estebahn

4k διακοπές στο Αγρίνιο


72 μηνύματα σε αυτό το θέμα

Δημοσιεύτηκε

Bandit 1200 με δίσελη ουρά;

Αρέσει σε 1 μέλος

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
DT125X

Δημοσιεύτηκε

Και εγω για gsf600/1200 το κάνω

Αρέσει σε 1 μέλος

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
BMW Ρ1200ΓΣ

Δημοσιεύτηκε

Δωσε πονο Στεφ!!!! :_rock-on: :_rock-on:

Αρέσει σε 1 μέλος

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Honda CBR F4i (600cc) AGV K-4 Honda CBF (250cc)

Δημοσιεύτηκε

Πράγματι Bandit ήταν, πόσο το αλλάζει η σέλα όμως! (και γιατί δε πούλησε τόσο το στρογγυλοφάναρο όσο το fairingατο S;)

Τις καθημερινές λόγω δουλειάς φοβάμαι θα έχω λιγότερο χρόνο για να γράφω, αλλά θα κάνω ότι μπορώ για να μην αφήνω κενά ανάμεσα στα posts.

Αρέσει σε 2 μέλη

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Honda CBR F4i (600cc) AGV K-4 Honda CBF (250cc)

Δημοσιεύτηκε

05/08/17 Ημέρα 2η
Lille (F), Mons (B), Luxembourg City (L), Heidelberg (D), Pilsen (CZ) 1.123km

map.jpg

Ξύπνημα πρωί – πρωί (παρεπιπτόντως εξαιρώντας Αγγλία – Ελλάδα, ΟΛΕΣ οι ενδιάμεσες χώρες του ταξιδιού ανήκουν στην ίδια ζώνη ώρας) καθώς το μενού είχε για σήμερα διάσχιση της μισής κεντρικής Ευρώπης. Η προσωπική μου ‘μητέρα όλων των μαχών’, αφού σύμφωνα με το πλάνο είχα μια ανάσα κάτω από τα χίλια χιλιόμετρα, αριθμό που δεν είχα αγγίξει ως τώρα στο παρελθόν.

Πρωινό για αρχή με τον ρεσεψιονίστ να εξακολουθεί να σταυροφιλά ένα – ένα τα μαστόρια που μπαίνουν για εργασίες. Την ώρα που δένω τα πράγματα στο CBR βλέπω να περνούν μπροστά μου δύο στρατιώτες σε περιπολία, με παραλλαγές, αλεξίσφαιρο, τυφέκια, τα πάντα. Στην αρχή δεν συνειδητοποιώ τι στο καλό συνέβη, να το ‘big police’ που εννοούσε ο τσάκαλος με τα φιλάκια ρουφηχτάΔεν έχω την παραμικρή ιδέα για ποιο λόγο ο στρατός περιπολεί το parking ενός φθηνοξενοδοχείου στο πουθενά, ίσως να είναι τα αντίστοιχα βύσματα της Γαλλίας;

Μετά κόπων και βασάνων βγάζω άκρη με έναν αυτόματο πωλητή στο βενζινάδικο και πριν το καταλάβω καν φτάνω στα σύνορα με το Βέλγιο. Γνώριζα προφανώς ότι τα σύνορα είναι μια τυπικότητα, αλλά περίμενα κάτι περισσότερο από αυτές τις ταμπελίτσες, τι στο καλό, το τελευταίο room to let αν έχεις στην Πάργα πενταπλάσια ρεκλάμα βάζεις!

IMG_20170805_090146.jpg

 

Το Βέλγιο καθ’ αυτό ήταν α-κ-ρ-ι-β-ώ-ς όπως το θυμόμουν από τον Αστερίξ:

asterix.jpg

Εντελώς επίπεδο, με συστάδες δέντρων πού και πού και την πιο αλλόκοτη βροχή που έχω συναντήσει: Ξαφνικά σε τυλίγει κάτι μεταξύ πυκνής ομίχλης και υγρασίας, βλέπεις την άσφαλτο υγρή, την ζελατίνα γεμάτη σταγόνες, αλλά από πού έρχεται αυτό το νερό; Λες και αναβλύζει από το έδαφος. Από τον ουρανό δεν έρχεται, spray από τα αυτοκίνητα δεν είναι. Τουλάχιστον με τις μπύρες και τις πατάτες του τα πάει πολύ καλύτερα αυτός ο λαός!

Ας αναφέρω εδώ δυο λόγια (που θα παίξουν ρόλο και στο υπόλοιπο της ημέρας!) για το πώς είχα οργανώσει την πλοήγηση μου: Αρχικά έβγαλα τις διαδρομές στο google maps. Στην συνέχεια κράτησα σημειώσεις για την κάθε ημέρα με βασικές διασταυρώσεις, εξόδους από αυτοκινητόδρομους,  πόλεις που θα περνούσα. Αυτές τις είχα στο διαφανές κομμάτι του tankbag για να τις συμβουλεύομαι και για επιβεβαίωση. Το κινητό – GPS το είχα στην τσέπη και μέσα από το κράνος φορούσα ακουστικά, έτσι που παρότι δεν το έβλεπα, είχα την φωνητική πλοήγηση. Με αυτό τον τρόπο και κίνδυνο βροχής / υπερθέρμανσης δεν είχε και λιγότερη μπαταρία κατανάλωνε και δεν επαναπαυόμουν 100% έχοντας την εικόνα του χάρτη να με καθοδηγεί. Ιδιοτροπία μου το τελευταίο, το αναγνωρίζω. Αλλά ένα από τα καλά του solo ταξιδιού είναι ότι ταξιδεύεις εσύ και ο παλιοχαρακτήρας σου, δεν ενοχλείς άλλον.
Επανερχόμενος στα του
GPS, όταν αποθηκεύει κανείς διαδρομές στο Sygic συνίσταται να τοποθετεί ανάμεσα σε αφετηρία και τερματισμό waypoints ώστε να διευκολύνει το πρόγραμμα στο να… ενώνει τις τελείες με τον τρόπο που ο χρήστης θέλει και όχι αυτοβούλως.
Έτσι έκανα και εγώ, μόνο που το
waypoint αντί για τον αυτοκινητόδρομο (μάλλον βαριόμουν να ζουμάρω!) το έβαλα στον παράδρομο με αποτέλεσμα πρωινιάτικα να τριγυρνάω στο ήσυχο χωριουδάκι του Saint Ghislain, μεγάλη η χάρη του, θαυματουργός! Μικρό το κακό – για τώρα!

IMG_20170805_094824_HDR.jpg

 

 

Αρέσει σε 14 μέλη

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Yamaha fazer (600cc) Yamaha tracer (900cc)

Δημοσιεύτηκε

Στέφανε μπράβο εγώ πάντως δεν θα το έκανα χωρίς παρέα δεν θα την πάλευα. και μετά από αυτή την απίστευτη περιπέτεια φτάνεις Αγρίνιο ακούγοντας την γιαγιά με το χαμόγελο στα αυτιά πιρνας κλα καμαριμ εκια στα ξενα!

Αρέσει σε 2 μέλη

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
DT125X

Δημοσιεύτηκε

πριν 13 ώρες, το μέλος estebahn έγραψε:

Πράγματι Bandit ήταν, πόσο το αλλάζει η σέλα όμως! (και γιατί δε πούλησε τόσο το στρογγυλοφάναρο όσο το fairingατο S;)

Τις καθημερινές λόγω δουλειάς φοβάμαι θα έχω λιγότερο χρόνο για να γράφω, αλλά θα κάνω ότι μπορώ για να μην αφήνω κενά ανάμεσα στα posts.

η οικογένεια gsf600/S & gsf1200/S(95-'04) και ήταν η προγενέστερη των 650/1250

φορούσε ενιαια σέλα, όμορφα χρωμιομένα clocks, aero μοτερ 

στην ελλάδα νομίζω περπάτησε το αντιθετο απο ότι στην ευρώπη, εμείς είχαμε περισσότερα στρογυλοφάναρα λόγο της τάσης της εποχής με τα στρογγυλοφάναρα naked της εποχής(cb400sf cb1, zephyr400/550/750/1100, xjr400, gsf400/600/750). Τα semi naked (με το φέρινκ) τα εκτιμήσαμε απο την δεκαετία του '00 και μετά    

take a look 

gsf600/S

styr_y0w-01.jpg

styd_y7m-01.jpg

1200/S

114460@suzuki-bandit-1200.jpg

1338109823-6.jpg

 

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Sym Combiz (125cc) Hjc r-pha 11

Δημοσιεύτηκε

off topic για να μην χαλαμε το ομορφο ταξιδιωτικο του φιλου στεφανου, αλλα δεν βρισκω να βαλω spoiler απο το κινητο.

Πολυ με τρελαινει απο εμφανιση αυτο το bandit το 1200.

Αν δεν το φοβομουνα λογω παλαιοτητας και μαλλον πολυ υψηλης καταναλωσης, σιγουρα θα επαιρνα ενα καποια στιγμη.

 

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Honda CBR F4i (600cc) AGV K-4 Honda CBF (250cc)

Δημοσιεύτηκε

Τα σύνορα με το κρατίδιο του Λουξεμβούργου δεν είχαν καν πινακίδα, μόνο σημαίες (δυστυχώς δεν ανέμιζαν, θα πρέπει να με εμπιστευτείτε για το ότι η αψίδα αυτή είναι στο Λουξεμβούργο και όχι στην Ολλανδία).

IMG_20170805_114938.jpg

Και όσο και αν τα υποτυπώδη σύνορα τα περνάς αέρα, εκεί που επικρατεί το αδιαχώρητο από πλευράς μποτιλιαρίσματος είναι στα βενζινάδικα, εκατοντάδες αυτοκίνητα, μαγαζάκια για φαγητό και πολλές πολλές νταλίκες. ΣΕΑ με τα όλα του.

IMG_20170805_115352.jpg

Μπαίνοντας στο κρατίδιο αυτό έβλεπες αρχιτεκτονικά διαφορές με το Βέλγιο, δεν ήξερα τι να περιμένω, σ’ ένα βαθμό υπέθετα ότι τα σύνορα σ’ αυτές τις χώρες ήταν σχετικά αυθαίρετες γραμμές που δεν χώριζαν εθνικά διαφορετικούς πληθυσμούς. Το τοπίο γίνεται επίσης ελαφρώς πιο ορεινό ώσπου μετά από τούνελ βρίσκεσαι να διασχίζεις τον ποταμό Moselle και ξαφνικά… Γερμανία! Πιάστηκα απροετοίμαστος και δεν μπόρεσα να βγάλω φωτό στα σύνορα, ήταν κάποιου είδους quest αυτό για μένα.

 

Το επόμενο κομμάτι του ταξιδιού ήταν να περάσω σουβλάκι ολόκληρη την Γερμανία στις επόμενες ώρες. Σίγουρα η χώρα αυτή, όπως και η Γαλλία στην οποία βρισκόμουν το ίδιο πρωί, έχουν ένα σωρό ομορφιές να δει κανείς. Έπρεπε όμως κάποια μέρη να μείνουν εκτός ταξιδιού αναγκαστικά και αφενός αυτές οι χώρες είναι πιο προσβάσιμες από την Αγγλία, αφετέρου οι ανατολικοευρωπαϊκές χώρες με ελκύουν σαφώς περισσότερο.
Επομένως, αν ήθελα να πετύχω τον στόχο γι’ απόψε έπρεπε να βάλω το κεφάλι κάτω και ναι γράψω πολλά, πολλά χιλιόμετρα σερί. Αγγαρεία ίσως για κάποιους, εμένα όχι απλά δεν μ’ ενοχλούσε, γούσταρα κιόλας. Μια ολόκληρη μέρα εγώ και οι σκέψεις μου καβάλα στο μηχανάκι μου με νέα τοπία να κυλάνε γύρω μου; Φύγαμε!

 

Από τα πρώτα χιλιόμετρα στη Γερμανία αυτό που με εντυπωσιάζει είναι οι ανεμογεννήτριες. Αν νομίζετε ότι οι κορυφογραμμές της Πελοποννήσου πχ είναι γεμάτες με αυτούς τους λευκούς έλικες πρέπει να δείτε την Γερμανία, κυριολεκτικά σκέφτεσαι ότι τις έχει σπείρει κάποιος έτσι όπως γεμίζουν τις πεδιάδες. Οδηγείς μάλιστα αρκετά κοντά τους, υπέροχο φόντο καθώς νωχελικά περιστρέφονται. Δεν σταμάτησα για φωτό, όπως και για άλλα αξιοθέατα που θα αναφέρω, θα αρκεστείτε στις περιγραφές μου αναγκαστικά.

Σταμάτησα όμως – σε μια σπάνια κρίση προνοητικότητας- μετά την πρώτη ψιχάλα για να βάλω αδιάβροχα. Όπως θα είδατε σε όλες τις προηγούμενες φωτό της ημέρας η συννεφιά ήταν βαρια. Για να είμαι ειλικρινής ο κύριος λόγος που σταμάτησα ήταν επειδή κουβαλούσα τα αδιάβροχα σε ένα σακιδιάκι πλάτης και το βάρος του είχε αρχίσει (λες και δεν το ‘ξερα όταν πακέταρα!) να με κουράζει.

Λίγες στιγμές μετά πραγματικά άνοιξαν οι ουρανοί. Σίγουρα η εντονότερη βροχή που έχω βιώσει με μοτοσυκλέτα. Οι σταγόνες είχαν τέτοιο μέγεθος και ορμή που τις ένιωθες με πόνο μια – μια να σε χτυπούν. Ορατότητα σκάρτα πενήντα μέτρα, οπότε όλοι κινούμαστε δεξιά με 30 – 40 χιλιόμετρα. Απλά ακολουθώ το κόκκινο λαμπάκι του φορτηγού μπροστά μου ελπίζοντας ότι ξέρει τι κάνει, τίποτε άλλο δεν φαίνεται. Πινακίδες προειδοποιούν για υδρολίσθηση και σε αρκετά σημεία νιώθεις ότι διασχίζεις ρέμα, το νερό είναι μπόλικο. Η επικίνδυνη αυτή κατάσταση κράτησε καμια ώρα τουλάχιστον, μου φάνηκε αιώνας.

Εδώ έχει ξεκόψει σ’ ένα βαθμό, αλλά και πάλι βρέχει δυνατά.

IMG_20170805_134331.jpg

Συνέχεια επί της Autobahn A6 με τον καιρό να παίζει κρυφτό, μπροστά μου βαρυσυννεφιά, στους καθρέφτες μου γαλανός ουρανός (ουπς! το χριτς- χρατς από το γάντι μπήκε στο πλάνο!)

IMG_20170805_143148.jpg

 

Στην κοιλάδα του Ρήνου, κοντά στο Mannheim, νότια της Φρανκφούρτης δηλαδή, αντιλαμβάνομαι για πρώτη φορά τι σημαίνει βιομηχανική χώρα (και γιατί οι Σύμμαχοι προσπαθούσαν διακαώς να την βομβαρδίσουν στον Β’ ΠΠ). Δεκάδες τεράστιες μονάδες κατακλύζουν την περιοχή, παντού εργοστάσια, στους κάμπους η αγροτική παραγωγή δείχνει επίσης βιομηχανοποιημένη με κάθε λόφο και πλαγιά να είναι καλλιεργημένος, η παραλληλία από τις βραγιές (έτσι λέμε στην Ευρυτανία τις γραμμές που σκάβει / ανοίγει κανείς με το αλέτρι για να φυτέψει, σίγουρα υπάρχει καλύτερος όρος) θυμίζει wireframe από βιντεοπαιχνίδι, με κανόνα και διαβήτη έχουν χαρακτεί τα πάντα.

Οι Άγγλοι είναι το πολύ ξιπασμένοι βιοτέχνες μπροστά σ’ αυτό που βλέπω μπροστά μου, εντελώς πρωτόγνωρο.  Όσα και να μην συμπαθεί κανείς στους Γερμανούς αυτό δεν μπορεί παρά να τους το αναγνωρίσει, εκτός των άλλων όλη αυτή η τεράστια παραγωγή, παρά την αυτοματοποίηση, δημιουργεί και ένα σωρό θέσεις εργασίας, ποια επτάμηνα του ΟΑΕΔ λέμε τώρα…

 

Αξιοθέατο που με εντυπωσίασε επίσης, μιας και ούτε αυτού την ύπαρξη γνώριζα είναι το Auto & Technik Museum Sinsheim: Εκεί που οδηγείς στην Autobahn ξαφνικά βλέπεις δυο τεράστια Concorde υπό κλίση μπροστά σου, το ένα μάλιστα με χαμηλωμένη την μύτη σε φάση απογείωσης. Επιβλητικό. Μπόλικα ακόμη αεροσκάφη τριγύρω, όπως επίσης και ένα  IMAX.  Η φωτό από το google δεν αποτυπώνει την γωνία που φαίνονται από το δρόμο, αλλά μάλλον το streetview δεν περνάει από τις autobahn?

concorde.jpg

Όπως προανέφερα, για την πλοήγηση χρησιμοποιούσα μόνο τις φωνητικές οδηγίες του GPS. Σε τέτοιους δρόμους λοιπόν πετούσε απλά ένα ‘follow this route for 264km’ και μετά σιωπούσε. Απ’ ότι αποδείχθηκε, αν παρέκλινες της διαδρομής δεν σε ενημέρωνε με κάποιον τρόπο, αλλά σαν τσαντίλω συνοδηγός σου κρατούσε μούτρα μην λέγοντας τίποτε. Έτσι έγινε το λάθος λοιπόν και βρέθηκα να έχω φτάσει λίγο έξω από την Στουτγγάρδη, πολύ νοτιότερα της πορείας μου. Ευτυχώς βοήθησαν οι σημειώσεις στο tankbag και το αντελήφθηκα σχετικά νωρίς (άλλη μια απόδειξη της χρησιμότητας τους), αλλά μέχρι να βρω την επόμενη έξοδο, να κάνω αναστροφή, να βρω τρόπο να ξαναμπω στην σωστή πορεία έφαγα ένα καπέλο 100+ χιλιομετράκια στο ήδη φορτωμένο δρομολόγιο. Τουλάχιστον, σ’ αυτό το λάθος κομμάτι του ταξιδιού είχε λιακάδα!

IMG_20170805_161032.jpg

Αν έπρεπε μια φορά να οδηγήσω σερί όταν πρωτομπήκα Γερμανία, τώρα μετά την βροχή και το λάθος στην διαδρομή έπρεπε να το κάνω δέκα. Σωματικά δεν με πείραζε αυτό, όλη μέρα στάσεις μόνο για βενζίνη έκανα και μια συνδυάστηκε με sandwich, ωστόσο τα έργα στον δρόμο δεν βοηθούσαν πάρα πολύ στο να πιάσεις αξιοπρεπή μουαγιέν.
Ο τρόπος που κλείνουν τον δρόμο για τα έργα είναι διαφορετικός από τον ελληνικό, απομονώνουν το ένα ρεύμα από την κυκλοφορία και χωρίζουν το άλλο στη μέση, αλλά όχι με κορίνες όπως εμείς, αλλά με μεταλλικό ή τσιμεντένιο τοιχίο. Στον χώρο που απομένει πλάτους 1.5 λωρίδας όλοι κάθονται πειθήνια άκρη δεξιά, έτσι που αν κάποιος θέλει να μπορεί να προσπεράσει με προσοχή. Με το μηχανάκι ούτε λόγος, ανετότατα.

Τα επόμενα άξια λόγου γεγονότα ήταν τα εξής… ενάμιση: Μια Ε-class που της είχαν κοτσάρει ένα κουβούκλιο λίγο ψηλότερο από αυτό που στην Ελλάδα βάζουν σε νεκροφόρες μετατρέποντας την στο πιο ατσούμπαλο, το πιο form follows function ασθενοφόρο που έχω δει.

Το ουσιαστικότερο αξιοθέατο ήταν η πίστα του Hockenheim, μαζί με το Nurburgring αποτελούσαν τις δύο πίστες Formula 1 της Γερμανίας (θυμάστε τον όρο Grand Prix of Europe?). Η Α6 περνάει ακριβώς δίπλα από την κερκίδα της πίστας, είναι ότι κοντινότερο έχω βρεθεί σχετικό με F1, ο 15χρονος εαυτός μου λογικά θα ήταν πολύ περήφανος!

Έχει πάει απόγευμα, οδηγώ όλη μέρα και στο βενζινάδικο ρίχνω μια ματιά στο GPS: ~400 χιλιόμετρα ακόμη. Πφφ, ψίχουλα, τρια τεπόζιτα δρόμος, το ‘χουμε ανετότατα.

 

Μετά την Νυρεμβέργη η διαδρομή ομορφαίνει σημαντικά. Πλέον δεν έχει κίνηση, ούτε έργα. Ο ήλιος χαμηλώνει πίσω μου καθώς κινούμαι ανατολικά και ο δρόμος περνάει μέσα από ατελείωτα δάση. Και τι δάση, εντελώς διαφορετικά από τα δικά μας. Τα δέντρα πέρα από πανύψηλα είναι και εξαιρετικά πυκνά, αδιάβατα. Φύλλα υπάρχουν στο πάνω εν’ τρίτο τους και χαμηλά επικρατεί σκοτάδι εξαιτίας της πυκνότητας των κορμών. Μόνο σε κακοαναδασωμένα πευκοδάση έχω δει κάτι τέτοιο στα μέρη μας.

IMG_20170805_181833_HDR.jpg

Η διάσχιση της Γερμανίας κοντεύει να πάρει τέλος. Απ’ ότι απεδείχθη, η Autobahn δεν είναι ο υπερδρόμος με τις απίστευτες ευθείες, τις κοιλαδογέφυρες και το πλάτος αεροδιάδρομου που ακούγεται. Σαν χάραξη απλά έχει προβλέψιμες καμπές, δεν έχει λακούβες και ανωμαλίες στο οδόστρωμα, δεν βλέπω να έχει κάτι να ζηλέψει η Εγνατία πχ (αν και σε βάθος χρόνου θα αποδειχθεί η ποιότητα των υλικών της).
Οι περισσότεροι κινούνται μεταξύ 150 και 160, είχα ακούσει ότι απλά κάθεσαι στην δεξιά και αριστερά κινούνται
supercars με 250, αλλά δεν πέτυχα ούτε ένα, αν και στα 180 ένα βανάκι που έπαιξε φώτα για να με προσπεράσει! Τέλος – και ελπίζω να μην ανοίξει πόλεμο αυτό- είδα όλα κι όλα δύο GS (το ένα μάλιστα με sidecar!) και αν ισχύουν αυτά που ακούγονται ότι από μετάδοση είναι κοντό και δεν νιώθει άνετα σε υψηλές ταχύτητες, απορώ πώς οι κάτοχοι βγαίνουν στην Autobahn και γιατί οι Γερμανοί να το σχεδιάσουν έτσι για τους δρόμους τους.

Μ’ όλες αυτές τις σκέψεις τα ‘σύνορα’ δεν αργούν να φανούν, ώρα για μια από τις πιο ξεχωριστές για μένα χώρες:

IMG_20170805_194155_HDR.jpg

Τσεχία, απόγευμα της 5ης Αυγούστου 2017

 

Αρέσει σε 13 μέλη

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Kawasaki ZZR1400 (1352cc) Arai RX7 Corsair Kawasaki ZZR1400 (1352cc)

Δημοσιεύτηκε

:wub::wub::wub:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Δημοσιεύτηκε

Το μπροστά δεν είναι concorde είναι ρώσσικο Tu-44 :winking:

Αρέσει σε 2 μέλη

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Honda CBR F4i (600cc) AGV K-4 Honda CBF (250cc)

Δημοσιεύτηκε

Δίκιο έχεις Μιχάλη, δεν ξέρω πολλά από αεροπλοοία και εν κινήσει όπως είδα το μεν να λέει Air France, το δε να έχει κατεβασμένο το ρύγχος, μια ματιά και στις εισαγωγές των κινητήρων νόμισα ότι είναι και τα δυο Concorde, έπρεπε στην φωτό να προσέξω ότι δεν είναι το ίδιο αεροσκάφος.

Αρέσει σε 2 μέλη

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Δημοσιεύτηκε

Σαν θέαμα και τα δύο μαζί, είναι από τις ωραιότερες δημιουργίες του ανθρώπινου είδους. Τα έχει ΟΛΑ μέσα, τεχνολογία, μαθηματικά, μεταλλουργία αλλά και καλλιτεχνία μαζί, μόνο άνθρωποι με μεγάλη καλλιτεχνική αντίληψη θα συναλάμβαναν αυτά τα σχήματα, θα τα γεννούσαν στο μυαλό τους, θα σχεδίαζαν τόσο υπέροχες γραμμές.

Ένας από τους λίγους λόγους, που βρήσκω προσωπικά, γιατί το ανθρώπινο είδος είναι κάτι καλό, γιατί έφτασε και έφτιαξε αυτά τα διαμάντια. Δεν ήξερα καν, ότι εκτίθενται αυτά μαζί και μάλιστα σε δυτικό έδαφος. Θα μου πεις, έπρεπε να πετούν, όχι να εκτίθενται, αλλά άτιμοι καιροί. Θα ξαναπετάξουν όμως κάποια στιγμή, αν όχι αυτά, η συνέχειά τους.

Εννοείται, η διόρθωσή μου, δεν είχε το παραμικρό ίχνος υπόδειξης με την κακή έννοια.

Πάμε το ταξιδιωτικό σου, ωραίο εξελίσσεται.

Αρέσει σε 3 μέλη

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Honda astrea HJC RPHA-10 PLUS Εξ Αρ Χιλιαρ

Δημοσιεύτηκε

:worshippy: για ολα....μα πιο πολυ για την αποφαση να κανεις μονος αυτο το ταξιδι!!

Αρέσει σε 1 μέλος

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
EXC-Address Beta Enduro RR (350cc)

Δημοσιεύτηκε

Στεφανακο  γουστάρω τρελά όπως τα γράφεις.  Σ ωραιος:yes:

Αρέσει σε 1 μέλος

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Honda CBR F4i (600cc) AGV K-4 Honda CBF (250cc)

Δημοσιεύτηκε

Ευχαριστώ παιδιά! Με τον Georstrat θα διαφωνήσω ελαφρώς, θα φανεί στην πορεία. Ανεβάζω μερικές φωτό και επανέρχομαι αργότερα μες στην βραδιά.

Αρέσει σε 1 μέλος

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Honda CBR F4i (600cc) AGV K-4 Honda CBF (250cc)

Δημοσιεύτηκε

06/08/17 Ημέρα 3η
Pilsen (CZ), Prague (CZ), Klášter Sázava (CZ), Kutna Hora (CZ), Bratislava (SK), Budapest (H) 716km

map.jpg

Ανυπόμονος ξύπνησα λίγο μετά τις έξι.  Ο πρωινός ήλιος έμπαινε από τους φεγγίτες της οροφής, ο όλος χώρος θύμιζε νεόδμητα φοιτητικά σπίτι στα ΤΕΙ της Πάτρας. Τέτοια ήταν η όρεξη μου για δρόμο που τα κρουασανάκια που ‘χα πάρει το προηγούμενο βράδυ δεν κατέβαιναν ούτε για πλάκα. Οι δυο προηγούμενες μέρες ήταν εν πολλοίς διαδικαστικές, μια προσπάθεια να καλυφθούν χιλιόμετρα ως τα μέρη που πραγματικά ήθελα να δω. Το ταξίδι σήμερα ξεκινούσε και οι λόγοι ήταν μπόλικοι!

Αλυσίδα είχα λαδώσει αποβραδίς, οπότε φόρτωμα και πριν φωτίσει πλήρως άφηνα το όμορφο Pilsen πίσω μου. Από την μέση της γέφυρας του Radbuza η φωτό, δεν είναι καλλιτέχνημα, αλλά πάνω-κάτω συνοψίζει την εικόνα που μου δημιουργήθηκε για την πόλη: Πράσινο, βιομηχανία, φροντισμένα σπίτια (μα γιατί μ’ αρέσει τόσο η αρχιτεκτονική τους;) και στο βάθος οι φασόν πολυκατοικίες – μεγαθήρια του κουμμουνιστικού παρελθόντος.

IMG_20170806_071853.jpg

Κυριακή πρωί και η εθνική είναι άδεια από κίνηση. Οι ταμπέλες με ενημερώνουν ότι η θερμοκρασία βρίσκεται στους ιδανικούς είκοσι βαθμούς και όλο και πλησιάζω στην Πράγα.

Αχ η Πράγα! Αν είχα βάλει την υπογραφή μου στο δίπλα συμβόλαιο πριν κάποιο διάστημα το ταξίδι θα ξεκινούσε από εδώ. Και ποιος ξέρει πόσες μεταβλητές θα ήταν διαφορετικές, ίσως και καλύτερες. Χαζεύω την πόλη, είχα περάσει κοντά μια βδομάδα εξερευνώντας την και μου είχε αφήσει τις καλύτερες των εντυπώσεων. Αν, ίσως, διάφορα μου τριβελίζουν το μυαλό, ‘δεν βαριέσαι, δεν γυρίζει πίσω’ σκέφτομαι και ανοίγω το γκάζι αφήνοντας την τσέχικη πρωτεύουσα πίσω μου… Ενδοσκόπηση και ένα τετρακύλινδρο αγχολυτικό, περνάνε όλα έτσι. Σχεδόν.

 

 

Έξω από την Πράγα φτάνει και η στιγμή να αφήσω την εθνική πίσω μου στο ύψος της Sázava. Επαρχιακός και μάλιστα τι επαρχιακός είναι αυτός! Ξύλινα σπιτάκια, μικρά χωριουδάκια και στροφές ατέλειωτες μες στο πυκνό δάσος. Έχετε κάνει την διαδρομή Προυσσός – Αραποκέφαλα ποτέ; Ένα τέτοιο σφιχτό στροφιλίκι μες στην σκιά, κατά τόπους κινούμαι με πρώτη στις ανηφοριές. Ο δρόμος περνάει από ποταμάκια,  γκρεμισμένα αρχοντικά που τα ‘χει καταπιεί η φύση. Περιηγητές με χαιρετούν, εγώ αποσβολωμένος από το ανέλπιστο της διαδρομής απλά το χαίρομαι, ούτε μου πέρασε από το μυαλό στάση για φωτό, carpe diem και οι αναμνήσεις είναι στο μυαλό μου μόνο, με συγχωρείτε.

Μια και μοναδική η αναμνηστική από το κομμάτι αυτό, αλλά ίσως η καλύτερη του ταξιδιού όλου.

IMG_20170806_083852.jpg

Στο βάθος θερισμένα χωράφια, χωριουδάκι στον ορίζοντα, ο λόφος των windows XP, ντανιασμένα τα ξύλα του χειμώνα και ένα μηχανάκι που γουστάρω, όπως το γουστάρω ακριβώς: Φορτωμένο να με ταξιδεύει στους επαρχιακούς σε μακρινές χώρες σε μια λιακάδα του Αυγούστου. Γίνεται καλύτερο;

Η αλήθεια είναι πώς γίνεται και δυο στροφές μετά δυο ελαφάκια έχουν μείνει στην άκρη του δρόμου και με κοιτούν σαστισμένα. Δεν έχω ξαναδεί ποτέ μου ελεύθερα, πλέω σε πελάγη ευτυχίας!

Το επόμενο κομμάτι δεν είναι δασωμένο, ήπιοι λόφοι καλλιεργημένοι ( ή σωστότερα θερισμένοι) όλοι, όσο βλέπει το μάτι, μέχρι την πεδιάδα στο βάθος.
Έρημη μια πρόχειρη στάση λεωφορείου στο πουθενά, περιμένει επιβάτες από το πουθενά για να τους πάει στο πουθενά.

IMG_20170806_085240.jpg

Το τοπίο συνεχίζεται απαράλλαχτο μέχρι να φτάσω στον στόχο μου, την κωμόπολη της Kutna Hora.  Τα τριγύρω χωριά ήταν αγροτικά, φτωχικά όσο και αν ήταν φροντισμένα, αλλά εδώ η κατάσταση είναι διαφορετική, υπάρχει πλούτος και ανάπλαση με την έννοια που νοείται σε μέρη σαν τα Ζαγοροχώρια.

IMG_20170806_091722.jpg

Στην φωτό δεν είναι ξεκάθαρο, αλλά πρόκειται για απότομη κατηφόρα, γραφικά σπιτάκια, σιντριβάνια, χυτά αγάλματα, ανθόκηποι συνθέτουν ένα σκηνικό σαν από παραμύθι του Άντερσεν. Ίσως πήρε το μάτι σας στο άκρο της φωτό ένα πιτσιρίκι, με την γλώσσα έξω έσερναν το καρότσι του στην ανηφόρα. Να πως ακούγονται τα καντήλια στα τσέχικα λοιπόν!

IMG_20170806_095333.jpg

Ο λόγος που ήρθα ως εδώ δεν ήταν για να θαυμάσω ούτε τα υαλικά της φωτό, ούτε τα γουνάδικα της περιοχής (με διαφημίσεις σε κινέζικα και ρώσικα, για να πιάνουμε όλα τα target group. Στόχος μου είναι το ξωκλήσι Kostnice v Sedlci. Εξωτερικά δεν γεμίζει το μάτι, στην ίδια την Kutna Hora υπάρχει τουλάχιστον τριπλάσιος ναός. Στον περίβολο του υπάρχει νεκροταφείο, αλλά και αυτό σίγουρα είναι απλοϊκότερο από οποιουδήποτε συνοικιακού ναού της Ελλάδας.

  Ωστόσο, αυτό που κατέστησε ξεχωριστό το μέρος είναι ότι το 1278 ο επίσκοπος του μοναστηριού έφερε χώμα από το όρος Γολγοθά των Αγίων Τόπων και το σκόρπισε στο προαύλιο του νεκροταφείου. Έκτοτε έγινε πολυπόθητο σημείο ταφής των κεντροευρωπαίων με αποτέλεσμα μετά της πανούκλα και τους πολέμους του 14ου αιώνα να επικρατεί το αδιαχώρητο από ταφέντες με τους μαζικούς τάφους να μην επαρκούν παρά τις επεκτάσεις (μα πόσο μικροσκοπικό ήταν αρχικά;). Αρχικά το 1511 ανετέθη σε έναν μισότυφλο μοναχό του τάγματος η εκσκαφή των σκελετών, αλλά την μακάβρια αυτή εργασία ολοκλήρωσε πολύ αργότερα ένας ξυλογλύπτης, ο František Rin. Μόνο που έβαλε την προσωπική του πινελιά καθώς στοίβαζε τους (ολογράφως) σαράντα με εβδομήντα χιλιάδες ανθρώπινους σκελετούς. Τι έκανε λοιπόν;
Αυτά:

IMG_20170806_094127.jpg

Ναι, αυτό το δισκοπότηρο είναι από τα πρώτα πράγματα που αντικρίζεις κατεβαίνοντας την σκάλα της εισόδου. Όχι, δεν είναι υπό κλίμακα, ΑΛΗΘΙΝΑ οστά είναι αυτά, από τα κρανία αντιλαμβάνεστε το μέγεθος.

Η φρίκη (δεν είναι η καταλληλότερη λέξη φοβάμαι) συνεχίζεται, αμέσως μετά την σκάλα σε περιστοιχίζουν τέσσερις σοροί σε σχήμα καμπάνας με διάμετρο στη βάση γύρω στα έξι μέτρα και ύψος ως την οροφή.

IMG_20170806_094206_HHT.jpg

Όλη αυτή η μασιφ στοίβα δεν είναι κάποιο σκηνικό από φελιζόλ, είναι πραγματικοί άνθρωποι που έζησαν, περπάτησαν, αρρ΄ψστησαν, πολέμησαν στον Μεσαίωνα. Επιβλητικό τόσο για τον αριθμό τους, όσο για την ηλικία τους και κυρίως τον τρόπο έκθεσης τους.

Αν και ο Rin δεν περιορίστηκε απλά στο να τοποθετήσει τα οστά το ένα πάνω στο άλλο, οι καλλιτεχνικές του ανησυχίες συνεχίζονται αν στρέψεις το κεφάλι πάνω: Γιρλάντες με νεκροκεφαλές, με ισχία.

IMG_20170806_094400.jpg

Και ναι, δεν σας γελούν τα μάτια σας, στο κέντρο της αίθουσας υπάρχει πολυέλαιος, ο οποίος μάλιστα έχει την φήμη ότι περιλαμβάνει κάθε οστό του ανθρωπίνου σώματος.

IMG_20170806_094442.jpg

Εκεί που όμως έδωσε ρέστα ο δημιουργός είναι με το οικόσημο του οίκου των Schwarzenberg. Ύψος; Πάνω από δύο μέτρα.

IMG_20170806_094317_HHT.jpg

Και μάλιστα κάτω δεξιά του προσέξτε την λεπτομέρεια, έχει δημιουργήσει και ένα πτηνό που τρώει την νεκροκεφαλή, δεν κατάφερα να βρω επιγραφή που να εξηγεί τον συμβολισμό.

IMG_20170806_094332_HHT.jpg

Απορροφημένος από το θέαμα δεν ξέρω πώς να νιώσω, φρίκη; Αποτροπιασμό; Δέος; Θαυμασμό; Περιέργεια;

Οι λεπτομέρειες παντού ξεχωριστές

IMG_20170806_094527.jpg

Ήθελα να περάσω μπόλικο χρόνο εκεί μέσα, αλλά το ΚΤΕΛ ξεφόρτωσε ένα φρέσκο φορτίο κινέζων τουριστών οι οποίοι εφορμούσαν με ακονισμένα σελφοκόνταρα και φορμαρισμένες microSD. Η ατμόσφαιρα είχε μόλις χαλάσει, τελευταίο καρέ και έξω.

IMG_20170806_094614.jpg

Ίσως εν τέλει να ήταν καλό το απότομο ξενέρωμα με τους Κινέζους, αναρωτιέμαι σε τι mood θα έβγαινα από εκεί μέσα αν δεν διέκοπταν. Χαζεύω λίγο το μέρος απολαμβάνοντας το πρώτο παγωτό για φέτος (ντροπή και αίσχος, μικρότερος 25η επισήμως άνοιγε η σεζόν!). Το τοπίο τριγύρω καταπράσινο, ο καιρός ιδανικός για οδήγηση, α να και ένας από τους πύργους που σ’ αυτές τις χώρες βλέπεις σε κάθε λόφο (να ‘ναι και κεραίες άραγε;)

IMG_20170806_095041.jpg

Χαιρετώ δυο χαρλεάδες και καβάλα ξανά. Όλες αυτές τις ημέρες το πρόγραμμα μου, όσο φορτωμένο και αν ήταν, το ρύθμιζα εγώ χωρίς βιασύνες ή οτιδήποτε. Σήμερα όμως πρέπει απογευματάκι να είμαι στο αεροδρόμιο της Βουδαπέστης, η Άλεξ έχοντας πάρει αεροπλάνο καταφτάνει γύρω στις τέσσερις. Είμαι δυο χώρες μακριά, αλλά κατά το GPS έχω πάνω από μια ώρα έξτρα, άνετα λοιπόν, χρόνος για φωτό αρκετός.

Μέχρι να βγω στον κύριο οδικό άξονα που συνδέει την Πράγα με το Brno ο δρόμος είναι σχετικά στενός, αλλά περνάει από καταπράσινα μέρη, η διαύγεια της ημέρας είναι μοναδική, πόσο μου αρέσει αυτή η χώρα! Διαβάσεις τρένων, μικρά χωριά, αγροκτήματα.

Για πρώτη φορά συναντώ κάπως μαζικότερα μηχανάκια στον δρόμο, δεν το σκέφτηκα εκείνη την στιγμή, αλλά το πέρασμα μου από εκείνα τα μέρη συνέπιπτε με το MotoGP του Brno.Στην εθνική έξω από το Brno κάνουν έργα και οι άσφαλτος έχει μπόλικες εγκάρσιες εγκοπές, δεν το λες ομαλό το πέρασμα πάνω τους. Βρέχει κιόλας, αλλά μετά την καθημερινή εκπαίδευση στον Βρετανικό Ιούνη έχω μάθει να φοράω τα αδιάβροχα στο λεπτό.
 Παρότι έχουν περιορίσει τις διαθέσιμες λωρίδες με την μηχανή κινείσαι άνετα ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Πηγαίνω με καμια 160άρα όταν το μοτέρ κάνε ένα στιγμιαίο κόμπιασμα, το αγνοώ νομίζοντας ότι από λακούβα κουνήθηκε το χέρι μου στο γκριπ. Εκατό μέτρα μετά ο κινητήρας ξεροβήχει, το στροφόμετρο χορεύει ανάμεσα σε μηδέν και πέντε χιλιάδες στροφές ενώ ανάβει και το κόκκινο λαμπάκι του
FI. Σε αυτές τις ταχύτητες το να κλείσεις το γκάζι ισοδυναμεί με το να φρενάρεις κάπως δυνατά, με το ένα μάτι βλέπω αυτά στα όργανα και με το άλλο την Octavia πίσω μου να κολλάει στην πινακίδα.

Μην έχοντας δύναμη από τον κινητήρα τραβάω τον συμπλέκτη για να τσουλήσω στην όποια ΛΕΑ έχει απομείνει από τα έργα. Το μοτέρ σβήνει εντελώς, το FI κατακόκκινο αναμμένο. Σταματάω, γυρίζω διακόπτη, μιζάρω και δεν κρατάει ρελαντί με τίποτε. Ω σκατά!

Αρέσει σε 11 μέλη

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Kawasaki ZZR1400 (1352cc) Arai RX7 Corsair Kawasaki ZZR1400 (1352cc)

Δημοσιεύτηκε

Ohh F*ck........ :cry:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Δημιούργησε νέο λογαριασμό, ή συνδέσου, για να σχολιάσεις

Πρέπει να είσαι μέλος για να αφήσεις σχόλιο

Δημιουργία νέου λογαριασμού

Είναι πανεύκολο!


Δημιουργία νέου λογαριασμού

Σύνδεση

Έχεις ήδη λογαριασμό; Συνδέσου εδώ.


Σύνδεση τώρα