Παναγιώτης Κ.

Μέλη
  • Δημοσιεύσεις

    12904
  • Εγγράφηκε

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Days Won

    79

Παναγιώτης Κ. last won the day on February 28 2017

Παναγιώτης Κ. had the most liked content!

Πόντοι

9905 Excellent

Σχετικά με το μέλος Παναγιώτης Κ.

  • Κλάση
    Ride hard, die young
  • Γενέθλια February 1

Μέθοδοι Επικοινωνίας

  • Ιστοσελίδα
    http://
  • ICQ
    0

Άλλα Στοιχεία

  • Φύλο
    Άνδρας
  • Τόπος
    ΚΑΒΑΛΑ
  • Ενδιαφέροντα
    Υποβρύχιο Τάβλι, Μπαλέτο

Η Μοτοσικλέτα μου

  • myBike: Κατασκ/ής
    Αλλος

Η Μοτοσικλέτα των Ονείρων μου

  • dreamBike: Κατασκ/ής
    Αλλος
  • dreamBike: Μοντέλο
    Μέχρι ποσες?
  • dreamBike: Κυβισμός
    ....

Πρόσφατοι επισκέπτες στο προφίλ

7038 προβολές προφίλ
  1. Τζάκι

    Κώστα το θέμα είναι πως το σπίτι το έχτισα το 2000. Το ενεργειακό που έβαλα πριν από τρία χρόνια μπήκε "κασετίνα" στον χώρο του υπάρχοντος τζακιού, χωρίς γκρεμίσματα, τρυπήματα σε τοίχους, ταβάνια, πατώματα κλπ. Αν ξανασχεδίαζα το σπίτι τώρα, σίγουρα θα πήγαινα σε αυτήν την λύση.
  2. Τζάκι

    Είχα απλό τζάκι στο σπίτι και πριν τρία χρόνια το μετέτρεψα σε ενεργειακό. Μετά από αρκετή έρευνα κατέληξα στην εταιρεία KRATKI (https://www.kratki.net.gr/index.php/). Οι λόγοι ήταν πως είναι Πολωνέζικα (μάλλον ξέρουν από κρύο εκεί πάνω), πως τα είδα σε σπίτια φίλων που τα είχαν χρόνια και ήταν ευχαριστημένοι από απόδοση και ποιότητα και φυσικά η τιμή που ήταν αρκετά κάτω από αντίστοιχης ενεργειακής απόδοσης (κορυφαία κατά πολλούς) Σκανδιναβικά. Το μοντέλλο που επέλεξα ήταν το μεγαλύτερο που χωρούσε "κασσετίνα" στο υπάρχον τζάκι χωρίς γκρεμίσματα, αυτό: https://www.kratki.net.gr/index.php/xalivas/kratki-arke/kratki-caseta-arke-95-14kw.html και είναι με διπλή ταχύτητα βεντιλατέρ και έναν αεραγωγό εξόδου θερμού αέρα στα 3/5 της απόστασης από το ταβάνι. Να σημειώσω πως ο χώρος που καλείται να ζεστάνει είναι δύο όροφοι από 120 τ.μ. ο καθένας, σαλόνι, τραπεζαρία, χωλ, κουζίνα και WC στον πρώτο, τρία υπνοδωμάτια, βιβλιοθήκη, χωλ και μπάνιο στον επάνω. Δεν τραβήχτηκαν αεραγωγοί μιας και θα ήταν μεγάλη (και βρώμικη) δουλειά, απλά από το κλιμακοστάσιο ανεβαίνει ο ζεστός αέρας και θερμαίνει τον επάνω όροφο. Επίσης να σημειώσω πως το σπίτι είναι μονοκατοικία, έξω από την Καβάλα, στους πρόποδες βουνού και δίπλα στην θάλασσα, ό,τι πρέπει δηλαδή για δροσερά καλοκαίρια αλλά κρύους χειμώνες. Πρόπερσι ας πούμε είχαμε ολικό παγετό (θερμοκρασίες υπό το μηδέν ολόκληρο το 24ωρο) επί οκτώ συνεχόμενες μέρες. Τρίτος χρόνος φέτος που το καίω και έχω να πω τα παρακάτω: Είδαμε πραγματική ζέστη με πολλή μεγάλη οικονομία. Το καλοριφέρ το καίω πλέον επικουρικά, ίσως δυο μισάωρα την μέρα στα πολλά κρύα. Ο πρώτος όροφος είναι στους 21,5 με 22,5 βαθμούς ενώ στα υπνοδωμάτια είναι στους 19,5 με 20. Πρίν το βάλω έκαιγα περίπου 3.000 λίτρα πετρέλαιο τον χρόνο, τώρα θέλω περίπου 5 τόνους ξύλα και 500 λίτρα πετρέλαιο. Στην εξίσωση να βάλουμε πως πριν, η μέγιστη θερμοκρασία που έβαζα στον θερμοστάτη ήταν 21 βαθμοί στον κάτω όροφο και 19 στον επάνω, αν δηλαδή επεδίωκα τις ίδιες θερμοκρασίες με πριν θα είχα ακόμη μικρότερες καταναλώσεις καυσίμων. Do the maths....... Κάποια πράγματα που πρέπει να ξέρει κάποιος πριν το αποφασίσει: Το τζάκι θέλει δουλειά: Κουβάλημα τα ξύλα, αποθήκευση, στοίβαγμα, ξανά κουβάλημα, συνεχή τροφοδοσία της εστίας, καθάρισμα και πέταμα της στάχτης. Όλα αυτά έχουν και κόπο και αφήνουν βρωμιά στο σπίτι. Το "μυστικό" για σωστή απόδοση είναι το ξύλο. Ξύλο από ξύλο διαφέρει ως προς το κάψιμο, άλλα βγάζουν φλόγα (Οξιά), άλλα κρατάνε κάρβουνο (Μεσές) Εγώ κατέληξα να καίω οξιά όταν είμαι στο σπίτι αλλά πριν φύγω ή το βράδυ, βάζω μεσέ, ώστε όταν επιστρέφω ή το πρωί, βρίσκω κάρβουνο που κάνει το άναμμα παιχνίδι. Το μυστικό του ξύλου είναι η υγρασία (ή μάλλον η απουσία της). Το ενεργειακό τζάκι θέλει ΠΟΛΥ στεγνό ξύλο. Αν τα ξύλα έχουν υγρασία όχι μόνον δεν καίγονται σωστά, αλλά η εξάτμιση της υγρασίας τους χαμηλώνει την θερμοκρασία στην εστία και άρα την θερμική απόδοση. Προσωπικά αγοράζω τα ξύλα της χρονιάς τον Ιούνιο, φροντίζω να είναι όσο πιο ξερά γίνεται όταν τα παίρνω, αλλά και λίγη υγρασία να έχουν, μέχρι τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο, γίνονται "παξιμάδια". Επίσης, η καύση περίεργων παραγώγων ξύλου που περιέχουν χημικά (κόλλες, βερνίκια κλπ) πέρα ανθυγιεινή και ρυπογόνα για το περιβάλλον, δημιουργεί κάπνα που βουλώνει την καμινάδα. Εν κατακλείδι, όμορφο, ζεστό, οικονομικό αλλά με τα πλην που ανέφερα παραπάνω. Ελπίζω να βοήθησα
  3. Ήμουν και εγώ προσκεκλημένος της Μισελέν στην Σεβίλλη και είχα την ευκαιρία να το δοκιμάσω σε όλες τις συνθήκες πίστας και δρόμου και με πολλά μηχανάκια. Το λάστιχο είναι κορυφαίο ειδικά στον βρεγμένο όπου σου δίνει πολλή πληροφόρηση. Βέβαια, άλλο η πίστα και άλλο οι ελληνικοί δρόμοι, οπότε περίμενα να "φάω" τα Pilot Road 4 που ήδη φορούσα στο Τενερέ. Η στιγμή ήρθε τον Ιούνιο οπότε τώρα, 15.500 km αργότερα, τα ασφαλή πλέον συμπεράσματα επιβεβαιώνουν τις αρχικές εντυπώσεις. Στην πίστα με την "αγωνιστική" άσφαλτο (όπου κρατάνε ακόμη και οι ζάντες) το εντυπωσιακό ήταν η πληροφόρηση, και στα στεγνά, αλλά (και αυτό είναι το σημαντικό εδώ) και στα βρεγμένα κομμάτια. Στον Ισπανικό δρόμο (με πραγματική άσφαλτο) οι εντυπώσεις οι ίδιες, με ιδιαίτερη σημείωση στην ευκολία αλλαγής κατεύθυνσης και κλίσεων στους φιδίσιους δρόμους που κινηθήκαμε. Πάμε τώρα στη Ελληνική πραγματικότητα. Τα λάστιχα φορέθηκαν στο SuperTenere τον Ιούνιο και μέχρι στιγμής έχουν 15.500 χλμ. Τα χιλιόμετρα αυτά έγιναν όλα σε ταξίδια και βόλτες, κατά 50% μονοκάβαλα. Η πρώτη εντύπωση ήταν η εξαιρετική κατευθυντικότητα και η πρόσφυση ακόμη και στον βρεγμένο. Στην πίστα το είχαμε σχολιάσει όλοι, αλλά το να νιώθεις αυτήν την σιγουριά σε Ελληνικό βρεγμένο δρόμο είναι πραγματικά πρωτόγνωρο. Στο ζέσταμα δεν θα συμφωνήσω με τον Κώστα, αλλά να σημειώσω πως έχω την τύχη να μένω πάνω σε παραλιακό επαρχιακό (άρα φιδίσιο) με καλή άσφαλτο, οπότε ζεσταίνονται στο χιλιόμετρο. Την προ-περασμένη Δευτέρα (με 15.000 χλμ στην πλάτη τους σημειώνω) κινούμουν στις στροφές του Μετσόβου, στην βρεγμένη Εγνατία, δικάβαλος, τριβάλιτσος, με υψηλές ταχύτητες με πλήρη ασφάλεια και πληροφόρηση, με ένα μικρό, ηθελημένο γλυστριματάκι όταν θέλησα να το δοκιμάσω υπό κλίση στην λευκή διαχωριστική γραμμή. Εντυπωσιακό, όταν μάλιστα αναπόφευκτα η σύγκριση γίνεται με τα προηγούμενα "πατούμενα", τα Pilot Road 4 που ήταν μέχρι πρότινος ό,τι καλύτερο στον βρεγμένο. Ο λόγος πίσω από αυτήν την καταπληκτική απόδοση στον βρεγμένο είναι η νέα, επαναστατική τραπεζοειδής σχεδίαση (XST evo ονομάζει την πατέντα αυτή η Michelin) της διατομής των αυλακώσεων, που, σε αντίθεση με την μέχρι τώρα πρακτική της ορθογώνιας διατομής, δημιουργεί περισσότερο "αποθηκευτικό χώρο" για το νερό απομακρύνοντας έτσι το σημείο υδρολίσθησης. Για τον στεγνό δεν έχω πολλά να πω, στρίβει, επιταχύνει, φρενάρει με τεράστια περιθώρια πρόσφυσης και άμεση πληροφόρηση. Το λάστιχο δεν έχει "τελειώσει ακόμη, θεωρώ πως "έχει" άνετα άλλες 5.000 χλμ, και που μάλλον θα αργήσουν να γίνουν μιας και η "ταξιδιωτική" σεζόν σχεδόν έκλεισε και οι καθημερινές μετακινήσεις και κοντινές βόλτες γίνονται με το Άφρικα ή το VFR. Η αίσθησή μου είναι πως πρόκειται για το κορυφαίο σήμερα λάστιχο γενικής - τουριστικής χρήσης, με έμφαση στην ασφάλεια και την μακροζωία, έχοντας "ξαναγράψει" τα όσα μέχρι τώρα γνωρίζαμε για την πρόσφυση στον βρεγμένο.
  4. Είναι εύκολο να έχουμε το βιντεάκι, να δούμε τί ακριβώς και πώς το λέει; Γιατί, αν είναι έτσι όπως το λες, φαίνεται να αντικρούει την βασική αρχή της οδικής ασφάλειας που είναι πρωταρχικό να γίνεσαι αντιληπτός.
  5. Για δες καλύτερα Χάμπο (στο 14'02")........ Χρυσαφί είναι το μηχανάκι, αλλά όχι CBF.......... Μήπως είναι Βαραντέρο;
  6. Τώρα που ξαναείδα το βινδεάκιον, κάπου από το 13' και μετά, βλέπω ένα παλιο-Χόνδα να τους πατάει όλους......... χαΛΛΛαρά.
  7. Μην πάτε από Δράμα, μπείτε Βουλγαρία από Προμαχώνα (αν έχετε χρόνο κάντε και μια επίσκεψη στα οχυρά του Ρούπελ, αξίζει και με το παραπάνω) και ακολουθήστε αυτή την διαδρομή: https://goo.gl/maps/CeuHpsAPz4k (γνωστή μεταξύ μας και σαν Passo Gotse Delchev). Δες το βιντεάκι από μια από τις αρκετές ομαδικές εξορμήσεις που κάναμε προς τα εκεί: Για οποιαδήποτε άλλη συμβουλή - βοήθεια, στην διάθεσή σου Gouky.
  8. Επί δεκαετίες τώρα είχαμε συνηθίσει την "κλασσική" διάταξη του αριστερού διακόπτη που μας έδινε το σινιάλο στον δείκτη και τα φλάς και την κόρνα στον αντίχειρα ( με τα φλάς επάνω από την κόρνα). Αυτό δηλαδή: Πρόσφατα, και ενώ ακόμη και η BMW είχε "ευθυγραμμιστεί" σε αυτή την τοποθέτηση, διάφοροι κατασκευαστές άρχισαν να "αυθαιρετούν", αλλάζοντας θέση σε αυτά τα τόσο βασικά για την ενεργητική ασφάλεια χειριστήρια. Είναι λοιπόν προφανές πως όταν αλλάξεις μηχανή χρειάζεται χρόνος μέχρι να προσαρμοστείς στην χωροταξία της νέας μηχανής σου. Όμως, αν καβαλάς εναλλάξ δύο μηχανάκια με διαφορετική διάταξη, τότε τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται περίπλοκα, μιας και εκεί που αντανακλαστικά πας να κάνεις σινιάλο ας πούμε για να προειδοποιήσεις κάποιον, αλλάζεις τις ενδείξεις στο καντράν (βλέπε ΧΤΖΕ), ή, αντί να κορνάρεις στον αφηρημένο, εσύ ανάβεις φλας (βλέπε NC) Στα πλαίσια λοιπόν της οδικής ασφάλειας, γίνεται μια Πανευρωπαϊκή μελέτη από την FIM (και στην Ελλάδα από την ΜΟΤ.Ο.Ε.) που σκοπό έχει Να καταγράψει τις σκέψεις των μοτοσυκλετιστών Να πιέσει τις κατασκευάστριες εταιρείες να τηρήσουν ένα moratorium σε ότι αφορά την θέση των βασικών χειριστηρίων που άπτονται της ασφάλειας. Παράκληση λοιπόν προς όλους, αν έχετε ή αν έχετε αντιληφθεί (από test rides, βόλτα με μηχανές φίλων κλπ) μηχανάκια που "ξεφεύγουν" από την μέχρι σήμερα "κλασσική διάταξη". σηκώστε εδώ φώτο αναφέροντας φυσικά και τον τύπο της μηχανής.
  9. Το μόνιμο "σφάλμα" που κάνουμε στις συγκρίσεις ενός καινούργιου ελαστικού που δοκιμάζουμε στις μηχανές μας είναι πως (αναπόφευκτα) το συγκρίνουμε με το αμέσως προηγούμενο, αυτό δηλαδή που φορούσαμε την προηγούμενη μέρα. Μόνον που το καινούργιο είναι αυτό ακριβώς, καινούργιο, ενώ το προηγούμενο ήταν στο τέλος της ζωής του, φθαρμένο, πιθανόν τετραγωνισμένο και "στεγνό". Σίγουρα αυτή η σύγκριση είναι άδικη για το όποιο προηγούμενο λάστιχο.
  10. Τελικά είναι μικρός ο κόσμος Δόκτωρ... Αχθοφόρους όχι, εθελοντές για τις διάφορες δράσεις της ομοσπονδίας, ναι.
  11. Το "δικό μου" ήταν το ΜΤ-09 και μου άρεσε πάρα πολύ. Πολύ καλή αίσθηση, ελαφρύ και ακριβές. Αν και δεν το περίμενα, η ανεμοκάλυψη πολύ καλή, η σέλα δεν κούρασε, και μου άρεσαν τα πολλά σημεία στήριξης για δέστρες, χταπόδια κλπ. Ιδιαίτερη μνεία στο κινητήρα, με έκανε να αναθεωρήσω την απέχθεια για τους τρικύλινδρους που μου είχε δημιουργηθεί από διάφορα Triumph. Ροπάτος και δυνατός από χαμηλά, χωρίς "τρύπες" σε όλο το φάσμα των στροφών και με περίσσια δύναμη, πολύ καλή χροιά, ηλεκτρικός θα μπορούσα να πω. Μια - δυο φορές κατάφερα να ενεργοποιήσω και το T/C σε υγρή άσφαλτο και έκοψε (γλυκά και προοδευτικά) την προς κανιβαλισμούς προδιάθεση. Αξιοσημείωτο πως η κατανάλωση ήταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, γύρω στα 4.0 - 4.5 lt/100km, λίγο πιο πάνω από το ΜΤ-07. Το εφτακοσάρι τώρα δεν το οδήγησα πολύ (δεν είχε πρίζα για να φορτίζεται το GPS, οπότε το καβάλησα για λίγα χιλιόμετρα, για να δω τί λέει). Παρά το ότι ανήκει στην ίδια οικογένεια (ΜΤ) είναι εντελώς άλλο μηχανάκι. Άλλη λειτουργία κινητήρα (μου θύμισε πολύ το NC750X της γυναίκας μου, και όχι μόνο στον κινητήρα αλλά γενικότερα σαν φιλοσοφία), πολύ χαμηλό, άνετη σέλα. Πολύ καλό για αυτό που είναι, αλλά "μικρό Tracer 900" δεν είναι. Και μια φώτο με τα μηχανάκια στις σκάλες του λαμπρού τέκνου της Blois, Denis Papin, φυσικού, μαθηματικού και εφευρέτη.
  12. Ανοίγνε βρε, για ξαναδέ.
  13. ........και μερικά "πολεμικά"
  14. Το τριήμερο που πέρασε, και με την μεσολάβηση της Μοτοδυναμικής, μας δόθηκαν από την Yamaha Γαλλίας δύο Tracer, ένα MT-07 και ένα MT-09, για να συμμετάσχουμε στο FIM-Europe Club meeting στην Blois, 250 χλμ νότια από το Παρίσι. Κατά την παραλαβή και την επιστροφή των μοτοσυκλετών, είχα την ευκαιρία να περιηγηθώ τα κεντρικά της Yamaha Γαλλίας από όπου και οι φώτο: Πρώτα τα "πολιτικά"
  15. Να δείτε που σε λίγο θα ακούσουμε από τους πικραμένους πώς δίνει το κακό παράδειγμα στους νέους......