Ετυχα τυχερός ιδιοκτήτης του τελευταίου αερόψυκτου διπλοφαναρου 600ριου. Το τενερε έγινε θρύλος τελείως δικαιολογημένα. Το πρώτο μοντέλο, αυτό το μπλέ που έβαλε ο Κώστας (συγχαρητήρια για το τοπικ..) ήταν το πρώτο της οικογένειας και το ελαφρύτερο, αν θυμάμαι καλά 134 κιλά άδειο (τόσο ελαφρύ!).Ηταν ένα ΧΤ 600 με μεγάλο τεπόζιτο.Δεύτερο μοντέλο, με μεγαλύτερο τεπόζιτο , μίζα και μανιβέλα, πήγε 155 κιλά,(αυτό ψάχνω τώρα να αγοράσω) το τρίτο με το φαίρινγκ και τα δυο φαναρια 165 άδειο, το τέταρτο, ίδιο με το προηγούμενο αλλα με ασημί μοτέρ και μεγαλύτερο ψυγείο λαδιού, ίδιο βάρος (αυτό είχα),το επόμενο υδρόψυκτο πενταβάλβιδο, (επιροή gennesis βλέπετε!)660 κυβικά-λέτε να είναι τυχαίο το νούμερο? 170τοσα κιλά, όμως κατά περίεργο τρόπο με ελαφρύτερη αίσθηση απο τον προκατοχο (προσωπική εμπειρία), και τελος, το ίδιο αλλα με διπλό φανάρι αλα σουπερτενερε, λίγο βαρύτερο και λίγο αργότερο, αλλά με φιγούρα μεγαλύτερου.
Η μηχανή έγινε, και ακόμα είναι θρύλος, και απόλυτα διακιολογημένα.Πήγαινε παντού, ήταν ελαφριά, τέρας ροπής και αξιοπιστίας , και διέθετε με το παραπάνω κατι που ζητούσαν όλοι όσοι το ήθελαν για πραγματική περιπέτεια (όχι του σαλονιού και του ιλουστρασιόν περιοδικού-το πιάσατε το υπονοούμενο-), και που δυστυχώς σήμερα λείπει από όλες τις αντίστοιχες κατασκευές:ΗΤΑΝ ΣΚΛΗΡΟ. Πολύ σκληρό για να πεθάνει.Μπορούσε να κάνει το γύρο του κόσμου με μόνη βήθεια απο το φτωχό σετ εργαλείων της γιαμαχα.Μπορούσε να κινηθεί πολλά χιλιόμετρα χωρίς λάδι, και άπειρα χιλιόμετρα με ηλιέλαιο.Επεφτε, το σηκωνες και έφευγες.Δυστυχώς τέτοιες μηχανές δε βγαίνουν πια. Τα πρώτα της οικογένειας έτρεχαν στο Paris-Dakar και τερμάτιζαν χωρίς μηχανικά προβλήματα και ουσιαστικά χωρίς σέρβις μέσα στον αγώνα, οδηγούμενα από κατι παλαβούς ιδιώτες με πυξίδες και παγούρια νερού.Να γιατί ψάχνω το δεύτερο μοντέλο του 87.
Το τελευταίο δυστυχώς μοντέλο, προς μεγάλη μου απογοήτευση ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να βγάλει η γιαμάχα.Μπροστα στο παλιό άγριο τενερε είναι....αδερφίστικο.Και χοντρό, 182 κιλα άδειο.Και ευαίσθητο , με ψεκασμούς και προβληματικες στη σκληρή χρήση ηλεκτρονικές αηδίες.Και με μικρότερη διαδρομή ανάρτησης.Και με μικρότερη ροπή από το κανονικό ΧΤ.Και κυριλέ.Που είναι το χειρότερο απ΄όλα.Τέτοια μηχανή μόνο η BMW μπορούσε να βγάλει.Το δε προσπέκτους της γιαμάχα επαναλαμβάνει ηλιθίως ότι είναι μηχανή με έμφαση στο μικρό βάρος και της ευελιξία.Τόσο μαλάκες είναι οι άνθρωποι.Μάλλον άλλαξε το προσωπικό της γιαμάχα και ξεχάσανε τι μηχανές βγάζανε 20 χρόνια πρίν, δεν εξηγείται διαφορετικά...Το έχουν πάθει σε πολλές κατηγορίες.
Ενυγουέι, το μπουρδέλο τους θα πάει άπατο όπως του αξίζει.Θα αγοραστεί μονο από τους γνωστούς αυτάρεσκους περιπετειώδεις τύπους της ολόσωμης επώνυμης φόρμας, του θερμαινόμενου γκριπ , του gps και της ενδοσυνενόησης.Οι υπόλοιποι, που θελουν σκληρή μηχανή να γυρίσουν τον κόσμο, θα κρατήσουν το παλιό και θα ξεκινήσουν για την περιπέτεια. Τώρα που βγήκε η καινούρια μαλακία, βλέπω τα παλιά τενερέ να ακριβαίνουν!!
Υ.Γ Το χιλιάρι, αν βγει, θα ξεφτιλίσει τελείως την οικογένεια.Φυσικά βαρύτερο, φυσικά πολυπλοκότερο, φυσικά κυριλέστερο.ΤΕΝΕΡΕ σημαίνει όμως κάτι άλλο:Λιτή και σκληρή μηχανή περιπέτειας.
Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον DOMINATOR: 08 April 2008 - 19:48