[kostas3athensfans]

Το μέλος helonaracer είπε την Fri 28 Nov 08 - 22:27:

Με το που θα αρχίσουν να κινούνται πάλι, απομακρύνεται το ενδεχόμενο ενός πεζοπετάγματος, οπότε αναπτύσουμε ταχύτητα και πάλι.

Με το που αρχίσουν να κινούνται τα αυτοκίνητα μπαίνεις στη λωρίδα κανονικά πίσω από ένα όχημα. Η οδήγηση ανάμεσα στα αυτοκίνητα όταν αυτά κινούνται πέρα από παράνομη είναι και επικίνδυνη και αιτία πρόκλησης πολλών ατυχημάτων. Όσον αφορά με την χαμηλή ταχύτητα όταν προσπερνάς σταματημένα αυτοκίνητα με βρίσκεις σύμφωνο 100%.

[psychod]

Το μέλος Thetreeoflife είπε την Sat 29 Nov 08 - 17:56:

Το μέλος psychod είπε την Sat 29 Nov 08 - 05:54:

...........................

Ο Αιγαιοπλόος .........................

Μόνο ο furios99 ................................

Γιατρέ με αδικείς. Διάβασε σε παρακαλώ αυτά που έγραψα...

Έχεις απόλυτο δίκιο !! Sorry!

[zoo]

Το μέλος psychod είπε την Sat 29 Nov 08 - 05:54:

Το να περιμένουμε τον άλλον εκτιμώ ότι είναι βάση για μια πιο αρμονική συνύπαρξη.
Διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρξει οικογένεια - σχέση ερωτική (πχ στον οργασμό) - σχέση με τα παιδιά του (από το να μάθει το παιδί να γράφει μέχρι να μάθει πως να διαχειρίζεται εκείνο τις σχέσεις του, τα λεφτά του κλπ) - με τον γείτονα που κάνει κάτι που δεν μας αρέσει εκ των προτέρων.
Δεν είναι όλα θέμα νομιμότητας. Ο νόμος έρχεται για να δώσει λύσεις στο τέλος όταν έχουν αποτύχει οι άλλες προσπάθειες συννενόησης.

Φιλικά πάντα!

Τώρα "μπήκα" στο νόημα των λόγων σου και μπορώ να πω ότι με βρίσκεις σύμφωνο. Έχεις απόλυτο δίκιο. Κάποια σημεία είναι διαφορετικά από άλλα, δεν μπορείς να επικαλείσαι τη διάβαση και τη νομιμότητα εξίσου παντού.
Δυστυχώς όμως νομίζω ότι η σκέψη σου είναι χιλιετίες μπροστά από την καθημερινή πραγματικότητά μας...

[helonaracer]

Το μέλος kostas3athensfans είπε την Sat 29 Nov 08 - 18:12:

Το μέλος helonaracer είπε την Fri 28 Nov 08 - 22:27:

Με το που θα αρχίσουν να κινούνται πάλι, απομακρύνεται το ενδεχόμενο ενός πεζοπετάγματος, οπότε αναπτύσουμε ταχύτητα και πάλι.

Με το που αρχίσουν να κινούνται τα αυτοκίνητα μπαίνεις στη λωρίδα κανονικά πίσω από ένα όχημα. Η οδήγηση ανάμεσα στα αυτοκίνητα όταν αυτά κινούνται πέρα από παράνομη είναι και επικίνδυνη και αιτία πρόκλησης πολλών ατυχημάτων. Όσον αφορά με την χαμηλή ταχύτητα όταν προσπερνάς σταματημένα αυτοκίνητα με βρίσκεις σύμφωνο 100%.

Μέγιστο λάθος.
Η κίνηση ανάμεσα στα αυτοκίνητα ναι μεν είναι παράνομη, αλλά είναι ο ασφαλέστερος τρόπος να κινηθείς.
Γι αυτό και λέω ότι το δίπλωμα όχι μόνο δεν σε μαθαίνει να οδηγάς, αλλά σε μαθαίνει λάθος.
Άλλος βασικός νόμος λοιπόν:
Προσπαθούμε να κινούμαστε πάντα ανάμεσα στα αυτοκίνητα.
Όταν κινούμαστε στην λουρίδα μας και κυρίως όταν αυτή είναι άδεια, τότε ο κάθε αγανακτισμένος από την κίνηση αυτοκινιτιστής, μπορεί να χώσει μία στο τιμόνι του και να πέσει πάνω μας, προκειμένου να προχωρήσει 10 μέτρα ακόμη(που θα τα χάσει αργότερα) και μετά εσύ βρίσκεσαι στο νοσοκομείο κι αυτός ακούγεται να ψελίζει..."μα δεν τον είδα"
Ενώ όταν κινούμαστε ανάμεσα στα αυτοκίνητα, τότε αυτοί είναι δεδομένου ότι δεν θα αλλάξουν αστραπιαία λωρίδα μιάς κι έχουν αυτοκίνητο δίπλα τους που πιάνει τον χώρο.
Εξαίρεση βέβαια, αποτελούν δρόμοι με 1 λουρίδα για κάθε ρεύμα και στενό ενδιάμεσο κενό όπου εκεί κινδυνέυουμε να μας πάρει παραμάζωμα το από απέναντι ερχόμενο αυτοκίνητο. Ακόμη μεγαλύτερη προσοχή βέβαια χρειάζεται όταν στον δρόμο υπάρχουν παρακαρισμένα αυτοκίνητα, όπου ο διπλανός σου ή ο απέναντι, μπορεί να κάνει μιά απότομη τιμονιά προκειμένου να αποφύγει κάποιον που ανοίγει την πόρτα η ξεπαρκάρει κλπ

[helonaracer]

Φίλε psychod αν και διαφωνώ με τον όρο "ψυχολογικός χώρος" θα συμφωνήσω ότι τα πάντα είναι θέμα ψυχής (άρα ίσως θα πρέπει να επανεξετάσουμε το κατα πόσο υπάρχει ΚΑΙ ψυχική διάσταση ή αν υπάρχει ΜΟΝΟ ψυχική διάσταση
Η ψυχή είναι ένα ολικό σύστημα διαχείρισης του ανθρώπου, το οποίο έχει να κάνει με όλα, οπότε και το σύνολο της πορείας του, όπως και της κοινωνίας του, είναι εξαρτημένο από αυτό.
Το πως θα είναι λοιπόν δομημένο αυτό το σύστημα διαχείρισης έχει να κάνει άμεσα με το ποιά θα είναι η συμπεριφορά του ανθρώπου και της κοινωνίας αλλά και το αντίστροφο, μιάς και συγκεριμένες δομές λειτουργίας ανθρώπου και συστήματος, μπορούν να επιβάλουν αλλαγές στην ψυχή μας, δηλαδή στο σύστημα διαχείρισης του ατόμου μας και της κοινωνίας μας.
Έτσι θεωρώ (κι έτσι πράτω) ότι ο δρόμος, είναι ο οικείος χώρος του αυτοκινητιστή/μοτοσυκλετιστή ενώ ο μη δρόμος, είναι ο οικείος χώρος του πεζού.
Ξεκαθαρίζω βέβαια, ότι δεν αναφέρομαι σε μόνιμες ιδιότητες αλλά στους εκάστοτε ρόλους που έχουμε.
Όταν κάποιος περπατάει, είναι πεζός, όταν φτάνει στο μηχανάκι του και το καβαλάει είναι μοτοσυκλετιστής.
Έτσι λοιπόν, θεωρώ ότι ο κάθε ένας εξ αυτών, οφείλει να σεβαστεί τον οικείο χώρο του άλλου κάπως όπως οφείλει όταν βρεθεί σε ένα ξένο σπίτι να φερθεί ως φιλοξενούμενος κι όχι ως ιδιοκτήτης.
Έτσι, όταν εξ ανάγκης τύχει να ανέβω με το μηχανάκι σε πεζοδρόμιο, πεζόδρομο, πλατεία ή οποιονδήποτε άλλο μέρος δεν είναι δρόμος, θεωρώ ότι ο πεζός έχει σαφή προταιρεότητα.
Και δεν εννοώ μόνο το να περιμένω να περάσει για να περάσω, αλλά ακόμη κι αν έχουν σταματήσει δύο κι έχουν πιάσει κουβεντούλα κι εγώ δεν έχω χώρο να περάσω, θα κάτσω εκεί περιμένωντας πότε θα τελειώσουν ή πότε θα με δούν από μόνοι τους και θα κάνουν λίγο χώρο(αν κάνουν)
Ο λόγος είναι αυτός που περιέγραψα πριν. Βρίσκονται στον οικείο χώρο τους, που είναι φτιαχμένος για αυτούς και δικαιωματικά τους ανήκει η χρήση του, ακριβώς όπως και με το σπίτι τους, οπότε δεν μπορώ εγώ να κάνω ότι θέλω εκεί μέσα αδιαφορώντας για την υπαρξη τους.
Έτσι λειτουργώ και ως πεζός όταν χρειαστεί να περάσω τον δρόμο, ή ακόμη και να κινηθώ παράληλα με αυτόν.
(με εξαίρεση τα σημεία που έχουν ως στόχο το να επιτρέψουν στον πεζό να διασχίσει τον δρόμο κι έτσι να είναι ελέυθερος να μετακινηθεί από το ένα μέρος στο άλλο. Αυτά τα σημεία τα αναγνωρίζω κάπως σαν ουδέτερη ζώνη, μιάς και είναι οικείος χωρος και για τους μεν και για τους δε, οπότε εκεί οφείλουν να λειτουργήσουν από κοινού ωσαν συγκάτοικοι)
Δεν θεωρώ λοιπόν, ότι στον δρόμο, εκτός διαβάσεων έχουν πεζοί και μοτο-αυτοκινητιστές τα ίδια δικαιώματα.Εννοείται βέβαια ότι δεν αναφέρομαι στα νομικά δικαιώματα, αλλά σε αυτά που προκύπτουν από μιά ορθή σύνδεση της ψυχής μας με τον χώρο και την χρήση του.
Είναι βασικό, αυτή η σύνδεση να γίνει όμορφα και με αρμονία σαν ένα καλοφτιαχμένο παζλ, διότι άλλως, θα βρεθούμε σε μία άναρχη κατάσταση όπου θα προσπαθούμε διευθετήσουμε την συνύπαρξη όλων και παντού δίχως όμως κάποιες αρχές που να μας βοηθούν να αντιληφθούμε την κατάσταση του συγκατοίκου μας, με αποτέλεσμα μιά ανχώδη ζωή, σαν αυτή που έχουμε ήδη

[psychod]

Το μέλος zoo είπε την Sun 30 Nov 08 - 01:57:

Το μέλος psychod είπε την Sat 29 Nov 08 - 05:54:

Το να περιμένουμε τον άλλον εκτιμώ ότι είναι βάση για μια πιο αρμονική συνύπαρξη.
Διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρξει οικογένεια - σχέση ερωτική (πχ στον οργασμό) - σχέση με τα παιδιά του (από το να μάθει το παιδί να γράφει μέχρι να μάθει πως να διαχειρίζεται εκείνο τις σχέσεις του, τα λεφτά του κλπ) - με τον γείτονα που κάνει κάτι που δεν μας αρέσει εκ των προτέρων.
Δεν είναι όλα θέμα νομιμότητας. Ο νόμος έρχεται για να δώσει λύσεις στο τέλος όταν έχουν αποτύχει οι άλλες προσπάθειες συννενόησης.

Φιλικά πάντα!

Τώρα "μπήκα" στο νόημα των λόγων σου και μπορώ να πω ότι με βρίσκεις σύμφωνο. Έχεις απόλυτο δίκιο. Κάποια σημεία είναι διαφορετικά από άλλα, δεν μπορείς να επικαλείσαι τη διάβαση και τη νομιμότητα εξίσου παντού.
Δυστυχώς όμως νομίζω ότι η σκέψη σου είναι χιλιετίες μπροστά από την καθημερινή πραγματικότητά μας...

Δεν είναι τόσο "μπροστά" - μέσα μας είναι όλα αυτά. Αν κάνουμε μια στάση - να σταματήσουμε να τρέχουμε δηλαδή - καθίσουμε μπροστά στο τζάκι και σκεφτούμε (χειμώνας έρχεται - ευκαιρία είναι) νομίζω ότι αρκετά εύκολα μπορεί να έρθουν πολλά μπροστά μας ... Έτσι μπορεί να ηρεμήσουμε και να μην νιώθουμε τον κάθε άλλον ως δυνητικό εχθρό αλλά ως - απλά άνθρωπο που δεν έχει δε και καλά το κίνητρο να μας βλάψει-να μας εμποδίσει κλπ.

Το μέλος helonaracer είπε την Sun 30 Nov 08 - 06:01:

Φίλε psychod αν και διαφωνώ με τον όρο "ψυχολογικός χώρος" θα συμφωνήσω ότι τα πάντα είναι θέμα ψυχής (άρα ίσως θα πρέπει να επανεξετάσουμε το κατα πόσο υπάρχει ΚΑΙ ψυχική διάσταση ή αν υπάρχει ΜΟΝΟ ψυχική διάσταση


Η ψυχή είναι ένα ολικό σύστημα διαχείρισης του ανθρώπου, το οποίο έχει να κάνει με όλα, οπότε και το σύνολο της πορείας του, όπως και της κοινωνίας του, είναι εξαρτημένο από αυτό. Ακόμα κι ο δικαστής (που αναφέραμε παραπάνω με τον νόμο) χρησιμοποιεί αυτό προκειμένου να βγάλει αποφάσεις. Αν για κάποιον εσωτερικό ή εξωτερικό λόγο είναι ευάλωτος οι αποφάσεις του θα είναι άλλ' αντ' άλλων. Αν ο/η δικηγόρος είναι ευάλωτος (σε κάποια φάση της ζωής του, προσωρινά ή μόνιμα) μπορεί να μισήσει ή να ερωτευτεί τον/την πελάτη και να μην κάνει την δουλειά του. Ο γυναικολόγος κάνει την "ιατρική" εξέτασηόχι ιατρικά κλπ ...


Το πως θα είναι λοιπόν δομημένο αυτό το σύστημα διαχείρισης έχει να κάνει άμεσα με το ποιά θα είναι η συμπεριφορά του ανθρώπου και της κοινωνίας αλλά και το αντίστροφο, μιάς και συγκεριμένες δομές λειτουργίας ανθρώπου και συστήματος, μπορούν να επιβάλουν αλλαγές στην ψυχή μας, δηλαδή στο σύστημα διαχείρισης του ατόμου μας και της κοινωνίας μας.
Έτσι θεωρώ (κι έτσι πράτω) ότι ο δρόμος, είναι ο οικείος χώρος του αυτοκινητιστή/μοτοσυκλετιστή ενώ ο μη δρόμος, είναι ο οικείος χώρος του πεζού.
Ξεκαθαρίζω βέβαια, ότι δεν αναφέρομαι σε μόνιμες ιδιότητες αλλά στους εκάστοτε ρόλους που έχουμε. Το θέμα είναι ακριβώς αυτό που αναφέρεις εδώ: ο ρόλος. Κι αυτός αλλάζει ταχύτατα καμιά φορά.

Όταν κάποιος περπατάει, είναι πεζός, όταν φτάνει στο μηχανάκι του και το καβαλάει είναι μοτοσυκλετιστής.
Έτσι λοιπόν, θεωρώ ότι ο κάθε ένας εξ αυτών, οφείλει να σεβαστεί τον οικείο χώρο του άλλου κάπως όπως οφείλει όταν βρεθεί σε ένα ξένο σπίτι να φερθεί ως φιλοξενούμενος κι όχι ως ιδιοκτήτης.

Εδώ περιγράφει ωραιότατα το θέμα της δύναμης, της εξουσίας και του ελέγχου. Ο ιδιοκτήτης είναι ισχυρός.

Έτσι, όταν εξ ανάγκης τύχει να ανέβω με το μηχανάκι σε πεζοδρόμιο, πεζόδρομο, πλατεία ή οποιονδήποτε άλλο μέρος δεν είναι δρόμος, θεωρώ ότι ο πεζός έχει σαφή προταιρεότητα.
Και δεν εννοώ μόνο το να περιμένω να περάσει για να περάσω, αλλά ακόμη κι αν έχουν σταματήσει δύο κι έχουν πιάσει κουβεντούλα κι εγώ δεν έχω χώρο να περάσω, θα κάτσω εκεί περιμένωντας πότε θα τελειώσουν ή πότε θα με δούν από μόνοι τους και θα κάνουν λίγο χώρο(αν κάνουν)
Ο λόγος είναι αυτός που περιέγραψα πριν. Βρίσκονται στον οικείο χώρο τους, που είναι φτιαχμένος για αυτούς και δικαιωματικά τους ανήκει η χρήση του, ακριβώς όπως και με το σπίτι τους, οπότε δεν μπορώ εγώ να κάνω ότι θέλω εκεί μέσα αδιαφορώντας για την υπαρξη τους.
Έτσι λειτουργώ και ως πεζός όταν χρειαστεί να περάσω τον δρόμο, ή ακόμη και να κινηθώ παράληλα με αυτόν.
(με εξαίρεση τα σημεία που έχουν ως στόχο το να επιτρέψουν στον πεζό να διασχίσει τον δρόμο κι έτσι να είναι ελέυθερος να μετακινηθεί από το ένα μέρος στο άλλο. Αυτά τα σημεία τα αναγνωρίζω κάπως σαν ουδέτερη ζώνη, μιάς και είναι οικείος χωρος και για τους μεν και για τους δε, οπότε εκεί οφείλουν να λειτουργήσουν από κοινού ωσαν συγκάτοικοι)
Δεν θεωρώ λοιπόν, ότι στον δρόμο, εκτός διαβάσεων έχουν πεζοί και μοτο-αυτοκινητιστές τα ίδια δικαιώματα.Εννοείται βέβαια ότι δεν αναφέρομαι στα νομικά δικαιώματα, αλλά σε αυτά που προκύπτουν από μιά ορθή σύνδεση της ψυχής μας με τον χώρο και την χρήση του.
Είναι βασικό, αυτή η σύνδεση να γίνει όμορφα και με αρμονία
σαν ένα καλοφτιαχμένο παζλ, διότι άλλως, θα βρεθούμε σε μία άναρχη κατάσταση όπου θα προσπαθούμε διευθετήσουμε την συνύπαρξη όλων και παντού δίχως όμως κάποιες αρχές που να μας βοηθούν να αντιληφθούμε την κατάσταση του συγκατοίκου μας, με αποτέλεσμα μιά ανχώδη ζωή, σαν αυτή που έχουμε ήδη

Καθοριστικό είναι πως μπαίνει κανείς στους διάφορους ρόλους. Εάν θέλει να κυριαρχήσει θα λειτουργήσει ως ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ με βάση την φυσική δύναμη. Εαν - εσωτερικά - επιθυμεί την αρμονία θα λειτουργήσει με σεβασμό (σεβούμενος ακριβώς τον χώρο του άλλου - πραγματικός ή ψυχικός).

[helonaracer]

χχμμμ....να το διατυπώσουμε πιό σωστά?
Εάν θέλει κατ' ουσία να κυριαρχήσει, τότε καλώς.
Ας δούμε το παράδειγμα του σπιτιού.
Ναι μεν ο ιδιοκτήτες έχει εξουσία εντός του χώρου του όπως πολύ σωστά ανέφερες, αλλά το πολύ σημαντικό είναι το "γιατί" την έχει.
Το σπίτι του, είναι ο προσωπικός του χώρος. Ο μόνος τελείως προσωπικός του χώρος, ο μόνος δικός του, κατάδικος του χώρος.
Ο μόνος χώρος στον οποίο μπορεί να πράξει ό,τι θέλει.
Μα τελείως ό,τι θέλει.
Να είναι ηλίθιος, έξυπνος, κακός, να κυκλοφοράει ξεβράκωτος, να τραβάει μαλακία να βλέπει τσόντες, να γυρνάει τσόντες, να μουτζώνει θεούς, να γράφει ποιήματα, να χαμογελάει σαν ηλίθιος απλά επειδή άκουσε το κελάηδισμα ενός πουλιού, να κλάψει επειδή θυμήθηκε το γατάκι του που ψόφησε όταν ήταν μικρός και γενικά στον χώρο του μπορεί να κάνει και να νειώσει ΟΤΙΔΉΠΟΤΕ και ΟΠΩΣ θέλει.
Δηλαδή ο χώρος του, είναι ο μόνος χώρος στον οποίο είναι πραγματικά και απόλυτα ελεύθερος.
Βγαίνοντας από τον χώρο του, έρχεται σε επαφή με άλλους ανθρώπους, με τους οποίους είναι απαραίτητο να συνηπάρξει, μιάς και εκτός του χώρου, του δεν βρίσκεται πιά στον δικό του, κατάδικο του κόσμο όπου το κέντρο αυτού είναι ο ίδιος, αλλά βρίσκεται ως δορυφόρος σε ένα αλλο σύστημα το οποίο πιά έχει κι άλλους δορυφόρους και το κέντρο του, είναι η εν λόγω ομάδα των όσων ζουν εκεί έξω.
Έτσι λοιπόν, επειδή ο χώρος του υπάρχει προκειμένου να μπορεί αυτός να έχει τον χώρο στον οποίο θα είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ελευθερος, του αναγνωρίζουμε την κυριαρχία του επί του χώρου, προκειμένου να αποκτησει την απαραίτητη εξουσία ώστε να εξασφαλίσει ο ίδιος ότι δεν θα παραβιασθεί από κάποιον αυτή η τόσο προσωπική του ελευθερία.
Άρα η κυριαρχία του επί του χώρου, είναι αυτή που του εξασφαλίζει την τόσο πολυπόθητη ατομική ελευθερία
Αυτή η κυριότητα, είναι που του δίνει και την εξουσία οπότε το να θέλει να κυριαρχήσει επί του χώρου του, στη ουσία σημαίνει ότι θέλει να αποκτήσει το δικαίωμα να μπορεί να προστατέψει τον χώρο του, άρα την ατομική ελευθερία του
Όπου δικαίωμα -> δικαιο μου -> δικό μου. Δική του η ατομική του ελευθερία, δικαίωμα του να την προστατέψει.
Οπότε, εάν έρθω εγώ και σου χτυπήσω την πόρτα του σπιτιού σου, ζητώντας σου να περάσω από το μπαλκόνι σου στο δικό μου για να ανοίξω επειδή κλειδώθηκα απ έξω, εσύ εφόσων δεν βλέπεις να βάλεται άμεσα η ατομική σου ελευθερία αλλά ούτε και έμμεσα δια της αμφισβητήσεως της κυριότητας σου, μου ανοίγεις και με αφήνεις να κάνω την δουλειά μου.
Επειδή όμως ο χώρος σου όπως είπαμε είναι ο τελείως δικός σου προσωπικός σου, που εξασφαλίζει την δική σου ατομική ελευθερία και κανενός άλλου, άρα είσαι και ο μόνος ο οποίος δικαιούται να αποφανθεί επί της χρήσης του χώρου, διατηρείς το δικαίωμα να μου κλείσεις την πόρτα στα μούτρα ακόμη και χωρίς κανέναν λόγο.
Άρα λοιπόν, η κυριαρχία επί του χώρου, είναι αυτή που μας εξασφαλίζει ότι δεν θα παραβιασθεί η ατομική μας ελευθερία, κάτι που είναι βασική προυπόθεση για να συνθέσουμε ένα αρμονικό παζλ ανθρώπων, όπου αυτοί θα αισθάνονται καλά μιάς και δεν θα βάλλωνται.
Το πρόβλημα που έρχεται και χαλάει την αρμονία και μάλον αυτό εννοούσες όταν αναφερόσουν στην "κυριαρχία" είναι όταν εσύ ως κυρίαρχος του χώρου σου, θα ασκήσεις άκριτα και δίχως μέτρο την εξουσία που έχεις και θα με σταματήσεις ενώ δεν βάλεσαι από μένα.
Άρα λοιπόν, καταλήγουμε τελικά, στο ότι για να επιτευχθεί αυτή η αρμονική συνύπαρξη, είναι απαραίτητο, και ο μεν κυρίαρχος του χώρου αλλά και ο δε φιλοξενούμενος, να διαθέτουν το μέτρο με το οποίο θα λειτουργήσουν στον ρόλο τους, έτσι ώστε να μην κάνουν κατάχρηση του ρόλου τους, πραγμα που θα διαταράξει την αρμονία.

(λες να φάμε ξύλο αν το συνεχίσουμε???)

[kostas3athensfans]

Το μέλος zoo είπε την Sun 30 Nov 08 - 01:57:

Το μέλος psychod είπε την Sat 29 Nov 08 - 05:54:

Το να περιμένουμε τον άλλον εκτιμώ ότι είναι βάση για μια πιο αρμονική συνύπαρξη.
Διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρξει οικογένεια - σχέση ερωτική (πχ στον οργασμό) - σχέση με τα παιδιά του (από το να μάθει το παιδί να γράφει μέχρι να μάθει πως να διαχειρίζεται εκείνο τις σχέσεις του, τα λεφτά του κλπ) - με τον γείτονα που κάνει κάτι που δεν μας αρέσει εκ των προτέρων.
Δεν είναι όλα θέμα νομιμότητας. Ο νόμος έρχεται για να δώσει λύσεις στο τέλος όταν έχουν αποτύχει οι άλλες προσπάθειες συννενόησης.

Φιλικά πάντα!

Τώρα "μπήκα" στο νόημα των λόγων σου και μπορώ να πω ότι με βρίσκεις σύμφωνο. Έχεις απόλυτο δίκιο. Κάποια σημεία είναι διαφορετικά από άλλα, δεν μπορείς να επικαλείσαι τη διάβαση και τη νομιμότητα εξίσου παντού.
Δυστυχώς όμως νομίζω ότι η σκέψη σου είναι χιλιετίες μπροστά από την καθημερινή πραγματικότητά μας...

Συγγνώμη αλλά δεν θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτά που λέτε. Αν κάποιος είχε το παιδί του να χαροπαλεύει και προσπαθούσε να διασχίσει απρόσεκτα τη Μεσογείων στο σημείο του Ερρίκος Ντυνάν λόγω της ταραχής του και φίλε psychod εσύ έπεφτες και χτυπούσες άσχημα δεν θα έπαιρνες νομικά μέτρα εναντίον και θα τον δικαιολογούσες? Έξω από το χορό είναι εύκολο να μιλάς και να λες ωραία και ουτοπικά πράγματα. Αν σου κάτσει η ίδια φάση που έκατσε και σε μένα σκέψου πως θα αντιδρούσες? και το απευθύνω σε όλους το ερώτημα. Πάντα φιλικά και χωρίς διάθεση για αντιπαράθεση

[kostas3athensfans]

Το μέλος helonaracer είπε την Sun 30 Nov 08 - 05:33:

Το μέλος kostas3athensfans είπε την Sat 29 Nov 08 - 18:12:

Το μέλος helonaracer είπε την Fri 28 Nov 08 - 22:27:

Με το που θα αρχίσουν να κινούνται πάλι, απομακρύνεται το ενδεχόμενο ενός πεζοπετάγματος, οπότε αναπτύσουμε ταχύτητα και πάλι.

Με το που αρχίσουν να κινούνται τα αυτοκίνητα μπαίνεις στη λωρίδα κανονικά πίσω από ένα όχημα. Η οδήγηση ανάμεσα στα αυτοκίνητα όταν αυτά κινούνται πέρα από παράνομη είναι και επικίνδυνη και αιτία πρόκλησης πολλών ατυχημάτων. Όσον αφορά με την χαμηλή ταχύτητα όταν προσπερνάς σταματημένα αυτοκίνητα με βρίσκεις σύμφωνο 100%.

Μέγιστο λάθος.
Η κίνηση ανάμεσα στα αυτοκίνητα ναι μεν είναι παράνομη, αλλά είναι ο ασφαλέστερος τρόπος να κινηθείς.
Γι αυτό και λέω ότι το δίπλωμα όχι μόνο δεν σε μαθαίνει να οδηγάς, αλλά σε μαθαίνει λάθος.
Άλλος βασικός νόμος λοιπόν:
Προσπαθούμε να κινούμαστε πάντα ανάμεσα στα αυτοκίνητα.
Όταν κινούμαστε στην λουρίδα μας και κυρίως όταν αυτή είναι άδεια, τότε ο κάθε αγανακτισμένος από την κίνηση αυτοκινιτιστής, μπορεί να χώσει μία στο τιμόνι του και να πέσει πάνω μας, προκειμένου να προχωρήσει 10 μέτρα ακόμη(που θα τα χάσει αργότερα) και μετά εσύ βρίσκεσαι στο νοσοκομείο κι αυτός ακούγεται να ψελίζει..."μα δεν τον είδα"
Ενώ όταν κινούμαστε ανάμεσα στα αυτοκίνητα, τότε αυτοί είναι δεδομένου ότι δεν θα αλλάξουν αστραπιαία λωρίδα μιάς κι έχουν αυτοκίνητο δίπλα τους που πιάνει τον χώρο.
Εξαίρεση βέβαια, αποτελούν δρόμοι με 1 λουρίδα για κάθε ρεύμα και στενό ενδιάμεσο κενό όπου εκεί κινδυνέυουμε να μας πάρει παραμάζωμα το από απέναντι ερχόμενο αυτοκίνητο. Ακόμη μεγαλύτερη προσοχή βέβαια χρειάζεται όταν στον δρόμο υπάρχουν παρακαρισμένα αυτοκίνητα, όπου ο διπλανός σου ή ο απέναντι, μπορεί να κάνει μιά απότομη τιμονιά προκειμένου να αποφύγει κάποιον που ανοίγει την πόρτα η ξεπαρκάρει κλπ

Διαφωνώ και πάλι. Αν κινείσαι ανάμεσα στα αυτοκίνητα κίνεισαι σε πολύ μικρό χώρο και δεν σε λογίζουν σαν όχημα. Για παράδειγμα μπορεί κάποιος με ΙΧ να κουνήσει λίγο ασυναίσθητα το τιμόνι και να πατήσει τη διαχωριστική(πράγμα που γίνεται αρκετά συχνά) να σε βρει λίγο και το κακό έγινε. Ενώ οδηγόντας σε λώριδα λογίζεσαι ως όχημα και αν δεν κάνεις καουμποιλίκια(να αλλάζεις λωρίδα συνέχεια και να πας γ@μ...ας) δεν έχεις πρόβλημα. Η προσωπική μου άποψη αυτή είναι.

[Athan]

σκεφτείται πόσες φορές έχουμε σταθεί τυχεροί αλλά δεν το ξέραμε. τα τερτίπια της τύχης πολλες φορές μας κάνουν αφελείς

[psychod]

Το μέλος kostas3athensfans είπε την Sun 30 Nov 08 - 15:31:

Το μέλος zoo είπε την Sun 30 Nov 08 - 01:57:

Το μέλος psychod είπε την Sat 29 Nov 08 - 05:54:

Το να περιμένουμε τον άλλον εκτιμώ ότι είναι βάση για μια πιο αρμονική συνύπαρξη.
Διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρξει οικογένεια - σχέση ερωτική (πχ στον οργασμό) - σχέση με τα παιδιά του (από το να μάθει το παιδί να γράφει μέχρι να μάθει πως να διαχειρίζεται εκείνο τις σχέσεις του, τα λεφτά του κλπ) - με τον γείτονα που κάνει κάτι που δεν μας αρέσει εκ των προτέρων.
Δεν είναι όλα θέμα νομιμότητας. Ο νόμος έρχεται για να δώσει λύσεις στο τέλος όταν έχουν αποτύχει οι άλλες προσπάθειες συννενόησης.

Φιλικά πάντα!

Τώρα "μπήκα" στο νόημα των λόγων σου και μπορώ να πω ότι με βρίσκεις σύμφωνο. Έχεις απόλυτο δίκιο. Κάποια σημεία είναι διαφορετικά από άλλα, δεν μπορείς να επικαλείσαι τη διάβαση και τη νομιμότητα εξίσου παντού.
Δυστυχώς όμως νομίζω ότι η σκέψη σου είναι χιλιετίες μπροστά από την καθημερινή πραγματικότητά μας...

Συγγνώμη αλλά δεν θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτά που λέτε. Αν κάποιος είχε το παιδί του να χαροπαλεύει και προσπαθούσε να διασχίσει απρόσεκτα τη Μεσογείων στο σημείο του Ερρίκος Ντυνάν λόγω της ταραχής του και φίλε psychod εσύ έπεφτες και χτυπούσες άσχημα δεν θα έπαιρνες νομικά μέτρα εναντίον και θα τον δικαιολογούσες? Έξω από το χορό είναι εύκολο να μιλάς και να λες ωραία και ουτοπικά πράγματα. Αν σου κάτσει η ίδια φάση που έκατσε και σε μένα σκέψου πως θα αντιδρούσες? και το απευθύνω σε όλους το ερώτημα. Πάντα φιλικά και χωρίς διάθεση για αντιπαράθεση

Σίγουρα περνώντας την Μεσογείων σε ώρες με υψηλές ταχύτητες ροής με αυτόν τον τρόπο δεν θα φτάσει ... Έχεις δίκιο.
Δεν είμαι υπέρ του να καταστρατηγούν οι πεζοί τους κανόνες.
Αντίθετα, είμαι σαφώς υπέρ της κυκλοφοριακής αγωγής - αλλά δεν είναι ρεαλιστικό από την άλλη να ζητάμε από τον πεζό (άρα κι εμάς) να περπατάμε 200-300 μέτρα (δηλαδή 3-4'λεπτά γρήγορου περπατήματος και 10-15 λεπτά για μάνα-μικρό παιδί ή ηλικιωμένος) για να βρούν την διάβαση που πιθανότατα θα είναι κλεισμένη από εμένα-εσένα-εκείνον που βρήκε ("ευτυχώς") την τελευταία ελεύθερη θέση.

Νομίζω ότι καταλαβαίνω την θέση σου και δεν πουλάω ουτοπία.
Να είσαι σίγουρος ότι σε κανονικές χώρες ΚΙ ΟΙ ΠΕΖΟΙ πέρνουν κλίσεις! Αυτό ισχύει για διαβάσεις, φανάρια κλπ.

Σαφώς έχεις το δίκιο σου όταν κινείσαι στο δρόμο και ο πεζός το παραβιάζει άκριτα όπως γλαφυρά περιγράφει ο helonaracer.
Βέβαια, οι συνθήκες πάντα παίζουν ρόλο. Έτσι όπως ξεκάθαρα αναλύει ο Αιγαιοπλόος το νομικό κομμάτι - υπάρχει συνυπευθυνότητα αλλά ο δικαστής "μάλλον" θα δικαίωνε τον αδύνατο (εδώ δεν ισχύει ότι ο επόπτης πρέπει να αφήνει τον επιτιθέμενο=ισχυρό όταν έχει αμφιβολία για το offside ... ).

Επειδή όμως νοσοκομεία-σχολεία-παιδικές χαρές κλπ είναι μέρη όπου κυκλοφορούν άνθρωποι με έντονα-περίεργα-άσχημα κοκ συναισθήματα πρέπει εμείς -κατά το δυνατόν- να προβλέπουμε με 1.111.114 μάτια.
Ακόμα και στη Μεσογείων (όχι μόνο στο Ντυνάν, αλλά και Σωτηρία, Γενικό Κρατικό, 401-251). Εκεί το πράσινο δίνει το οκ για κίνηση αλλά επειδή είναι μεγάλος δρόμος δεν σημαίνει ότι είναι Εθνική Οδός για να πας με 200. Προσωπικά προσπαθώ να συνυπολογίσω την πιθανή έκτακτη κατάσταση. Ναι, και σε αυτά τα μέρη σαφώς υπάρχουν αρκετές πιθανότητες για κάτι τέτοιο - άρα κόβω ταχύτητα ακόμα και όταν δεν έχει κίνηση.
Βλέπω άλλους να περνούν με χίλια - το έχω κάνει νεότερος.
Σήμερα, ξανασκέφτομαι πολλά από εκείνα που έκανα αμέριμνος-για μαγκιά-για οτιδήποτε.

Δεν ξέρω πόσο είσαι φίλε αλλά εκτιμώ ότι εδώ είναι μια από τις σοβαρές χρησιμότητες ενός φόρουμ. Πριν 10 χρόνια δεν υπήρχαν. Δεν μπορούσαμε να ανταλλάξουμε απόψεις όπως εδώ. Εγώ μένω Τρίπολη - εσύ Αθήνα αλλά μιλάμε.
Μπορεί να διαφωνήσουμε (αν και δεν υπάρχει λόγος) αλλά ίσως εσύ να κερδίσεις κάποια πράγματα κι εγώ το ίδιο (και αναγνωρίζω ότι ήμουν λίγο απόλυτος στα πρώτα post - κακή ώρα ... )

Το μέλος helonaracer είπε την Sun 30 Nov 08 - 13:31:

χχμμμ....να το διατυπώσουμε πιό σωστά?
Εάν θέλει κατ' ουσία να κυριαρχήσει, τότε καλώς.
Ας δούμε το παράδειγμα του σπιτιού.
Ναι μεν ο ιδιοκτήτες έχει εξουσία εντός του χώρου του όπως πολύ σωστά ανέφερες, αλλά το πολύ σημαντικό είναι το "γιατί" την έχει.
Το σπίτι του, είναι ο προσωπικός του χώρος. Ο μόνος τελείως προσωπικός του χώρος, ο μόνος δικός του, κατάδικος του χώρος.
Ο μόνος χώρος στον οποίο μπορεί να πράξει ό,τι θέλει.
Μα τελείως ό,τι θέλει.
Να είναι ηλίθιος, έξυπνος, κακός, να κυκλοφοράει ξεβράκωτος, να τραβάει μαλακία να βλέπει τσόντες, να γυρνάει τσόντες, να μουτζώνει θεούς, να γράφει ποιήματα, να χαμογελάει σαν ηλίθιος απλά επειδή άκουσε το κελάηδισμα ενός πουλιού, να κλάψει επειδή θυμήθηκε το γατάκι του που ψόφησε όταν ήταν μικρός και γενικά στον χώρο του μπορεί να κάνει και να νειώσει ΟΤΙΔΉΠΟΤΕ και ΟΠΩΣ θέλει.
Δηλαδή ο χώρος του, είναι ο μόνος χώρος στον οποίο είναι πραγματικά και απόλυτα ελεύθερος.
Βγαίνοντας από τον χώρο του, έρχεται σε επαφή με άλλους ανθρώπους, με τους οποίους είναι απαραίτητο να συνηπάρξει, μιάς και εκτός του χώρου, του δεν βρίσκεται πιά στον δικό του, κατάδικο του κόσμο όπου το κέντρο αυτού είναι ο ίδιος, αλλά βρίσκεται ως δορυφόρος σε ένα αλλο σύστημα το οποίο πιά έχει κι άλλους δορυφόρους και το κέντρο του, είναι η εν λόγω ομάδα των όσων ζουν εκεί έξω.
Έτσι λοιπόν, επειδή ο χώρος του υπάρχει προκειμένου να μπορεί αυτός να έχει τον χώρο στον οποίο θα είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ελευθερος, του αναγνωρίζουμε την κυριαρχία του επί του χώρου, προκειμένου να αποκτησει την απαραίτητη εξουσία ώστε να εξασφαλίσει ο ίδιος ότι δεν θα παραβιασθεί από κάποιον αυτή η τόσο προσωπική του ελευθερία.
Άρα η κυριαρχία του επί του χώρου, είναι αυτή που του εξασφαλίζει την τόσο πολυπόθητη ατομική ελευθερία
Αυτή η κυριότητα, είναι που του δίνει και την εξουσία οπότε το να θέλει να κυριαρχήσει επί του χώρου του, στη ουσία σημαίνει ότι θέλει να αποκτήσει το δικαίωμα να μπορεί να προστατέψει τον χώρο του, άρα την ατομική ελευθερία του
Όπου δικαίωμα -> δικαιο μου -> δικό μου. Δική του η ατομική του ελευθερία, δικαίωμα του να την προστατέψει.
Οπότε, εάν έρθω εγώ και σου χτυπήσω την πόρτα του σπιτιού σου, ζητώντας σου να περάσω από το μπαλκόνι σου στο δικό μου για να ανοίξω επειδή κλειδώθηκα απ έξω, εσύ εφόσων δεν βλέπεις να βάλεται άμεσα η ατομική σου ελευθερία αλλά ούτε και έμμεσα δια της αμφισβητήσεως της κυριότητας σου, μου ανοίγεις και με αφήνεις να κάνω την δουλειά μου.
Επειδή όμως ο χώρος σου όπως είπαμε είναι ο τελείως δικός σου προσωπικός σου, που εξασφαλίζει την δική σου ατομική ελευθερία και κανενός άλλου, άρα είσαι και ο μόνος ο οποίος δικαιούται να αποφανθεί επί της χρήσης του χώρου, διατηρείς το δικαίωμα να μου κλείσεις την πόρτα στα μούτρα ακόμη και χωρίς κανέναν λόγο.
Άρα λοιπόν, η κυριαρχία επί του χώρου, είναι αυτή που μας εξασφαλίζει ότι δεν θα παραβιασθεί η ατομική μας ελευθερία, κάτι που είναι βασική προυπόθεση για να συνθέσουμε ένα αρμονικό παζλ ανθρώπων, όπου αυτοί θα αισθάνονται καλά μιάς και δεν θα βάλλωνται.
Το πρόβλημα που έρχεται και χαλάει την αρμονία και μάλον αυτό εννοούσες όταν αναφερόσουν στην "κυριαρχία" είναι όταν εσύ ως κυρίαρχος του χώρου σου, θα ασκήσεις άκριτα και δίχως μέτρο την εξουσία που έχεις και θα με σταματήσεις ενώ δεν βάλεσαι από μένα.
Άρα λοιπόν, καταλήγουμε τελικά, στο ότι για να επιτευχθεί αυτή η αρμονική συνύπαρξη, είναι απαραίτητο, και ο μεν κυρίαρχος του χώρου αλλά και ο δε φιλοξενούμενος, να διαθέτουν το μέτρο με το οποίο θα λειτουργήσουν στον ρόλο τους, έτσι ώστε να μην κάνουν κατάχρηση του ρόλου τους, πραγμα που θα διαταράξει την αρμονία.

(λες να φάμε ξύλο αν το συνεχίσουμε???)

Δεν ξέρω, το πολύ-πολύ θα μας βγάλουν αν και δεν το νομίζω. Μέχρι στιγμής υπάρχει μια υγιής ανταλλαγή απόψεων.

[kostas3athensfans]

Το μέλος psychod είπε την Sun 30 Nov 08 - 16:02:

Το μέλος kostas3athensfans είπε την Sun 30 Nov 08 - 15:31:

Το μέλος zoo είπε την Sun 30 Nov 08 - 01:57:

Το μέλος psychod είπε την Sat 29 Nov 08 - 05:54:

Το να περιμένουμε τον άλλον εκτιμώ ότι είναι βάση για μια πιο αρμονική συνύπαρξη.
Διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρξει οικογένεια - σχέση ερωτική (πχ στον οργασμό) - σχέση με τα παιδιά του (από το να μάθει το παιδί να γράφει μέχρι να μάθει πως να διαχειρίζεται εκείνο τις σχέσεις του, τα λεφτά του κλπ) - με τον γείτονα που κάνει κάτι που δεν μας αρέσει εκ των προτέρων.
Δεν είναι όλα θέμα νομιμότητας. Ο νόμος έρχεται για να δώσει λύσεις στο τέλος όταν έχουν αποτύχει οι άλλες προσπάθειες συννενόησης.

Φιλικά πάντα!

Τώρα "μπήκα" στο νόημα των λόγων σου και μπορώ να πω ότι με βρίσκεις σύμφωνο. Έχεις απόλυτο δίκιο. Κάποια σημεία είναι διαφορετικά από άλλα, δεν μπορείς να επικαλείσαι τη διάβαση και τη νομιμότητα εξίσου παντού.
Δυστυχώς όμως νομίζω ότι η σκέψη σου είναι χιλιετίες μπροστά από την καθημερινή πραγματικότητά μας...

Συγγνώμη αλλά δεν θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτά που λέτε. Αν κάποιος είχε το παιδί του να χαροπαλεύει και προσπαθούσε να διασχίσει απρόσεκτα τη Μεσογείων στο σημείο του Ερρίκος Ντυνάν λόγω της ταραχής του και φίλε psychod εσύ έπεφτες και χτυπούσες άσχημα δεν θα έπαιρνες νομικά μέτρα εναντίον και θα τον δικαιολογούσες? Έξω από το χορό είναι εύκολο να μιλάς και να λες ωραία και ουτοπικά πράγματα. Αν σου κάτσει η ίδια φάση που έκατσε και σε μένα σκέψου πως θα αντιδρούσες? και το απευθύνω σε όλους το ερώτημα. Πάντα φιλικά και χωρίς διάθεση για αντιπαράθεση

Σίγουρα περνώντας την Μεσογείων σε ώρες με υψηλές ταχύτητες ροής με αυτόν τον τρόπο δεν θα φτάσει ... Έχεις δίκιο.
Δεν είμαι υπέρ του να καταστρατηγούν οι πεζοί τους κανόνες.
Αντίθετα, είμαι σαφώς υπέρ της κυκλοφοριακής αγωγής - αλλά δεν είναι ρεαλιστικό από την άλλη να ζητάμε από τον πεζό (άρα κι εμάς) να περπατάμε 200-300 μέτρα (δηλαδή 3-4'λεπτά γρήγορου περπατήματος και 10-15 λεπτά για μάνα-μικρό παιδί ή ηλικιωμένος) για να βρούν την διάβαση που πιθανότατα θα είναι κλεισμένη από εμένα-εσένα-εκείνον που βρήκε ("ευτυχώς") την τελευταία ελεύθερη θέση.

Νομίζω ότι καταλαβαίνω την θέση σου και δεν πουλάω ουτοπία.
Να είσαι σίγουρος ότι σε κανονικές χώρες ΚΙ ΟΙ ΠΕΖΟΙ πέρνουν κλίσεις! Αυτό ισχύει για διαβάσεις, φανάρια κλπ.

Σαφώς έχεις το δίκιο σου όταν κινείσαι στο δρόμο και ο πεζός το παραβιάζει άκριτα όπως γλαφυρά περιγράφει ο helonaracer.
Βέβαια, οι συνθήκες πάντα παίζουν ρόλο. Έτσι όπως ξεκάθαρα αναλύει ο Αιγαιοπλόος το νομικό κομμάτι - υπάρχει συνυπευθυνότητα αλλά ο δικαστής "μάλλον" θα δικαίωνε τον αδύνατο (εδώ δεν ισχύει ότι ο επόπτης πρέπει να αφήνει τον επιτιθέμενο=ισχυρό όταν έχει αμφιβολία για το offside ... ).

Επειδή όμως νοσοκομεία-σχολεία-παιδικές χαρές κλπ είναι μέρη όπου κυκλοφορούν άνθρωποι με έντονα-περίεργα-άσχημα κοκ συναισθήματα πρέπει εμείς -κατά το δυνατόν- να προβλέπουμε με 1.111.114 μάτια.
Ακόμα και στη Μεσογείων (όχι μόνο στο Ντυνάν, αλλά και Σωτηρία, Γενικό Κρατικό, 401-251). Εκεί το πράσινο δίνει το οκ για κίνηση αλλά επειδή είναι μεγάλος δρόμος δεν σημαίνει ότι είναι Εθνική Οδός για να πας με 200. Προσωπικά προσπαθώ να συνυπολογίσω την πιθανή έκτακτη κατάσταση. Ναι, και σε αυτά τα μέρη σαφώς υπάρχουν αρκετές πιθανότητες για κάτι τέτοιο - άρα κόβω ταχύτητα ακόμα και όταν δεν έχει κίνηση.
Βλέπω άλλους να περνούν με χίλια - το έχω κάνει νεότερος.
Σήμερα, ξανασκέφτομαι πολλά από εκείνα που έκανα αμέριμνος-για μαγκιά-για οτιδήποτε.

Δεν ξέρω πόσο είσαι φίλε αλλά εκτιμώ ότι εδώ είναι μια από τις σοβαρές χρησιμότητες ενός φόρουμ. Πριν 10 χρόνια δεν υπήρχαν. Δεν μπορούσαμε να ανταλλάξουμε απόψεις όπως εδώ. Εγώ μένω Τρίπολη - εσύ Αθήνα αλλά μιλάμε.
Μπορεί να διαφωνήσουμε (αν και δεν υπάρχει λόγος) αλλά ίσως εσύ να κερδίσεις κάποια πράγματα κι εγώ το ίδιο (και αναγνωρίζω ότι ήμουν λίγο απόλυτος στα πρώτα post - κακή ώρα ... )

Το μέλος psychod είπε την Sun 30 Nov 08 - 16:02:

εδώ δεν ισχύει ότι ο επόπτης πρέπει να αφήνει τον επιτιθέμενο=ισχυρό όταν έχει αμφιβολία για το offside

Είμαι 19 και οδηγώ από τα 15 μου. Τις καγγουριές τις έχω κόψει και πλέον κάνω τη δουλειά μου και μόνο. Απλά προσπάθησα να τονίσω στο τόπικ(παραδέχομαι οτί κάπου το 'χασα) ότι αν κανούν κάποια αυτονόητα πράγματα οι πεζοί(και βάζω και τον εαυτό μου μέσα γιατί κυκλοφορώ πολύ συχνά ως πεζός) θα αποφεύγονταν ηλίθια ατυχήματα όπως αυτό. Όντως η χρησιμότητα των φόρουμ μεγάλη. Να φανταστείς προτού διαβάσω το φόρουμ και προτού οδηγήσω Αθήνα οδηγούσα Καρδίτσα(από εκεί είμαι Αθήνα σπουδάζω) ξεκράνωτος και δίχως εξοπλισμό. Ερχόμενος Αθήνα είχα σκοπό να πάρω ένα κράνος το πολύ 80 ευρώ. Οι συμφορουμίτες όμως με έπεισαν να παρώ καλό κράνος+μπουφάν+γάντια. Αυτά απο εμένα.

[psychod]

Το μέλος kostas3athensfans είπε την Sun 30 Nov 08 - 16:36:

Είμαι 19 και οδηγώ από τα 15 μου. Τις καγγουριές τις έχω κόψει και πλέον κάνω τη δουλειά μου και μόνο. Απλά προσπάθησα να τονίσω στο τόπικ(παραδέχομαι οτί κάπου το 'χασα) ότι αν κανούν κάποια αυτονόητα πράγματα οι πεζοί(και βάζω και τον εαυτό μου μέσα γιατί κυκλοφορώ πολύ συχνά ως πεζός) θα αποφεύγονταν ηλίθια ατυχήματα όπως αυτό. Όντως η χρησιμότητα των φόρουμ μεγάλη. Να φανταστείς προτού διαβάσω το φόρουμ και προτού οδηγήσω Αθήνα οδηγούσα Καρδίτσα(από εκεί είμαι Αθήνα σπουδάζω) ξεκράνωτος και δίχως εξοπλισμό. Ερχόμενος Αθήνα είχα σκοπό να πάρω ένα κράνος το πολύ 80 ευρώ. Οι συμφορουμίτες όμως με έπεισαν να παρώ καλό κράνος+μπουφάν+γάντια. Αυτά απο εμένα.

Και καλά έκανες φίλε μου με τον εξοπλισμό σου δεν θα πάει ποτέ χαμένος.
Νομίζω λοιπόν ότι διαθέτεις και ενθουσιασμό αλλά και λογική & ψυχραιμία. Ασυνείδητα (για να πετάξω και το ψυχαναλυτικό μου ... ) ίσως ήσουν έτοιμος να ακούσεις και μια άλλη άποψη για το συμβάν (και για αυτό το ανέφερες ... - ναι, τέτοια λέμε στις συνεδρίες ).

Εύχομαι να είσαι πάντα καλά!!

[KARAFLODAIMON]

Μήν το πείς ούτε του παπά φίλε! ( έχουνε βατοπέδια αυτοί για να ασχοληθούν) Ευτυχώς αποφυγες τα χειρότερα!