υπάρχει περίπτωση να σας αφήσουν να περάσετε. Είσαστε και επιπλέον άτυχοι γιατί εδώ και 6 μήνες έχει έρθει καινούριο προσωπικό το οποίο δεν γνωρίζουμε. Αν ήταν οι παλιοί ίσως κάτι να μπορούσαμε να κάνουμε. "Αν του δώσουμε το κατιτίς, έχουμε ελπίδες?"τον ρωτάω. Ανασήκωσε τους ώμους του και επέστρεψε στον γκισέ του να συνεχίσει τη δουλειά του. Επιστροφή και πάλι στον Αποστόλη μήπως υπήρχε κάτι νεότερο. Τι θα μπορούσε να υπάρξει άλλωστε, η ταυτότητα εξακολουθούσε να βρίσκεται 285 χιλιόμετρα μακριά. Ούτε τα νέα από την πλευρά μου ήταν καλά οπότε έπρεπε να πάρουμε μια απόφαση άμεσα. Δευτέρα η επόμενη ημέρα και έπρεπε και οι δύο να είμαστε στις δουλειές μας. Το να δώσουμε χρήματα στον υπάλληλο ήταν κάτι που απορρίψαμε από την πρώτη στιγμή. Ένα σύγχρονο "Εξπρες του μεσονυκτίου" στην Αλβανία δεν θα ήταν και ότι καλύτερο. Το να μας στείλουν με φαξ την ταυτότητα και με αυτό το χαρτί να περάσουμε μας το απέρριψαν νωρίτερα. Το να μας τη στείλουν με ταξί είχε τα αρνητικά του. 120 ευρώ το κόστος + κάποιες ώρες η ταυτότητα στα χέρια κάποιου αγνώστου μέσα στην Αλβανία. Το να περιμένουμε να ξημερώσει και να πάμε να την πάρουμε ήταν η πιο λογική λύση. Έλα όμως που η λογική πολλές φορές δεν έχει θέση στα μυαλά μας.... "Θα πάω εγώ να την πάρω" λέω του Αποστόλη. "Με τίποτα" μου λέει, "κάποια άλλη λύση θα υπάρχει". Δεν υπήρχε όμως κάτι άλλο... Του είπα πως νιώθω ξεκούραστος και πως θα καταφέρω σε λίγες ώρες να είμαι πίσω με την ταυτότητά του. Η λύση να πάμε και με τις δύο μοτοσυκλέτες πίσω απορρίφθηκε από την αρχή λόγω πως τα χρήματα για τις βενζίνες ήταν περιορισμένα, αλλά και επιπλέον η μηχανή του Αποστόλη δεν μπορούσε να ταξιδέψει λόγω του προβλήματος του ανορθωτή. Αφού λοιπόν ξεφορτώσαμε από βαλίτσες την Αφρικάνα ήρθε η ώρα να ξεκινήσω. Η ώρα ήταν περίπου 21:00 και έπρεπε να διανύσω περίπου 250 χιλιόμετρα (μέσω Αργυρόκαστρου αυτή τη φορά) + άλλα 250 χιλιόμετρα της επιστροφής. Ο καθένας μας εκείνη την στιγμή είχε να αντιμετωπίσει τους δαίμονές του. Ο Αποστόλης μόνος στα σύνορα με μια μοτοσυκλέτα που λόγω ανορθωτή δεν γνώριζε αν θα πάρει μπροστά + τα πράγματά μου στιβαγμένα στην άκρη του δρόμου +τους περίεργους που περνούσαν από μπροστά του. Εγώ από την άλλη θα έπρεπε να διανύσω περίπου 500 χιλιόμετρα στην Αλβανία σε δρόμους που δεν γνώριζα... Γέμισα με βενζίνη το ντεπόζιτο σε ένα βενζινάδικο κοντά στα σύνορα και με την αγαπημένη μου μουσική στα αυτιά μου ξεκίνησα... Το μόνο θετικό που με παρηγορούσε ήταν πως ο συγκεκριμένος δρόμος σε ένα μεγάλο του μέρος ήταν καινούριος. Αν εξαιρέσω τη σήμανση που δεν υπήρχε μπορούσα να κινηθώ με ταχύτητα κοντά στα 100-120. Μέχρι το Αργυρόκαστρο όλα καλά, καμιά ανησυχία. Βγαίνοντας από το Αργυρόκαστρο σινιάλο στην μέση του δρόμου. Πλησιάζω, μπλόκο της αστυνομίας. Σταματώ, σίγουρα το θέαμα μιας μοτοσυκλέτας την νύχτα στους δρόμους της Αλβανίας περίεργο και για τους ίδιους τους αστυνομικούς, μου λένε κάτι στα Αλβανικά, τους ρωτάω αν μιλά κανείς Ελληνικά, έρχεται ένας αστυνομικός, του εξιστορώ την ιστορία, ελέγχει τα χαρτιά μου και φεύγω. Κοντά στο Τεπελένι πάλι στη μέση του δρόμου παρατηρώ από μακριά κάποια αυτοκίνητα να είναι σταματήματα. Κόβω ταχύτητα και πλησιάζω σιγά. Όταν άρχισα να διακρίνω τις ανθρώπινες φιγούρες παρατήρησα πως υπήρχαν 8-10 άνθρωποι έξω από 4 αυτοκίνητα και κάποιοι από αυτούς (νεαροί σε ηλικία) φώναζαν και έσπρωχνε ο ένας τον άλλον. Εκεί τα χρειάστηκα...Για καλή μου τύχη ο ένας μου έκανε νόημα να φύγω γρήγορά. Δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη, άνοιξα το γκάζι και εξαφανίστηκα. Για κάποια χιλιόμετρα δεν ξέρω με τι ταχύτητα οδηγούσα. Τους καθρέφτες μου γέμιζαν τα φώτα ενός αυτοκινήτου το οποίο ένιωθα πως με ακολουθεί μέχρι που έστριψε σε μια διασταύρωση... Έφτασα στο Δυράχιο κατά τις 12:30. Πήρα την ταυτότητα και ένα μπουκάλι νερό και αμέσως ξεκίνησα για την επιστροφή μου. GPS ή χάρτης δεν υπήρχε. Ήμουν σίγουρος πως θα θυμηθώ την επιστροφή ακολουθώντας και τις λιγοστές πινακίδες. Ο Αποστόλης κάθε μισή ώρα μου τηλεφωνούσε για να δει αν όλα είναι οκ. Ανεφοδιασμός λίγο έξω από το Δυράχιο και επιστροφή. Αυτή τη φορά χωρίς κάποιο απρόοπτο. Τουλάχιστον μέχρι να φτάσω στο Φιερ... Στο Φιέρ κάπου έχασα τον προσανατολισμό μου και αντί να ακολουθήσω τον καινούριο δρόμο που οδηγεί στο Τεπελένι μπήκα σε έναν παράδρομο. Για κάποια χιλιόμετρα ένιωθα πως πάω στην σωστή κατεύθυνση αλλά για κάποιο λόγο κάτι με έτρωγε πως δεν βρισκόμουν στον δρόμο από τον οποίο είχα ανέβει. Πήρα την απόφαση να συνεχίσω. Πήρα την λάθος απόφαση μιας και ο συγκεκριμένος δρόμος ναι μεν με οδηγούσε προς το Τεπελένι αλλά μέσα από τα πιο απίθανα ερημικά χωριά. Κάποια στιγμή θυμήθηκα πως στο κινητό κου υπάρχει η εφαρμογή Google Maps. Την ανοίγω χωρίς να μπορώ να συνδεθώ στο ίντερνετ. Ευτυχώς και για πολύ καλή μου τύχη ο χάρτης της περιοχής άνοιξε, δρόμοι δεν υπήρχαν στην οθόνη αλλά αναβόσβηνε το στίγμα μου και υπήρχαν και κάποιες πόλεις, μία από αυτές και το Τεπελένι. Αφού βεβαιώθηκα πως τουλάχιστον πάω προς την σωστή κατεύθυνση συνέχισα στον μικρό επαρχιακό δρόμο. Δεν ξέρω αν μπορώ να περιγράψω τον συγκεκριμένο δρόμο. Στενός, με τεράστιες λακούβες, χωρίς ούτε μισό μέτρο έρισμα, χωρίς σήμανση, με απότομες στροφές και απότομα (χωρίς λόγο) σκαμπανεβάσματα. Κάποια στιγμή η άσφαλτος τελείωσε και μπήκα σε ένα χωματόδρομο. Δεν ήταν ο χωματόδρομος που μπορείς να καταλάβεις πως γίνονται κάποια έργα επισκευής. Απλώς τελείωσε η άσφαλτος και ο δρόμος συνέχιζε σε ένα μικρό άθλιο χωματόδρομο. Φωτισμός ούτε για αστείο, οπότε ξανά στάση για να ελέγξω το υποτυπώδες GPS. Ευχόμουν να συνεχίζει να δείχνει το στίγμα μου όπως και έγινε. Πήγαινα προς την σωστή κατεύθυνση. Η μόνη μου έννοια πλέον ήταν αν ο χωματόδρομος θα με οδηγούσε ξανά στην άσφαλτο ή θα κατέληγε σε αδιέξοδο. Ευτυχώς για ακόμη μια φορά στάθηκα τυχερός και μετά από 1-2 χιλιόμετρα ο ίδιος δρόμος ξανάγινε άσφαλτος. Καθ' όλη την διάρκεια της περιπέτειάς μου στον χωματόδρομο μου ερχόταν μια μυρωδιά πετρελαίου. Όσο οδηγούσα η μυρωδιά γινόταν και πιο έντονη. Πίσω από έναν λόφο έβλεπα για ώρα να υπάρχει κάτι φωτεινό. Δεν ήταν σίγουρα χωριό γιατί από όσα χωριά είχα περάσει ήταν θεοσκότεινα. Δεν μπορεί, σκέφτομαι, είναι το Τεπελένι. Συνέχισα με την ελπίδα πως επιτέλους θα έφτανα στο Τεπελένι και από εκεί και πέρα τα πράγματα θα γινόταν πολύ εύκολα. Αυτή τη φορά η τύχη δεν μου χαμογέλασε. Τα φώτα ήταν από εγκαταστάσεις υγρών καυσίμων (από εκεί άλλωστε και η μυρωδιά).Φτάνω στην πύλη των εγκαταστάσεων βγαίνει ο φύλακας και του εξιστορώ την ιστορία μου (ξανά στα Ελληνικά). Μου δίνει οδηγίες πως θα βγω στον δρόμο για Τεπελένι και ξεκινάω. Μετά από 4-5 χιλιόμετρα φτάνω σε μια πλατεία ενός χωριού όπου είχα να επιλέξω 4 δρόμους. Σήμανση πουθενά και το μόνο που μπορούσα να διακρίνω ήταν, στον έναν από τους 4 δρόμους, τα ίχνη από τα λάστιχα των φορτηγών που πηγαινοερχόταν στο διυλιστήριο. Ακολούθησα τον συγκεκριμένο δρόμο και μετά από λίγα χιλιόμετρα μπροστά μου σταματημένο ένα caravan σε μια στενή γέφυρα. Από απέναντι ερχόταν ένα φορτηγό και έπρεπε να περιμένει για να περάσει με την σειρά του τη γέφυρα. Πλησιάζω κοντά και βλέπω στο πίσω μέρος μια γαμήλια τούρτα. Μπροστά παρατηρώ πως κάθεται ένα ζευγάρι. Αφού περνάει το φορτηγό πάω δίπλα του και του κάνω νόημα να ανοίξει το παράθυρο. Για ακόμη μια φορά λέω την ιστορία μου και του ζητάω να μου πει από που θα βγω από αυτόν τον αναθεματισμένο δρόμο. Μου λέει να τον ακολουθήσω και πως σε 2 χιλιόμετρα θα φτάναμε στο Τεπελένι (Ελληνικά ξανά). Όντως μετά από 2 χιλιόμετρα βγήκαμε στον κεντρικό δρόμο, να ΄ναι καλά ο άνθρωπος... Πλέον με διάθεση στα ύψη συνέχισα για Αργυρόκαστρο και σε λίγη ώρα έφτασα στα σύνορα. Εκεί με περίμενε ο Αποστόλης γεμάτος αγωνία αλλά και ανακούφιση που με έβλεπε ξανά. Το ρολόι έδειχνε λίγο πριν τις 5 τα ξημερώματα. Ταυτότητες και πρασινες κάρτες και για τους δυο αυτή τη φορά και αρκετά κουραστικά χιλιόμετρα μέχρι τα Τρίκαλα (θυμάμαι μόνο την στάση που κάναμε στα Ιωάννινα για να τσιμπήσουμε κάτι). Σαν επίλογο θα ήθελα να πω πως θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη μου αυτό το ταξίδι. Ένιωσα πολλά συναισθήματα και μάλιστα κάποια από αυτά ξεχύθηκαν από μέσα μου στην κυριολεξία με άγαρμπο τρόπο. Δεν ξέρω αν ο φόβος εκδηλώνεται όντως με αυτό τον τρόπο σε όλους τους ανθρώπους, ξέρω όμως καλά τι θα κάνω ή τι δεν θα ξανακάνω για να νιώσω αυτό το συναίσθημα. Αποστόλη σε ευχαριστώ για την παρέα αλλά αν πάρεις σε άλλο μας ταξίδι τρόμπα μαζί θα σε αφαλοκόψω.... (Ευχαριστώ για όλα φίλε) Καλά ταξίδια σε όλους μας Γκαραγκούνης Βαγγέλης
  2. 11 points
    Μετά από αρκετό καιρό βρίσκομαι και πάλι μπροστά στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή μου για να αποτυπώσω μια ακόμη μικρή περιπέτεια, ένα ακόμη οδοιπορικό, μια ακόμη όμορφη βόλτα. Δύσκολο όπως κάθε φορά, δυσκολότερο τώρα μιας και λόγω πολλών επαγγελματικών υποχρεώσεων έχουν μείνει αρκετά οδοιπορικά που δεν έχω ανεβάσει στο blog μου και σιγά-σιγά θα φροντίσω να ανέβουν. Η αλήθεια είναι πως η απουσία από την συγγραφή των οδοιπορικών μου είναι τέτοια που αναρωτιέμαι αν τελικά θα ήταν καλύτερο να ανεβάσω μόνο τις φωτογραφίες με κάποια περιγραφή μιας και υπάρχει μια αντικειμενική δυσκολία στο να συγκροτήσω τον γραπτό μου λόγο και να "στήσω" το συγκεκριμένο οδοιπορικό. Η προσπάθεια θα γίνει με παρέα ένα ποτήρι κρασί και ένα τσιγάρο να σιγοκαίει στο τασάκι και ελπίζω στο τέλος να καταφέρω να αποδώσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την μικρή περιπέτεια που έζησα με τον φίλο Αποστόλη. Δεν ακολουθεί κάποια super-duper βόλτα. Δεν αφορά διάσχιση δεκάδων κρατών, αχανών εκτάσεων ή άγονων γραμμών. Ίσως για πολλούς το άκουσμα του προορισμού να δημιουργήσει μια αποστροφή. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό στη γείτονα Αλβανία. Στην ουσία κάτι λιγότερο από 48 ώρες στους δρόμους της Ελλάδας, των Σκοπίων και της Αλβανίας με τους τροχούς μας να "γράφουν" περίπου 1500 χιλιόμετρα. Οι βαλίτσες μας φορτώθηκαν, 2 εσώρουχα,2 ζευγάρια κάλτσες, αδιάβροχα, πίτα με κορτάρι, νερό, καύσιμο στα ντεπόζιτα, ταυτότητες, πράσινες κάρτες και φύγαμε... Χάρτης Διαδρομής Η διαδρομή γνωστή και κάποιες στάσεις επιβεβλημένες μέχρι να φτάσουμε στην Φλώρινα και να πιούμε τον πρωϊνό μας καφέ. Στη συνέχεια σύνορα (Νίκη) και στάση στα Duty Free για τα απαραίτητα (μισοτιμής) εφόδιά μας.
  3. 11 points
    Σχολάς από τη δουλειά. Ανάβεις ένα τσιγάρο μέχρι να ζεσταθεί το μοτέρ, μόλις ζεστένεται, φεύγεις παρασάνταλα, σα να σε κυνηγάνε... Βάζεις 5€ βενζίνη, "δεν θα πάω μακριά" λες. Πας από Παπάγου. Στο δρόμο σηκώνεις και 5-6 σούζες. Στα παπάρια σου. Κάτι σε τρώει όμως, δεν σου φτάνει. Αναστροφή. Ανεβαίνεις Κατεχάκη, πας βγαίνεις Βούτα. Σε όλη τη διαδρομή, μόλις έμπαινε δευτέρα, σήκωνες σούζα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Πετυχαίνεις ΜΚ2 RS2000 και πάτε δίπλα δίπλα μέχρι τη Γλυφάδα. "Να το χαίρεσαι" του φωνάζεις, και χάνεσαι μέσα στην κίνηση. Σταματάς στο πέταλο στα Λιμανάκια, σε πλευρίζουν μπάτσοι. "Δικό σου το μηχανάκι; έχεις χαρτιά; άδεια ασφάλεια δίπλωμα; Δεν έχει κόντρες σήμερα" Δεν το σπάω για κανέναν, κυρ-μπάτσε μου. "Καμια σούζα το σηκώνεις;" ρωτάει. "Μόνο όταν δεν βλέπεις" αποκρίνεσαι Κάνεις ένα τσιγάρο. Γυρνάς πίσω, με το ταλαιπωρημένο 250 να βήχει για ρεζέρβα. "Δεν θα πάω μακριά" είπες. Και όμως, με αυτά τα 5€ δεν πήγες μέχρι Λιμανάκια. Ταξίδεψες με το μυαλό σου όπου εκείνο σου όρισε. "Δεν θα πάω μακριά" είπες...
  4. 11 points
    Αδιάφορη διαδρομή αν εξαιρέσω τα πέτρινα τούνελ και άφιξη στη Bitola. Έξοδος από την πόλη και κατεύθυνση προς Οχρίδα. Μετά από λίγα χιλιόμετρα νιώθω την ουρά της Αφρικάνας να ψαρεύει. Το οδόστρωμα χωρίς να έχει ιδιαίτερες αυλακώσεις δεν δικαιολογούσε τέτοια συμπεριφορά. Φλάς και στάση δεξιά σε ένα μικρό άνοιγμα του δρόμου. Όπως το φαντάστηκα, το πίσω λάστιχο πλάκα χωρίς καθόλου αέρα. Σε 2-3 λεπτά έρχεται και ο Αποστόλης που προπορευόταν. - Έλα ρε τι έγινε? - Πίσω λάστιχο. -Α, μην ανησυχείς, έχω τρόμπα μαζί μου... - Τι λες ρε αθεόφοβε? Έχουμε κάνει χιλιάδες χιλιόμετρα μαζί, δεν κουβαλήσαμε ποτέ μαζί μας, ούτε καν φαστ και τώρα κουβάλησες ολόκληρη τρόμπα? (παλιογκαντέμη) Σε λίγα λεπτά το λάστιχο είχε φουσκώσει αλλά έχανε από την βαλβίδα του αέρα. Η μόνη λύση ήταν η επιστροφή στηBitola και η αναζήτηση κάποιου βουλκανιζατερ. Μετά από λίγη ώρα (και αρκετές ερωτήσεις στους ντόπιους) βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μαγαζί? (3χ4), 3-4 εργαλεία από εδώ, 3-4 εργαλεία από εκεί , τον αρχιμάστορα και το τσιράκι. Προσπάθεια επικοινωνίας στα Αγγλικά τπτ, προσπάθεια επικοινωνίας στα Ελληνικά τπτ, πέταξε ο Αποστόλης 4-5 Ιταλικές λέξεις (σχέση με φαγητό είχαν,περισσότερο για να τους ψαρώσει) πάλι τπτ. Και αρχίζει η διαδικασία συνεννόησης μέσω νοηματικής. Εκεί πλέον καταφέραμε να βγάλουμε άκρη. Ξεμοντάρουν το πίσω λάστιχο και εμφανίζονται 3 κομμάτια σαμπρέλας. Εντελώς διαλυμένη και ακόμα απορώ πως με τον αέρα που βάλαμε στην μέση του δρόμου το λάστιχο λειτούργησα σαν tubless και κατάφερα να ξαναγυρίσω στην Bitola. Ξεκινάει ο Αποστόλης για αναζήτηση σαμπρέλας και μετά από 1 ώρα επιστρέφει χωρίς να έχει καταφέρει να βρει κάτι. Πάμε μου κάνει νόημα το τσιράκι. Μπαίνουμε στο αυτοκινητό του και αφού επισκεφθήκαμε 2-3 ποδηλατάδικα καταλήξαμε πως κανείς δεν έχει σαμπρέλα για μοτοσυκλέτα. Σε ένα από αυτά κάποιος είχε μια ξεχασμένη 18άρα. Επιστρέφουμε και την αγοράζω (20 ευρώ) και επιστρέφουμε στο βουλκανιζατερ. Λάθος νούμερο σαμπρέλας αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Μετά από λίγη ώρα το μωρό μου και πάλι στα πόδια του. "Τι χρωστάμε" του κάνω. "50 ευρώ" μου κάνει ο τύπος, πάω να βγάλω 20, επεμβαίνει ο Αποστόλης και του δίνει 5 ευρώ. Τον ευχαριστήσαμε, μας ευχαρίστησε και ξεκινήσαμε για Οχρίδα. Φτάσαμε σχετικά νωρίς το απόγευμα και ενώ είχαμε σχεδιάσει να πιούμε καφέ αλλαγή πλάνων και εκκίνηση για Αλβανία. Τυπική διαδικασία στα σύνορα και πλέον οδηγούμε στους Αλβανικούς δρόμους. Όποιος έχει ζήσει αυτό το συναίσθημα καταλαβαίνει απολύτως τα παρακάτω. Οι Αλβανοί οδηγοί δεν έχουν την παραμικρή ιδέα από από την φράση "Οδηγώ με ασφάλεια". Κάποιες από τις φράσεις που θα μπορούσαν να αντικατοπτρίσουν την πραγματικότητα είναι "Οδηγούν χωρίς αύριο", "Οδηγούν με την ταυτότητα στο στόμα". Σε αυτούς τους δρόμους πραγματικά όποιος οδηγεί θα πρέπει να προσέχει όχι μόνο την δική του συμπεριφορά στον δρόμο αλλά και του απέναντι, και του δίπλα και του πίσω και γενικά να έχει τα μάτια του 104. Δεν ισχύουν προτεραιότητες, σήμανση και φυσικά δεν χωράνε τσαμπουκάδες. Απλώς μπαίνεις στον ρυθμό της οδηγησής τους και κάνεις τον σταυρό σου. Για ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής μέχρι το Elbasan η διαδρομή είναι πολύ όμορφη. Ο δρόμος σε καλή γενικά κατάσταση αλλά όπως είπα και πιο πάνω χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Σούρουπο πλέον και μπαίνουμε στο Elbasan. Μια αρκετά όμορφη πόλη και λόγω της ώρας της άφιξής μας ο κεντρικός τεράστιος δρόμος-πεζόδρομος έσφιζε από ζωή. Στάση στην άκρη του δρόμου και καφές σε ένα cafe που πιστέψτε με δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τα αντίστοιχα Ελληνικά. Αλβανοί και Αλβανίδες σικάτα ντυμένοι (καμιά σχέση από την εικόνα που πιθανόν να έχετε σχηματίσει για αυτόν τον λαό). Αφού πληρώσαμε τους καφέδες και κάποια σάντουιτς που φάγαμε (όχι πάνω από 4 ευρώ) ξεκινήσαμε για Τίρανα. Με την νύχτα πλέον να έχει κάνει την εμφάνισή της η οδήγηση ήταν αρκετά δύσκολη. Όσο πλησιάζαμε στα Τίρανα η κίνηση ήταν και πιο αυξημένη, οι ταχύτητες χαμηλές και η προσοχή μας στα κόκκινα. Αν θυμάμαι καλά πριν τα Τίρανα κατασκευάζεται καινούριος δρόμος (όχι πολλών χιλιομέτρων) ο οποίος χωρίς να είναι έτοιμος έχει δοθεί στην κυκλοφορία. Επικίνδυνο το συγκεκριμένο κομμάτι μιας και η έλλειψη σήμανσης δημιουργεί πολλά προβλήματα. Άφιξη στην πρωτεύουσα της Αλβανίας αργά το βράδυ. Πόλη σύγχρονή με πολύ κίνηση όπου μπορείς να βρεις τα πάντα μιλώντας μάλιστα Ελληνικά (από ένα σημείο και μετά μιλούσαμε μόνο Ελληνικά με όποιον άνθρωπο συναντούσαμε είτε για να ρωτήσουμε κάτι είτε για να ζητήσουμε κάποια βοήθεια.) Μείναμε για περίπου μία ώρα στην άκρη μιας κεντρικής οδού με παρέα μας έναν ταξιτζή ο οποίος είχε ζήσει 15 χρόνια στην Ελλάδα. Ανοίγοντας μια παρένθεση εδώ θα ήθελα να αναφερθώ στους Αλβανούς. Καταρχήν σε όποιο σημείο συναντήσαμε κάποια δυσκολία ή ζητήσαμε βοήθεια οι άνθρωποι ήταν φιλικοί, ευγενικοί και μας εξυπηρετήσαν. Με το που τους πλησιάζαμε καταλάβαιναν πως είμαστε Έλληνες και μας μιλούσαν Ελληνικά. Όλοι τους είχαν να πουν μια καλή κουβέντα για την Ελλάδα ενώ συγκρατησα μια κουβέντα ενός Αλβανού που μας είπε πως "εσείς στην Ελλάδα τρώτε ελαιόλαδο ενώ εμείς σπορέλαιο". Κλείνω παρένθεση και συνεχίζω... Βγαίνουμε από τα Τίρανα πολύ αργά πλέον με τελικό προορισμό το Δυράχιο. Δρόμος επίσης με πολύ κίνηση, πάρα πολλά βενζινάδικα (η σχέση της τιμής με την ποιότητα της βενζίνης στην Αλβανία είναι σε τέτοια επίπεδα που στην Ελλάδα μόνο στα όνειρα μας μπορούμε να τη ζήσουμε. Γέμισμα στην Ελλάδα με 1,60 ευρώ το λίτρο και γυριζω στην ρεζέρβα στα 300 περίπου χιλιόμετρα. Γέμισμα στην Αλβανία με 1,14 το λίτρο και γύρισα στην ρεζέρβα στα 400 χιλιόμετρα. Πληρώνουμε νερό για βενζίνη.... Άφιξη στο Δυράχιο και αναζήτηση ξενοδοχείου. Πάρα πολλά τα ξενοδοχείο σε μια σχετικά καλοδομημένη πόλη σε σχέση με άλλες (πχ Elbasan). 50 ευρώ το δίκλινο σε κάποιο ξενοδοχείο "κάτι Palace". 5 αστέρων, καθαρό, περιποιημένο, με πρωϊνό και με τις μηχανές μας παρκαρισμένες στο υπόγειο πάρκινγκ. Ένα τελευταίο τσιγάρο σε μια κουραστική ημέρα, ο Αποστόλης είχε ήδη ξαπλώσει προσπαθώντας να κοιμηθεί σε μια θορυβώδη νύχτα (χεχεχε).
  5. 9 points
    L' espion: απόλυτα αληθοφανές τηλεμάρκετινγκ Ατακάρες!!1!
  6. 9 points
  7. 8 points
    Με ευχολόγια και ελπίδες, γυρολόγια δε γράφονται.... Βέβαια, με τέτοια τιμολογιακή πολιτική, όλοι θα υποθέτουμε πως το μηχανακι στρίβει και πατάει τα πάντα στις πίστες. (και θα μείνουμε με την υπόθεση βεβαίως) Βέβαια, για να καλύψουμε τις μαλακίες των απογόνων του Σοϊχίρο, από τη μια θεωρούμε πως του υπερπλούσιου του φτάνουν τα 159 άλογα, αλλά θα γουρλώσει τα ματάκια του επειδή το μηχανάκι είναι ελαφρύ..... Δεν είπε κανείς πως το μηχανακι είναι άχρηστο, που καβαλήσατε τη φτερούγα επειδή σας θίξαμε το μηχανάκι. Όμως είναι απαράδεκτο από μια τέτοια βιομηχανία, που έχει βγάλει μοτοσυκλετάρες, να βγαίνει με θράσος κ να ζητάει 180Κ€ για ενα μηχανακι που αποδίδει από το σούπερ ουάου μοτέρ του λιγότερα άλογα από το CBR1000RR που υπάρχει στην αγορά 5+ έτη..... Τι ακριβώς τιμολογήθηκε ή είναι τόσο ακριβό που εκτοξεύει το μηχάνημα στα 180Κ? Αν θέλει να χτυπήσει τις τσέπες των υπερπλουσίων, θα πρέπει σε κάθε τομέα να είναι Νο1. Δεν είναι, κάποιος στην Honda θεωρεί πως τα 159 είναι υπερπλούσια απόδοση. Εν τέλει..... Δε κατάλαβα τι ακριβώς σας πείραξε και έρχεστε να ειρωνευτείτε όσους έγραψαν? Ότι και καλά, επειδή είπαμε ψόφιο το μοτέρ, το παίζουμε χεράδες και παγκόσμιοι και να ξεκαβαλήσουμε το καλάμι κλπ.... Το έβγαλαν στην παραγωγή? Του έβαλαν και το καρτελάκι (μεγέθους Α4) με την τιμή? Έχουμε κάθε δικαίωμα να τα σχολιάσουμε. Και έχουμε το δικαίωμα της άποψής μας, είτε χτυπάμε παλαμάκια είτε κλαίμε από τα γέλια. Το να πέφτει κράξιμο γιατί σας χαλάει το γέλιο μας, το θεωρώ παραπάνω από ό,τι χρειάζεται η περίσταση.
  8. 7 points
    Κοιτά , λύσιμο , δέσιμο το έκανα 90% μόνος μου γιατί γούσταρα τρελά να το κάνω. Μερικές παράμετροι: 1)Ο μάστορας δουλεύει 20 χρόνια custom harley και κανονικά δεν ασχολείται με τέτοια μηχανάκια 2)Είμαι στην Ολλανδία που σημαίνει οτι εδω για τα ξένα συνεργεία θα πλήρωνα με την ώρα (3 ώρες * 25 ευρώ) = 75 ευρώ μόνο τα εργατικά και ενας θεός ξέρει πόσο θα μου στοίχιζε να παω σε Ολλανδό. Αν δε πήγαινα στην yamaha...Θεε μου τουλάχιστον μια 150αρα πιστεύω θα μου τα ζήταγαν. 3)Μου εδωσε όσα tire up ήθελα να πιάσω καλώδια κτλ στο δέσιμο, με την ευκαιρία βελτίωσα και τα ηλεκτρικά που ο ***νιος τα ειχε κανει @#$@#$να 4)Μου εδωσε ενα καφάσι βίδες (γιατι βρήκα οτι έλειπαν κανα δύο) με σκοπό να πάρω όσες χρειάζομαι 5)Μου έδωσε οτι εργαλείο χρειάστηκα να λυσω , δεσω τα πάντα χωρις γκρίνια 6)Μου εδωσε μαυρο σπρει να βαψω κατι βιδες γιατι ειμαι περιεργος 7)Οταν ειδα την ουρα στο αερα, καταλαβα τι θα μπορουσε να ειχε γινει αν ημουν στην εθνική με 120 και ξεκόλλαγε ολο το πισω κομμάτι Μου ζήτησε 30 ευρώ τα οποία θεώρησα οτι ήταν εντελώς ενδεικτική και φιλική τιμή . Του έδωσα 50 ευρώ και μια εξάδα μπύρες γιατι νομίζω οτι το άξιζε
  9. 7 points
    windy, πλάκα μας κάνεις? Για ποιο παραμύθι μιλάς? 159 δήλωσαν. Ιπποδύναμη που έχει τροχό ένα GSXR K5 με ΦΠΕ. Μηχανάκι 10ετίας!!! Η μοτοσυκλέτα του Marc, έχει περίπου 250 άλογα στον τροχό (επίσημα πάνω από 230). Τα 210 που λες, τα αναφέρεις επειδή δεν ξέρεις, ή απλά για να κουκουλώσεις τη μλκία της Honda? Αυτή την εξυπνάδα με του haters και τα παλιόπαιδα που ξύπνησαν το πρωί να κράξουν, ούτε στο δημοτικό δε την λένε πια. Εξήγησέ μου, πως οριοθετείς τον χαρακτηρισμό hater στην παρούσα φάση. Τσουβαλιάζεις όλο τον κόσμο, επειδή έκρινε μλκισμένη την κίνηση της Honda και χαρακτηρίζεις όλη την ομάδα ως haters. Πλάκα μας κάνεις? Οι εισαγωγές καραπνιγμένες? Που το είδες αυτό ως αναφορά? Link παρακαλώ. Όταν αυτή τη στιγμή υπάρχουν μηχανάκια παραγωγής, στα 1000cc, Ευρώπης και Ιαπωνίας, με 180± ΤΡΟΧΟ, τα 159 της Honda για ένα extreme μηχανάκι ΚΟΣΤΟΥΣ 180Κ€, μόνο ως ΤΑΦΟΣ μπορούν να χαρακτηριστούν.- Δηλαδή, όταν ένα S1000RR βγάζει 180±Hp τροχό, ΔΕΝ περνά ελέγχους ρύπων και ηχορύπανσης? Οι καταλύτες δηλαδή τι είναι? Αγγούρια στις εξατμίσεις και χάνονται 50+ ίπποι? Με το δε κιτ, η ιπποδύναμη απελευθερώνεται στους 215, χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν μιλάμε για πάγκο ή στον τροχό. Και το κιτ, το πληρώνει ο ιδιοκτήτης, extra!!!!! Ναι, σαφώς και θα μπορούσαν να το κάνουν να βγάζει και 70 άλογα. Ίσως και 49 για να το κυκλοφορεί και ο ανηψιός μου με Α2. Μη σου πω πως θα μπορούσε να βάλει και μοτέρ από NC. Απαγορεύεται όμως να το παίζεις politically correct όταν βγάζεις μηχανάκι τρέλας στην αγορά. Γιαυτό και τους αξίζει να ακούσουν κράξιμο!! Και η D16RR όταν βγήκε, motoGP δρόμου ήταν. Δεν ακούστηκαν γελοιότητες τύπου 180+Κ€. Ούτε σας κόψαμε τα άλογα για να μην ενοχληθεί η κυρία Λίτσα που πλένει τα πιάτα της την ώρα που περνάτε από κάτω...... Φτιαγμένα στο χέρι πλαίσια και ψαλίδια? Και λοιπά εξαρτήματα? Πλάκα μας κάνεις? Ιδιαίτερα οι Ιάπωνες, τα παραπάνω τα έχουν αφήσει να κατασκευάζονται στα χεράκια καλορυθμισμένων ρομπότς. Στα ανέφερα και πριν.... Οπαδιλίκι και κράξιμο, δεν μπορούν να τσουβαλιάζουν τους συνομιλητές σου επειδή η Honda σου έχει κόψει κάποια επιχειρήματα για να μιλήσεις λογικά σε μια τέτοια κουβέντα. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, θεωρώ πως η κίνηση της Honda ήταν μια βιαστική και γελοιωδώς εκτελεσμένη απόφαση των «μυαλών» της εταιρίας, στην προσπάθεια να μη χάσουν το τρένο των εντυπώσεων που για το έτος 2015 έχει μόνο H2R & R1. Γιατί αν τελικά το RCV δρόμου ήταν απόφαση πχ 2+ ετών, τότε το αποτέλεσμα είναι ακόμα χειρότερο αφού δε θα έχει ως ελαφρυντικό την βιασύνη!!! Αν μπορέσει η Honda, ας μπει στην ίδια έρημο, σε αυτούς τους αμμόλοφους, να μας πει τι πιάνει το μηχανάκι της..... Έστω και αν έχει ~3.5 φορές μεγαλύτερη τιμή!!!!!! Η αντίρρηση, σχεδόν όλων μας, έχει να κάνει με τις δηλωθείσες τιμές ιπποδύναμης, που προσπαθείς (-είτε) να δικαιολογήσετε περιορισμοί λόγω προδιαγραφών ρύπων και ηχορύπανσης «δε σας φτάνουν οι 159 ρε κουλάντζες» η Χόντα ξέρει καλύτερα respect στην αγωνιστική ιστορία και τεχνογνωσία της Χόντα η Χόντα έχει θεσμένους τους «διαβασμένους» στα παλιοφόρα Ένα μηχανάκι από άλλο πλανήτη, οφείλει να είναι extreme και τρελό στα πάντα!!! Να σβήσει από το χάρτη όλους τους αντίπαλους....... Κρίμα, δε τα κατάφερε. Ακόμα πιο κρίμα να έχει 159 ίππους και να ζητούν και 190Κ€ Αμπέ Λαλέ........................
  10. 7 points
  11. 7 points
  12. 6 points
  13. 6 points
    Η δασκάλα της Α” δημοτικού έχει πρόβλημα με τον Τοτό που όλο βρίζει και δε δίνει την παραμικρή σημασία στο μάθημα.. “Ποιο είναι το πρόβλημά σου;”, τον ρωτάει εξαγριωμένη. “Είμαι πολύ… έξυπνος για να είμαι στην πρώτη τάξη”. Απαντά ο Τοτός με ύφος.’Η αδερφή μου είναι στην τρίτη τάξη και είμαι πολύ εξυπνότερος από αυτήν. Πιστεύω πως πρέπει να πάω τουλάχιστον στην τρίτη κι εγώ”. Η δασκάλα τον πάει στον διευθυντή, ο οποίος συμφωνεί να του κάνουν διάφορα tests γνώσεων κι εξυπνάδας κι αν απαντήσει σωστά, να τον βάλουν στη τρίτη τάξη. “Πόσο κάνει 3×13;”, ρωτά ο διευθυντής. “Τριάντα εννέα”. “Ποια είναι η πρωτεύουσα της Φιλανδίας;” “Το Ελσίνκι”. “Πότε γιορτάζουμε το έπος της Αλβανίας;” “Την 28η Οκτωβρίου”. Σε όλες τις ερωτήσεις του διευθυντή, ο Τοτός απαντά σωστά. Όμως, μετά αρχίζει να ρωτά η δασκάλα, η οποία τον έχει άχτι και θέλει να αποδείξει πόσο αθυρόστομος είναι. “Τι είναι αυτά που η αγελάδα έχει 4 κι εγώ 2;”, ρωτάει πονηρά η δασκάλα. “Τα πόδια”, απαντά ήρεμα ο Τοτός. “Τι είναι αυτό που έχεις μέσα στο παντελόνι σου, ενώ εγώ δεν έχω;” “Τσέπες”. “Τι είναι μαλλιαρό, οβάλ, γλυκό και μέσα υγρό?” “Η καρύδα”. “Τι μπαίνει μέσα σκληρό και ροζ και βγαίνει μαλακό και βρεγμένο;” Ο διευθυντής ανοίγει διάπλατα τα μάτια του, αλλά πριν προλάβει να μιλήσει ο Τοτός λέει με αυτοπεποίθηση: “Η τσίχλα”. “Τι κάνει ο άντρας όρθιος, η γυναίκα καθιστή και το σκυλί στα τρία πόδια του;”, ρωτά ακόμη πιο έντονα η δασκάλα. “Χειραψία”. Η δασκάλα τα έχει πάρει στο κρανίο! Αποφασίζει λοιπόν να χτυπήσει πιο δυνατά: “Χώνεις τα παλούκια μέσα μου. Με πιέζεις, με καρφώνεις κι εγώ ανεβαίνω. Δεν προλαβαίνεις να τελειώσεις κι εγώ βρέχομαι. Τι είμαι;” Τα μάτια του διευθυντή ανοίγουν τρομαγμένα, αλλά πάλι πριν προλάβει να πει κάτι, ακούει τον Τοτό να απαντά: “Η σκηνή!”, απαντά με σιγουριά ο Τοτός. “Βάζεις το δάχτυλο μέσα μου! Με παίζεις νευρικά! Ο σωστός άντρας αυτό κάνει πρώτα. Τι είμαι;” Ο διευθυντής πλέον άναυδος κοιτάζει σα χαμένος! “Η βέρα!”, λέει θριαμβευτικά ο Τοτός. “Είμαι σε διάφορα μεγέθη. Όταν δεν είμαι καλά, στάζω. Όταν με πιάνεις και με αναταράζεις, ανακουφίζομαι…. Τι είμαι;” “Η μύτη”. “Είμαι σα σκληρό δοκάρι με σουβλερή άκρη. Καρφώνομαι με δύναμη τρέμοντας.. Τι είμαι;” “Το βέλος!”. “Αρχίζω από “μ” και τελειώνω σε “ι”. Όταν με δοκιμάσεις λιγώνεσαι. Τι είμαι?” “Το μέλι φυσικά!” Ο διευθυντής φωνάζει: Φτάνει πια! Ποια τρίτη τάξη; Στείλε το κωλόπαιδο κατευθείαν στο Πανεπιστήμιο! Εγώ από μέσα μου απάντησα λάθος σε όλες τις ερωτήσεις…!!!
  14. 6 points
  15. 5 points
    Νομιζω οτι ενα βιντεακι με το μεξικανο τυπου bmw ktm επιβάλλεται :D
  16. 4 points
  17. 4 points
    Το πρωί ξεκίνησα με τον Τerathlios, μπροστά εγω με τη κλαιρούλα, πίσω εκεινος με την Αγγλίδα (Triumph Sprint ST. Απο δω και στο εξής, η κλαιρουλα θα ονομάζεται κλαιρίτσα η καιμενούλα (αλλα παλικάρι με ψυχή) και η Αγγλίδα θα ονομάζεται (μια απο αυτές τις αγγλίδες που ερωτέυτικα, και μάλιστα με απίστευτη κωλ@ρα.) Φτάσαμε στο πανηγυρι απο τους πρώτους, κατα τις 9 παρά. Αφου συμπληρώνουμε το ωραίο έγγραφο που λέει για οτι για ότι συμβεί την ευθύνη την έχουμε εμείς, και αν συμβεί κάτι, ποιον να χρειαστεί να ειδοποιήσουνε, μπαίνουμε στην ουρά. Πρώτο που μου λαχαίνει, ηταν το v-strom το 650. Εγω περίμενα να πάθω πολιτισμικό σόκ, αλλα τίποτα απο αυτά δε συνέβη. Μου φάνηκε αργό΄, (μεσα στη πίστα, σε συγκριση με το kle προφανώς και δε θα τανε) το τιμόνι ασχημο εμφανησιακα, ο κινητήρας αδιαφορος σε ήχο, απλά δεν ήταν ψόφιος. Για τα φρένα δε μπορω να κρινω ουτε αυτό ουτε καμια μηχανή, γιατι το δικο μου μπροστά τους απλα εχει φρένα ποδηλάτου. Τελειώνει αυτή η γύρα, η ουρά πλέον εχει ψιλομεγαλώσει, και ανεβαίνω στο versys το 650. Ειχα προετοιμαστει για κάτι ανάλογο, αν και οι γραφες του μοτο λεγανε για κάτι πιο σπόρ. Ναι αλλα ποσο πιο χάλια μπορει να ειναι το vstrom που ειναι στην ιδια κατηγορια για να φχαριστηθω οδήγηση; Εντυπωσιάστηκα. Τουτο δω μάλιστα. Έχει νέυρο. Εχει σφιχτή ανάρτηση. Σε μπριζώνει και με το παραπάνω. Ο κινητήρας έχει και σπορτίφ ήχο, όλα καλά. Το μονο που με χάλασε, ηταν το φτηνο σε αίσθηση τιμόνι-όργανα. Εκει ηταν η πρώτη φορα που το παράκανα με τα φρένα, και πρέπει να μπήκε το abs, γιατι στη πιο σφιχτή στροφή της πίστας, μαλλον μπήκε το abs και αμόλησε, η εγω χεστηκ@, τελοσπάντων κάτι παίχτηκε, και η κακη γραμμή μου εγινε ακομα χειρότερα, και ειπα να εξερευνήσω τις οff δυνατότητες του versys. Ολα καλά, ενα μετρο μεσα στα γρασιδια μπήκα, βγηκα κύριος σφυρίζοντας αμέριμνός πηγα πισω στο τερματισμό. Παρα πολυ καλό λοιπόν το versys. Καπου εκει (η λιγο πιο μετά, η αισθηση του χρόνου χάθηκε) πετυχαίνουμε και τον Χλαπάτσα, τον Joe 15, τον Ampalos, νομιζω και τον kouler (παιδια συγχωρέστε με, ονοματα δε θυμαμαι ποτε.. ) . Επισης οση ώρα περίμενες, που στην αποκορυφωση της αναμονης, επιανε την ωρα, προφανως ολο και κατι κουβεντιαζες με τον διπλανο σου. Επόμενο στη σειρά, ηταν το tiger sport, αυτο με τη παλια φάτσα. αυτο δλδ (http://www.motorcycl...2013%20%201.jpg) Εντάξει. Για μένα ήταν η Αποκάλυψη. Απο τα 70 ζωντανά και χαρωπά αλογάκια του versys 650 παμε στα 123 αφηνιασμένα του τιγρη. Δε ξέρω, τα παιξα, εβγαζα αναρθες κραυγές, ο ήχος του κινητήρα ηταν οργασμικός, και ενοιωσα πως ειναι πρώτη φορα να κολλάει ο κωλ#ς σου στο πίσω κάθισμα. Τα 100 προφανώς και δε καταλαβαίνεις ποτε έρχονται, αφήστε, χαμός. Παει κι αυτό, τον πάθαμε τον έρωτα με τις Βρετανίδες. Σειρά είχε εντελώς ειρωνικά και βολικά, το KTM 1190. Ψηλό. Ωραία ψηλο για το 1.84 μου. Ο ηχος λιγο πιο τραχύς, περισσότεροι κραδασμοι ακομα και εν στάση, η ποιοτητα κορυφαία οπως και στο triumph. Ξεκινάω. δε ξέρω τι να πω εγω αυτο ελεγα κανίβαλο, δε θελω να ξερω πως ειναι ο Δουκας ο μεγάλος. Δε καταλαβαινα ποτε επιανε κοφτη, παρανοικά γρήγορα, αλλα λιγο τραχια η λειτουργέια του κινητηρα σε σχεση με τα 3 κυλινδρα και 4κυλινδρα. Αλλα απο γκάζια αντε γεια... και γυρνας για πλακα ολο το κοσμο. Και αν τυχει να χωθεις και σε κανα χωματοδρομο, δε κολωνει (νταξει οχι για εντουρο).. Απλα καταπληκτικο. Α, ξανακαταφερα να βαλω το abs να δουλεψει χαρις την ατσαλοσυνη μου, αλλα το κατάλαβα μονο επειδη επαιζε το πενταλ του πισω φρένου. Αψογη λειτουργεία. Το μονο που μου την εσπαγε ασχημα, ηταν ο λεβιες ταχυτητων, που για να κατεβάσω, το δικο μου νο 46 παπουτσι, δεν εφτανε. Επρεπε να σηκώσω το ποδι για να τα καταφερω. Περιεργο, αλλα πιστευω φτιαχνει.. Η ζεστη συνεχίζεται, οι διοργανωτες συνεχίζουν να παρακαλάνε να βρεθει καποιος να ανεβει σε strom 650 και στα αυτοματα της honda, και γω βρισκομαι καβάλα σε ενα triple 675. Ντάξει το ηξερα οτι έκανα μ@λακια. Ηξερα οτι θα με εκανα να σκεφτω " ρε μπας και γουσταρεις πιο πολυ αυτο απο τις ψηλες μηχανες; " . Στενό το μηχανάκι σχετικά. Αλλα νταξει χωρουσα. Σελλα άνετη. Ξεκινάω. Εντάξει δεν εχει σχεδον 150 αλογα. Αλλα εχει το πολυ καλο νουμερο των σχεδον 100. Και ειναι πιο ελαφρια. Αυτη απο οσες οδηγησα, ηταν μακραν η πιο αναφτρα. Παλι αυτο το αποκοσμο ουρλιαχτο των τρικυλινδρων που ειχα αρχισει και ερωτευομουν, φυσικα πολυ πιο ευελικτη, και φυσικα ηθελα να περάσω πάνω, μεσα, κάτω; δε ξερω καπως τον μπροστινό μου. Καταπληκτικό. Με εκανε προς στιγμήν να σκεφτομαι να έχω ενα τέτοιο αντι ενα ψηλο.. Καπου εκει η παρέα εχει μεγαλωσει, και μεσημεριαζει, οποτε γινεται και ενα διαλλειμα μιας ώρας για να ξεκουραστουν οι πλοηγοί γιατι πρεπει να έχουν λιώσει.. Ευκαιρα για φωτογραφίες με τα παιδία, και να ανέβω σε πολλές μοτο. Δυστυχώς το σκυλι μου έφαγε τη καρτα μνήμης μετά, οποτε παιδια σορυ, ντοκουμεντα δεν υπάρχουν Μετα το διάλειμμα, αφου προς στιγμην νομιζα οτι θα μου κάτσει το στρώμα το μικρο και μου ηρθε να κλάψω, μου τυχαινει το versys το 1000ρι. Οκ, ωραίος τετρακύλινδρος ήχος. Αναβαθμισμενο τιμονι-οργανα απο το μικρο αδελφακι του. Ξεκινάμε. Φοβερο κι αυτό.. οταν περνας τα 100 αλογα τα πραματα σοβαρευουν. Καλη φαση ο κινητήρας . Εκει που -για μενα παντα- εχεις φτάσει τις 6.000 περιπου στροφές και λες ουαο, αυτο ειναι γρήγορο, μετα απλα αφηνιάζει, και γινεται χαμός. Θα μου άρεσε πολυ, αν δεν εβρισκα υπερβολικά μαλακές τις αναρτήσεις του. Και μου φάνηκε οτι δεν εστριβε, αλλα ισως ηταν κακως ρυθμισμενη η μπροστινή, και επισης πριν απο αυτο ειχα οδηγησει το triple... Μετα ηρθε η σειρά παλι στη τύχη, το " mt 05 " κοιτάω κυλινδρους, λεω νταξει, 500 κυβικα, λογικο να ειναι 2κυλινδρο, και ειναι πολυ πιο ανετο απο το triple. Ξεκινάμε, αδιαφορος ήχος, αλλα ΡΟΠΗ. ουάο... ωραία και η θεση οδηγησης, το διασκεδάζω αφάνταστα.. Δεν ειμαι καυλωμ#νος οπως με το triple, αλλα το διασκεδάζω. Ενα μεγάλο μπράβο στη yamaha.. Προφανως μετα εμαθα οτι ειναι 700ρι και ξενέρωσα ολιγο τι. Η ωρα ειχε περάσει και ειχα αρχισει να κουράζομαι, αλλα ο κοσμος λιγοστευε, και ηθελα να οδηγησω τον ερωτα μου το tiger το 800ρι. Τελικα δε μου εκατσε αυτο, μου κάθεται ομως το tiger explorer 1200. Ρε πουστη μου σκέφτομαι τι μαουνα ειν' τουτ΄; Ε ανεβαινω πανω, ωωπ, και σε τουτη δε φαινονται τα κιλα της. Για να ειμαι ειλικρινης ομως σε καμια δε φαινοταν τα κιλα της. Βαζω μπροστά. ααααχ.. μελωδια και παλι. Πιο μπασα και οχι τοσο μπριζωτικη σα του τριπλ, αλλα ηταν εκει ο τρικυλινδρος. Παμε και με αυτή.. Ρε, αυτη στρίβει σε σχεση με το 1000ρι το στρομ. Ρε, εχει και αυτή παρανοικο γκάζι σα το κτμ. 137 αλογακια ειναι αυτά. Εχω εντυπωσιαστεί απο το πως στριβει για τον ογκο του, μη σας τα πολυλογω αφου απο αναρτησεις φρενα κλπ ειπαμε δε σκαμπαζω, και με αυτο παιρνω τις καλυτερες γραμμες της ημέρας. Εκανα και το τεστ του τρικυλινδρου, και εβαλα 6η με 40, και το διαολεμενο πηγαινε !!!!! . Στην ιδια περιπτωση το 1190 σκορτσάριζε.. Ε, και ειπα να οδηγησω αλλη μια, και ευχομουν να ειναι το tiger 800 που το βλεπω και λιωνω... Και ηταν αυτό. Και ημουν τελευταίος... Εντάξει, μετά απο ολα που είχα οδηγησει (νομιζω αλλα 9) ηταν και στη πραξη (νταξ λεμε τωρα) το ιδανικό μηχανάκι για να με κανει να θελω να κλεψω τράπεζες... Ιδανικό ύψος, οχι φορτωμένο σε όγκο, ιδανική δύναμη, Ηχος, (στο τριπλ ολα κεφαλαία, ναι ξερω σας επρηξα με τον τρικυλινδρο), ευχαριστήθηκα τη βολτα και λύσσαξά.... Αυτα σε γενικες γραμμές. Η διοργάνωση για το χαρακτήρα της, ηταν πολύ αξιολογη, ενα μεγάλο μπράβο στο Μοτο.. Είδα μονο κανα 2-3 τυπους που ηρθαν με αθλητικά χαμηλά, ενα τυπο με σορτσάκι που εμαθα οτι πηγε να μπεί αλλα εφαγε πορτα, και ενα τυπο χωρις γαντια που επισης εφαγε πορτα... Και αργα το απογευματακι ξεκίνησα να φύγω, και φυσικά η Κλαιρίτσα η καημενούλα, μου φανηκε οτι είχε χαλάσει, οτι ειχε γινει 125 κυβικά, οτι τα φρένα ειχαν χαλάσει τελειως, οτι αφήστε τα.... ειναι παλικάρι οπως ειπαμε ομως, και ταλαιπωρημενη αφάνταστα, οποτε δε συνεχιζω και την αγαπάω! ΥΓ. προφανως και αποψεις ειναι ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ. ε; α! ΥΓ2 ναι μου βγηκε τεραστιο το κειμενο
  18. 4 points
    1000 κομμάτια η καρδια μου που δεν με αγαπάς .. Σπασμένο σε 2-3-4-10 κομμάτια , άχρηστο πια δεν μπορει να κολληθεί Κοβουμε τον άθλιο σκελετο. οπως ειπε ο μάστορας εναμισάρη ατσαλι λογικό ειναι... Βαζουμε 3αρι σωληνα ακόμα πιο γερο.. Κόλλημα και βαψιμο
  19. 4 points
    Πρωτη σταση μετα τα διοδια Πατρων. Αφηνει την αλητικη τσοπεραδικη ζωη κ ξεκιναει νεα με βαραντερο! Θωμας πανταχου παρων κ αφου στην επιστροφη ξεφυγε την πλαγιομετωπικη με αυτα τα καινουρια ρενω ντιζελ στο καπακι ειχε ραντεβου με τους απριλιανους!
  20. 4 points
  21. 4 points
    Το μόνο έξυπνο πράγμα που είπες. Ελπίζω να γνωρίζεις πως το "αν μπορείς" έγκειται στην διακρισία του καθενός, καθότι δεν υπάρχουν νόμοι/κανόνες κλπ που να υπαγορευουν το πότε κάποιος "μπορεί". Αν κρίνω ότι δεν είναι ασφαλές για το όχημα μου ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ. Ελπίζω να γνωρίζεις οτι αυτό είναι παράνομο, ε? Το λεώ αυτό γιατί έτσι όπως το γράφεις είναι σαν να λες "παρκάρετε στο πεζοδρόμιο παιδιά, όχι στο δρόμο να ενοχλείτε τα αυτοκίνητα". Και εδώ ισχύει το "αν μπορώ, το κάνω". Κοινώς... άμα θέλω... εις γνώσην μου οτι ειναι παράνομο πάντα...αμα θέλω... όχι να το κάνω για να μην ενοχλώ τους άλλους. Αν παρανομίσω και φάω κλήση για σταθμευση σε πεζοδρόμιο για να έχεις εσύ πιο ευκολη φωλίτσα για το αυτοκινητο σου να έρθω μετά σε εσένα να μου την πληρώσεις? Δεν την έχω πει ποτέ σε κανέναν στο φόρουμ εδώ αλλά... την παλεύεις καθόλου? Εσύ μπορεί να γουστάρεις να πετάς το σκουτερακι σου όπου να'ναι και να μην σε νοιάζει αν θα ειναι ασφαλές, αν θα έχεις κλείσει κάποιον, αν θα στο κουνήσουν, πως θα βγεις μετά κλπκλπ. Τόσο μπορεί να σου λέει το μυαλό σου βρε αδερφέ και κανένα πρόβλημα. Δεν σκέφτονται όλοι το ίδιο. Γιαυτό υπάρχει ο νόμος. Ο νόμος της χώρας στην οποία ζεις λέει οτι μπορείς να παρκάρεις παράλληλα. Αν σου ξινίζει αυτό, το σκουτεράκι σου και σε άλλη παραλία. Ακριβώς επειδή κυκλοφορούν άτομα με την δική σου λογική και με την λογική του μπάρμπα με το 4χ4 που ανέφερες, οφείλω και εγώ και ο κάθε άλλος που δεν σκέφτεται σαν και εσένα να προστατεύει την περιουσία του χωρίς να ενοχλεί τους άλλους. Πάμε λοιπόν στο "τι ενοχλεί" τους άλλους γιατί μου φαίνεται το μυαλουδάκι σου έχει μπερδέψει την ελευθερία με το δικαίωμα. Το να μην βρίσκεις να παρκάρεις με το αυτοκινητάκι σου επειδή έχουν παρκάρει άλλοι, δεν περιορίζει καμία ελευθερία σου καθώς ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΟΣ να παρκάρεις! Θα παρκάρεις όπου υπάρχει θέση φίλε μου. Δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να σου φτιάξει φωλίτσα και δεν έχεις κανένα απολύτως δικαίωμα στάθμευσης έναντι κάποιου άλλου.
  22. 4 points
  23. 4 points
    Θα καραφλιασω με αυτα που διαβαζω. ΕΛΕΟΣ. Ενας πιο διαβασμενος θα ηξερε οτι το desmosedici ηταν ΑΥΤΗ ΚΑΘΕΑΥΤΗ η gp8, αλλα ρυθμισμενη διαφορετικα και με τα απαραιτητα για να βγαλει πινακιδα. Αυτο που παει ναι βγαλει η χοντα ειναι ενα μοντελο σχεδιασμενο απο το μηδεν, που ειναι αδικαιολογητα ακριβο και τα 156 αλογα ειναι νουμερο πολιτικης μηχανης χωρις στησιμο. Καραφλιασμα 2ο. Ναι ο καθενας μπορει να χρεωνει οτι ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ, αλλα μη βλεπω να γκρινιαζετε μετα ΓΙΑ ΟΛΑ και κυριως για τα μεταχειρισμενα που ολοι τα παζαρευουμε σε επιπεδο γυφτιας, για να βγαινουμε να λεμε οτι η χοντα μπορει να χρεωσει οσα γουσταρει για ενα μηχανακι που αριθμητικα δεν παει πουθενα... Και που στε...μιλαμε για τη χοντα ε...που καποτε μας εδωσε το nr...το nsr...το vtr 1000sp...τα τετρακυλινδρα με το cam gear train...και τωρα μας δινει μη πω τι. Ξεπεραστε τις ταμπελες.
  24. 3 points
    Eίσαι ευχαριστημένος μέχρι τώρα? "Όχι όπως πηγαν οι κατατακτήριες, δεν κατάφερα να κάνω το καλύτερο που μπορούσα. Η 7η θέση δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, αλλά όχι και τόσο κακή, αυτοί που έχουν τον καλύτερο ρυθμό δεν είναι και πολύ μπροστά μου. Αλλά αισθάνομαι καλά για τον αγώνα, έγραψα κάποιους πολύ ενδιαφέροντες χρόνους με λάστιχα που είχαν ήδη 20 γύρους πάνω τους. " Ποιός είναι ο κύριος αντίπαλος? "Ο Lorenzo έχει τον καλύτερο ρυθμό αλλά μπορώ να είμαι ανταγωνιστικός, υπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες ακόμα που για να βελτιώσουμε. " Και τα Suzuki? "Ηταν φανταστικά στις κατατακτήριες και φαίνεται ότι έχουν καλό ρυθμό, νομίζω ότι μέχρι το μισό του αγώνα μπορούν να είναι εκεί μπροστά. Από κει και πέρα δε μπορεί να πει κανείς τι δυνατότητες έχουν παρότι ο νέος κινητήρας τους δίνει τη δύναμη ωστε να μη χάνουν στις ευθείες. Πρέπει να δώσω συγχαρητήρια στον Davide Brivio, με τον οποίο έχουμε δουλέψει σκληρά μαζί, για την καλή δουλειά που έχει κάνει στην επιλογή προσώπων, οδηγών και ομάδας. Κανένας δε περίμενε να δει τα δύο Suzuki να είναι εκεί μπροστά μετά από επτά αγώνες και με καλό ρυθμό. " Ποιές είναι οι προγνώσεις σου για τον αγώνα? "Δύσκολο να πω, όπως είπα ο Jorge είναι το φαβορί αλλά τα Honda θα είναι πολύ γρήγορα στους πρώτους γύρους, οπότε θα πω στην πρώτη γραμμή θα είναι ο Lorenzo, ο Pedrosa, ο Marquez αλλά και εμείς. Πρέπει φυσικά να δούμε τι θα γίνει και με τα Suzuki και τα Ducati, παρότι μέχρι στιγμής φαίνεται να υπολείπονται λίγο σε ρυθμό" . Αυτός ο κανονισμός έχει φέρει περισσότερο άγχος στις εργοστασιακές, τι λες? "Πολύ λίγο με απασχολεί, δεν είναι δικιά μου απόφαση (laughs). Φυσικά είναι καλό για πρωτάθλημα όταν και η Ducati και η Suzuki είναι ανταγωνιστικές αλλά απ την άλλη μεριά, οι κατατακτήριες έχουν γίνει πολύ πιο περίπλοκες για εμάς και την Honda. Η τελευταία ελεύθερη δοκιμή έχει γίνει σαν πρόβα των κατατακτήριων και όχι απλά για να μπεις στους 10 ". Φαίνεσαι αισιόδοξος για τον αγώνα... "Αισθάνομαι καλά και επιβεβαιωσα και την καλή αίσθηση που είχα χθες, είμαι ικανοποιημένος απ την ημέρα. Αν θα κερδίσω τον Lorenzo? Θα δείξει πάντως θα είναι ωραία να το προσπαθήσω" .
  25. 3 points
    Και φυσικα ο λογαριασμος στα εμπειρα χερια του ΜαρκουV για να ειμαστε ησυχοι! Το μερος ειναι πολυ καλο για διακοπες για καποιον που δεν ζηταει μεγαλεια και φυσικα ενα μεγαλο μπραβο στην ιδιοκτητρια της καφετεριας(κριμα ειναι παντρεμενη) αλλα κ την σερβιτορα για την ευγενια κ την αψογη εξυπηρετηση.
  26. 3 points
    Γιατί ο άνθρωπος είναι παράξενο ον. Ο άλλος είχε γκόμενα την Elizabeth Ηurley και πήγαινε με μια ιερόδουλη... Anyway, το RS μου άρεσε αλλά σοβαρά τώρα δεν θα το αγόραζα. Θα πάω σε κάτι πιο ψηλό τώρα, και σε δύο-τρία χρόνια θα επιστρέψω στα χαμηλά (κάτι θε έχει βγάλει η Honda μέχρι τότε) . Ιδανικά (αν και δεν συμφωνεί η γυναίκα μου), θα έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον 3-4 μηχανές στο γκαράζ μας για να είμαστε οκ ψυχολογικά, χα, χα, χα!!
  27. 3 points
    Τελικά ένα test ride χρειαζόταν και όλα ξεδιάλυναν. Ευτυχώς γιατί είχα μπερδευτεί πολύ. Έγινε σήμερα στην Yamaha Πιερράκος στην παραλιακή. . . . . . . . Κατέβηκα από την σέλα με ένα χαμόγελο ΝΑ..! :D :D :D Τι πυραυλάκι είναι αυτό? Ματζόβολο, αλλάζει κατεύθυνση για πλάκα, φρένα πολύ καλά μου φάνηκαν, αναρτήσεις μια χαρά (ειδικά σε σχέση με ότι οδηγώ αυτήν την στιγμή..), την λάτρεψα την μηχανή! Ένας μικρός gangster για την πόλη..! Τέλος του μήνα προκαταβολή και παραγγελία σε κίτρινο! :vv: Μου είπαν 6550 ευρώ με πινακίδες, τέλη και συναγερμό ΕΜ2 (δεν θυμάμαι μάρκα..) Αξίζει, ή να αλλάξω το 200αρι του συναγερμού με κάτι άλλο και να πάρω άλλον συναγερμό?
  28. 3 points
    σήμερα και τα 3 1)πρωι στα πατησια,συμπλοκη αναρχικων (που πηγαιναν προς την μοτοπορεια στα ΕΛΠΕ) με χρυσαυγιτες (που μοιραζαν φυλλαδια) ενας εκ των χρυσαυγιτων τραβαει οπλο και πυροβολει στον αερα σκανε ματαδες και μαζευουν τους αναρχικους. 2) κλεισιμο της εθνικης οδου απο μπατσους για να μην φτασει η μοτοπορεια ΕΛΠΕ. φτανει εντωμεταξυ,περναει απο τα γραφεια της ΧΑ στον ασπροπυργο και δεχεται επιθεση απο 10 φασιστες (καποιοι απο αυτους λεγεται με μαχαιρια) ΜΑΖΙ με ΜΑΤ. εμειναν πισω 3-4 μηχανακια,οι φασιστες τα εσπασαν και οταν πλησιασαν οι αναρχικοι για να τα παρουν ξαναδεχτηκαν επιθεση απο ΜΑΤ. 3)μοτοπορεια στο μαρουσι,αντιφασιστικη. ακολουθιοταν απο ΔΕΛΤΑ 20 μηχανακια,για επιδειξη ισχυος προφανως. μια διμοιρια στα γραφεια για ''αποτροπη'' προβληματων (γελιομαστε ετσι? σε καλεσμενη μοτοπορεια) δε θα εβγαζε την ιδια προθεση για καταστολη και επιδειξη προφανως. τα συμπερασματα δικα σας..
  29. 3 points
  30. 3 points
    Χόρεψε πάνω στο φτερό, του καρχαρία. B) B)
  31. 3 points
    Εχω αγχος γιατί θα βγω αυριο δευτερο ραντεβου με μια κοπελα και δε ξερω τι να βαλω....Στο πρωτο ειχα ντυθει καουμποης....
  32. 3 points
    Σήμερα πέταξα μια άκραπα απανου. Η διαφορά εμφανής αλλά ακόμα κ με τάπα βαβούρα έχει
  33. 3 points
  34. 2 points
    nikolakiss, o LeFlwr δε νομιζω να εγραψε πουθενα πως θα πηγαινει ταυτοτητα. Το ΚΤΜ ειναι φτιαγμενο για καφριλικια επιπεδου που δεν εχουν ολοι τις δυνατοτητες ή τη διαθεση να κανουν. Κι απο οσο καταλαβα θελει χρηστικοτητα σαν καθημερινο μηχανακι.Με το ιδιο θελει να ανοιξει το γκαζι του, ισως μια ψιλοσουζα κανα drift ή καποιο track day, αλλα θελει επισης το ιδιο μηχανακι να μη γαυγιζει 24/7. Θέλει στο 80% των μετακινησεων του να νιαουριζει και να ειναι πιστο καθημερινα. Και αυτη η λογικη Dr Jekyll & Mr Hyde ΔΕΝ υπαρχει στο ΚΤΜ. Αν κάνω λάθος ας με διορθωσει ο LeFlwr.
  35. 2 points
    Πιο τριμπουρδελο μηχανακι δεν υπαρχει. Τα 300άρι facelift και το τελευταιο 350 εσιαξαν την κατασταση της Piaggio.... αλλα τα 200άρια καρμπυρατερ, τα 250αρια καρμπυρατερ και μερικα ψεκαστα 250 .... πασχου ολα απο τον πασιγνωστο ιταλικο ιο ονοματι "Tromparius de la Piaggius". Ηλεκτρικα χαρχαλα, σινεμπλοκ απο τσιχλοφουσκες bubbaloo τρομπες νερου να αγοραζεις στοκ για να μην σου πει το συνεργειο περιμενε στην επομενη αλλαγη κτλ . Αν πας σε Piaggio κινητηρα, προσανατολισου στον 300άρη (injection). Διαμαντι!
  36. 2 points
    σαν ιδέα είναι πολύ ωραία πάντως να το βάλεις και φαίνεσαι και πιο ωραίος το βράδυ απλά οκ το χρωματάκι δεν πολύ δείχνει ωραίο με αυτή την διαφορά όπως φαίνεται απ την φώτο δηλαδή!! είναι όπως να βάλεις λάμπες xenon με 6000Κ και να αφήσεις τις μαμά ψείρες.. εε στο μάτι δεν κάθεται καλά!! άστο λίγο πάνω ξανά χάζεψε το δες τι θα κάνεις!! αν βρεις ίδιο χρώμα με τα φανάρια αναμφισβήτητα βάλτο!! Καλοτάξιδα τα μοτέρια σας μάγκες!! πανέμορφο μηχανάκι! είδα ένα σταματημένο πριν καμια βδομάδα στην Άνω Τούμπα εκεί που γίνεται η λαική κάθε Σάββατο χρώμα δεν θυμάμαι ακριβώς νομίζω σαν ασημένιο απλά θυμάμαι τις μπλε ζάντες! ΚΟΥΚΛΑ !!!
  37. 2 points
    Οδηγησα σημερα το μηχανακι.... Δεν ηταν και η πιο αντιπροσωπευτικη βολτα καθως ο πλοηγος καθοριζε την ροη του group αλλα μια πρωτη γνωμη μπορω να την εχω. Τα θετικα.... Γκαζι......πολυ....και ανα πασα στιγμη, ειδικα στις χαμηλομεσαιες (σε συγκριση παντα με το S3) Ροπη....σε ολο το φασμα στροφων,βεβαια σουζα με 2α και 3η που λενε οτι σηκωνεται για πλακα δεν σηκωθηκε.... Και καπου εδω τελειωνουν τα θετικα... Αρνητικα.... Αβολη θεση οδηγησης....για εμενα τουλαχιστον και τον σωματοτυπο μου....σε φερνει πολυ μπροστα ενω ποδια ειναι πιο πισω. Υπερβολικα μαλακο μπροστινο (σε σχεση με το S3 παλι.....κι ας το εχω μαλακωσει ενα κλικ) βουταγε στα φρενα πολυ. Καλα φρενα αλλα οχι με τοσο καλο αρχικο δαγκωμα....εδω ισως φταινε και τα τακακια EBC που εχω ως μετρο συγκρισης στο S3 που πραγματικα βελτιωσαν πολυ το αρχικο δαγκωμα στα φρενα. Αν ηταν να το αγορασω μετα απο αυτο το test ride.......? Μαλλον οχι.......υπο αλλες συνθηκες με περισσοτερη ελευθερια ισως να ειχα αλλη γνωμη αλλα σημερα δεν με τρελανε..... Μπορει να εχω αυστηρο μετρο συγκρισης αλλα μου φανηκε μετριο σαν συνολο με εξαιρεση τον κινηρα του.
  38. 2 points
    Θα σου εξηγήσω εγώ επειδή έχεις και γ@μω τα μηχανάκια (η πρώην δεν ξεπερνιέται με τπτ :P). Λοιπόν σκέψου ένα κόμμα, συμφωνούμε/διαφωνούμε με τις ιδέεες του δεν έχει σημασία, το οποίο έχει ξεκινήσει με χαρακτηριστικά οργάνωσης-ομάδας έχοντας ριζοσπαστικό λόγο, δράση και εικόνα γενικότερα. Τότε λοιπόν κάποιοι λούμπεν και οργισμένοι νεολαίοι τα μπλέκουν λίγο στην γκλάβα τους (λιγό το hardcore look, λίγο η metal, λίγο το χουλιγκανιλίκι) και βρίσκουν κι έναν χώρο διαφορετικού του γηπέδου για να εκφράζουν την αγανακτησή τους (για να παίζουν ξύλο βασικά). Αυτό ήταν ένα κομμάτι. Το άλλο κομμάτι (μικρότερο) ήταν μορφωμένοι και διανοούμενοι άνθρωποι ταγμένοι στα εθνικοσοσιαλιστικά και ναζιστικά προτάγματα που είχε τότε η Χ.Α. Ασπαζόντουσαν τον χίτλερ και το όραμα του, προωθούσαν τον αντισημιτισμό (λατρεύοντας παγανικές θρησκείες και εξυμνόντας τον εωσφόρο) ενώ επίσης θέλει μια Ελλάδα με άρειους χωρίς τους "κωλαλβανούς" φυσικά που τότε άρχιζαν σιγά σιγά την κάθοδο τους. Κάπου εκεί λοιπόν (συγκεκριμμένα το '98) ένας από το frontline της X.A. μαζί με άλλους (νυν βουλευτές κατά δικές του μαρτυρίες) σαπάκιασε στον ξύλο έναν αριστερό φοιτητή φλερτάροντας με τη δολοφονία του. Η αστυνομία ούσα παρούσα στο σκηνικό (στην Ευελπίδων εκείνη τη μέρα δικάζονταν συλληφθέντες από φοιτητική πορεία αλλά ταυτόχρονα και κάποιοι χρυσαυγίτες για άλλη υπόθεση) μάντεψε τι έκανε ? Παρόλα αυτά επειδή πήρε έκταση το γεγονός ο Περίανδρος καταζητείται με ένταλμα σύλληψης και ζει στην παρανομία για κάποια χρόνια. Αποφασίζει να παραδωθεί δικάζεται και εκτίει την ποινή του στη συνέχεια. Στην δίκη του (ο τύπος παρότι ναζί και φασίστας έχει @@ και τιμή) δεν έδωσε κανέναν παρότι η ηγεσία της Χ.Α. τον άδειασε παντελώς και δεν τον στήριξε ούτε στο ελάχιστο. Μετά από αυτή τη φάση κάποιοι συνειδητοποιημένοι ναζί/φασίστες αρχίζουν και την κάνουν μιας και αρχίζουν να μυρίζουν την μπόχα. Σιγά σιγά λοιπόν έχανε ριζοσπαστικά μέλη της, τα οποία είναι και τα πιο αποφασισμένα από τα λόγια να προβαίνουν σε πράξεις. Μετά το περιστάτικο των δικαστηρίων, αρχίζει να κρατά χαμηλό προφίλ και όταν αποφασίζει να γίνει κόμμα ξαφνικά αρχίζει τις κωλοτούμπες του αιώνα (δεν είμαστε ναζί, δημοκρατία θέλουμε, είμαστε χριστιανοί, θέλουμε νόμιμους μετανάστες, θέλουμε κοινοβούλιο κλπ κλπ). Εκεί ακόμη περισσότερος συνειδητοποιημένος κόσμος ξενέρωσε μιας και η Χ.Α. άρχισε να τρώει άσχημο κράξιμο και από συναγωνιστές τους στο εξωτερικό. Τέλος πέραν από όλες τις κωλοτούμπες άδειασε για ακόμη μια φορά μέλος της και συγκεκριμένα τον Ρουπακιά. Όποιο ζώον τους έχει ψηφίσει, πριν αρχίσει να αμφισβητεί ας ανοίξει τα γκαβάδια του και να κάνει μια έρευνα (google is your friend) και να διαβάσει κατά πόσον όσα έγραψα είναι αλήθεια. Έλληνάρες πατριώτες μου εσείς μελαμψοί μου άρειοι με ελληνικό αίμα!!! Οπότε αγαπητέ meccanica για σκέψου τα παιδάκια και οι κωλόγεροι που χουν μείνει να τους στηρίζουν τώρα, μετά από όοοοοοοολα αυτά που χουν γίνει πόσο νιονιο να χει μείνει. Που καιρός για γράμματα κωλοτούμπες κάνουμε μέχρι τα χαράματα!!!
  39. 2 points
    Εεεεεεε, Χρήστο, σε προλάβαμε? Είμαι κι εγώ μέσα μαζί με τον Richie. :D Απλά δεν ήμουνα καθόλου σπίτι και δεν πρόλαβα να γράψω (μόλις τώρα μπήκα). Μόνο να ξεκαθαρίσουμε πριν πάμε για ύπνο, για να ξέρουμε. Εγώ θα φοράω και μαγιώ από μέσα. Λέω να ρίξω μια βουτιά είτε στο ΠόρτοΓερμενό (αν έχει ντουζιέρα να ξεβγαλθώ, νομίζω δεν έχει), είτε δίπλα στην Ψάθα που έχει απ' όσο θυμάμαι. Και μετά γυρνάμε πχ από Αλεποχώρι - Μέγαρα - Παλαιά ε.ο. Όποιος άλλος γουστάρει μπανάκι, ας κάνει τα κουμάντα του.
  40. 2 points
  41. 2 points
    Μπορει καποιος να μου εξηγησει γιατι οι πιο εντονα αισθανομενοι ελληνες, βιαζουν ασυστολα με την ανορθογραφια τους την ελληνικη γλωσσα?
  42. 2 points
    Ενα σουβλατζιδικο χωρις κρεμμυδι εννοεις ε? Γιατι και παλι περισσευουν αρκετα
  43. 2 points
    o paze ηταν τρομερός. και ο πιτσιρικας ο meyer έβγαζε γούστα. πρέπει να βρούμε ΄ένα βίντεο με το ραν του. εκεινο το άλμα "σας γαμ...ω" ήταν το πιο ωραίο της βραδιάς. δεν ήθελε να βγει από την πίστα ο μικρός, πολύ καλός.... αλλά να έρθει τελευταίος ρε γαμώτο?
  44. 2 points
    Δεν ξέρετε ρε, δεν ξέρετε ....
  45. 2 points
    Όλα καλά εκτός από το τσιγάρο. Τι το θες;
  46. 2 points
    το δεξι στον Βαλε(οπως κοιταμε)ειναι ολα τα λεφτα.και το τερμα -τερμα δεξια.
  47. 2 points
    4 οδηγικά στιλ στην ίδια στροφή της FP1
  48. 2 points
    ΦΑΑΑΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!@!!!!!!!!!!!!!!!!! Αφου λοιπον αραξαμε και γεμισαμε τις μπαταριες μας, επιστροφη απο την αλλη μερια του βουνου, διαδρομη που εχει και 8 χλμ χωμα. :crazy: Πρωτα βεβαια εχουμε μερικα χλμ απο υπεροχο ασφαλτινο στροφιλικι πνιγμενο μεσα στα δεντρα. Φτανοντας στον αυχενα που συνορευουν τρεις νομοι.... Πανελληνιο πρωταθλημα Σκουτεντουρο Ξανα στην ασφαλτο αλλα η ομορφια του τοπιο δεν σταματαει Νερροοοοοοοοοοοοοο Ανεφοδιασμος στο Βελβεντο κατευθυνση προς Σερβια και την εποβλητικη γεφυρα και ξανα στροφη προς Πιερια. Λιγο εξω απο την Ιμερα Μικρη παρακαμψη για φωτο και τσιγαρο στο φραγμα Πολυφυτου Φακ σελφης
  49. 2 points
    επειδή βλέπω πολύ σέρλοκ τελευταία πιστεύω ότι δεν έχει @@ εκ φύσεως. το σημείωμα κραυγάζει ότι είναι γυναικείο. ποιος άντρας θα έλεγε "γαϊδουριά" και όχι μαλ@κι@? ποιός θα έλεγε ξέρω ποιος είσαι θα ... σου ρίξω το μηχανάκι και όχι θα σε γ@μήσ* κλπ κλπ? ωραίο αντρίκιο μερακλήδικο ραβασάκι που στάζει τεστοστερόνη είναι αυτό που ανέφερε ο spiros!!! <<ποιος εισαι ρε γ@μημενε που παρκαρεις το αμαξι. να το παρεις απο δω>>
  50. 2 points
    Αν κάπου έχει περάσει αυτή η "ωραιοποιημένη" εικόνα, λάθος, δεν ήταν όλα τόσο όμορφα. Δεν υπήρχε ούτε η πληθώρα προσφοράς που υπάρχει τώρα, ούτε η απόκτηση μηχανής ήταν τόσο εύκολη. Το (τοκογλυφικό) γραμμάτιο πήγαινε σύννεφο.......... Τα περισσότερα μηχανάκια ήταν "χάροι", δίχως πλαίσια, φρένα, αναρτήσεις. Οι δρόμοι μπορεί να ήταν άδειοι, αλλά ήταν άθλιοι. Καβάλα - Ηγουμενίτσα που σήμερα είναι τρείς ώρες, τότε ήταν μια ολόκληρη μέρα ταξίδι. Ούτε υπήρχε εξοπλισμός, ούτε κανείς να σε συμβουλέψει. Πάθαινες και αν ζούσες μάθαινες. Δεν υπήρχε ούτε κατ' ελάχιστο η κοινωνική αποδοχή που υπάρχει τις τελευταίες δεκαετίες. Ήσουν, με την "βοήθεια" των Γαρδέληδων, παρίας, ο "αλήτης, μαλλιάς μηχανόβιος". Οι υπόλοιποι χρήστες των δρόμων σε θεωρούσαν κάτι μεταξύ μιάσματος και ζουζουνιού που σκάει στον προφυλακτήρα τους. Σήμερα οι περισσότεροι έχουν κάποιο παιδί, ανήψι, γειτονόπουλο που καβαλάει μηχανή και ξέρουν πως υπάρχουν και αυτά τα "εργαλεία του διαβόλου" που έχουν δύο ρόδες και κυκλοφορούν στους δρόμους. Τότε απλά δεν υπήρχαμε. Στην εικόνα που έχεις στο μυαλό σου συνυπολόγισε πως, για τους παραπάνω λόγους, πολλοί δεν έφτασαν ούτε στα μισά από τα χρόνια που αναφέρεις και αντί να έχουν εκείνοι να θυμούνται, κάπου-κάπου τους θυμόμαστε εμείς........ Sorry για το off-topic
×
×
  • Create New...